ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ

ΤΖΙΤΖΙΦΕΣ

Η ΕΤΗΣΙΑ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΤΟΥ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΚΟΥ ΟΜΙΛΟΥ "Ο ΑΠΟΚΟΡΩΝΑΣ"

ΒΡΑΔΙΑ ΡΙΖΙΤΙΚΟΥ ΚΑΙ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΒΙΒΛΙΟΥ ΤΟΥ Λ.ΤΣΟΥΡΑΚΗ 

ΑΠΟ ΤΟΝ Β. ΚΑΚΑΤΣΑΚΗ

Γράφουν ο Γιάννης και ο Ηλίας Κάκανος

Επιτυχία σημείωσε και φέτος στον Τζιτζιφέ,  ιστορικό χωριό του Δήμου Αποκορώνου, η καθιερωμένη ετήσια βραδιά αφιερωμένης στο Ριζίτικο τραγούδι που πραγματοποιήθηκε την Πέμπτη 16 Αυγούστου και ώρα 21.30’ στην αυλή του παλιού Δημοτικού Σχολείου του χωριού που γέμισε από κόσμο. Μεταξύ αυτών και αρκετοί εκπρόσωποι Πολιτιστικών Συλλόγων και φορέων του Δήμου Αποκορώνου και όχι μόνο.  Η εκδήλωση τελούσε υπό την αιγίδα του Δήμου Αποκορώνου.

Η εκδήλωση άρχισε με την παρουσίαση του βιβλίου – λευκώματος, έχοντας  συγγραφέα τον συνταξιούχο  καθηγητή Μέσης Εκπαίδευσης κ. Ελευθέριο Τσουράκη, ο οποίος ήταν πρωτεργάτης της ίδρυσης του Καλλιτεχνικού Ομίλου Ριζιτών και διετέλεσε για μία δεκαετία πρόεδρος του. Την παρουσίαση της βραδιάς έκανε ο Ριζίτης δικηγόρος κ. Εμμανουήλ Νικολούδης, ενώ του βιβλίου ο καταξιωμένος συνταξιούχος δάσκαλος και συνεργάτης στα «Χανιώτικα νέα» κ. Ευάγγελος Κακατσάκης. Χαιρετισμούς απηύθυναν ο δήμαρχος Αποκορώνου κ. Χαράλαμπος Κουκιανάκης και ο γενικός διευθυντής του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών και Μελετών “Ελευθέριος Κ. Βενιζέλος” Νίκος Παπαδάκης, ενώ με συγκίνηση αναφέρθηκε στο πνευματικό του πόνημα κ. Ελευθέριος Τσουράκης. 

Εμμανουήλ Νικολούδης: « Για μια ακόμα φορά ο Καλλιτεχνικός Όμιλος Ριζιτών “Ο Αποκόρωνας” διοργανώνει τη βραδιά ριζίτικου με μια εκδήλωση που έγινε θεσμός από ένα Σύλλογο που μετράει περίπου 40 χρόνια δράσης και συμμετοχής στα παραδοσιακά δρώμενα του τόπου μας. Η σημερινή εκδήλωση είναι αφιερωμένη στο πρώτο πρόεδρο του Συλλόγου τον Λευτέρη τον Τσουράκη ο οποίος ήταν από τους πρωτεργάτες που οδήγησε τον Σύλλογο σε μέρες δόξας και του το αναγνωρίζουμε όλοι αυτό».

Ο ίδιος στη συνέχεια αναφέρθηκε στο βιβλίο που έγραψε στα δέκα χρόνια που ήταν πρόεδρος επισημαίνοντας ότι «τον ευχαριστούμε που μας επέτρεψε να διακινήσουμε αυτό το βιβλίο που ήταν πνευματική του εργασία και πνευματική εργασία του Συλλόγου βέβαια με τα έσοδα από την πώληση του να μένουν στον Σύλλογο».  

Βαγγέλης Κακατσάκης: «Καλώς βρεθήκαμε την επαύριον της Παναγιάς στον απόηχο του τραγουδιού της τιμιωτέρας των Χερουβίμ και ενδοξοτέρας πάντων των Σεραφείμ που έψαλλαν και σήμερα ολημερίς της μέρας  οι τζιτζίκοι στον Τζιτζιφέ, στην έδρα του Καλλιτεχνικού Ομίλου του Αποκόρωνα στη ριζιμιά ρίζα του Ριζίτικου, τη βραδιά του Ριζίτικου και ζει και ζει και ζει ο Αποκόρωνας στον ίσκιο της μαδάρας ζει. Καλώς βρεθήκαμε στην εκδήλωση ετούτη για το Ριζίτικο, μέρος της οποίας είναι και η παρουσίαση της έκδοσης Καλλιτεχνικός Όμιλος “Ο Αποκόρωνας”, πεπραγμένα 1983 – 1992 του εκ Νίππους ορμώμενου πρώτου και για μια δεκαετία ιστορικού προέδρου Λευτέρη Ιωάννου Τσουράκη. Αρχοντοεπαρχία μου και Αποκόρωνα μου στο μπέτη μου είσαι ζωγραφιά και ήλιος στην καρδιά μου. Και για λογαριασμό του Λευτέρη Τσουράκη είχα την αίσθηση πως θα άκουγα τούτη τη μαντινάδα του Θεριανού λυράρη Ανδρέα Λιλικάκη ενώ περιδιάβαζα ξανά και ξανά στις διανθισμένες με πλούσιο φωτογραφικό υλικό  σελίδες της παρουσιαζόμενης σήμερα στην αγάπη σας έκδοση και ξαναζούσα όλα τα θαυμαστά που έγιναν έτσι όπως έγιναν κάτω από τη σημαία του Αποκορωνιώτικου εμείς τη δεκαετία 1983 – 1992. Μα και για λογαριασμό όλων των άλλων που τα συν δημιούργησαν ιδιαίτερα των φευγάτων στον επουράνιο Αποκόρωνα και ξεχωριστά του Νεροχωριανού δεσπότη του Αγίου Ειρηναίου Γαλανάκη του χριστιανού», για να συνεχίσει επισημαίνοντας ότι «άξιος ο μισθός του Λευτέρη Τσουράκη, η ηθική ικανοποίησή του δηλαδή, χαλάλι ο κόπος του  και τα έξοδά του. Δεν μπορούμε να λέμε ότι αγαπούμε τους άλλους τόπους και τους άλλους ανθρώπους αν δεν αγαπούμε πρώτα τον τόπο μας και τους ανθρώπους του, συνήθιζε να λέει, περίπου στα λόγια του ο παππούς. Κανόνας ζωής και για τον Λευτέρη Τσουράκη που ήταν ένας από τους πρώτους συνεργάτες του και από τους πιο καλούς μαθητές του, ο λόγος τούτος».  

