Σάββατο, 31 Ιανουαρίου 2015

ΣΤΑ ΠΕΤΑΧΤΑ

«ΜΙΚΡΗ αστραπή η ζωή μας μα προφταίνουμε», μας λέει με μεγάλη σιγουριά και σοφία ο Νίκος Καζαντζάκης στην “Αναφορά στον Γκρέκο”. Προφταίνουμε να εφαρμόσουμε τη μέθοδο του Θεού, ακολουθώντας τ’ αχνάρια του. Να πασχίζουμε να κάνουμε το σκοτάδι φως! Κάθε μέρα! 
Δείτε περισσότερα... ΣΤΑ ΠΕΤΑΧΤΑ
Βαγγέλης Θ. Κακατσάκης
Φίλες και φίλοι, καλημέρα!
ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ μέρα του πρώτου μήνα του νέου έτους (νέο θεωρείται ακόμα το 2015) σήμερα. Ούτε που το καταλάβαμε πώς πέρασαν οι 31 απ’ τις 365 μέρες του, πώς “φάγαμε” (“φαγώθηκε” αν προτιμάτε) το ένα δωδέκατο της χρονιάς που διανύουμε, δηλαδή. Πάει μας τελείωσε ο Γενάρης. Κι άλλος να ’ταν!
ΠΕΡΝΟΥΝ τα λεπτά, περνούν οι ώρες, περνούν οι μέρες, περνούν οι μήνες, περνούν τα χρόνια, περνούν οι χιλιετίες… Περνούν ή μήπως περνάμε εμείς τα αδύναμα, όπως τ’ άλλα ζώα, ανθρωπάκια κι ο χρόνος (ας τον φανταστεί ο καθένας μας όπως θέλει) μένει ασάλευτος κι αδιάφορος; Ρητορικό το ερώτημα ε;
«ΜΙΚΡΗ αστραπή η ζωή μας μα προφταίνουμε», μας λέει με μεγάλη σιγουριά και σοφία ο Νίκος Καζαντζάκης στην “Αναφορά στον Γκρέκο”. Προφταίνουμε να εφαρμόσουμε τη μέθοδο του Θεού, ακολουθώντας τ’ αχνάρια του. Να πασχίζουμε να κάνουμε το σκοτάδι φως! Κάθε μέρα! Ας γυρίσω, όμως στην καθημερινότητα…
«ΤΟ ΝΕΟ μας πρωθυπουργό φωνάζουνε Αλέξη/ στην πίεση της τρόικας ελπίζουμε ν’ αντέξει». Απ’ τη Νεκταρία τη Θεοδωρογλάκη η μαντινάδα της ημέρας. Να ’ταν μόνοι τους οι τροϊκάνοι, κανένα πρόβλημα Νεκταρία! Ποιοι είναι πίσω απ’ τους τροϊκάνους είναι το θέμα. Ενα το κρατούμενο. Συν τα μύρια όσα προβλήματα της χώρας.
ΔΕΝ ΞΕΡΩ αν θα αποδεχθεί ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας την πρόταση που έκαμε ο Σταύρος Θεοδωράκης για Εθνική Ομάδα διαπραγμάτευσης με τους Εταίρους μας. Πολύ φοβάμαι όμως ότι αν δεν την αποδεχθεί, ο κίνδυνος να… μας πάρει το ποτάμι, να μας πάρει ο ποταμός, θα είναι πολύ μεγάλος, μου είπε πάνω στην κουβέντα που κάναμε, ο φίλος μου ο γερω-δάσκαλος. Για να προσθέσει: Μην ξεχνάμε ότι ισχύει πάντα το «η ισχύς εν τη ενώσει».
ΜΕ ΛΟΥΛΟΥΔΙΑ υποδέχθηκε την προτεινόμενη για τη θέση της προεδρίας της Βουλής, βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ, Ζωή Κωνσταντοπούλου ο απερχόμενος πρόεδρος Βαγγέλης Μεϊμαράκης. Ιππότης ο Κρητικός σε αντίθεση με τον Καλαματιανό απελθόντα (τέως) πρωθυπουργό. Σπουδαίο πράγμα να ξέρεις να χάνεις…
ΕΠΡΕΠΕ να ξαναπάρει το προπονητικό τιμόνι του Α.Ο. Χανιά ο Σούλης Παπαδόπουλος για να επιστρέψει η ομάδα στις νίκες. Φλουρί κωνσταντινάτο η πρόκρισή του στους 8 του Κυπέλου Ελλάδας. Πάμε γερά, πάμε δυνατά για τη συνέχεια. Και για το Κύπελλο και για το πρωτάθλημα.
«ΝΟΥΣ φωτερός κι ένα κορμί πάντα στητό» η παραγγελιά του Ποιητή, του Νίκου Ι. Μαραγκουδάκη, εν προκειμένω. Με αφορμή το αυριανό 40ήμερο μνημόσυνό του στην Τριμάρτυρη η αναφορά. Οδοδείκτες στους δύσβατους δρόμους της ζωής μας οι στίχοι του.
«Η ΙΣΤΟΡΙΑ του Φριτς Κράισλερ, του μεγάλου βιολιστή, απεικονίζει θαυμάσια τη σχέση μεταξύ προσπάθειας και επιτυχίας. Μετά από μια δεξιοτεχνική εμφάνιση τον πλησίασε μια γυναίκα και του είπε: “Κύριε Κράισλερ, θα έδινα τη ζωή μου για να παίξω όπως παίξατε!”. Εκείνος της χαμογέλασε και της είπε: “Εγώ την έδωσα”». (από το βιβλίο του Αντριου Μάθιους “Μπορείς να γίνεις ευτυχισμένος”, μεταφρ.: Νάντια Ποταμιάνου).
«Ωριόπλουμο η ζωή σου μοιάζει αγγείο/ που το γιομίσανε με νέκταρ οι ουρανοί,/ μα για να πίνεις το χυμό το θείο/ και της χαράς να ρέουνε μέσα σου κρουνοί,/ πρέπει τ’ αγγείο σου ακέριο να κρατήσεις/ αν τα τοιχώματά του θωρακίσεις/ στα βέλη ενάντια που εκτοξεύει το Κακό./ Αλλιώς των γεγονότων πύρινες αιχμές/ -που τις αδύναμες πλευρές μαντεύουν-/ Οπές θ’ ανοίγουνε στ’ αγγείο σου και ρωγμές/ και το χυμό σου αγάλια θα ξοδεύουν,/ ώσπου την άμυνά σου ας συγκροτήσουν/ νους φωτερός κι ένα κορμί πάντα στητό».
Ενα απ’ τα ποιήματα του Νίκου Μαραγκουδάκη στο βιβλίο του “Οδηγός ζωής και ψυχικής αρμονίας” (εκδ. οίκος Α.Α. Λιβάνη).
ΧΑΙΡΕΤΩ ΣΑΣ ΚΙ ΑΓΑΠΩ ΣΑΣ!
(petaxta.blogspot.com)
Χανιώτικα νέα (31.01.2015)


Read more: http://www.haniotika-nea.gr/sta-petachta-241/#ixzz3QP0kiMR2
Under Creative Commons License: Attribution Non-Commercial
Follow us: @HaniotikaNea on Twitter | haniotika.nea on Facebook

Παρασκευή, 30 Ιανουαρίου 2015

ΣΤΑ ΠΕΤΑΧΤΑ

«ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΕΙΣΑΙ, μη γίνεσαι θηρίο. Γι’ αυτό σου δόθηκε το στόμα από τον Θεό, όχι για να δαγκώνεις, αλλά για να παρηγορείς με τα λόγια σου». Ιωάννης Χρυσόστομος
Των Τριών Ιεραρχών σήμερα...
Χρόνια πολλά σε μαθητές και δασκάλους
Δείτε περισσότερα... ΣΤΑ ΠΕΤΑΧΤΑ
Βαγγέλης Θ. Κακατσάκης




Φίλες και φίλοι, καλημέρα!
«ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΕΙΣΑΙ, μη γίνεσαι θηρίο. Γι’ αυτό σου δόθηκε το στόμα από τον Θεό, όχι για να δαγκώνεις, αλλά για να παρηγορείς με τα λόγια σου». Ιωάννης Χρυσόστομος.
ΕΝΑ ΑΠΟΦΘΕΓΜΑ (μια διδαχή) του Ιωάννου του Χρυσοστόμου, στη θέση του πρώτου “πεταχτού”, ένα περιστατικό απ’ τη ζωή του Μεγάλου Βασιλείου στη θέση του ιστορικού ανέκδοτου κι ένα ποίημα του Γρηγορίου του Θεολόγου στο τέλος της στήλης σήμερα. Με αφορμή τη γιορτή των Τριών Ιεραρχών που εξακολουθούμε (;) να τους έχουμε προστάτες της Παιδείας μας. Στους Τρεις Ιεράρχες αναφέρεται και η σημερινή μαντινάδα που μου έστειλε ο φίλος ιερωμένος: «Τα πλούτη τους σκορπίσανε από αγάπη πρώτα/ και ύστερα τα θεϊκά τ’ ανέσπερα τα φώτα». Πάμε παρακάτω…
ΦΟΒΑΤΑΙ Ο Γιάννης το θεριό και το θεριό τον Γιάννη. Θεριό, κατά κάποιον τρόπο, η Ευρωπαϊκή Ενωση βεβαίως και Γιάννης, πάλι κατά κάποιον τρόπο, η νέα ελληνική κυβέρνηση. Τηρουμένων πολλών αναλογιών. Για να δούμε…
ΧΘΕΣ Ο Σουλτς, σήμερα ο Ντάισελμπλουμ… Για διερεύνηση των προθέσεων της ελληνικής κυβέρνησης; Για παροχή νουθεσιών προς… ναυτιλλομένους στ’ άγρια ευρωπαϊκά πελάγη; Και για το ένα και για το άλλο και για πολλά ακόμα παράλλα…
«Ο ΟΡΚΟΣ είναι φοβερό πράγμα για όποιον πιστεύει, για όποιον δεν πιστεύει είναι παρωδία». Τον ξέρω από κοντά τον μητροπολίτη Αλεξανδρουπόλεως Ανθιμο και δεν το κρύβω ότι περίμενα απ’ αυτόν τη συγκεκριμένη ξεκάθαρη τοποθέτηση. Κάτι παρόμοιο θα έλεγε και ο Παππούλης μας, ο μακαριστός μητροπολίτης Κισάμου και Σελίνου Ειρηναίος Γαλανάκης, σκέφτομαι…
ΠΡΟΣΥΠΟΓΡΑΦΕΙ ΚΑΙ μάλιστα με ενθουσιασμό αυτά που είπε περί “λιτού βίου” ο νέος υπουργός Οικονομικών Γιάννης Βαρουφάκης, ο φίλος μου ο γερω-δάσκαλος. Δεν μπορούμε να ξοδεύουμε και ως νοικοκυριό και ως χώρα περισσότερα απ’ όσα παράγουμε. Κάποτε πρέπει να καταλάβουμε ότι όπου φτάνει το κρεβάτι μας απλώνουμε τα πόδια μας!
ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΠΑΝΤΟΠΩΛΕΙΟ το κτήριο του Δημ. Σχ. Νίππους (κτίστηκε το 1963) ύστερ από απόφαση του Δήμου Αποκορώνου. Αλλαγή χρήσης όμως έχουμε στην ίδια αυλή, και στο κτήριο που έγινε με δαπάνες του ομογενή Γεωργίου Δ. Κακατσάκη που λειτουργούσε σαν εστιατόριο, όταν υπήρχαν τα συσσίτια και σαν κατοικία δασκάλου και σήμερα στεγάζεται ο Σύλλογος Γυναικών “Περβολίτσα”. Χίλια μπράβο! Και γιατί οι χώροι αυτοί δεν αφέθηκαν να γίνουν… φωλιές για νυκτερίδες και “νυκτερίδες”…
Ο ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ ήταν αλύγιστη ψυχή μπροστά σε κάθε είδους κοσμική εξουσία. Κάποτε, ο αυτοκράτορας Ουάλης, που υποστήριζε τους Αρειανούς, του έστειλε τον επίτροπό του Μόδεστο. Ο αυτοκρατορικός απεσταλμένος τον φοβέρισε με δήμευση της περιουσίας του, εξορία και μαρτυρικό θάνατο. Ατάραχος, ο Βασίλειος απάντησε: «Λίγα τριμμένα ρούχα και κάμποσα βιβλία αποτελούν όλη μου την περιουσία, επομένως δεν φοβάμαι τη δήμευση. Την εξορία δεν τη λογαριάζω, γιατί σ’ αυτόν τον κόσμο είμαι παρεπίδημος. Ούτε τα μαρτύρια φοβούμαι, γιατί τον θάνατο θεωρώ ως ευεργέτη, επειδή θα με οδηγήσει πιο γρήγορα στον Θεό». «Κανένας άλλος επίσκοπος δεν μου μίλησε έτσι», είπε θυμωμένος ο Μόδεστος. «Δεν θα μίλησες ποτέ με πραγματικό επίσκοπο», του ανταπάντησε ο Βασίλειος. (Πηγή: www.sansimera.gr).
«Δεν είναι δυνατό χωρίς εσένα/ ούτε σε βήμα το πόδι να σηκώσω,/ Χριστέ βασιλιά, που κάθε καλό/ είσαι για τους ανθρώπους/και σ’ όλα/ ανοίγεις ίσιο δρόμο./ Σε σένα εμπιστευμένος σχίζω αυτό το δρόμο,/ και είθε να με συνοδεύεις/ απείραχτο και πάντα να μου δίνεις/ όσα επιθυμεί η καρδιά,/ και να με φέρνεις, βασιλιά μου,/ πίσω στο φτωχικό μου σπίτι/ όπου, νύχτα και μέρα,/ ελεύθερος να θερμοπαρακαλώ εσένα».
Το ποίημα “Αλλη περί ευοδίας προσευχή” του Γρηγορίου του Ναζιανζηνού (μετ.: μητροπολίτη Νικοδήμου Γκατζιρούλη).
ΧΑΙΡΕΤΩ ΣΑΣ ΚΙ ΑΓΑΠΩ ΣΑΣ!
(petaxta.blogspot.com)
Χανιώτικα νέα (309.01.2015)


