Βαγγέλης Θ.Κακατσάκης

ΣΤΑ ΠΕΤΑΧΤΑ

2012-02-15T15:01:00.000+02:00

Υποθετικά μιλώντας...

Γράφει ο NΕΚΤΑΡΙΟΣ ΕΥ. KΑΚΑΤΣΑΚΗΣ
kak_nektar@yahoo.gr

Ολοι γνωρίζουμε τι μπορεί να σημαίνει αυτό το 'υποθετικά μιλώντας' που αφήνω ως τίτλο στο σημερινό σημείωμα και γι? αυτό προχωρώ στο παρασύνθημα:
Υποθετικά μιλώντας, λοιπόν, θα μπορούσα να πω ότι τόσο οι ΔΝΤούδες όσο και όλη η Ευρώπη 'τρέμουν' την Ελλάδα, ιδίως οι Γερμανοί που ως καλοκουρδισμένος λαός έχουν ένα πλάνο -ίσως και πολλά- για οτιδήποτε σχέδιό τους βάζουν σε εφαρμογή.
Οταν, λοιπόν, κάτι δεν τους πάει καλά -ο κόσμος να χαλάσει- προσπαθούν να το κάνουν να... πάει, με κάθε κόστος!
Οχι δεν μπαίνω στη διαδικασία
να στοχοποιήσω ένα ολόκληρο κράτος ως κακό ή εχθρικό διακείμενο προς ημάς που είμαστε... αγγελούδια!
Ο καθένας έχει τις ευθύνες που του αναλογούν και στην περίπτωσή μας, εμείς πρέπει να αναλάβουμε τις ευθύνες μας χωρίς να κρυβόμαστε πίσω από το δάκτυλό μας που πλέον ούτε αυτό μας σώζει!
Ομως, υποθετικά μιλώντας, θα υποστήριζα πως πολύ δύσκολα οι δανειστές μας θα άφηναν να ξεφύγει η Ελλάδα από τις... 'δαγκάνες' τους!
[Και για να μην παρεξηγούμεαστε χρησιμοποιώ τη λέξη 'δαγκάνες' αφού το όποιο ποσό μάς δίνεται, σίγουρα δεν μπορεί να χαρακτηρισθεί ως 'χείρα βοηθείας' σε κάποιον που χαροπαλεύει!]
Ελεγα, λοιπόν, πως πολύ δύσκολα θα μας άφηναν να ξεστρατίσουμε και να βγούμε από το ευρώ, διότι αυτή μας η χρεοκοπία -τουλάχιστον για την ώρα- θα κατέρριπτε, το δίχως άλλο, όλο το οικοδόμημα που προσδοκούσαν να κτίσουν και που ακόμη στις ημέρες μας τους συμφέρει να υφίσταται, μιας και αποδίδει... χρήμα στους ισχυρούς -στους οποίους δεν ανήκει βεβαίως η χώρα μας- αυτής της ενοποιημένης ευρωπαϊκής αγοράς.
Επιπλέον, στην περίπτωσή μας, ισχύει και το... αμίμητο να μας 'υποχρεώνουν' να δανειζόμαστε όσο κι αν αυτό πλέον κι εμείς οι ίδιοι έχουμε κατανοήσει ότι δεν το... αντέχουμε!
Γιατί άραγε αυτή η επιμονή τους;
Μήπως -εκτός όλων των άλλων που... υποθετικά μιλώντας ανέφερα παραπάνω- φοβήθηκαν και το ενδεχόμενο η χρεοκοπημένη Ελλάδα συμπαρασύρει όλο το υπόλοιπο οικοδόμημα μαζί της; Και μήπως υπάρχει και χειρότερο σενάριο γι? αυτούς, δηλ. με την χρεοκοπία της Ελλάδος, στην προσπάθειά της να ορθοποδήσει, τελικά 'αποδράσει' από τη δική τους επιρροή, κάτι το οποίο δεν θα το επιθυμούσαν, αφού θα έχαναν την όποια κυριότητα επί του εδάφους και του λαού της;
Υποθέσεις κάνω!

ΣΤΑ ΠΕΤΑΧΤΑ

2012-02-14T14:03:00.002+02:00

Φίλες και φίλοι, καλημέρα!

'ΘΕΣ ΜΕ ΩΣ ΣΦΡΑΓΙΔΑ επί την καρδίαν σου,/ ως σφραγίδα επί τον βραχίονά σου·/ ότι κραταιά ως θάνατος αγάπη,/ σκληρός ως Αδης ζήλος·/ περίπτερα αυτής περίπτερα πυρός, φλόγες αυτής·/ ύδωρ πολύ ου δυνήσεται σβέσαι την αγάπην,/ και ποταμοί ου συγκλύουσιν αυτήν'.

ΕΓΩ ΣΤΗΝ ΗΜΕΡΑ ΤΩΝ ΕΡΩΤΕΥΜΕΝΩΝ, που είναι σήμερα, δεν πιστεύω. Ούτε στον προστάτη των ερωτευμένων, τον ξενέρωτο Αγιο Βαλεντίνο, επίσης. Και γιατί η κάθε μέρα μπορεί να είναι μέρα των ερωτευμένων και ο κάθε άγιος προστάτης των ερωτευμένων. Τώρα, γιατί έβαλα σαν πρώτο 'πεταχτό' στη στήλη ένα απόσπασμα από το 'Ασμα Ασμάτων' (δικός μου ο χωρισμός σε στίχους) και γιατί είναι 'ερωτική' η στήλη θα σας το εξομολογηθώ. Αφορμή έψαχνα να κάμω ένα 'πεταχτό' αφιέρωμα στον 'φτερωτό θεό...'.

Ο ΕΡΩΝΤΑΣ (μη μου σβήσετε το 'ν', παρακαλώ) είναι παιδί μου καλό πράμα άμα κατέεις να τονε κολαντρίζεις, άμα δεν κατέεις όμως... Πήγαινα Τετάρτη Γυμνασίου (σημερινή Α? Λυκείου) όταν μου το ?πε η μάνα μου. Ολα ήθελε να τα κολαντρίζει και τα κολάντριζε αυτή. Το όποιο 'θέλω' το ήθελε πάντα κάτω απ? το 'πρέπει'. Αχ ρε μάνα!

ΔΙΑΛΕΙΜΜΑ. Κολαντρίζω πάει να πει, μεταξύ των άλλων και διευθετώ κάτι με επιτηδειότητα. Τέλος διαλείμματος.

ΕΡΩΤΑΣ ΕΙΝΑΙ ο ασπασμός των αγγέλων προς τα άστρα, έγραψε αυτή, χρησιμοποιώντας τη ρήση του Βίκτωρα Ουγκώ, κάτω απ? την ερώτηση 'Τι εστί έρως;' του λευκώματός της. 'Ερως, έρως, σαλάμι του αέρος' έγραψε αυτός από κάτω, χρησιμοποιώντας τη μάγκικη γλώσσα της εποχής εκείνης, της δεκαετίας του 1960. Οτι ήταν ερωτευμένος, σχεδόν μέχρι θανάτου μαζί της, της το είπε ύστερα από 40 περίπου χρόνια! Τι θυμήθηκα τώρα!

ΚΑΡΠΟΣ ΤΗΣ ΠΑΡΑΝΟΜΗΣ παθιασμένης σχέσης της θεάς Αφροδίτης με τον Αρη τον θεό του πολέμου, ο Ερωτας. Θεός κι αυτός, μικρότερης κατηγορίας βέβαια, αλλά θεός. Ενας θεός πανέμορφος, όπως η μάνα του, και παράφορος, όπως ο πατέρας του.

ΚΙ ΟΜΩΣ ΥΠΑΡΧΕΙ ΑΓΙΟΣ ΕΡΩΤΑΣ στο Ορθόδοξο εορτολόγιο, γιορτάζει στις 25 Ιουνίου. Ακόμα και τραγούδι με τον τίτλο 'Αγιος Ερωτας' υπάρχει και το τραγουδάει ο Παντελής Θαλασσινός. Κρίμα και άδικο που ηττήθηκε κατά κράτος, όπως και ο Αγιος Υάκινθος, που του έκτισε εκκλησία ο Λουδοβίκος των Ανωγείων, απ? τον ξενόφερτο Βαλεντίνο.

ΑΥΤΟ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑΣ απλός έρωτας, αυτό είναι πάθος αγιάτρευτο! Για σένα το γράφω Μήτσο, που όταν σου είπα ότι δεν είναι σωστό να μη μιλάς ούτε στη γυναίκα σου όταν χάνει η ομάδα μας μου απάντησες: 'Μα εγώ, Βαγγέλη, δεν είμαι σαν κι εσένα, εγώ είμαι άρρωστος Αεκτζής!'.

ΤΗ ΜΟΥΣΙΚΗ ΤΩΝ ΛΟΥΛΟΥΔΙΩΝ ακούω στη φωνή σου/ και των αγγέλων τσ? ομορφιές τις βρίσκω στη μορφή σου. Απ? τον Ηλία τον Σταματάκη, ποιον άλλον (;) η μαντινάδα. Αιώνια ερωτευμένος αυτός.

ΚΑΠΟΤΕ Ο ΠΡΑΞΙΤΕΛΗΣ, σε στιγμές αδυναμίας προφανώς υποσχέθηκε στην ερωμένη του και γνωστή εταίρα Φρύνη ότι θα της έδινε όποιο από τα έργα του θα ήθελε εκείνη. Επειδή, όμως, η πονηρή εταίρα δεν ήξερε ποιο ήταν το καλύτερο, για να το ζητήσει, σοφίστηκε το εξής τέχνασμα. Εβαλε έναν υπηρέτη της να ξυπνήσει νύχτα τον Πραξιτέλη και να του πει ότι έπιασε φωτιά το εργαστήρι και καταστράφηκαν πολλά από τα έργα του. Τότε αυτός πετάχτηκε σαν τρελός από το κρεβάτι του και τον ρώτησε αν ο 'Ερως και ο Σάτυρος' καταστράφηκαν. Ετρεξε τότε η Φρύνη κοντά του και του είπε να ησυχάσει, γιατί ήταν φάρσα. Την επομένη το θαυμάσιο έργο του 'Ερως' μετακόμιζε για το σπίτι της εταίρας (Από το βιβλίο 'Η άλλη όψη της ιστορίας', εκδ. Σαββάλας).

ΤΡΙΑ ΑΠ? ΤΑ ΕΡΩΤΙΚΑ τραγούδια της Ανδαλουσίας σε μετάφραση Anne Personnaz και Κώστα Νταντινάκη: α) 'Οταν πηγαίνεις στην εκκλησιά,/ βάζε ένα πέπλο στο πρόσωπο/ γιατί οι άγιοι, όσο άγιοι κι αν είναι,/ κατεβαίνουν απ? το τέμπλο'. β) 'Απ? το σπίτι μου στο δικό σου,/ μόνο ένα βήμα, μελαχρινή μου·/ μ? απ? το δικό σου στο δικό μου,/ αχ, πόσο μακρύς ο δρόμος'. γ) Να λες σ? εμένα να σε ξεχάσω/ είναι φωνή βοώντος εν τη ερήμω,/ σφυροκόπημα σε κρύο σίδερο/ και κουβέντα με τους πεθαμένους'.

ΧΑΙΡΕΤΩ ΣΑΣ ΚΙ ΑΓΑΠΩ ΣΑΣ!
(http://petaxta.blogspot.com)

Xανιώτικα νέα (14.02.2012)

ΕΥΦΗΜΕΣ ΜΝΕΙΕΣ

2012-02-13T12:14:00.002+02:00

Θα είμαστε, όσο χρειαστεί, όλοι εκεί!

Ημουν κι εγώ εκεί! Ο,τι πρέπει για τίτλος έκθεσης, ενός σκέφτομαι και γράφω, για τα παιδιά του Δημοτικού! Δεν μου κάνει σε καμία περίπτωση, όμως, για τίτλος της εύφημης μνείας που θέλω να γράψω για τις εκδηλώσεις που πραγματοποιήθηκαν την προηγούμενη Κυριακή 5 Φεβρουαρίου στους Αγίους Αποστόλους ενάντια στα φανερά ή κρυφά σχέδια ορισμένων. Κι αυτό γιατί είμαστε χιλιάδες κόσμος εκεί, από τον δήμαρχο, μέχρι τον τελευταίο πολίτη, άνθρωποι όλων των ηλικιών, από μωρά μέχρι υπέργηρους, όλων των κοινωνικών τάξεων, άντρες και γυναίκες, μια τεράστια ανθρώπινη αγκαλιά προστασίας του χώρου που τον νιώθουμε αυλή μας και αποτελεί τον πνεύμονα για την αναπνοή μας. Εντάξει ήθελε και ο Θεός (πώς να μην το θέλει όμως;) να επιτρέψει ο καιρός μια τέτοια λογής, απίστευτης, για τα δικά μας και όχι μόνο, δεδομένα, μάζωξη, προκειμένου να εκφραστεί το χανιώτικο εμείς όπως εκφράστηκε και να σταλεί προς κάθε κατεύθυνση το μήνυμα όπως στάλθηκε:
Κάτω τα χέρια απ? τους Αγίους Αποστόλους, - Οχι στην τσιμεντοποίηση της περιοχής! Είμαστε όλοι εκεί, ο τίτλος της εύφημης μνείας που γράφω, λοιπόν; Οχι ούτε αυτός μου κάνει. Θα είμαστε, όσο χρειαστεί, όλοι εκεί! Αυτός μάλιστα. Ο αγώνας για να μην φύγει ούτε ένα μέτρο γης των Αγίων Αποστόλων απ? την κυριότητα του Δήμου Χανίων, απ? αυτόν τον ελεύθερο χώρο που ανήκει σ? όλους τους Χανιώτες, πρέπει να έχει συνέχεια. Μέχρι την τελική δικαίωση. Η χάρη των Χανιωτών θα βοηθήσει τους Αγίους Αποστόλους να μη χάσουν ούτε μια σπιθαμή απ? την ευλογημένη επικράτειά τους!

Η φωνή του Αποκορώνου

'Οκτώβριος του 1978, ένας υπάλληλος με πολλή αγάπη για τον τόπο του, υπερβαίνοντας κάθε αμφιβολίες και ενδοιασμούς δικούς του, αλλά και των γύρω του, αποφάσισε να στήσει ένα μέσο επικοινωνίας όλων των Αποκορωνιωτών. Και εξέδωσε το πρώτο φύλλο της «Φωνής του Αποκορώνου». Οσοι αμφισβήτησαν -και ήταν πολλοί- αυτήν την κίνηση, απλά δεν υπολόγισαν καλά τη δύναμη της θέλησης του εμπνευστή, αλλά και το πάθος των Αποκορωνιωτών για τον τόπο τους. Με τον τρόπο που μπορεί να καταλάβει ένα παιδί, ένιωθα ότι ο πατέρας έκανε κάτι πολύ σημαντικό. Δούλευε πολύ, αλλά του άρεσε. Κάθε μήνα είχε αγωνία, αλλά και μεγάλη ικανοποίηση. Κάθε πρόβλημα που εμφανιζόταν τον στενοχωρούσε, αλλά ένιωθε ότι άξιζε τον κόπο να το λύσει και να προχωρήσει.
Ο πατέρας λίγες μέρες πριν σιώπησε. Μαζί του με αυτό το φύλλο θα σιωπήσει -τουλάχιστον για ένα διάστημα- και το πιο αγαπημένο του παιδί η 'Φωνή του Αποκορώνου'. Οι καιροί δύσκολοι και πολλά προβλήματα προκύπτουν στο ενδεχόμενο συνέχισης της έκδοσης. Θα πάρουμε λίγο χρόνο ελπίζοντας να τα λύσουμε'. Απ? τα που γράφει η κόρη του εκδότη της εφημερίδας 'Η Φωνή του Αποκορώνου', Γιώργου Χαβρεδάκη, που έφυγε πριν από δύο μήνες περίπου για τη Χώρα των Μακάρων, Αργυρώ Χαβρεδάκη - Παπιομύτογλου, κάτω απ? τον τίτλο 'Κι έτσι κλείνει ένας κύκλος της 'φωνής' μας, στο αφιερωμένο στον πατέρα της τελευταίο (αρ. 382, Δεκέμβριος 2011) φύλλο της. Μαζί σου, Αργυρώ, όπως και πολλοί, πάμπολλοι, άλλοι, Αποκορωνιώτες, για το άνοιγμα του νέου κύκλου. Οσο πιο γρήγορα γίνεται. Ο Αποκορώνας πρέπει να ξαναποκτήσει τη φωνή σου.

H βασιλόπιτα των Πνευματικών Δημιουργών

Πολλοί οι πιστοί και ταυτόχρονα εκλεκτοί, που ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμα της Ενωσης Πνευματικών Δημιουργών του Νομού μας και πήγαν το βράδυ της περασμένης Παρασκευής στο ΚΟΝΑΚΙ της Χαλέπας, όπου η κοπή της βασιλόπιτας. Τριάντα δύο συναπτά έτη προσφοράς στα πολιτιστικά δρώμενα του Νομού μας μετρά η εν λόγω Ενωση, όπως έγραψα τις προάλλες και την περασμένη Πέμπτη 'στα πεταχτά'. Πολλές, πάμπολλες, οι εκδηλώσεις που διοργανώνει, κάθε χρόνο, κορυφαία, ωστόσο, η κοπή της βασιλόπιτάς της. Και γιατί είναι μια εκδήλωση κατά τη διάρκεια της οποίας, ρέοντος του οίνου, λειτουργεί και λειτουργείται καλύτερα το πνεύμα παράγοντας... οινόπνευμα. Το κατάλληλο αντισηπτικό φάρμακο στη διογκούμενη σήψη και που είναι απαραίτητο για παραπέρα εμπνεύσεις, δηλαδή παίζω με τις λέξεις, το ξέρω και σταματώ.
Δεν θ? αναφερθώ σ? ονόματα, αυτών που παραβρέθηκαν, εκτός απ? αυτούς που χαιρέτησαν την εκδήλωση και συγκεκριμένα στον και σχεδόν πανταχού παρόντα πρόεδρο της Ενωσης, Δημήτρη Νικολακάκη, που έκοψε και την πίτα, στον δήμαρχο Πλατανιά, Γιάννη Μαλανδράκη και στον περιφερειακό σύμβουλο Γιώργο Κονταξάκη. Ούτως ή άλλως όλοι, τόσο οι άνθρωποι που δημιουργούν, γράφοντας, ζωγραφίζοντας κ.λπ. όσο και οι φίλοι τους, συμμετείχαν ο καθένας με τον τρόπο του στο να δημιουργηθεί μια όσο το δυνατόν πιο χαρούμενη ατμόσφαιρα, κλέβοντας άλλη μια μέρα του Χάρου.
Και του χρόνου!

Χανιώτικα νέα (13.02.2012)

ΠΑΙΔΟΤΟΠΟΣ

2012-02-12T12:36:00.001+02:00

Τι ωραία που είναι τελικά η Γραμματική των Δασκάλων που μαθαίνει στα παιδιά να κλίνουν στον ενικό και στον πληθυντικό αριθμό, εν χορώ, τη λέξη Αλληλεγγύη!

ΣΤ2 10ου ΔΗΜ. ΣΧ. ΧΑΝΙΩΝ
Κλίνοντας τη λέξη Αλληλεγγύη

Για το παντοπωλείο Αλληλεγγύης, που ίδρυσαν οι Σύλλογοι Γονέων και Κηδεμόνων των Σχολείων της Χαλέπας, και που λειτουργεί εδώ και δύο περίπου μήνες, μας μιλούν μέσα από τα κείμενα και τις ζωγραφιές τους, που φιλοξενούνται στον σημερινό Παιδότοπο, τα παιδιά της Στ2 τάξης του 10ου Δημ. Σχ. Χανίων και η δασκάλα τους, γνωστή στους αναγνώστες της στήλης και από άλλες εργασίες μαθητών της, καλή μου φίλη, Ελένη Βορεινάκη. 'Τα λόγια των δασκάλων είναι φτωχά μπροστά σ’ αυτά των μαθητών τους, που δείχνουν το μεγαλείο της ψυχής τους', γράφει μεταξύ άλλων στο συνοδευτικό της σημείωμα η επίσης καλή μου φίλη και εκ των στυλοβατών της όλης προσπάθειας, διευθύντρια του Σχολείου Μαρία Κληματσάκη, για να καταλήξει στο τέλος μόνο σε μια ευχή και συνάμα προτροπή: 'Ας προσπαθήσουμε όλοι να μην πεινάσει κανένα παιδί, γιατί όπου πεινάει παιδί, πονάει και δυστυχεί ολόκληρη η οικογένεια'. Να μην πεινάσει κανένα παιδί! Τι ωραία που είναι τελικά η Γραμματική των Δασκάλων που μαθαίνει στα παιδιά να κλίνουν στον ενικό και στον πληθυντικό αριθμό, εν χορώ, τη λέξη Αλληλεγγύη!
Β.Θ.Κ.

Είναι δύσκολο για τον κάθε άνθρωπο να μείνει αδιάφορος μπροστά στη δυστυχία και στον πόνο των διπλανών του. Αυτές τις μέρες το μόνο που μας έχει μείνει είναι η αλληλεγγύη μεταξύ μας. Για μια ακόμη φορά μπορούμε να πούμε θα αντέξουμε γιατί είμαστε μαζί. Εχουμε το μαζί, έχουμε το εμείς...'.
Μ’ αυτά τα λόγια σύστησα το Παντοπωλείο Αλληλεγγύης στους μαθητές μου και αυτοί αγκάλιασαν την προσπάθειά του με ζήλο και αγάπη... Οπως τον αγκάλιασαν όλοι οι Χαλεπιανοί, και βέβαια η Ενορία της Ευαγγελίστριας. Μέσα από τον 'Παιδότοπο' τα παιδιά θέλησαν να στείλουν ένα μήνυμα και στα άλλα παιδιά για το τι μπορούν να κάνουν μαζί μικροί και μεγάλοι. Τους αξίζει ένα μεγάλο μπράβο!!!
Ελένη Βορεινάκη
(δασκάλα)

Η κίνηση της δημιουργίας του παντοπωλείου αλληλεγγύης με γεμίζει ευτυχία και με κάνει αισιόδοξη για το μέλλον. Μακάρι να βοηθήσουν έτσι κι άλλες πόλεις τους κατοίκους τους!!!!!
Γεωργία Δερμιτζάκη

Είμαι πολύ χαρούμενη που στη γειτονιά μας υπάρχει αυτή η τράπεζα τροφίμων, το 'Παντοπωλείο Αλληλεγγύης' γιατί μπορώ να βοηθάω κι εγώ οικογένειες που έχουν ανάγκη, γιατί μια μέρα μπορεί να βρεθούμε και εμείς στη θέση τους....
Μαρίνα Κουνάλη

Αν είχα ένα μαγικό ραβδί και τρεις ευχές, θα έδινα πίσω τις δυο γιατί η μόνη μου ευχή είναι όλοι οι άνθρωποι του κόσμου να έχουν μια στέγη, φαγητό και δουλειά. Μόνο με τη σκέψη ότι κοντεύουμε να χρεοκοπήσουμε με πιάνουν τα κλάματα. Για να μην τα πολυλογούμε, πιστεύω ότι η κίνηση αυτή, να λειτουργήσει το κοινωνικό παντοπωλείο στην πόλη μας, είναι πολύ σωστή και αναγκαία για όλους!!!
Μιχαέλα Τσίγκου

Χάρη στο Παντοπωλείο Αλληλεγγύης έχουμε καταφέρει να στηρίξουμε πάνω από 300 οικογένειες που πραγματικά χρειάζονται βοήθεια και υποστήριξη. Εως τώρα, και με την συμμετοχή των συμπολιτών μας έχουμε κατορθώσει να συγκεντρώσουμε 10.000 τρόφιμα και προϊόντα πρώτης ανάγκης. Επειδή όλο και πιο πολλοί άνθρωποι χρειάζονται βοήθεια, στηρίξτε την προσπάθεια που κάνουμε. Αυτό που συμβαίνει στη γειτονιά μας ευχαριστεί όλα εμάς τα παιδιά γιατί μπορούμε να μάθουμε ότι η προσφορά είναι αρετή για τον άνθρωπο
(ομαδικό)

Ο σύλλογος 'Κύτταρο' έχει διοργανώσει πολλές δραστηριότητες, καμιά όμως δε συγκρίνεται με την πραγματοποίηση της ιδέας για την ίδρυση του Παντοπωλείου Αλληλεγγύης. Η συγκέντρωση τροφίμων για τους συνανθρώπους μας που σήμερα λόγω οικονομικής κρίσης δεν μπορούν να αγοράζουν ούτε τα απαραίτητα για να ζήσουν, είναι η καλύτερη ένδειξη αγάπης για τον συνάνθρωπο. Μπορεί όλοι να δυσκολευόμαστε αυτές τις μέρες πάντα όμως πρέπει να σκεφτόμαστε αυτούς που δεν έχουν ούτε τα λίγα που έχουμε εμείς. Με αγάπη στην καρδιά ας ανοίξουμε το ντουλάπι μας και ας μοιραστούμε με αυτούς τους ανθρώπους ό,τι έχουμε. Το Παντοπωλείο Αλληλεγγύης να έχει πάντα στα ράφια του τρόφιμα και κάθε ένας που πηγαίνει να φεύγει με τα χέρια γεμάτα.
Γιάννης Παπασηφάκης

Οι κάτοικοι της συνοικίας βοηθούν και αυτοί με το δικό τους τρόπο. Αφού συλλέξουν τα τρόφιμα από τα κουτιά που υπάρχουν στα σούπερ μάρκετ με τα αυτοκίνητα τους, τα τοποθετούν στα ράφια του Παντοπωλείου. Μέχρι σήμερα από αυτά τα τρόφιμα έχουν ωφεληθεί περίπου 1500 άτομα. Εγώ πιστεύω πως αν στηρίξουμε αυτή την προσπάθεια θα βοηθήσουμε πολλούς ακόμη συνανθρώπους μας.
Κώστας Πλατσιδάκης

Κάλεσμα αλληλεγγύης
Αξιότιμες Κύριες και Κύριοι
Όπως ξέρουμε έχουν έρθει δύσκολοι καιροί, γίνονται συνεχώς απολέσεις και πολλαπλασιάζονται οι άνεργοι .Το Παντοπωλείο Αλληλεγγύης στηρίζει τους ανθρώπους που δυσκολεύονται ακόμα και για το καθημερινό τους φαγητό. Για να συνεχίσει όμως να βοηθάει θα πρέπει και εμείς να συνεχίσουμε να το στηρίζουμε. Βοηθήστε και εσείς όπως μπορείτε ...ΑΞΙΖΕΙ
Ραφαήλ Γιανναράκης

Νιώθω πολύ χαρούμενη γιατί στο Παντοπωλείο δίνουμε διάφορα τρόφιμα από το σπίτι μας και αυτό στηρίζει ανθρώπους που δυσκολεύονται. Για μένα είναι σημαντικό, γιατί βλέπω χαμόγελα στα πρόσωπα των οικογενειών που στηρίζουμε. Είναι χαρά για μένα μα και όλων των συμμαθητών μου να βοηθάμε τον κόσμο .
Ιωάννα Λουκάκη

Κάθε μήνα, κάθε τάξη μαζεύει από ένα διαφορετικό είδος τροφίμου και οι δάσκαλοί μας τα πηγαίνουν στο Κοινωνικό Παντοπωλείο. Εκεί πάνε πολλές οικογένειες και τα παίρνουν. Αυτό για μένα είναι υπέροχο γιατί βοηθάμε πολλές οικογένειες μια και θα μπορούσαμε να βρισκόμαστε εμείς στη θέση τους. Το παντοπωλείο θα το στηρίζουμε όσο μπορούμε...
Κατερίνα Ράσση

Το 'Κύτταρο Χαλέπας', δηλαδή οι σύλλογοι γονέων και κηδεμόνων του 9ου, 10ου, 11ου δημοτικών σχολείων -νηπιαγωγείων και 7ου Γυμνασίου, δημιούργησαν το παντοπωλείο Αλληλεγγύης. Το παντοπωλείο βρίσκεται στα ΤΕΙ, δίπλα στο σχολείο μας. Εκεί μαζεύονται τρόφιμα και τα παίρνουν άνθρωποι που τα έχουν ανάγκη. Είμαι πολύ χαρούμενη που έχουμε αυτό το παντοπωλείο διότι έτσι μας δίνεται η ευκαιρία να βοηθήσουμε τους συνανθρώπους μας.
Εμμανουέλα Μπασούνα

Χανιώτικα νέα (12.02.2011)

ΣΤΑ ΠΕΤΑΧΤΑ

2012-02-11T12:47:00.002+02:00

Φίλες και φίλοι, καλημέρα1

'ΔΥΣΤΥΧΙΣΜΕΝΕ ΜΟΥ λαέ, καλέ κι ηγαπημένε/ Πάντοτε ευκολοπίστευτε και πάντα προδομένε'. Διονύσιος Σολωμός 'Προς τους Επτανησίους'. Και βεβαίως προς όλους τους Ελληνες.

ΜΕ ΔΙΟΝΥΣΙΟ Σολωμό αρχίζουμε και τελειώνουμε τα σημερινά 'πεταχτά'. Επίκαιρος όσο ποτέ σήμερα ο Εθνικός μας ποιητής που πέθανε σαν προχθές, 9 Φεβρουαρίου πριν από 155 χρόνια, στην Κέρκυρα.

ΜΑΣ ΑΦΗΣΑΝ μεταξεταστέους οι ... ευρωζωνάριοι με εντολή Μέρκελ, τις προάλλες. Να υπογράψουν οι πολιτικοί σας αρχηγοί, παράγγειλαν. Μερκελική διαταγή και τα σκυλιά δεμένα;

Η ΜΕΡΚΕΛ με τον Σαρκοζί εκάμανε κοινιάτο/ και μας ποτίζουνε χολή εβίβα κι άσπρο πάτο. Στον ρυθμό της επικαιρότητας και πάλι η μαντινάδα που μου έστειλε ο Εννιαχωριανός. Ν’ αλλάξω τον Σαρκοζί (υπασπιστής της Ανκελα κατέληξε να είναι ο καημένος) και να βάλω αντί γι’ αυτόν 'τους δανειστές' Γιάννη; Και κάτι άλλο, πολύ σπουδαιότερο. Να βάλω στο τέλος της μαντινάδας ένα μεγάλο ερωτηματικό; Στο χέρι μας είναι να μην πιούμε τη 'χολή' που μας ποτίζουνε.

ΠΡΟΒΛΗΜΑ Μαθηματικών Γ’ Δημοτικού: Ο κύριος Κώστας είχε πριν απ’ τα τελευταία μέτρα μισθό 600 ευρώ καθαρά και πληρωνόταν 14 φορές τον χρόνο. Τώρα ο μηνιαίος μισθός των 600 ευρώ έγινε 450 ευρώ. Να βρείτε αν σώθηκε ο 13ος και ο 14ος μισθός.

ΠΑΡΑΙΤΕΙΤΑΙ κάνοντας ηρωική έξοδο ο ένας. Κάνει ηρωική έξοδο παραιτούμενη η άλλη. Αφέονται αι αμαρτίαι των; Ή μήπως είναι αναμάρτητοι;

Η ΝΥΧΤΑ είναι γκαστρωμένη. Αυτό δεν σημαίνει πάντως ότι δεν είναι γκαστρωμένη και η μέρα, όπως η σημερινή για παράδειγμα. Αλλος είναι ο... Θοδωρής τη μια στιγμή κι άλλος είναι αυτός που θωρείς την επόμενη... Παρασκευή ώρα 6 μ.μ. Παραιτούνται ο ένας μετά τον άλλο οι υπουργοί του ΛΑ.Ο.Σ... Χώρια όλα τ’ άλλα...

ΚΑΙ ΜΕ ΤΟΝ αστυφύλαξ και με τον χωροφύλαξ ταυτόχρονα. Μπορεί όμως και ένα διάστημα με τον αστυφύλαξ και ένα διάστημα με τον χωροφύλαξ. Το θέμα είναι να είναι και η μνημονιακή πίτα ολόκληρη και ο αντιμνημονιακός σκύλος χορτάτος.

ΒΡΑΖΕΙ, ΒΡΑΖΕΙ το καζάνι... μου είπε χθες με το που τον είδα, ο φίλος μου ο γερω-δάσκαλος. Δεν μιλώ για τους τεντζερέδες των κοινοβουλευτικών ομάδων του ΠΑΣΟΚ και της Νέας Δημοκρατίας, διευκρίνισε. Προφανώς στο καζάνι της κοινωνίας αναφερόταν.

'Ο ΔΙΑΛΟΓΟΣ μεταξύ ετεροφρόνων είναι αδύνατος και μεταξύ ομοδόξων περιττός. Οι ανόητοι μονίμως παραπονούνται ότι οι ευφυείς είναι επηρμένοι. Η ευγένεια συνιστά συχνότατα τον πιο επιδέξιο καιροσκοπισμό: μόνο ευγενείς άνθρωποι κατορθώνουν να κρατούν πάντοτε και συγχρόνως όλες τις πόρτες ανοιχτές'. Παναγιώτης Κονδύλης (Στοχασμοί κι αποφθέγματα).

ΟΤΑΝ ΕΝΑΣ τύραννος ρώτησε κάποτε τον Διογένη ποιος χαλκός ήταν καλύτερος για την κατασκευή ανδριάντα, απάντησε. 'Αυτός από τον οποίο είναι κατασκευασμένο το άγαλμα του Αρμοδίου και του Αριστογείτονα των τυραννοκτόνων'. Από το βιβλίο του Διογένη Λαέρτιου: 'Διογένης ο Κυνικός', εκδ. 'Γνώση'.

'Η Ευρώπη την κυττάει πως θε να πράξη/ της Ευρώπης κυττάει
κατά τα μέρη·/ Χωρίς όψι το πρόσωπο ν’ αλλάξη,/ Απάνου εις τη ρομφαία βάνει το χέρι/ Βασιλικά και με πολέμιαν τάξι/ Εκαμε νεύμα,
οπού έλεγε· Ακαρτέρει/ και κατά την Ασία φριχτογυρίζει,/
Το δάχτυλο κινάει και φοβερίζει'.
Το ποίημα του Διονυσίου Σολωμού 'Η Ελλάδα'.

ΧΑΙΡΕΤΩ ΣΑΣ ΚΙ ΑΓΑΠΩ ΣΑΣ!
(http://petaxta.blogspot.com/)

Χανιώτικα νέα (11.02.2012)

ΣΤΑ ΠΕΤΑΧΤΑ

2012-02-10T15:04:00.002+02:00

Φίλες και φίλοι, καλημέρα!

ΑΛΛΕΣ ΟΙ έγνοιες των πολιτικών αρχηγών και γενικότερα όλων αυτών που αποτελούν το λεγόμενο πολιτικό σύστημα κι άλλες των καθημερινών ανθρώπων, των ανθρώπων του μόχθου και της ανεργίας. Των ανθρώπων που κάνουν παντοίους τρόπους για να τα φέρουν τσίμα - τσίμα και που βλέπουν με τρόμο ότι το ταμείο είναι μείον. Γενική διαπίστωση.

ΣΥΜΦΩΝΙΑ σε όλα πλην ενός στη σύσκεψη των πολιτικών αρχηγών με τον πρωθυπουργό προχθές. Και τι έγινε δηλαδή που δεν έβαλαν το κερασάκι στη φαρμακερή τούρτα που ετοίμασαν; Τρώγεται και χωρίς κερασάκι. Τρώγεται; Ε, όχι δα!

ΤΕΛΙΚΑ ΒΡΕΘΗΚΑΝ τα 300 εκατ. ευρώ που έλειπαν για να κλείσει η συμφωνία. Το πού βρέθηκαν παραμένει μυστήριο. Οι πληροφορίες που λένε ότι μπήκε χαράτσι 1 εκατ. ευρώ σε κάθε βουλευτή δεν επαληθεύτηκαν αρμοδίως.

ΚΑΛΟΝ ΙΟΥΝΗ! Τότε, αν τα πράγματα πάνε, όπως αυτοί λογαριάζουν να πάνε, γιατί δεν είναι καθόλου σίγουρο ότι θα πάνε, προβλέπεται να μας ξανασώσουν, αφού θα έχουμε ξεσωστεί.

ΠΡΩΤΑ ζητούσε γην και ύδωρ (παράδοση άνευ όρων δηλαδή) διά των απεσταλμένων του, απ’ τις πόλεις και τους λαούς που είχε βάλει στο μάτι ο Δαρείος για να αναγνωριστεί η εξουσία του κι ύστερα ακολουθούσαν οι διαπραγματεύσεις. Καθαρές δουλειές. Μιλημένα τιμημένα κι αυτός. Ο πρώτος διδάξας!

Η ΔΙΑΠΡΑΓΜΑΤΕΥΣΗ του πρώτου Μνημονίου ήταν ερασιτεχνική, δήλωσε η Βάσω Παπανδρέου. 'Η κατάρρευση, όμως, της χώρας δεν γίνεται καθόλου ερασιτεχνικά, αλλά μεθοδευμένα και επιστημονικά, κα Βάσω!'. Το σχόλιο από τον 'Βοριά' στη στήλη του '9 μποφόρ' (βλ. εφ. 'Χριστιανική', Πέμπτη 2 Φεβρ. 2012).

Ο ... ΚΑΚΟΣ μας ο καιρός, ωστόσο, και κυριολεκτικά συνεχίζεται. Και σε πανελλήνιο, αλλά και σε τοπικό επίπεδο. Μεγάλες οι ζημιές στα νότια παράλια των Χανίων, προχθές.
ΚΡΥΟ ΚΑΙΡΟΣ για δύο, μας θυμίζει πάντως ο Ηλίας ο Σταματάκης. 'Μέσα στη βαρυχειμωνιά γαρυφαλιές ανθίζουν/ με μια ματιά σου, μάτια μου και σαν κι εσέ μυρίζουν'. Η μαντινάδα που μέσω κινητού, όπως πάντα, μου έστειλε.

