ΠΑΙΔΟΤΟΠΟΣ (3,1,2026)

Γ1 ΤΑΞΗ 10ου ΔΗΜ> ΣΧΟΛΕΙΟΥ ΧΑΝΙΩΝ

Η ΜΕΓΑΛΗ ΤΩΝ ΘΕΟΦΑΝΙΩΝ ΕΟΡΤΗ

Καλοί μου φίλοι, καλή χρονιά!

Για τη μεγάλη γιορτή των Θεοφανίων εορτή ο λόγος στον σημερινό Παιδότοπο. Για τη γιορτή τωνΦώτων, όπως επιμένει να τη λέει ο λαός μας. Να 'ναι καλά η δασκάλα της Γ' τάξης του 10ου Δημ. Σχ. Χανίων Κατερίνα Γκλάβα για τις σχετικές υπέροχες εργασίες (ομαδικά κείμενα και ζωγραφιές) των μαθητών της, που μου έστειλε πριν κλείσουν τα σχολείο για διακοπές. Να χαίρεσαι τα Τριτάκια σου και να σε χαίρονται, καλή μου συναδέλφισσα! Καλή φώτιση σε μαθητές και δασκάλους. Καλή συνέχεια!

Σας χαιρετώ με αγάπη όλους!

Βαγγέλης Θ. Κακατσάκης, δάσκαλος- λογοτέχνης

ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΚΑΛΟΓΕΡΑΚΗΣ

ΤΑ ΘΕΟΦΑΝΙΑ Ή ΕΠΙΦΑΝΙΑ Ή ΦΩΤΑ

Τα Θεοφάνεια γιορτάζουμε τη Βάπτιση του Χριστού στον Ιορδάνη ποταμό από

τον Άγιο Ιωάννη τον Πρόδρομο. Η λέξη προέρχεται από τη σύνθετη λέξη Θεός και

φαίνομαι. Εκείνη την ώρα της Βάπτισης ήταν που φανερώθηκε και το Άγιο

Πνεύμα. Η μέρα είναι γνωστή και ως η μέρα των Φώτων γιατί φωτίζονται οι

άνθρωποι. Λέγεται και Επιφάνεια. Γιορτάζεται στις 6 Ιανουαρίου και είναι η τρίτη

και τελευταία γιορτή του Δωδεκαήμερου που αρχίζει με τα Χριστούγεννα.

Η λέξη Θεοφάνεια προκύπτει από τη φανέρωση των τριών προσώπων της

Αγίας Τριάδας (Πατήρ, Υιός και Άγιο Πνεύμα) που συνέβη σύμφωνα με τις σχετικές

Ευαγγελικές Περικοπές. 

ΕΥΕΛΙΝΑ ΚΑΚΑΤΣΑΚΗ

Ο Ιησούς σύμφωνα με αυτές, αλλά και με την παράδοση

βαπτίστηκε μπροστά σε κόσμο και εκείνη τη στιγμή συνέβη κάτι εκπληκτικό. Με τη

μορφή ενός περιστεριού παρουσιάστηκε το Άγιο Πνεύμα που στάθηκε στο κεφάλι

του Χριστού και ακούστηκε από τον ουρανό η φωνή του θεού που έλεγε: “Αυτός

είναι ο αγαπημένος μου Υιός, Αυτός είναι ο Εκλεκτός μου.” Έτσι από τότε

αγιάσθηκε το νερό και άρχισαν οι άνθρωποι να βαπτίζονται στο όνομα του Πατρός

του Υιού και του Αγίου Πνεύματος. Την ημέρα αυτή οι Χριστιανοί γιορτάζουν τα

ονόματα Φώτης, Φωτεινή,Θεοφάνης, Θεοφανία, Πρόδρομος, και Ιορδάνης.

Στην εκκλησιαστική αγιογραφία υπάρχουν πολλές όμορφες αγιογραφίες για

τα Θεοφάνεια που απεικονίζουν τη βάπτιση του Χριστού στον Ιορδάνη ποταμό. Οι

σημαντικοί αγιογράφοι που έχουν δημιουργήσει σημαντικές αγιογραφίες από τη

βυζαντινή εποχή είναι ο Θεοφάνης Στρελίντζας, ο Δομήνικος Θεοτοκόπουλος,

ο Μιχαήλ Δαμασκηνός, ο Γεώργιος Κλώντζας και ο Άγγελος Ακοτάντος. 

ΕΥΤΥΧΙΑ ΔΑΡΑΤΣΑΚΗ

Οι αγιογραφίες αυτές συνήθως δείχνουν τον Ιησού να βαπτίζεται από τον Ιωάννη τον

Βαπτιστή στον ποταμό Ιορδάνη, και την Αγία Τριάδα να εμφανίζεται (ο Πατήρ με

περιστέρι που συμβολίζει το Άγιο Πνεύμα), ενώ απεικονίζονται και άγγελοι,

Κατά την παραμονή των Θεοφανείων οι πιστοί νηστεύουν και αυτό για να

μπορέσουν οι πιστοί να πάρουν τον Μεγάλο Αγιασμό.