Χαράλαμπος Κουκιανάκης: « Η χάρη Της Παναγίας που γιόρταζε χθες να δίνει δύναμη και υγεία σε όλους μας και προπαντός να μας χαρίζει την ενότητα που τόσο ανάγκη έχει ο τόπος μας.   Μέσα από το εμείς όπως είπε και ο χωριανός μου ο Βαγγέλης ο Κακατσάκης μπορούμε να ατενίζουμε ένα καλύτερο αύριο που τόσο ανάγκη το έχει αυτός ο τόπος, ένας τόπος που τι άλλο εκμεταλλευτούμε τα συγκριτικά πλεονεκτήματα τα οποία έχει και αν συνθέσουμε και συνεργαστούμε όλοι μαζί μέσα από το εμείς μπορούμε να οραματιζόμαστε ένα καλύτερο αύριο. Δίνω συγχαρητήρια σε όλους εκείνους που όρισαν στη ζωή τους να φυλάνε Θερμοπύλες, να δημιουργούν μετερίζια να δημιουργούν αναχώματα μέσα από την παράδοσή μας, μέσα από τα ήθη και τα έθιμά μας και να κρατούνε όρθιο τον ελληνισμό. Ο Αποκόρωνας έχει μια βαριά πολιτιστική κληρονομιά η οποία κράτησε και κρατεί γερά γιατί κάποιοι άνθρωποι σαν τον Λευτέρη τον Τσουράκη τον χωριανό μας δούλεψαν προς την κατεύθυνση αυτή και κάποιοι άλλοι συνεχίζουν».    

Νικόλαος Παπαδάκης: «Είναι ευχάριστη σύμπτωσης ότι διαδέχομαι στο βήμα δύο ομιλητές από το Νίππος οι οποίοι μίλησαν για να τιμήσουν τον Λευτέρη τον Τσουράκη από το Νίππος και αυτόν. Βέβαια πρέπει να εξομολογηθώ ότι μετά από την ομιλία του Βαγγέλη του Κακατσάκη είναι πολύ δύσκολο κανείς να τον διαδεχτεί στο βήμα. Αυτά που είπε μέσα από την καρδιά του, αυτά που εξιστόρησε και παρουσίασε το βιβλίο του Λευτέρη του Τσουράκη νομίζω ότι απεικονίζουν την ίδια την έκδοση και δίνουν τη σημασία της μια σημασία θα έλεγα ιστορικής αξίας διότι ο Λευτέρης ο Τσουράκης δεν ήταν πρωταγωνιστής μιας περιόδου μόνον, γνώριζε να κρατά  και να αρχειοθετεί όλα αυτά τα πειστήρια που έχουν αποτυπωθεί στο βιβλίο. Πάντα μοπυ έκανε εντύπωση ο Λευτέρης για την οργανοτικότητα  του και την αποτελεσματικότητά του. Τα πολλά χρόνια που συνεργαστήκαμε είχε μία αποτελεσματικότητα πράγματι εντυπωσιακή αλλά γνώριζε να κρατά και την ιστορική μνήμη διατηρώντας ένα σπάνιο ιστορικό αρχείο κάτι που δεν συμβαίνει συχνά, χάνονται μεγάλης αξίας χειρόγραφα ή αντικείμενα διότι ακριβώς δεν τα προσέχουμε, δεν τα κατατάσσομαι, δεν τα φυλάμε. Αυτό το έκανε με πολύ επιμέλεια ο Λευτέρης και γι’ αυτό έχουμε και αυτή την έκδοση την οποία θεωρώ εξαιρετικά σπουδαία».   

 Λευτέρης Τσουράκης: 







«Ευχαριστώ πολύ τον καλό μου φίλο και συγχωριανό μου Βαγγέλη Κακατσάκη για τα όσα όμορφα είπε αναδεικνύοντας με τον καλύτερο τρόπο το εγχείρημά μου που μοναδικό σκοπό είχε τη διάσωση και την ανάδειξη της συλλογικότητας του έργου του Καλλιτεχνικού Ομίλου “ Ο Αποκόρωνας”. Τα λόγια του με τιμούν. Στις 28 Ιουνίου 1983 Εκκλησία, Τοπική αυτοδιοίκηση, Αναπτυξιακοί και Πολιτιστικοί Φορείς, μεμονωμένοι Αποκορωνιώτες οραματίστηκαν και σύστησαν έναν Αποκορωνιώτικο φορέα που πολύ σύντομα καλύπτοντας τις τοπικές ανάγκες   για τις οποίες και ιδρύθηκε, το Ριζίτικο τραγούδι και στους Κρητικούς χορούς όργωσε την Κρήτη και στη συνέχεια ταξίδεψε στην Αθήνα, τη Θεσσαλονίκη, στα Δωδεκάνησα, στη Βουλγαρία, στη Γαλλία. Ταυτόχρονα συνέβαλλε ποικιλοτρόπως στα πολιτιστικά και αναπτυξιακά δρώμενα του Αποκόρωνα. Για όσους δεν έχουν διαβάσει και δεν θα διαβάσουν λόγω του πολύ περιορισμένου αριθμού αντιτύπων τα πεπραγμένα του Καλλιτεχνικού Ομίλου Αποκόρωνας που από το προσωπικό μου αρχείο και από τις δικές μου αναμνήσεις έχω καταγράψει θέλω να τονίσω ότι συνοψίζω ένα έργο πολυδιάστατο στο οποίο έχουν συμβάλει τα μέλη όλων των διοικητικών συμβουλίων της περιόδου 1983 1992 που τα ονόματα τους αλφαβητικώς παραθέτω. Ο Ανετάκης Μανώλης, ο Βολουδάκης Μανώλης, ο αείμνηστος παπά Μανώλης Βορεινάκης, ο αείμνηστος Γαυγιωτάκης Μιχάλης, ο Ζουνάκης ο Γιώργης που εκτός από μέλος του Δ.Σ. ήταν και χοροδιδάσκαλος και υπεύθυνος της χορωδίας του Ριζίτικου τραγουδιού  και που δυστυχώς για προσωπικούς λόγους δεν μπορεί να είναι μαζί μας απόψε».

Ο ίδιος, συνεχίζοντας να διαβάζει ονοματεπώνυμα ανέφερε ακόμα « τον Μαρινάκη Ορέστη, τον Ξενάκη Γιώργη, τον Πανηγυράκη Πέτρο, τον αείμνηστο Παντερμάκη Γιάννη, τον Τζομπανάκη Μιχάλη», για να αναφερθεί αμέσως μετά στα μέλη που κατά καιρούς επάνδρωσαν την χορωδία και τα χορευτικά συγκροτήματα και σεβόμενος – όπως είπε – τον χρόνο και το τυχόν λάθος που θα έκανε γιατί ήταν πάρα πολλά,  δεν τα ανάφερε.   

ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑ

Ο Ελευθέριος Τσουράκης γεννήθηκε το 1940 στο Νίππος Αποκορώνου και εργάσθηκε ως καθηγητής στις Τεχνικές Σχολές για 40 χρόνια έχοντας διδάξει αρχικά στις Τεχνικές Σχολές στο Καστέλι, ενώ συνεργάστηκε εθελοντικά με τον  αείμνηστο μητροπολίτη Ειρηναίο Γαλανάκη ως γραμματέας για πολλά χρόνια στο Ίδρυμα Αγία Σοφία και είναι από τους πρωτεργάτες ίδρυσης και πρώτος πρόεδρος του Καλλιτεχνικού Ομίλου “Ο Αποκόρωνας”, για μία δεκαετία. 