ΘΑ ΥΠΑΡΞΕΙ όφελος για τους παραγωγούς, ύστερα από την απόφαση των Βρυξελλών για ιδιωτική αποθεματοποίηση του ελαιολάδου; Χλωμό το βλέπει ο ειδικός των ειδικών συνεργάτης μας Νίκος Μιχελάκης. Και για να το βλέπει αυτός χλωμό άστα να πάνε...
'
ΑΣΦΑΛΕΣΤΕΡΑΝ θεωρεί την στέγην της καλύβης σου, επί θεμελίου ιδικού σου, παρά την στέγην του μεγάρου σου, επί θεμελίου δανεικού'. Από τη 'Χρυσή Διαθήκη' του Πολύβιου Δημητρακόπουλου.

ΕΝΑΣ ΣΧΟΛΑΣΤΙΚΟΣ, ένας φαλακρός κι ένας κουρέας βρέθηκαν μαζί σε μια ερημιά και συμφώνησαν να φυλάνε σκοπιά κάθε τέσσερις ώρες για να προσέχουν μην τυχόν και τους κλέψουν τα πράγματά τους. Στον κουρέα έλαχε ο κλήρος να φυλάξει πρώτος και θέλοντας να κάνει ένα αστείο, ξύρισε το κεφάλι του σχολαστικού, την ώρα που εκείνος κοιμόταν. Μόλις, λοιπόν, τελείωσε η βάρδιά του τον ξύπνησε. Ο σχολαστικός, φυσικά, ένιωσε το κεφάλι του κρύο και, αφού ψάχτηκε, βρήκε το κεφάλι του γουλί και είπε χολωμένος: 'Αυτός ο κουρέας είναι μεγάλο κάθαρμα. Μπερδεύτηκε τόσο που αντί για μένα ξύπνησε τον φαλακρό'. Από το βιβλίο 'Η άλλη όψη της Ιστορίας' (εκδ. Σαββάλας).

[...] 'Σαν τις ξεχασμένες έγνοιες μας,/ είν’ οι μπαμπούσκες,/ που γεννούν η μια την άλλη!/ Που πολλαπλασιάζονται στο λεπτό,/ μόλις ανοίξουν τα όμορφα καπάκια.../ Που ’ρχονται μαζεμένες, απ’ το πουθενά!/ Και σε πνίγουν!/ Πανομοιότυπες!/ Ιδιες κι απαράλλαχτες, πάντα...'.
Από το ποίημα της Αθηνάς Κανιτσάκη 'Οι μπαμπούσκες'.

ΧΑΙΡΕΤΩ ΣΑΣ ΚΙ ΑΓΑΠΩ ΣΑΣ!
(http://petaxta.blogspot.com/)

Χανιώτικα νέα (10.02.2012)

ΣΤΑ ΠΕΤΑΧΤΑ

2012-02-09T11:33:00.001+02:00

Φίλες και φίλοι, καλημέρα!

ΧΑΜΕΝΟΙ ΣΤΗ ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ. Το τελευταίο κεφάλαιο απ? το μυθιστόρημα των τεσσάρων (του τραπεζίτη και των τριών αρχηγών ή των τριών αρχηγών και του τραπεζίτη) μέχρι αργά χθες το βράδυ (9.15 μ.μ.) δεν είχε τελειώσει. Τι σημασία έχει αν η συμφωνία τελικά επετεύχθη και αν η επαπειλούμενη χρεοκοπία προσώρας απεφεύχθη; Ούτως ή άλλως η πιο δύσκολη για τη χώρα μας και τον λαό μας περίοδος ετεύχθη, αφού το μαχαίρι στον λαιμό του ετέθη. Η συνέχεια στη Βουλή και όχι μόνο...

ΛΕΡΝΑΙΑ ΥΔΡΑ η διαπραγμάτευση, ελέχθη. Ενα κεφάλι της έκοβες, δύο ξεφυτρώνανε. Μια τρύπα έκλεινες, δύο άνοιγαν. Εν τέλει το θαύμα έγινε και όλα, μα όλα τα κεφάλια κόπηκαν κι όλες οι τρύπες έκλεισαν κατά που φαίνεται. Ηρακλάρες μου, εσείς!

ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΣ και αρχηγοί κλεισμένοι σε μια βίλα/ είχαν μπροστά τη Χάρυβδη και πίσω τους τη Σκύλλα. Στον ρυθμό της επικαιρότητας ο Εννιαχωριανός, που όταν έγραψε τη μαντινάδα, βέβαια, δεν είχε βγει καπνός απ? τη... βίλα.

ΣΩΘΗΚΑΜΕ, λοιπόν, γι? άλλη μια (έβδομη ή μήπως όγδοη) φορά; Ετσι από σωσμό σε σωσμό πάμε στον αφανισμό.

ΧΑΡΑΣ ΕΥΑΓΓΕΛΙΑ. Ο 13ος και ο 14ος μισθός σώθηκαν, λένε! Τι κι αν χάθηκαν ο 9ος, ο 10ος και ο 12ος; Δεν ίσχυε γι? αυτούς η κόκκινη γραμμή των γαλάζιων φρουρών.
Σ? ΕΝΑ ΒΑΘΥ πηγάδι πέταξαν, λέει, οι Σπαρτιάτες τους απεσταλμένους του Δαρείου, όταν αυτοί ήρθαν να τους ζητήσουν 'γην και ύδωρ', λέγοντάς τους πως θα τα βρουν εκεί. Μου το θύμισε προχθές, ο φίλος μου ο γερω - δάσκαλος σε μια μεγάλη κουβέντα που είχαμε. Μπορεί να μην ήταν τόσο 'πολιτισμένη' η αντίδρασή τους, ήταν όμως τέτοια η αγανάκτησή τους, σχολίασε.

ΔΕΝ ΣΠΡΩΧΝΕΙ, κατά δήλωσή της, εκτός ευρώ την Ελλάδα η Αγκελα Μέρκελ. Είναι ειλικρινής. Να σπρώχνει εκτός Ελλάδος το ευρώ είναι το έργο της.

ΠΛΑΤΑΝΙΑΝΕ ΜΟΥ πλάτανε, περήφανα που στέκεις/ άμε στην πρώτη Εθνική, τη στήριξή μας έχεις! Για τον Α.Ο. Πλατανιά η μαντινάδα αυτή, που τη βρήκα στο τελευταίο (της περασμένης Πέμπτης) φύλλο των 'Σελινιώτικων Νέων'. Και Κισάμου και Σελίνου, όπως βεβαίως Αποκορώνου και Σφακίων, η ομάδα της Κυδωνίας. Που πλάκα - πλάκα έτσι και εθεωρείτο λήξαν, λόγω της συνεχιζόμενης απεργίας, το πρωτάθλημα της Β? Εθνικής, να ?σου τον πρωταθλητή!

ΤΡΙΑΝΤΑ ΔΥΟ συναπτά χρόνια προσφοράς στα πολιτιστικά δρώμενα του τόπου μας μετρά η Ενωση Πνευματικών Δημιουργών του Νομού μας. Πολιτιστικό δρώμενο και το φετινό κόψιμο της πίτας της αύριο, Παρασκευή (9 μ.μ.) στο ΚΟΝΑΚΙ. Οσοι πιστοί του πνεύματος (μετά ή άνευ οίνου) προσέλθετε, αφού ενημερώσετε τον πρόεδρο Δημήτρη Νικολακάκη (6973433905) για να σας κρατήσει θέσεις.

Ο ΘΗΒΑΙΟΣ Ισμηνίας, όταν κάποτε στάλθηκε ως πρεσβευτής στον βασιλιά των Περσών, πληροφορήθηκε ότι ήταν απαραίτητο, όταν θα τον συναντούσε, να τον προσκυνήσει, πριν του μιλήσει. Θέλοντας, λοιπόν, να συμμορφωθεί με το περσικό έθιμο, χωρίς όμως να φερθεί σαν δούλος, μόλις οδηγήθηκε μπροστά στον βασιλιά, έβγαλε το δαχτυλίδι του χωρίς να τον δουν, το πέταξε και σκύβοντας το ξαναπήρε στα χέρια του. Ετσι κι ο βασιλιάς ήταν ευχαριστημένος κι αυτός δεν έκανε κάτι που για τους Ελληνες ήταν ντροπή (Από το βιβλίο 'Η άλλη όψη της Ιστορίας', εκδ. 'Σαββάλας').

[...] 'Για κάθε τι,/ για το παραμικρό ρωτούνε κ? εξετάζουν,/ κ? ευθύς στον νουν τους ριζικές μεταρρυθμίσεις βάζουν,/ με την απαίτησι να εκτελεσθούν άνευ αναβολής./ Εχουνε και μια κλίσι στις θυσίες/ Παραιτηθείτε από την κτήσιν σας εκείνη·/ η κατοχή σας είν? επισφαλής:/ οι τέτοιες κτήσεις ακριβώς βλάπτουν τες αποικίες./ Παραιτηθείτε από την πρόσοδον αυτή,/ κι από την άλληνα την συναφή,/ κι από την τρίτη τούτην: ως συνέπεια φυσική·/ είναι μεν ουσιώδεις, αλλά τι να γίνει;/ σας δημιουργούν μια επιβλαβή ευθύνη' [...]
Από το ποίημα του Κ.Π. Καβάφη 'Εν μεγάλη Ελληνική αποικία, 200 μ.Χ.'.

ΧΑΙΡΕΤΩ ΣΑΣ ΚΙ ΑΓΑΠΩ ΣΑΣ!
(http://petaxta.blogspot.com/)

Χανιώτικα νέα (09.02.2012)

ΕΥΘΥΒΟΛΑ ΚΑΙ ΜΗ...

2012-02-08T10:45:00.001+02:00

Γράφει ο Νεκτάριος Ευ. Κακατσάκης

Τι λένε οι ξένοι

Προσπαθώ να επεξηγήσω τις τρέχουσες εξελίξεις, τα όσα βιώνουμε και να βάλω στη σειρά σκέψεις και κάποια συμπεράσματα, να κατανοήσω τη δική μας κατάσταση και τον ντόρο που γίνεται για τη χώρα μας παγκοσμίως!
Ετσι επικεντρώθηκα σε δημοσιεύματα από ποικίλα ξένα ειδησεογραφικά σάιτ τα οποία καθημερινά παρουσιάζουν ρεπορτάζ και αναλύσεις για την ελληνική κρίση! Είναι η άποψη που εκφέρουν οι ειδικοί και όχι οι πολίτες που κατά καιρούς ερωτούνται από δημοσκοπικές εταιρείες, οι οποίες και αυτές παίζουν τα δικά τους παιχνίδια!
Διαπίστωσα, λοιπόν, πως κατ? αρχήν ούτε οι ίδιοι έχουν μία ξεκάθαρη άποψη για το τι συμφέρει την Ελλάδα να κάνει· να μείνει ή να φύγει από το ευρώ! Ούτε οι ίδιοι γνωρίζουν τι θα συνέφερε τις δικές τους χώρες, την Ευρώπη, ολόκληρο τον κόσμο· να χρεοκοπήσει ή όχι η Ελλάδα!
Τούτο έχει μεγάλη κατά τη γνώμη μου σημασία και όσο εξωπραγματικό κι αν ακούγεται είναι αλήθεια: σύμφωνα με αρκετούς η Ελλάδα αποτελεί εδώ και πάρα πολύ καιρό ένα μεγάλο αγκάθι με το οποίο προσπαθούν να δουν τι πρέπει να κάνουν!
Μάλιστα, για πολλούς και διάφορους λόγους, όλη αυτή 'η κρίση της Ελλάδος', κυριολεκτικά και μεταφορικά, 'σέρνεται' επί μακρόν γιατί εξυπηρετεί κυριολεκτικά όλους τους δυνατούς να παίζουν τα γνωστά δικά τους παιχνίδια!
Αποτελεί η συγκεκριμένη τακτική πέρα από την όντως άσχημη πραγματικότητά της και ένα επιπλέον μέσο κατατρομοκράτησης και εξαθλίωσης των αδυνάτων!
Τέλος, παραθέτω τρία μόνο από τα αρκετά συμπεράσματα που βγαίνουν από όσα γράφουν οι ξένοι για εμάς: α) η Ελλάδα (εν. η ελληνική κυβέρνηση) έχει προ πολλού χάσει τη διαπραγματευτική της δύναμη και λόγο, β) ο λαός της παρουσιάζεται -πλέον- επίσης άβουλος, εξουθενωμένος και απλός παρατηρητής των εξελίξεων και γ) το σίριαλ που παίζεται έχει ακόμη πολλά - πολλά επεισόδια, αφού έτσι συμφέρει αυτούς που έχουν την πίτα και το μαχαίρι!

Χανιώτικα νέα (08.ο2.2012)

ΣΤΑ ΠΕΤΑΧΤΑ

2012-02-07T11:04:00.000+02:00

Φίλες και φίλοι, καλημέρα!

ΔΥΣΚΟΛΗ, οριακή, η περίοδος που έχουμε μπει, από χθες πιο βαθιά, αδέλφια! Βαρυχειμωνιά απ’ άκρη σ’ άκρη σ’ όλη τη χώρα. Παραχειροτερέψανε οι καιροί, παρασηκωθήκαν οι ενάντιοι άνεμοι. Παραγέμισε σύννεφα ο ουρανός. Τι καλά να μιλούσαμε μόνο κυριολεκτικά...

ΒΡΟΧΗ έπεφταν τα τηλεσίγραφα. Από εχθρούς που είναι ντυμένοι φίλοι και από φίλους που ντύνονται εχθροί. Τα καλά και συμφέροντα των τραπεζών τους υπηρετούν οι άνθρωποι. Οι άνθρωποι...

ΟΙ ΚΟΚΚΙΝΕΣ γραμμές, οι πράσινοι διάδρομοι, οι γαλάζιες κορώνες. Οι συσκέψεις και οι κόντρα συσκέψεις. Οι τρικλοποδιές. Ο Τόμσεν με το σηκωμένο φρύδι. Η Μέρκελ με το υψωμένο δάχτυλο. Ο Τσαρλς Νταλάρα με τον φάκελο υπό μάλης. Το μυθιστόρημα των τεσσάρων (των τριών αρχηγών και του τραπεζίτη) που γραφόταν κόμμα το κόμμα. Οι εξουσίες που ζητούσαν στηρίγματα για να καρφώσουν κούφια παλτά, τις χαμένες ευκαιρίες. Για να χρησιμοποιήσω, για να θυμηθώ, τον Ποιητή.

ΜΑΣ ΤΡΟΖΑΝΕ η τρόικα με τα σκληρά τζη μέτρα/ θα φταίει δα ένας τροζός αν τση πετάξει πέτρα; Μας αποτρόζανε, θέλεις να πεις, Ηλία Σταματάκη! Φταίει, όμως, μόνο η τρόικα και οι τροϊκάνοι και βγαίνουν λάδι οι τροϊκανότεροι των τροϊκανών;

ΦΩΤΙΕΣ άναψ’ η τρόικα εις του Λουκά το σπίτι/ κι αν συνεχίσει δεν θωρώ καλά τον τραπεζίτη. Στον παλμό της επικαιρότητας και η μαντινάδα που μου έστειλε ο... έτερος Καππαδόκης, ο Εννιαχωριανός δηλαδή. Αν 'καιγόταν' μόνο ο τραπεζίτης, Γιάννη...

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ και Αντίσταση! Αντίσταση μέσω της Αλληλεγγύης και Αλληλεγγύη μέσω της Αντίστασης. Από τον φίλο μου τον γερω-δάσκαλο, που δεν παραδίδει τα όπλα, η παρέμβαση.

ΟΧΙ στην τσιμεντοποίηση των Αγίων Αποστόλων. Οχι σ’ εκείνους που θέλουν να κάνουν κατοχή στην αυλή μας! Στεντορεία τη φωνή το φώναξαν οι Χανιώτες προχθές απ’ την αγαπημένη τους παραλία. Φωνή λαού, οργή Θεού! Μα και φωνή Θεού, οργή λαού!

'ΟΥΔΕΠΟΤΕ θα δυνηθής να εννοήσης και τούτο· πως υπάρχουν άνθρωποι αναμιγνυόμενοι εις ξένα όνειρα, μολονότι δεν εξώφλησαν ακόμη με τα ιδικά των'. Από τη 'Χρυσή Διαθήκη' του Πολύβιου Δημητρακόπουλου.

Ο ΟΡΙΣΜΟΣ της αρχοντιάς· ο ορισμός του φιλότιμου· ο ορισμός της φιλοξενίας. Μα και ο ορισμός του συγγενή και του φίλου. Για τον Μιχάλη (τον δικό μου Μιχάλα) Αντ. Μινουδάκη, που έφυγε προχθές για τη Χώρα των Μακάρων στα 75 του χρόνια, ο λόγος. Κλέψαμε πολλές μέρες του Χάρου οι δυο μας. Εις το επανιδείν στα δώματα του ουρανού, ξάδερφε!

'ΜΕΤΑ τη δολοφονία του Ιππάρχου, γιου του Πεισιστράτου, από τον Αρμόδιο, ο Ιππίας συνέλαβε πολλούς φίλους των συνωμοτών και τους ανέκρινε, αναζητώντας τους δολοφόνους του αδελφού του. Μεταξύ των συλληφθέντων ήταν και μια εταίρα, ερωμένη του Αρμοδίου, ονόματι Λέαινα. Καθώς τη βαζάνιζαν, για να αποφύγει την προδοσία, έκοψε με τα δόντια της τη γλώσσα της και την έφτυσε στο πρόσωπο των βασανιστών της. Τελικά βρήκε τον θάνατο αφού τη βασάνισαν φρικτά' ( Από το βιβλίο 'Η άλλη όψη της Ιστορίας', εκδ. 'Σαββάλα').

'Οι εξουσίες ζητούν/ στηρίγματα να καρφώσουν/ κούφια παλτά/ από χαμένες ευκαιρίες/ την εποχή της σποράς/ που φυτρώνουν ορίζοντες/ με ελπίδες./ Κ’ οι αρχιστράτηγοι/ των παιδικών συμμοριών/ στα παρτέρια των κήπων/ καταλυτές/ ελευθερωτές/ με θούρια στα χαρακώματα/ τρομοκρατούν τα ευαίσθητα ρόδα/ με θούρια στην κόκκινη θάλασσα/ ξυπνούν τους ιππόκαμπους/ να μας πνίξουν'.
Το ποίημα 'Αρχιστρατηγικό' του Δημήτρη Κακαβελάκη.

ΧΑΙΡΕΤΩ ΣΑΣ ΚΙ ΑΓΑΠΩ ΣΑΣ!
(http://petaxta.blogspot.com)

Χανιώτικα νέα (07.02.2012)

ΕΥΦΗΜΕΣ ΜΝΕΙΕΣ

2012-02-06T12:11:00.000+02:00

Εδώ Ανώσκελη!

Ενα μικρό χωριό, έχει δεν έχει 100 κατοίκους όλους κι όλους, είναι η Ανώσκελη Κισάμου. Μέγα, ωστόσο, το έβρισκα εγώ με τα μάτια της φαντασίας μου, έτσι όπως διάβαζα, περνώντας απ? τον έναν μήνα στον άλλο, τις σελίδες του Ημερολογίου 2012, που κυκλοφορήθηκε από τον τοπικό Πολιτιστικό Σύλλογο. Και βεβαίως όπως χανόμουν ρεμβάζοντας στις φωτογραφίες που έχουν απαθανατίσει τις κλεμμένες απ? τους απανταχού Ανωσκελιώτες μέρες του Χάρου από εκδηλώσεις που οργάνωσε ο Σύλλογος.
Δώδεκα χιουμοριστικές ανωσκελίτικες ιστορίες, μια κάθε μήνα, που έγραψε ο και πρόεδρος του Συλλόγου, συνταξιούχος δάσκαλος Χαράλαμπος Γουλιέλμος, μπορεί να διαβάσει κανείς στο εν λόγω ημερολόγιο. Δώδεκα ξεχωριστές ιστορίες που ανασταίνουν την ανωσκελιώτικη καθημερινότητα των περασμένων δεκαετιών, προβάλλοντάς την στο παρόν μα και στο μέλλον. Πλούσια η δράση του Συλλόγου, της Ανώσκελης, όπως επιγραμματικά παρουσιάζεται στον πρόλογο του Ημερολογίου και την προηγούμενη χρονιά. Κοπή πίτας το απόγευμα της Πρωτοχρονιάς, τέλεση πανηγυριού την παραμονή του Αγίου Χαραλάμπους, προσφορά εδεσμάτων στο εκκλησίασμα την ημέρα του πανηγυριού, εκδήλωση την Καθαρά Δευτέρα, διοργάνωση κρητικής βραδιάς κ.λπ. Κορωνίδα της όλης δράσης του η έκδοση του Ημερολογίου, ωστόσο, κατά τη γνώμη μου. Και γιατί διασώζονται σ? αυτό οι εν λόγω ιστορίες, μια απ? τις οποίες σαν δείγμα γραφής, παραθέτω, κλείνοντας: 'Κουβεντιάζανε στου Κυριάκο το καφενείο για τα σπαρμένα κι ο Πετρογιάννης καμάρωνε για το στάρι του που ?χε σπαρμένο πάνω από το σπίτι του. Παρών και ο Σήφης που έπινε τα κρασάκια του. Την άλλη μέρα πάει ο Πετρογιάννης στο καφενείο αφουρλαντισμένος. «Μωρέ κοπέλια, καταστράφηκα. Το στάρι τσαλοπατημένο χάμω, άνω κάτω το χωράφι». Κι ο Σήφης που είχε κάμει τη ζημιά δικαιολογήθηκε: «Είντα να σου κάμω! Ξέρεις τι είναι να σε κυνηγούν μια αρκαλίνα με δώδεκα αρκαλάκια;». Μεθυσμένος τον έπαιρνε η κατηφόρα, ανέβαινε, ξανάπεφτε και δος του κατάστρεψε το στάρι'.
Η χάρη σου να βοηθά τον Αγιο Χαράλαμπο, Χαράλαμπε!

Η φωνή του Πλατανιά

Ενας άλλος λέων... ο Τιμολέων! Για τον φίλο μου τον Τιμολέοντα Φραγκάκη που επιμένει, μόνος του, κόντρα στις διαρκώς αυξανόμενες δυσκολίες, να βγάζει, κάθε δυο μήνες, βρέξει λιάσει, στον αέρα τη 'Φωνή του Πλατανιά', ο λόγος. Νόμιζα ότι είχε σταματήσει την έκδοσή της (εφημερίδα, είναι για όσους δεν ξέρουν το γράφω, 'Η φωνή του Πλατανιά) καθώς πάνε κοντά δυο χρόνια από τότε που είχε να πέσει στα χέρια μου και χάρηκα που διαψεύστηκα.
Ανοιχτή η ώρα που συνάντησα, στην τελευταία εκδήλωση (21.1.12) του Συλλόγου των Φίλων του Ιδρύματος 'Ελευθέριος Κ. Βενιζέλος', τον Τιμολέοντα και μου έδωσε το τελευταίο, το με αρ. 104 (Νοέμβριος - Δεκέμβριος 2011), φύλλο της. Οπως και η ώρα που συναντηθήκαμε ύστερα από 4 μέρες, το απόγευμα της Τετάρτης 25 Ιανουαρίου, στο γήπεδο του Μάλεμε, στον αγώνα του Α.Ο. Πλατανιά - με τον Εθνικό Αστέρα, όπου ο φίλος μου μού μίλησε για τον δικό του εδώ και πολλά χρόνια αγώνα διαρκείας. Ο Τιμολέων σε ρόλο αρχισυντάκτη... Ο Τιμολέων σε ρόλο ρεπόρτερ που πρέπει να μαζέψει είδηση την είδηση... Ο Τιμολέων σε ρόλο σχολιαστή της τρέχουσας επικαιρότητας... Ο Τιμολέων σε ρόλο διορθωτή... Ο Τιμολέων σε ρόλο εκδότη... Ο Τιμολέων σε ρόλο διανομέα... Πάνω απ? όλα σε ρόλο εκφραστή του πλατανιανού εμείς, του πλατανιανού παρελθόντος, του πλατανιανού παρόντος, μα και του πλατανιανού μέλλοντος ο Τιμολέων! Τι καλά, αν κάθε χωριό είχε έναν... λέοντα, όπως τον Τιμολέοντα!

Γράφει για να ζει προσφέροντας

Ψηφίδες' είναι ο τίτλος του νέου, ιδιαίτερα επιμελημένου βιβλίου της και συνεργάτιδος της εφημερίδας μας, καταξιωμένης συγγραφέως, Αθηνάς Κανιτσάκη. Μικρές ιστορίες, σκόρπιες σκέψεις και εκμυστηρεύσεις, επίκαιροι προβληματισμοί, ευθυμογραφήματα, ακόμα και ποιήματα το περιεχόμενό του. Καλογραμμένα κείμενα, τα περισσότερα απ? τα οποία βγήκαν για πρώτη φορά στο λιακωτό της δημοσιότητας μέσα από τις σελίδες της εφημερίδας μας. 'Εχω την αίσθηση ότι ζείτε για να γράφετε και γράφετε τόσο ποιοτικά', έγραψα μεταξύ των άλλων 'στα πεταχτά' (26.11.2011) συνοδεύοντας τις ευχαριστίες μου για την αποστολή σ? εμένα του εν λόγω βιβλίου, απευθυνόμενος στην κα Αθηνά. Και γράφει για να ζει προσφέροντας, συμπληρώνω. Το επισημαίνω αυτό έχοντας υπόψη τα προηγούμενα, όλα εκτός εμπορίου βιβλία της. Το 'Παιδικά μου χρόνια', το 'Η παγάνα', το 'Μήκων εξ ελεφαντοστούν', το 'Η ωραία κυρία', το 'Το βάραθρο', το 'Το κλεμμένο κοράλλι', το 'Κλεμμένη ευτυχία', το '68 ξεχωριστές ιστορίες' και βέβαια το 'Ψηφίδες'. Δεν μπορεί να ζήσει χωρίς να γράφει η Αθηνά Κανιτσάκη.
Το γράψιμο (μα και η ζωγραφική που είναι εξίσου καλή) είναι γι? αυτήν τρόπος ζωής. Να βγουν τα έξοδα του τυπογραφείου. Ετσι σκέφτονται οι περισσότεροι συγγραφείς όταν μπαίνουν στη διαδικασία να εκδώσουν μόνοι τους κάποιο βιβλίο τους. Η κα Αθηνά δεν το σκέφτηκε ποτέ αυτό. Τα βιβλία της τα χαρίζει και μπορεί να τα βρει ο καθένας στις δημοτικές δανειστικές βιβλιοθήκες των Χανίων, του Ρεθύμνου, του Ηρακλείου, της Σάμου κ.λπ.

Χανιώτικα νέα (06. 02. 2012)

ΠΑΙΔΟΤΟΟΣ

2012-02-05T19:50:00.001+02:00

1ο ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΟ ΚΑΙ 1ο ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΣΧΟΛΕΙΟ Χανιων
Στο πέρασμα των χρόνων...

Πέρυσι το θέμα που έκανε Ημερολόγιο ο Σύλλογος Γονέων και Κηδεμόνων του 1ου Δημ. Σχ. της Πόλης μας ήταν τα παλιά παιχνίδια. Ηταν ένα πραγματικά ξεχωριστό επιτραπέζιο Ημερολόγιο, θυμούμαι (βλ. Παιδότοπο, 12.2.2011).
Το ίδιο ξεχωριστό, επίσης άξιο κάθε επαίνου, και με τους ίδιους συντελεστές (φωτογράφιση: ο δάσκαλος Στέλιος Χόμπης. Επιμέλεια κειμένων: Αλεξία Καστανάκη - Σαριδάκη, επιμέλεια έκδοσης: Γιώργος Καμπουράκης και Χαράλαμπος Βουρδουμπάς), είναι όμως και το φετινό, δείγματα του οποίου φιλοξενούνται στον σημερινό Παιδότοπο.
Στο παρελθόν του Σχολείου επιστρέφει ο εν λόγω δραστήριος Σύλλογος κι εφέτος. Με παλιές φωτογραφίες απ’ τα μαθητικά χρόνια των σημερινών γονιών, μα και των σημερινών παππούδων και γιαγιάδων. με 14 όμορφα νοσταλγικά ταξίδια, με βάση πάντα, ωστόσο, το παρόν, αφού πριν από κάθε παλιά φωτογραφία, που συνοδεύεται με ένα καλογραμμένο κατατοπιστικό σχόλιο, βρίσκεται η φωτογραφία των σημερινών παιδιών των τμημάτων του Νηπιαγωγείου ή του Δημοτικού. Οντως, ωραία δουλειά!
Συγχαρητήρια!
Β.Θ.Κ.

1ο Δημοτικό Σχολείο Χανίων
Το κτήριο στο οποίο σήμερα στεγάζεται το 1ο Δημοτικό Σχολείο είχε κτίσθει το 1946-1956 για να εξυπηρετήσει τις ανάγκες της Ενοριακής Βιβλιοθήκης του Αγίου Λουκά και άλλων Ενοριακών δραστηριοτήτων.
Ομως ποτέ δεν λειτούργησε πλήρως σαν ενοριακή βιβλιοθήκη γιατί το 1956 το μεγαλύτερο μέρος του κτηρίου νοικιάστηκε με συμβολικό τίμημα προκειμένου να εξυπηρετήσει τις ανάγκες της στέγασης του 12ου Δημοτικού Σχολείου Χανίων.
Στη συνέχεια και κατόπιν ενεργειών του Εκκλησιαστικού Συμβουλίου του Αγίου Λουκά επιτεύχθηκε η δωρεάν παραχώρηση από το Ορφανοτροφείο Χανίων
όλης της έκτασης του σχολικού συγκροτήματος Κουμπέ προκειμένου να μεταστεγαστεί εκεί το Δημοτικό Σχολείο του
Αγίου Λουκά.
Στον χώρο αυτό, σήμερα στεγάζεται το 3ο Γυμνάσιο, το 3ο Λύκειο Χανίων και το 12ο Δημοτικό Σχολείο Χανίων.
Σκοπός των παραπάνω ενεργειών του Εκκλησιαστικού Συμβουλίου του Αγίου Λουκά ήταν να παύσει να λειτουργεί σχολείο στο ακατάλληλο κτήριο της Ενορίας (λόγω δρόμου ταχείας κυκλοφορίας, Κοιμητηρίου, αύλειου χώρου κ.λπ. και στη συνέχεια να χρησιμοποιηθεί το κτήριο της Ενορίας ως Βρεφονηπιακός Σταθμός και μάλιστα δωρεάν για τις εργαζόμενες μητέρες της Ενορίας. Ωστόσο ποτέ δεν πραγματοποιήθηκε η μεταστέγαση αυτή, με αποτέλεσμα το Δημοτικό Σχολείο του Αγίου Λουκά να εξακολουθεί να φιλοξενεί και να εκπαιδεύει γενιές και γενιές της Χανιώτικης νεολαίας.

ΣΤΑ ΠΕΤΑΧΤΑ

2012-02-04T15:17:00.000+02:00

Φίλες και φίλοι, καλημέρα!

ΑΝΤΕ να γράψω τα 'πεταχτά' στα... πεταχτά και να την κάνω για Νίππος. Κοντεύει μεσημέρι Παρασκευής, ο καιρός είναι σχετικά καλός κι από δουλειές άλλο τίποτα... Πάμε!

ΤΡΕΙΣ τέσσερις σταγόνες έχουν ξωμείνει όλες κι όλες, κατά που φαίνεται, στην κλεψύδρα που εγκατέστησαν απ’ τον Μάη του 2010 οι τροϊκάνοι με εντολή των Αφεντικάνων στην πατρίδα μας και τέρμα. Ο χρόνος, μας τελείωσε. Η Σκύλλα και η Χάρυβδη ξερογλείφονται.

ΣΤΗ ΒΟΥΛΗ με πρωτοβουλία 28 βουλευτών το κατοχικό δάνειο και οι αποζημιώσεις. Πάλι καλά. Κάτι είναι κι αυτό. Κάλλιο αργά παρά ποτέ.

Ο ΑΓΩΝΑΣ για τις γερμανικές αποζημιώσεις στην Ελλάδα συνεχίζεται και ύστερα από τη χθεσινή απόφαση του Διεθνούς Δικαστηρίου της Χάγης. Δεν μπορεί, κάποτε το δίκιο θα νικήσει την αδικία.

ΥΣΤΕΡΑ απ’ τον Αγιο Μνημόνιο, που βγήκε απ’ την αφάνεια, να και ο υπαρκτός Αγιος Χαράτσιος σε διάφορες μάλιστα εκδοχές στο βιβλίο των προσώπων (facebook). Σαν Αγιος Χαράτσιος ο Εκκαθαριστής, σαν Αγιος Χαράτσιος ο Βενιζελικός, σαν Αγιος Χαράτσιος ο Δεητζής κ.λπ. Από χιούμορ καλά πάμε.

ΑΓΙΟΣ να σου πετύχει ο Αγιος Χαράτσιος, όπως και ο Αγιος Μνημόνιος ο Νεοφανής, εξάλλου. Ολοι εναντίον τους. Αν ήταν έτσι οι Αγιοι τύφλα να ’χανε οι διαόλοι...

ΕΝΝΙΑ στους δέκα οικοδόμους στα Χανιά χωρίς δουλειά. Και να μην φαίνεται στον ορίζοντα καμιά ελπίδα ότι του χρόνου άντε τ’ αντίχρονου τα πράγματα θα στρώσουν.

ΝΑ ΜΗΝ ξέρει η αριστερά σου τι ποιεί η δεξιά σου. Ξεκάθαρος στην άποψή του για την αλληλεγγύη, όταν γίνεται σε ατομικό επίπεδο, ο φίλος μου ο γερω-δάσκαλος.
ΤΗΣ Υπαπαντής προχθές. Και για να μην ξεχνάμε, να τι έγραψε εκείνη την ημέρα στη σελίδα μου στο Βιβλίο των Προσώπων η φίλη Ειρήνη Καλαϊτζάκη: 'Καλοκαιριά τση Παπαντής, Μαρτιάτικος χειμώνας'. 'Παπαντούλα χιονισμένη και τ’ αμπάρια γιομισμένα'. 'Παπαντή καλοβρεμένη η κοφίνα γιομισμένη'. Για να δούμε τι θα δούμε, Ειρήνη!

ΟΤΑΝ ήμουν μικρός δεν είχα iphone ούτε λαπ τοπ ούτε PSP. Επαιζα όλη μέρα κρυφτό, σχοινάκι, ποδήλατο. Πήγαινα σπίτι όταν νύχτωνε. Η μαμά μου δεν έπαιρνε τηλέφωνο, απλά μου φώναζε από το σπίτι. Αντί για facebook είχα μόνο τους φίλους της γειτονιάς μου. Δεν είχαμε detoll αλλά παίζαμε στη λάσπη...'. Απόσπασμα από ένα κείμενο που κυκλοφορεί στο Βιβλίο των Προσώπων. Νοσταλγία.

ΗΘΕΛΑ την ευχέρεια να έχω του Ηλία/ που ρίμες γαργαλιστικές σκαρώνει μ’ ευκολία! Γαργαλιστικές και όχι μόνο, Εννιαχωριανέ! Στις ερωτικές μαντινάδες ειδικά είναι αξεπέραστος.

Ο ΔΙΟΓΕΝΗΣ, όπως αναφέρει ο Εύβουλος, πέθανε στην υπηρεσία του Ξενιάδη, τα παιδιά του οποίου και τον έθαψαν. Πριν να πεθάνει τον είχε ρωτήσει ο Ξενιάδης πώς ήθελε να τον θάψουν. 'Μπρούμυτα' ήταν η απάντηση του Διογένη. 'Γιατί;' ρώτησε ο Ξενιάδης. Ο Διογένης απάντησε: 'Διότι σε λίγο καιρό θα έρθουν τα πάνω κάτω'. Είχε στο μυαλό του την επικράτηση των Μακεδόνων (Πηγή: Διογένη Λαέρτιου 'Διογένης ο Κυνικός', εκδ. 'γνώση').

'Αδειες καρέκλες,/ η μια δίπλα στην άλλη,/ η μια ίδια με την άλλη./ Μέσα τους κρύβουν τόσες ιστορίες./ Στη μια κάθισε μυριόπλουτος εφοπλιστής,/ στην άλλη βρώμικος αλήτης./ Να έχουν τάχα διαφορά;/ Αφού, σαν έρχεται το σούρουπο/ -το σούρουπο που πάντα φτάνει-/ αδειάζουν, κάθονται βουβές/ και μένουν ίδιες'.
Το ποίημα 'Αδειες καρέκλες' του Θεοχάρη Α. Παπαδόπουλου.

ΧΑΙΡΕΤΩ ΣΑΣ ΚΙ ΑΓΑΠΩ ΣΑΣ!
(http://petaxta.blogspot.com)

Χανιώτικα νέα (04. 02. 2012)

ΣΤΑ ΠΕΤΑΧΤΑ

2012-02-03T11:18:00.002+02:00

Φίλες και φίλοι, καλημέρα!

ΤΟ ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑ των τεσσάρων (του ενός συν των τριών ή των τριών συν του ενός) εξακολουθεί να γράφεται, καθ? υπαγόρευση. Οτι θα τελειώσει θα τελειώσει, το θέμα είναι, ωστόσο, πώς θα τελειώσει και τι θα περιλαμβάνει.