Read more: http://www.haniotika-nea.gr/sta-petachta-240/#ixzz3QJDfhdLf
Under Creative Commons License: Attribution Non-Commercial
Follow us: @HaniotikaNea on Twitter | haniotika.nea on Facebook

Πέμπτη, 29 Ιανουαρίου 2015

ΣΤΑ ΠΕΤΑΧΤΑ

ΤΟΝ ΚΟΛΥΜΒΗΤΗ δεν θα τον χαίρεσαι και δεν θα τον κρίνεις τόσο όταν μπαίνει στη θάλασσα, ούτε όταν βρίσκεται στη θάλασσα, αλλά, προπάντων, όταν βγαίνει από τη θάλασσα. Μεταξύ άλλων που μου είπε ο φίλος μου ο γερω-δάσκαλος, στην πρώτη μετεκλογική μας κουβέντα κι αυτό…
Δείτε περισσότερα... ΣΤΑ ΠΕΤΑΧΤΑ
Βαγγέλης Θ. Κακατσάκης
Φίλες και φίλοι, καλημέρα!
«H NEA μας κυβέρνηση καλώς να μας ορίσει/ κι ό,τι καλό εις το λαό γρήγορα να χαρίσει». Από τον πρώτο κατά τα πρεσβεία μαντιναδολόγο μας, τον Ηλία τον Σταματάκη, οι ευχές. Τις προσυπογράφουμε άπαντες (πλην ολίγων) ανεξάρτητα αν ψηφίσαμε ή δεν ψηφίσαμε τους σημερινούς κυβερνώντες μας. Ο,τι καλό εις τον λαό… Ποιος δεν το θέλει!
ΑΝΟΙΓΩ ΠΑΡΕΝΘΕΣΗ. Δύο λάθη στις χθεσινές μαντινάδες του Ηλία του Σταματάκη. «Ταράξατε», έκανε το «τάξατε» ο γνωστός από παλιά ως δαίμων του τυπογραφείου στην πρώτη και «χάλασε» έκανε το «χάσατε», το μολυβάκι μου εκ παραδρομής, κατά την αντιγραφή, στη δεύτερη. Αναγκαίες και οι δύο διορθώσεις. Κλείνω την παρένθεση.
ΚΑΛΗ ΕΠΙΤΥΧΙΑ γενικά, μα και ειδικότερα στον Χανιώτη υπουργό Οικονομίας, Υποδομών, Ναυτιλίας και Τουρισμού Γιώργο Σταθάκη. Και βέβαια στους Χανιώτες βουλευτές: Στον και αρχηγό του “Ποταμιού” Σταύρο Θεοδωράκη, όπως και στον Παύλο Πολάκη και Βάλια Βαγιωνάκη του ΣΥΡΙΖΑ. Τα Χανιά περιμένουν πολλά…
ΝΑ ΕΠΙΣΤΡΕΨΕΙ η αισιοδοξία… Να αρχίσουμε να χαμογελάμε… Να ελπίζουμε ότι μας περιμένουν καλύτερες μέρες… Να έχουμε δικαίωμα στο όνειρο… Εδώ είμαστε. Εν τη παλάμη και ούτω βοήσομεν… Δεν είναι μόνο θέμα διάθεσης.
ΤΟΝ ΚΟΛΥΜΒΗΤΗ δεν θα τον χαίρεσαι και δεν θα τον κρίνεις τόσο όταν μπαίνει στη θάλασσα, ούτε όταν βρίσκεται στη θάλασσα, αλλά, προπάντων, όταν βγαίνει από τη θάλασσα. Μεταξύ άλλων που μου είπε ο φίλος μου ο γερω-δάσκαλος, στην πρώτη μετεκλογική μας κουβέντα κι αυτό…
ΜΕ ΤΟ “ΚΑΛΗΜΕΡΑ” επαναφορά του κατώτατου μισθού στα 751 ευρώ και επαναφορά του “δώρου” στους χαμηλοσυνταξιούχους. Λεφτά υπάρχουν. Να ελπίσουμε ότι θα υπάρχουν πάντα. Πολλοί, πολλά περιμένουν…
Μ’ ΕΝΑΝ ΣΜΠΑΡΟ τρία για να μην πω τέσσερα τρυγόνια μπορεί να πετύχει ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας, αν προτείνει για Πρόεδρο της Δημοκρατίας τον Δημήτρη Αβραμόπουλο. Για σκεφτείτε το λιγάκι και θα συμφωνήσετε μαζί μου. Μιλάμε, για κίνηση ματ!
ΠΕΝΘΟΣ ΣΤΙΣ Ενοπλες Δυνάμεις για τους δύο πιλότους μας που βρήκαν τον θάνατο στο προχθεσινό δυστύχημα σε αεροπορική βάση της Ισπανίας. Πώς να μην πάει το μυαλό μας στον Κωστή Ηλιάκη που έχασε τη ζωή του πριν από 9 χρόνια στη διάρκεια αερομαχίας με τουρκικά μαχητικά στην Κάρπαθο!
ΜΑΥΡΟ ΣΑΒΒΑΤΟ – ΔΕΥΤΕΡΟ το περασμένο για τις χανιώτικες ομάδες. Ηττα εντός έδρας το Σάββατο του Α.Ο. Χανιά από την Ερμιονίδα στο πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Β’ Εθνικής, ήττα τη Δευτέρα του Α.Ο. Πλατανιάς από τον Εργοτέλη, εντός έδρας επίσης, για το πρωτάθλημα της Α’ Εθνικής. Πάλι καλά που δεν έγιναν παιχνίδια για την Γ’ Εθνική εκείνες τις μέρες και να τριάδωνε το κακό με τον Κισσαμικό. Επιμύθιο: Ποτέ να μην είσαι σίγουρος στο ποδόσφαιρο για τη νίκη, αν δεν τη βάλεις στο τσεπάκι σου.
Ο ΛΟΥΔΟΒΙΚΟΣ ΙΔ’, ο περιβόητος βασιλιάς Ηλιος της Γαλλίας (1638 – 1715), συζητούσε με τον Γάλλο συγγραφέα Μπέρναρ ντε Φοντενέλ. Ο βασιλιάς παραπονιόταν πως δεν υπήρχαν πια έντιμοι άντρες. Ο Φοντενέλ τόλμησε να του απαντήσει κατάμουτρα: «Κι όμως υπάρχουν. Ωστόσο, αποφεύγουν τη συναναστροφή με βασιλιάδες». (Πηγή: gnosesthe.blogspot.gr).
«Εκείνη η γαλήνια ακινησία των αγαλμάτων./ Εκείνη η ψυχρή τους αδιαφορία για το μνημόνιο./ Η προσπάθεια να γυρίσουν την πλάτη/ σε μας και στον μέλλοντα χρόνο./ Η μεγάλη ανοχή τους στο άσπρο περιστέρι/ που πέρασε και κουτσούλισε το καπέλο τους./ Η φιλοδοξία να κρατήσουν μια θέση στη γη μας./ Εκείνη η ακαμψία που σπάζει κόκκαλα./ Οταν νυχτώνει, στα χωριά και στις πόλεις,/ ψάχνουν τα σπίτια τους./ Δεν τα βρίσκουν./ Το πρωί γυρίζουν στο βάθρο τους,/ Ασάλευτα, απρόσιτα, κουρασμένα/ περιμένοντας τον ήλιο να τα ζεστάνει».
Το ποίημα “Τ’ αγάλματα” του Κώστα Χελμού.
ΧΑΙΡΕΤΩ ΣΑΣ ΚΙ ΑΓΑΠΩ ΣΑΣ!
(petaxta.blogspot.com)
Χανιώτικα νέα (29.01.2015)



Read more: http://www.haniotika-nea.gr/sta-petachta-239/#ixzz3QDHDjpa8
Under Creative Commons License: Attribution Non-Commercial
Follow us: @HaniotikaNea on Twitter | haniotika.nea on Facebook

Τετάρτη, 28 Ιανουαρίου 2015

ΕΥΘΥΒΟΛΑ ΚΑΙ ΜΗ...