Η βραδιά συνεχίστηκε με πλούσια προσφορά εδεσμάτων με κύριο πιάτο βραστό κρέας με πολύ νόστιμο πιλάφι,  με ριζίτικα τραγούδια από τον Καλλιτεχνικό Όμιλο Αποκόρωνα τον οποίο απαρτίζουν άτομα από ηλικίας 16 ετών τον μικρότερο και 75 τον μεγαλύτερο για ν’ ακολουθήσει κρητικό πανηγύρι με τοπικό παραδοσιακό μουσικό συγκρότημα. 

   

http://eparxiakofos.gr/ston-tzitzife-i-etisia-ekdilosi-ton-riziton-tou-kallitechnikou-omilou-o-apokoronas-ke-vinteo/http://eparxiakofos.gr/ston-tzitzife-i-etisia-ekdilosi-ton-riziton-tou-kallitechnikou-omilou-o-apokoronas-ke-vinteo/

ΔΙΑΦΟΡΑ

ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ ΚΑΚΑΤΣΑΚΗΣ

ΔΑΣΚΑΛΟΣ ΚΑΙ ΠΑΙΔΑΓΩΓΟΣ

Δημ. Σχ. Στροβλών Σελίνου

Γράφει ο π. Στυλιανός Θεοδωρογλάκης*
Πολύ θα ήθελα να ήμουν μαθητής και να είχα δάσκαλο τον κ. Βαγγέλη Κακατσάκη.
Διάβασα τη σελίδα 7 στις διαδρομές της Εφημερίδας “Χανιώτικα νέα” του Σαββάτου 11 Αυγούστου 2018.
Με απορία και έκπληξη μεγάλη παρατήρησα ένα ένα τα μαθήματα που με μαεστρία μεγάλη και υπερτελή παιδαγωγική, εύκολης μαθησιακής προσέγγισης που περιέχονται στην εν λόγω σελίδα με τον γενικό τίτλο «Ήθη και έθιμα του Αυγούστου».
Μου θύμισε έναν μεγάλο σύγχρονο παιδαγωγό που υποστηρίζει ότι η εξωτερική πίεση σπάνια προάγει την επιθυμητή συμπεριφορά γι’ αυτό και πρέπει να αντικατασταθεί με την εσωτερική παρακίνηση «ΝΤΡΑΙΚΩΡΣ», αλλά και τον Άγιο Ιωάννη το Χρυσόστομο που και εκείνος ισχυρίζεται ότι οποιαδήποτε πίεση ή άσκηση βίας πέφτει στο κενό γιατί κάθε πράξη που είναι αποτέλεσμα βίας δεν έχει καμιά αξία. «M.G. 62,424».
Στο κέντρο της σελίδας το ποίημα του Αυγούστου με λόγια και εικόνες.
Πρόκειται για καλλιτεχνική ανάπτυξη παροιμιώδους και ταυτόχρονα ποιητικής ομορφιάς πνοής και ζωής.
Ύστερα τα άλλα κεφάλαια “Η Πρωταυγουστιά” με αγιασμό στα κτήματα, νέος μήνας, νέα δημιουργία καθαρή, φωτεινή και μαζί με όλα και οι προσφιλείς μας νεκροί.
Η νηστεία του Δεκαπενταυγούστου προς τιμή της Παναγίας και το σταφύλι του Σωτήρος, η ευλογία της σοδειάς, ο επιτάφιος της Παναγίας, γλυκύτατο ιεροσολυμήτικο έθιμο, μερομήνια, λαϊκή πρόγνωση της μεταβολής των καιρών, παρακλήσεις και πάλιν προς τιμήν της Παναγίας, ο Άγιος Φανούριος και ο Άγιος Ιωάννης ο Νηστευτής.

Όλα διαλεγμένα, φωτεινά, φωτισμένα και ευλογημένα για τα παιδιά μας, γιατί όχι; Και για μας. Και εμείς παιδιά του Θεού είμαστε.

Aξιος τιμημένος δάσκαλος και παιδαγωγός ο κύριος Βαγγέλης Κακατσάκης που τιμά το πρόσωπο και το λειτούργημά του, που φροντίζει να ομορφαίνει και να ισχυροποιεί τη ζωή με λόγια, με σκέψεις και διανοήματα από βάθους ψυχής και καρδίας.
Με όλα αυτά μας κάνει ευχάριστη ζωή ώστε να απολαμβάνουμε τόσο όμορφα, απλά και καθαρά πράγματα που μόνον οι γιαγιάδες σε παλαιότερες εποχές ήξεραν, διηγούνταν και γέμωζαν την ψυχή και τη ζωή μας, με λαογραφία, θεολογία, εκκλησιολογία, με πληρότητα έκφρασης και παρουσίας.
Χίλια ευχαριστώ γιατί σε μας τους μεγαλύτερους θυμίζει παλαιών ημερών δόξες των πατέρων και των μητέρων μας που με απλά ποιητικά λόγια και σύντομες προτάσεις φρόντιζαν να μας μαθαίνουν τα μυστικά της ζωής, την αξία των χρόνων και των καιρών, των γεγονότων και των περιστάσεων και γενικά των δωρεών του Θεού.
Χιλιόχρονος, πολύ ευλογημένος, πάντοτε αγαπημένος.

(Χανιώτικα νέα, Σάββατο 18.08.2018)

* θεολόγος - συγγραφέας, ιερατικός προιστάμενος του Ιερού Καθεδριού Ναού των Εισοδίων της Θεοτόκου Χανίων 

ΠΟΙΗΣΗ

Η ΜΟΝΗ ΕΓΝΟΙΑ
(Στην Αγγέλα Μάλμου)*

Τεντώνεται
στο μακρύ κοτσάνι του
και λέει καλημέρα στον ήλιο.
Να μην ξεχαστεί το "μη με λησμόνει"
η μόνη έγνοια
του τριαντάφυλλου.

* Για τα γενέθλιά της

ΒΑΓΓΕΛΗΣ Θ. ΚΑΚΑΤΣΑΚΗΣ
("Όταν γίνεις ποίημα", εκδ. "Πυξίδα της Πόλης", Χανιά 2018)

ΠΑΙΔΟΤΟΠΟΣ

ΔΗΜ. ΣΧ. ΒΡΥΣΩΝ ΑΠΟΚΟΡΩΝΟΥ

ΜΙΚΡΟΙ ΤΑΞΙΔΕΥΤΕΣ ΕΝ ΔΡΑΣΕΙ

Καλοί μου φίλοι, καλό Σαββατοκύριακο!