ΓΙΑ ΤΟ ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑ που γράφουν αυτές τις μέρες ο Λουκάς Παπαδήμος και οι τρεις αρχηγοί των κομμάτων που συμμετέχουν στην κυβέρνηση ο λόγος στο παραπάνω 'πεταχτό', καλά τα καταλάβατε. Αλλο το Μυθιστόρημα των Τεσσάρων που γράφτηκε από τέσσερις εκπροσώπους της Γενιάς του 1930 και συγκεκριμένα απ? τον Στράτη Μυριβήλη, τον Μιχάλη Καραγάτση, τον Αγγελο Τερζάκη και τον Ηλία Βενέζη. Αλλο πολιτική κι άλλο λογοτεχνία.

ΜΕΤΑΞΥ ΣΚΥΛΛΑΣ και Χάρυβδης. Ο τίτλος του μυθιστορήματος των τεσσάρων, όπως τον σκέφτονται οι πολιτικοί (οι τρεις πολιτικοί συν τον τραπεζίτη, εντάξει) συγγραφείς του. Ε όχι και σφάξτε μας αγάδες για ν? αγιάσουμε, ο τίτλος όπως τον σκέφτονται, αν όχι όλοι, σίγουρα οι περισσότεροι απ? τους σίγουρους αναγνώστες του.

ΩΣΠΟΥ ΜΙΑ μέρα, έπνιξαν τους κηφήνες στο μέλι, οι μέλισσες... Ελαφρά παραφρασμένα τα λόγια του ποιητή, που φανερώνουν τη δική του άποψη.

ΠΑΜΕ ΓΙΑ επιμήκυνση του χρέους του δανείου... Πάμε για επαναγορά μέρους του δανείου... Πάμε για μείωση του επιτοκίου του δανείου... Δεν θα επιβληθούν μέτρα αντίστοιχα του 2010... Περσινά ξινά σταφύλια.

ΝΑΤΟ, ΝΑΤΟ το δαχτυλίδι! Νατο, νάτο, το δαχτυλίδι! Να το, νάτο το δαχτυλίδι! Εντάξει το ακούσαμε! Μένει να δούμε ποιο χέρι το φορά. Κι αν είναι χρυσό ή τσίγκινο βεβαίως - βεβαίως...

ΑΙΩΝΙΑ ΑΥΤΟΥ η μνήμη! Αιωνία αυτού η μνήμη! Αιωνία αυτού η μνήμη! Για το Τελωνείο Κισάμου η επικήδειος ακολουθία αυτή τη φορά. Μνημόσυνα δεν θα γίνουν ίσα τις κηδείες προλαβαίνουν οι παπάδες. Κι αυτές όχι όλες...

ΑΛΒΑ ΒΗΤΑ/ κόψε πίτα/ δος κι εμέ/ και του Νικήτα/ κι αν περσέψει και λιγάκι/ δώσε και στον Νικολάκη... Και τι έγινε που μεθαύριο Κυριακή μπαίνουμε στο Τριώδιο. Πολλοί είναι οι φορείς που δεν έχουν προκάμει να κόψουν τις πίτες τους...

ΕΧΟΥΝ ΧΑΡΕΣ τα 'πεταχτά' με Λία και με Γιάννη/ ό,τι δεν φτάν? ο νους του νιους του αλλουνού θα φτάνει. Από τον Ηλία (Λία) Σταματάκη η μαντινάδα. Εκτός των άλλων με τρέλανε η παρήχηση του 'ν', Ηλία! Εκ των ων ουκ άνευ ότι είστε με τον Εννιαχωριανό αχτύπητο δίδυμο.

ΣΤΗ ΔΙΑΡΚΕΙΑ του πολέμου των διαδόχων του Μ. Αλεξάνδρου ο Ευμένης είχε συλληφθεί αιχμάλωτος από τον Αντίγονο και είχε ριχτεί σιδηροδέσμιος στη φυλακή. Επειδή, όμως, είχαν περάσει τρεις μέρες και παρέμενε στην ίδια κατάσταση, είπε στον αρχηγό της φρουράς: 'Απορώ με τον Αντίγονο, γιατί αφού νίκησε, δεν αποφάσισε να με σκοτώσει ή να με διώξει'. Αυτός του απάντησε: 'Το θάρρος για τον θάνατο δεν πρέπει να το δείχνεις τώρα, αλλά να το έδειχνες στη μάχη'. Και ο Ευμένης: 'Είχα και τότε θάρρος, μα τον Δία. Δε βρέθηκε, όμως, κανείς πιο γενναίος από μένα για να με σκοτώσει'. (Από το βιβλίο 'Η άλλη όψη της ιστορίας' εκδ. 'Σαββάλας').

'Μες στο μελίσσι/ κάθονταν οι κηφήνες αραγμένοι/ έτρωγαν κι έπιναν/ πλήρωναν μέλισσες/ για να χορεύουν/ και να τους τραγουδούν/ μίλαγαν κάποτε σ? αυτές/ άλλοι αυστηρά/ άλλοι τρυφερά/ βγάζαν ανακοινώσεις και ουκάζια/ κοκορεύονταν συχνά/ σαν μνηστήρες της βασίλισσας/ ώσπου μια μέρα/ τους έπνιξαν στο μέλι/ οι μέλισσες όλες μαζί/ κι αυτούς/ μαζί με τους γελωτοποιούς/ τους εκπροσώπους/ και τους μανδαρίνους τους απαίσιους'.
Το ποίημα 'Μια μέρα' του Γρηγόρη Σακαλή.

ΧΑΙΡΕΤΩ ΣΑΣ ΚΙ ΑΓΑΠΩ ΣΑΣ!
(http://petaxta.blogspot.com/)

Χανιώτικα νέα (03.02.2012)

2012-02-02T11:27:00.002+02:00

Φίλες και φίλοι, καλημέρα!

ΦΛΕΒΑΡΗΣ, ΑΠΟ ΧΘΕΣ, καλό μήνα να ?χουμε, λοιπόν! Καλώς μας μπήκε, παρά τους αστερίσκους (σε γενικό επίπεδο μιλάμε) να μας βγει και με το καλό! Και μην ξεχνιόμαστε. Ο Φλεβάρης κι αν φλεβίσει καλοκαίρι θα μυρίσει.

ΣΤΗΝ ΚΥΡΙΟΛΕΞΙΑ της σίγουρα ισχύει η παροιμία. Δεν έχει άδικο ο λαός μας. Γιατί να μην ισχύει και μεταφορικά; Το καταχείμωνο κρύβει μέσα του την άνοιξη. Ενώ κλαίει ο καιρός και αγριεύει ξαφνικά γελάει και ησυχάζει. Μήνας και της ξαστεριάς ο Φλεβάρης.

ΕΙΚΟΣΙ ΕΝΝΙΑ ΚΑΙ ΟΧΙ είκοσι οχτώ μέρες έχει ο φετινός Φλεβάρης. Δίσεχτο το 2012 (μην ξεχνιόμαστε) καθώς έχει 366 (δύο φορές το έξι) μέρες και όχι 365. Αν είναι καλότυχο ή κακότυχο μένει ν? αποδειχτεί.

ΚΑΛΟΤΥΧΟ Ή ΚΑΚΟΤΥΧΟ; Για ποιους καλότυχο και για ποιους κακότυχο; Ποια είναι τα ποσοστά της... καλοτυχίας και ποια της... κακοτυχίας. Ενας άνεργος, για παράδειγμα, όπως έλεγε ο αείμνηστος Γιώργος Γεννηματάς, είναι 100% άνεργος, 100% κακότυχος δηλαδή.

ΚΑΛΑ, ΑΥΤΟΣ ΕΦΥΓΕ νωρίς... για να θυμηθώ τον τίτλο του γνωστού βιβλίου του Χρόνη Μίσιου. Δεν έζησε το ποδοπάτημα της ελπίδας...

Η ΑΝΕΡΓΙΑ ΚΑΛΠΑΖΕΙ, η μετανάστευση των νέων φουντώνει, η αγορά έχει νεκρώσει, οι αυτοκτονίες πολλαπλασιάζονται, οι άστεγοι κατακλύζουν τα πάρκα, τα συσσίτια θυμίζουν κατοχή... Και να σου λένε ότι χρειάζονται παραπέρα θυσίες για τη σωτηρία της πατρίδας. Της παρτίδας τους, εννοούν.

'ΜΑ Η ΜΕΡΚΕΛ ΕΙΤΕ το θέλει είτε όχι είναι απόγονος του Χίτλερ. Και σαν τέτοια, δεν μας συγχωρεί που αποδείξαμε ότι οι Γερμανοί δεν είναι ανίκητοι. Αλλά βλέπεις στον οικονομικό πόλεμο δεν έχουμε εμπειρίες'. Από τον φίλο δρα Γιάννη Πολυράκη, το σχόλιο στη σελίδα μου στο Βιβλίο των Προσώπων (facebook), όπου αναρτώ τα 'πεταχτά', προχθές. Πειράματα κάνουν μαζί μας, Γιάννη!

ΑΝΤΙ ΝΑ ΑΝΑΚΗΡΥΞΟΥΜΕ Α.Ο.Ζ. (Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη) στις θάλασσές μας, η Γερμανία μας ζητά να δημιουργήσουμε Ε.Ο.Ζ. (Ειδικές Οικονομικές Ζώνες). Μικρή η διαφορά. Ενα 'Ε' αντί για 'Α'. Αλλά το μεν 'Ε' σημαίνει μισθούς Ινδίας και Κίνας για τους εργαζομένους στις Οικονομικές Ζώνες, το δε 'Α' οδηγεί στην απόφαση της αξιοποίησης και όχι ξεπουλήματος του θαλάσσιου και υποθαλάσσιου πλούτου μας. Τελικά χάος η διαφορά μεταξύ Α.Ο.Ζ. και Ε.Ο.Ζ. Το σχόλιο που έκανε ο 'βοριάς' στη στήλη του '9 μποφόρ' (βλ. εφημ. 'Χριστιανική', 19-1-12).

ΔΕΝ ΕΓΙΝΕ ΤΕΛΙΚΑ ο προγραμματισμένος αγώνας του Α.Ο. Πλατανιά με την Αναγέννηση Γιαννιτσών χθες, λόγω απεργίας των ποδοσφαιριστών Β? και Γ? Εθνικής. Αυτό δεν σημαίνει, ωστόσο, ότι δεν ισχύουν τα που έγραψα προχθές για την αναγέννηση του χανιώτικου ποδοσφαίρου.

ΚΑΠΟΤΕ ΕΙΠΑΝ ΣΤΟΝ ΔΙΟΓΕΝΗ: 'Γέρασες πια, ξεκουράσου, λίγο'. Αυτός απάντησε: 'Γιατί; Αν έτρεχα σε αγώνα δρόμου, κατά το τέλος της διαδρομής, θα έπρεπε να χαλαρώσω και όχι να προσπαθήσω ακόμη περισσότερο;'. Από το βιβλίο του Διογένη Λαέρτιου 'Διογένης ο Κυνικός' (εκδ. 'Γνώση').

'Μάρωνος και Νικηφόρου/ και Ανθούσης Τελεσφόρου/ Χαραλάμπους και Βλασίου/ Κασσιανού και Θαλασσίου/ Τρύφωνος και Παγκρατίου/ ήλιος του μεσονυχτίου/ φέγγει απότομα και λιώνει/ της Υπαπαντής το χιόνι./ Τη νύχτα Φαρισαίου και Τελώνου/ αθώος ξένου αίματος και φόνου/ ανάβει της αγάπης τα λυχνάρια/ και τα παλιά διαβάζει συναξάρια'.
Από το τραγούδι του Παντελή Θαλασσινού (στίχοι Ηλία Κατσούλη) 'Φλεβάρης των φλεβών'.

ΧΑΙΡΕΤΩ ΣΑΣ ΚΙ ΑΓΑΠΩ ΣΑΣ!
(http://petaxta.blogspot.com)

Χανιώτικα νέα (02.02.2012)

2012-02-01T11:32:00.002+02:00

Γράφει ο NΕΚΤΑΡΙΟΣ ΕΥ. KΑΚΑΤΣΑΚΗΣ

Ο αριθμός 19,2
Τη στιγμή που νέες δημοσκοπήσεις για τη... δύναμη ή τη δυναμική των κομμάτων βγαίνουν στη δημοσιότητα και όλοι μετρούν τα ποσοστά τους, κάνουν τους υπολογισμούς τους, ψάχνουν τις αιτίες της ανόδου ή της πτώσης τους, εγώ κοιτώ έναν άλλο αριθμό!
Το 19,2 που δεν αναφέρεται στο ποσοστό κανενός κόμματος αλλά που η δυναμική του μπορεί να βοηθήσει ακόμη και στην εκλογή Κυβέρνησης στην τωρινή Ελλάδα!
Πρόκειται για το ποσοστό των ανέργων -τον Οκτώβριο του 2011- στη χώρα μας σύμφωνα με τα στοιχεία που δόθηκαν πρόσφατα στη δημοσιότητα από την Ευρωπαϊκή Στατιστική Υπηρεσία!
Πρόκειται για έναν τρομακτικά αληθινό - πραγματικό αριθμό που αφορά την εργασιακή κατάσταση που βιώνει η χώρα μας!
Εδώ πρέπει να στρέψουν τις αναλύσεις τους οι ειδικοί, εδώ το ενδιαφέρον τους, πριν να είναι πολύ αργά!
Διότι τούτο το ποσοστό δεν έχει να κάνει με θέσεις κι αξιώματα! Αυτός ο αριθμός κρύβει πίσω του την άσχημη κατάσταση που αντιμετωπίζουν πάρα πολλοί νέοι και όχι μόνο άνθρωποι.
Εκτός πολλών άλλων, τούτο το 19,2 δηλοί κι εγγράφως πως πάνω από τις μισές ελληνικές οικογένειες έχουν χτυπηθεί και από αυτό το πρόβλημα!
Εξάλλου, σύμφωνα με την Ευρωπαϊκή Στατιστική Υπηρεσία, η χώρα μας είναι δεύτερη πανευρωπαϊκά στην ανεργία στους νέους κάτω των 25 ετών, με το ποσοστό αυτό να έχει εκτοξευθεί στο 48,3%.
Το δυστύχημα είναι ότι τούτα τα ποσοστά όλο και ανεβαίνουν, χωρίς από πουθενά να διαφαίνεται μία ακτίδα φωτός για όλους εκείνους που βρίσκονται χωρίς δουλειά!
...Τι να σημαίνει άραγε αυτό το 'δίχως δουλειά'; Ποιος μπορεί να το καταλάβει καλύτερα πέρα από τον ίδιο τον άνεργο; Σίγουρα δεν μπορούν να το κατανοήσουν πολλοί από εκείνους που τη λέξη 'ανεργία' την έχουν δει μόνο γραμμένη σε κάποια πινακάκια σε έγγραφα που διαβάζουν, αν τα διαβάζουν!

Χανιώτικα νέα (01.02.2012)

ΣΤΑ ΠΕΤΑΧΤΑ

2012-01-31T11:06:00.002+02:00

Φίλες και φίλοι, καλημέρα!

ΑΝΤΕ ΚΑΙ ΤΟΝ ΒΓΑΛΑΜΕ, όπως τελεσπάντων τον βγάλαμε, τον πρώτο μήνα του 2012. Τουλάχιστον μέχρι χθες, γύρω στις 12 το μεσημέρι που άρχισα να γράφω τα 'πεταχτά' που διαβάζετε, την είχαμε βγάλει. Για το τι έγινε μετά δεν βάζω το χέρι μου στο Ευαγγέλιο.

ΒΑΡΥΧΕΙΜΩΝΙΑ! Τσίκνα, πώς το λένε! Καιρός για φίλου σπίτι. Και να ?ναι λουχούνα η γυναίκα του, να γεννά η γουρούνα του, να στάζουνε τα κεραμίδια του και να μην έχει να βάλει ξύλα στην παρασιά του. Αυτό έλειπε, να μην το θυμηθώ κι εφέτος!

ΒΑΡΥΧΕΙΜΩΝΙΑ ΚΑΙ ΜΕΤΑΦΟΡΙΚΑ απ? άκρη σ? άκρη στη χώρα. Και να μη φαίνεται να ?χει τέλος αυτός ο χειμώνας.

ΚΑΘΕ ΠΟΥ ΓΙΝΕΤΑΙ σεισμός την τρόικα θυμούμαι/ μα ?γω θαρρώ πως την ξεχνώ μόνο όντε κοιμούμαι. Εμμονη ιδέα έχει γίνει στον Ηλία τον Σταματάκη η τρόικα και τα καμώματά της.

ΜΕ ΤΗΝ ΠΛΑΤΗ ΣΤΟΝ ΤΟΙΧΟ η κυβέρνηση. Με το πιστόλι στον κρόταφο... Στα έξι μέτρα... Με το μαχαίρι στον λαιμό... Και να ?χεις τη Μέρκελ να έχει την αναίδεια να κάνει λόγο για επιτροπεία. Βρήκε και παίζει. Ως εδώ και μη παρέκει!

ΠΟΥ ?Ν? ΤΟ ΠΟΥ ?Ν? ΤΟ το δαχτυλίδι; Ψάξ? το ψάξ? το δεν θα το βρεις! Πού ?ν? το πού ?ν? το το δαχτυλίδι; Ψάξ? το ψάξ? το δεν θα το βρεις; Πού ?ν? το πού ?ν? το το δαχτυλίδι; Ψάξ? το ψάξ? το δεν θα το βρεις! Τα πράσινα παιδία (όχι του Παναθηναϊκού) παίζει... Ελλάς, Ελλάς/ τι θα γίνει φίλε μου με μας...

'ΟΣΑΚΙΣ ΑΚΟΥΕΙΣ ότι απέθανε φιλάργυρος, να πιστεύης ότι επαναδόθη κάτι εις τον κόσμον, ότι η γη ελάφρωσεν, ότι εμεγάλωσεν η ημέρα, ότι τα άνθη ευωδιάζουν περισσότερον, ότι ο ήλιος έγινε θερμότερος, ο ορίζων διαυγέστερος και αι σκιαί διαφενέστεραι'. Από τη 'Χρυσή Διαθήκη' του Πολύβιου Δημητρακόπουλου.

ΑΠΟ ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΗ σε Αναγέννηση! Υστερα από την Αναγέννηση Επανομής την οποία αντιμετώπισε προχθές εκτός έδρας αποσπώντας ισοπαλία, ο Α.Ο. Πλατανιάς αντιμετωπίζει αύριο στο Μάλεμε στις 2 μ.μ. την Αναγέννηση Γιαννιτσών. Οσοι πιστοί της αναγέννησης του χανιώτικου ποδοσφαίρου, που υπηρετεί ο Α.Ο. Πλατανιάς, προσέλθετε!

ΤΩΝ ΤΡΙΩΝ ΙΕΡΑΡΧΩΝ χθες κι όπως κάθε χρόνο, έτσι κι εφέτος έβαλε λίαν πρωί τα καλά του ο φίλος μου ο γερω-δάσκαλος και πήγε σχεδόν με το που σήμανε η καμπάνα στην εκκλησία του Αγίου Κωνσταντίνου της Νέας Χώρας. Εκεί τον βρήκα, λάμποντα όπως πάντα ανάμεσα στους άλλους δασκάλους. Και του χρόνου με υγεία, φίλε!

ΝΑ ΓΕΛΑΣΕΙ ΛΙΓΑΚΙ το χειλάκι μας! Δεν είναι, όμως, μόνο αυτός ο λόγος που θα κλείσω σήμερα τη στήλη μ? ένα ποίημα του Μπάμπη Γριβάκη. Πεδίο κουβέντας για τους γλωσσολόγους, όπως με πληροφόρησε η φίλη Κατερίνα Τοράκη, έγινε ένα προηγούμενο ποίημά του, που είχα βάλει πριν από δυο περίπου μήνες, στο διαδίκτυο.

Ο ΚΛΑΥΔΙΟΣ για να πλησιάσει τη γυναίκα του Καίσαρα, την οποία αγαπούσε, ντύθηκε γυναίκα, ωστόσο, ανακαλύφθηκε και οδηγήθηκε στο δικαστήριο. Ο Καίσαρας που κλήθηκε ως μάρτυρας είπε ότι δεν είχε καμία κατηγορία να κάμει εναντίον του Κλαύδιου, αν και ο ίδιος είχε διαζευχθεί τη γυναίκα του. 'Η σύζυγός μου πρέπει να είναι υπεράνω πάσης υποψίας', απάντησε στην ερώτηση του δικαστή, γιατί διεζεύχθη την Πομπηίαν (πηγή: Will Durant: Παγκόσμιος Ιστορία του Πολιτισμού').

'Την ογδοντάρα ντου γιαγιά ο εγγονός τση πιάνει/ και λέει μια ερώτηση πως θέλει να τση κάνει/ - Γιαγιά είντα θα διάλεγες, ρώτηξε το κοπέλι,/ ένα ωραίο νεαρό ή μια ντενέκα μέλι;/ - Στον οδοντογιατρό Γιωργιό κάθε βδομάδα πάω,/ με τέθοια αντόδια η καψερή μέλι μπορώ να φάω;'.
Το ποίημα του Μπάμπη Γριβάκη 'Τι ήθελε η καψερή'.

ΧΑΙΡΕΤΩ ΣΑΣ ΚΙ ΑΓΑΠΩ ΣΑΣ!
(http://petaxta.blogspot.com/)

ΕΥΦΗΜΕΣ ΜΝΕΙΕΣ

2012-01-30T11:35:00.000+02:00

Η βασιλόπιτα της 'Αγίας Σοφίας' (1)
Ολοι οι δρόμοι του Αποκόρωνα οδηγούσαν προχθές (Σάββατο 28 Ιανουαρίου) στο 'Ριζίτικο' του Τζιτζιφέ, όπου η καθιερωμένη τα τελευταία χρόνια μέσα στον Γενάρη εκδήλωση κοπής της βασιλόπιτας του Κοινωφελούς Ιδρύματος 'Αγία Σοφία' για την οικονομική στήριξη του προγράμματος 'Βοήθεια στο σπίτι'. Δεκαεφτά χρόνια ζωής μετρά το πρόγραμμα αυτό που το έβαλε κάτω απ’ τη σκέπη και τη στέγη της 'Αγίας Σοφίας', απ’ την πρώτη στιγμή ο και πρόεδρος του Δ.Σ. του Ιδρύματος μητροπολίτης, πρώην Κισάμου και Σελίνου Ειρηναίος Γαλανάκης. Ηξερε ο Σοφός Γέροντας ότι τέτοιας λογής προγράμματα μόνο με τη στήριξη της κοινωνίας μπορούν να περπατήσουν, αφού το κράτος ακόμα και όταν είναι στα καλύτερά του, ένα μικρό μόνο μέρος των αναγκών τους καλύπτει. Το συνειδητοποίησε εξ αρχής η κοινωνία του Αποκόρωνα αυτό: Οι κοινότητες και οι Καποδιστριακοί Δήμοι παλιότερα, ο μοναδικός Καλλικρατικός Δήμος σημερα, οι Ενορίες, πολλοί, πάμπολλοι, απ’ τους ανθρώπους του τόπου. Οχι στον βαθμό να μη μένουν κάποιες φορές για μήνες απλήρωτα τα παιδιά που δουλεύουν στο πρόγραμμα, υπηρετώντας το με ιεραποστολικό, κατά κοινή ομολογία, ζήλο, πάντως. Είναι που πλησιαίνουν και οι συνάνθρωποι που έχουν ανάγκες τελευταία... Εν πάση περιπτώσει το ό,τι το πρόγραμμα, παρά τις όποιες δυσκολίες μένει όρθιο, χάρις στη στήριξη της κοινωνίας, είναι ένας άθλος. Το επεσήμανε με έμφαση ο και γενικός διευθυντής του Ιδρύματος 'Ελ. Κ. Βενιζέλος', αντιπρόεδρος του Δ.Σ. του Ιδρύματος 'Αγία Σοφία', Νίκος Παπαδάκης. Ενα μικρό θαύμα, θα ’λέγα εγώ, που συνεχίζεται χάρις και στους εργαζομένους στο Ιδρυμα, αλλά και όλους όσοι με τον οποιονδήποτε τρόπο συνεισφέρουν. Στα μέλη του Δ.Σ. και του Συλλόγου των Φίλων του Ιδρύματος και βεβαίως στους δωρητές.

Η βασιλόπιτα
της 'Αγίας Σοφίας' (2)
Κόσμος πολύς στο 'Ριζίτικο', στην εκδήλωση του Κοινωφελούς Ιδρύματος 'Αγία Σοφία' για την οικονομική ενίσχυση του προγράμματος 'Βοήθεια στο σπίτι', λοιπόν. Μεταξύ αυτών ο εκ των στυλοβατών του προγράμματος μητροπολίτης Δαμασκηνός Παπαγιαννάκης, που μαζί με τους παπάδες του Αποκόρωνα (ήταν σχεδόν όλοι) ευλόγησε την πίτα και το επιτελούμενο έργο, οι βουλευτές Ευαγγελία Κουρουπάκη και Χρήστος Μαρκογιαννάκης, ο πρώην βουλευτής Μανούσος Βολουδάκης, ο περιφερειακός σύμβουλος Νίκος Γιαννούλης, οι αντιδήμαρχοι του Δήμου Αποκορώνου, Μανώλης Χαριτάκης και Στέλιος Μιχελάκης, όπως και ο πρόεδρος του Δημ. Συμβουλίου, Σταμάτης Σγουράκης, ο αντιδήμαρχος Χανίων, Μανούσος Λιονάκης, ο πρόεδρος της 'Αναπτυξιακής' Αποκορώνου, Πέτρος Βαγιωνάκης κ.λπ. Πολλοί απ’ αυτούς, που πήραν τον λόγο (συντονιστής ο ταμίας του Ιδρύματος Πέτρος Πανηγυράκης) μετά τον Νίκο Παπαδάκη και τον πρόεδρο του Συλλόγου των Φίλων, Μανόλη Βολουδάκη, για να δηλώσουν τη στήριξή τους, αναφέρθηκαν ξεχωριστά και στον Παππού, την ευχή του οποίου μετέφερε ο ανιψιός του ο Μιχάλης Γαλανάκης, που έκλεισε τους χαιρετισμούς. Εκ των ων ουκ άνευ άλλωστε ότι ήταν ωσεί παρών από την αρχή μέχρι το τέλος της εκδήλωσης ο Σεβάσμιος Γέροντας. Βεβαίως και στο... καλλιτεχνικό της μέρος, όταν ο Γαβαλοχωριανός λυράρης, Γιώργος Γαλάνης, έχοντας λαγουτιέρηδες τον Παντελή Κρασαδάκη και τον Νίκο Βουρλάκη, πήρε το μικρόφωνο αρχίζοντας με μαντινάδες για τον Αποκόρωνα, μια απ’ τις οποίες, εν είδει επιλόγου, παραθέτω. Και γιατί ο Παππούς εξακολουθεί να έχει πάντα υψωμένη στο πιο φωτεινό διαμέρισμα του νου του τη σημαία του Αποκόρωνα. Και γιατί το αποκορωνιώτικο εμείς εκφράστηκε και στο 'Ριζίτικο' του Τζιτζιφέ, γι’ άλλη μια φορά με τον καλύτερο τρόπο. 'Ομορφε Αποκόρωνα ποιος θα σου βρει ψεγάδι/ στο φως του ήλιου δε μπορεί να δει κανείς σκοτάδι'.
Επισκεπτόμαστε συνολικά 152 άτομα στην προσπάθειά μας να στηρίξουμε ψυχολογικά τα άτομα και τις οικογένειές τους και να βελτιωθεί η ποιότητα της ζωής τους. Εξ αυτών 36 άτομα με ειδικές ανάγκες (6 με νοητική καθυστέρηση, 11 κλινήρεις και 19 με ψυχιατρικά προβλήματα).
Οι επισκέψεις μας πραγματοποιούνται ανά 10 - 12 ημέρες ή ανάλογα με την κρισιμότητα και την ιδιαιτερότητα της κάθε περίπτωσης, ενώ θετική και συγκινητική είναι η ανταπόκριση από τα εξυπηρετούμενα άτομα και τις οικογένειές τους.
Οι ανάγκες των ηλικιωμένων δεν διαφέρουν από τις βασικές ανθρώπινες ανάγκες και η μεγαλύτερη αβεβαιότητα που αντιμετωπίζουν οι ηλικιωμένοι είναι το πρόβλημα της μοναξιάς και η πιθανότητα ανάγκης καθημερινής φροντίδας.
Στο πρόγραμμα 'κατ’ οίκον βοηθείας' ζούμε καθημερινά την ανάγκη των ηλικιωμένων για ανθρώπινη ζεστή επικοινωνία, ιδιαίτερα με νέους ανθρώπους, την ανάγκη τους να εκφραστούν και να εξωτερικεύσουν τους φόβους και τις ανασφάλειές τους και να αποδιώξουν το αίσθημα της μοναξιάς, που συχνά τους κυριεύει.
Οπως μια γερόντισσα σε ορεινό χωριό του Αποκόρωνα μας έλεγε: 'Περιμένω να έλθετε, να ανοίξετε την πόρτα μου να μπει λίγο φως'.
(Από το έντυπο του προγράμματος 'Βοήθεια στο σπίτι' του Κοινωφελούς Ιδρ. 'Αγία Σοφία').

ΠΑΙΔΟΤΟΠΟΣ

2012-01-29T10:01:00.002+02:00

ΔΗΜ.ΣΧ.ΒΟΥΚΟΛΙΩΝ
Τα χωριά των μαθητών μας

'Τα χωριά μας', δηλαδή τα χωριά Βουκολιές, Ανώσκελη, Γλώσσα, Νεριανά, Νιο Χωριό, Ντερές, Πολεμάρχι, Παλαιά Ρούματα, Συρίλι, Φωτακάδο, Χρυσαυγή και Γαβαλομούρι, που στέλνουν μαθητές στο σχολειό τους, αποφάσισαν τα παιδιά του Δημ. Σχ. Βουκολιών, να είναι εφέτος το θέμα του Ημερολογίου τους, συνεχίζοντας μ’ αυτόν τον τρόπο τα μαθήματα πατριδογνωσίας που άρχισαν να παραδίδουν το 1999, όταν ήταν διευθυντής ο παπαδάσκαλος Γιάννης Γουμενάκης. Αμ έπος, αμ έργον! Πήραν τη φωτογραφική τους μηχανή, διάλεξαν ηλιόλουστες μέρες και βγήκαν για φωτογραφίες, (δεν χωρούν βέβαια όλες) έχοντας σε ρόλο εμψυχωτή έναν απ’ τους δασκάλους των, τον Τιμολέοντα Βουντουράκη, που έχει μεράκι στη φωτογραφία.
Ταυτόχρονα έψαξαν και βρήκαν ένα σωρό ιστορικά στοιχεία, καθώς και θρύλους από αφηγήσεις παλιότερων, τα ταίριαξαν, τα επιμελήθηκε ο φίλος μου ο Τιμολέων (και πάλι δεν χωρούν όλα), και να το Ημερολόγιο 2012, ένα Ημερολόγιο (να ’ναι καλά και οι επαγγελματίες της περιοχής για τις χορηγίες τους) θαυμαστό! Και βέβαια στα παιδιά αφιερωμένη η πρώτη σελίδα.
Αυτά βγήκαν στα χωριά, έχοντας βέβαια τη στήριξη και του Συλλόγου Γονέων, για να το διακινήσουν. Το κάνουν κάθε χρονιά αυτό. Για να γνωρίσει ο κόσμος τη δουλειά τους μα και για να δώσουν μια ανάσα στα οικονομικά του σχολείου τους...
Συγχαρητήρια θερμά, παιδιά! Συγχαρητήρια, όμως, κατ’ αρχήν στον διευθυντή σας, τον Γιάννη τον Γιακουμάκη, στον Τιμολέοντα και στους άλλους δασκάλους, που επιμένουν να προσθέτουν κρίκους σε μια λαμπρή παράδοση. Καλή πρόοδο!
Β.Θ.Κ.

ΒΟΥΚΟΛΙΕΣ
Το όνομα είναι αρχαϊκό και προέρχεται από τη λέξη βουκολία που σημαίνει αγέλη βοδιών. Βουκολιές στη δυτική Κρήτη σημαίνει τόπος διαμονής βοδιών (βούσταθμος) τους καλοκαιρινούς μήνες. Αναφέρεται σαν οικισμός στην επαρχία Κισάμου το 1577 από τον Fr. Barozzi. Οι Βουκολιές ήταν πριν και μετά το 2ο Παγκόσμιο Πόλεμο το εμπορικό κέντρο της Κεντρικής και Ανατολικής Κισάμου. Η περιοχή επειδή ήταν γεωργοκτηνοτροφική συγκέντρωνε εμπόρους από τις γύρω περιοχές που πήγαιναν να πουλήσουν τα προϊόντα τους. Το Παζάρι αυτό συνεχίζεται και ως τις μέρες μας κάθε Σάββατο. Όμως τη Μεγάλη Παρασκευή, το έθιμο θέλει την πλατεία των Βουκολιών τέτοια μέρα να σφύζει από ζωή. Από λουλούδια, ρούχα, παιχνίδια και μικροαντικείμενα για το σπίτι, μέχρι και ζαρζαβατικά, μπορεί να βρει κανείς στο παζάρι, που είναι από τα πιο φημισμένα σε επίπεδο νομού. Η ζωοπανήγυρις προσελκύει χρόνια τώρα το ενδιαφέρον των επισκεπτών πολλοί από τους οποίους προμηθεύονται από εκεί το αρνάκι που θα σουβλίσουν. Το χωριό έχει αξιόλογους ναϊσκους που χρονολογούνται από το 13ο μέχρι το 14ο αιώνα όπως του Αγίου Αθανασίου και το ναό Κωνσταντίνου και Ελένης. Βορειοδυτικά του χωριού οι Τούρκοι είχαν χτίσει Πύργο όπου το 1897 ανατίναξε τακτικός ελληνικός στρατός. Αναστηλώθηκε το 1999 από τους μαθητές του Δημοτικού σχολείου και γιορτάζεται τα τελευταία χρόνια στις 7 Φεβρουαρίου.

ΠΑΛΑΙΑ ΡΟΥΜΑΤΑ
Το Δ.Δ. Παλαιών Ρουμάτων ανήκει στον Δ. Πλατανιά Χανίων και βρίσκεται στα Ν.Α. άκρο της επαρχίας Κισσάμου στους πρόποδες του βουνού Αποπηγάδι και σε απόσταση 42 χιλιομέτρων από τα Χανιά. Περιστοιχισμένο με βουνά, ιστορικό χωριό, που αποτελεί κέντρο δημιουργίας και διατήρησης πλούσιου πολιτισμού.
Οι μόνιμοι κάτοικοι είναι περίπου 300 και διαμένουν σε 17 συνοικισμούς διασκορπισμένους άλλοι σ’ ένα πολύμορφο και καταπράσινο οροπέδιο, και άλλοι σκαρφαλωμένοι στις πλαγιές που το περιβάλουν. Το υψόμετρο είναι 370μ. στις χαμηλότερες περιοχές, ενώ σε κάποιες γειτονιές φτάνει τα 600 μέτρα. Το μορφολογικό ανάγλυφο και τα πλούσια νερά του το καθιστούν τόπο εύφορο για προϊόντα όπως το λάδι, τα κάστανα και τα σταφύλια που μαζί με την κτηνοτροφία αποτελούν την κύρια πηγή εισοδήματος για τους κατοίκους του. Σύμφωνα με στοιχεία που μας δίνει ο Σ. Σπανάκης στο βιβλίο του, 'Πόλεις και χωριά της Κρήτης' (Β’ Τόμος), τα Π. Ρούματα αναφέρονται στην επαρχία Κισάμου το 1577 από το Fr. Barozzi ως Rumatapalia, από τον Καστροφύλακα Rumata pallia, και από τον Βασιλικάτα ως Rumata Paglia το 1630. Στην Αιγυπτιακή απογραφή του 1834 ως Rumata. Το 1881, στην απογραφή ως Παλιά Ρούματα στον Δήμο Βουκολιών. Από τα ιστορικά μνημεία του χωριού ξεχωρίζουν: Οι βυζαντικές εκκλησίες Αγ. Βασίλειος στο Βαβουλέδο (8ος αι.) και Παναγία στο Περαχώρι (10ος αι.). Στην είσοδο του Χωριού στον οικισμό Αρχοντικά καλωσορίζει τους επισκέπτες μια αιωνόβια ελιά, ένα μοναδικό γλυπτό της φύσης. Μνημειακό ελαιόδεντρο με περίμετρο πάνω από 10μ., εξαιρετικό σχήμα και μέγεθος κορμού. Στις Κάμερες ένα Ενετικό αρχοντικό η Villa Renier με το οικόσημο της οικογένειας Ρενιέρ. Εξω από το νέο κτήριο της βιβλιοθήκης βρίσκεται η προτομή του Μάρκου Ρενιέρη (1815 Τεργέστη - 1897 Αθήνα). Φωτισμένος άντρας, καθηγητής πανεπιστημίου, αρεοπαγίτης, διοικητής Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος, πρώτος πρόεδρος του Ελληνικού ερυθρού Σταυρού (1877). Σημαντικός και δραστήριος διανοούμενος του νεοσύστατου Ελληνικού κράτους. Δημόσιος άνδρας που συνδύασε επιτυχώς την πολιτειακή δράση με την καλλιέργεια των ιδεών. Δώρισε 3401 τόμους βιβλίων στην ΕΕθνική Βιβλιοθήκη της Ελλάδος (Ιδρύθηκε 1829). Ενα όμορφο μικρό φαράγγι 6 χιλιομέτρων με τρεχούμενα πεντακάθαρα νερά όλο το χρόνο, στη γειτονιά των Λειδιανών ξεκινάει από την εκκλησία του Αγίου Γεωργίου στο Χαμαλεύρι και αφού στα μέσα της διαδρομής ενωθεί με άλλο μονοπάτι, περίπου μήκους 4 χιλιομέτρων, που ξεκινάει από τον Αγιο Βασίλειο στο Βαβουλέδο, συνεχίζουν σε κοινή διαδρομή καταλήγοντας στην είσοδο του χωριού. Το φαράγγι καλύπτεται από βαθύσκιωτα πλατάνια σε όλη την διαδρομή του κάνοντας το ιδανικό τόπο περιπάτου.