Οπως και να ’χει πάντως σε αυτές τις εκλογές οι Ελληνες ψήφισαν και το αποτέλεσμα ήταν το… αυτονόητο βάσει όσων βίωναν την πραγματικότητα…Και τώρα πλέον βρισκόμαστε στην επόμενη ημέρα που όσο κι αν θεωρούν κάποιοι ότι άργησε, κατά τη γνώμη του γράφοντος ήρθε ακριβώς στη στιγμή που έπρεπε. Δηλαδή όταν ο λαός ήταν έτοιμος να την ορίσει. Κι επειδή τη θέληση ενός λαού οφείλουμε να τη σεβόμαστε, αυτό είναι σωστό να γίνει και τώρα.
Κάποιες πρώτες μετεκλογικές σκέψεις και αποτιμήσεις
Δείτε περισσότερα... ΕΥΘΥΒΟΛΑ ΚΑΙ ΜΗ
Νεκτάριος Ευ. Κακατσάκης



Κάποιες πρώτες μετεκλογικές σκέψεις και αποτιμήσεις

Από τη μια έχουμε τους “νικητές”. Από την άλλη τους “ηττημένους”. Και από μια τρίτη πλευρά έχουμε εκείνους που δεν αισθάνονται ούτε νικητές ούτε νικημένοι. Είναι εκείνοι που παρατηρούν τους μεν και τους δε. Και αναγνωρίζουν σε κάποιες περιπτώσεις από αυτούς, παλιές παθογένειες ενός κόσμου που ακόμη ταυτίζεται(!) με ιστορικά προ πολλών ετών γεγονότα αυτού του τόπου που στις πλείστες περιπτώσεις… πόνεσαν και μάτωσαν  τον τόπο αλλά και τους ανθρώπους του.
Ωστόσο, η ύπαρξη και μόνον τέτοιων συμπεριφορών κάπου εκπλήσσει τους αδαείς που στη συγκεκριμένη χρονική συγκυρία, η ελλιπής γνώση τους ή ακόμη και η μη ανασκάλευση του παρελθόντος μάλλον πως λειτουργεί επ’ ωφελεία της ίδιας της χώρας.
Κι αυτό επειδή σε όλες τις περιπτώσεις που υπήρξαν δύο στρατόπεδα και ο φανατισμός των αντιμαχομένων χτυπούσε κόκκινο, τα αποτελέσματα δεν ήταν ευχάριστα για κανέναν.
Οπως και να ’χει πάντως σε αυτές τις εκλογές οι Ελληνες ψήφισαν και το αποτέλεσμα ήταν το… αυτονόητο βάσει όσων βίωναν την πραγματικότητα…
Και τώρα πλέον βρισκόμαστε στην επόμενη ημέρα που όσο κι αν θεωρούν κάποιοι ότι άργησε, κατά τη γνώμη του γράφοντος ήρθε ακριβώς στη στιγμή που έπρεπε. Δηλαδή όταν ο λαός ήταν έτοιμος να την ορίσει. Κι επειδή τη θέληση ενός λαού οφείλουμε να τη σεβόμαστε, αυτό είναι σωστό να γίνει και τώρα.
Από κει και πέρα υπάρχει ο γολγοθάς που ακόμη δεν τον έχουμε ανέβει, έστω κι αν κάποιοι θεωρούν το αντίθετο με την αλλαγή που επήλθε μετά τα εκλογικά αποτελέσματα της περασμένης Κυριακής. Αυτό μένει να το δούμε· πόσο πιο… “εύκολη” θα είναι η πορεία ή αν τελικά διαψευσθούν οι προσδοκίες ενός λαού που πάντως έχει μάθει στα δύσκολα.
Οσον δε αφορά στην ετερόκλητη -όπως πολλοί επισημαίνουν- σύνθεση της νέας Κυβέρνησης και πάλι χρειάζεται να… περιμένουμε για να δούμε αν θα λειτουργήσει για τη χώρα, κάτι που εν τέλει είναι ένα από τα ζητούμενα αυτή τη στιγμή αλλά και από τα προσδοκώμενα κυρίως εκείνων που επέλεξαν να ψηφίσουν τα δύο αυτά κόμματα της παρούσας συγκυβέρνησης. [Και αναφέρω το παραπάνω διότι υπάρχουν κάποιες φωνές που -δυστυχώς- δεν επιθυμούν να συμβεί κάτι τέτοιο].
Ζητούμενο λοιπόν να λειτουργήσουμε ομού, να συμπράξουμε όλοι προς το κοινό όφελος, για ένα κοινό στόχο! Είναι αυτό που ο λαός ζητά επί χρόνια κι είναι κάτι που δεν είναι τόσο εύκολο να συμβεί σε μια ιδιαίτερη “κοινωνία” όπως είναι αυτή της ράτσας μας. Κι αυτό το έχει αποδείξει η ίδια η Ιστορία μας.
Βέβαια από την άλλη όποτε οι Ελληνες ομονόησαν, κατάφεραν τ’ αδύνατα…

Χανιώτικα νέα (28.01.2015)

Read more: http://www.haniotika-nea.gr/kapies-protes-meteklogikes-skepsis-ke-apotimisis/#ixzz3Q74cVr78
Under Creative Commons License: Attribution Non-Commercial
Follow us: @HaniotikaNea on Twitter | haniotika.nea on Facebook

Τρίτη, 27 Ιανουαρίου 2015

ΣΤΑ ΠΕΤΑΧΤΑ

ΤΟ ΠΡΑΓΜΑ δεν πήγαινε παραπέρα με την υπάρχουσα κατάσταση… Το κάρο είχε κολλήσει και δεν έλεγε να ξεκολλήσει με τίποτα. Πολλή λασπουριά… Παραστατικός ο φίλος μου ο γερω-δάσκαλος που πάνω στην κουβέντα μου είπε ότι για να ξεκολλήσει θα πρέπει να βάλουμε πλάτη όλοι, ο καθένας με τον τρόπο του…
Δείτε περισσότερα... ΣΤΑ ΠΕΤΑΧΤΑ
Βαγγέλης Θ. Κακατσάκης
Φίλες και φίλοι, καλημέρα!
ΑΠ’ ΤΗ ΜΙΑ η ελπίδα έτσι όπως την εκφράζει εν πολλοίς ο τίτλος ενός βιβλίου του Τούρκου συγγραφέα Αζίζ Νεσίν “Ετσι ήρθαν τα πράγματα, μα έτσι δεν θα πάνε” κι απ’ την άλλη ο φόβος, όπως τον εκφράζει η παροιμία «απού δεν κάθεται καλά κ.λπ. κ.λπ.» Τα που έγραψα, μεταξύ των άλλων, σ’ ένα “πεταχτό”, πριν από 22 μέρες (5 Ιανουαρίου). Η ελπίδα νίκησε κατά κράτος εντέλει. Φυσικό και επόμενο…
ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΑ τα εκλογικά αποτελέσματα. Για το χρονικό μιας προδιαγεγραμμένης νίκης του ΣΥΡΙΖΑ και γενικότερα των αντιμνημονιακών δυνάμεων μπορεί να κάνει λόγο κανείς. Ως εδώ και μη παρέκει το πολιτικό σκηνικό που κράτησε κοντά σαράντα χρόνια. Ο κυρίαρχος λαός απεφάνθη. Κλίνατε επ’ αριστερά. Ιστορική στροφή, όχι μόνο για την Ελλάδα, αλλά και για όλη την Ευρώπη.
«ΜΑΣ ΤΑΡΑΞΑΤΕ, πιστέψαμε χαλάλι σας η ψήφος/ δώστε μας ό,τι τάξατε για να μην πούμε.. τζίφος». Η πρώτη απ’ τις δυο μετεκλογικές μαντινάδες που μου έστειλε ο Ηλίας ο Σταματάκης. «Ολα εδώ πληρώνονται, Αντώνη και Βαγγέλη/ τα έργα σας η αφορμή και χάλασε το… μέλι», η δεύτερη. Τα σχόλια δικά σας!
ΩΡΑ ΕΥΘΥΝΗΣ! Πρωτίστως, βέβαια, για την κυβέρνηση του Αλέξη Τσίπρα (συνεργασία ΣΥΡΙΖΑ με Ανεξάρτητους Ελληνες) και γενικότερα για όλες τις πολιτικές δυνάμεις του τόπου. Ωρα ευθύνης, όμως και για τον λαό. Κάθε άλλο παρά στρωμένος με ροδοπέταλα ο δρόμος που έχουμε συλλογικά να διανύσουμε…
ΤΟ ΠΡΑΓΜΑ δεν πήγαινε παραπέρα με την υπάρχουσα κατάσταση… Το κάρο είχε κολλήσει και δεν έλεγε να ξεκολλήσει με τίποτα. Πολλή λασπουριά… Παραστατικός ο φίλος μου ο γερω-δάσκαλος που πάνω στην κουβέντα μου είπε ότι για να ξεκολλήσει θα πρέπει να βάλουμε πλάτη όλοι, ο καθένας με τον τρόπο του…
ΕΘΝΙΚΗ ευθύνη… εθνική προσπάθεια… Εθνική συναίνεση… Εθνική Ελλάδος, γεια σου! Να περνούσαμε, λέει, απ’ τα λόγια στα έργα!
«ΜΕΣΑ στο ελληνικό κεφάλι σου, ποιητή μου/ ψάχνω να βρω τον τελευταίο κρίκο της αλυσίδας/ που χάλκεψε ο Ομηρος./ Μα βρίσκω ευτελή πολυεθνικά προϊόντα!/ Κι απογοητεύομαι». Από το “Ψηφιδωτό” (δεύτερη ποιητική σειρά) του Ιάσονα Ευαγγέλου.
ΠΥΚΝΟΣ, πολύ πυκνός, ο πολιτικός χρόνος. Αντε να σχηματιστεί κυβέρνηση, άντε να κάνει τις προγραμματικές της δηλώσεις, άντε να εκλεγεί Πρόεδρος Δημοκρατίας. Αντε να λυθεί ο κόμπος που κοντεύει να σπάσει το χτένι των διαπραγματεύσεων με τους εταίρους μας…
ΟΤΑΝ ο Παυσανίας κατέλαβε το Βυζάντιο, συνέλαβε μεταξύ άλλων και κάποιους συγγενείς του Πέρση Βασιλιά. Χωρίς να το καλοσκεφτεί τους ελευθέρωσε και τους έστειλε στον βασιλιά. Σε έναν απ’ αυτούς έδωσε και την εξής επιστολή προς τον Ξέρξη. «Εγώ, ο Παυσανίας, ο ηγεμόνας της Σπάρτης, σου στέλνω ως δώρο όσους συγγενείς σου συνέλαβα στο Βυζάντιο και επιθυμώ να γίνω και ο ίδιος συγγενής σου. Αν συμφωνείς, δώσ’ μου την κόρη σου σε γάμο. Σε αυτή την περίπτωση σου υπόσχομαι ότι και τη Σπάρτη και την υπόλοιπη Ελλάδα θα πάρεις στην εξουσία σου. Αν θέλεις να διαπραγματευτείς πάνω σ’ αυτά, στείλε μου κάποιον άνθρωπο της εμπιστοσύνης σου». Το περιεχόμενο αυτής της επιστολής ήταν ίσως και η αιτία που θεωρήθηκε προδότης. (Από το βιβλίο “Η άλλη όψη της Ιστορίας”, εκδ. “Σαββάλας”).
«Τα θεμέλιά μου στα βουνά/ και τα βουνά σηκώνουν οι λαοί στον ώμο τους/ και πάνω τους η μνήμη καίει/ άκαυτη βάτος./ Μνήμη του λαού μου σε λένε Πίνδο και σε λένε Αθω./ Ταράζεται ο καιρός κι απ’ τα πόδια τις μέρες κρεμάζει/ αδειάζοντας με πάταγο τα οστά των ταπεινωμένων./ Ποιοι, πώς, πότε ανέβηκαν την άβυσσο;
Ποιες, ποιων, πόσων οι στρατιές;/Τ’ ουρανού το πρόσωπο γυρίζει κι οι εχθροί μου έφυγαν μακριά./ Μνήμη του λαού μου σε λένε Πίνδο και σε λένε Αθω».
Από το “Αξιον Εστί” του Οδυσσέα Ελύτη.
ΧΑΙΡΕΤΩ ΣΑΣ ΚΙ ΑΓΑΠΩ ΣΑΣ!
(petaxta.blogspot.com)
Χανιώτικα νέα (27.01.2015)