Σπουδαίοι “ταξιδευτές” τα παιδιά, τα φιλαράκια τα καλά, του Δημ. Σχ. Βρυσών Αποκορώνου! Ταξιδεύουν και… μας ταξιδεύουν εντός και εκτός Σχολείου. Στον μαγικό κόσμο των γνώσεων, στο ανοιχτό βιβλίο της φύσης, στα διάσελα της ιστορίας… Στο παρελθόν, στο παρόν και στο μέλλον…. Μιλώντας για τις δραστηριότητές τους, με τον δικό τους ξεχωριστό τρόπο! “Μικροί ταξιδευτές”, ο τίτλος της θαυμάσιας, έγχρωμης 16σέλιδης μεγάλου σχήματος εφημερίδας τους που “βγήκε” με το τέλος της σχολικής χρονιάς. Γι’ αυτήν ο λόγος στον σημερινό Παιδότοπο, όπου παρουσιάζονται κάποια απ’ τα δείγματά της. Από καρδιάς τα συγχαρητήριά μου στον και τακτικό συνεργάτη της εφημερίδας μας διευθυντή του Δημ. Σχ. των Βρυσών και καλό μου φίλο Δημήτρη Καρτσάκη για το υπέροχο “δημοσιογραφικό” αποτέλεσμα και κυρίως για την όλη “παιδαγωγική” προσπάθεια. Οπως και στους άλλους δασκάλους και στα μέλη του Συλλόγου Γονέων και Κηδεμόνων του Σχολείου, βέβαια…

Σας χαιρετώ με αγάπη
Βαγγέλης Θ. Κακατσάκης
δάσκαλος

Ενας κάδος που πεινάει…
Σε έναν δρόμο έξω από το χωριό μου, τις Βρύσες Αποκορώνου, παράξενη συνάντηση. Ο κυρ-κάδος ανακύκλωσης χαρτιού συνάντησε στην άκρη του δρόμου το φίλο του το δέντρο που έκλαιγε.
– Καλό μου δέντρο, γιατί κλαις και γιατί είσαι μακριά από το σπίτι σου το δάσος;
– Οι άνθρωποι για να φτιάξουν χαρτί έκοψαν σχεδόν όλα τα ξαδέλφια μου τα δέντρα από το κοντινό δάσος. Εσύ, γιατί είσαι μακριά από το χωριό;
– Πεινάω πολύ, γιατί οι άνθρωποι δεν ταϊζουν τους κάδους ανακύκλωσης. Ετσι αναγκάστηκα να πάρω τους δρόμους να μαζεύω τα πεταμένα χαρτιά για να χορτάσω!
– Με τόσα σκουπίδια γύρω μας θα έρθει μια μέρα που οι άνθρωποι δεν θα μπορέσουν να κάνουν ούτε ένα βήμα από το σπίτι τους.
– Εάν κόψουν όλα τα δέντρα από τα δάση ποιος θα φτιάχνει το οξυγόνο που αναπνέουν και πού θα μένουν τα ζώα και τα πουλιά του δάσους;
Δυο παιδιά της Δευτέρας Δημοτικού που έτυχε να περνούν από εκεί τυχαία και άκουσαν τη συζήτηση πήγαν και βρήκαν τα άλλα παιδιά της τάξης τους. Τους διηγήθηκαν αυτά που είδαν και άκουσαν. Τα παιδιά κατάλαβαν το λάθος που έκαναν οι άνθρωποι και υποσχέθηκαν ότι θα ταΐζουν τον κυρ-κάδο ανακύκλωσης.
Εμμανουέλα Ανδρεδάκη, Β’

Mια μέρα στο Λιμνοπήγαδο
Το Λιμνοπήγαδο βρίσκεται στις Βρύσες Αποκορώνου, στον δρόμο προς το Βαφέ. Υπάρχει ένα εκκλησάκι, μια πηγή με καθαρό νερό, πολλά δέντρα, όμορφα λουλούδια και νοστιμότατα φρέσκα σπαράγγια. Εχει ωραίο μέρος για να κάνεις πικ νικ και καθαρό χορτάρι για να τρέχεις.
Στέλλα Τσαπάκη, Γ1

Βατουδιάρης
Ο Βατουδιάρης είναι ένα απ’ τα ωραιότερα χωριά της Κρήτης. Ενας επισκέπτης μπορεί να συναντήσει πραγματικά σπάνια βότανα στα βουνά που έχει. Ακόμα έχει μια τεράστια σπηλιά, η οποία αποτελείται από δύο πατώματα. Η κύρια σπηλιά είναι το κάτω μέρος όπου έχει δύο πανέμορφους σταλαχτίτες που μοιάζουν σαν λουλούδι. Πολύ παλιά βάζανε οι βοσκοί του χωριού μου το τυρί που έβγαζαν για να ωριμάσει γιατί εκείνη την εποχή δεν είχαν ψυγεία. Το πιο σημαντικό που έχει το χωριό μου είναι η πανέμορφη εκκλησία της Αγίας Ζώνης, η οποία είναι πολύ θαυματουργή.
Διονυσία, Δ’

Το περιβάλλον είναι πολύ χρήσιμο και για τους ανθρώπους και για τα φυτά αλλά και για τα ζώα.
Θα σας μιλήσω για τα προβλήματα του περιβάλλοντος αλλά και μερικές λύσεις.
Πολλοί άνθρωποι πετάνε τα σκουπίδια κάτω, λοιπόν θα μπορούσαμε να ρίχνουμε τα απορρίμματά μας στον κάδο, αλλα και θα μπορούσαμε να ξεχωρίζουμε τα σκουπίδια για ανακύκλωση. Αν δεν υπάρχει ανακύκλωση μπορείτε να ζητήσετε από το Δήμο σας να βάλουν κάδους ανακύκλωσης στο χωριό ή στην πόλη σας.
Δεν πρέπει να ανάβουμε φωτιές όταν υπάρχει αέρας. Δεν είναι ανάγκη όταν δεν κάνει τόσο κρύο να ανάβουμε τη θέρμανση. Μπορούμε να φοράμε ζεστά ρούχα.
Το περιβάλλον δεν το μολύνουμε μόνο με τους τρόπους που σας ανέφερα πριν. Το μολύνουμε και με το πώς φερόμαστε στα ζώα και στα φυτά. Οταν κόβουμε ένα δέντρο χάνεται μια ζωή. Μπορεί να μην μας μοιάζουν αλλά κι αυτά έχουν μια ζωή λίγο διαφορετική από τη δική μας. Πρέπει να ποτίζουμε τα φυτά.
Τα αυτοκίνητα μπορούν να λειτουργήσουν και με φυσικό αέριο. Επίσης μπορούμε να χρησιμοποιούμε ποδήλατα.
Υπάρχουν πολλοί τρόποι ακόμα αλλά σήμερα είπα να εστιάσω σε αυτές.
Ελπίζω να με ακολουθήσετε τις συμβουλές μου για ένα καλύτερο αύριο και έναν χαρούμενο κόσμο.
Αννα Κ

Στην τάξη
Στο μάθημα της αριθμητικής ρωτάει ο δάσκαλος:
– Αν ένα μπιφτέκι το κόψουμε σε τέσσερα κομμάτια, τι θα έχουμε;
– Τέσσερα τέταρτα, απαντάει ο μαθητής.
– Ωραία! Κι αν το κόψουμε ξανά στα δύο;
– Δεκαέξι δέκατα έκτα.
– Ωραία. Κι αν τα δεκαέξι δέκατα έκτα τα κόψουμε πάλι στα δύο το καθένα τι θα έχουμε;
– Κιμά… απαντά ο μαθητής.
Παντελής Πολέντας Γ’