Κυριάκος Καλογεράκης, Αγγελική Καραμπατσάκη, Μανούσος Αρετάκης,

Αναστάσης Δομάζος, Κάλλια Ιωσηφίδη, Ιωάννης Καμαριανάκης, Μανώλης

Ροδουσάκης

ΠΑΛΙΑ ΕΘΙΜΑ ΠΟΥ ΣΥΝΕΧΙΖΟΝΤΑΙ...

ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΑΜΑΡΙΑΝΑΚΗΣ 

Μερικά από τα έθιμα των Φώτων είναι τα κάλαντα που λένε τα παιδιά

πηγαίνοντας από σπίτι σε σπίτι. Από κάθε γειτονιά ακούγονται οι φωνές των

παιδιών και σε κάποιες πόλεις οι Φιλαρμονικές πλημμυρίζουν με τις μουσικές τους

τους δρόμους.

Αυτήν την ημέρα γίνεται ο μεγάλος Αγιασμός των Υδάτων. Στο έθιμο αυτό ο

ιερέας μετά τη θεία λειτουργία μαζί με όλους τους πιστούς πηγαίνουν σε μέρος

όπου υπάρχει νερό όπως θάλασσα, ποτάμι,λίμνη και σε μεγάλες πόλεις ακόμα και

στα υδραγωγεία. Εκεί αφού ο ιερέας ευλογήσει τα ύδατα, δηλαδή τα νερά, ρίχνει το

σταυρό και κολυμβητές από όλες τις ηλικίες άνδρες ,γυναίκες και παιδιά βουτούν

για να πιάσουν τον σταυρό. Όποιος τον πιάσει πρώτος θεωρείται ευλογημένος και

φωτισμένος με τη χάρη του θεού.

Ο ιερέας θα του δώσει την ευχή του και αφού συνήθως θα του δώσει για δώρο

σταυρό για να τον έχει για ευλογία. θα πάνε από σπίτι σε σπίτι κρατώντας τον

σταυρό πού έπιασε να ευλογήσουν τα σπίτια των ανθρώπων για υγεία.

Οι πιστοί τελειώνοντας η θεία λειτουργία με δικά τους δοχεία παίρνουν το

αγιασμένο νερό από την εκκλησία για να ρίξουν από λίγο σε κάθε γωνιά του

σπιτιού. Αυτό το αγιασμένο νερό οι νοικοκυρές και οι νοικοκύρηδες το φυλάνε για

όλη τη χρονιά για να ευλογούν το σπιτικό τους μέχρι τα επόμενα Φώτα. Πριν

από λίγα χρόνια ευλογούσαν τα χωράφια για καλή σοδειά και τα ζώα που είχε η

οικογένεια. Στίς παραθαλάσσιες περιοχές ευλογούν ακόμη και σήμερα τα καράβια

και τις βάρκες των ψαράδων. Επίσης το βράδυ πριν τη γιορτή των Φώτων

παλιότερα στις γειτονιές άναβαν μεγάλες φωτιές για να διώξουν τους

Καλικάντζαρους που η παράδοση λέει ότι φεύγουν από τον πάνω κόσμο όπου

έκαναν σκανταλιές και επιστρέφουν στα έγκατα της γης.

Παλιότερα ένα από τα έθιμα ήταν τα κορίτσια να πηγαίνουν από νωρίς το πρωί

στη βρύση για να πάρουν νερό, το αμίλητο νερό, και άφηναν μια μικρή προσφορά

όπως λουλούδια και ψωμί. Ένα άλλο ότι οι νοικοκυρές έφτιαχναν ψωμιά σε σχήμα

σταυρού και τα μοίραζαν στη γειτονιά και στους συγγενείς.

ΤΑ ΚΑΛΑΝΤΑ ΤΩΝ ΦΩΤΩΝ ΤΗΝ ΠΑΡΑΜΟΝΗ ΤΗΣ ΜΕΓΑΛΗΣ ΓΙΟΡΤΗΣ

ΑΝΑΣΤΑΣΗΣ ΔΟΜΑΖΟΣ 

Σήμερα τα φώτα κι ο φωτισμός

η χαρά μεγάλη κι ο αγιασμός.

Κάτω στον Ιορδάνη τον ποταμό

κάθετ' η κυρά μας η Παναγιά.

Καλημέρα, καλησπέρα,

Καλή σου μέρα αφέντη με την κυρά.

Όργανo βαστάει, κερί κρατεί

και τον Άη Γιάννη παρακαλεί.

Άη Γιάννη, αφέντη και βαπτιστή

βάπτισε κι εμένα Θεού παιδί.