Read more: http://www.haniotika-nea.gr/sta-petachta-238/#ixzz3Q24Nysyc
Under Creative Commons License: Attribution Non-Commercial

Follow us: @HaniotikaNea on Twitter | haniotika.nea on Facebook

Δευτέρα, 26 Ιανουαρίου 2015

ΕΥΦΗΜΕΣ ΜΝΕΙΕΣ

Για την επανάσταση των συνειδήσεων ο λόγος…
Αναφορά στο κείμενο του μακαριστού μητροπολίτη Κισάμου και Σελίνου Ειρηναίου Γαλανάκη “Η επανάσταση των συνειδήσεων”, σ’ αυτήν την εύφημη μνεία, ένα κείμενο που γράφτηκε πριν από 30 περίπου χρόνια. Κι αυτό με αφορμή τις χθεσινές εκλογές.
Δείτε περισσότερα,,, ΕΥΦΗΜΕΣ ΜΝΕΙΕΣ
Βαγγέλης Θ. Κακατσάκης



Για την επανάσταση των συνειδήσεων ο λόγος…
Αναφορά στο κείμενο του μακαριστού μητροπολίτη Κισάμου και Σελίνου Ειρηναίου Γαλανάκη “Η επανάσταση των συνειδήσεων”, σ’ αυτήν την εύφημη μνεία, ένα κείμενο που γράφτηκε πριν από 30 περίπου χρόνια. Κι αυτό με αφορμή τις χθεσινές εκλογές. “Επανάσταση των συνειδήσεων” «σημαίνει η αναθεώρηση που έχομε να κάμομε στην ίδια τη δομή της σκέψης μας και της συνείδησής μας, για να μπορούμε να δούμε πάλι όχι μόνο καθαρές και παρθένες τις αξίες της ζωής, αλλά και για να μπορούμε να συλλάβομε τα νέα οράματα, τις νέες πραγματικότητες που σχηματίζονται σιγά – σιγά σαν παγκόσμια συνείδηση για ένα μελλούμενο κόσμο», γράφει ο Παππούς για ν’ αναφερθεί στη συνέχεια στους τομείς που πρέπει να εκδηλωθεί αυτή η αναθεώρηση της σκέψης και της πρακτικής μας, την παιδεία, την οικονομία και την τεχνική.
«Η οικονομία πρέπει να έχει τη φιλοσοφία της, δηλαδή μια σωστή ανθρωπολογία, μέσα στην οποία θα εντάσσει τα οικονομικά και αναπτυξιακά της προγράμματα. Γιατί έτσι μόνο μπορεί να ανταποκριθεί και στους μεγάλους ανθρωπιστικούς και κοινωνικούς σκοπούς που έχει να επιτελέσει σήμερα (δικαιοσύνη, δημοκρατία, ειρήνη, κ.λπ.)». Τα που γράφει, μεταξύ άλλων, σχετικά με την οικονομία, για να σταθώ μόνο σ’ αυτήν. Φωνή βοώντος εν τη ερήμω τα λόγια του Παππού σ’ έναν απάνθρωπο κόσμο, όπου, εκτός απ’ όλα τ’ άλλα δεινά, οι αμείλικτοι νόμοι των αγορών φτωχοποιούν τους λαούς, καληώρα όπως τον δικό μας; Δεν θα το ’λεγα! Αντίθετα… Χρέος του ανθρώπου, του κάθε ανθρώπου, ατομικά, αλλά και προπάντων συλλογικά, ο διαρκής αγώνας για μια καλύτερη κοινωνία, για έναν καλύτερο κόσμο. Κι αυτό ο Μεγάλος Γέροντας της Ορθοδοξίας μας το δίδαξε. Και με τη φράση του «Η ορθοδοξία είναι ορθοπραξία»…
Χανιώτικα νέα  ( 26.09.2015)

Read more: http://www.haniotika-nea.gr/evfimes-mnies-10/#ixzz3Pvk0spmL
Under Creative Commons License: Attribution Non-Commercial
Follow us: @HaniotikaNea on Twitter | haniotika.nea on Facebook

ΕΥΦΗΜΕΣ ΜΝΕΙΕΣ

"Να ’ρθει ένας να μου πει ότι θα πάει ομπρός η πατρίδα, στρέγομαι να μου βγάλει και τα δυο μου μάτια. Οτι αν είμαι στραβός και η πατρίδα μου είναι καλά, με θρέφει. Αν είναι η πατρίδα μου αχαμνά, δέκα μάτια να ’χω, στραβός θανά είμαι”. 
Μακρυγιάννης
Δείτε περισσότερα... ΕΥΦΗΜΕΣ ΜΝΕΙΕΣ
Βαγγέλης Θ. Κακατσάκης
Ενας Ελληνας, ο Μακρυγιάννης
Δάνειος ο τίτλος απ’ τον Γιώργο Σεφέρη της πρώτης σημερινής εύφημης μνείας. Για τον τίτλο ενός κειμένου (Γ. Σεφέρης: “Δοκιμές”, εκδ. Ικαρος, Αθήναι 1981), που έγραψε για τον Στρατηγό, «τον σίγουρο μαντατοφόρο της μακριάς και αδιάσπαστης λαϊκής μας παράδοσης», ο πρώτος απ’ τους δύο νομπελίστες ποιητές μας (ο άλλος είναι ο Οδυσσέας Ελύτης), ο λόγος. Και με αφορμή τις χθεσινές εκλογές. Βρισκόμαστε στα 1832, μετά τη δολοφονία του Καποδίστρια, την περίοδο της βαυαρικής αντιβασιλείας. Ο τόπος, “η πατρίς”, μοιρασμένη σε στρατιωτικά τιμάρια, που, όπως σημειώνει ο Σεφέρης, «δεν είχαν άλλο σκοπό παρά να θρέψουν όπως – όπως τα πειναλέα απομεινάρια των παλιών αγωνιστών». Η Αντιβασιλεία είχε φέρει βέβαια μαζί της ένα δάνειο, το οποίο όμως προτίμησε να διαθέσει για τη συντήρηση του βαυαρικού στρατού, τον οποίο χρησιμοποίησε για να διώξει απ’ το κράτος τους παλιούς αγωνιστές, τους «φοβερούς αυτούς αγριανθρώπους». Ενας απ’ αυτούς κι ο Μακρυγιάννης που μια και δυο πάει και βρίσκει τον έναν απ’ τους τρεις αντιβασιλείς, μέχρι την ενηλικίωση του Οθωνα, τον Εϊντεκ.
Ο λόγος στον Στρατηγό: «Ο φίλος μου ο Αϊντέκ επειράχτη και μ’ όκρινε με πολύ φαρμάκι: “Ό,τι σας λένε αυτό θα κάμετε, και γνώμες δεν μπορείτε να δώσετε, ότι η Μπαυαρία έχει τριάντα χιλιάδες μπεγενέτα και τα φέρνει εδώ και σας υποτάζει”. Τότε βρέθηκα σε θέση δεινή […] Του λέγω: “Δυστυχία μας των καημένων! Κακά και ψυχρά θα πάμε. Εγώ σου μίλησα αλλιώς κι εσύ απαντείς διαφορετικά με μπεγενέτα. Σας λέγω ως φίλος να πασκίσετε και το βασιλέα κι εσάς να αγαπούμε κι όχι να σας φοβόμαστε […] Να ’ρθει ένας να μου πει ότι θα πάει ομπρός η πατρίδα, στρέγομαι να μου βγάλει και τα δυο μου μάτια. Οτι αν είμαι στραβός και η πατρίδα μου είναι καλά, με θρέφει. Αν είναι η πατρίδα μου αχαμνά, δέκα μάτια να ’χω, στραβός θανά είμαι”. […] Μου λέγει: “Τον βασιλέα δεν τον αγαπάς;”. “Οχι” του λέγω “δεν ξέρω ψέματα. Οταν χαθεί η πατρίδα μου, ούτε αυτός μ’ έχει υπήκοόν του, ούτε εγώ βασιλέα. Και γι’ αυτό χρειάζεται δικαιοσύνη από σας κι όχι φοβέρες με μπεγενέτες”».
Ας κλείσω, όμως, τούτη την εύφημη μνεία με τις τελευταίες αράδες απ’ τα “Απομνημονεύματα” του Στρατηγού: «Ξέρετε πότε να λέγει ο καθείς “εγώ”; Οταν αγωνιστεί μόνος του και φκιάσει ή χαλάσει, να λέγει “εγώ”, όταν όμως αγωνίζονται πολλοί και φκιάνουν, τότε να λένε “εμείς”. Είμαστε στο “εμείς” κι όχι στο “εγώ”.
Και στο εξής να μάθομε γνώση, αν θέλομε να φκιάσομε χωριό να ζήσομε όλοι μαζί. Εγραψα γυμνή την αλήθεια, να ιδούνε όλοι οι Ελληνες νʼ αγωνίζονται για την πατρίδα τους, για τη θρησκεία τους, να ιδούνε και τα παιδιά μου και να λένε: Εχομε αγώνες πατρικούς, έχομε θυσίες – αν είναι αγώνες και θυσίες. Και να μπαίνουν σε φιλοτιμία και να εργάζονται στο καλό της πατρίδας τους, της θρησκείας τους και της κοινωνίας – ότι θα είναι καλά δικά τους. Οχι όμως να φαντάζονται για τα κατορθώματα τα πατρικά, όχι να πορνεύουν την αρετή και να καταπατούν το νόμο, και να ’χουν την επιρροή για ικανότη».