Αινίγματα
Εχω ένα βαρελάκι που έχει δυο λογιών κρασάκι.
Το ένα έχει μάλαμα, το άλλο έχει ασήμι.
Τι είναι;
Το αυγό

Η κεφαλή του στο βουνό κι η ουρά του στο γιαλό. Τι είναι;
Το αστέρι

Ενα ταψάκι βούτυρο, όλο τον κόσμο αλείφει. Τι είναι;
Ο ήλιος

Είναι το πιο βαρύ, ούτε με χέρια δεν πιάνεται ούτε με γάντια. Τιείναι;
Η φωτιά

Δυο γεωπόνοι πλάι, όλον τον κόσμο βλέπουνε, μα οι δυο τους δεν κοιτιούνται. Τί είναι;
Τα μάτια

Αποστόλης Γρυλλάκης, Ε’

Χανιώτικα νέα (18.08.2018)

http://www.haniotika-nea.gr/mikri-taxideftes-en-drasi/

ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ

ΕΜΠΡΟΣΝΕΡΟΣ ΑΠΟΚΟΡΩΝΟΥ:  ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ, 17 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ
ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΟΠΕΙΡΑ ΔΟΛΟΦΟΝΙΑΣ ΤΟΥ ΕΛ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΥ
ΚΑΙ ΤΗ ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ ΤΟΥ ΙΩΑΝΝΗ ΜΑΡΚΑΚΗ

Tην Παρασκευή 17 Αυγούστου 2018 και ώρα 19:00, θα πραγματοποιηθεί στον Εμπρόσνερο Αποκορώνου, η εκδήλωση που είχε αναβληθεί λόγω των πυρκαγιών. Την εκδήλωση διοργανώνουν ο Δήμος Αποκορώνου, το Εθνικό Ίδρυμα «Ελευθέριος Κ. Βενιζέλος», το Κοινωφελές Ίδρυμα ΑΓΙΑ ΣΟΦΙΑ, ο Πολιτιστικός Σύλλογος Εμπροσνέρου και η Οικογένεια Μαρκάκη, με την υποστήριξη του Βενιζέλειου Ωδείου Χανίων, με αφορμή την συμπλήρωση 85 ετών από τη δολοφονική απόπειρα κατά του Ελευθερίου Βενιζέλου στην Λεωφόρο Κηφισίας και την δολοφονία του Ιωάννη Μαρκάκη.

Όπως αναφέρει η σχετική ανακοίνωση «το Α΄ μέρος θα ξεκινήσει με επιμνημόσυνη δέηση στην προτομή του Ιωάννη Μαρκάκη, χοροστατούντος του Μητροπολίτη Κυδωνίας και Αποκορώνου Δαμασκηνού και κατάθεση στεφάνων (η κατασκευή και η μεταφορά των στεφάνων είναι ευθύνη των φορέων).
Στο Β’ μέρος, που θα πραγματοποιηθεί στο Πέτρινο θέατρο “Μίκης Θεοδωράκης”, χαιρετισμούς θα απευθύνουν διοργανωτές, ενώ ομιλητής θα είναι ο Νικόλαος Παπαδάκης, Γενικός Διευθυντής του Εθνικού Ιδρύματος “Ελευθέριος Κ. Βενιζέλος” με θέμα «Η απόπειρα κατά της ζωής του Ελευθερίου Βενιζέλου και η δολοφονία του Ιωάννη Μαρκάκη». Ο Βαγγέλης Κακατσάκης, Δάσκαλός – Λογοτέχνης θα απαγγείλει ποιήματα για τον Ελευθέριο Βενιζέλο και τον Ιωάννη Μαρκάκη.
Η εκδήλωση θα κλείσει με το έργο “Ωδή στον Ελευθέριο Βενιζέλο”, μία καντάτα για χορωδία και ορχήστρα, σε ποίηση: Κ. Παλαμά, Γ. Στρατήγη, Ι. Κωνσταντινίδη, Μ. Μαλακάση και μουσική Γιάννη Μεντζελόπουλου. Συμμετέχουν η Χορωδία Χανίων, η Νίκη Χαζιράκη, σοπράνο, ο Γιάννης Μανούσακας, τενόρος, η Μαρία Κουτουλάκη στο πιάνο και ο Δημήτρης Βακάκης στη λύρα. Αφηγητής θα είναι ο Μιχάλης Αεράκης, Ηθοποιός, τ. Καλλιτεχνικός Διευθυντής ΔΗΠΕΘΕΚ. Την διεύθυνση θα έχει ο Γιάννης Μεντζελόπουλος. Το έργο είναι παραγωγή του Εθνικού Ιδρύματος «Ελευθέριος Κ. Βενιζέλος»»

ΜΙΑ ΣΤΑΣΗ ΕΔΩ ΜΙΑ ΣΤΑΣΗ ΕΚΕΙ

Ο Γ. ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΑΚΗΣ ΓΙΑ ΤΟΝ "ΒΕΝΙΖΕΛΟ" ΤΟΥ Ν. ΠΑΠΑΔΑΚΗ

[…] Το δέος από την αρχική επαφή μου με το έργο του Νίκου Παπαδάκη μετατράπηκε γρήγορα σε ένα ανυπόκριτο θαυμασμό. Προσπαθούσα να κλέψω λίγο χρόνο από την πιεστική ζωή μου, να αναβάλλω υποχρεώσεις και να ματαιώσω άλλες, για να βυθιστώ ξανά και ξανά στην ανάγνωσή του. Θέλω μάλιστα να υπογραμμίσω εξαρχής ότι αυτή η ανάγνωση δεν είναι ποτέ πληκτική, δεν κουράζει, όπως άλλα ιστορικά έργα. Αντίθετα: Ο όγκος του έργου (Σ.Σ. 1153 πυκνοτυπωμένες σελίδες) διαλύεται σε μικρές συναρπαστικές διηγήσεις ή εύστοχες κρίσεις, που υφαίνουν αργά αλλά σταθερά το πολύπτυχο μιας μοναδικής προσωπικότητας. Παράλληλα, ο αναγνώστης πείθεται από την αρχή ότι δεν παρακολουθεί απλώς τη βιογραφία ενός σπουδαίου ανδρός, αλλά και τη βιογραφία της ίδιας της ελληνικής πατρίδας, του μεγαλείου και των πτώσεών της».
[…] Δεν ξέρω, αν ο ίδιος ο Νίκος Παπαδάκης έχει συνείδηση μιας σπουδαίας αρετής του έργου του. Ότι αποκαθιστά τον ρόλο της προσωπικότητας στην ιστορία. Η αλήθεια αυτή, που στους σύγχρονους καιρούς έχει παραμερισθεί από τον λαϊκισμό και τις δογματικές αναλύσεις, είναι ορατή, όχι μόνο στην αρχαία αλλά και στη σύγχρονη Ελλάδα. Αντιθέτως, στον ολισθηρό δρόμο που ακολουθεί σήμερα η πορεία της Ευρώπης αλλά και στα δεινά που ζει ο τόπος μας, η εμβέλεια των ηγετών εμφανίζεται, προσώρας τουλάχιστον περιορισμένη και ανίσχυρη. Εκεί όμως που το έργο του Νίκου Παπαδάκη, με την έρευνα των πηγών αλλά και την ικανότητα του συγγραφέα, ρίχνει άπλετο φως είναι σε ένα επίτευγμα του Ελευθερίου Βενιζέλου, που εξωτερικά μοιάζει με θαύμα: Είναι ότι, η μικρά και ανίσχυρος Ελλάς μετατρέπεται γρήγορα σε υπολογίσιμο παράγοντα των διεθνών εξελίξεων».