Ν' ανέβω επάνω στον ουρανό

να μαζέψω ρόδα και λίβανο.

Καλημέρα, καλησπέρα,

καλή σου μέρα αφέντη με την κυρά,

Ευαγγελία Κακατσάκη, Άννα–Μαρία Κουμάκη, Μάνος Ακρίβας, Ελένη- Δωροθέα Κοκογιαννάκη, Ελένη Μαυρίδη, Ζωή Κορομηλά, Ευτυχία, Δαρατσάκη, Συμεών Διακάκης

(Χανιώτικα νέα, Σάββατο, 3.1,2026) 

https://www.haniotika-nea.gr/paidotopos-i-megali-ton-theofanion-eorti-g1-039-taxi-10oy-dim-sch-chanion/

ΠΑΙΔΟΤΟΠΟΣ ( 21.11.25)

 Δ', Ε, ΣΤ΄ΤΑΞΕΙΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΗΡΙΩΝ ΜΑΥΡΟΜΑΤΑΚΗ 

Η ΜΙΚΡΟΥΛΑ ΧΑΝΙΩΤΙΣΣΑ ΠΑΝΑΓΙΑ ΤΩΝ ΕΙΣΟΔΙΩΝ 

Καλές µου φίλες και φίλοι, καλή Παναγιά!
Πολιούχος και προστάτης των Χανίων η µικρούλα Παναγιά που κατοικοεδρεύει στο κεντρικό κλίτος της Τριµάρτυρης του Καθεδρικού µας Ναού - η µεγάλη γιορτή των Εισοδίων της σήµερα. Να ‘ναι καλά ο ιδιαίτερα γνωστός στους αναγνώστες της στήλης διευθυντής των Εκπαιδευτηρίων «Μαυροµατάκη» της πόλης µας, φίλος µου Κώστας Μανωλάκης για το σχετικό υλικό, κείµενα και ζωγραφιές που µου έστειλε. Τον ευχαριστώ κι αυτόν και βέβαια τις δασκάλες και τα παιδιά. Τιµή για µένα που «χρησιµοποίησαν» το ποίηµα µου «Η Παναγιά των Εισοδίων»....
Χρόνια πολλά κι ευλογηµένα σ’ όλους τους κατοίκους της πόλης µας και των χωριών που επίσης πανηγυρίζουν σήµερα, και βέβαια στις πολλές εορτάζουσες Μαρίες και ∆έσποινες...
Σας χαιρετώ µε αγάπη όλους. Βοήθεια όλων µας η Παναγία!
Βαγγέλης Θ. Κακατσάκης, δάσκαλος - λογοτέχνης

Τα Χανιά γιορτάζουν στις 21 Νοεμβρίου την προστάτιδά τους, τη μικρή Παναγία. «Η μικρούλα Παναγία των Εισοδίων» ενέπνευσε τον αγαπητό μας δάσκαλο και λογοτέχνη, τον κ. Βαγγέλη Κακατσάκη. Το τρυφερό και συγκινητικό του ποίημα ενέπνευσε τα παιδιά από την Δ΄ μέχρι την Στ΄ τάξη των Εκπαιδευτηρίων Μαυροματάκη. Μετά την επίσκεψή τους στον Μητροπολιτικό ναό και τηλεφωνική επικοινωνία με τον ποιητή κατέγραψαν τις σκέψεις τους, τις ιδέες τους και απέδωσαν εικαστικά το γεγονός ότι ένα μικρό κορίτσι φροντίζει και προστατεύει μία ολόκληρη πόλη! Ευχαριστίες στα παιδιά, τις δασκάλες, Μιχαέλα Ζερβουδάκη και Κωνσταντίνα Θωμάκη, και φυσικά στον κ. Βαγγέλη που μέσα από τον φιλόξενο Παιδότοπο των Χανιώτικων Νέων προσφέρει ακούραστα ένα βήμα επικοινωνίας στους μικρούς πολίτες! Χρόνια πολλά σε όλους!

Ο και δάσκαλος της Στ’ τάξης και διευθυντής Κώστας Μανωλάκης

Επίσκεψη στην Τριμάρτυρη

Η ΠΑΝΑΓΙΑ ΤΩΝ ΕΙΣΟΔΙΩΝ

Τριών χρονών παιδούλα

κι όμως δεν διστάζει να αφήνει

μέρα και νύχτα την εικόνα της

και εν είδει αέρινης πνοής

να υπερίπταται

πάνω από την αγαπημένη πόλη,

που προστάτιδά της ανέλαβε.

Καμιά εντολή του γέροντα πατέρα της,

κανένα «παρακαλώ» της ηλικιωμένης μάνας της,

κανένας φόβος από τα «απαγορεύεται» των ιερέων,

που έχουν την κηδεμονία της,

τίποτα δεν την εμποδίζει.

Προς μεγάλη απογοήτευση του αγιογράφου της.