ΦΩΤΑΚΑΔΟ
Το Φωτακάδο είναι ημιορεινό χωριό του δήμου Πλατανιά του Νομού Χανίων και πριν τους καποδιστριακούς δήμους άνηκε διοικητικά στη κοινότητα Βουκολιών. Είχε 105 κατοίκους στην απογραφή του 2001 και περίπου 60 μόνιμους κατοίκους. Βρίσκεται σε υψόμετρο 300 μέτρων. Το χωριό είναι σχετικά δύσβατο και απόκρημνο στα σημεία όπου το διασχίζει ο ποταμός Ταυρωνίτης.
Είναι μεγάλο σε έκταση και αποτελείται από μικρές γειτονιές: τη Λαγουδιανά που θεωρείται η κεντρική γειτονιά, το Εξω χωριό (Αλιμπεγιανά), Σαψιανά, Παρτσαλιανά (ερημωμένη γειτονιά), Χατζιανά, Κολύμπα (Μαραγκιανά), Μπουλταδιανά (ερημωμένη γειτονιά), Σταυρουλιανά, και τη Διακλάδωση. Χαρακτηριστικό σημείο του χωριού είναι και η περιοχή 'Του Διγενή η πατέ (πάτημα) όπου σύμφωνα με την παράδοση πάτησε το ένα του πόδι ο Διγενής Ακρίτας.
Το άλλο πόδι πατούσε -κατά την παράδοση- στην απέναντι κορυφή του Προφήτη Ελισσαίου και ήπιε νερό από τον ποταμό.
Μυθοπλασία βέβαια αλλά είναι άξιο προσοχής πως ένα θαμνώδες βουνό έχει ένα κομμάτι με τη μορφή της πατούσας το οποίο ποτέ δεν βλαστάνει.

ΣΥΡΙΛΙ
Αναφέρεται στην επαρχία Κυδωνίας το 1577 σαν Sirili da Moro. Το 1842 αναφέρεται σε δύο οικισμούς, το Μέσα Συρίλι και το Κάτω Συρίλι. Στην απογραφή του 1881 αναφέρονται μόνο Συρίλι. Το 1951 αναφέρεται Σιρίλιον με 200 κατοίκους και το Μετόχιον Σιρίλιον με 97 κατοίκους.Για την ονομασία του χωριού, θεωρείται ότι συνδέεται με το συριγμό του ανέμου, που κάποιες φορές φυσά δυνατά στην περιοχή. Μετά την κατοχή το χωριό συνδέθηκε με τα Χανιά, αφού ο δρόμος σταματούσε ως το χωριό Βλαχερωνίτισσα. Το 1950 οι κάτοικοι του χωριού με προσωπική εργασία και εργαλεία τους κασμάδες και φτυάρια, διάνοιξαν το κομμάτι από τη Βλαχερωνίτισσα ως το Συρίλι και στη συνέχεια προχώρησε ως το χωριό Ντερές. Το χωριό έχει πολλά αξιοθέατα μεταξύ των οποίων ο παλιός ναός του Αγίου Ιωάννου του Θεολόγου στον κεντρικό δρόμου του χωριού, χτισμένος στις αρχές του 20ου αι. με ένα καταπλητικό καμπαναριό από μωσαΊκό, που φτιάχτηκε μετέπειτα και συγκεκριμένα το 1936 από ένα Ρώσο τεχνίτη που λέγεται ότι ήταν μονόφθαλμος. Κάθε Αύγουστο ο Πολιτιστικός Σύλλογος του χωριού διοργανώνει με μεγάλη επιτυχία τη 'γιορτή του ξεροτήγανου'.

Χανιώτικα νέα(28.01,2012)

ΣΤΑ ΠΕΤΑΧΤΑ

2012-01-28T13:22:00.000+02:00

Φίλες και φίλοι, καλημέρα!

ΕΤΣΙ ΔΕΟΜΕΘΑ υπέρ του διαφυλαχθήναι την πόλιν ταύτην, και πάσαν πόλιν και χώραν από λοιμού, λιμού, σεισμού, καταποντισμού... Ο λιμός είναι ήδη εδώ, ο σεισμός κάνει κάθε λίγο και λιγάκι την εμφάνισή του, ο καταποντισμός καιροφυλακτεί...

ΑΝΤΕ ΚΑΙ ΤΑ δεχτήκαμε όλα! Αντε και κλείσαμε, και τούτη τη φορά, τα μάτια και υπογράψαμε ό,τι μας ζήτησαν να υπογράψουμε! Αντε και πήγαμε δύο, τρεις, τέσσερις, θέλετε μήνες παρακάτω τη βάρκα! Μετά; Τι κάνουμε μετά;

'ΑΣ ΦΥΓΩΜΕΝ! Ας φύγωμεν! Να κλέψη κανείς ολίγον άρτον από έναν πλούσιον είνε έγκλημα, να κλέψη κανείς ολόκληρον την ζωήν ενός πτωχού είνε νόμος. Ας φύγωμεν. Ας φύγωμεν...'. Από τη 'Χρυσή Διαθήκη' του Πολύβιου Δημητρακόπουλου.

ΚΑΙ ΒΕΒΑΙΑ, ανταποκρίθηκε στην πρόσκληση - πρόκληση της στήλης να τοποθετηθεί για την τρόικα, ύστερα απ’ τον Ηλία τον Σταματάκη, ο... έτερος Καππαδόκης, ο δεύτερος μαντιναδολόγος μας, δηλαδή. 'Αμα δεν φύγ’ η τρόικα σύντομ’ απ’ την Ελλάδα/ φόρος φοβούμαι πως θα μπει ως και στη μαντινάδα', γράφει. Ωραίος και ο Εννιαχωριανός!

ΟΧΙ, ΔΕΝ αποτελεί συνέχεια της πλατιάς δημοκρατικής παράταξης, έτσι όπως κατά καιρούς την εξέφρασαν ο Ελευθέριος Βενιζέλος, ο Νικόλαος Πλαστήρας, ο Γεώργιος Παπανδρέου (ο Γέρος της Δημοκρατίας) και ο Ανδρέας Παπανδρέου, το σημερινό ΝΕΟΠΑΣΟΚ. Ξεκάθαρος σ’ αυτό ο φίλος μου ο γερω- δάσκαλος. Αυτό δα έλειπε!
ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΙΤΑ ολόκληρη και τον σκύλο χορτάτο. Διορθώνω. Και την αντιμνημονιακή πίτα ολόκληρη και τον μνημονιακό σκύλο χορτάτο. Ποιον αφορά το κουίζ;

ΟΙ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΙΣ έχουν μετατραπεί σε διεθνείς τοποτηρητές των μεγάλων συμφερόντων. Καμία αντίρρηση. Ισχύει, όμως και το άλλο. Οι διεθνείς τοποτηρητές των μεγάλων συμφερόντων έχουν κατ’ ουσίαν αναλάβει κυβερνητικά καθήκοντα.

ΘΑ ΣΕ ΠΛΗΡΩΣΩ στις 30 του άλλου μήνα, το δίχως άλλο, του είπε και ο φίλος μου το έδεσε κόμπο. Δεν πήγε ο νους του ότι ο Φλεβάρης, που είναι ο άλλος μήνας δεν πάει παραπέρα απ’ την 29η μέρα του. Τώρα το φυσά και δεν κρυώνει.

ΔΑΝΕΙΖΟΜΑΙ, δανείζεσαι, δανείζεται, δανειζόμαστε, δανείζεστε, δανείζονται... Και βεβαίως χρωστώ, χρωστάς, χρωστά, χρωστούμε, χρωστάτε, χρωστούν... Αχ ρε Μιχαλού!

ΣΤΗΝ ΟΥΓΓΑΡΙΑ πληρώνουν φόροι και οι σκύλοι, ενώ στην Ελλάδα πληρώνουν και οι πεθαμένοι στην Ελληνική Τηλεόραση, μέσω του λογαριασμού της ΔΕΗ. Πού είναι χειρότερα;

ΣΤΟ ΚΕΝΤΡΟ 'Ριζίτικο' που είναι στον Τζιτζιφέ, η κοπή της βασιλόπιτας του Κοινωφελούς Ιδρύματος 'Αγία Σοφία' απόψε. Οσοι πιστοί, Αποκορωνιώτες και φίλοι του Αποκόρωνα, προσέλθετε. Και για τη στήριξη του προγράμματος 'Βοήθεια στο σπίτι' στο οποίο θα πάνε τα έσοδα.

ΝΙΚΟΛΑ, στα Σαράντα σου ριζίτικα θα πούμε/ ’πο κείνα που ’γραψες εσύ, ποτέ δεν σε ξεχνούμε! Για τον Νίκο Ψαρό που έχει μαδαρώσει για πάντα εδώ και 40 μέρες στο άλλο ημισφαίριο της ζωής και του οποίου το μνημόσυνο είναι αύριο στην Τριμάρτυρη, η μαντινάδα από τον Ηλία τον Σταματάκη.

ΛΕΝΕ ΟΤΙ κάποιος Ονησίκριτος Αιγινήτης έστειλε στην Αθήνα τον έναν από τους δυο γιους του τον Ανδρογένη κι εκείνος όταν παρακολούθησε μαθήματα του Διογένη, αποφάσισε να μείνει εκεί. Τότε ο πατέρας του έστειλε τον μεγαλύτερο γιο του, τον Φιλίσκο, για να τον φέρει πίσω, αλλά και ο Φιλίσκος αιχμαλωτίστηκε από τη δύναμη του λόγου του. Τέλος, πήγε ο ίδιος ο πατέρας να τους βρει κι έμεινε κι αυτός για να σπουδάσει φιλοσοφία μαζί με τους γιους του (Από το βιβλίο του Διογένη Λαέρτιου: 'Διογένης ο Κυνικός', εκδ. 'Γνώση').
'Να ’μουνα νέφος δροσερό και να ’ν’ Απριλομάης/ και ο Βοριάς να με λαλεί ’πο τον αλάργο κόσμο/ να ’ρθω να βρέξω μια βραδιά στου κήπου σου τα ρόδα/ να βγεις κι εσύ στον κήπο σου να βγεις ν’ αναστενάξεις/ και νέφος να μην ήμουνα...'.
Ενα από τα 'Ριζίτικα του καιρού μας' του Νίκου Ψαρού.

ΧΑΙΡΕΤΩ ΣΑΣ ΚΙ ΑΓΑΠΩ ΣΑΣ!
(http://petaxta.blogspot.com)

Χανιώτικα νέα (28.01.29120

ΣΤΑ ΠΕΤΑΧΤΑ

2012-01-27T13:56:00.002+02:00

Φίλες και φίλοι, καλημέρα!

ΣΑΣ ΕΥΧΟΜΑΙ υγεία και ευτυχία... Η αρχή μα και το τέλος ενός ανέκδοτου ποιήματος, που έγραψε ο Θεόδωρος Αγγελόπουλος το 1982. Τα λέει όλα, όσα έχουν ειπωθεί, αυτές τις μέρες, για εκείνον, σ’ αυτό του το ποίημα ο 'Ωραίος ως Ελληνας' διάσημος σκηνοθέτης που έφυγε στα 77 του χρόνια, τις προάλλες για τα Κύθηρα των ονείρων του. Σας εύχομαι υγεία και ευτυχία... Το επιμύθιο στο έργο του.
ΕΙΧΑ γράψει και τις προάλλες, την περασμένη Τρίτη συγκεκριμένα, για την άλλη Ελλάδα, για την Ελλάδα της Αλληλεγγύης, την Ελλάδα της Δημιουργίας, την Ελλάδα του Αγώνα. Εκφραστής αυτής της Ελλάδας και ταυτόχρονα πρεσβευτής της ανά τον κόσμο και ο Θεόδωρος Αγγελόπουλος.
ΟΧΙ! Δεν λένε τίποτε από μόνες τους οι όποιες ευχές για υγεία και ευτυχία. Για ν’ ανατείλει ο ήλιος θέλει δουλειά πολλή, επιμένει να μας θυμίζει ο ποιητής.
ΘΕ ΜΟΥ, μια χάρη σου ζητώ και τη χαρά τζη δος μου/ βοήθα να τελειώσουνε τα βάσανα του κόσμου. Ωραίος, όπως πάντα άλλωστε, ο Ηλίας ο Σταματάκης. Μόνη της πάντως η εξ ύψους βοήθεια δεν φτάνει για να τελειώσουνε τα βάσανα του κόσμου, Ηλία! Ακρως απαραίτητη και η προσπάθεια των ανθρώπων. Συν Αθηνά και χείρα κίνει.
'ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ είναι να μην υπάρχουν ζητιάνοι', παρατηρούσε σε μια συνέντευξή της στην 'Καθημερινή' το 2006 η σπουδαία Ελληνίδα Αννα Συνοδινού. Εκτοτε κύλησε πολύ νερό στου κακού τη σκάλα. 'Και κυρίως κατρακυλήσαμε από τη σκάλα ανεχόμενοι σπιθαμιαίοι άνθρωποι να βάζουν τον πήχη του πολιτισμού στο μπόι τους'. Στην τελευταία σελίδα της εφ. 'Χριστιανική' (Πέμπτη 19 Ιανουαρίου) το σχόλιο. Χώρα των ζητιάνων κατάντησαν την πατρίδα μας...
ΠΟΙΟΣ δεν διάβασε, πριν το υπερψηφίσει ή καταψηφίσει το Μνημόνιο; Ρητορικό το ερώτημα που απευθύνεται στους 300 της Βουλής. Ολοι, πλην Χρυσοχοΐδη και άντε της Κατσέλη που πήγαιναν για μαλλί και βγήκαν κουρεμένοι, ότι το ’φαγαν με τα ξώφυλλα θα πουν...
ΣΤΟ ΓΗΠΕΔΟ του Μάλεμε προχθές, όπου ο Α.Ο. Πλατανιάς έκανε τον Εθνικό Αστέρα να βλέπει στο τέλος... αστεράκια, νικώντας τον με 3 - 0. Λογοπαίγνιο κάνω. Κι εγώ της άποψης Καβακά είμαι. Μεγάλη μπουκιά φάε, μεγάλη κουβέντα μην πεις.
ΤΙΜΟΛΕΟΝΤΑ Φραγκάκη, εκδότη της εφημερίδας 'Η Φωνή του Πλατανιά': Νόμιζα ότι είχες σταματήσει να βγάζεις την εφημερίδα καθώς πάνε κοντά δύο χρόνια που δεν έπεσε στα χέρια μου. Χάρηκα πολύ που διαψεύστηκα τις προάλλες, όταν μου την έδωσες μαζί με το καταπληκτικό δεύτερο τεύχος της περιοδικής έκδοσης του Συλλόγου Γονέων και Κηδεμόνων του Νηπ. και του Δημ. Σχ. Πλατανιά 'Τα Φυλλαράκια'. Αυτά τα ολίγα προσώρας.
ΚΑΠΟΤΕ ο Παρράσιος διαγωνιζόταν με κάποιο άσημο ομότεχνό του με θέμα τη ζωγραφική παράσταση του ομηρικού ήρωα Αίαντα. Επειδή οι κριτές προτίμησαν το έργο του ασήμαντου ζωγράφου, οι φίλοι του Παρράσιου εκδήλωσαν τη λύπη και την αγανάκτησή τους. Ο ίδιος ο μεγάλος ζωγράφος, ωστόσο, είπε ότι καθόλου δεν τον ένοιαζε η απόφαση, αλλά λυπόταν μόνο για τον Αίαντα, επειδή ο ήρωας νικήθηκε για δεύτερη φορά. Οπως είναι γνωστό, ο Αίας είχε νικηθεί στη διαμάχη για τα όπλα του Αχιλλέα, τα οποία είχαν δοθεί στον Οδυσσέα και για τον λόγο αυτό είχε αυτοκτονήσει (Από το βιβλίο 'Η άλλη όψη της Ιστορίας', εκδ. 'Σαββάλας').
'Σας εύχομαι υγεία και ευτυχία, αλλά δεν μπορώ να κάνω το ταξίδι σας/ Είμαι επισκέπτης./ Το κάθε τι που αγγίζω με πονάει πραγματικά./ Κι έπειτα δεν μου ανήκει./ Ολο και κάποιος βρίσκεται να πει «δικό μου είναι»./ Εγώ δεν έχω τίποτε δικό μου,/ είχα πει κάποτε με υπεροψία./ Τώρα καταλαβαίνω πως το τίποτε είναι τίποτε./ Οτι δεν έχω καν όνομα./ Και πρέπει να γυρεύω ένα κάθε τόσο./ Δώστε μου ένα μέρος να κοιτάζω./ Ξεχάστε με στη θάλασσα./ Σας εύχομαι υγεία και ευτυχία'.
Ανέκδοτο ποίημα του Θεόδωρου Αγγελόπουλου.
ΧΑΙΡΕΤΩ ΣΑΣ ΚΙ ΑΓΑΠΩ ΣΑΣ!
(http://petaxta.blogspot.com/)

Χανιώτικα νέα (27.01.2012)

ΣΤΑ ΠΕΤΑΧΤΑ

2012-01-26T10:59:00.000+02:00

Φίλες και φίλοι, καλημέρα!

ΚΑΙ ΠΑΛΙ ΓΙΑ 6η(;), 7η(;), 8η(;), έχασα τον λογαριασμό, φορά στο ίδιο έργο θεατές. Το μαχαίρι στον λαιμό! Δεχθείτε τα πάντα όλα έτσι όπως σας τα λέμε, για να μην χρεωκοπήσετε σαν χώρα. Κλείστε τα μάτια και υπογράψτε!

ΚΟΥΡΕΜΑ Ή ΞΥΡΙΣΜΑ, κούρεμα ή ξύρισμα, κούρεμα ή ξύρισμα; Το κούρεμα τώρα, το ξύρισμα αργότερα. Αφού πρώτα η τρόικα ολοκληρώσει το έργο της.

ΤΡΟΪΚΑ ’ΔΩ, ΤΡΟΪΚΑ ’ΚΕΙ, τρόικα παραπέρα/ άντε στον όξω από ’δω να δούμε άσπρη μέρα. Ξεκάθαρος ο πρώτος μαντιναδολόγος μας, ο Ηλίας ο Σταματάκης. Πιο ξεκάθαρος δεν γίνεται. Για να δούμε αν έχουμε ανάλογη τοποθέτηση και από τον Εννιαχωριανό.

ΑΝ Ο ΜΙΧΑΛΗΣ ΧΡΥΣΟΧΟΪΔΗΣ είχε διαβάσει το Μνημόνιο δύο τινά θα μπορούσαν να συμβούν. Ή να το είχε ψηφίσει ή να μην το είχε ψηφίσει. Και αν μεν το είχε ψηφίσει έχει (λέμε τώρα) καλώς. Αν όμως δεν το είχε ψηφίσει δύο τινά θα μπορούσαν να συμβούν. Ή να μην ακολουθούσαν το παράδειγμά του άλλοι βουλευτές ή να το ακολουθούσαν. Και αν μεν δεν το ακολουθούσαν έχει καλώς. Αν όμως τον ακολουθούσαν δύο τινά θα μπορούσαν να συμβούν. Ή να μην τον ακολουθούσε ικανός αριθμός για να έπεφτε η Κυβέρνηση ή να τον ακολουθούσε. Συνεχίστε εσείς, παρατράβηξε το 'πεταχτό'.

ΣΕ ΔΗΛΩΣΗ ΤΟΥ Ο ΠΟΛΥΣ Σόιμπλε είπε ότι 'ο ελληνικός λαός χρειάζεται να δει φως στην άκρη του τούνελ'. 'Με τους φοροεισπράκτορες των Γερμανών που μας κυβερνούν δύσκολο'. Το ένα απ’ τα δύο σχόλια που έκανε ο 'βοριάς' στα '9 μποφόρ' (βλ. εφ. 'Χριστιανική', 5 Ιαν. τ.ε.). Το άλλο: 'Με το κλεπτοκρατικό Μνημόνιο ούτε φως ούτε κερί ούτε τηλέφωνο, σε λίγο'...

ΤΟ ΕΡΓΟ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ δεν σταματά στο 'δι’ ευχών'. Από εκεί ξεκινά ο αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος. Μου θυμίζουν Ειρηναίο Γαλανάκη τα λόγια του. Ενας δεσπότης δεν πρέπει μόνο να σηκώνει τα χέρια του για να ευλογεί, αλλά να τα απλώνει να ζητιανεύει γι’ αυτούς που έχουν ανάγκη, έλεγε ο Παππούς.
'
ΣΑΣ ΕΝΗΜΕΡΩΝΩ ΟΤΙ η γέφυρα στην Καμάρα του Βουλγάρω είναι σε κακή κατάσταση, έχουν φύγει πέτες, χρειάζεται καθάρισμα και εάν οι αρμόδιοι δεν φροντίσουν για την επισκευή της, μπορεί να γίνει και επικίνδυνη'. Αυτά έγραψε εν είδει σχολίου στη σελίδα μου στο βιβλίο των προσώπων, τη Δευτέρα με αφορμή την εύφημη μνεία για τις γέφυρες της Κισάμου ο φίλος Γιάννης Χουδαλάκης. Ακούει κανείς;

ΠΑΡΑΛΙΓΟ ΝΑ ΦΥΓΟΥΝ ΟΛΟΙ οι για μήνες απλήρωτοι ποδοσφαιριστές της ΑΕΚ! Ετσι όπως πήγαιναν τα πράγματα μας έβλεπα να βάζαμε εμείς τη φανέλα με τον Δικέφαλο, Μήτσο! Ή μήπως θα τη βάλουμε στο τέλος; Αεκούλα, κατάντησαν την ΑΕΚΑΡΑ μας, γείτονα!

ΣΤΟΝ ΠΟΙΗΤΗ ΝΤΙΝΟ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΠΟΥΛΟ το μεγάλο βραβείο του Υπουργείου Πολιτισμού, για το σύνολο του έργου του εφέτος. Αξιος και υπεράξιος. Ασχετα αν δεν το απεδέχθη δηλώνοντας ότι δεν θέλει ούτε το βραβείο ούτε τα λεφτά τους.

ΣΤΙΧΟΙ ΑΠΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ... επιπέδου, αντί για ιστορικό ανέκδοτο σήμερα: 'Κι όταν με παράτησες στα κρύα του λουτρού,/ δεν πήγα σε ψυχίατρο, δεν πήγα σε χαρτού./ Κι όταν με παράτησες στα κρύα του λουτρού,/ ξενύχτησα και έκλαψα στην πολυθρόνα την μπαμπού' (Πωλίνα). 'Η μπουρνοζοπετσέτα η καλή/ είναι τόσο απαλή/ σαν την καρδιά ενός μαρουλιού/ είσαι αγάπη τ’ Απριλιού' (Έφη Θώδη). 'Αν θέλεις να ανοίξουν της καρδούλας μου οι πόρτες/ βγάλε όλα τα ρούχα σου κι έλα με τις μπότες' (Πέπη Τσεσμελή).

'Οσοι δεν είναι αρκετά κολασμένοι πρέπει επιτέλους να σωπάσουν,/ να δουν με τι καινούργιους τρόπους μπορούν να απαυδήσουν τη ζωή./ Εγκαταλείπω την ποίηση δεν θα πει προδοσία./ Να μη με κατηγορήσουν για ευκολία πως δεν έσκαψα βαθιά,/ πως δεν βύθισα το μαχαίρι στα πιο γυμνά μου κόκκαλα/ όμως είμαι άνθρωπος κι εγώ, επιτέλους κουράστηκα πώς το λένε,/ κούραση πιο τρομαχτική από την ποίηση υπάρχει;/ Εγκαταλείπω την ποίηση δεν θα πει προδοσία./ Βρίσκει κανείς τόσους τρόπους να επιμεληθεί την καταστροφή του'.
Από το ποίημα 'Εγκαταλείπω την ποίηση' του Ντίνου Χριστιανόπουλου.

ΧΑΙΡΕΤΩ ΣΑΣ ΚΙ ΑΓΑΠΩ ΣΑΣ!
(http://petaxta.blogspot.com/)

Χανιώτικα νέα (26.01.20120

ΕΥΘΥΒΟΛΑ ΚΑΙ ΜΗ

2012-01-25T11:38:00.003+02:00

Γράφει ο NΕΚΤΑΡΙΟΣ ΕΥ. KΑΚΑΤΣΑΚΗΣ

Εδώ... στην Ελλάδα
Μόνο Ελλάδα...
Αυτήν ψάχνω σήμερα να βρω κι έχω στον νου μια γραμμή που θε να ακολουθήσω, να κοιτάξω λίγο πίσω να αναζητήσω από τους προγόνους μου τα καλύτερα, μόνον αυτά!
Να προσπαθήσω να κατανοήσω τη φύτρα που γεννά τα ωραία, τ? αγαθά, μόνον αυτά κι όχι τις έριδες και τ? αλληλομαχαιρώματα, τις εμφύλιες συρράξεις που μας έριξαν κατά καιρούς και μας ρίχνουν ως 'τα τώρα' στα τάρταρα...
Μόνο Ελλάδα σκέφτομαι, την ίδια τη λέξη, την έννοια, τα καλύτερα της Ιστορίας της, τα καλύτερα του παρόντος της!
Γιατί και το 'καλό παρόν' υπάρχει εδώ σ? αυτόν εδώ τον τόπο! Υπάρχουν και τώρα ρίζες γερές, όμορφα λουλούδια, υπάρχουν πράγματα για τα οποία μπορώ να υπερηφανεύομαι δίχως φόβο να χαρακτηριστώ εθνικιστής!
Μπροστά μου βλέπω όλους τους ωραίους Ελληνες, εκείνους που θέλησαν να κάμουν την καταγωγή τους όπλο στης ζωής τους τον δρόμο! Εκείνους που κρατούν τις Θερμοπύλες, σταθεροί να παλεύουν προσπαθώντας να μην προδώσουν αξίες, τα ιδανικά που μεταλαμπαδεύτηκαν μέσα στους αιώνες είτε από τα φώτα των αρχαίων είτε υπό κι από το φως των αγιοκεριών της Ορθοδοξίας είτε...!
'Αυτή ειν? η πατρίδα που μού ?λαχε του τυχερού', σκέφτομαι!
Στο σταυροδρόμι Δύσης - Ανατολής ένας βράχος ακούνητος που κανείς ούτε από Δυσμάς ούτε εξ Ανατολής δεν θα μπορέσει να μετακινήσει!
Εδώ σε τούτην τη μεριά της γης, εδώ που ανήκουμε, εδώ ειν? η αρχή και η συνέχειά μας, προπάντων η συνέχειά μας!
Κι είμαι -νιώθω πολύ τυχερός γιατί στα κατάβαθα της ψυχής, της ύπαρξής μου, βαθιά σφηνωμένα στο μεδούλι του μυαλού μου αποτυπωμένα, είναι το μπλε της θάλασσας και του ουρανού, το πράσινο του πεύκου, του κυπάρισσου, των πορτοκαλανθών, του δυόσμου, του βασιλικού τ? αρώματα, μα πάνω απ? όλα ο λόγος...
Λόγος για να βασίζομαι, να ζω, να ελπίζω, να προσδοκώ σε αυτά που από τα βάθη της Ιστορίας με έφτασαν ως Εδώ!

Χανιώτικα νέα (25.01.2012)

ΣΤΑ ΠΕΤΑΧΤΑ

2012-01-24T10:49:00.002+02:00

Φίλες και φίλοι, καλημέρα!

'ΕΙΝΑΙ ΑΚΑΤΑΝΟΗΤΟ να αποδεχόμαστε τέτοιες ζημιές, όπως αυτές που έχουμε υποστεί μέχρι σήμερα -πόσο μάλλον όταν με τον εσωτερικό δανεισμό θα κερδίζαμε την εθνική μας κυριαρχία, την ελευθερία, την υπερηφάνεια, τον αυτοσεβασμό μας και την εμπιστοσύνη των αγορών' (www.sofokleous10.gr).

ΑΥΤΟΣ ο καημός, διορθώνω, και αυτός ο καημός, θα τον φάει τον φίλο μου τον γερω-δάσκαλο. Κάθε βράδυ, μπαίνω στο... σκεφτήριο (τι λέξη!) και δεν μπορώ να κοιμηθώ μου είπε προχθές, μεταξύ των άλλων, από τηλεφώνου. Τον απασχολούν πολύ τα χάλια της δημοκρατικής παράταξης, μου εξομολογήθηκε. Τα χάλια της χώρας τον απασχολούν, ωστόσο, πολύ περισσότερο. Ωστόσο, δεν πιάσαμε ακόμα πάτο, επέμενε.

Ο ΚΑΗΜΟΣ του ενός, για να χρησιμοποιήσω τον τίτλο ενός απ’ τα πιο πολυδιαβασμένα βιβλία του Στέλιου Ράμφου. Ο καημός των πολλών. Ο καημός των Ελλήνων. Πώς καταντήσαμε, έτσι όπως καταντήσαμε. Πώς φτάσαμε στο σημείο να μας διαπομπεύουνε...

ΥΠΑΡΧΕΙ ελπίς! Το ’χω ξαναγράψει κι άλλες φορές, θα το επαναλάβω και σήμερα. Οσο υπάρχει μια άλλη Ελλάδα, η Ελλάδα της Αλληλεγγύης, η Ελλάδα της Δημιουργίας και η Ελλάδα του Αγώνα, υπάρχει ελπίς!

ΓΥΡΝΑ στο πλοίο, διάολε! Σύνθημα έγινε για τους Ιταλούς η φράση αυτή, έτσι όπως τη φώναξε ο λιμενικός στον καπετάνιο του 'Costa Concordia'. Ενα πλοίο, ένα καράβι που ταξιδεύει είναι και η Ιταλία. Και η Ελλάδα, βεβαίως - βεβαίως...

'ΤΡΕΛΟΒΑΠΟΡΟ', τη λέει την πατρίδα μας σ’ ένα απ’ τα πιο γνωστά του ποιήματα, που έγινε τραγούδι, ο Οδυσσέας Ελύτης. 'Κατακλυσμούς ποτέ δεν λογαριάσαμε/ μπήκαμε μες στα όλα και περάσαμε', επιμένουν να λένε επιβάτες του τρελοβάπορου. Πόσοι, όμως, ήταν όλοι εκείνοι που πνίγηκαν στο ταξίδι...

'ΤΑ ΑΛΟΓΑ του σαστισμένου κάμπου' ο τίτλος ενός υπέροχου περιοδικού που έβγαζε τη δεκαετία του 1990 στη Λάρισα ο φίλος μου ο Νίκος Παπανικολάου. Τα ωραία άλογα του Α.Ο. Πλατανιά έκαναν περίπατο στον Θεσσαλικό κάμπο, το προσχέδιο του τίτλου που θα έβαζα ύστερα από την εκτός έδρας εκπληκτική νίκη της χανιώτικης ομάδας επί της Λάρισας.

ΗΛΙΑ σε ευχαριστώ που με θωρείς κοπέλι/ κι έτσι με καλωσόρισες στη στήλη του Βαγγέλη. Ευγενικά, ως είναι μαθημένος απαντά σήμερα στον Ηλία τον Σταματάκη, που τον καλωσόρισε το Σάββατο, ο δεύτερος μαντιναδολόγος της στήλης ο Εννιαχωριανός.

'ΠΡΙΝ από τους μεγάλους σεισμούς ο θεός Ποσειδώνας έστελνε σημάδια στους ανθρώπους για να τους προειδοποιήσει. Πιο συγκεκριμένα έπεφταν ισχυρές βροχές ή επικρατούσαν ξηρασίες, ο αέρας γινόταν πιο θερμός, χειμώνα καλοκαίρι, ο ήλιος του κύκλου καλυπτόταν με ομίχλη και έπαιρνε ασυνήθιστο χρώμα (προς το κόκκινο ή το μαύρο), πολλές πηγές στέρευαν, φυσούσαν ορμητικοί άνεμοι και εμφανίζονταν άγνωστα άστρα στον ουρανό' (Από το βιβλίο 'Η άλλη όψη της Ιστορίας', εκδ. 'Σαββάλας').

'Τώρα την αγριάδα των άλλων/ διαχειρίζεσαι/ ώριμος πια/ καθοδηγείς τους νέους/ με τα βιβλία σου·/ με μπροσούρες και μανιφέστα/ πραγματώνεις την επανάσταση/ που κάνουν άλλοι./ Απ’ το γραφείο στο σπίτι του/ μέσω του ίντερνετ εξεγείρεσαι/ ξαπλώνεις στο άνετο σπίτι σου/ παίρνεις καλά λεφτά/ απ’ τους πελάτες σου/ κι όταν σε καλούν/ σε συνάξεις να μιλήσεις/ φοράς τη μαύρη μπλούζα/ και πας να εξεγερθείς'.
Από το ποίημα 'Εξέγερση' του Γρηγόρη Σακαλή.

ΧΑΙΡΕΤΩ ΣΑΣ ΚΙ ΑΓΑΠΩ ΣΑΣ!
(http://petaxta.blogspot.com)

Χανιώτικα νέα (24.01.2012)

ΕΥΦΗΜΕΣ ΜΝΕΙΕΣ

2012-01-23T11:59:00.000+02:00

Οι γέφυρες της Κισάμου

Η γέφυρα του Ταυρωνίτη. Η γέφυρα της Καλυδωνίας. Η γέφυρα στο Μεσονήσι. Η γέφυρα των Λουραδιανών. Η καμάρα στο Βουλγάρω. Η γέφυρα στην Πολυρρήνια. Η γέφυρα των Καλουδιανών. Η γέφυρα στα Περβόλια. Η καμάρα στο Καστέλι. Η γέφυρα της Καλυβιανής... Οι γέφυρες της Κισάμου, έτσι όπως τις παρουσιάζει στο φετινό, 22ο (!) κατά σειρά, φετινό ημερολόγιό του, ο Σύλλογος Προβολής Κισάμου 'Η Γραμπούσα'. Σ’ ένα ιδιαίτερα καλαίσθητο ημερολόγιο, που, όπως τα προηγούμενα, έρχεται να προστεθεί στα κεφάλαια της κισαμίτικης πατριδογνωσίας που άρχισαν να γράφουν απ’ το 1992 ο και συνεργάτης της εφημερίδας μας, γνωστός και ως ποιητής και ως πεζογράφος, 'αιώνιος' πρόεδρος της 'Γραμπούσας', Θανάσης Δεικτάκης, με τους συνεργάτες του. 'Από τα γεφύρια της Κισάμου, που παραθέτουμε στις σελίδες του Ημερολογίου, άλλα χρησιμοποιούνται καθημερινά και άλλα περιστασιακά, όμως, τίποτα δεν μειώνει την αξία τους και κανένα από αυτά δεν προσβάλλει την αισθητική του χώρου που βρίσκεται', σημειώνει στο ιδιαίτερα κατατοπιστικό εισαγωγικό του σημείωμα ο έφορος Βυζαντινών Αρχαιοτήτων, Μιχάλης Ανδριανάκης, ύστερα απ’ τον καλογραμμένο, όπως πάντα, πρόλογο του Θανάση. 'Η αλήθεια είναι πως δεν περιμέναμε ότι η ιστορική επαρχία μας διαθέτει τόσο μεγάλο αριθμό τέτοιων ανθρώπινων έργων', επισημαίνει ο Δεικτάκης σε κάποιο σημείο. Ούτε η επαρχία Κισάμου περίμενε ότι τα γεφύρια της θα απαθανατίζονταν από έναν ξεχωριστό φωτογράφο, πραγματικό καλλιτέχνη, τον Φάνη Μανουσάκη και θα γίνονταν θέμα ημερολογίου, Θανάση. Να ’σαι καλά, με τους άξιους συνεργάτες σου. Και του χρόνου με υγεία!

Εξ ονύχων τον λέοντα(1)

Οι δεκαεφτά (17) δράσεις που έστησε, τις περισσότερες στην ενδοχώρα του Νομού μας, βάζοντας στον χορό τους πάντες, την περασμένη χρονιά, κάτω από τη στέγη του 'Ελαιουργείου' του, που λειτουργεί και λειτουργείται στο Δρομόνερο, ο γνωστός τοις πάσι Ιωάννης Αρχοντάκης, ο λέων! Οι δυο απ’ αυτές και συγκεκριμένα η παρουσίαση των εκδηλώσεων 'Μουσεία με Πύλες Ανοιχτές' για τον εορτασμό της 'Διεθνούς Ημέρας Μουσείων', σε συνεργασία με 5 Μουσεία του Δήμου Πλατανιά και του Δήμου Καντάνου - Σελίνου και η παρουσίαση των εικαστικών δράσεων 'Βακχικά 2011' με συμμετοχή 15 διεθνών καλλιτεχνών στο Οινοποιείο του 'Κτήματος Λουπάκη', οι μόνες που μπόρεσα να παρακολουθήσω και να χαρώ, οι όνυχες. 'Μεταδίδουμε αυτό που είμαστε', ο τίλος μιας απ’ τις 'Εύφημες μνείες' που έγραψα (23-5-2011) αναφερόμενος σ’ αυτές. Τον θυμήθηκα προ μηνός, όταν πήρα μέσω του ηλεκτρονικού ταχυδρομείου, την πρόσκληση του Ιωάννη να παραβρεθώ στην τελευταία εκδήλωση του 'Ελαιουργείου', που ήταν μια βραδιά συνάντησης φίλων και συνεργατών με αφορμή τη λήξη του Πολιτιστικού έτους 2011, στην Αθήνα. Εχει τον δικό του τρόπο ο φίλος μου να μεταδίδει το πάθος του για μια πολιτιστική επανάσταση, βάζοντας στον χορό εκείνους που, αν δεν μπουν, το όποιο 'πτερόεν έπος', δεν θα γίνει ποτέ 'έργον'. Ταυτόχρονα, ωστόσο, διαβάζοντας στην πρόσκληση και τους τίτλους όλων των δράσεων, μαζί με τον τίτλο της εύφημης μνείας θυμήθηκα και τη γνωστή φράση 'εξ ονύχων τον λέοντα' (λατιν. 'ex ungue leomen). Και γιατί, βέβαια, απ’ τις δυο εκδηλώσεις που παρακολούθησα και χάρηκα, μπορώ να κρίνω τη σύνολη προσφορά του 'Ελαιουργείου', το οποίο ψυχή τε και σώματι υπηρετεί ο Ιωάννης, την περασμένη χρονιά στο πολιτισμικό και ευρύτερα στο κοινωνικό γίγνεσθαι του τόπου μας. Αλλά και γιατί εκτός από 'πρόδρομος', όπως έχει αποκληθεί ο φίλος μου, αποδεικνύεται και... λέων!