Read more: http://www.haniotika-nea.gr/evfimes-mnies-10/#ixzz3Pvi0rLh0
Under Creative Commons License: Attribution Non-Commercial
Follow us: @HaniotikaNea on Twitter | haniotika.nea on Facebook

Σάββατο, 24 Ιανουαρίου 2015

ΠΑΙΔΟΤΟΠΟΣ

 ΔΗΜ. ΣΧ. ΕΜΠΡΟΣΝΕΡΟΥ ΑΠΟΚΟΡΩΝΟΥ
Πάμε στους μύλους του Μπούτακα...
Μια ματιά στην ιστοσελίδα του Δημ. Σχ. Εμπροσνέρου Αποκορώνου (http://emprosnero.blogspot.gr) λέει πολλά… Εκεί είδα και για μια εκδρομή στον και λεγόμενο Βρυσανό, Μπούτακα ποταμό, όπου στο μύλο του αλέθανε οι παλιοί μας τα στάρια και τα κριθάρια τους, και παρακάλεσα να έχω αποκλειστικά για τον παιδότοπο μια ομαδική εργασία... 
Δείτε περισσότερα... ΠΑΙΔΟΤΟΠΟΣ
Βαγγέλης Θ. Κακατσάκης
ΔΗΜ. ΣΧ. ΕΜΠΡΟΣΝΕΡΟΥ ΑΠΟΚΟΡΩΝΟΥ
Πάμε στους μύλους του Μπούτακα...
Καλοί μου φίλοι, καλό Σαββατοκύριακο!
Λίγοι, πολύ λίγοι, οι μαθητές του Δημ. Σχ. Εμπροσνέρου Αποκορώνου, που επιμένει να υπάρχει κόντρα σε διάφορες καταστάσεις, πολλές και ποικίλες, ωστόσο, οι δραστηριότητές του, χάρις στο μεράκι των δασκάλων τους, ιδιαίτερα του για χρόνια διευθυντή του Μανόλη Τζιλιβάκη, και στην έγνοια των Μπρονιεριτών. Μια ματιά στην ιστοσελίδα του (http://emprosnero.blogspot.gr) λέει πολλά… Εκεί είδα και για μια εκδρομή στον και λεγόμενο Βρυσανό, Μπούτακα ποταμό, όπου στο μύλο του αλέθανε οι παλιοί μας τα στάρια και τα κριθάρια τους, και παρακάλεσα να έχω αποκλειστικά για τον παιδότοπο μια ομαδική εργασία.
Αμεση η ανταπόκριση! Και να ’μαστε λοιπόν, σήμερα να πηγαίνουμε, με ξεναγούς τα Μπρονιεριτάκια κατά εκεί…
Πολλά συγχαρητήρια, καλά μου κοντοχωριανάκια, και γι’ αυτήν την εργασία σας, όπως βέβαια και για όλα τ’ άλλα που κάνετε, για τα οποία θα τα ξαναπούμε! Να σας χαίρεται ο κύριος Μανόλης και να τον χαίρεστε!
Σας χαιρετώ με αγάπη όλους!
Βαγγέλης Θ. Κακατσάκης, δάσκαλος
[…] Η διαδρομή ξεκινά λίγα χιλιόμετρα έξω από το χωριό, όπου υπάρχει δρόμος που εξυπηρετεί κτηνοτρόφους, όπου με μια απότομη κατηφόρα οδηγεί ακριβώς στην κοίτη του ποταμού. Οπλισμένοι με νερό, δεκατιανό, και κουτί πρώτων βοηθειών αλλά και σακούλες σκουπιδιών για να μαζέψουμε από τη φύση τυχόν σκουπίδια που θα συναντούσαμε, ξεκινήσαμε τον περίπατο χωρίς φυσικά στην κοίτη να υπάρχει σταγόνα νερό. Εξάλλου ο Μπούτακας δεν έτρεχε όλο τον χρόνο γι’ αυτό και οι μύλοι του λεγότανε “ξερόμυλοι”.
Η συννεφιά μας βοήθησε να απολαύσουμε τη διαδρομή, όπου εντυπωσιαστήκαμε από τα τεράστια νεροφαγώματα που σήμαινε ότι παλιά ο ποταμός κατέβαζε μεγάλους όγκους νερού! Εξάλλου, ο δάσκαλός μας είπε ότι πριν το μύλο του “Μπουντούρη” που θα συναντούσαμε πιο κάτω, υπάρχουν τα ερείπια του πρώτου, του πιο παλιού μύλου, που μια νύχτα τον πήρανε τα φουσκωμένα νερά. Τώρα εκεί στέκει μόνο ένας πετρόκτιστος τοίχος. Ετσι φτιάξανε το μύλο του Μπουντούρη δυνατό και ισχυρό και αρκετά πιο ψηλά από την κοίτη.
Πριν τους μύλους υπήρχαν τεράστιες σπηλιές, φυσικές εσοχές στο βράχο που οι πιο ζωηροί τρέξανε να τις εξερευνήσουν προκαλώντας εγκεφαλικό στους δασκάλους και βραχνάδα στη φωνή τους! Δεν είχαμε προετοιμαστεί για… αναρρίχηση! Στις σπηλιές στην κατοχή κρύβονταν αντάρτες, οι Γερμανοί μάλιστα βασάνισαν τον μυλωνά για να μαρτυρήσει πού κρύβονταν αλλά αυτός δεν έβγαλε λέξη! Πού να σκεφτούν ότι αυτοί κρύβονταν ακριβώς από πάνω τους!
Στη συνέχεια συναντάμε τα απομεινάρια του διώροφου μύλου του “Μπουντούρη” που πρέπει να έχει κλείσει τα 200 του χρόνια. Στο ισόγειο, που στην ουσία είναι υπόγειο με την κλίση της πλαγιάς, αλέθανε το στάρι και πάνω έμειναν μέχρι το πρωί να κινήσουν για πίσω. Το πάτωμα του ορόφου δεν υπάρχει πια, αλλά στο ισόγειο βλέπουμε τις δύο τεράστιες διπλές μυλόπετρες, που κινούνταν αλλά και ένα υπέροχο τζάκι για να μην κρυώνει ο μυλωνάς. Οι πέτρες όπως και η πέτρινη καμάρα της εισόδου είχαν για καλή τύχη μάλλον χαραγμένο το σημάδι του σταυρού. Στον πάνω όροφο μας είπανε ότι πριν 15 χρόνια υπήρχε ακόμα το μεγαλοπρεπές τζάκι που ζέσταινε τους πελάτες αλλά σε μια νύχτα ξηλώθηκε πέτρα πέτρα για να πουληθεί ένας Θεός ξέρει σε ποιον φαντασμένο νεόπλουτο που «αγόρασε την ιστορία αφού δεν είχε την παραμικρή ιδέα για την αξία της» αυτό μας το είπε ο κύριος και δεν το πολυκαταλάβαμε…
Από τότε ο τελευταίος των Μπουντούρηδων δεν έχει ξαναπατήσει στον μύλο του από την μεγάλη του στενοχώρια… Μας εξήγησε ο κύριος πώς δούλευε ο νερόμυλος και παραγόταν το αλεύρι, μάς είπε μάλιστα ότι οι Σφακιανοί έβλεπαν συγκεκριμένα σημάδια στην πορεία του νερού όταν έβρεχε και ήξεραν πότε η στάθμη του νερού είναι όπως έπρεπε για να φορτώσουν τα ζώα και να ξεκινήσουν.
Στο υπόγειο, ευτυχώς είχαμε φακούς, είδαμε καθαρά τις δύο καμάρες, όπου έτρεχε το νερό από 9 μέτρα ύψος, ενώ υπάρχουν ακόμα οι δυο σκουριασμένες φτερωτές που γύριζαν την πάνω μυλόπετρα. Είδαμε και τη λέξη “ΕΛΑΣ” χαραγμένη σε μια πέτρα, ένας καλός μαθητής άρχισε να κοροϊδεύει τον ανορθόγραφο που το σκάλισε, αλλά ο δάσκαλος μας είπε ότι έτσι ονομάζονταν στην κατοχή οι αριστεροί αντάρτες που πάλευαν τους Γερμανούς και κρύβονταν περιστασιακά στα κατασκότεινα υπόγεια του μύλου. Εξάλλου στη Μάχη της Κρήτης εκεί κρύβονταν Αγγλοι στρατιώτες με ασύρματο που βγαίνανε τη νύχτα να πιάσουνε σήμα στην κορφή του βουνού μάλλον τότε που έφευγαν για να μπουν σε καράβια στη νότια Κρήτη και να φύγουν.
Αφού είδαμε και τα τεράστια πηγάδια που έπεφτε το νερό με ορμή πάνω στις φτερωτές, 9 μέτρα βάθος αλλά και “μυλαύλακο” που είχε μήκος 200 μέτρα και υπάρχει ακόμα ανέπαφο, συνεχίσαμε την πορεία στην κοίτη του ποταμού για να φτάσουμε στην αρχή του “Σφακιανού καναλιού”. Ξαπλαρώσαμε με τους δασκάλους μέσα στο ποτάμι μπροστά σε μια αυτοσχέδια γέφυρα από παλιοσανίδα και δύο ρέλες που περνούσαν παλιά πρόβατα από τον Βαφέ στη μεριά του Εμπρόσνερου. Φάγαμε, ήπιαμε νερό και αρχίσαμε να ανεβαίνουμε το παλιό μονοπάτι. Σε κάποια σημεία είδαμε γούρνες σε πέτρα πάνω, λαξευτές, που έπιναν νερό οι ταξιδιώτες, ενώ ο δάσκαλός μας έδειξε μικρά λουλουδάκια που βγαίνανε μέσα από τους βράχους, που τα λέγανε κυκλάμινα. Μετά από πολύ ανηφόρα κάτσαμε να ξεκουραστούμε στην κορφή του λόφου που απέναντι έβλεπες το νεκροταφείο του Βαφέ από την μια κι από την άλλη τα σπιτάκια του χωριού μας…
Υπεύθυνοι της εδρομής ήταν οι εκπαιδευτικοί Πασχάλης Λαδάς και Εμμανουήλ Τσιλιβάκης και πήραν μέρος οι μαθητές των Γ’, Δ’, Ε’ και Στ’ τάξεων αλλά και ο μαθητής του τμήματος ένταξης με προβλήματα ακοής. Ηταν μέρος άτυπου προγράμματος περιβαλλοντικής – πολιτιστικών που υλοποιείται το τρέχον σχολικό έτος 2014-15 στο σχολείο μας από τις Ε’ και Στ’ τάξεις και μας έδωσε την ευκαιρία να μιλήσουμε για πολλά θέματα… Οι μικροί… εξερευνητές: Γ’ τάξη: Στέλιος Κοκκινάκης, Δ’ τάξη Ανδρέας Κοκκινάκης, Ιωάννα Γιανναράκη, Εύα Κουργιαλιδάκη, Βαγγέλης Λιλικάκης, Χρήστος Κουργιαλιδάκης, Ε’ τάξη Γιάννης Κουργιαλιδάκης, Στ’ τάξη: Ειρήνη Γιανναράκη, Ειρήνη Παπαδονικολάκη, Γιώργος Μοχλάκης, Χρήστος Μοχλάκης, Γιάννης Κοκκινάκης και Αντώνης Μοχλάκης.
Χανιώτικα νέα (24.01.2015)


Read more: http://www.haniotika-nea.gr/pame-stous-milous-tou-boutaka/#ixzz3Pj9OXkiq
Under Creative Commons License: Attribution Non-Commercial
Follow us: @HaniotikaNea on Twitter | haniotika.nea on Facebook