Έτοιμη πάντα να προστρέχει σε βοήθεια

όλων που έχουν την ανάγκη της,

η μικρούλα Παναγία των Εισοδίων.

Βαγγέλης Κακατσάκης, «Η Παναγία των Εισοδίων»

(«Τα χελιδόνια του μοναχού», 2020)

Ο Μητροπολιτικός ναός (Ε΄τάξη)

Ο ποιητής μας λέει ότι του κάνει μεγάλη εντύπωση πως ένα μικρό κορίτσι είναι προστάτιδα της πόλης μας. Πολύς κόσμος πηγαίνει και προσκυνά την εικόνα της στη μεγάλη εκκλησία. Γι’ αυτό έγραψε το ποίημα που πετά πάνω από την πόλη, βοηθώντας και προστατεύοντάς τους κατοίκους της...

Λούκιαν - Αλέξανδρος

Όταν η Παναγία έγινε τριών χρόνων, οι γονείς της την αφιέρωσαν στον Θεό. Tην οδήγησαν στον ναό και την ανέλαβαν οι ιερείς. Είναι ο «φύλακας άγγελος» της πόλης μας. Μέρα και νύχτα αφήνει την εικόνα της και πετά πάνω από την πόλη. Ο αγιογράφος δεν καταλάβαινε πώς γινόταν αυτό και ανησυχούσε. Από την άλλη όμως οι κάτοικοι της πόλης ένιωθαν υπέροχα, γιατί το μικρό κορίτσι πάντα τους βοηθούσε.

Ο ναός που επισκεφθήκαμε είναι πολύ μεγάλος και υπέροχος. Έχει αυτούς τους τεράστιους τοίχους γεμάτους με σκηνές από τη Βίβλο. Οι εικόνες είναι στολισμένες με χρυσό και ασήμι. Η τεράστια οροφή ήταν τόσο ψηλή όσο ο ουρανός. Αν ανέβαινες εκεί πάνω, θα έβλεπες τα σύννεφα και όλη την πόλη που προστατεύει η Παναγία.

Λούσι - Γκάια

Η Παναγία Προστατεύει τα Χανιά... (κολλάζ) 

Κανείς δεν της το ζητούσε, ούτε της πρόσφερε χρήματα, ούτε την ικέτευε να το κάνει. Το έκανε από μόνη της, χωρίς φόβο, γιατί ήθελε να προστατεύει τους κατοίκους της πόλης. Σε κάθε της βόλτα έβλεπε διάφορους ανθρώπους, όπως αυτούς που ήταν κακοί και προκαλούσαν προβλήματα στους αθώους. Όπου έβλεπε κάποιον που χρειαζόταν βοήθεια δεν το σκεφτόταν καθόλου. Πάντα έτρεχε για βοήθεια, προπάντων στα δύσκολα. Οι άνθρωποι δεν πίστευαν στα μάτια τους, όταν έβλεπαν ένα κορίτσι τριών χρόνων να έρχεται να τους βοηθήσει αλλά ήταν ευγνώμονες.

Μας άρεσε πολύ η εκκλησία των Εισοδίων που επισκεφθήκαμε. Εντυπωσιαστήκαμε από τις αγιογραφίες στους τοίχους και τις εικόνες.

Μπιάνκα - Αντέλ

Η Παναγία με τους γονείς της(Ελένη) 

Ο σημερινός μητροπολιτικός ναός των Χανίων είναι αφιερωμένος στα Εισόδια της Θεοτόκου. Χτίστηκε στη θέση ενός παλιού ενετικού ναού. Στα χρόνια της Τουρκοκρατίας είχε γίνει σαπωνοποιείο. Παρόλα αυτά η πρώτη εικόνα των Εισοδίων δε χάθηκε. Σύμφωνα με την παράδοση έγινε ένα θαύμα κι ο Τούρκος ιδιοκτήτης επέτρεψε να ξαναχτιστεί ο ναός. Η κατασκευή του ολοκληρώθηκε το 1860. Σε μια γωνία υπάρχει το ψηλό καμπαναριό. Στους τοίχους υπάρχουν πολλές εικόνες και αγιογραφίες από σπουδαίους Κρητικούς ζωγράφους. Η μεγάλη πλατεία μπροστά από τον ναό διαμορφώθηκε το 1960, όταν γκρέμισαν τα παλιά μαγαζιά.

Μιχαέλα - Ξένια

Η Οικογένεια της Παναγίας (Μάριον) 

Το θαύμα της Παναγίας συνδέεται με τη διάσωση του γιου του Μουσταφά πασά που έπεσε σε ένα πηγάδι. Αυτό έγινε τον 19ου αιώνα. Τότε απελπισμένος ο πασάς, ζήτησε βοήθεια από την Παναγία και υποσχέθηκε να γίνει το σαπωνοποιείο του χριστιανικός ναός. Το θαύμα έγινε και το παιδί σώθηκε! Έτσι χτίστηκε ο ιερός Μητροπολιτικός ναός των Εισοδίων της Θεοτόκου.