«[…] Το αξιοθαύμαστο όμως είναι άλλο: Οτι το αναγεννητικό έργο του Ελευθερίου Βενιζέλου γίνεται εν μέσω πολέμων, και με τις λυσσώδεις αντιδράσεις των αντιπάλων του ή τις ατέλειωτες δολοπλοκίες των ανακτόρων. Στις νοοτροπίες αυτές αλλά και τις πράξεις των αντιπάλων του Εθνικού Ηγέτη, ο Παπαδάκης δε χαρίζεται. Αναφέρει με ακρίβεια τα γεγονότα, δε διστάζει όμως καθόλου να εκφράσει την αυστηρή του κρίση και να καταδικάσει ενέργειες με διάτρητο το πολιτικό τους ήθος. Υπερβαίνει έτσι τον ρόλο του κλασικού ιστορικού, που η κατεστημένη αντίληψη τον θέλει απόμακρο και σχεδόν αδιάφορο. Κερδίζει όμως την αναγνώστη, που πείθεται ότι και ο ίδιος ο συγγραφέας πάσχει και η γνώμη του είναι και μια έκφραση γνώσης και ειλικρίνειας».

[…] Δύσκολα θα μπορούσε η ταπεινότητά μου να προσθέσει κάτι άλλο. Μόνον το ότι η απουσία του Ελευθερίου Βενιζέλου, σε ό,τι έζησε η χθεσινή και ζει η σημερινή Ελλάδα, αλλά και στα όσα μέλλοντα φοβούμαι στην αυριανή Ελλάδα, είναι αισθητή και διαρκής· η ιστορία δε φαίνεται πρόθυμη να καλύψει το κενό. Υπάρχει, όμως, ένα ευτύχημα με σημασία απροσμέτρητη: Οτι ένας Κρης στην καταγωγή συγγραφέας, ο Νίκος Παπαδάκης, ανέλαβε με γνώση και μεγάλο πάθος, να αναπληρώσει με την πένα του αυτή την απουσία, να μας πληροφορήσει και να μας διδάξει. Εχει λοιπόν την ευγνωμοσύνη όχι μόνον του αναγνώστη, αλλά του ίδιου του Εθνους και των γενεών που έρχονται”.

Στάσεις σε τέσσερα αποσπάσματα της ομιλίας με τίτλο “Σκέψεις και αισθήματα γύρω από το δίτομο έργο του Νίκου Παπαδάκη “Ελευθέριος Βενιζέλος: Ο άνθρωπος, ο ηγέτης” του πρώην πρύτανη του Πανεπιστημίου Κρήτης Γιώργου Γραμματικάκη που έγινε στο Ατσιπόπουλο, στο πλαίσιο παρουσίασης του βιβλίου, στις 8 Αυγούστου, σήμερα. Ν’ ακούς τον Γιώργο Γραμματικάκη να μιλά για τον “Ελευθέριο Βενιζέλο” του Νίκου Παπαδάκη και να κρέμεσαι απ’ τα χείλη του. Το μόνο μου σχόλιο…

Χανιώτικα νέα (17.08.2018)

www.haniotika-nea.gr/o-g-grammatikakis-gia-ton-venizelo-tou-n-papadaki/

ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ

ΒΡΑΔΙΑ ΡΙΖΙΤΙΚΟΥ ΣΤΟΝ ΤΖΙΤΖΙΦΕ ΚΑΙ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΒΙΒΛΙΟΥ
ΤΟΥ Λ. ΤΣΟΥΡΑΚΗ ΑΠΟ ΤΟΝ Β. ΚΑΚΑΤΣΑΚΗ



Ο Καλλιτεχνικός Όμιλος "Ο Αποκόρωνας" διοργανώνει κι εφέτος τη "Βραδιά Ριζίτικου 2018".
Η εκδήλωση θα γίνει στον Τζιτζιφέ Αποκορώνου, την Πέμπτη 16 Αυγούστου στην αυλή του Δημ. Σχ. στις 9 μ.μ.
Κατά τη διάρκεια της εκδήλωσης στην οποία θα αποδοθούν ριζίτικα τραγούδια από τους συμμετέχοντες και θα ακολουθήσει κρητικό  γλέντι θα γίνει παρουσίαση του βιβλίου - λευκώματος του επί σειράν ετών προέδρο του Ομίλλου Λευτέρη Τσουράκηγια τα πεπραγμένα της πρώτης δεκαετίας του Συλλόγου, 1983 - 1992. Την παρουσίαση θα κάνει ο δάσκαλος - λογοτέχνης Βαγγέλης Κακατσάκης.
Η εκδήλωση τελεί υπό την αιγίδα του Δήμου Αποκορώνου

ΕΝ ΝΙΠΠΩ

ΤΗΣ ΜΕΣΟΧΩΡΙΑΝΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ




Εκ περάτων  συναθροίστηκαμε  κι εφέτος στη Μεσοχωριανή Παναγία οι Νιππιανοί για να γιορτάσουμε  τη Χάρη της.






Να λειτουργήσουμε το κοινωνείν,







να μεταλάβουμε  τη χαρά της γιορτής,









να λιτανέψουμε τις θύμησες  μας.






Και για να τα πούμε στο καφενείο του Κοτσιφογιάννη, το καλύτερο μπαλκόνι του Αποκόρωνα, πίνοντας τον καφέ και την τσικουδιά μας …
 Και του χρόνου με υγεία ! Η ΠΑΝΑΓΙΆ ΜΑΖΊ ΜΑΣ!