Εξ ονύχων τον λέοντα(2)

Οχι, δεν πήγα, αν και πολύ το ήθελα, στην περί ης ο λόγος, παραπάνω, αποχαιρετιστήρια εκδήλωση του 'Ελαιουργείου', που έγινε με αφορμή τη λήξη του πολιτιστικού έτους 2011 και με ουσιαστική αιτία την τρυφερή επιθυμία του Ιωάννη να συναντήσει φίλους και συνεργάτες του. Τους καλλιτέχνες, τους χορηγούς και τους συλλέκτες που πρόσφεραν έργα τους για τη δημιουργία του πυρήνα της μόνιμης συλλογής του 'Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης - Ελαιουργείον' και όλους εκείνους που με τον οποιονδήποτε τρόπο συνέβαλαν στην επιτυχή παρουσίαση των δράσεων του 'Ελαιουργείου'. Πού να τα προλαβαίνει κανείς όλα! Νοερά, ωστόσο, ήμουν κι εκεί παρών! Οπως και σε όλες τις άλλες... παραγωγές του 'Εργοστασίου' του. Στο 2ο Συμπόσιο Τέχνης και Πολιτισμού, στην παρουσίαση της εικαστικής έκθεσης 'Αγιοι Φίλοι' του Nicholas Moore στη Βενετσιάνικη Εκκλησία της Αγίας Ειρήνης, στην οργάνωση 'Πενθήμερου προγράμματος φιλοξενίας για τους συνεργαζόμενους καλλιτέχνες' με στόχο τη γνωριμία τους με τον γηγενή πολιτισμό της ενδοχώρας του Νομού μας, στην παρουσίαση της εικαστικής έκθεσης 'Γραφή και Ανάγνωση' με συμμετοχή 36 διεθνών καλλιτεχνών και μιας ποιήτριας στη Λαϊκή Βιβλιοθήκη Παλαιών Ρουμάτων, στην... στην... στην... περπατώντας ξανά και ξανά τον 'Δρόμο των Μουσείων', που δημιουργήθηκε με τη συμμετοχή των 6 Μουσείων του Δήμου Πλατανιά και του Δήμου Καντάνου - Σελίνου, περιτρέχοντας πάλι και πάλι τον 'Κύκλο των Φαραγγιών' που έγινε με τη συμμετοχή 15 χωριών της ενδοχώρας του Νομού, ακολουθώντας τον πάντα. Σε μια πορεία επιστροφής στις ρίζες μας, που είναι ταυτόχρονα κι ένα ταξίδι του παρόντος μας στο αύριο των ονείρων μας...

2012-01-22T10:29:00.001+02:00

ΟΛOHMEPO ΔΗΜ. ΣΧ. ΚΑΝΤΑΝΟΥ

Τα προϊόντα του τόπου μας

Eδώ τα καλά τοπικά προϊόντα! Εδώ το καλό λάδι! Εδώ το καλό κρασί! Εδώ το καλό μέλι! Εδώ τα καλά κάστανα! Εδώ η καλή τσικουδιά! Εδώ τα καλά μανιτάρια! Τα προϊόντα του τόπου τους διαφημίζουν με τον δικό τους τρόπο μέσα από τις εργασίες που έστειλαν και φιλοξενούνται στον σημερινό Παιδότοπο διανθισμένα με σχετικές μαντινάδες, τα παιδιά του Ολοήμερου Δημ. Σχολείου Καντάνου αυτή την φορά. Γράφω αυτή τη φορά, γιατί δεν είναι η πρώτη, που τα Καντανιωτάκια που μένουν στο Ολοήμερο μας στέλνουν εργασίες τους. Και σίγουρα δεν θα ’ναι η τελευταία. Σας συγχαίρω και σας ευχαριστώ και γι’ αυτές σας τις εργασίες, παιδιά! Πολλές ευχαριστίες επίσης και για τις ευχές σας και πολλά 'μπράβο' για το Ημερολόγιο Τοίχου 2012 του 'Ποδηλατάκη' που κυκλοφορήσατε και είχατε την καλοσύνη να μου στείλετε. Να σας χαίρονται οι δάσκαλοί σας και να τους χαίρεστε! Θερμές ευχές και από μένα για μια όμορφη και καρπερή χρονιά!
Β.Θ.Κ.

Γιορτή τσικουδιάς

Πριν μερικές μέρες στο χωριό μας έγινε μια πολύ όμορφη γιορτή: η γιορτή της τσικουδιάς. Πολλοί άνθρωποι είχαν μαζευτεί για να διασκεδάσουν, να χορέψουν και να πιουν τη δροσερή τσικουδιά του χωριού μας.
Στην Κάντανο παράγεται η καλύτερη τσικουδιά, και όσοι την πίνουν... 'μαγεύονται'.
Ελπίδα Κατάκη

Μέλι

Ο μπαμπάς μου έχει 60 κυψέλες.
Το καλοκαίρι τις πηγαίνει κοντά στην Παλαιόχωρα γιατί έχει πολλά λιβάδια με θυμάρι. Το θυμάρι είναι το αγαπημένο λουλούδι της μέλισσας. Το χειμώνα τις έχει στο Ανισσαράκι επειδή εκεί φυτρώνουν διάφορα λουλούδια.
Η δουλειά του μελισσοκόμου είναι δύσκολη, γιατί μερικές φορές πρέπει να ξυπνάει νωρίς το πρωί για να περιποιηθεί τις κυψέλες του προτού οι μέλισσες ξυπνήσουν.
Το μέλι κάνει καλό στην υγεία μας και σε μερικές περιπτώσεις θεραπεύει αρρώστιες. Με αυτό επίσης μπορούμε να φτιάξουμε σαπούνι (και καλλυντικά).
Ελπίδα Κατάκη - Φωτεινή Εφρεμίδη

Ελιές - λάδι

Στο χωριό μου υπάρχουν πάρα πολλές ελιές. Μερικές από αυτές είναι πολύ γέρικες. Φυτεύτηκαν πριν από 100 χρόνια. Πολλοί άνθρωποι έρχονται για να τις θαυμάσουν και να τις φωτογραφίσουν.
Το ελληνικό λάδι είναι το καλύτερο του κόσμου.
Μια καλή πρόταση όταν πεινάμε είναι: ζεσταίνουμε μια φέτα ψωμί, ρίχνουμε πάνω της λάδι, τριμμένη ντομάτα, λίγο κρεμμύδι, ρίγανη και... καλή όρεξη!
Φωτεινή

Κάστανα

Μια πολύ νόστιμη τροφή είναι τα κάστανα. Μπορούμε να τα φάμε βραστά, ψητά αλλά το καλύτερο από όλα είναι μέσα στη στάχτη. Εχουν πολλές βιταμίνες και μας δίνουν ενέργεια. Κάνουν ωραία γλυκά και όλοι θαυμάζουν σε κάποια γωνιά κάποιας πόλης, έναν άνθρωπο που με τη φουφού του γεμίζει σακουλάκια ζεστά κάστανα.
Φωτεινή

Στο χωριό μου μπορεί κάποιος να βρει μανιτάρια στα χωράφια ή κάτω από τα δέντρα. Χρειάζεται όμως προσοχή γιατί κάποια απ’ αυτά είναι δηλητηριώδη. Τα μανιτάρια είναι νόστιμα κι υγιεινά. Μπορούμε να τα φάμε τηγανητά ή ψητά και με μπόλικο λεμόνι. Ακόμα μανιτάρια με πιλάφι ή μανιταρόσουπα. Μανιτάρια βάζουμε και στην πίτσα αλλά τελικά εμένα δε μ’ αρέσουν.
Γιώργος Σολανάκης

2012-01-21T14:20:00.001+02:00

Φίλες και φίλοι, καλημέρα!

'ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ, ένα ζευγάρι ανέργων που μόλις απέκτησε παιδί, μη έχοντας καμμιά άλλη δυνατότητα κάλυψης των βασικών τους αναγκών οδήγησε τον άνεργο πατέρα του παιδιού στην απόφαση να δεχθεί να πάει μισθοφόρος (!) στη Σομαλία'. Απ? το άρθρο του Μανόλη Γ. Δρεττάκη με τίτλο 'Χρυσούς κανόνας η φτώχεια' (βλ. 'Χριστιανική', φύλλο 861, 5 Ιαν. 2012). Από γροθιές στο στομάχι άλλο τίποτα τελευταία...

ΩΣΤΟΣΟ φεύγουν κατά κύματα και οι Αλβανοί απ? την Ελλάδα. Το πάρτι τελείωσε. Η περίοδος των ισχνών αγελάδων για την Ελλάδα καλά κρατεί. Αλήθεια τι θα γίνουμε χωρίς Αλβανούς;

ΦΟΒΟΜΑΣΤΑΝ, κατά μίαν έννοιαν ότι δεν θα μας κουρεύανε, ωστόσο, μάλλον αποδείχτηκε ότι πιο πολύ φοβούνταν αυτοί ότι μπορεί και να μη μας κούρευαν. Αλήθεια πόσο πάει το μαλλί και ποιος πληρώνει τον κουρέα; Κουρέματά μας...
ΟΠΩΣ ο βρεγμένος βροχή δεν φοβάται, έτσι και ο κουρεμένος κούρεμα δεν φοβάται. Το ξύρισμα, όμως; Πακέτο με το κούρεμα πάει το... άτιμο.

ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ τηλεδιάσκεψη για το κούρεμα του ελληνικού χρέους χθες. Αλλη μια μητέρα των μαχών. Αλλη μια πύρρειος νίκη, παρηγοριά στον άρρωστο μέχρι να βγει η ψυχή του;

ΣΤΗ ΦΩΤΙΑ μόνο τα ξερά. Φτάνουν και περισσεύουν αυτά για να δούμε φως στην άκρη του τούνελ. Σε ρόλο Πυθίας χθες στην κουβέντα μας ο φίλος μου ο γερω-δάσκαλος.
ΤΟ ΒΑΣΙΚΟ δεν είναι να μην παρθούν άλλα νέα μέτρα, αλλά να καταργηθούν όλα τα άδικα μέτρα που έχουν παρθεί. Ξεκάθαρος εδώ.

ΟΙ ΩΡΑΙΟΙ έχουν χρέη... Μ? αυτό το πλευρό κοιμούνταν μερικοί - μερικοί, όνομα και μη χωριό και δεν απέδιδαν τον Φ.Π.Α. στο Δημόσιο. Οταν το Σ.Δ.Ο.Ε. δεν ήταν εκεί.

ΕΓΚΡΙΘΗΚΕ, λέει η επέκταση του αεροδρομίου Χανίων. Κάτι είναι κι αυτό. Το 'Ελλη, να, ένα μήλο', απ? το παλιό Αναγνωστικό της Α? Δημοτικού, μου θύμισε. Τι καλά να θυμούμαστε και τα υπόλοιπα που έλεγε η Αννα! Λόλα, να ένα άλλο! Μήλα, Μίμη. Ελα, Μίμη, έλα.

ΚΑΛΩΣ τον Εννιαχωριανό στη στήλη του Βαγγέλη/ καλές οι μαντινάδες σου κι εσύ καλό κοπέλι. Η μαντινάδα με την οποία ο Ηλίας Σταματάκης υποδέχεται στη στήλη τον Γιάννη Μαλαξιανάκη. Ποιος μας πιάνει με δύο μαντιναδολόγους...

ΠΡΟΣΩΠΟΒΙΒΛΙΟ (βιβλίο των προσώπων). Αυτή είναι η ακριβής μετάφραση από την αγγλική γλώσσα, της λέξης facebook (φέισμπουκ) μου γράφει ανταποκρινόμενη σε σχετική πρόκληση απ? τη στήλη η και καθηγήτρια Αγγλικής φίλη Χρυσούλα Καζάκου. 'Πρόσωπα προσωπικά ή απρόσωπα, αληθινά, ψεύτικα, όπως θα τα θέλαμε να είναι, όπως θα ήθελαν οι άλλοι να είναι, πάντως, πρόσωπα', συμπληρώνει. Σ? ευχαριστώ Χρυσούλα, για τα που έγραψες στο... 'βιβλίο των προσώπων'. Το υιοθέτησα κιόλας.

ΣΤΟ 'ΦΛΑΜΙΓΚΟ' (τέρμα Παπαναστασίου) απόψε. Στην εκδήλωση που διοργανώνουν οι Φίλοι του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών και Μελετών 'Ελευθέριος Κ. Βενιζέλος'. Οσοι πιστοί (όλοι οι Χανιώτες, για να θυμηθώ τη ρήση του πρώην νομάρχη Γιώργου Κατσανεβάκη, πρώτα απ? όλα είμαστε βενιζελικοί) προσέλθετε. Η βενιζελική πίτα φτάνει για όλους!

ΟΤΑΝ ΟΙ ΑΘΗΝΑΙΟΙ θέλησαν να κάνουν τον Διογένη να μυηθεί στα ιερά μυστήρια υποστηρίζοντας ότι οι μυημένοι έχουν προνόμια στον κάτω κόσμο απάντησε: 'Είναι γελοίο να πιστεύει κανείς ότι ο Αγησίλαος και ο Επαμεινώνδας, που ήταν αμύητοι, θα κείτονται στο βόρβορο, ενώ μερικοί ασήμαντοι άνθρωποι θα ζουν στις νήσους των μακάρων επειδή μυήθηκαν'.

'Για κείνον δεν υπάρχει χθες,/ υπάρχει μόνο αύριο και τώρα,/ κι αν λάθεψε και κάπου στην πορεία,/ το προσπερνά και το ξεχνά και συνεχίζει./ Είναι ?νας γιος της φύσης και αυτός/ χωρίς λαλιά και λόγο ανθρωπίσιο,/ μα δείχνει φανερά και φωναχτά/ πως η σωστή πορεία είν? εμπρός/ χωρίς πισωγυρίσματα και στάσεις,/ σαν θες να φτάσεις στον σκοπό σου'.
Από το ποίημα 'Ο ποταμός' του Γιάννη Θ. Πολυράκη.

ΧΑΙΡΕΤΩ ΣΑΣ ΚΙ ΑΓΑΠΩ ΣΑΣ!
(http://petaxta.blogspot.com/)

Χανιώτικα νέα (21.01.2012)

ΣΤΑ ΠΕΤΑΧΤΑ

2012-01-20T12:18:00.003+02:00

Φίλες και φίλοι, καλημέρα!

ΔΥΟ ΦΟΡΕΣ μαστίγιο, μία φορά καρότο, μάλλον τρεις και ενίοτε τέσσερις φορές μαστίγιο, μία φορά καρότο. Στο ίδιο έργο, εδώ και δύο περίπου χρόνια, θεατές. Οταν έχεις τέτοιους φίλους τι τους θέλεις τους εχθρούς...'VIVE LA GRECE: Ζήτω η Ελλάδα και ας μην αφήσουμε τους τεχνοκράτες να ρίχνουν στα γόνατα τους φίλους και τους αδερφούς. Ακόμα περισσότερο, μην τους αφήνουμε να τους ταπεινώνουν και να ταπεινώνουν και εμάς'. Ο επίλογος ενός άρθρου που δημοσιεύθηκε στη γαλλική εφημερίδα 'Monde' (πηγή: http://politics.gr.net/?P=9886) και φέρει την υπογραφή του πρώην διευθυντή της Γαλλικής Σχολής Αθηνών και επίτιμου καθηγητή Ελληνικής Αρχαιολογίας στο Πανεπιστήμιο Paris Pantheon - Sorbonne, Etienne Roland.

ΕΝΤΑΞΕΙ υπάρχουν πράγματα που πρέπει να τ? αλλάξουμε, δεν πρέπε όμως σε καμία περίπτωση ν? αυτομαστιγωνόμαστε. Ούτως ή άλλως έχουμε πολλά ως Ελληνες για τα οποία μπορούμε να υπερηφανευόμαστε. Σε κάθε ευκαιρία τα λέει αυτά ο φίλος μου ο γερω-δάσκαλος.

'ΜΗΝ ΠΑΡΑΔΕΧΘΗΣ ποτέ ότι η ιστορία διδάσκει· είναι ανόητος ιδέα. Εάν η ιστορία εδίδασκε θα ήταν η μία σελίς της αντιγραφή της άλλης'. Από τη 'Χρυσή Διαθήκη' του Πολύβιου Δημητρακόπουλου.

'ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ Οικονομικών ή Υπουργείο Σπατάλης;'. Από τον 'βοριά' στη στήλη του '9 μποφόρ' (βλ. εφ. 'Χριστιανική', Πέμπτη 5 Ιαν. 2012) η φαινομενικά αφελής ερώτηση, αν λάβουμε υπόψη μας την απάντηση που λέει ότι 'το εν λόγω Υπουργείο νοίκιασε πριν δύο χρόνια ένα ακίνητο έναντι 62.000 ευρώ μηνιαίως, έχει μέχρι τώρα καταβάλει 1.000.000 ευρώ, ωστόσο, δεν το έχει χρησιμοποιήσει'. Κανένα πρόβλημα, αφού τρέχουν τα λεφτά απ? τα μπατζάκια του, φίλε μου!

ΠΕΤΡΕΛΑΙΟ εβρέθηκε στην Κρήτη αποκάτω/ μακάρι να αποδειχθεί το πιο καλό μαντάτο. Ολωνών ευχή είναι να μην ισχύει η παροιμία που λέει ότι οι πεινασμένοι καρβέλια ονειρεύονται, Γιάννη Μαλαξιανάκη. Ούτως ή άλλως πάντως, ωραία η μαντινάδα που μου υπαγόρευσες από τηλεφώνου.

'ΜΠΡΑΒΟ ΣΤΟ Δημοτικό Συμβούλιο, δεν λέω... Αλλά γιατί, όμως, κάθε φορά πρέπει να πλησιάνει το κακό για να κοπεί;'. Στην αντιμετώπιση του θέματος των αστέγων αναφέρεται η τακτική αναγνώστρια της στήλης Κλειώ Παπουτσάκη, σε μήνυμα που μου έστειλε. Απ? το ίδιο μήνυμα και το παρακάτω απόσπασμα: 'Φταίμε κι εμείς που επαναπαυτήκαμε στους καναπέδες μας και ψηφίζαμε τον κάθε «θα και θα και θα»'. Να σηκωθούμε όλοι απ? τους καναπέδες! Το πρώτο βήμα.

ΔΥΟ - ΤΡΙΑ πράσα, ένα - δύο κρεμμύδια, μισή ρίζα μάραθου, ένα - δύο καρότα, φέτες σολομού, αλάτι, πιπέρι, δύο - τρεις σκελίδες σκόρδο, ελαιόλαδο, δύο - τρία λεμόνια (ενδεχομένως άνηθο και μαϊντανό). Από το 'Εστιατόριον: Ο Κήπος' που έχει... ανοίξει στο Διαδίκτυο (okipos.blogspot.com) ο φίλος Παναγιώτης Αλεβαντής που μένει στις Βρυξέλλες, η συνταγή. Σχεδόν τα πάντα όλα τα βγάζει ο δικός μου κήπος, Παναγιώτη, εντάξει για το αλατοπίπερο δεν μπαίνει θέμα. Ολα εκτός από σολομό...

ΣΤΙΧΟΙ... επιπέδου από τραγούδι που 'εκτελεί' η Εφη Θώδη: 'Εσύ γιατί δεν ξέρω με κέρασες λικέρ/ μα εμένα στην καρδιά μου δουλεύουν κομπρεσέρ'. 'Από το μασάζ στη γιόγκα κι απ? τη γιόγκα στο μασάζ/ σου το λέω και σου το ?πα το στραβό κορμί δε σαζ'. 'Μου ?φυγε η ψυχή μέσα στη νύχτα/ με αυτά που λες έτσι στην ψύχρα'. Να ?σαι καλά Κώστα Μπετινάκη!

'Τόσοι πίδακες/ για το βαμβάκι της Κωπαΐδας/ για πόσες πληγές/ ποιο αίμα;/ Αφού η ροή λιγοστεύει./ Το τραύμα σχεδόν αναίμακτα/ Πώς θ? απαλύνει τους πόνους;/ Η ανθοδέσμη των εφήβων/ ένα κλαδί βαμβακιάς./ Δεν είναι το χιόνι μου/ ούτε το χνούδι τους/ Μια - μια οι νιφάδες/ μια - μια τις ενέσεις συνοδεύουν'.
Το ποίημα 'Το βαμβάκι' της Ειρήνης Σπανουδάκη.

ΧΑΙΡΕΤΩ ΣΑΣ ΚΙ ΑΓΑΠΩ ΣΑΣ!
(http://petaxta.blogspot.com/)

Χανιώτικα νέα (20.01.2012)

ΕΥΘΥΒΟΛΑ ΚΑΙ ΜΗ

2012-01-18T15:08:00.001+02:00

Γράφει ο Νεκτάριος Ευ. Κακατσάκης
Ενα τηλεφώνημα...

'Μιλώ για τα παιδιά μου και ιδρώνω
έχω ένα χρόνο να τα δω και λειώνω.
Μου γράφει η γιαγιά τους πως ρωτάνε
τα τρένα που 'ναι στο σταθμό που πάνε'.

Αυτοί οι στίχοι του Γιώργου Σκούρτη που έχει μελοποιήσει ο Γιάννης Μαρκόπουλος ήρθαν στον νου μόλις έκλεισα το τηλέφωνο...! Είπαμε πολλά, με την καλή μου φίλη! Και μετά... είπαμε σχεδόν όλα όσα συζητιούνται τούτες τις ημέρες στη χώρα μας! Οχι πως το επιδιώξαμε -κανείς από τους δυο μας- αλλά σχεδόν πάντοτε, όποτε μιλάς με κάποιον που δεν τα ’χετε πει για πολύ καιρό, καταλήγετε στο θέμα της κρίσης!
Κάποιες φορές σκέφτομαι πως ακόμη χειρότερο από την ίδια την οικονομική κρίση, είναι να συζητάς γι’ αυτήν! Είναι σαν να της δίνεις το δικαίωμα
-δικαίωμα που δεν το ’χει- να κυριαρχήσει ακόμη περισσότερο μες στη ζωή σου...
Από την άλλη, δεν υπάρχει πια λόγος να κρυβόμαστε πίσω από το δάκτυλό μας, να προσποιούμαστε πως δεν συμβαίνει τίποτα!
Πώς εξάλλου θα μπορούσε να μου αποκρύψει η φίλη μου την κατάσταση που βιώνει! Ζει πλέον μόνη στην Αθήνα με το μοναχοπαίδι τους και ο άντρας της βρίσκεται στο εξωτερικό για δουλειά!
'Πάλι καλά, θα μπορούσε να ήταν και χειρότερα τα πράγματα. Ζούμε από τον Ιούνιο σε αυτήν την απόσταση και κυρίως η δυσκολία είναι για το παιδί που δεν βλέπει τον πατέρα της, αλλά δόξα τω Θεώ...'.
Οντως, τα πράγματα, όπως μου εξήγησε, θα μπορούσαν να είναι χειρότερα! Να αναγκαστούν να ξεσπιτωθούν και οι δύο και να αφήσουν το παιδί στους παππούδες του στο χωριό..., να βιώσουν το 'σκληρό πρόσωπο' της μετανάστευσης, όπως παλαιότερες γενιές Ελλήνων των δεκαετιών του ’50 και ’60!
Συμφώνησα μαζί της! Πάντα τα πράγματα, οι καταστάσεις θα μπορούσαν να είναι χειρότερα! Εμείς όμως καταταγόμαστε σε εκείνους που το ποτήρι το βλέπουν μισογεμάτο κι αυτό μας βοηθά!

Χανιώτικα νέα (18.01.2012)

ΣΤΑ ΠΕΤΑΧΤΑ

2012-01-17T13:13:00.001+02:00

Φίλες και φίλοι, καλημέρα!ΣΤΙΣ 17 ΤΟΥ ΓΕΝΑΡΙΟΥ/ είναι κερά τ? Αγι? Αντωνιού. Μέρες πριν μας το ανακοίνωνε η μάνα μου λέγοντας και ξαναλέγοντας την παροιμία: Ηταν κι η γιορτή του αδελφού μου, βλέπετε... ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ στους Αντώνηδες και στις Αντωνίες που γιορτάζουν σήμερα, επ? ευκαιρία. Και βέβαια στους Θανάσηδες και στις Αθανασίες που γιορτάζουν αύριο. 'Από το δάσος της χαράς διαλέγω το αηδόνι/ για να σου πει χρόνια πολλά κι ό,τι ποθείς Αντώνη!'. Δική μου η μαντινάδα. Αρτι ποιηθείσα για την περίπτωση...ΜΗ ΜΙΛΑΤΕ ΜΗ ΓΕΛΑΤΕ και η παπαδιά ξιπάται. Προσγείωση στην πραγματικότητα. Η τρόικα είναι και πάλι, από σήμερα, εδώ. Φωτιά στα μπατζάκια μας! Ο,τι θέλουν και όπως το θέλουν... τα παιδιά. Ποιος 13ος μισθός και ποιος 14ος; Ας πάει και το παλιάμπελο;'Η ΕΥΡΩΠΗ ΤΗΣ ΑΝΕΡΓΙΑΣ... Η Ευρώπη της Ανέχειας... Η Ευρώπη των Αυτοκτονιών... Η Ευρώπη της Ανασφάλειας... Η Ευρώπη της Αγωνίας... Τι να πρωτοπρολάβει κι αυτή η κακόμοιρη Ευρώπη της μη Αλληλεγγύης'. To σχόλιο που έγραψε, με αφορμή το δεύτερο 'πεταχτό' του Σαββάτου, στη σελίδα μου στο φέισμπουκ η καλή μου φίλη (συνομήλική μου πέρυσι, 26 αυτή 62 εγώ) Κλειώ Παπουτσάκη. Να γράψω αλλιώς την τελευταία σου πρόταση, Κλειώ: 'Σε μια Ευρώπη των «Μερκοζί», σε μια Ευρώπη της Αναλγησίας'...ΑΝΟΙΓΩ ΠΑΡΕΝΘΕΣΗ. Ποια είναι η ελληνική λέξη για το 'φέισμπουκ'; Ακούω προτάσεις. Να το λέω πάντως 'φατσοβιβλίο' δεν μου πάει. Στερνή μου γνώση να σ? είχα πρώτα. Ας είχα ρωτήσει τον καθηγητή Μπαμπινιώτη, όταν ήταν εδώ προσκεκλημένος του Ινστιτούτου Επαρχιακού Τύπου. Κλείνω την παρένθεση.ΚΟΛΛΗΜΕΝΟΣ ΣΤΗΝ ΚΑΡΕΚΛΑ. Και βέβαια έχει μέλι η καρέκλα. Κρατάτε με να μη φύγω... Τρεις τίτλοι για το ίδιο έργο που κατέβηκε, άρον - άρον, ελλείψει θεατών...'ΤΟ 2012, ΑΝ ΚΑΙ ΔΙΣΕΚΤΟ είναι, ωστόσο, Διεθνές έτος των Συνεταιρισμών, Διεθνές έτος της Αειφόρου Ενέργειας για όλους και Ευρωπαϊκό έτος Ενεργού Γήρανσης και Αλληλεγγύης μεταξύ των Γενεών. Προσφέρει σε όλους ευκαιρίες για εθελοντική προσφορά, έτσι ώστε να περισσέψουν τα τριαντάφυλλα κι οι μυρωδάτοι βασιλικοί κι όχι τ? αγκάθια κι οι τσουκνίδες'. Απ? τα που έγραψε τις προάλλες στο ιστολόγιό του (alevantis.blogspot.com) ο φίλος μου ο Παναγιώτης Αλεβαντής. Αυτό που έχει γράψει ο Ελιοτ μου θύμισε: Αν θέλουμε, λέει, περισσότερα τριαντάφυλλα να φυτεύουμε περισσότερες τριανταφυλλιές...ΚΙ ΕΝΑΣ ΚΑΙ ΔΥΟ και τρεις και τέσσερις και πέντε μέχρι τώρα, οι υποψήφιοι αρχηγοί στο ΠΑΣΟΚ. Γιατί να μη θέλει να γίνει... ο πάσα ένας δηλαδή; Ο... πάσα ένας που νομίζει ότι είναι ή υπήρξε, μεγάλη βεντέτα, για να μας σώσει...ΕΠΙ ΤΟΥΡΚΟΚΡΑΤΙΑΣ ένας αγάς είχε ένα μοναχοπαίδι σαν το σγουρό βασιλικό, που ξαφνικά ένα πρωί έχασε το φως του. Το πήγε στους καλύτερους γιατρούς, μα γιατρειά δεν έβρισκε. Τότε ένας Χριστιανός είπε στον αγά: 'Αγά μου, γιατί δεν τάζεις το παιδί σου στον Αγιο Αντώνη τον Τσικαλαριανό, που είναι θαυματουργός κι ούλα τα κατορθώνει;'. Ο αγάς γέλασε κι απάντησε ειρωνικά: 'Ας δει ο γιος μου το φως και εγώ θα του πάω μια χοχλιδόκουπα λάδι'. Το παιδί έγινε καλά και ο αγάς φόρτωσε στο μουλάρι του δύο ασκιά λάδι και τράβηξε για την εκκλησία, στο τελευταίο σκαλί, ωστόσο, το ζώο έπεσε και το λάδι χύθηκε. Την τρίτη φορά που έγινε το ίδιο πράγμα ο Χριστιανός είπε στον αγά: 'Μια χοχλιδόκουπα λάδι έταξες μια χοχλιδόκουπα λάδι θέλει ο Αγιος'. (Πηγή: Ημερολόγιο 2012 του Πολιτιστικού Συλλόγου Τσικαλαριών).'Εκεί όλα είναι εν? απολύτω απλότητι./ Ολα χρηστά και άγια./ Αγέρας, χρώματα, ήχοι.../ η υλακή της ύαινας/ το σούρσιμο της σαύρας, του φιδιού,/ το κράξιμο του κόρακα.../ Εκεί στον τόπο του βαθιού στοχασμού/ όπου μονάζουν οι ψυχές,/ όπου φωτίζονται τα πνεύματα,/ όπου εισδύουν οι σοφοί Μύστες/ στα μυστήρια του Σύμπαντος'.Από το ποίημα 'Εν γη ερήμω και αβάτω και ανύδρω'του Βασίλη Δ. Δημουλά.ΧΑΙΡΕΤΩ ΣΑΣ ΚΙ ΑΓΑΠΩ ΣΑΣ!(http://petaxta.blogspot.com)

ΕΥΦΗΜΕΣ ΜΝΕΙΕΣ

2012-01-16T11:53:00.003+02:00

α 'ζάλα' του Λαογραφικού Ομίλου
Γράφοντας παλιότερα στη στήλη για την τρίμηνη περιοδική έκδοση του Λαογραφικού Ομίλου Χανίων 'Τα ζάλα', δεν ήμουν, κατά βάθος, αισιόδοξος για την πορεία της, το ομολογώ. Τι κι αν είχα εντυπωσιαστεί τόσο από το περιεχόμενο, όσο και από την... όλη εμφάνιση. Τι κι αν ο Λαογραφικός Ομιλος, ψυχή του οποίου είναι ένας απ’ τους πιο άξιους περβολάρηδες της κρητικής παράδοσης, ο Γιάννης ο Αγιασμενάκης, συνέχιζε τα... ζάλα του και μάλιστα μεγαλώνοντάς τα! Πολλά είναι τα περιοδικά που ξεκινούν με ενθουσιασμό, βγάζουν κάποια τεύχη και κάποια στιγμή σταματούν... Να, όμως, που το 'μοιραίο', στην περίπτωσή μας, δεν συνέβη και 'Τα ζάλα', έφτασαν αισίως στο δέκατο τεύχος τους. Αυτό, όμως, είναι το λιγότερο, αφού 'Τα ζάλα', δεν συνεχίζουν... σερνάμενα, απλώς για να συνεχίζουν, αλλά βελτιούμενα. Η διαπίστωσή μου, περιδιαβάζοντας τις 40 μεγάλου σχήματος, ιδιαίτερα επιμελημένες σελίδες, του προαναφερθέντος τελευταίου, χριστουγεννιάτικου τεύχους. Χρόνια πολλά κι ευτυχισμένο το 2012 κι απ’ τον Λαογραφικό Ομιλο Χανίων, λοιπόν. Χρόνια Πολλά απ’ τον Γιάννη Αγιασμενάκη, μέσα από μια αγαπητική γνωστική συνέντευξη που πήρε απ’ τον Μανώλη Κακλή. Χρόνια πολλά από τον και αρχισυντάκτη της έκδοσης, Γιάννη Στεφανογιάννη, μέσα από μια τεκμηριωμένη μελέτη με τίτλο 'Παθολογικά προβλήματα στα χέρια των μουσικών'. Χρόνια Πολλά από την Πηνελόπη Ντουντουλάκη, τον Σταμάτη Αποστολάκη, την Ασπασία Κοκολογιάννη, τον Λευτέρη Τσοντάκη, τον Παναγιώτη Μαυρομάτη, τον Κανάκη Γερωνυμάκη, τον Αντώνη Χαρχαλάκη, όπως και τη Μαρία Αγιασμενάκη και τη Στέλλα Αγιασμενάκη, εκλεκτά κείμενα των οποίων, επίσης, όμορφα εικονογραφημένα, έχουν βρει, το καθένα τη θέση του. Χρόνια πολλά και απ’ τη Βαγγελιώ Καμαριωτάκη - Αγιασμενάκη, τη γυναίκα του Γιάννη, που μου έστειλε το περιοδικό και που βοηθά στον συντονισμό των ζάλων του Λαογραφικού, πίσω απ’... τις κουρτίνες της δημοσιότητας. Και βέβαια απ’ όλους κι όλες, τους μερακλήδες και τις μερακλίνες (κι είναι τόσοι πολλοί και τόσες πολλές) που λειτουργούν στον περίκαλλο ναό του Λαογραφικού Ομίλου τη λαϊκή μας παράδοση, διδάσκοντας κρητικό ήθος. Να ’στε πάντα καλά, να συνεχίζετε τα ζάλα των προσπαθειών σας, Γιάννη!

Ενα παιχνίδι είν’ η ζωή...
Ενα παιχνίδ’ είν’ η ζωή, δεν ξέρεις τι θα δώσει/ το τελευταίο το χαρτί μπορεί και να σε σώσει. Μια απ’ τις πολλές και καλές μαντινάδες που τραγουδεί με τον δικό του χαρακτηριστικό τρόπο ο βιολάτορας Μανώλης Φαντάκης στο καινούργιο του CD με τίτλο 'Ελα ν’ αλλάξουμε καρδιές', που κυκλοφορήθηκε πρόσφατα απ’ τον Λαογραφικό Ομιλο Χανίων και από τον Πολιτιστικό Σύλλογο Πλεμενιανών 'Ο Πλέμενος'. Ενα παιχνίδ’ είν’ η ζωή, να συμφωνήσω, κι ένας απ’ τους τραγουδιστές αυτού του παιχνιδιού και ο μαθητής μου στην Στ’ τάξη του 17ου Δημ. Σχ. Χανίων, ο Μανώλης Φαντάκης.
Γεννημένος με τον έρωτα της κρητικής μουσικής μέσα του που του κληροδότησαν οι Φαντήδες, ο συνονόματός του και ο Ζερβός, ο Μανώλης. Μαθηματικά κάναμε στις μαντινάδες το γύριζε, θυμούμαι. Ενα παιχνίδι είν’ η ζωή. Θυμούμαι πόσο μ’ είχε εντυπωσιάσει πριν από μερικά χρόνια ένα άλλο του CD, 'Το κοκοράκι', το οποίο επίσης μου χάρισε με μια θερμή αφιέρωση. Και πόσο καμάρωνα για την εξέλιξή του κάθε φορά που τον άκουγα να παίζει, μαζί με τον λαγουτιέρη του κι επίσης σπουδαίο καλλιτέχνη της κρητικής μουσικής, Αρτέμη Πεντάρη, σε διάφορες εκδηλώσεις, στις περισσότερες αφιλοκερδώς. Ενα παιχνίδι ειν’ η ζωή...
Γράφω τούτη την εύφημη μνεία ακούγοντας για τρίτη φορά το καινούργιο σιντί του Μανώλη, που περιλαμβάνει 16 κομμάτια, τα εννιά απ’ τα οποία είναι συρτά. Δικοί του οι στίχοι, ερωτικοί οι περισσότεροι και δική του η μουσική, αποπνέει κισαμίτικη αύρα στα περισσότερα. Δεν είμαι βέβαια μουσικολόγος, ωστόσο, χάνομαι ακούοντας... Εχει μια απαλάδα, άλλο πράγμα, η φωνή του και μια σαγηνευτική αρχοντιά, έτσι όπως πλαισιώνεται απ’ τα άλλα όργανα, το βιολί του. Ενα παιχνίδι είν’ η ζωή... Ο Μανώλης παίζει βιολί και τα Κοτσιανά χορεύουν, μεταξύ των άλλων, τον παλιό και τον νέο κοτσιανό συρτό.
Οι αιωνόβιες ελιές πάνω τους θυμούνται τη συμπεριφορά που έχουν σε διάφορες περιπτώσεις τα φύλλα τους, έτσι όπως τα παίζει στα δάχτυλά του ο αέρας. Ενα παιχνίδ’ ειν’ η ζωή... Αργησα λίγο να γράψω για το καινούργιο σου σιντί, Μανώλη, όμως κάλλιο αργά παρά ποτέ.
'Το τελευταίο το χαρτί μπορεί και να σε σώσει', τραγουδάς...