Μαθήτριες Ε΄ τάξης

«Τα παιδιά στην εκκλησία»

Κάθε πρωί προσευχόμαστε

Η γλυκιά μας Παναγία.

χαίρεται πολύ…

που προσευχόμαστε κάθε μέρα

Χριστίνα - Αντωνία

Τα Εισόδια της Θεοτόκου (Γεράσιμος) 

Μικρή ήταν τότε η Παναγιά,

Όταν μπήκε μες στην εκκλησιά.

Προστάτιδα για όλο τον κόσμο,

Φέρνει γαλήνη σε κάθε δρόμο.

Βοηθάει τους αρρώστους,

με μεγάλη ελπίδα θάρρους.

Βίβιαν - Κατερίνα

Χανιώτικα νέα (Παρασκευή, 20 Νοεμβρίου 2025) 

https://www.haniotika-nea.gr/paidotopos-i-mikroyla-chaniotissa-panagia-ton-eisodion/

ΠΑΙΔΟΤΟΠΟΣ(27.9.2025)

 ΣΤ' ΤΑΞΗ ΔΗΜ. ΣΧΟΛΕΙΟΥ ΒΑΡΥΠΕΤΡΟΥ  ΧΑΝΙΩΝ 

ΤΑ ΣΧΟΛΕΙΑ ΑΝΟΙΞΑΝ ΚΙ  ΕΦΕΤΟΣ 

Καλοί µου φίλοι, καλό Σαββατοκύριακο!
Όπως κάθε χρόνο τα σχολεία άνοιξαν κι εφέτος στις 11 Σεπτεµβρίου και υποδέχτηκαν τα παιδιά και τους δασκάλους τους, γι’ άλλη µία σχολική χρονιά. Γι’ αυτήν την επιστροφή µας µιλούν στα διανθισµένα µε όµορφες ζωγραφιές κείµενα τους, η δασκάλα Αναστασία Κοκµοτού και τα Εκτάκια τού γνωστού στους αναγνώστες της στήλης ∆ηµ. Σχ. Βαρυπέτρου Χανίων. Και βέβαια µε συγκίνησε το προλογικό σηµείωµα της δασκάλας και ιδιαίτερα η φράση της «Εµείς οι δάσκαλοι είµαστε τυχεροί, γιατί µας συντροφεύουν τα παιδιά». Όπως βέβαια και όλα τα κείµενα των παιδιών, προπάντων για την ειλικρίνεια της ωραιότητας και την ωραιότητα της ειλικρίνειας που αποπνέουν. Σας ευχαριστώ από καρδιάς και γι’ αυτή τη συνεργασία µας, καλή µου συναδέλφισσα, καλά µου Εκτάκια και βέβαια, φίλε, διευθυντή του Σχολείου Βαγγέλη Παγωνίδη! Και σε άλλη συνεργασία µε το καλό!

Σας χαιρετώ µε αγάπη όλους!
Βαγγέλης Θ. Κακατσάκης, δάσκαλος - λογοτέχνης

Όπως κάθε χρόνο τον Σεπτέμβριο βρίσκομαι στο χώρο του σχολείου μαζί με τους μαθητές μου. Η αίσθησή μου είναι ότι η χρονιά ξεκινά αυτόν τον μήνα κι όχι την 1^ηΙανουαρίου. Εμείς οι δάσκαλοι δε ξεφεύγουμε από την τροχιά του σχολείου όπως οι υπόλοιποι ενήλικες. Κι είμαστε πολύ τυχεροί γιατί μας συντροφεύουν τα παιδιά και προσπαθούμε να μην «αφεθούμε» και να μη μας «βαρύνει» ο χρόνος για να πορευόμαστε μαζί τους. Αναστασία Κοκμοτού, δασκάλα

Είναι η τρίτη μέρα που ερχόμαστε σχολείο. Μόλις τελείωσαν οι διακοπές του καλοκαιριού κι είμαι πολύ χαρούμενη που επιτέλους είδα τους συμμαθητές μου, ακόμη κι αυτούς που δεν κάνω παρέα. Μου έλειψαν τα μαθήματα, οι τσακωμοί, τα διαλείμματα, οι δάσκαλοι και οι εκδρομές Είναι η τελευταία χρονιά που θα είμαι στο σχολείο αυτό. Και έχω άγχος για το γυμνάσιο. Θα μιλήσω λίγο τώρα για το σχολείο μας: είναι σχετικά καλό, αν και θα έπρεπε να έχουμε μερικά πράγματα, ας πούμε έναν διαδραστικό πίνακα και μία ράμπα που να οδηγεί στις πάνω τάξεις για τα άτομα με κινητικά προβλήματα. Δανάη Αλυγιζάκη