ΜΙΑ ΣΤΑΣΗ ΕΔΩ ΜΙΑ ΣΤΑΣΗ ΕΚΕΙ

Η ΠΑΝΑΓΙΑ ΤΗΣ ΕΠΙΣΤΡΟΦΗΣ

”Οταν ο Χριστός αποφάσισε να πάρει μαζί του τη Μητέρα του, της έστειλε τρεις μέρες νωρίτερα τον άγγελό του να της το πει. Εκείνη, χαρούμενη που θα συναντούσε το παιδί της, πήγε πρώτα στο Ορος των Ελαιών να προσευχηθεί, όπου τα δέντρα έγειραν και τη χαιρέτησαν. Γύρισε σπίτι, ετοίμασε το κρεβάτι της και όσα νεκρικά θα της χρειάζονταν, άναψε κεριά και κάλεσε γείτονες και συγγενείς να παραβρίσκονται στον θάνατό της. Τους έκανε γνωστό το μήνυμα του αγγέλου και τους έδειξε κι ένα κλαδί φοινικιάς, που εκείνος της άφησε. Αρχισαν τα κλάματα οι γυναίκες, αλλά η Παναγία της παρηγορούσε ότι καθόλου δεν θα ξεχάσει τον κόσμο. Μοίρασε και τα λιγοστά της φορέματα στις φτωχές. Υστερα ακούστηκε μια βροντή, σύννεφα σκέπασαν το σπίτι και να οι μαθητές του Χριστού που συνάχτηκαν από τα πέρατα της οικουμένης για τη θανή της. Η Παναγία έτοιμη, έπεσε στην κλίνη της και παρέδωσε το πνεύμα. Οι ίδιοι οι απόστολοι σήκωσαν το νεκροκρέβατο την ώρα της πομπής και την έθαψαν στον κήπο της Γεθσημανή”. Ετσι συγκινητικά και ανθρώπινα περιγράφεται η θανή της Παναγίας στο συναξάρι της (Πηγή: Αικατερίνης Τσοτάκου- Καρβέλη “Λαογραφικό Ημερολόγιο – Οι δώδεκα μήνες και τα έθιμα τους”).
Η θανή, η Κοίμηση, όπως έχει καθιερωθεί να τη λέμε, της Παναγίας, της Θεοτόκου, αύριο 15 Αυγούστου. Το Πάσχα του καλοκαιριού στη συνείδηση του ελληνικού λαού. Μια γιορτή που μας παραπέμπει στην Ανάσταση. Στον ουρανό, δίπλα στον Μοναχογιό της βρίσκεται η Παναγία κι είναι ανά πάσα στιγμή έτοιμη να προστρέξει σε βοήθεια με το που θα την καλέσει ο οποιοσδήποτε. “Εν τη Γεννήσει την παρεθνίαν εφύλαξας, εν τη Κοιμήσει τον κόσμον ου κατέλιπες Θεοτόκε” της λέμε στο απολυτίκιό της. Και παρακάτω: “Μετέστης προς την ζωήν, Μήτηρ υπάρχουσα της ζωής”. Μάνα όλων μας η μάνα του Χριστού!…
Αγία Σιών, Αγεώργητος Χώρα, Αέναος Κρήνη, Αγιόπρωτος κόρη, Αδιόδευτος Πύλη, Βαλασαρού, Βαραγκιώτισσα, Βλαχέρνα, Βαδιμήρκαγια, Βλαχαίρενα, Γη Εκλεκτή, Γλυκοκυματούσα, Γαλανούσα, Γαλακτική, Γάλλου, Δακρυρροούσα, Δικαιοτάτη, Δουβέργαινα, Δευτέρου, Δημοκράνια, Επουράνιος Πύλη, Επίκουρος, Εύπαις, Εύψυχος Βίβλος, Εγγυήτρια, Ζωαρχική, Ζωοποιός, Ζωήρρυτος, Ζωοπάροχος Τράπεζα, Ζεριχιώτισσα, Ηλιόκαλη, Ηλιοτόκος, Ηίθεος, Ηδεία, Ηδύπνους, Θαλασσινή, Θαλασσίτρα,  Θερμιανή, Θεοτροφιλάτρια, Θεοκυήτωρ, Ιεσαί, Ιεροσολυμίτισσα, Ιαμα, Ιερό θσηαύρισμα, Ιαματική Κουροτρόφος, Κοσμοπόθητος, Κυριοτόκος, Κρατίστη, Κουφοτάτη Νεφέλη, Λαγούδα, Λυπητερή, Λουλουδιανή, Λαμπρυνούσα, Λαποβίτισσα, Μεγαλόχαρη, Μακεδονίτισσα, Μαχαιριώτισσα, Μυροβλύτισσα, Μεγαλομάτα, Ναζηραία, Νυμφόστολος, Νεφέλη Φωτός, Νεροχιονίτισσα, Νεοφάνεισα, Ξυνήγορος, Ξενοβλήτης, Ξηροκαμπίτισσα, Ξισώτισσα, Ξένη, Ομιαλών, Ουρβακίου, Ομόθεος, Ορθρος, Ουράνιο Μάνα, Παυσολύπη, Περίβλεπτη, Προαναγγελόμενη, Πάνσοφος, Παναμίμητη, Ροδινή, Ροϊδίτισσα, Ραφαήλ, Ρούμπη, Ρωμαία, Στρατηλάτισσα, Σουμελά, Σαλήμ, Σαμακιώτισσα, Σαμακοβλιώτισσα, Τροοδήτισσα, Τρυπητή, Ταξιδιάρισα, Τοπλού, Τελεία, Υπαπαντή, Υπακοή, Υπέρφωτος, Υπεραγαθιώτισσα,  Υπερφυής, Φαναριώτισσα, Φιδούσα, Φωτολαμπούσα, Φίλαγνος, Φιλανθής ανθηδών, Χώρα του Αχωρήτου, Χαρίεις, Χρυσή Λυχνία, Χελιδονού, Χρυσογαλούσα, Ψυχοσώστρια, Ψυχαγωγός, Ψαλτή, Ψαλμοφιλής, Ψυχαπηδόχος, Ωκεανός, Ωραία κηπουρός, Ωδή, Ωραϊσμός, Ωκυτάτη. Να τα 120 (5 από κάθε γράμμα της Αλφαβήτου) από τα 5.500 (!) ονόματα της Παναγίας που έχει καταγράψει στο βιβλίο του “Θεοτοκωνύμια” (Αθήνα 1992) ο εξ’ Αποκορώνου ορμώμενος πολυβραβευμένος ποιητής και συγγραφέας, μακαριστός Ιωάννης Ιωσήφ Σηφάκης. Μεσοχωριανή, Περβολιτσιανή και Παναγία του Κλάδου, τα ονόματα των εκκλησιών της Παναγίας στο χωριό μου.
Η Παναγία της επιστροφής, το κατ’ εξοχήν όνομα της “δικής” μου Παναγίας. Ευλογία, μεγάλη ευλογία για μένα, να επιστρέφω προπάντων τα τελευταία χρόνια, στο Νίππος από την παραμονή της Χάρης της. Να περνώ πρώτα απ’ το κοιμητήρι του Αγιού Αθανάση, για ν’ ανάψω το καντήλι των γονέων μου… Να πηγαίνω στο καφενείο, του επίσης φευγάτου στην Χώρα των Μακάρων παιδικού μου φίλου, του Κοτσιφογιάννη και να συναντώ πολλούς απ’ τους “απανταχού” χωριανούς μου… Να κοιμάμαι το βράδυ στο πατρικό σπίτι και να με ξυπνά το πρωί η καμπάνα της Μεσοχωριανής Παναγίας…

Χανιώτικα νέα (14.08.2018)
http://www.haniotika-nea.gr/i%e2%80%88panagia-tis-epistrofis/

ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ

ΣΤΟ ΑΤΣΙΠΟΠΟΥΛΟ ΡΕΘΥΜΝΟΥ
ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΓΙΑ ΤΟΝ "ΒΕΝΙΖΕΛΟ" ΤΟΥ ΝΙΚΟΥ ΠΑΠΑΔΑΚΗ

Οφειλόμενη η παρουσίαση της μνημειώδους, κατά κοινήν ομολογία, δίτομης έκδοσης “Ελευθέριος Βενιζέλος: Ο άνθρωπος, ο ηγέτης” του γενικού διευθυντή του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών και Μελετών “Ελευθέριος Κ. Βενιζέλος”, Νίκου Παπαδάκη, στο Ατσιπόπουλο Ρεθύμνης.
Ιδιαίτερη η σχέση του Εθνάρχη με το χωριό αυτό του Ρεθύμνου, προπάντων κατά την επανάσταση του Θερίσου και ξεχωριστοί οι δεσμοί, του Ιδρύματος, άμα τη εμφανίσει του, εδώ και 18 χρόνια, με τον δραστήριο τοπικό Πολιτιστικό Σύλλογο. Ύστερα από τα Χανιά, την Αθήνα, το Ηράκλειο και το Μοσχάτο, η σειρά του Ατσιπόπουλου, λοιπόν, με διοργανωτές την Περιφερειακή Ενότητα Ρεθύμνου, τον Δήμο Ρεθύμνου, το Ιστορικό και Λαογραφικό Μουσείο Ρεθύμνου, τον Πολιτιστικό Σύλλογο του χωριού και βέβαια το Ίδρυμα. Κόσμος πολύς στον πανέμορφο αύλειο χώρο του Συλλόγου προχθές το βράδυ, Τετάρτη 8 Αυγούστου. Συν γυναιξί και τέκνοις οι Ατσιποπουλιανοί, αλλά και πολλοί άλλοι Ρεθεμνιώτες και Χανιώτες.
“Μέγα Εθνάρχη πρόβαλε, να δεις που σε τιμούμε/ κι ώστε να στέκει ο ντουνιάς θα σε ευχαριστούμε”, είπε, μεταξύ άλλων, μετά τους χαιρετισμούς και την παρουσίαση του βιβλίου που έγινε από τον ευρωβουλευτή και πρώην πρύτανη του Πανεπιστημίου Κρήτης Γιώργο Γραμματικάκη, τον καθηγητή του Πανεπιστημίου Κρήτης Αντώνη Χουρδάκη και τον επίτιμο σχολικό σύμβουλο Α/θμιας Εκπαίδευσης Γεώργιο Περπιράκη και πριν από την αντιφώνηση του συγγραφέα, ο Ατσιποπουλιανός ριμαδόρος Νίκος Λιονής. “Ένα μεγάλο ευχαριστώ λέω στον Παπαδάκη/ για τον Εθνάρχη που ’ μ’ αγάπη και μεράκι”, η μαντινάδα που αφιέρωσε ο ίδιος στον γενικό διευθυντή του Ιδρύματος. Και βέβαια ωσεί παρών στην όλη εκδήλωση πριν ακόμα αρχίσει, ο Ελευθέριος Βενιζέλος, ο Ελευθέριος Βενιζέλος ως άνθρωπος και ηγέτης μαζί, όπως ζωντανά, σαν να ήταν αυτόπτης μάρτυς τον περιγράφει ο Νίκος Παπαδάκης. 





“Πατέρα του ελληνικού κράτους”, τον χαρακτήρισε στον χαιρετισμό της η αντιπεριφερειάρχης Ρεθύμνου Μαρία Λιονή, που μίλησε “εγκωμιαστικά” για το βιβλίο και τον συγγραφέα του, όπως και όλοι στους χαιρετισμούς τους, άλλωστε: Ο δήμαρχος Ρεθύμνου Γιώργος Μαρινάκης (διαβάστηκε ο χαιρετισμός του γιατί απουσίαζε), η πρόεδρος του Ιστορικού και Λαογραφικού Μουσείου Ρεθύμνης Φαλή Βογιατζάκη κ.λπ.
Για “το δέος που ένιωσε, όταν ήρθε σε επαφή με το έργο του Νίκου Παπαδάκη, ένα δέος που μετατράπηκε γρήγορα σε ένα ανυπόκριτο θαυμασμό”, έκανε λόγο στην αρχή της ομιλίας του ο Γιώργος Γραμματικάκης, που “κρέμασε” στην κυριολεξία τους πάντες απ’ τα χείλη του. “Ο Νίκος Παπαδάκης υπερβαίνει τον ρόλο του κλασικού ιστορικού, που η κατεστημένη αντίληψη τον θέλει απόμακρο και σχεδόν αδιάφορο”, θα υπογραμμίσει προς τη μέση της ομιλίας του για να καταλήξει στο συμπέρασμα ότι “ο συγγραφέας είναι οπλισμένος με όλα τα γνωρίσματα της κρητικής ματιάς”, καθώς κρατά μια αξιοθαύμαστη δικαιοσύνη απέναντι στις μεγάλες αρετές, αλλά και στις αδυναμίες ή τα λάθη του Ελευθερίου Βενιζέλου.
“Νίκου Παπαδάκη εγκώμιον”, θα μπορούσε να είναι ο τίτλος της, επίσης, πολύ ενδιαφέρουσας ομιλίας που ακολούθησε από τον Αντώνη Χουρδάκη, που τόνισε ότι ο συγγραφέας Νίκος Παπαδάκης “ψυχογραφεί τον Βενιζέλο των γεγονότων”, τον “ανθρώπινο ηγέτη”, που κάποιοι σήμερα τον βλέπουν με “ληστρική διάθεση”. Για “γλυκόχυμο καρπό πολυετούς έρευνας” έκανε λόγο ο και ιδρυτής του πολύ δραστήριου Συλλόγου των Ατσιποπουλιανών, τρίτος ομιλητής Γιώργος Περπιράκης, αναφερόμενος στο βιβλίο που το χαρακτήρισε “ολιστικό έργο”, για να εστιάσει στη συνέχεια τα λεγόμενά του στα που έγιναν στο Ατσιπόπουλο το 1905, κατά την Επανάσταση του Θερίσου…
Ιδιαίτερα συγκινημένος στην αντιφώνησή του ο Νίκος Παπαδάκης, που αρκέστηκε σε ευχαριστίες στους ομιλητές, στους διοργανωτές και ιδιαίτερα στην πρόεδρο του Λαογραφικού και Ιστορικού Μουσείου Ρεθύμνης Φαλή Βογιατζάκη, για την ανεκτίμητη συμβολή της στην έκδοση του βιβλίου. Οι ομιλητές – παρουσιαστές του βιβλίου τα είχαν πει, άλλωστε, όλα και η ώρα ήταν περασμένη. Το ίδιο και η πρόεδρος του Συλλόγου Δέσποινα Αγγελιδάκη (ωραία και άνετη στον συντονισμό της εκδήλωσης) που κάλεσε τους πάντες για μια τσικουδιά…

Χανιώτικα νέα (10.08.2018)
http://www.haniotika-nea.gr/ekdilosi-gia-ton-venizelo-tou-nikou-papadaki/