ΣΤΑ ΠΕΤΑΧΤΑ

ΚΑΛΟ ΒΟΛΙ! Μία και καμία, η μέρα των εκλογών έφτασε… Ες αύριον, λοιπόν, τα σπουδαία και τα σπουδαιότερα μεθαύριο! «Μοναχή τζη το πελέκα η γαϊδάρα το σωμάρι/ γή μακρύ τζη γή στενό τζη μοναχή τζη θα το βάλει». Πάμε, όπως κάνουμε πάντα παραμονή εκλογών, χαλαρά…
Δείτε περισσότερα... ΣΤΑ ΠΕΤΑΧΤΑ
Βαγγέλης Θ. Κακατσάκης
Φίλες και φίλοι, καλημέρα!
«ΕΒΑΛΕΤΕ ΚΑΙ νέον αρχηγόν εις το φρούριον της Κόρθος, Αχιλλέα τον έλεγαν, λογιώτατον, κι ακούγοντας το όνομα Αχιλλέα, παντηχαίνετε ότ’ είναι εκείνος ο περίφημος Αχιλλέας. Και πολέμαγε τ’ όνομα τους Τούρκους. Δεν πολεμάγει τ’ όνομα ποτέ, πολεμάγει η αντρεία, ο πατριωτισμός, η αρετή». Από τα “Απομνημονεύματα” του Μακρυγιάννη.
ΚΑΛΟ ΒΟΛΙ! Μία και καμία, η μέρα των εκλογών έφτασε… Ες αύριον, λοιπόν, τα σπουδαία και τα σπουδαιότερα μεθαύριο! «Μοναχή τζη το πελέκα η γαϊδάρα το σωμάρι/ γή μακρύ τζη γή στενό τζη μοναχή τζη θα το βάλει». Πάμε, όπως κάνουμε πάντα παραμονή εκλογών, χαλαρά…
ΤΙΣ ΠΡΩΤΕΣ εκλογές που θυμάται ο φίλος μου ο γερω-δάσκαλος ήταν αυτές του 1928! «Δαγκωτό το ’βαλα του Μπενιζέλο, Λενιώ», είπε, λέει στη γυναίκα του, όταν γύρισε μετά την εκτέλεση του εκλογικού του καθήκοντος ο λάλος του και ξεπέζεψε απ’ το μουλάρι του. Διά του σφαιριδίου γινόταν τότε η ψηφοφορία στην οποία δεν έπαιρναν μέρος, βέβαια, οι γυναίκες, να θυμίσω.
«ΠΡΟΣΕΧΕΤΕ ΤΗΝ ψήφο σας, φίλοι μου, πριν τη δώστε/ σκεφτείτε το γιατί μετά μπορεί να μετανιώστε!». Το γνωστό «μετά την απομάκρυνση εκ του ταμείου ουδέν λάθος αναγνωρίζεται», μας θυμίζει η σημερινή μαντινάδα της Νεκταρίας Θεοδωρογλάκη. Να συμπληρώσω κι εγώ ότι ο ύστερος μετανιωμός έναν παρά δεν κάνει.
ΕΚ ΤΩΝ ΩΝ ουκ άνευ ότι από μεθαύριο θα έχουμε μια άλλη ημέρα για την Ελλάδα. Ωστόσο, ο ήλιος πάλι απ’ την ανατολή θα βγει το πρωί και πάλι στη δύση θα βασιλέψει το βράδυ. Ενα το κρατούμενο. Συν το ότι όλα τα προβλήματα θα είναι εκεί και θα περιμένουν λύση… «Κι ακόμα η οδύσσεια δική της» για να χρησιμοποιήσω έναν στίχο του φίλου ποιητή Γιάννη Φίλη.
ΘΕΤΙΚΑ ΕΙΝΑΙ τα μηνύματα για τον τουρισμό από την Αυστρία, διαβάζω στην πρώτη σελίδα της εφημερίδας μας. Με όποια κυβέρνηση. Ο τουρισμός παραμένει πάντα η βαριά μας βιομηχανία…
ΟΙ ΕΚΛΟΓΕΣ – εκλογές, αλλά και το ποδόσφαιρο – ποδόσφαιρο! Κανονικά, κανονικότατα, οι αγώνες των πρωταθλημάτων σε όλες τις κατηγορίες. Και βέβαια ανοιχτά τα κέντρα διασκέδασης και ελεύθερη η κατανάλωση… αλκοόλ. Να που γίναμε Ευρωπαίοι δίχως να το καταλάβουμε!
ΚΑΛΗ ΕΠΙΤΥΧΙΑ και διά της στήλης στους όποιους φίλους μου και τις όποιες φίλες μου, κατεβαίνουν στις εκλογές, ο καθείς κι η καθεμία με το κόμμα του (της). Τους και τις ψηφώ όλους και όλες, αδύνατο όμως να γίνω κομματάκια και να τους (τις) ψηφίσω. Αλλο η φιλία και άλλο η ψήφος άλλωστε…
ΜΙΑ ΜΕΡΑ μια μετρίως έξυπνη μύγα βούιζε γύρω και πάνω απ’ τον ιστό τόση πολλή ώρα χωρίς να προσγειώνεται, που η αράχνη παρουσιάστηκε κι είπε: «Ελα, μωρέ, κάτω». Η μύγα όμως ήταν αρκετά έξυπνη για τα κιλά της αράχνης κι είπε: «Ποτέ δεν προσγειώνομαι σε μέρη που δεν βλέπω να υπάρχουν κι άλλες μύγες και δεν βλέπω καθόλου άλλες μύγες στο σπίτι σας». Ετσι πέταξε μακριά, μέχρι που ’φτασε σ’ ένα μέρος που υπήρχαν πάρα πολλές άλλες μύγες. Ετοιμαζότανε να εγκατασταθεί ανάμεσά τους, όταν μια μέλισσα εμβουίστηκε κι είπε: «Στάσου, βλάκα, το χαρτί έχει κόλλα. Ολες αυτές οι μύγες είναι πιασμένες». «Μην είσ’ ανόητη», είπ’ η μύγα, «απλώς χορεύουνε». Κατέβηκε, λοιπόν, κάτω και κόλλησε στη μυγοπαγίδα μ’ όλες τις άλλες μύγες. (Από τον “μύθο για την εποχή μας”, του Τζέημς Θέρμπερ “Η μετρίως έξυπνη μύγα”. Επιμύθιον: “Δεν υπάρχει ασφάλεια στους αριθμούς, ούτε σ’ οτιδήποτε άλλο”).
«Τραχιές ακτογραμμές/ έπη από αλάτι και άνεμο να σε ταξιδεύουν/ προς ανατολάς του Διονύσου,/ μια απαλάμη γης από ελιά και ασπάλαθο/ τυλιγμένα τη μια και την άλλη όψη του ήλιου:/ αυτή της γεωμετρίας εκείνη του λόγου/ και της Ευρώπης το παλαιό δίλημμα/ το λύνει με τα εφτά και τα εννέα όγδοα./ (Παντού ρωγμές η ιστορία/ κι ακόμα η Οδύσσεια δική της). Και πώς αλλιώς να συμβιβάσει τις τόσες πέτρες/ την τόση θάλασσα;».
Το ποίημα “Χάρτης της Ελλάδος” του Γιάννη Φίλη.
ΧΑΙΡΕΤΩ ΣΑΣ ΚΙ ΑΓΑΠΩ ΣΑΣ!
(petaxta.blogspot.com)
Χανιώτικα νέα (24.01.2015)


Read more: http://www.haniotika-nea.gr/sta-petachta-237/#ixzz3Pj4twVVa
Under Creative Commons License: Attribution Non-Commercial
Follow us: @HaniotikaNea on Twitter | haniotika.nea on Facebook