Τώρα που άρχισαν τα σχολεία νιώθω και χαρά και λύπη γιατί είναι η τελευταία μου χρονιά. Το μόνο που δεν μου αρέσει είναι που πρέπει να ξυπνώ πολύ νωρίς, στις 6.50 γιατί το λεωφορείο περνάει στις 7.30 μπροστά από το σπίτι μου. Τέλος πάντων, ας μην το σκέφτομαι αυτό και να περάσω καλά την τελευταία χρονιά που μου μένει. Είμαι όμως πολύ χαρούμενη που βλέπω επιτέλους τους φίλους μου. Κατά τ΄ άλλα όλα καλά κι εύχομαι σε όλους τους συμμαθητές μου να περάσουμε μια υπέροχη σχολική χρονιά. Κατερίνα Σηφάκη

Τώρα που άνοιξαν τα σχολεία νιώθω περίεργα γιατί πηγαίνουμε έκτη, του χρόνου πάμε γυμνάσιο και τα πράγματα θα είναι πιο δύσκολα. Γι΄ αυτό αγχώνομαι. Άρτεμις Κανδυλάκη

Δε νιώθω και πολύ ωραία που άνοιξαν τα σχολεία αν και μου αρέσει πολύ να πηγαίνω στα μαγαζιά και να αγοράζω σχολικά. Η χειρότερή μου μέρα στο σχολείο είναι όταν σου δίνουν τα βιβλία και γυρίζοντας στο σπίτι νιώθεις ότι έχεις σηκώσει 200 κιλά. Θα ήθελα μέσα στην αίθουσά μας έναν προτζέκτορα κι έναν διαδραστικό πίνακα, αλλά μην τα θέλουμε κι όλα δικά μας. Πάλι καλά που φέτος έχουμε κυλικείο. Και φέτος που είμαστε εκτάκια θα έχουμε το γήπεδο του μπασκετ δικό μας και θα παίζουμε. Προκόπης Χατζημιχελάκης

Τώρα που άνοιξαν τα σχολεία νιώθω μια χαρά γιατί όλο το καλοκαίρι μου έλειπαν οι συμμαθητές μου. Τώρα ξαναβρήκα την παρέα μου κι αρχίσαμε τις πλάκες, λέμε αστεία και κάνουμε αταξίες. Η κυρία δε μας βάζει πολλά μαθήματα –αρχή είναι ακόμη- αλλά το κακό είναι ότι πρέπει όταν γυρίζω σπίτι να κάθομαι και να διαβάζω. Κι αυτό το είχα ξεσυνηθίσει το καλοκαίρι. Δε με νοιάζει που ξυπνάω νωρίς για το σχολείο γιατί στις διακοπές πήγαινα ποδόσφαιρο και σηκωνόμουν τέτοια ώρα. Γιώργος Αποστολάκης

Είμαι πολύ χαρούμενη που άνοιξαν τα σχολεία. Δε θέλω όμως στο σπίτι να έχω μαθήματα γιατί βασανίζομαι. Κι όταν ρωτάω τους μεγάλους γιατί να μαθαίνω πράγματα που έτσι κι αλλιώς θα τα ξεχάσω αργότερα δεν μου απαντούν. Μαρία Κουρνιδάκη

Τώρα που πηγαίνω έκτη δημοτικού έχω πολλά μαθήματα και κουράζομαι. Η κυρία μου δε με αφήνει να μιλάω με τη φίλη μου μέσα στο μάθημα. Αυτό δεν μου αρέσει. Χαίρομαι όμως που είμαι με τους φίλους μου κι είμαστε μαζί μέχρι το μεσημέρι. Επίσης ήταν ευχάριστη έκπληξη που φέτος έχουμε κυλικείο αλλά στο πρώτο διάλειμμα έχει μεγάλη ουρά και κάποιοι δεν προλαβαίνουν να ψωνίσουν. Θα μου άρεσε το σχολείο να ξεκινά κατά τις 11:00 αλλά δυστυχώς δε γίνεται. Ελπίζω να περάσουμε καλά την τελευταία μας χρονιά. Μαρία Γαλανάκη

Τώρα που άνοιξαν τα σχολεία θα πρέπει να σηκώνομαι στις 6:00. Αισθάνομαι ότι άλλαξε η ζωή μου γιατί έχουμε περισσότερα βιβλία και μαθήματα και θα κουράζομαι. Θα ήθελα να μας επιτρέπουν να παίζουμε κάθε μέρα μπάλα στην αυλή του σχολείου. Μανώλης Κλειδουχάκης