Τα ξύλα να συμπαίνετε…
Πολλά, απ' αυτά που φυλάω, άξια κατά τη γνώμη μου εύφημης μνείας, μου έχουν ξωμείνει, λόγω του ό,τι δύο Δευτέρες (26 Δεκεμβρίου και 2 Ιανουαρίου) δεν κυκλοφορήθηκε η εφημερίδα. Μεταξύ αυτών και η ρίμα που μου έστειλε (βλ. σχετική αναφορά 'στα πεταχτά' 23-12-2011) για να συνοδεύσει τις ευχές του, ο και καλός μου φίλος, γνωστός ποιητάρης, Κωστής Λαγουδιανάκης, με τίτλο 'Αλλής λοής Χριστόγενα'. Και γιατί το είχα υποσχεθεί δημοσιεύω σήμερα ένα απόσπασμά της. Κυρίως, όμως, γιατί έχει τον δικό του τρόπο ο Λαγουδιανάκης να μας προβληματίζει, χρησιμοποιώντας με χιούμορ ξεχασμένες λέξεις της κρητικής διαλέκτου: Το 'δεύτερο μνημόνιο' είναι παρθένο λάδι/ και το φαΐ ετσά λοής δε θα 'χει ένα ψεγάδι./ Βάλετε και μπαχαρικά 'κουρέματα' καμπόσα/ ετσά φαΐ θα γεύγεται και θα παινά η γλώσσα./ Τα ξύλα να συμπαίνετε, να 'χει πυρά μεγάλη/ την 'εφεδρεία' αντί κριας βάλετε στο τσικάλι./ Βάλετε και 'απόλυση', βάλετε κι 'ανεργία'/ για να μην 'βλάπτει σοβαρά' του χρέους την υγεία./ Του 'χρέους η διαχείριση' θα είναι 'πρώτο πιάτο'/ με 'των ταμείων το έλλειμμα' θα 'χομε και σφουγγάτο./ Σάικα φαίνεται η δουλειά πως είναι 'μια πατάτα'/ και θα 'χει και περίσσεμα, τρουλί - τρουλί τα πιάτα./ Κι αν έρθει βαρυστομαχιά, υπάρχει και η σόδα/ τον εδικό του καθαείς ν' αντιπατεί στον πόδα.

Χανιώτικα νέα ( 16.01.2012)

ΠΑΙΔΟΤΟΠΟΣ

2012-01-15T08:57:00.002+02:00

Το 13ο ΔΗΜ. ΣΧ. ΣΤΑ ΠΕΜΟΝΙΑ
Βγάζοντας τσικουδιά και ψήνοντας ψωμί
Στα Πεμόνια Αποκορώνου πήγαν πριν από δύο περίπου μήνες τα παιδιά διαφόρων τάξεων του 13ου Δημ. Σχ. Χανίων, ύστερα από πρόσκληση της οικογένειας του Μανώλη Αρχαγγελάκη. Κατ? αρχήν τα παιδιά της Στ1 και των δύο τμημάτων της Β? για να παρακολουθήσουν κυρίως τη διαδικασία παρασκευής της τσικουδιάς και ύστερα τα παιδιά των δύο τμημάτων της Α? για να πάρουν μέρος, προπάντων, στο ζύμωμα και στο ψήσιμο ψωμιού στον ξυλόφουρνο. Τις εντυπώσεις τους απ? αυτές τις επισκέψεις, όπως μας τις περιγράφουν, διανθισμένες με μερικές σχετικές φωτογραφίες απ? το ζύμωμα και μια που δείχνει ένα ρακοκάζανο, καθώς και δύο συνταγές για ψωμί, φιλοξενούμε στο σημερινό Παιδότοπο. Κάλλιο αργά, παρά ποτέ!
Αυτά κι αν είναι μαθήματα που μένουν για πάντα χαραγμένα στο μυαλό, μα και στην καρδιά των παιδιών. Αυτές κι αν είναι παιδαγωγικές πρωτοβουλίες. Αυτή κι αν είναι η έκφραση της κρητικής φιλοξενίας!
Β.Θ.Κ.

Πριν λίγες μέρες η τάξη μας ΣΤ1, επισκέφθηκε το χωριό Πεμόνια. Εκεί παρακολουθήσαμε τη διαδικασία παρασκευής της τσικουδιάς.
Στον χώρο παρασκευής υπήρχε ένας μεγάλος χτιστός φούρνος, στον οποίο έκαιγαν ξύλα συνεχώς. Από πάνω υπήρχε ένα μεγάλο, μεταλλικό, σφραγισμένο καζάνι, ηλικίας πάνω από 100 ετών. Μέσα στο καζάνι είχαν βάλει αρωματικά φυτά (περγαμόντο ή δεντρολίβανο) καθώς επίσης και τα φλούδια από τα σταφύλια, τα οποία είχαν πατήσει στον τρύγο. Πάνω από το καζάνι υπήρχε ένας σωλήνας, ο οποίος κατέληγε σε έναν πιο φαρδύ σωλήνα (δοχείο) και αυτός τελείωνε σε ένα πολύ λεπτό σωληνάκι.
Ενώ έκαιγε η φωτιά, έβραζαν τα τσίκουδα και τα υγρά τους εξατμίζονταν και από το σωλήνα οι υδρατμοί κατέληγαν στο δοχείο. Εκεί υγροποιούνταν, καθώς μέσα από αυτόν περνούσε κρύο νερό.
Μετά από τη διαδικασία αυτή γίνεται το ξεκαζάνιασμα.
Το καζάνι ανοίγει, βγάζουμε τα τσίκουδα και αφού πλυθεί το καζάνι και αδειαστεί, συνεχίζουμε την ίδια διαδικασία με άλλα τσίκουδα. Η εμπειρία μας αυτή ήταν φανταστική, μοναδική, γιατί μας έδωσε την ευκαιρία να δούμε από κοντά την παραγωγή ενός κρητικού, παραδοσιακού προϊόντος, που χρόνια τώρα συνεχίζει να είναι από τα πιο ξεχωριστά ποτά που υπάρχουν στην Ελλάδα. Θα θέλαμε ακόμη να ευχαριστήσουμε πολύ τον κ. Αρχαγγελάκη, που με πολλή χαρά μας υποδέχτηκε, μας φιλοξένησε και μας εξήγησε πολύ παρασταικά την παραπάνω διαδικασία.

Η τάξη του ΣΤ1
Η επίσκεψή μας στα Πεμόνια ήταν πολύ διασκεδαστική αλλά μας έμαθε και πολλά πράγματα. Μας έδειξαν πώς φτιάχνεται η τσικουδιά, με την οποία και κέρασαν τους δασκάλους. Εμάς μας κέρασαν ντακάκια με χυμό. Αργότερα μας έδειξαν πώς φτιάχνουν το ψωμί. Είδαμε ένα φούρνο τουλάχιστον 50 ετών ο οποίος ήταν χειροποίητος. Μετά κάναμε μια βόλτα στο χωριό. Περάσαμε πολύ ωραία.
Βάλια Μαργαριτάκη

Πριν λίγο καιρό επισκεφθήκαμε τα Πεμόνια και πήγαμε σε ένα εργαστήριο παραγωγής τσικουδιάς. Εκεί με απλά λόγια μας εξήγησαν πώς τη φτιάχνουν. Απέναντί σου μπορούσες να δεις τα μηχανήματα, παλιά αλλά ακόμα θαυματουργά. Η διαδικασία παρόλο που φαινόταν απλή ήταν κοπιαστική. Το τσουκάλι που έβραζε την τσικουδιά ήταν σαν αυτό της μάγισσας. Ολοι αναρωτιόμασταν τι θα έβγαινε από αυτό. Πριν φύγουμε μας κέρασαν μια κρητική νοστιμιά: ντάκο και οι δάσκαλοι δοκίμασαν τσικουδιά σε διάφορες γεύσεις. Ηταν μια απίστευτη εμπειρία!
Αντζελα Μπενγκασι

Στο 13ο Δ.Σ. Χανίων μετά από διάφορες προτάσεις και συζητήσεις πήραν την απόφαση, να επισκεφθούμε ένα παραδοσιακό 'ρακοκάζανο' (αποστακτήριο) τσικουδιάς. Η τσικουδιά είναι ένα προϊόν που βγαίνει μόνο στην Κρήτη. Η απόσταξη (της τσικουδιάς) γίνεται από τα στράφυλα των σταφυλιών. Εχουμε πάρει πρώτα το κρασί, το αποθηκεύουμε σε διάφορα βαρέλια για 30 ημέρες. Μετά αρχίζει διαδικασία της απόσταξης. Βάζουμε τα στράφυλα (τσίκουδα) σε ένα μεγάλο χάλκινο καζάνι το οποίο έχει και ένα μεγάλο καπάκι που μοιάζει σαν ένα μεγάλο τσικάλι. Στην κορφή έχει ένα σωλήνα που περνάει από μια δεξαμενή νερού και υγροποιείται ο ατμός και παράγεται η ΤΣΙΚΟΥΔΙΑ! Χρησιμοποιούνται ξύλα για το ζέσταμα που είναι και παραδοσιακό. Εκεί κάθε μέρα γίνονται πολλές ωραίες παρέες και αποσπερίδες με μεζέδες και καλό κρασί. Ολοι οι χωριανοί και οι επισκέπτες περνούν πολύ ωραία γιατί είναι ένα έθιμο που το είχαν στα παλιά χρόνια και το κρατάμε μέχρι σήμερα. Τα καζάνια υπάρχουν 1-3 περίπου σε κάθε χωριό που εξυπηρετούν τις ανάγκες των κατοίκων του κάθε χωριού. Το συγκεκριμένο 'ρακοκάζανο' που επισκεφτήκαμε βρίσκεται στο χωριό Πεμόνια Αποκορώνου και ανήκει στον μπαμπά μου, που το κληρονόμησε από τον παππού μου και αυτός από τον πατέρα
του και είναι περίπου 120-130 ετών. Καλό θα είναι να τα προσέξουμε να μην χαθούν γιατί τα πράγματα είναι η παράδοση μας και πρέπει να τα προσέξουμε.
Αρχαγγελάκη Ελένη

Η πρώτη τάξη του 13ου δημοτικού σχολείου Χανίων επισκέφτηκε ύστερα από την πρόσκληση που του έγινε από τον κύριο και την κυρία Αρχαγγελάκη. Εκεί σ? ένα παραδοσιακό χώρο τα παιδιά ζύμωσαν και έψησαν ψωμί στον ξυλόφουρνο. Επιστρέφοντας στην τάξη αναζήτησαν παραδοσιακές συνταγές για την παρασκευή ψωμιού.
ΣΥΝΤΑΓΗ ΓΙΑ ΨΩΜΙ
ΥΛΙΚΑ: 1 κιλό αλεύρι, 2 φακελάκια μαγιά, 1 κουταλιά της σούπας ζάχαρη, 1 κουταλιά της σούπας αλάτι, 2 1/2 φλιτζάνια του τσαγιού χλιαρό νερό, 1/4 φλιτζάνι του τσαγιού λάδι
ΕΚΤΕΛΕΣΗ: Διαλύετε τη μαγιά σε 2 1/2 φλιτζάνια χλιαρό νερό. Προσθέτετε τη ζάχαρη και το αλάτι και ανακατεύετε να διαλυθούν. Προσθέτετε το αλεύρι και το λάδι και ζυμώνετε το μείγμα μέχρι να γίνει λείο. Καλύπτετε το μπολ με μια πετσέτα και το αφήνετε σε ζεστό μέρος για 30-40 λεπτά, ώστε να διπλασιαστεί σε όγκο. Πλάθετε τη ζύμη σε 2 φρατζόλες και τις βάζετε σε βουτυρωμένα ταψιά. Τα καλύπτετε με πετσέτα σε ζεστό μέρος 35 βαθμούς κελσίου 1 ώρα περίπου, ώστε να διπλασιαστούν σε όγκο. Ψήνετε το ψωμί σε μέτρια προθερμασμένο φούρνο για 45-60 λεπτά.
Δημήτρης Συριανόγλου

Χανιώτικα νεα (15.01.2012)

ΣΤΑ ΠΕΤΑΧΤΑ

2012-01-14T11:50:00.002+02:00

ΣΤΑ ΠΕΤΑΧΤΑ
Φίλες και φίλοι, καλημέρα!

ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ των φαναριών! Αχ αυτά τα παιδιά των φαναριών... Τα ζητιανάκια! Αχ αυτά τα ζητιανάκια... Πώς καρφώνουν τα μάτια τους στα μάτια μας!

Η ΕΛΛΑΔΑ της Ανεργίας... Η Ελλάδα της Ανέχειας... Η Ελλάδα των Αυτοκτονιών... Η Ελλάδα της Ανασφάλειας... Η Ελλάδα της Αγωνίας... Τι να πρωτοπρολάβει κι αυτή η κακόμοιρη Ελλάδα της Αλληλεγγύης!

ΚΙ ΟΜΩΣ, αν όχι όλα, πολλά μπορεί να τα προλάβει η ωραία Ελλάδα της αλληλεγγύης. Να μην αφήσει ούτε ένα σπίτι να πεινάσει. Να μην αφήσει έκθετο στην παγωνιά κανέναν άστεγο. Κόντρα σ? όλους εκείνους που τη χρησιμοποιούν σαν πειραματόζωο. Κόντρα στους 'Μερκοζί' και σ? αυτούς που κρύβονται πίσω τους. Ταυτόχρονα, ωστόσο, πρέπει να ρυθμίσει με τον προσήκοντα τρόπο όλα εκείνα που πηγαίνουν στραβά, γιατί υπάρχουν πράγματα που πηγαίνουν, να μην το κρύβουμε. Δεν μας φταίνε για όλα οι άλλοι.

Ή ΣΤΡΑΒΟΣ είν? ο γιαλός ή στραβά αρμενίζουμε. Και στραβός είναι ο γιαλός και στραβά αρμενίζουμε. Η απάντησή μου στο παρά πάνω δίλημμα. Εκ των ων ουκ άνευ, βέβαια, ότι πρέπει πρώτα να ισιώσει ο γιαλός για να αρμενίζουμε ίσια.

ΑΛΙΜΟΝΟΣ του που δεν έχει νύχια να ξυστεί και περιμένει να τονε ξύσουνε οι άλλοι. Σκέφτομαι συχνά τελευταία την παροιμία αυτή, έτσι όπως την έλεγε η μάνα μου. Αυτό θέλει ν? αποκτήσει η Ελλάδα, νύχια για να μπορεί να ξύνεται. Το πολιτικό σύστημα, έτσι, όπως λειτουργούσε δεν της τα έδωσε. Να ελπίσουμε ότι θα βάλει μυαλό; Για το σύστημα κι όχι για τα όποια φθαρμένα πρόσωπα υπάρχουν, μιλώ.

ΚΑΤΑ τον λαό και οι κυβερνήτες του βεβαίως, βεβαίως. Πάντως ο γερω-δάσκαλος με τον οποίο κουβεντιάσαμε το θέμα σε μάκρος τις προάλλες, είναι αισιόδοξος. Η κοινωνία δεν είναι στέρφα, μου είπε χαρακτηριστικά.

ΕΓΙΝΕ μια θετική κίνηση για τους αστέγους στα Χανιά, πάντως. ...Προωθείται η εγκατάστασή τους στο Δημοτικό Γηροκομείο και στην παλιά Ηλεκτρική. Αξίζει ένα μπράβο το Δημοτικό μας Συμβούλιο. Από τον φίλο Γιάννη Κοκκινάκη, εν είδει σχολίου, στη σελίδα μου στο φέισμπουκ, όπου αναρτώ τα 'πεταχτά', τις προάλλες η επισήμανση. Σωστά. Το καλό να λέγεται.

'ΝΑ ?ΝΑΙ καλά και να συνεχίσει να ερευνά και για λογαριασμό των 'πεταχτών', ευχήθηκα τις προάλλες διά της στήλης, στον και καλό φίλο Δημήτρη Νικολακάκη, συνοδεύοντας το ευχαριστώ μου για το βιβλίο 'Διογένης ο Κυνικός', που μου έστειλε. Ενας απ? τους καρπούς της έρευνάς του μόλις έφτασε κι έχει να κάνει με τη λέξη 'γεμεκλίκι', την οποία χρησιμοποίησα προ ημερών.

ΓΡΑΦΕΙ σε μήνυμα που μου έστειλε μέσω Διαδικτύου μεταξύ των άλλων ο Δημήτρης: 'Η λέξη προέρχεται από την επίσης τουρκική yemek που σημαίνει φαγητό και τρώγω. Αυτή πάλι προέρχεται από τη λέξη yem που σημαίνει τροφή αλλά και ζωοτροφή (εξ ου και το «γέμι» που δίνουμε στα ζώα.) Τη λέξη αυτή οι Τούρκοι τη δανείστηκαν από την ελληνική «γεύμα»'.

ΚΑΠΟΤΕ ο Διογένης ζήτησε από τον Πλάτωνα κρασί και σύκα. Οταν ο Πλάτωνας του έστειλε ένα ολόκληρο αγγείο γεμάτο, ο Διογένης του είπε: 'Εσύ, αν σε ρωτήσουν πόσο κάνουν δύο και δύο, θα πεις είκοσι; Ετσι ούτε αυτά που σου ζητούν δίνεις ούτε σε αυτά που σε ρωτούν απαντάς'. (Πηγή: Διογένη Λαερτίου: 'Διογένης Κυνικός', εκδ. 'γνώση').

'Του ?βαλα στο χεράκι ένα κέρμα/ κι αυτό, σαν κάρφωσε το βλέμμα του στα μάτια μου.../ ...με τάραξε./ Αναψε πράσινο, ο διπλανός, ο πίσω μου,/ κορνάριζαν.../ Ξεκίνησα κι απομακρύνθηκα,/ με το μυαλό καθηλωμένο/ στα μαύρα τα ματάκια της μιζέριας./ Πού ξέρεις, μπορεί να ?λεγε αλήθεια...... και χαλάλι του...'.
Από το ποίημα 'Το ζητιανάκι' του Γιάννη Πολυράκη.

ΧΑΙΡΕΤΩ ΣΑΣ ΚΙ ΑΓΑΠΩ ΣΑΣ!
(http://petaxta.blogspot.com/)

Χανιώτικα νέα (14.01.2012)

ΣΤΑ ΠΕΤΑΧΤΑ

2012-01-13T11:37:00.002+02:00

Φίλες και φίλοι, καλημέρα!

ΑΝΑΖΗΤΟΥΝΤΑΙ όνειρα... Ζητούνται ενισχύσεις... Μόνος, απορημένος και άπορος, ανυπόδητος και πένης, πάντα σε ρόλο εξάγγελου, ωστόσο, ο Ποιητής.

Η ΑΤΥΧΙΑ να είσαι Ελληνας. Ο τίτλος άρθρου της γερμανικής εφημερίδας Suddeutsche Zeitung. 'Ο εφιάλτης δεν έχει τέλος. Το μέλλον φαίνεται ολοένα και πιο δυσοίωνο στους Ελληνες', η αρχή του άρθρου (www.nooz.gr).

ΚΑΙ ΟΜΩΣ λεφτά υπάρχουν και παραϋπάρχουν. Για τα κόμματα απ’ τη μια άκρη ως την άλλη βεβαίως - βεβαίως. Κατά 6 εκατ. ευρώ αυξήθηκε η συνολική χρηματοδότηση των κομμάτων το 2011 σε σχέση με τα ποσά που έλαβαν το 2010. Αν είναι δυνατόν.

'VIVE LA GRECE: Ζήτω η Ελλάδα και ας μην αφήσουμε τους τεχνοκράτες να ρίχνουν στα γόνατα τους φίλους και τους αδερφούς. Ακόμα περισσότερο, μην τους αφήνουμε να τους ταπεινώνουν και να ταπεινώνουν κι εμάς'. Το τέλος ενός άρθρου που δημοσιεύθηκε στη γαλλική εφημερίδα Monde και φέρει την υπογραφή του Erienne Roland, πρώην διευθυντή της Γαλλικής Σχολής Αθηνών και επίτιμου καθηγητή Ελληνικής Αρχαιολογίας στο Πανεπιστήμιο Paris I Panteon - Sorbon (πηγή: http://politics.net/).

ΥΠΑΡΧΟΥΝ ακόμα φιλέλληνες. Πάντα θα υπάρχουν φιλέλληνες. Οσο υπάρχουν Ελληνες...
ΕΥΤΥΧΩΣ που χιόνισε κι είδαμε άσπρη μέρα. Εστω και στην τηλεόραση. Κατά τα άλλα μαύρη μαυρίλα πλάκωσε, μαύρη σαν καλιακούδα.

'ΔΕΝ ΝΟΕΙΤΑΙ Δήμος Χανίων χωρίς Αγίους Αποστόλους. Εκεί κολυμπάμε, εκεί τραγουδάμε, εκεί περπατάμε, εκεί ερωτευόμαστε. Εκεί κάνουμε τα πάντα γιατί είναι η αυλή μας, το σπίτι μας, η διέξοδός μας'. Προσυπογράφουμε άπαντες τα που είπε ο δήμαρχος Χανίων, Μανώλης Σκουλάκης, για τους Αγίους Αποστόλους, εκφράζοντας το δημόσιο αίσθημα κόντρα στις... γερουλάνιες υπαναχωρήσεις. Να είμαστε έτοιμοι, ωστόσο, ν’ αγωνιστούμε!

'ΑΓΩΝΙΖΟΥ, κοπίαζε, μαρτύρει εν ανάγκη, αλλά τρέμε την απόλυτον ανάπαυσιν και την ησυχίαν, διότι και ταύτα ονομάζονται θάνατος· ο δε θάνατος, όταν καταβάλλη διά του απλέτου φωτός, είναι τρομερώτερος, παρ’ όταν καταβάλλη διά του σκότους'. Από τη 'Χρυσή Διαθήκη' του Πολύβιου Δημητρακόπουλου.

Η ΔΥΣΤΥΧΙΑ του να είσαι Ελληνας. Ο τίτλος του πιο γνωστού βιβλίου απ’ τα πολλά που έγραψε ο Νίκος Δήμου. Σε άλλο μήκος κύματος...

ΚΑΛΑ ΤΟ ΚΑΝΕΙ ο προπονητής του Α.Ο. Πλατανιά, Τίμος Καβακάς κι επαναλαμβάνει διαρκώς σ’ όλους τους τόνους ότι στόχος της ομάδας είναι η σωτηρία παρά το γεγονός ότι βρίσκεται επικεφαλής στο πρωτάθλημα της Β’ Εθνικής. Οχι μόνο γιατί απού έχει καεί στον χυλό φυσά και τον γιαούρτη, αλλά και γιατί ο Θεός να σε φυλάει απ’ τη γλωσσοφαγιά. Φυλάει, λοιπόν, τα ρούχα του για να ’χει τα μισά.

Ο ΟΥΛΠΙΑΝΟΣ συνήθιζε, όπου και να βρισκόταν, σε δρόμους, σε περιπάτους, σε βιβλιοπωλεία ή σε λουτρά, να κάνει σε όλους ερωτήσεις. Ποτέ του δεν πήγαινε για φαγητό, αν δεν έκανε πρώτα την ερώτηση 'κείται ή ου κείται...' (δηλαδή λέγεται ή δε λέγεται). Για τον λόγο αυτό τον αποκαλούσαν Κειτούκειτο. Το παρωνύμιο αυτό παραμέρισε το κύριο όνομά του. Από το βιβλίο 'Η άλλη όψη της Ιστορίας' (εκδ. 'Σαββάλας').

'Αναζητούνται όνειρα/ στην πρωινή πάχνη./ Ζητούνται ενισχύσεις/ για την επόμενη νύχτα./ Η Νήσος αρμενίζει/ θάλασσα - θειάφι/ κι οι αλυσίδες γύρω της σφίγγουν./ Τα σκυλιά σε συναγερμό/ οι προμήθειες λίγες/ οι άντρες πεινασμένοι/ οι γυναίκες ανοίγουν/ η σφραγίδα μπαίνει/ οι άντρες κυνηγούν/ τους ίσκιους που αιωρούνται/ κι οι γυναίκες σφαλίζουν/ ν’ αναπαυτούν οι πολεμιστές/ στα σύνορα των ονείρων'.
Το ποίημα 'Σφραγίδα' του Δημήτρη Κακαβελάκη.

ΧΑΙΡΕΤΩ ΣΑΣ ΚΙ ΑΓΑΠΩ ΣΑΣ!
(http://petaxta.blogspot.com/)

ΣΤΑ ΠΕΤΑΧΤΑ

2012-01-12T10:29:00.002+02:00

Φίλες και φίλοι, καλημέρα!

Η ΕΛΛΑΔΑ ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΙΣ τηλεοράσεις ξημεροβραδιάζεται. Το πρωί στα πρωινάδικα, το μεσημέρι στα μεσημεριανάδικα και το βράδυ στα βραδινάδικα. Το ?πε το ?πε ο παπαγάλος...

ΠΕΡΙΜΕΝΟΝΤΑΣ ΤΗ ΜΕΓΑΛΗ βαρυχειμωνιά. Τη βαρυχειμωνιά που θα μας κλείσει μέσα για τα καλά. Ολο έρχεται, όλο φτάνει, αλλά δεν εγκαθίσταται ή μήπως εγκαταστάθηκε; Παράπονο κι αυτό!

ΕΙΝΑΙ ΩΡΑΙΟ ΝΑ ΒΛΕΠΕΙΣ το χιόνι να τα κάνει όλα άσπρα απ? το παράθυρό σου. Να θαυμάζεις τον χορό των νιφάδων. Μέσα στη θαλπωρή του σπιτιού σου. Εσύ δεν είσαι άστεγος και δεν ξέρεις τι πάει να πει να σε δέρνει το χιόνι και να σε πηρουνιάζει το κρύο.

Η ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΕΛΛΗΝΙΚΗ τραγωδία σε πλήρη εξέλιξη. Η μεγαλύτερη όλων των εποχών. Σπονδυλωτό έργο με πολλές αυτοτελείς ιστορίες. Μια μάνα αφήνει το παιδί της σε Ιδρυμα γιατί δεν έχει να το θρέψει. Ενας άστεγος πεθαίνει στο παγκάκι που χρησιμοποιεί σαν κρεβάτι. Ενας άνεργος προσπαθεί να επιβιώσει ζητιανεύοντας...

ΑΛΛΑΖΟΥΜΕ Ή ΒΟΥΛΙΑΖΟΥΜΕ... Πριν από 27 μήνες, μας το έλεγαν, το θυμάστε. Και μας... άλλαξαν τα φώτα. Το βούλιαγμα, βούλιαγμα.
ΔΕΛΦΙΝΟΙ (ΜΕ ΟΜΙΚΡΟΝ ΓΙΩΤΑ η τελευταία συλλαβή, παρακαλώ), δελφινάκοι (πάλι με όμικρο γιώτα η τελευταία συλλαβή) πάμε πιο γρήγορα... Δεν είναι δικό μου. Το βρήκα στην ηλεκτρονική εφημερίδα του Κώστα Μπετινάκη (www.styx.gr) κι είπα να σας το μεταφέρω. Το χιούμορ, χιούμορ. Και μη μου πείτε ότι δεν το πιάσατε.

'Θ? ΑΚΟΥΣΗΣ ΝΑ ΛΕΓΟΥΝ, ότι ουχί σπανίως παρουσιάζονται τα πράγματα εκτοπισμένα και ανακατωμένα εις τον κόσμον· εν τούτοις μεθ? όλον το ανακάτωμά των, αργά ή γρήγορα κατορθώνουν να ευρίσκουν την σειράν των και την εποχή των, και τον τρόπον των, -εφόσον τουλάχιστον η γη δεν αποφασίζει να μείνη ακίνητος'. Από τη 'Χρυσή Διαθήκη' του Πολύβιου Δημητροκόπουλου.

ΧΑΛΑΛΙ ΣΟΥ, ΒΑΣΙΛΙΚΕ, όσο νερό κι αν πίνεις,/ μα εσύ το κάνεις άρωμα και μας το ξαναδίνεις. Τι ?ταν ν? αναρτήσω στη σελίδα μου στο φέισμπουκ τη Δευτέρα, μαζί με τις εύφημες μνείες και μια φωτογραφία με βασιλικούς. Πολλοί είναι αυτοί που τον θεωρούν το λουλούδι τους, εκτός από μένα. Ενας απ? αυτούς και ο φίλος Γιάννης Χουδαλάκης που έγραψε εν είδει σχολίου και τη μαντινάδα.

ΤΟΥ ΓΕΝΑΡΗ ΤΟ ΦΕΓΓΑΡΙ παραλίγο μέρα μοιάζει. Το ξέρω ότι έγραψα και τις προάλλες τούτη την παροιμία. Την ξαναγράψω, ωστόσο, για να πω τούτο: Για ποιο φεγγάρι μιλάμε, όταν ο ουρανός είναι σκεπασμένος μέρα νύχτα με βαριά σύννεφα. Και βέβαια, για ποιον ήλιο;

ΓΡΗΓΟΡΗ ΣΑΚΑΛΗ, ΠΟΙΗΤΗ, Στενήμαχος Νάουσας: Τι σημασία έχει, ποιητή, αν γνωριζόμαστε ή δεν γνωριζόμαστε προσωπικά. Σημασία έχει ότι επικοινωνήσαμε μαζί μέσω της ποιητικής σου συλλογής 'Θαμμένος στην άμμο' (εκδ. 'Πλανόδιον', Αθήνα 2010) που είχες την καλοσύνη να μου στείλεις. Να σου το μηνύσω και διά της στήλης. Πολλά απ? τα ποιήματά σου μπορούν να χρησιμοποιηθούν σαν επίλογος στα 'πεταχτά' μου. Καίριος ο λόγος σου 'στην πλήθουσα αγορά των μεταπραττών, όπου διατιμούνται τ? αδιατίμητα', για να χρησιμοποιήσω μια έκφραση του Χρίστου Μαλεβίτση.

ΚΑΠΟΤΕ ΡΩΤΗΣΑΝ ΤΟΝ Διογένη τον Κυνικό αν ο θάνατος είναι κακό πράγμα κι αυτός απάντησε: 'Πώς είναι δυνατόν να μας κάνει κακό αυτό που όταν έρχεται εμείς δεν αισθανόμαστε τίποτα;'. (Πηγή: Διογένη Λαέρτιου 'Διογένης ο Κυνικός', εκδ. 'Γνώση').

'Φωτοκύτταρα σε εντοπίζουν./ Μηχανή αντιγραφής εγκεφάλου/ ενεργοποιείται./ Ειδικοί φρουροί/ κατάλληλα εκπαιδευμένοι/ σε πάνε στο τμήμα Αστυνομίας σκέψης/ όπου σε γδύνουν/ και με λέιζερ σε μαστιγώνουν/ ώσπου ο εγκέφαλός σου να γίνει/ παχύρρευστο υγρό./ Δέκα χρόνια/ καταναγκαστικής μάθησης/ σε πνευματική γκουλάγκ/ σε συμμορφώνουν./ Είσαι πλέον έτοιμος/ να εκτελείς βοηθητικές εργασίες/ στο περιθώριο της αποικίας'.
Το ποίημα 'Ετοιμος' του Γρηγόρη Σακαλή.
ΧΑΙΡΕΤΩ ΣΑΣ ΚΙ ΑΓΑΠΩ ΣΑΣ!
(http://petaxta.blogspot.com/)

Χανιώτικα νέα (12.01.2012)

ΕΥΘΥΒΟΛΑ ΚΑΙ ΜΗ…

2012-01-11T11:13:00.002+02:00

Αρνούμαι να κλάψω...
Γράφει ο
NΕΚΤΑΡΙΟΣ ΕΥ. KΑΚΑΤΣΑΚΗΣ
kak_nektar@yahoo.gr

Μανιασμένη θάλασσα, χιονισμένες οι Μαδάρες, ένα απόγευμα βγαλμένο από ταινία του Αγγελόπουλου... Μετέωρη η σκέψη μου, ο λογισμός!
Αρνούμαι να κλάψω για ένα προδιαγεγραμμένο τέλος ενός ανθρώπου...
...Θα ήθελα να μιλήσω για τη βροχή που αυλακώνει στο τζάμι μου, το βλέμμα της μικρής μου κόρης καθώς θωρεί με να καθαρίζω τη θαμπάδα για να ξεκαθαρίσει η θέα πέρα από το μπαλκόνι μας! Το ύφος της ως βλέπει να γέρνουν τα γυμνά κλαδιά των δέντρων από τον δυνατό αέρα...
Να ζωγραφίσω πώς ακουμπά το κεφάλι στον ώμο μου, κουρνιάζει στην αγκαλιά μου, με τα δυο της τα χεράκια αγγίζει τα μάγουλά μου, 'σ? αγαπώ' μου ψιθυρίζει...!
...Και... παράδοξο; Θα ?θελα πολύ να χαμογελάσω ήπια, γλυκά να μειδιάσω με όλα αυτά που ακολούθησαν την είδηση του θανάτου του αστέγου μας...!
Θέλω να αναφερθώ σε αυτόν κολλώντας του την κτητική αντωνυμία 'μας', τεχνηέντως να... επιτείνω την απώλειά του, ίσως γιατί ήδη άρχισε και ξεχνιέται!
Ξεχνιέται η απώλεια τ? ανθρώπου, καταγράφηκε το συμβάν κι άρχισαν οι λογής - λογής θεσμικοί να συζητούν για τις λύσεις στο πρόβλημα!
[Μανιασμένη θάλασσα, μανισμένος ο Θεός; Κρύβονται όλοι πίσω από τις λέξεις· εκείνοι που ξέρουν να τις ταιριάζουν καλύτερα, καλύτερα καμουφλαρισμένοι]!
Ναι, το μειδίαμά μου ίσως αρκεί να ανταπαντήσει στις δηλώσεις τους γι? αυτόν τον θάνατο! Αρκεί να δηλώσει τη θέση μου και σε πλείστες άλλες ειδήσεις, στην επικαιρότητα που 'τρέχει', μην αφήνοντας πολλά περιθώρια για βαθύτερες σκέψεις και συλλογισμούς, για δράσεις εναντίωσης στα κακώς κείμενα που όλοι μας βλέπουμε, όλοι μας τα ξέρουμε, όλοι μας τα συζητούμε μα ως φαίνεται δεν είναι ακόμη η ώρα για να τ? αλλάξουμε...
Δεν σημαίνει όμως ότι δεν θα ?ρθει ο καιρός γι? αυτήν την αλλαγή...

ΣΤΑ ΠΕΤΑΧΤΑ

2012-01-10T13:22:00.002+02:00

Φίλες και φίλοι, καλημέρα!

ΔΑΚΡΥΑ, ΔΑΚΡΥΑ αληθινά (αλλά και δάκρυα ψεύτικα) για τον πρώτο θάνατο άστεγου στην πόλη μας. Φτάνουν, ωστόσο, τα δάκρυα; Τι κάνουμε ύστερα από ή μαζί με τα δάκρυα; Τι κάνουμε για να μην υπάρχουν άστεγοι, να έχουν όλοι ένα κεραμίδι πάνω από το κεφάλι τους; Τι κάνουμε για να βρει τη θέση του ο Προμηθέας στον Παράδεισο; Πόσο μετακινεί ο πόνος τους ανθρώπους;

Ο ΚΙΜΩΝ ΚΟΥΛΟΥΡΗΣ είχε μια μικρή περιπέτεια με την Αστυνομία. Γράψτε λάθος. Η Αστυνομία είχε μια μικρή περιπέτεια με τον Κίμωνα Κουλούρη. Ας πρόσεχε... Κίμων! Κίμων, Κίμων! πού είσαι νιότη που ?δειχνες πως θα γινόσουν άλλος... Είναι να μην θυμηθώ τον ποιητή;

ΚΡΙΣΙΜΟ ΤΟ ΤΡΙΜΗΝΟ που ακολουθεί για την ελληνική οικονομία. Ιδιαίτερα κρίσιμος ο μήνας που διανύουμε. Ετσι μας λένε κι εξακολουθούν να παίζουν ο καθένας το παιχνίδι του. Τα παιδία παίζει...

Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ της ακυβερνησίας ή η ακυβερνησία της κυβέρνησης; Και το ένα και το άλλο σε ισχύ.

ΝΑ ΜΑΘΟΥΜΕ ΣΤΑ ΠΑΙΔΙΑ και ως γονείς και ως δάσκαλοι να μη ζητούν το παραπάνω για τα ίδια αλλά το απαραίτητο για όλα. Περί παιδαγωγικής η κουβέντα μας προχθές με τον φίλο μου τον γερω-δάσκαλο.
ΝΑ ΟΔΗΓΑΣ ΜΕ ΣΥΝΕΣΗ και καθαρό το πνεύμα/ είν? άδικο η άσφαλτος να πλημμυρίζει αίμα. Από τον Σύλλογο για την Πρόληψη από τα Τροχαία Ατυχήματα στα Χανιά (ΠΡΟ.Τ.Α. Χανιά) η συμβουλευτική μαντινάδα, που μου την... προώθησε μέσω Διαδικτύου ο φίλος Γιάννης Γαβριλάκης. Ισχύει πάντα...

'ΤΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ από τις γιορτές για το χειμερινό ηλιοστάσιο και το Μίθρα. Τα Θεοφάνια από τα Ανθεστήρια και τα Διονύσια των αρχαίων Ελλήνων. Το Πάσχα από την αντίστοιχη εβραϊκή γιορτή και τις γιορτές της άνοιξης. Το «αγαπάτε αλλήλους» γιορτάζεται ποτέ; Το «μη γνώτω η δεξιά τι ποιοί η αριστερά»; Το «όστις σε ραπίσει επί την δεξιάν σιαγόνα στρέψον αυτώ και την άλλην;»'. Από τον φίλο μου τον Παναγιώτη Αλεβαντή, στη σελίδα μου στο φέισμπουκ τις προάλλες, η παρέμβαση εν είδει σχολίου. Στον απόηχο των εορτών...

ΝΑ ?ΝΑΙ ΚΑΛΑ ΟΙ ΦΙΛΟΙ που παντοιοτρόπως βοηθούν τη στήλη. Ενας απ? αυτούς ο και προϊστάμενος της Δ/νσης Δημόσιας Υγείας της Π.Ε. Χανίων, πρόεδρος της Ενωσης Πνευματικών Δημιουργών του Νομού μας, Δημήτρης Νικολακάκης. Το σπάνιο βιβλίο του Διογένη Λαέρτιου 'Διογένης ο Κυνικός' (εκδ. 'γνώση'), φωτοτυπημένο, η τελευταία του προσφορά. Αλλο πράγμα τα ιστορικά ανέκδοτα που κρύβονται στις σελίδες του! Μέγας ευεργέτης των 'πεταχτών' ο φίλος μου! Να ?σαι καλά Δημήτρη να ερευνάς και για... λογαριασμό των 'πεταχτών'

ΚΑΠΟΤΕ Ο ΔΙΟΓΕΝΗΣ ο Κυνικός είδε τον Πλάτωνα σ? ένα πολυτελές δείπνο να τρώει ελιές και του είπε: 'Γιατί, εσύ, ο σοφός, που πήγες στη Σικελία για να γευτείς τέτοια εδέσματα, τώρα που απλώνονται μπροστά σου δεν τα απολαμβάνεις;'. O Πλάτωνας απάντησε: 'Μα τους θεούς, Διογένη, κι εκεί συνέχεια ελιές και τέτοια πράγματα έτρωγα'. Και ο Διογένης: 'Γιατί, λοιπόν, έπρεπε να πας στις Συρακούσες; Μήπως τότε η Αττική δεν έβγαζε ελιές;'. (Πηγή: Διογένη Λαέρτιου 'Διογένης ο Κυνικός' - εκδ. 'γνώση').

Ο πόνος πείθει/ μετακινεί τους ανθρώπους./ (τα βουνά παραμένουν στη θέση τους/ σαν τους παλιούς ληστές/ που ζούνε περισσότερο/ με φαγωμένο πρόσωπο/ απ? την καμπύλη των αγγέλων/ μισούνε τη θάλασσα/ σκοπεύουν το θεό και λένε/ θα στείλω ιεροκήρυκες,/ πνευματικούς, παπαδές/ να διώξουν τους ανθρώπους)/ Η άβυσσος αδειανή/ κι ο Προμηθέας στον Παράδεισο'.
Ποίημα από 'Το Κόκκινο βιβλίο' του Δημήτρη Παλάζη.

ΧΑΙΡΕΤΩ ΣΑΣ ΚΙ ΑΓΑΠΩ ΣΑΣ!
(http://petaxta.blogspot.com/)

Χανιώτικα νέα (10.01.2012)

ΕΥΦΗΜΕΣ ΜΝΕΙΕΣ

2012-01-09T10:46:00.002+02:00

Πες το με μαντινάδες

Οπως είχα γράψει και πέρυσι, κάνοντας ποδαρικό στη στήλη, την καινούργια χρονιά, μαντιναδολόγος, όπως τον φίλο μου τον Ηλία τον Σταματάκη για παράδειγμα, ούτε είμαι ούτε πρόκειται να γίνω.
Αυτό, όμως, δεν σημαίνει ότι δεν επιδίδομαι ενίοτε στο εν λόγω άθλημα, ειδικά μάλιστα τις μεγάλες σκολάδες. Τι καλύτερο από το να στείλεις στους φίλους σου σε μαντινάδες τις ευχές σου!
Ούτως ή άλλως (κι αυτό το έγραψα και πέρυσι κάνοντας ποδαρικό) οι ευχές δεν μπαίνουν σε ανεργία. Ειδικά την παραμονή και την ημέρα της Πρωτοχρονιάς, στην ανατολή του καινούργιου χρόνου.
Ποδαρικό, λοιπόν, έτσι για το καλό με δύο απ? τις μαντινάδες που έγραψα κι έστειλα μέσω κινητού ή διαδικτύου εφέτος και μια τρίτη του μαντιναδολόγου μας. Η πρώτη δική μου: Ευχή σου (σας) στέλνω σήμερο για την καλή μου χέρα/ το μεγαλείο της ζωής να ζεις (ζείτε) την κάθε μέρα. Η δεύτερη: Ενα αηδόνι έμπεψα μήνυμα να σου (σας) δώσει/ ο νέος χρόνος που ?φτασε χαρές να σε (σας) χρυσώσει. Και του Ηλία: Το Δώδεκα στο Εντεκα εύχομαι να μη μοιάσει/ υγεία και πολλά λεφτά σε όλους να μοιράσει. Υγιαίνετε!

Χανιώτικα προϊόντα στις Βρυξέλλες

Κοίταξε τον φόβο κατάματα κι αυτός θα φοβηθεί και θα φύγει. Τη φράση αυτή του Νίκου Καζαντζάκη θυμήθηκα τις προάλλες, όταν πληροφορήθηκα για τη συμμετοχή τριών Χανιωτών που ασχολούνται με τη συσκευασία παραδοσιακών προϊόντων στη χριστουγεννιάτικη αγορά των Βρυξελλών, στην οποία τιμώμενη χώρα ήταν εφέτος η Ελλάδα, στην προσπάθειά τους ν? αντιμετωπίσουν την κρίση παλικαρίσια.
Για τον Νίκο Μπιρουράκη της Vinolio Creta που συμμετείχε με τα βιολογικά λάδια και το αγνό ξίδι της Μονής Αγίας Τριάδας, τον Κυριάκο Αντωνάκη της Earth Flavos που συμμετείχε με τα βιολογικά λάδια της Συνεργατικής, το βαλσάμικο με μέλι Cretan Mythos, αλλά και με μαλοτήρα, δίκταμο και φασκόμηλο από τα κρητικά βουνά και άνθος άλατος από τις κρητικές θάλασσες και τον Κωστή Νικολακάκη που συμμετείχε με αγνά και εγγυημένα μέλια και ρακόμελο που κατέκτησε τους Βέλγους, ο λόγος.
'Το 2012, αν και δίσεκτο, είναι ωστόσο Διεθνές Ετος των Συνεταιρισμών, Διεθνές έτος της Αειφόρου Ενέργειας για όλους και Ευρωπαϊκό Ετος Ενεργού Γήρανσης και Αλληλεγγύης μεταξύ των Γενεών', υπογραμμίζει συνοδεύοντας τις ευχές του για 'ένα 2012' γεμάτο λουλούδια προσφοράς, αγάπης και αλληλεγγύης ο και... πληροφοριοδότης μου, ανώτατος υπάλληλος της Ευρωπαϊκής Ενωσης (γνωστός στους αναγνώστες της εφημερίδας μας απ? τα άρθρα του για την Προστασία του Πολίτη και την καθημερινότητα) Παναγιώτης Αλεβαντής. Ετος ευκαιριών δηλαδή, φτάνει να τις αρπάζουμε απ? τα μαλλιά...

Γιώργος Χαβρεδάκης, ο ανθρωποαγωγός

'Ολα τα μπορεί κανείς, όσο δύσκολα κι αν είναι, όταν το θέλει'. Η φράση που ήρθε κι έκανε κατοχή στο μυαλό μου, όταν έμαθα ότι ο ιδρυτής και εκδότης της εφ. 'Η φωνή του Αποκορώνου', Γιώργος Χαβρεδάκης, έφυγε για τη Χώρα των Μακάρων. Δικά του λόγια, απ? την αντιφώνησή του στις 16 Αυγούστου 2009, στην τιμητική εκδήλωση που του έγινε, από το Καθίδρυμα Τιμίου Σταυρού 'Αγιος Ραφαήλ'.
Η εξήγηση ενός θαύματος στον χώρο του Τύπου. Ακατόρθωτος άθλος φαινόταν να είναι, εν έτει 1978, η έκδοση μιας εφημερίδας για τον Αποκόρωνα, με ειδήσεις αποκλειστικά αποκορωνιώτικες, όπως και η κυκλοφορία της στα χωριά της επαρχίας μας, αλλά και στους όπου γης Αποκορωνιώτες. Για όλους τους άλλους, όχι όμως για τον ίδιο. Το απετόλμησε κι ας μην ήταν του στενού δημοσιογραφικού χώρου και εκ του αποτελέσματος δικαιώθηκε αλλάζοντας μάλιστα τύποις και ουσία, πρώτος αυτός, το όλο τοπίο του επαρχιακού Τύπου. Ηταν που το ήθελε πολύ. Από ανιδιοτελή αγάπη για τη γενέθλια επαρχία ορμώμενος.
Σημαία για την επαρχία μας, την αρχοντοεπαρχία μας, η 'Φωνή του Αποκορώνου' για τριάντα τρία χρόνια. Κι έπεται συνέχεια χάρις στην κόρη του την Αργυρώ. Οντως ο ορισμός του θαύματος. Και για τον επιπρόσθετο λόγο γιατί χώρια απ? όλα τα άλλα ο Γιώργος Χαβρεδάκης, που αποδείκνυε προπάντων στην καθημερινότητά του ότι ο άνθρωπος είναι σπάνιο είδος στη φύση και στην ιστορία, δεν παρεξέκλινε ποτέ στη ζωή του, υπηρετώντας τη δημοσιογραφία, από τον δρόμο του χρέους που έχουμε στις γενιές που έρχονται. Ο Γιώργος Χαβρεδάκης ο πατριώτης, ο Γιώργος Χαβρεδάκης ο αγωνιστής, ο Γιώργος Χαβρεδάκης ο ανθρωπιστής, ο Γιώργος Χαβρεδάκης ο ακαταπόνητος εργάτης του πνεύματος. Ολα αυτά. Κυρίως όμως ο Γιώργος Χαβρεδάκης ο 'ανθρωποαγωγός', όπως τον χαρακτήρισε στο εγκώμιο που έγραψε γι? αυτόν στα 'Χανιώτικα νέα' ο σοφός συγχωριανός του δάσκαλος των δασκάλων Νίκος Πετρουλάκης.
'Ολα τα μπορεί κανείς, όσο δύσκολα κι αν είναι, όταν το θέλει'. Ενα από τα μαθήματα που δίδαξε με το έργο του ο δημιουργός της Φωνής του Αποκορώνου. Ο Πάολο Κοέλιο στον 'Αλχημιστή' του έχει γράψει περίπου το ίδιο πράγμα. 'Οταν θέλει κανείς κάτι πολύ, το σύμπαν συνωμοτεί για να το πετύχει'. Ανάγκαζε με τον τρόπο του το σύμπαν να συνωμοτεί ο ωραίος ως Ελληνας Γιώργος Χαβρεδάκης. Για να είναι πάντα ψηλά η σημαία του Αποκόρωνα. Εξ αδιανεμήτου πλούτος για όλους μας η κληρονομιά του. Και εκ μέρους των 'Χανιώτικων νέων' θέλω να το επισημάνω αυτό αποχαιρετώντας τον στο Παϊδοχώρι των ονείρων του, στο Παϊδοχώρι των Χριστουγέννων...

*Επικήδειος λόγος του γράφοντος στις 19 Δεκεμβρίου 2011.

Χανιώτικα νέα (09.01.2012)

2012-01-08T14:03:00.002+02:00

Ελαία η πολύκαρπος και καλλίκαρπος (Φρές, Νοέμβρης 2011)

ΠΑΙΔΟΤΟΠΟΣ

2012-01-07T09:13:00.002+02:00

ΔΗΜ. ΣΧ. ΚΟΛΥΜΠΑΡΙΟΥ
Ο αγιασμός της θάλασσας...

Στην κεντρική θέση του σημερινού Παιδότοπου τα 'Φωτοκάλαντα του Παύλου Βλαστού', που τα βρήκα στο βιβλίο του Νίκου Ψιλάκη 'Λαϊκές τελετουργίες στην Κρήτη' (εκδ. 'Καρμάνωρ'). Γύρω γύρω εργασίες (σκέφτομαι και γράφω αλλά και ζωγραφιές) που μου έστειλαν μαθητές και μαθήτριες της Ε’ και της Στ’ τάξης του Δημ. Σχ. Κολυμβαρίου, με ταχυδρόμο τον διευθυντή τους, τον φίλο μου τον Δημήτρη Χαμηλάκη, στις οποίες αναφέρονται στα Φώτα.
Να ’ναι καλά κι αυτά και οι δάσκαλοί τους που ύστερα απ’ την πρόσκληση τους να κάμουμε Χριστούγεννα στο σπήλαιο της Μαραθοκεφάλας, (βλ. 'Παιδότοπο', 24.12.11), τα Κολυμπαριανάκια μάς μιλούν σήμερα για την επίσης μεγάλη γιορτή των Θεοφανίων, έτσι όπως γιορτάζεται στο χωριό τους που κολυμπά στα νερά του κρητικού πελάγους...

Β.Θ.Κ.

Φωτοκάλαντα

Εις τα Ιεροσόλυμα εις του Χριστού τσι τόπους
εκεί δεντρά δεν ήτονε δεντρά φανερωθήκα
εκεί βροχούλες έπιασαν κατέβη το ποτάμι
κι ήρθε ο Χριστός να βαπτιστεί απού τον Ιωάννη.
Μα όντεν εβαπτίζετο φοβήθη το ποτάμι
κι ο Βαπτιστής το βλόησε κι έμεινεν αγιασμένο
κι εβάπτισενε το Χριστό ο θεομυρωμένος.
Οι γι-ουρανοί ανοίξανε κι εβγήκε τ’ Αγιο Πνεύμα
και τα δέντρα εσκύψανε και ραίνονται κι εκείνα
και παίρνουν τον και σπέπουν τον
στσι κλώνουνς ντως απάνω.
Στην τρούλα κάθισε ο Χριστός, στη μέσην η Παρθένος,
στην άλλη μπάντα ο Βαφτιστής κι ευλόγαε το πλήθος
κι εις τα πολλά κλωνάρια του αγγέλοι κι αρχαγγέλοι και τα μικρά παιδόπουλα πάνω στα κυπαρίσσια
και παίζουν τα χρυσόμηλα μαζί με τα ξεφτέρια.
Κι απηλογάται ο Χριστός τση Παναγιάς και λέει:
-Δώσε μου μάνα τ’ αργυρά και τα χρυσά κλειδάκια,
ν’ ανοίξω τον Παράδεισο να βάλω τα παιδιάκια
να βγάλω απού την κόλαση χιλιάδες και μυριάδες
να ιδώ τον Αρχιστράτηγο που τρέμ’ η γης κι ο κόσμος
όντε ξετάζει τις ψυχές αμαρτωλές και δίκηες.
Εκειά που παν’ οι δίκαιοι είναι διπλοστρωμένα
με μήλα, με τριαντάφυλλα, μ’ άνθη ξεφουντωμένα
στη μέση κάθετ’ ο Θεός, δεξά η Παναγία
κι ο Πρόδρομος ο Βαφτιστής εις του Θεού το πλάι
τα τάγματα τ’ αγγελικά τριγύρω φτερουγίζουν
και προσκυνούν οι δίκαιοι δοξάζουνε και ψάλλουν.
Μα κει απού παν’ αμαρτωλοί φίδια ‘ναι και λιακόνια,
κόλασες, πίσσες και φωθιές, δαιμόνοι και τελώνια.
Αμαρτωλός σαν τ’ άκουσε έδερνε το κορμί του
την κόλαση, τα τάρταρα έτρεμεν η ψυχή του
κι εδερνοκοπανίστηκε κι εκλάψενε περίσσια
κι εχιλιομετανόησε ογιά τα κρίματά του.
Κι η Δέσποινα τον-ε θωρεί κι από μακριά του λέει:
- Χριστιανεμένε Χριστιανέ, μη δέρνεις το κορμί σου
κι εγώ ‘χω γιον εις το θρονί να σώσει την ψυχή σου.
Για τουτονά κατέβηκε κι εγίνηκε κοπέλι
βαφτίστη κι εσταυρώθηκε, ανέστη κι ανελήφθη.
Καμπάνες παίζετε καλά, παίζετε σημαντήρια,
που σας-ε παίζουν Χριστιανοί σ’ ούλα τα μοναστήρια,
Ετούτες τσι παραβολές τσι λένε για τα Φώτα
άνοιξε περιστέρα μου τη μαρμαρένια πόρτα.

Ο πρώτος αγιασμός των Θεοφανίων 'η πρωτάγιαση ή φώτιση' γίνεται την παραμονή της γιορτής στην εκκλησία. Υστερα ο παπάς παίρνει ένα-ένα τα σπίτια με το Σταυρό στο χέρι και ραντίζει μ’ ένα κλωνί βασιλικό όλους τους χώρους του σπιτιού. Παλιό έθιμο της Κρήτης, σήμερα ξεχασμένο σχεδόν παντού, ήταν η Παρασκευή των φωτοκόλλυβων την παραμονή των Φώτων. Από τα φωτοκόλλυβα (βρασμένο σιτάρι με όσπρια) έτρωγαν οι νοικοκύρηδες αλλά έδιναν και στα ζώα τους για καλή υγεία και καλή τύχη στο σπιτικό τους. Ο μεγάλος αγιασμός γίνεται ανήμερα τα Θεοφάνεια στις 6 Ιανουαρίου. Μια μεγάλη πομπή σχηματίζεται και παίρνει τον δρόμο που οδηγεί στη θάλασσα. Μπροστά πηγαίνουν τα εξαπτέρυγα, πίσω οι παπάδες με τα καλά τους άμφια, ύστερα οι αρχές του τόπου και παραπίσω το πλήθος. Στις πόλεις η πομπή γίνεται πιο πλούσια με τη μουσική και τη στρατιωτική παράταξη.
Οταν γίνει ο αγιασμός, ρίχνει ο παπάς το σταυρό στο νερό, πραγματοποιώντας έτσι τον Αγιασμό των Υδάτων.
Πηδούν κάποιοι τολμηροί στα παγωμένα νερά και συναγωνίζονται ποιος θα τον πρωτοπιάσει. Αυτός που θα τον ανεβάσει στην επιφάνεια θεωρείται ότι θα έχει καλή τύχη κι υγεία για όλο το χρόνο!
Ελένη Χαραλαμπάκη

Ολες τις γιορτές της Χριστιανοσύνης τις εορτάζουμε σε κάθε περιοχή ξεχωριστά. Το ίδιο γίνεται και με τη γιορτή των Φώτων.
Στο Κολυμβάρι κάθε πρωί την ημέρα των Φώτων στις 6 Ιανουαρίου που γιορτάζουμε την βάπτιση του Χριστού κάθε κάτοικος πάει στην εκκλησία όπου τελείται η θεία λειτουργία από τον ιερέα της περιοχής. Μετά από κάποια ώρα, οι άνθρωποι που βρίσκονται στην εκκλησία παίρνουν τον αγιασμό. Αμέσως μετά όλοι αυτοί που βρίσκονται στην εκκλησία και όχι μόνο, πάνε με τον ιερεά στο λιμάνι του Κολυμβαρίου όπου γίνεται μια ωραία τελετή. Κατά τη διάρκειά της ο ιερέας ετοιμάζει ένα σταυρό όπου θα τον πετάξει στο λιμάνι, καθώς κάποιοι ετοιμάζονται να βουτήξουν για να τον πιάσουν. Οταν ο ιερέας πει το απολυτίκιο 'Εν Ιορδάνη βαπτιζομένου σου Κύριε' πετάει το σταυρό στο λιμάνι. Αμέσως μετά, αυτοί που έχουν πάρει ήδη τις θέσεις τους για να βουτήξουν, βουτάνε και προσπαθούν να βρουν τον σταυρό. Αφού κάποιος τον βρει οι άνθρωποι που παρακολουθούν όλη τη διαδικασία ανάβουν φωτοβολίδες και χειροκροτούν. Δεν χειροκροτούν όμως μόνο αυτόν που έπιασε το σταυρό, αλλά όλους που συμμετείχαν. Αυτός που θα πιάσει όμως το σταυρό θεωρείται τυχερός για όλη τη χρονιά και επίσης παίρνει ένα μικρό δώρο.
Ετσι γιορτάζουν την ημέρα των Φώτων οι κάτοικοι στο Κολυμπάρι.
Ευανθία Βαβουράκη

Την ημέρα των Φώτων κάθε χρόνο γίνεται μετά τη θεία Λειτουργία η ακολουθία του Αγιασμού. Στο Κολυμπάρι γίνεται στο λιμάνι και παρευρίσκονται πολλοί ιερείς και πλήθος κόσμου. Οι ιερείς ψάλλουν τον 'εν Ιορδάνη βαπτιζομένου σου Κύριε' και ένας ιερέας πετάει το Σταυρό στη θάλασσα. Κάποιοι πέφτουν να πιάσουν πρώτοι το Σταυρό, γιατί το θεωρούν καλό σημάδι για όλη τη χρονιά. Οποιος τον πιάσει πρώτος τον δίνει στον ιερέα, κι αυτός τον ευλογεί, και του εύχεται και του χρόνου.
Στο τέλος ο κόσμος αγιάζεται παίρνει αγιασμό για το σπίτι του, για να ραντίσει τους αγρούς, τα ζώα, το σπίτι.
Ετσι πιστεύει ότι θα πάει καλά η χρονιά του.
Κυριακή Πλατσάκη

Στην αρχή ο ιερέας της περιοχής, ο πάτερ Διονύσιος ψάλλει τα ιερά λόγια της εκκλησίας μας στο λιμάνι. Μετά πετάει τον σταυρό μέσα στη θάλλασα.
Κολυμβητές και κολυμβήτριες μέχρι και παιδιά προσπαθούν να βρουν τον σταυρό. Οποιος τον βρει είναι ο τυχερός της χρονιάς.
Μαίρη Αγγελιουδάκη

Χανιώτικα νέα (06.01.2012)

ΣΤΑ ΠΕΤΑΧΤΑ

2012-01-06T13:02:00.002+02:00

Φίλες και φίλοι, καλημέρα!

ΜΕΓΑΛΗ γιορτή, σήμερα, «θεότρομη» τη λέει μεταξύ των άλλων ο λαός μας, γιατί αγιάζονται τα νερά και φεύγουν οι καλικάντζαροι. «Φεύγετε να φεύγουμε/κι έρχετ΄ο τουρλόπαπας/ με την αγιαστούρα του/ και με τη βρεχτούρα του’ λένε μόλις ακούσουν το τρίτο λάλημα του πετεινού και τρέχουν να μπουν στα έγκατα της γης, όπου θα παραμείνουν μέχρι τα Χριστούγεννα. Όχι παίζουμε! Αλίμονο και τρισαλίμονο σ’ όποιον χάσει το δρόμο του γυρισμού. Σκλάβος των ανθρώπων θα παραμείνει μέχρι τον άλλο χρόνο!

ΘΕΟΦΑΝΙΑ, Γιατί φανερώθηκαν τα τρία πρόσωπα της Αγίας Τριάδας, αλλά και Επιφάνια και Φώτα λέμε τη σημερινή γιορτή, της Βάφτισης του Χριστού από τον Ιωάννη στον Ιορδάνη. Πολλά πάμπολλα τα έθιμα που έχουμε γι αυτήν. Από πού ν’ αρχίσει και που να τελειώσει κανείς!

ΕΝΑ έθιμο που καλά κρατά ακόμα στα χωριά μας είναι το ράντισμα με αγιασμό του σπιτιού μας, αλλά και των χωραφιών μας, λέγοντας το «Εν Ιορδάνη βαπτιζομένου Σου Κύριε…». Απαραίτητη προυπόθεση, βέβαια για να το τηρήσουμε είναι να πάμε στην εκκλησία και να πάρουμε αγιασμό. Ξέρω κάποιους που πάνε μόνο τη σημερινή μέρα, στην εκκλησία επί τούτο.

ΣΗΜΕΡΑ, λοιπόν του Μεγάλου Αγιασμού, αύριο του Αγίου Ιωάννη του Βαπτιστή(χρόνια πολλά στους πάμπολλους Γιάννηδες και στις Ιωάννες, επ΄ευκαιρία, όπως και στους Φώτηδες, στις Φωτεινές, στους Θεοχάρηδες και στις Ουρανίες που γιορτάζουν σήμερα) και τέλος Δωδεκαημέρου! Ακόμα και οι μαθητές και οι δάσκαλοι τα κεφάλια μέσα!

ΟΙ ΡΙΖΕΣ για τους Καλικάντζαρους βρίσκονται στις γιορτές των Ανθεστηρίων και των Διονυσίων των Αρχαίων Ελλήνων, αλλά και στις ρωμαικές γιορτές προς τιμή του θεού ήλιου, Σ’ αυτές τις γιορτές συνήθιζαν να μεταμφιέζονται σε τράγους, αίγες, αγελάδες, γαιδάρους και άλλα ζώα.

ΑΣΠΡΟΣ, όμορφος, φρόνιμος και δίχως ουρά καλικάντζαρος δεν υπάρχει. Μαύροι σαν το κατράμι, κακάσχημοι, μεγάλα πειραχτήρια και με ουρές είναι όλοι τους. Μιλάμε για τους κανονικούς καλικαντζάρους.

ΚΑΙ ΚΑΛΑ …οι κανονικοί καλικάντζαροι φευγουν, θα ξεγνοιάσουμε μέχρι του χρόνου με τους ακανόνιστους που οσονούπω ξανάρχονται τι κάνουμε; Να ρωτήσεις τον επί των καλικαντζάρων υπεύθυνο να σου απαντήσει, είπα στον εαυτό μου, που μου έκανε την ερώτηση. Καθάρισα;

Μια φορά ένας χωρικός έκανε μαύρο στο ξύλο έναν καλικάντζαρο όταν αυτός ήρθε κι απαιτούσε να του δώσει το χοιρινό που μαγείρευε. Την ώρα που που τον τον έδερνε τον ρώτησε ο καλικάντζαρος πως τον λένε. Ο χωρικός που κατάλαβε γιατί τον ρώτησε του απάντησε. «Απατός». Φεύγοντας απ’ το καλ’υβι ο καλικάντζαρος βρήκε τους συντρόφους του και είπε ότι τον έδειρε ο …Απατός και ότι πρέπει να τον τιμωρήσουν. «Απατός και μοναχός σου έπαθες ό,τι έπαθες, τι θέλεις , λοιπόν;» του απάντησαν αυτοί σκασμένοι στα γέλια.

«Δεν είναι τούτη η γιορτή ωσάν την περασμένη\ μόνο η μέρα η φρικτή η δοξολογημένη\ που οι παπάδες πορπατούν με τον σταυρό στο χέρι\ και μπαίνουν μες στα σπίτια μας και λεν τον Ιορδάνη\ Βοήθεια να έχετε τον Μέγα Ιωάννη \ Κάτου στα Γεροσόλυμα και στου Χριστού τον τάφο\ εκεί δενδρόν δεν ύπηρχεν δενδρόν εξεφυτρώθη\ στη μέση κάθετ’ ο χριστός στην άκρα η Παναγία\ και στα περικλωνάρια του αγγέλοι κι αρχαγγέλοι.» Καλαντα Φώτων Κάσου(WWW. Matia . gr)

ΧΑΙΡΕΤΩ ΣΑΣ ΚΙ ΑΓΑΠΩ ΣΑΣ
(http://retaxta.blogspot.com/)

ΣΤΑ ΠΕΤΑΧΤΑ

2012-01-05T10:43:00.002+02:00

Φίλες και φίλοι, καλημέρα!

ΣΗΜΕΡΟ είναι τω Φωτώ/ π’ αγιάζουνε οι παπάδες/ και μες στα σπίτια μπαίνουνε/ και λεν’ τον Ιορδάνη./ Ο Ιωάννης Βαφτιστής/ εγύρισε και είπε:/ Χαρίσετέ μου τα κλειδιά τα μαργαριταρένια/ ν’ ανοίξω τον Παράδεισο/ να πιω νερό δροσάτο/ να πέσω ν’ αποκοιμηθώ/ σε μια μηλιά ’πο κάτω./ Ανήφορος κατήφορος/ σε τρία πηγαδάκια/ κάθονται τρεις μελαχρινές/ με τα σγουρά μαλλάκια/ Η μια κεντά τον ουρανό/ κι η άλλη το φεγγάρι/ κι η τρίτη η ομορφότερη/ κεντά τον Αη Γιάννη/ Χρόνια πολλά!

ΤΡΕΙΣ φορές όλες κι όλες είπα τα άγνωστα, στα περισσότερα σημερινά παιδιά, κάλαντρα των Φώτων στον 5χρονο εγγονό μου και τα ’μαθε. Ωρες είναι να πάρουμε σήμερο οι δύο Βαγγέληδες τους δρόμους και ν’ αρχίσουμε να τα λέμε.

ΤΟΤΕ που ήμασταν παιδιά και πηγαίναμε από πόρτα σε πόρτα και λέγαμε τα κάλαντρα. Και δεν μας λέγανε ότι τους τα ’παν άλλοι. Παρήλθον οι χρόνοι εκείνοι...

ΛΥΚΟΣ στα πρόβατά μας! Οταν το ’πε ψέματα την πρώτη φορά ο Γιάννης, οι συγχωριανοί του τον πίστεψαν. Και τη δεύτερη φορά που το είπε, επίσης ψέματα τον πίστεψαν. Οχι όμως και την τρίτη, τότε που πράγματι είχε έρθει ο λύκος. Κάπως έτσι έγιναν τα πράγματα κι έμειναν δίχως πρόβατα οι χωριανοί. Από τον φίλο μου τον γερω-δάσκαλο η ιστορία του ψεύτη βοσκού σε παραβολή.

ΝΑ ΔΕΧΘΟΥΜΕ τα μέτρα χιλιό-μετρα που θέλουν επιπλέον να πάρουν; Τους όποιους φόρους, τα όποια χαράτσια; Τη μείωση του κατώτατου μισθού στα 600 ευρώ; Τις απολύσεις στο Δημόσιο; Την αντικατάσταση της σύνταξης μ’ ένα μικρό βοήθημα; Να τους πούμε σφάξτε μας αγάδες μας, για ν’ αγιάσουμε;

ΕΝΑ ΖΗΤΗΜΑ είναι ότι μας ρουφούν το αίμα. Ενα άλλο ότι μας το ρουφούν με το καλαμάκι. Λες και είναι πορτοκαλάδα και την απολαμβάνουν.

ΟΣΟ η ανεργία καλπάζει, τόσο η φτώχεια μπαίνει σε περισσότερα ελληνικά νοικοκυριά και στρογγυλοκάθεται. Σιγά που θα φοβηθεί τους κυβερνώντες. Περί άλλα τυρβάζουν αυτοί.

ΕΝΤΟΣ του ευρώ, εντός της Ευρωζώνης, εντός του ευρώ, εκτός της Ευρωζώνης, εκτός του ευρώ, εντός της Ευρωζώνης, εκτός του ευρώ, εκτός της Ευρωζώνης... Εντός εκτός και επί τα αυτά. Σε δουλειά να βρισκόμαστε...

ΟΥΤΕ τη Δόξα Δράμας και μάλιστα στο γήπεδό μας δεν μπορούμε να νικήσουμε, Μήτσο! Ποιος 'πάτερ Κωστένογλου; Ούτε ο ίδιος ο Χριστός δεν μπορεί να μεταμορφώσει το Αεκάκι, όπως το κατάντησαν, σε ΑΕΚΑΡΑ, αν δεν αλλάξουν τα δεδομένα!

'ΕΑΝ ηδύνατο ο ευτυχής να είπη διατί είναι ευτυχής, και ο δυστυχής διατί είναι δυστυχής, έσο βέβαιος ότι και η ευτυχία και η δυστυχία θα ήσαν τόσο γνωσταί εις τον κόσμον, ώστε θα καθίσταντο άγνωστοι εις αυτόν. Διότι η ευτυχία και δυστυχία, είναι τα μόνα πράγματα, τα οποία, όταν γίνουν τελείως γνωστά, είναι ωσάν να μένουν άγνωστα'. Από τη 'Χρυσή Διαθήκη' του Πολύβιου Δημητρακόπουλου.

Ο ΒΙΒΙΟΣ Κούριος, που ήταν συνομήλικος του Κικέρωνα, έκρυψε κάποτε σε δημόσια συζήτηση, μπροστά του, πολλά χρόνια από την ηλικία του. Ο Κικέρων πήρε αμέσως μετά τον λόγο και του είπε: 'Αυτό που λες, φίλε μου, σημαίνει ότι τον καιρό που πολεμούσαμε μαζί δεν είχες ακόμα γεννηθεί'.

'Σ’ αυτόν τον αιώνα της αποθέωσης/ ο ποιητής ξέρει την κατάλληλη ώρα/ ν’ αποκεφαλιστεί./ Πληγωμένος από διώξεις αγγέλων και δαιμόνων/ με την καρδιά πικρή/ σαν τη γεύση του τελευταίου τσιγάρου/ αυτός ο αρλεκίνος/ που η φωνή του δεν είναι φωνή/ αλλά σπαραχτική κραυγή/ που καταβροχθίζει το χρόνο/ κουβαλώντας ολόκληρη τη γη/ στην πλάτη του/ διασχίζει τον αιώνα της αποθέωσης./ Αυτό/ το χωρίς μοίρα παράξενο ον'.
Το ποίημα 'Σ’ αυτόν τον αιώνα' του Ηλία Σιμόπουλου.

ΧΑΙΡΕΤΩ ΣΑΣ ΚΙ ΑΓΑΠΩ ΣΑΣ!
(http://petaxta.blogspot.com/)

Χανιώτικα νέα (05.01,2012)

ΣΤΑ ΠΕΤΑΧΤΑ

2012-01-04T13:20:00.001+02:00

Φίλες και φίλοι, καλημέρα!

ΚΡΑΤΗΣΤΕ ΤΗΝ ΥΓΕΙΑ ΣΑΣ ως Υψιστο Αγαθό... Μείνετε μακριά από κλέφτες, ψεύτες, ηλίθιους και χρεωκοπημένους πολιτικάντηδες... Διατηρήστε τα Οράματά σας και προγραμματίστε Εφικτούς Στόχους... Συσπειρωθείτε με τους Φίλους σας και αδιαφορήστε για τους εχθρούς σας... Αναβαθμίστε την Αισιοδοξία σας και εκφράστε τη με ένα Πλατύ Χαμόγελο... Διατηρήστε την Καλή σας Διάθεση και κυρίως το Πηγαίο Χιούμορ σας... Κι έτσι δεχτείτε τα δώρα του 2012 όσο απροσδόκητα και αν είναι.

ΑΠΟ ΤΟΝ, ΚΑΙ ΚΑΛΟ ΜΟΥ ΦΙΛΟ, εμπνευστή, δημιουργό και υπεύθυνο του 'Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης - Ελαιουργείον', γνωστό σε όλους μας για τις πολλές και πλούσιες δράσεις του τη χρονιά που πέρασε, Ιωάννη Αρχοντάκη, οι παραπάνω έξι συμβουλές εν είδει ευχών για την καινούργια χρονιά. Καλό αγώνα και από μένα. Και με τη νίκη σίγουρη! Η απαισιοδοξία, αν μη τι άλλο, βλάπτει σοβαρά την υγεία!

ΚΑΙ ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΤΕΤΑΡΤΗ, πρώτη Τετάρτη του νέου χρόνου, όπως και την προηγούμενη, τελευταία Τετάρτη του παλιού, στη θέση των 'Ευθύβολων και μη' τα 'πεταχτά'. Η άδεια του Νεκτάριου δεν τελείωσε ακόμα κι είπα ευκαιρίας δοθείσης να του κάμω ένα ακόμα 'δανεικό'.

ΝΑ ΔΙΝΕΙΣ ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΘΥΜΑΣΑΙ και να παίρνεις χωρίς να ξεχνάς! Δεν θυμούμαι ούτε πού ούτε πότε συνάντησα αυτή τη φράση που ήρθε ξαφνικά στο μυαλό μου και ζήτησε να βγει στο λιακωτό σαν 'πεταχτό'. Γένοιτο!

'ΑΣ ΣΥΓΚΡΙΝΟΥΜΕ ΤΟΝ ΕΦΡΑΙΜ με τον πρώην Κισάμου και Σελίνου Ειρηναίο για να δούμε ποιοι πράγματι είναι ήρωες και άγιοι και ποιοι για μπίζνες, ποιοι θα εισέλθουν στη Βασιλεία και ποιοι όχι'... Από τον και εκλεκτό συνεργάτη της εφημερίδας μας Παναγιώτη Αλεβαντή, στη σελίδα μου στο φέισμπουκ, όπου αναρτώ τα 'πεταχτά' το σχόλιο της προάλλες.