Παρασκευή, 23 Ιανουαρίου 2015

ΣΤΑ ΠΕΤΑΧΤΑ

ΤΙ ΤΕΞΕΤΑΙ η επιούσα; Πείτε μου να σας πω τι τέξεται η επιούσα! Τι να μου πείτε, όμως κι εσείς αν δεν μιλήσει πρώτη η κάλπη. Αυτή, και μόνο αυτή, έχει τον πρώτο λόγο. Προσέξτε, τον πρώτο! Οχι πάντως τον τελευταίο. Το κάθε κόμμα και η ευθύνη του στη συνέχεια. Ανάλογα με τη θέση που του έδωσε ο κυρίαρχος λαός βεβαίως – βεβαίως…
Δείτε περισσότερα... ΣΤΑ ΠΕΤΑΧΤΑ
Βαγγέλης Θ. Κακατσάκης
Φίλες και φίλοι, καλημέρα!
MIA ZΩΗ «τρέχει μέσα από φλόγες παγωνιάς/ την άνοιξη να σώσει» ο ποιητής. Ακόμα κι όταν ή μήπως προπάντων όταν, αυτή «οδηγείται σε συρματόπλεγμα». Μόνος, ανυπόδητος και πένης, απορημένος και άπορος… Ο Δημήτρης Κακαβελάκης στην προκειμένη περίπτωση.
ΠΡΟΠΑΡΑΜΟΝΗ εκλογών, η τελευταία, ωστόσο, προεκλογική μέρα σήμερα. Η μάχη, πάντως, για τις ψήφους των αναποφάσιστων, που θα κρίνει το τελικό αποτέλεσμα, δεν θα τελειώσει μέχρι και το τελευταίο λεπτό, για να μην πω δευτερόλεπτο, πριν να κλείσουν οι κάλπες. Στην ψήφο θα παιχτεί η αυτοδυναμία, στην ψήφο θα παιχτεί ποιο θα ’ναι το τρίτο κόμμα, στην ψήφο θα παιχτεί αν θα μπουν στη Βουλή κάποια κόμματα, μας λένε οι δημοσκοπήσεις. Μιλάμε για θρίλερ!
ΤΙ ΤΕΞΕΤΑΙ η επιούσα; Πείτε μου να σας πω τι τέξεται η επιούσα! Τι να μου πείτε, όμως κι εσείς αν δεν μιλήσει πρώτη η κάλπη. Αυτή, και μόνο αυτή, έχει τον πρώτο λόγο. Προσέξτε, τον πρώτο! Οχι πάντως τον τελευταίο. Το κάθε κόμμα και η ευθύνη του στη συνέχεια. Ανάλογα με τη θέση που του έδωσε ο κυρίαρχος λαός βεβαίως – βεβαίως…
«ΠΟΛΛΟΥΣ λαγούς μας τάζουνε μέχρι να εκλεγούνε/ όταν θα μπούνε στη Βουλή όλα τα λησμονούνε». Δεν λέω ότι δεν είναι έτσι όπως τα περιγράφει στη σημερινή της μαντινάδα η Νεκταρία η Θεοδωρογλάκη. Ετσι είναι, αλλά έτσι δεν πρέπει να είναι. Το “ήσπασα ντηνε κοντό”, για να χρησιμοποιήσω μια έκφραση του ανατολικοκρητικού γλωσσικού ιδιώματος, θα πρέπει να βρίσκεται στα αζήτητα και στη συγκεκριμένη περίπτωση.
ΟΥΤΕ ΛΙΓΟ ούτε πολύ έξι εκατομμύρια ευρώ θα πάρουν τα κόμματα που κατεβαίνουν στις εκλογές από τον κρατικό κορβανά για τη συμμετοχή τους σ’ αυτές. Τόσο πάει το μαλλί. Χώρια βέβαια όλα τ’ άλλα. Ας πάει και το παλιάμπελο!
«ΣΤΑ ΜΑΥΡΑ χρόνια (του συσσιτίου), όταν το μεγάλο πιθάρι ήταν γεμάτο/ η μάνα μας έφερνε μια κούπα λάδι./ Και χορταίναμε χαρά./ Οταν το μεγάλο πιθάρι ήταν άδειο/ η μάνα μας έφερνε μια κούπα σιωπή./ Και χορταίναμε λύπη». Από το “Ψηφιδωτό” (τρίτη ποιητική σειρά) του Ιάσονα Ευαγγέλου.
ΚΩΣΤΑ Φουρναράκη, προϊστάμενο Γ.Α.Κ. – Ιστορικού Αρχείου Κρήτης, Χανιά: Καλύτερο δώρο για τη νέα χρονιά απ’ την ιδιαίτερα επιμελημένη έκδοση του Γ.Α.Κ. – Ιστορικού Αρχείου Κρήτης “Ασματα Λαϊκά Κρητών ή Συλλογή Κρητικής Ποιήσεως ποικίλης”, “συλλεγείσα υπό Παύλου Γ. Βλαστού Κρητός” που είχατε την καλοσύνη να μου στείλετε με μια θερμή μάλιστα αφιέρωση, δεν μπορούσα να ονειρευτώ. Ευλογία για τον τόπο μας, αλλά και σπονδή στη λαϊκή μας παράδοση, τέτοιας λογής πρωτοβουλίες. Συμφωνώ απόλυτα μαζί σας μ’ αυτό που γράφετε στα “Επιλεγόμενα” ότι «η επένδυση στην Παιδεία είναι το αποτελεσματικότερο αντίδοτο στην πολύπλευρη κρίση των ημερών μας».
«ΜΙΑ ΜΕΡΑ ο νεαρός πετεινός τράβηξε κορδωμένος για το μέρος όπου ο γερο-πετεινός διηγότανε τα κατορθώματά του στις μάχες. “Θα σου χώσω τα δόντια στη γούλα”, είπε ο νεαρός πετεινός. “Μοναχούλης ή με παρέα;”, είπε ο γερο-πετεινός. Κι αρχίσανε έτσι να στριφογυρίζουνε ο ένας γύρω απ’ τον άλλο, ψάχνοντας την ευκαιρία να κτυπήσουν γερά. Ακριβώς σ’ αυτό το σημείο ο γεωργός, ο ιδιοκτήτης των πετεινών, άρπαξε το νερό και τον απομάκρυνε και τον καρύδωσε». Από τον “μύθο για την εποχή μας” του Τζέημς Θέρμπερ “Οι δύο πετεινοί”. Επιμύθιον: “Τα νιάτα θα προσεχθούν, για καλύτερα θα παραγεμιστούν και με κάστανα”.
«Τρέχω μέσα από φλόγες παγωνιάς/ την άνοιξη να σώσω/ Ομως αυτή οδηγείται σε συρματόπλεγμα/ Για χρέη που δεν πλήρωσε/ Για απορίες που δεν έλυσε/ Για νυχτοπερπατήματα που δεν έκαμε/ Στην Ανω Βουλή ο νόμος/ Στην κάτω ο τρόμος/ Τ’ όνειρο τρέχει να σώσει την εκπομπή/ Ωρα εννιά κάθε βράδυ που οι βόστρυχοι/ Σεργιανάνε στον άδειο χώρο/ Και τα Χερουβείμ γυμνάζουν τους θεατές/ Να περπατούνε σε ήχους ανερμήνευτους/ Τότε που ράμφη παγωνιών/ Ραμφίζουν την ψευδαίσθηση».
Το ποίημα “Αδειος χώρος” του Δημήτρη Κακαβελάκη.
ΧΑΙΡΕΤΩ ΣΑΣ ΚΙ ΑΓΑΠΩ ΣΑΣ!
(petaxta.blogspot.com)
Χανιώτικα νέα (23.01.2015)


Read more: http://www.haniotika-nea.gr/sta-petachta-236/#ixzz3PdxtBxXq
Under Creative Commons License: Attribution Non-Commercial
Follow us: @HaniotikaNea on Twitter | haniotika.nea on Facebook

Πέμπτη, 22 Ιανουαρίου 2015

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ

Βαγγέλης Κακατσάκης: «Η ποίηση που μας συγκινεί, μας προσκαλεί σε διάλογο διαρκείας»
Συνέντευξη στην Αργυρώ Μουντάκη 


Όταν ένας Δάσκαλος γράφει, τότε κάτι διαφορετικό προκύπτει από την παιδαγωγική του διάδραση με τη ζωή και τους μαθητές τους. Κι η ποίησή του μέσα από την αποτύπωση της πιο σκληρής πραγματικότητας έρχεται λυτρωτική να βρέξει σταγόνες αισιοδοξίας. Είναι η αέναη κίνηση της σκέψης και της καρδιάς του; Είναι η οπτική του στη ζωή; Ό,τι κι αν είναι, η ποίησή του ήταν και παραμένει διαχρονική. Όπως συμβαίνει με όλα τα σπουδαία δημιουργήματα της τέχνης και της λογοτεχνίας. Ο ποιητής Βαγγέλης Κακατσάκης αποκλειστικά στο Fractal!
http://fractalart.gr/vangelis-kakatsakis/
http://fractalart.gr/kakatsakis/
Δείτε περισσότερα... ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ
Βαγγέλης Θ. Κακατσάκης


Όταν ένας Δάσκαλος γράφει, τότε κάτι διαφορετικό προκύπτει από την παιδαγωγική του διάδραση με τη ζωή και τους μαθητές τους. Κι η ποίησή του μέσα από την αποτύπωση της πιο σκληρής πραγματικότητας έρχεται λυτρωτική να βρέξει σταγόνες αισιοδοξίας. Είναι η αέναη κίνηση της σκέψης και της καρδιάς του; Είναι η οπτική του στη ζωή; Ό,τι κι αν είναι, η ποίησή του ήταν και παραμένει διαχρονική. Όπως συμβαίνει με όλα τα σπουδαία δημιουργήματα της τέχνης και της λογοτεχνίας. Ο ποιητής Βαγγέλης Κακατσάκης αποκλειστικά στο Fractal!

bigkakatsakis

-Κύριε Κακατσάκη ο ποιητικός σας λόγος όποτε κι αν τον εμπνευστήκατε παραμένει διαχρονικός. Πώς το εξηγείτε αυτό;
Διαχρονικό είναι ότι αντέχει στον χρόνο. Με την έννοια αυτή αν ήξερα ότι θα αντέξει στον χρόνο έστω κι ένα ποίημά μου θα ήμουν ικανοποιημένος. Το εύχομαι πάντως. Θα ήθελα, ύστερα από 50 χρόνια, να μην πω περισσότερα, να υπάρχουν άνθρωποι που όταν συναντούν κάποιο ποίημά μου να συγκινούνται.

-Η εκπαιδευτική σας ιδιότητα βοήθησε την ποιητική σας;
Υπηρέτησα τη Δασκαλοσύνη για 39 χρόνια, τα 3 πρώτα ως παιδαγωγός στο Οικοτροφείο Αρρένων Κισάμου της Μητρόπολης Κισάμου και Σελίνου, επί εποχής Ειρηναίου Γαλανάκη και τα υπόλοιπα ως δάσκαλος της Λαϊκής μας Παιδείας. Κάποιες φορές ένιωθα δάσκαλος-ποιητής και κάποιες άλλες ποιητής-δάσκαλος. Δεν ξέρω αν η παιδαγωγική μου ιδιότητα βοήθησε την ποίησή μου, το σίγουρο είναι ότι προσπάθησα η ποίησή μου να είναι δασκαλική και όχι δασκαλίστικη.

αρχείο λήψης-Καζοβαρ τι σημαίνει;
Η ΚΑΖΟΒΑΡ (βάλτε τον τόνο όπου θέλετε) είναι μια φανταστική πόλη-χώρα, σύμβολο για τον ποιητή μέσα στην οποία εξ’ ορισμού συνυπάρχουν οι «χυδαίοι», οι «αδύναμοι» και οι «φαέθοντες». Μέσα σ’ αυτήν την πόλη-χώρα υπάρχει και ο ποιητής, ο οποίος «ως πρώτος και έσχατος άνθρωπος» προσπαθεί να ερμηνεύσει κάποιες απ’ τις ανθρώπινες συμπεριφορές. Με την έννοια αυτή η ΚΑΖΟΒΑΡ μπορεί να είναι σε οποιοδήποτε μέρος του κόσμου. Μπορεί ακόμα να είναι εντός μας. Ο καθένας από μας έχει στοιχεία χυδαιότητας, αδυναμίας μα και «φαεθοντισμού». Να προσθέσω ότι η λέξη ΚΑΖΟΒΑΡ είναι δικό μου δημιούργημα. Ο αρχικός τίτλος της συλλογής ήταν «Στην καθημερινότητα της Ναζαρέτ», τον άλλαξα όμως με τη λέξη ΚΑΖΟΒΑΡ, που μου ‘ρθε στο μυαλό, ίσως γιατί διάβασα την συλλογή του Εγγονόπουλου «Μπολιβάρ».

-Τα τρία μέρη «Η εμφάνιση των χυδαίων», «Η απολογία αδυνάτων», «Το ημερολόγιο του Φαέθοντα» της Κάζοβαρ τι συμβολίζουν;
Οι Χυδαίοι, οι Αδύνατ(μ)οι και οι Φαέθοντες είναι οι τρεις κατηγορίες ανθρώπων που υπάρχουν, συνυπάρχουν θα έλεγα ανταγωνιστικά στην οποιαδήποτε κοινωνία, οποιαδήποτε εποχή Βάλτε μέσα σ’ αυτές τις κατηγορίες όποιους εσείς νομίζετε και αφήστε τους να κάνουν… τα δικά τους. Αν θέλετε αφήστε τους να «δρουν» και μέσα στον καθένα μας. Να σας πω στο σημείο αυτό ότι η ΚΑΖΟΒΑΡ μπορεί να ιδωθεί και σαν ποιητική σύνθεση αλλά και σαν ποιητική συλλογή. Αυτό σημαίνει ότι το κάθε ένα από τα ποιήματά της λειτουργεί και σαν μέρος του όλου και αυτοτελώς. Τι θέλω να πω μ’ αυτά; Μα ότι ο κάθε αναγνώστης τη δεδομένη χρονική στιγμή καταλαβαίνει. Τη δεδομένη. Σε μια άλλη , άλλη ερμηνεία θα δώσει. Να σας δώσω… για άσκηση, μα και σαν δείγμα γραφής το ποίημα «Τέλος» (;) για να το δείτε σε δυο διαφορετικές στιγμές. Τώρα και μόλις αποδιαβάσετε όλη τη συνέντευξη, για παράδειγμα: «Πέθανε-μας είπαν- και η ελπίδα./ Ύστερα από τόσους θανάτους,/ δεν μπορέσαμε πια να κλάψουμε./ Την πλύναμε με αρώματα./ Ήταν παρθένα./ Την ντύσαμε με πάλλευκο χιτώνα./ Της χτενίσαμε τα μακριά μαλλιά./ Της σταυρώσαμε τα χέρια/ και τη θάψαμε στην καρδιά μας./ Δε θ’ αργήσει η Ανάσταση!» (σελ. 51 «ΚΑΖΟΒΑΡ»)

-Ποιος είναι ο κοινός «τόπος» των ποιημάτων αυτής της συλλογής;
Ωραία ερώτηση. Θα έλεγα ότι κοινός τόπος της ΚΑΖΟΒΑΡ είναι η άποψή μου ότι το καλό και το κακό συνυπάρχουν και το θέμα είναι ποιο απ’ τα δυο υπερασπιζόμαστε τόσο στην ιδιωτική μας οδό όσο και στον δημόσιο βίο μας.