Η αλήθεια είναι ότι σε αυτό το σχολείο είμαι έξι χρόνια και δε θέλω καθόλου να φύγω. Ανυπομονώ να γνωρίσω τα καινούρια πράγματα που θα μάθω φέτος. Θέλω να ζήσω πολλές χαρούμενες στιγμές με όλα τα παιδιά και τους δασκάλους. Από τη μια χαίρομαι που θα πάω στο γυμνάσιο κι απ΄ την άλλη λυπάμαι που θα αφήσω τις στιγμές ξεγνοιασιάς του δημοτικού. Ελπίδα Γιανναράκη

Για να πω την αλήθεια είχα βαρεθεί στο σπίτι και τώρα που έρχομαι στο σχολείο βρήκα ξανά τους φίλους μου. Είδα πάλι την κυρία μου και τις καινούριες δασκάλες. Βαλεντίνα Μπαλαντινάκη

Τώρα που ξεκινούν τα σχολεία θυμήθηκα ότι θα ήθελα το Δημοτικό να έχει θεατρική αγωγή σε όλες τις τάξεις, κολυμβητήριο, αίθουσα μουσικής και θεάτρου. Στέφανος Παπανικολάου

Χανιώτικα νέα (Σάββατο, 27. 9. 2025) 

https://www.haniotika-nea.gr/paidotopos-ta-scholeia-anoixan-ki-efetos-st-039-dim-sch-varypetroy-chanion/

ΠΑΙΔΟΤΟΠΟΣ

 ΤΟ ΑΝΑΓΝΩΣΤΙΚΟ ΜΕ ΤΑ ΚΑΡΑΒΑΚΙΑ

ΧΡΩΜΑΤΑ ΚΙ ΑΡΩΜΑΤΑ ΜΙΑΣ ΑΛΛΗΣ ΕΠΟΧΗΣ

Φίλες και φίλοι, καλό Σαββατοκύριακο και καλώς βρεθήκαµε ύστερα από τρεις εβδοµάδες!
Χρώµατα και αρώµατα µιας άλλης εποχής, πολύ µακρινής µα και πολύ κοντινής ταυτόχρονα, στον σηµερινό πρώτο της φετινής σχολικής χρονιάς Παιδότοπο. Με κείµενα και εικόνες από το βιβλίο «Η ΓΛΩΣΣΑ ΜΟΥ για την πρώτη ∆ηµοτικού», το γνωστό «αναγνωστικό µε τα καραβάκια» που εκδόθηκε για πρώτη φορά το 1982 κι έµεινε να διδάσκεται µέχρι το σχολικό έτος 2005-06! Ο Α. Βελαλίδης, ο Κώστας Καλαπανίδας και ο Ν. Κανάκης, οι συγγραφείς του και η Ε. Μωραΐτη η εικονογράφος του. Χείµαρρος οι αναµνήσεις απ’ τα χρόνια που υπηρέτησα τη ∆ασκαλοσύνη. 
Καλή σχολική χρόνια σε µαθητές και δασκάλους.
Σας χαιρετώ µε αγάπη όλους!
Βαγγέλης Θ. Κακατσάκης, δάσκαλος- λογοτέχνης 
δάσκαλος - λογοτέχνης

Η βούρτσα του παππού

Ο μπαρμπα-Γιάννης με μια βούρτσα

ασπρίζει τη μάντρα της αυλής.

Από κοντά κι ο Γιαννάκης,

το εγγονάκι του.

- Δώσε μου κι εμέγα τη βούρτσα, παππού.

Ο παππούς τού δίνει τη βούρτσα.

Πρόσεχε μη λερώσεις την μπλούζα σου.

Ο Γιαννάκης δεν μπορεί να σηκώσει τη βούρτσα.

- Είναι βαριά, παππού, λέει.

- Άμα μεγαλώσεις, αγόρι μου, θα είναι ελαφριά.

Η γιαγιά και η εγγονή της

Να τη πάλι απόψε

στο κοντό σκαμνί της

η γιαγιά η Φιορούλα

με την εγγονή της.

Η εγγονή διαβάζει

κι η γιαγιά προσέχει.

Θε μου, τι ευτυχία, τι καμάρι που έχει!

«Τώρα εσύ, γιαγιά μου,

λέγε παραμύθια

για βασιλοπούλες

και κουτά ορνίθια.

Εγώ θα σου διαβάζω,

ε γιαγιά, να μάθεις...»

Κι η γιαγιά: «Ψυχή μου,

την ευχή μου να 'χεις!»

Κώστας Καλαπανίδας

Ο κρυμμένος θησαυρός

Πού είναι πάλι τα παιδιά;

Παίζουν το παιχνίδι που το λένε

«Ο κρυμμένος θησαυρός».

Ο θησαυρός που κρύβουν σήμερα

είναι ένα άσπρο μαντιλάκι.

Τώρα έχει σειρά ο Κώστας. Τα

άλλα παιδιά κλείνουν τα μάτια τους.

– Πού είναι, πού είναι; φωνάζει ο Κώστας.

– Πες μας σημάδια, λένε τα παιδιά.

– Δεν ακουμπάει πάνω στη γη.