ΤΙΣ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΕΣ ΦΟΡΕΣ δεν τα βρίσκω εγώ γιατί έρχονται αυτά και με βρίσκουν! Σ’ εσένα απευθύνομαι, και διά του Τύπου, Φάνη Μανουσάκη, που με ρωτάς και με ξαναρωτάς, που τα βρίσκω και γράφω τα όσα γράφω. Με αφορμή και τα πιο πολλά σημερινά 'πεταχτά'.

ΤΑ 'ΠΕΤΑΧΤΑ' ΝΑ ’Ν’ ΞΑΠΛΩΤΑ εις τον καινούργιο χρόνο/ όπως ήταν το Σάββατο, αυτό ζητάω μόνο! Η μαντινάδα που έφτιαξα στο άψε - σβήσε το περασμένο Σάββατο με το που είδα... ξάπλα τα πεταχτά με σκοπό να τη στείλω στη Διεύθυνση της εφημερίδας. Κατόπιν... ωρίμου σκέψεως, όμως, το μετάνιωσα. Οντας το ένα κάτω απ’ τ’ άλλο τα 'πεταχτά', διαβάζονται καλύτερα, μου είπε και ο φίλος μου ο γερω-δάσκαλος.

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ, ΠΡΙΝ ΕΝΑΝ ΑΚΡΙΒΩΣ χρόνο, έφυγες για το άλλο ημισφαίριο της ζωής, μάνα! Λίαν πρωί, με το που ξύπνησες. Ζαλίζομαι, βοήθησέ με, κυρία, Ηρα, είπες μόνο, και η ψυχή σου πέταξε. Ηταν λιόλαμπρη η μέρα, θυμούμαι. Καιρός για ελιές, παιδί μου, θα έλεγες, αν ζούσες, όταν έφτασα. Αχ αυτά τα αν και τα όταν, οι Παρατατικοί και οι Αόριστοι...

ΛΕΝΕ ΟΤΙ ΚΑΠΟΤΕ ο Στίλπων είχε μια συζήτηση με τον Θηβαίο φιλόσοφο Κράτη, που την άφησε στη μέση κι έτρεξε ν’ αγοράσει ψάρια. Και καθώς ο Κράτης προσπαθούσε να τον συγκρατήσει, λέγοντάς του: 'Ωστε αφήνεις τη συζήτηση', αυτός απάντησε: 'Οχι τη συζήτηση τη διατηρώ, εσένα αφήνω. Γιατί η συζήτηση μπορεί να περιμένει, αλλά τα ψάρια θα πουληθούν'. Από το βιβλίο 'Η άλλη όψη της Ιστορίας' (εκδ. 'Σαββάλας).

'Οπως έλεγε η μάνα μου.../ όπως έκανε η μάνα μου.../ όπως δούλευε η μάνα μου.../ όπως έδινε δέκα για να πάρει ένα,/ αν το έπαιρνε κι αυτό, η μάνα μου.../ Οπως μας έλεγε παραμύθια και παλιές ιστορίες η μάνα μου.../ Οπως είχε ανοιχτή την πόρτα της στους διακονιάρηδες η μάνα μου.../ Οπως κάρφωνε τα νύχια της στα χέρια της για να μην κλάψει η μάνα μου./ Σε παρατατικό χρόνο η ζωή της μάνας μου./ Σε Παρατατικό που δηλώνει Ενεστώτας'.
Το ποίημα 'Ο Παρατατικός' του γράφοντος.

(http://petaxta.blogspot.com/)

Χανιώτικα νέα (04.01.2012)

ΣΤΑ ΠΕΤΑΧΤΑ

2012-01-03T13:03:00.001+02:00

Φίλες και φίλοι, καλημέρα!

ΕΝΑΣ ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΟΣ χρόνος! Τι μας περιμένει άραγε; Τι μας περιμένει σε ατομικό και σε οικογενειακό επίπεδο; Τι περιμένει την πατρίδα μας; Τι μας περιμένει σαν λαό, σαν έθνος και σαν κράτος; Χειρότερος δεν μπορεί να ’ναι, λένε μερικοί. Πιάσαμε ήδη πάτο τη χρονιά που μας πέρασε. Πιάσαμε;
ΟΧΙ, ΔΕΝ πιάσαμε ακόμα πάτο! Αυτή είναι η άποψη που έχει ο φίλος μου ο γερω-δάσκαλος. Λίγο ακόμα και θα πιάσουμε, διατείνεται. Δεν απελπίζεται, ωστόσο. Μπορεί τα πράγματα έτσι να πηγαίνουν, μα έτσι δεν θα πάνε, επαναλαμβάνει συνεχώς χρησιμοποιώντας τον τίτλο του πιο γνωστού στην Ελλάδα βιβλίου του Τούρκου συγγραφέα Ασίζ Νεσίν.
ΠΟΔΑΡΙΚΟ με ερωτική μαντινάδα κάνει σήμερο ο μαντιναδολόγος μας ο Ηλίας ο Σταματάκης. Για να του (μας) πάει, λέει, καλά η χρονιά. Η μαντινάδα: 'Στο φεγγαράκι φόρτωσα χίλια φιλιά για σένα/ για να ’ρχεται κάθε βραδιά και να σου δίνει ένα'. Ωραίος, όπως πάντα ο Ηλίας.
ΜΙΑ ΜΑΝΤΙΝΑΔΑ κι από μένα, έτσι για το καλό. Ειδικά γραμμένη για τους αναγνώστες των 'πεταχτών': 'Να ξέρουμε τι θέλουμε για τον καινούργιο χρόνο/ και πως να το πετύχουμε φτάνει αυτό και μόνο'. Ισχύει και σε ατομικό και σε συλλογικό επίπεδο.
ΝΑ ΞΕΡΟΥΜΕ τι θέλουμε, να το θέλουμε πραγματικά, να προσπαθούμε με όλες μας τις δυνάμεις να το επιτύχουμε. Το τρίπτυχο, με βάση το οποίο, έγραψα την παραπάνω μαντινάδα.
ΠΟΡΕΙΑ ΣΕ ναρκοπέδιο. Ο τίτλος για τη νέα χρονιά που βρίσκεται ήδη στην τρίτη της μέρα. Χωρίς ναρκοανιχνευτή. Ο υπέρτιτλος. Το μοιραίο μπορεί να συμβεί ανά πάσα στιγμή. Γνωστοί και μη εξαιρετέοι αυτοί που μας έβαλαν σ’ αυτό, ενώ μας έταζαν λαγούς και πετραχήλια...
ΑΛΦΑ, ΒΗΤΑ/ κόψε πίτα/ δος κι εμέ και του Νικήτα/ κι αν περσέψει και λιγάκι δώσε και στον Νικολάκη... Για να κόψεις πίτα, πρέπει να 'χεις πίτα... Το σχόλιο στο γνωστό παλιό παιδικό τραγουδάκι.
ΑΥΞΗΣΕΙΣ ΣΤΟΥΣ λογαριασμούς του ηλεκτρικού ρεύματος, μειώσεις στους μισθούς. Αντί για μειώσεις στους λογαριασμούς του ηλεκτρικού ρεύματος και αυξήσεις στους μισθούς. Επιστροφή στους λύχνους. Εξάλλου είναι πάμφθηνο το λάδι.
ΤΟΥ ΓΕΝΑΡΗ το φεγγάρι παραλίγο μέρα μοιάζει. Ας γράψω και μια παροιμία για τον μήνα που έχουμε, να μην μείνει παραπονεμένος!
ΧΑΡΑΛΑΜΠΟ Γουλιέλμο, πρόεδρο Πολιτιστικού Συλλόγου Ανώσκελης Κισάμου, Χανιά: Να τα χιλιάσει! Για τον Σύλλογο της Ανώσκελης που συμπλήρωσε 20 χρόνια ζωής η ευχή. Με αφορμή την έκδοση του Ημερολογίου 2012, που είχες την καλοσύνη να μου στείλεις. Το καταχάρηκα, Χαράλαμπε! Διάβασα με πολύ ενδιαφέρον το προλογικό σου σημείωμα, μέσα στο οποίο παρουσιάζεται σε περίληψη η πλούσια δράση που αναπτύχθηκε τη χρονιά που πέρασε, στάθηκα αρκετά στις έγχρωμες φωτογραφίες που την αποδείκνυαν και απόλαυσα τις 12 ανωσκελίτικες ιστορίες σου, μια κάθε μήνα. Μια απ’ αυτές έτσι σαν δείγμα γραφής και για να συνοδεύσω τα συγχαρητήριά μου βάζω σήμερα αντί ιστορικό ανέκδοτο:
Ο ΒΑΓΓΕΛΗΣ έχει φορτώσει στου Πανάνη το αυτοκίνητο λάδι και θέλει να το πάνε στα Χανιά. Φτάνει ο Γλαμπές, παλιός χωροφύλακας και τους λέει: 'Θα με πάρετε κι εμένα στα Χανιά;'. 'Ναι, καημένε', του λέει ο Πανάνης, μα απαγορεύεται τρεις στο φορτηγό. 'Πάρτε με, κι εμένα ξια μου'. Ξεκινούνε φτάνουνε στην Αγιά Μαρίνα και να σου σταματά ο τροχονόμος. 'Πού πάτε;', τους ρωτά. 'Στα Χανιά'. 'Και δεν ξέρετε πως απαγορεύεται τρεις στο αυτοκίνητο;'. Ο Γλαμπές ξαφνικά αρχίζει να χτυπιέται, να βγάζει κραυγές και να βρίζει τον χωροφύλακα. Σκύβει ο Βαγγέλης και του λέει χαμηλόφωνα: 'Ακου παιδί μου, κουζουλός είναι και τονε πάμε στο τρελοκομείο'. 'Ε τότε, λαλείτε', λέει ο χωροφύλακας.
«Ενας καινούριος χρόνος. Τι μας περιμένει;/ Τι θα μας φέρει;/ Ονειρα, φιλοδοξίες, έρωτες, αινίγματα./ Κι ω φτωχά ημερολόγια/ που ύστερα από τόσες γιορτές τελειώνετε/ τις μέρες σας μέσα σ’ ένα ρείθρο».
Το ποίημα 'Ιανουάριος' του Τάσου Λειβαδίτη.
ΧΑΙΡΕΤΩ ΣΑΣ ΚΙ ΑΓΑΠΩ ΣΑΣ!
(http://petaxta.blogspot.com/)

Χανιώτικα νέα (03.01.2012)

ΠΑΙΔΟΤΟΠΟΣ

2012-01-01T11:41:00.003+02:00

E2 9ου ΔΗΜ. ΣΧ. ΧΑΝΙΩΝ
Αγαπητέ Αϊ Βασίλη...

Αγαπητέ Αϊ Βασίλη...
Kάποια απ’ τα γράμματα και κάποιες απ’ τις ζωγραφιές (τι να χωρέσει μια σελίδα!) που έγραψαν τα παιδιά της Ε2 τάξης του 9ου Δημ. Σχ. Χανίων, στον Αγιο Βασίλη και που έφτασαν μέχρι τον Παιδότοπο, φιλοξενούμε σήμερα, παραμονή Πρωτοχρονιάς. Ότι τα περισσότερα, αν όχι όλα, τα πεμπτάκια, του ενάτου, δεν ζητούνε τίποτα, μα τίποτα για τον εαυτό τους απ’ τον αγαπημένο Αγιο, αυτό είναι που κάνει τη μεγαλύτερη εντύπωση. Εντάξει, προηγήθηκε μια κουβέντα στην τάξη, πριν αρχίσουν να γράφουν και να ζωγραφίζουν, όπως μου είπε τηλεφωνικά η γνωστή στους αναγνώστες του Παιδότοπου και από άλλες εργασίες μαθητών της, καλή δασκάλα τους Αντωνία Αθανασάκη - Γαλανάκη. Μια μεγάλη κουβέντα για όλα όσα συμβαίνουν γύρω μας. Για την ανεργία, για τη φτώχεια, για τον πόνο που περισσεύει, για το ψωμί που λείπει απ’ τα παιδιά της διπλανής πόρτας. Ποιος είπε, όμως, ότι και τα ίδια τα παιδιά δεν είναι έτοιμα να μη ζητούν απ’ τον Αϊ Βασίλη το παραπάνω για τα ίδια, αλλά το απαραίτητο για τα άλλα; Να ‘στε καλά, παιδιά! Πάντα σ’ αυτόν τον δρόμο της αλληλεγγύης η σκέψη σας! Και να το ξέρετε! Ο καθένας από μας μπορεί να είναι Αγιος Βασίλης για τους άλλους! Οπως σας το λέει η δασκάλα σας...
Καλή Χρονιά σε όλους!
Β.Θ.Κ.

Αγαπητέ Αϊ Βασίλη,
φέτος δεν θα ήθελα τίποτα μόνο να δώσεις χαρά, ελπίδα και ευτυχία σε όλα τα παιδιά του κόσμου.
Χαρά και ευτυχία, παιδεία, ελευθερία. Δώσε φαΐ, δώσε βιβλία και ρούχα ζεστά. Αρρώστιες να μην υπάρχουν και οικογένειες να μην χωρίζουν. Αγάπη, χαρά, καλοσύνη, Ευτυχία και παιδεία για πάντα στις καρδιές να είναι!
Καλά Χριστούγεννα
Αθηνά - Μαρία Μαρκουλάκη

Αϊ Βασίλη μου καλέ,
το δώρο μου για φέτος θα ήθελα να είναι αγάπη στα παιδιά και στους μεγάλους. Θα ήθελα περίθαλψη φαρμάκων και φαγητού σε αυτούς που πραγματικά το χρειάζονται. Ακόμα θα ήθελα και μία μεγάλη χάρη να βάλεις (Χ) στους πολέμους της γης!

Αγαπητέ Αϊ Βασίλη,
ελπίζω να σου άρεσαν οι κουραμπιέδες που σου έφτιαξα πέρυσι. Φέτος θες να σου φτιάξω μελομακάρουνα; Θέλω να σε ευχαριστήσω για το φοβερό παιχνίδι που μου έφερες την προηγούμενη χρονιά και να δώσεις τα χαιρετίσματά μου στους ταράνδους και τα ξωτικά. Φέτος έχω ακούσει από τους μεγάλους ένα πολύ περίεργο παιχνίδι που λέγεται 'οικονομική κρίση'. Δεν ξέρω και πολύ καλά τους κανόνες και το παίζω με δυσκολία. Γι’ αυτό αυτήν τη χρονιά θέλω υγεία, αγάπη και χαρά σε όλα τα παιδιά του κόσμου.
Με αγάπη
Ανθή - Μαρία Βοζινάκη

Αγαπητέ Αϊ Βασίλη,
φέτος θα ήθελα να μου φέρεις πλέι μομπίλ κτηνιατρείο! Και να είναι όλα τα παιδιά ευτυχισμένα!
Με αγάπη Μαρία Ευθυμάκη

Χρόνια Πολλά Αϊ Βασίλη, φέτος θα ήθελα όλα τα παιδιά του κόσμου να έχουν να φάνε, σπίτι και γονείς.
Κωνσταντίνος Καπιδάκης

Αγαπητέ Αγιε Βασίλη αυτόν τον χρόνο δεν θέλω να ζητήσω τίποτα από σένα, γιατί θέλω να είμαι ίσα με άλλα παιδιά απ’ όλο τον πλανήτη που δεν έχουν καν λεφτά να αγοράσουν χαρτί για να σου γράψουν! Γι’ αυτόν τον λόγο δεν σου ζητώ τίποτα. Επίσης δεν είναι ωραίο να ζητώ ένα playstation 3 τη στιγμή που εκατομμύρια άλλα παιδιά δεν έχουν ούτε τα απαραίτητα. Αλλά άμα σου έχει περισσέψει κανένα playstation 3 να μου φέρεις!
Γιάννης Κουτσουδάκης

Αγαπητέ Αϊ Βασίλη,
φέτος θα ήθελα ένα ΜΡ 4 γιατί λατρεύω τη μουσική και ένα μαξιλάρι ή κουκλάκι με ζώα, αφού ξέρεις πόσο τα αγαπάω. Αλλά θέλω κι ένα δώρο ακόμα, το δώρο της Αγάπης και της Υγείας.
Με αγάπη
Σοφία Κωνσταντουδάκη

Αϊ Βασίλη, θα σε παρακαλούσα όλες οι εύπορες οικογένειες να δώσουν χρήματα για τις φτωχές. Μόνο αυτό θέλω, τίποτε άλλο. Να μην υπάρχει φτωχός στη γη.
Σοφιανός Βασίλης

Γλυκέ μου Αϊ Βασίλη, άλλες χρονιές σου ζητάω πολλά δώρα όπως νιτέντο, φωτογραφική μηχανή και άλλα τέτοια παιχνίδια. Φέτος δεν θέλω να μου φέρεις τέτοιο δώρο.
Αϊ Βασίλη θα ήθελα να μου κάνεις μια χάρη να είναι όλα τα παιδιά χαρούμενα και ευτυχισμένα.
Λυδία Καλογερή

Εύχομαι όλα τα παιδιά του κόσμου να έχουν να φάνε, οι γονείς τους να έχουν δουλειά και όλοι να ξέρουν ότι ο αληθινός Αϊ Βασίλης ζει μέσα στην καρδιά τους. Και δεν είναι αυτός που όλοι ξέρουν. Ο αληθινός Αϊ Βασίλης πέθανε 49 ετών. Σε αυτόν πρέπει να πιστεύουμε στ’ αλήθεια.
Μιχαέλα Μουλακάκη

Χανιώτικα νέα (31.12.2011)

Θα είμαστε πάλι μαζί, θεού θέλοντος την Τρίτη. Καλή Χρονιά!

ΣΤΑ ΠΕΤΑΧΤΑ

2011-12-31T10:42:00.002+02:00

«Ο ΑΓΙΟΣ ΒΑΣΙΛΗΣ δάκρυσε. Σηκώθηκε πάλι απάνω, άπλωσε τις απαλάμες του και ξαναείπε την ευχή του αλλιώτικα: Κύριε ο Θεός μου, οίδας ότι ο δούλος σου, Ιωάννης ο απλούς έστιν άξιος και ικανός, ίνα υπό την στέγην αυτού εισέλθης ότι νήπιος υπάρχει, και των τοιούτων εστίν η βασιλεία των ουρανών... Και πάλι δεν κατάλαβε τίποτα ο Γιάννης ο καλότυχος, ο Γιάννης ο Βλογημένος». Από το διήγημα του Φώτη Κόντογλου 'Το βλογημένο μαντρί'.

Φίλες και φίλοι, καλημέρα!

ΝΑ ΠΑΕΙ και να μην ξανάρθει ο παλιός ο χρόνος. Αρον - άρον, με τις κλοτσιές θέλουμε ν' αποβγάλουμε τον χρόνο που φεύγει, ενώ μετά φανών και λαμπάδων υποδεχόμαστε τον καινούργιο που έρχεται. Καινούργιο κοσκινάκι μας και πού να σε κρεμάσουμε! Εν πάση περιπτώσει και εν περιπτώσει πάση (πάει κόλλησα σ' αυτή τη φράση) καλή Πρωτοχρονιά και καλή χρονιά!

ΣΥΝΕΧΙΖΩ ΤΙΣ ευχές. Κλου-κλου στα ορνίθια μας,/ καλοχρονιά στο σπίτι μας,/ αρνιά και ρίφια θηλυκά/ και κοπέλια ’σερνικά! Αρωμα άλλων εποχών. Ούτως ή άλλως εκεί μας οδηγούν.

ΚΑΛΩΣ ΝΑ 'ΡΘΕΙ το Δώδεκα, καλώς να μας ορίσει/ και ό,τι λείπει καθενός, αυτό να μας χαρίσει. Αυτό έλειπε! Ηταν δυνατόν να μη μας ευχηθεί ο μαντιναδολόγος μας ο Ηλίας ο Σταματάκης; Οπως δεν λείπει ο Μάρτης απ' τη Σαρακοστή, έτσι δεν μπορεί να λείπει απ' τη στήλη, παραμονή Πρωτοχρονιάς, ο Ηλίας.

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΜΕΡΑ του χρόνου σήμερα, εορταστική όσο να 'ναι, όσο μπορεί να 'ναι, η ατμόσφαιρα. Τα παιδιά, βλέπετε, λένε κι εφέτος, όπως κάθε χρονιά, τα κάλαντρα και περιμένουν τα δώρα τους απ' τον Αγιο Βασίλη.

ΑΛΛΟΣ ΒΕΒΑΙΑ ο δικός μας ο Αγιος Βασίλης, ο Αγιος Βασίλης της ελληνικής παράδοσης, που επιμένει να ζει στα κάλαντρα κι άλλος ο ξενόφερτος φασκομαγουλάς, ασπρογένης Σάντα Κλάους της καταναλωτικής κοινωνίας. Περιττό να πούμε ποιος έχει επικρατήσει και μάλιστα κατά κράτος τη σήμερον ημέρα. Και με δική μας ευθύνη. Για να μην τα ρίχνουμε όλα στην... Coca - Cola...

ΠΕΡΙ ΠΡΟΤΥΠΩΝ η κουβέντα μας με τον φίλο μου τον γερω-δάσκαλο χθες. Ως πότε θα επιμένουμε να προβάλλουμε το πρότυπο της κατανάλωσης και ν' αγνοούμε το πρότυπο της αλληλεγγύης; Μετέωρο το ερώτημά του...

«Η ΣΗΜΕΡΙΝΗ κρίση μοιάζει σαν να έχεις έναν ασθενή στο Νοσοκομείο, που χρειάζεται αίμα. Και αντί να του δώσεις, του παίρνεις αίμα, για να έχουν απόθεμα οι τράπεζες αίματος», Βάσος Λυσαρίδης. «Γέρων και σοφός. Αντίθετα με κάποιους ξεμωραμένους εν αμαρτίαις γηράσκοντες». Το σχόλιο που έκανε 'ο βοριάς' στη στήλη του '9 μποφόρ' (βλ. εφ. 'Χριστιανική', Πέμπτη 22 Δεκ.).

«ΕΠΑΙΝΟΣ» ΓΙΑ την πεντηκονταετή προσήλωσή του στην ανίχνευση, διάσωση, καταγραφή και παράδοση στις επόμενες γενιές της κρητικής λαϊκής κληρονομιάς, στον και συνεργάτη της εφημερίδας μας δάσκαλο - λαογράφο Σταμάτη Αποστολάκη. Χαιρόμαστε και καμαρώνουμε. Καλή συνέχεια, Σταμάτη.

ΣΤΕΛΛΑ ΚΟΝΙΑΡΗ, ποιήτρια, Ποταμίδα Κισάμου. Σ' ευχαριστώ για τις 'ολόψυχες' και ποιητικές ευχές σου για το 2012. Στέκομαι ιδιαίτερα στους δυο τελευταίους στίχους του ποιήματός σου '2012' που βάζεις σαν προμετωπίδα στην κάρτα σου: 'Χρόνια Πολλά στο πλήρωμα ελευθερωτών της χώρας.../ με βούληση και χρήση ανθρωποκεντρικής ευθύνης'. Καλή και 'καρπερή' χρονιά!

«Ο ΑΓΙΟΣ ΒΑΣΙΛΗΣ δάκρυσε. Σηκώθηκε πάλι απάνω, άπλωσε τις απαλάμες του και ξαναείπε την ευχή του αλλιώτικα: Κύριε ο Θεός μου, οίδας ότι ο δούλος σου, Ιωάννης ο απλούς έστιν άξιος και ικανός, ίνα υπό την στέγην αυτού εισέλθης ότι νήπιος υπάρχει, και των τοιούτων εστίν η βασιλεία των ουρανών... Και πάλι δεν κατάλαβε τίποτα ο Γιάννης ο καλότυχος, ο Γιάννης ο Βλογημένος». Από το διήγημα του Φώτη Κόντογλου 'Το βλογημένο μαντρί'.

«Καλή χρονιά! Του είπε./ Τινάχτηκε στον κρότο/ που μόνη της προκάλεσε/ καθώς με το γνωστό επιδέξιο τρόπο/ άνοιξε τη σαμπάνια./ Υστερα σταύρωσε τη βασιλόπιτα:/ Πρώτα το σπίτι, του φτωχού,/ ένα δικό σου, ένα για μένα, τρόμαξε πάλι/ νιώθοντας να την απειλούν/ τα χαραγμένα πελώρια κομμάτια./ Βλέπεις πως όσο λιγοστεύουν οι παρόντες/ μεγαλώνουν οι μερίδες;/ γέλασε με τα χείλη μοναχά./ Τα διαμάντια στο ντεκολτέ/ σκληρά κι αδιάφορα άστραφταν/ την οδύνη των ρυτίδων».
Από το ποίημα 'Πρωτοχρονιά για δύο' της Αγγελικής Σιδερά.

Χαιρετώ σας κι αγαπώ σας!
(http:\\retaxta.blogspot.com)

Χανιώτικα νέα(31.12.2011)

ΣΤΑ ΠΕΤΑΧΤΑ

2011-12-30T10:19:00.001+02:00

Φίλες και φίλοι, καλημέρα!

'ΑΡΧΙΜΗΝΙΑ ΚΙ ΑΡΧΙΧΡΟΝΙΑ ταλαίπωρη Ελλάδα/ που όλοι σε αρμέγουνε σαν να ’σουν αγελάδα/ κι αν στέρεψε το γάλα σου και βγάζεις μόνο αίμα/ εκείνοι με το αίμα σου κάνουνε πλούσιο γεύμα'. Απ’ τα 'χιουμοριστικά πρωτοχρονιάτικα κάλαντα' του γνωστού και μη εξαιρετέου Παύλου (Παβλή) Πολυχρονάκη, που μόλις κυκλοφορήθηκαν. Τα όποια σχόλια εκ μέρους μου περιττεύουν.

'ΤΣΑΛΑΚΩΜΕΝΟ ΝΙΩΘΕΙ ένα παιδί που πριν λίγα χρόνια τίμησε την Ελλάδα και το σχολείο της με παγκόσμιο βραβείο έκθεσης. «Τσαλακωμένο» νιώθει ένα παιδί με λαμπρές σπουδές και λαμπρό ήθος. Δυστυχώς, αυτά τα παιδιά, όπως και τόσα άλλα, η μαμά πατρίδα δεν τα χρειάζεται. Τα διώχνει σαν κάτι περιττό, σαν κάτι επιζήμιο. Μην ξεχνάς, καλή μου Μανωλία, ότι το πιο βαθύ σκοτάδι είναι πριν την αυγή'. Τα που έγραψε η φίλη μου Ειρήνη Καλαϊτζάκη, την προηγούμενη Πέμπτη, 21 Δεκεμβρίου, στη σελίδα μου στο φέισμπουκ, όπου αναρτώ τα 'πεταχτά', σχολιάζοντας το μήνυμα που μου έστειλε η μόλις 23 ετών Μανωλία Ρουμπεδάκη, στο οποίο έκανε λόγο 'περί τσαλακωμένων' και ειδικότερα για 'τσαλακωμένη' γενιά.

ΤΟ ΠΙΟ ΒΑΘΥ ΣΚΟΤΑΔΙ είναι πριν την αυγή. Τίποτε, μα τίποτα δεν μπορεί να σταθεί, εν τέλει, εμπόδιο στον ήλιο ν’ ανατείλει. Μόνο που για να γυρίσει ο ήλιος θέλει δουλειά πολλή. Κάποτε δεν μπορεί παρά να το συνειδητοποιήσουμε.

ΑΝΤΕ ΚΑΙ ΣΕ ΕΝΑ ΔΥΟ ΧΡΟΝΙΑ ποιος μας πιάνει! Στο πετρέλαιο απάνω πλέουμε ας το πάρουνε χαμπάρι μερικοί - μερικοί που μας κάνουν τα βαριά πεπόνια. Ανάγκη θα μας έχουν οσονούπω.

ΣΚΗΝΕΣ ΠΟΛΕΜΟΥ με όπλα σκουπόξυλα προχθές στον ναό της Γέννησης του Χριστού στη Βηθλεέμ. Μέχρι και τα άχερα της φάτνης, αν υπήρχαν, ήταν έτοιμοι να συνοριστούν οι μοναχοί. Ζητούμενο όχι μόνο το επί γης, αλλά και επί φάτνης ειρήνη.

Ο ΕΝΑΣ ΤΡΑΒΑΕΙ ΤΟ σκοινί από ’δω, ο άλλος από κει και ο παράλλος από παραπέρα. Να το πούμε αλλιώς. Ο καθένας απ’ τους τρεις συνεταίρους τον χαβά του. Καημένε Παπαδήμο, κακομοίρα Ελλάδα...

'ΕΠΡΕΠΕ Ν’ ΑΠΟΦΥΓΟΥΜΕ το Μνημόνιο. Επρεπε η χώρα να είχε δανειστεί εγκαίρως ώστε να μην οδηγηθεί στο Μνημόνιο, όμως, και από τη στιγμή που η κυβέρνηση το υπόγραψε, δεν διαπραγματεύτηκε σωστά, αποδείχτηκε ανίκανη'. Ποιος τα είπε αυτά; 'Ο από τον Αρη εσχάτως ελθών, Μιχάλης Χρυσοχοΐδης. Χωρίς ίχνος ντροπής'. Από τον 'βοριά' στη στήλη του '9 μποφόρ' (βλ. εφ. 'Χριστιανική', Πέμπτη 22-12-11) το σχόλιο.

'ΕΙΝΑΙ ΓΝΩΣΤΟ ΟΤΙ Η ΠΑΝΑΓΙΑ, ο Ιωσήφ και ο μικρός Χριστός έφυγαν για την Αίγυπτο κυνηγημένοι από τον Ηρώδη. Περιπλανήθηκαν τότε σε μέρη αφιλόξενα και άγνωστα και τελικά κατάληξαν να μείνουν κάτω από μια χουρμαδιά, που βρέθηκε στον δρόμο τους και που στάθηκε πολύτιμη στη δύσκολη κατάστασή τους. Τους προφύλαξε με τη σκιά της και τους έδωσε τους γλυκούς χουρμάδες της να τραφούν. Από τότε κι ύστερα όλα τα κουκούτσια των χουρμάδων έχουν το κεφαλαίο θήτα, το πρώτο γράμμα της λέξης Θεοτόκος, σαν ενθύμιο της φιλοξενίας που πρόσφερε το δέντρο στην Αγία Οικογένεια. Από το βιβλίο του Βασίλη Γ. Χαρωνίτη 'Από τη Γέννα του Χριστού ως την Ανάστασή Του'.

'Σ’ ευχαριστώ Θεέ μου,/ που γενναιόδωρα,/ Μόλις στος φως του ήλιου βρέθηκα/ Την χαρά μου έδωσε/ Τη ζωή μέσα από τον κόρφο της μάνας μου/ Να ρουφώ/ Και το αίσθημα της ευτυχίας μου χάρισες/ Και το χαμόγελο,/ Να την εκφράζω/ Να τη μοιράζομαι'.
Το ποίημα 'Προσευχή του ολίγων εβδομάδων Τζέισον και όλων των νηπίων' της Ιωάννας Τζουγκράκη.

ΧΑΙΡΕΤΩ ΣΑΣ ΚΙ ΑΓΑΠΩ ΣΑΣ!
(http://petaxta.blogspot.com/)

ΣΤΑ ΠΕΤΑΧΤΑ

2011-12-29T14:44:00.002+02:00

Φίλες και φίλοι, καλημέρα!

«ΜΗ ΒΛΕΠΩΝ δε ο βασιλεύς τους Μάγους να γυρίσουν/ εις Βηθλεέμ επρόσταξε παιδί να μην αφήσουν./ Χιλιάδες δεκατέσσαρες σφάζουν εις μιαν ημέραν/ θρήνον, κλαυθμόν και οδυρμόν είχε κάθε μητέρα». Από τα κάλαντρα των Χριστουγέννων. 29 Δεκεμβρίου σήμερα και η Εκκλησία μας τιμά τη μνήμη των εν Βηθλεέμ αναιρεθέντων 14.000 νηπίων!

Ο ΒΑΣΙΛΙΑΣ Ηρώδης που «διά Χριστόν ως ήκουσε», «εταράχτηκε κι έγινε θηριώδης,/ ότι πολλά φοβήθηκε διά την βασιλείαν». Οι σύγχρονοι Ηρώδηδες και τα αθώα θύματά τους. Οι ασύμμετρες απειλές. Μα και οι παράλληλες απώλειες των ασύμμετρων απειλών...

ΠΡΟΧΘΕΣ Ο φίλος μου ο γερω-δάσκαλος άρχισε να μου μιλά για τη σεισάχθεια. Για τον νόμο που έφερε ο Σόλωνας στην αρχαία Αθήνα με τον οποίο καταργήθηκαν τα χρέη και απελευθερώθηκαν όσοι είχαν γίνει δούλοι εξαιτίας των. Αφελής ερώτηση: Γιατί έγινε τότε και δεν μπορεί να γίνει τώρα σε παγκόσμιο επίπεδο Σόλων, Σόλων, Σόλων!

ΒΑΤΟΠΑΙΔΙΟ ή Βατοπέδιο. Ακόμα δεν έχουμε συμφωνήσει πώς γράφεται το 'πε (αι)'. Δεν κάνουμε ένα δημοψήφισμα να μας φύγει η κάψα λέω εγώ; Για τον Εφραίμ παραΰστερα.

ΣΥΝΕΔΡΙΑΖΑΝ, ΣΥΝΕΔΡΙΑΖΑΝ, συνεδρίαζαν, δεκατέσσερις ολόκληρες ώρες συνεδρίαζαν στο ΠΑΣΟΚ για να αποφασίσουν στο τέλος να ξανασυνεδριάσουν. Σε δουλειά να βρίσκονται, τα παιδία παίζει ή κάνοντας το καθήκον τους; Προβληματίζομαι για τον τίτλο.

ΔΙΑΛΕΙΜΜΑ. ΒΡΕΧΕΙ, βρέχει και χιονίζει/ κι ο παπάς χερομυλίζει/ και η γάτα μαγειρεύει/ και ο ποντικός χορεύει. Παλιό παιδικό τραγουδάκι. Ο σουρεαλισμός σε όλο του το μεγαλείο. Τέλος διαλείμματος.

ΕΚΛΕΨΑΝ ΤΣΑΝΤΑ γυναίκας. Αγνωστος διέρρηξε κατάστημα. Πήραν Α.Τ.Μ. Τράπεζας με εκσκαφέα. Συνήθεις ειδήσεις που πάνε να γίνουνε... μη ειδήσεις.

ΕΝΑ ΛΙΤΡΟ λάδι, ένα λίτρο νερό. Ισχύει ακόμα στο ανταλλακτικό παζάρι. Για πολύ λίγο, ωστόσο. Ενάμισι λίτρο λάδι ένα λίτρο νερό, θα ισχύει οσονούπω.

ΤΟ ΞΑΝΑΓΡΑΦΩ και στα σημερινά 'πεταχτά' για να το πιστέψουμε. Πρωταθλητής χειμώνα στο Πρωτάθλημα Β' Εθνικής Κατηγορίας ο Α.Ο. Πλατανιάς. Χόρτ' αγά θα μου πείτε ή για να το ρίξουμε στο αρχαίο «μηδένα προ του τέλους μακάριζε». Ας μην είμαστε, όμως, μίζεροι! Είναι αλήθεια, πάντως, ότι έχει ακόμα να παιχτεί... πολύ κουμάρι.

ΝΙΚΟ, ΟΣΟΙ σε γνώριζαν κ' οι Πάχνες θα σε κλαίνε/ τσι μαντινάδες που 'γραψες τ' αηδόνια θα τις λένε. Χαιρετισμός στον Νίκο Ψαρό που χάσαμε Χριστουγεννιάτικα απ' τον μαντιναδολόγο μας τον Ηλία τον Σταματάκη. «Στον καλό μου φίλο και άριστο μαντιναδολόγο» η αφιέρωση.

ΠΟΛΛΑ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ όλους και όλες, όσοι και όσες μου έστειλαν Χριστουγεννιάτικες μαντινάδες και διά της στήλης. Δείγμα γραφής αυτή που μέσω κινητού μου έστειλε ο και πρόεδρος του Πολιτιστικού Συλλόγου Νεροκούρου Μιχάλης Ασημένιος: «Ή όμορφες ή άσκημες μέρες Χριστού είν' όλες/ ας μας γλυτώσ' η Γέννηση του ΔουΝουΤου τις φόλες».

ΤΟ ΧΡΙΣΤΟΓΕΝΝΙΑΤΙΚΟ δέντρο, ως σύμβολο καταγράφεται περί το 750, όταν ο Αγιος Βονιφάτιος, θέλησε να εξαλείψει τη βελανιδιά των ειδωλολατρών αντικαθιστώντας τη με το έλατο. Το πρώτο στολισμένο δέντρο εμφανίστηκε στη Γερμανία το 1539 και τα πρώτα στολίδια ήταν συσκευασμένα φαγητά ή άλλα χρήσιμα είδη, που στο πέρασμα των χρόνων και με την άνοδο του βιοτικού επιπέδου εξελίχθηκαν μόνο σε διάκοσμο. Τα παραπάνω αντί για ιστορικό ανέκδοτο.

«[...] Ορθογώνια του κενού/ οι καταυλισμοί προσφύγων./ Ο δρόμος της Ραμάλα/ διάσπαρτος κουφάρια,/ κάλυκες πυροβόλων./ Το Φως του Ιερού Ναού/ της Γέννησής Σου/ σπαράζει/ σε φάτνη τεθωρακισμένων./ Ενα παλιό ρουμπίνι αγάπης/ δώρισέ μου,/ τα θαμμένα μαϊστράλια,/ απ' την απέραντη αμμουδιά/ της αθωότητας».
Από το ποίημα 'Προσευχή' της Γιώγιας Σιώκου.

ΧΑΙΡΕΤΩ ΣΑΣ ΚΙ ΑΓΑΠΩ ΣΑΣ!
(http://petaxta.blogspot.com)

Χανιώτικα νέα (29.12.2011)