-Στο «Όταν γίνεις ποίημα» διακατέχεστε από μία γλυκιά νοσταλγία…
Ισχύει για το πρώτο μέρος της ποιητικής συλλογής αυτό, τα ποιήματα του οποίου θα τα χαρακτήριζα ποιήματα επιστροφής. Λέω, για παράδειγμα σε ένα από αυτά στο «Πολλά βράδια»: «Πολλά βράδια,/ λίγο πριν κλείσω τα μάτια,/ πιάνω την ψυχή μου απ’ το χεράκι,/ -στράτα στρατούλα, της λέω- και τη βγάζω βόλτα/ στα παιδικά λημέρια:/ στην αυλή των βασιλικών και του ασβέστη,/ στην τζανεριά του Αγίου Πνεύματος,/ στα φτερά ενός μικρού σπουργίτη,/ στο βολβό ενός κρίνου…/ Κάπου εκεί με βρίσκει/ το κουδούνισμα της άλλης μέρας. / Πρέπει να ξαναγίνω μεγάλος» («Όταν γίνεις ποίημα», σελ. 25).

-Ποια θεωρείτε την σπουδαιότερη προσφορά ενός ποιητή;
Ένας ποιητής όσο μεγάλος κι αν είναι σίγουρα δεν μπορεί ν’ αλλάξει με την ποίησή του τον κόσμο. Ο οποιοσδήποτε δηλώνει ποιητής, ωστόσο, μπορεί και επιβάλλεται να επιμένει να μιλά με τον δικό του τρόπο- ο καθείς και τα όπλα του- για όλα όσα συμβαίνουν εντός του και κυρίως γύρω του, χρησιμοποιώντας τη γλώσσα στη βασική της αποστολή που είναι η επικοινωνία. Ο αληθινός ποιητής γράφει πρωτίστως για τους άλλους, προσβλέποντας σ’ έναν ανθρωπινότερο κόσμο.

-Πώς ξεχωρίζουμε την καλή ποίηση; Υπάρχει τρόπος να τη διακρίνουμε;
Καλή ποίηση είναι η ποίηση που μας συγκινεί, που μας ξαφνιάζει, μας αιφνιδιάζει ευχάριστα, μας προσκαλεί σε διάλογο διαρκείας, θέλουμε να την διαβάσουμε ξανά και ξανά. Είναι ας πούμε «Η μάνα του Χριστού» του Βάρναλη που αντέχει σε αλλεπάλληλες αλλά και παράλληλες αναγνώσεις.

-Η ποίηση τι μπορεί να σώσει;
Την γλώσσα και την ψυχή μας, εξίσου πολύτιμα και τα δυο. Να το πω αλλιώς αν προτιμάτε. Την ψυχή της γλώσσας μας και την γλώσσα της ψυχής μας.

-Η σύγχρονη Ελλάδα είναι καθόλου ποιητική;
Εξαρτάται τι εννοείτε με τον όρο ποιητική. Όπως το καταλαβαίνω εγώ η Ελλάδα είναι θα ‘λεγα ο γεωμετρικός τόπος της ποίησης απ’ την εποχή του Ομήρου μέχρι σήμερα. Ίσως γι αυτό όλοι οι Έλληνες δηλώνουμε ποιητές… Δεν είναι κακό αυτό, ίσα-ίσα….

-Πώς ένας ποιητής επιβιώνει (συναισθηματικά) στην σκληρή πραγματικότητα;
Ψυχή ραγισμένη εκ κατασκευής ο αληθινός ποιητής, συμφωνώ. Μόνος, ανέστιος, ανυπόδητος και πένης, απορημένος και άπορος, σ’ έναν κόσμο που μόνο αγγελικά δεν είναι (ούτε ήταν, ούτε θα ‘ναι) πλασμένος, συμφωνώ. Χρεωμένος, όμως, να μιλά, όπως και παραπάνω είπα, να αποκρυσταλλώνει με τον λόγο, σαν όραμα και σαν ακρόαμα, το «α» της όποιας αγωνίας του για τα γιγνόμενα.

-Είστε και καθημερινός αρθρογράφος στον ημερήσιο τοπικό τύπο. Ποια θέματα σας αγγίζουν περισσότερο να σχολιάσετε;
Έχω, εκτός όλα τα’ άλλα στα «Χανιώτικα νέα», που είναι η 2η σε κυκλοφορία και η 1η σε αναγνωσιμότητα επαρχιακή εφημερίδα στην πατρίδα μας, εδώ και δώδεκα περίπου χρόνια να γράφω το καθημερινό χρονογράφημα «Στα πεταχτά». Πρόκειται για ένα ιδιότυπο «κοινωνικά ευαίσθητο, επιγραμματικό αλλά και ουσιώδες» λογοτεχνικό στη βάση του, με άποψη «πολύ-χρονογράφημα», μέσα στο οποίο προσπαθώ να χωρέσουν να χωρέσουν τα πάντα. Ο σχολιασμός της τρέχουσας πολιτικής κοινωνικής και πολιτισμικής καθημερινότητας, η συν-κινησιακή αναφορά σε συμβάντα απ’ την «ιδιωτική οδό» του χρονογράφου και, σε καθημερινή βάση, η παράθεση μιας μαντινάδας, ενός ιστορικού ανέκδοτου και, στο τέλος, εν είδει σχολίου, ενός ποιήματος.

-Ποιοι ποιητές σας σημάδεψαν;
Όταν ήμουν παιδί μου άρεσαν (μέχρι τη Δευτέρα Γυμνασίου) πάρα πολύ τα ποιήματα του Ζαχαρία Παπαντωνίου, που συνάντησα στα «Ψηλά βουνά», ό, τι καλύτερο έχει γραφτεί, για μένα, στην παιδική μας Λογοτεχνία, ή διάσπαρτα στα αναγνωστικά. Μου άρεσαν πολύ επίσης από τα μικράτα μου κι εξακολουθούν να μου αρέσουν τα δημοτικά μας τραγούδια που μου έλεγε η μάνα μου. Στην πρώιμη εφηβική μου ηλικία, διάβασα πολλή ποίηση από την Ανθολογία του Περάνθη που είχε ένας γείτονας. Κάτι μου έλεγε ότι μακράν ο καλύτερος ποιητής είναι ο Κ. Π. Καβάφης και αποστήθισα πολλά ποιήματά του. Δεν μπορώ να χρησιμοποιήσω, ωστόσο, τη φράση «με σημάδεψε», ούτε γι αυτόν ούτε για κανέναν άλλο Έλληνα ποιητή, ούτε για τον Ρίλκε και τον Μπρεχτ απ’ τους ξένους που με ενθουσίασαν, αργότερα όταν τους γνώρισα. Αν, ωστόσο, ήμουν υποχρεωμένος να το κάνω θα το έλεγα για τον Όμηρο, με την έννοια ότι αρέσκομαι να επιστρέφω συνεχώς στην «Ιλιάδα» και στην «Οδύσσεια».

-Στην παιδική σας ηλικία ποια ήταν τα αγαπημένα σας αναγνώσματα;
Μίλησα για τα «Ψηλά βουνά» του Ζαχαρία Παπαντωνίου, που τα ανακάλυψα δίχως ξώφυλλα τυχαία, όταν ήμουν 10 χρονών σ’ ένα παλιό μπαούλο. Μεγάλη ιστορία που δεν είναι του παρόντος. Τα χρόνια εκείνα, τέλη δεκαετίας του 1950 κι αρχές της δεκαετίας του 1960, δεν ήταν εύκολο να πέσουν στα χέρια σου βιβλία. Τύχη αγαθή στο Γυμνάσιο, χάρις σε μια καθηγήτρια στην αρχή και στην Αγροτική Τράπεζα Βάμου, που είχε βιβλιοθήκη στη συνέχεια, διάβασα τα πάντα. Από Αλέξανδρο Παπαδιαμάντη μέχρι Νίκο Καζαντζάκη, Μενέλαο Λουντέμη και πολύ Ντοστογιέφσκι. Στην Δ’ Γυμνασίου (Α΄Λυκείου) είχα διαβάσει για παράδειγμα πάνω από 100 λογοτεχνικά βιβλία. Χώρια τα εβδομαδιαία βιβλιαράκια «Πικρή, μικρή μου αγάπη» και «Το σπίτι των Ανέμων» που κυκλοφορούσαν. Και βέβαια την αθλητική εφημερίδα «Ομάδα» που έβγαινε κάθε Τρίτη…

-Σχεδιάζετε κάτι που μπορείτε να μοιραστείτε μαζί μας;
Από σχέδια άλλο τίποτα… θα μου επιτρέψετε, ωστόσο, να μην πω τίποτα γι αυτά. Άλλωστε «άλλαι μεν βουλαί ανθρώπων, άλλα δε θεός κελεύει…»

-Σας ευχαριστώ πολύ! Καλή και δημιουργική συνέχεια!
Κι εγώ σας ευχαριστώ και σας εύχομαι καλή συνέχεια! Σε όλα, κι είναι τόσα πολλά, αυτά που κάνετε!

Βαγγέλης-Κακατσάκης_avatar_1380705203-96x96Ο Βαγγέλης Κακατσάκης γεννήθηκε στο Νίππος Χανίων από γονείς αγρότες το 1948. Είναι απόφοιτος της Μαρασλείου Παιδαγωγικής Ακαδημίας, σπούδασε στην Πάντειο Σχολή (σημερινό Πάντειο Πανεπιστήμιο) και μετεκπαιδεύτηκε στις Επιστήμες της Αγωγής. Εργάστηκε για 36 χρόνια ως δάσκαλος. Έχει ασχοληθεί ενεργά, για μια 20ετία περίπου, με το συνδικαλισμό και συνεχίζει ν’ ασχολείται εδώ και 40 χρόνια με τον πολιτισμό και την παράδοση. Είναι συνεργάτης, απ’ τα μέσα της 10ετίας του 1970, της εφημερίδας «Χανιώτικα νέα». Εκτός των άλλων δημοσιευμάτων του (ποιήματα, διηγήματα, επιφυλλίδες, χρονογραφήματα, άρθρα, μελέτες κ.λπ.) έχουν κυκλοφορηθεί σε βιβλία άλλες δύο ποιητικές του συλλογές: «Τα άλογα του χρόνου» (1973) και «ΚΑΖΟΒΑΡ» (εκδ. «Φιλιππότη», 1987).





http://www.facebook.com/l.php?u=http%3A%2F%2Ffractalart.gr%2Fvangelis-kakatsakis%2F&h=GAQFbPGds