Και είναι προς τα κει

που βγαίνει ο ήλιος.

Τα παιδιά τρέχουν και ψάχνουν.

– Εδώ είναι, φωνάζει η Κατερίνα

και κερδίζει.

Πού νομίζετε ότι το βρήκε;

Μέσα στο λουλούδι μιας γλάστρας.

Στο ψιλικατζίδικο

Δυο αδερφάκια, ο Γιώργος και η Ισμήνη,

μπαίνουν στο ψιλικατζίδικο του κυρ Κοσμά.

– Καλώς τα σγουρομάλλικα!

Τι θέλετε να σας δώσω;

– Εγώ μια σβούρα, λέει βιαστικά ο Γιώργος.

– Θέλουμε ακόμα

ένα σβηστήρι και μια

κρέμα ξυρίσματος για τον πατέρα,

είπε η Ισμήνη.

– Ό,τι αγαπάτε, παιδιά,

λέει ο κυρ Κοσμάς

και τους τα τυλίγει σε ένα χαρτί.

Τα παιδιά πλήρωσαν,

χαιρέτισαν κι έφυγαν.

Χαρές και γέλια

Χαρές και γέλια σήμερα

στο σπίτι του Νικολάκη.

Γύρισε ο πατέρας του απ' τη Γερμανία.

Είχαν καιρό πολύ να τον ιδούν.

Με το 'να χέρι του αγκάλιασε

τη γιαγιά και με τ' άλλο τη μαμά.

«Γιόκα μου», έλεγε η γιαγιά.

Η μαμά έκλαιγε και γέλαγε μαζί.

Σε λίγο γύρισε και ο Νικολάκης

απ' το σχολείο. Βρήκε το σπίτι γεμάτο

κόσμο. Σαν να είχαν γιορτή.

Ο πατέρας τον έσφιγγε στην αγκαλιά του, τον πετούσε ψηλά

κι έλεγε: «Πόσο μεγάλωσες!»

Το πάθημα του γαϊδάρου

Σε ένα μεγάλο αλώνι μαζεύτηκαν

πολλά ζώα και διασκέδαζαν.

Άλλα το έριξαν στο φαῖ

και άλλα τραγουδούσαν.

Σε μια στιγμή σηκώθηκε η μαϊμού

και χόρεψε. Άρεσε σε όλα τα ζώα

και τη χειροκρότησαν.

Ο γάιδαρος ζήλεψε και σηκώθηκε

κι αυτός να χορέψει. Αλλά

το σόι του δεν είναι χορευταράδες.

Έκανε λοιπόν πράματα πολύ αστεία.

Γκάριζε και κλοτσούσε

δεξιά, αριστερά.

Τα ζώα όλα τον πήραν στο ψιλό.

«Είναι σπουδαίο γαϊδούρι»,

φώναζαν κοροϊδευτικά

και στο τέλος τον στεφάνωσαν

με ένα στεφάνι από γαϊδουράγκαθα.

Συνεργείο της τηλεόρασης στο σχολείο μας

Χτες μπήκαν στην τάξη μας

τρεις άγνωστοι.

– Ήρθαν από την τηλεόραση,

είπε η δασκάλα.

Έβαλαν στην πρίζα του ηλεκτρικού

ένα χοντρό καλώδιο. Μετά έστριψαν

κάτι κουμπιά και έλαμψε η τάξη.

Μας ρώτησαν πώς μας λένε και τι

μας αρέσει. Η Αφροδίτη είπε πως

της αρέσει να ζωγραφίζει καράβια

κι ο Γιώργος αστροναύτες.

Ο Αντρέας είπε ότι

του αρέσουν οι εκδρομές

και τα διαλείμματα.

Γέλασαν και μας είπαν

«μπράβο». Στο τέλος εκείνος με τη

γκρίζα γραβάτα έγραψε στον πίνακα:

«Άσπρη πέτρα ξέξασπρη

κι από τον ήλιο ξεξασπρότερη».

Το διαβάζαμε, μπερδευόμασταν

και γελούσαμε.

Τ' άλογα

Μ' αρέσουν τ' άλογα.

Μ' αρέσει να τους χαϊδεύω

το λαιμό

και να τους χτενίζω τη χαίτη

με τα δάχτυλά μου.

Θέλω να τ' ακούω να χλιμιντρούν,

μα πιο πολύ να τα βλέπω

να τρέχουν.

Μια μέρα είδα στην τηλεόραση

ένα κοπάδι όμορφα άλογα.

Κάλπαζαν σ' ένα πράσινο λιβάδι

το 'να πλάι στ' άλλο.

Πόσο θα 'θελα να 'μουν καβαλάρης

στο πιο γρήγορο απ' αυτά και να

κρατιέμαι απ' την ωραία του χαίτη.

Χανιώτικα νέα (Σάββατο, 20.9.2025)