Κυριακή, 21 Φεβρουαρίου 2016

ΠΟΙΗΣΗ

Πολλά βράδια

Πολλά βράδια,
λίγο πριν κλείσω τα μάτια,
πιάνω την ψυχή μου απ’ το χεράκι
-«στράτα στρατούλα», της λέω-
και τη βγάζω βόλτα
στα παιδικά λημέρια:
στην αυλή των βασιλικών και του ασβέστη,
στην τζανεριά του Αγίου Πνεύματος,
στα φτερά ενός μικρού σπουργίτη,
στο βολβό ενός κρίνου…

Κάπου εκεί με βρίσκει
το κουδούνισμα της άλλης μέρας.

Πρέπει να ξαναγίνω μεγάλος.

Βαγγέλης Θ. Κακατσάκης
"΄Οταν γίνεις ποίημα", Πολιτστική Εταιρεία Κρήτης Πυξίδα της Πόλης, Χανιά 2013

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου