Βαγγέλης Θ. Κακατσάκης

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Ιγγλεζάκης. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Ιγγλεζάκης. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τρίτη 4 Φεβρουαρίου 2020

ΜΙΑ ΣΤΑΣΗ ΕΔΩ, ΜΙΑ ΣΤΑΣΗ ΕΚΕΙ

ΚΟΥΝΑ ΤΟ ΜΑΝΤΗΛΙ ΤΗΣ ΔΑΣΚΑΛΟΣΥΝΗΣ, ΔΑΣΚΑΛΕ!

"Να κουνάς στην αιωνιότητα/ το μαντήλι της Δασκαλοσύνης, Γέρω – Δάσκαλε./ Να πέφτουν τα χνούδια της νύχτας./ Να τραγουδούν το φως τα πουλιά./ Ν’ αστράφτουν των παιδιών της Ελλάδας τα πρόσωπα./ Ν’ ανοίγουν όλα τα παράθυρα./ Να έχουν τ’ ανθογυάλια λουλούδια./ Ολα να αυξάνουν./ Ολα να ωριμάζουν./ Ολα να γλυκαίνουν./ Ν’ ανεβαίνει ο ήλιος της Δικαιοσύνης»… Μ’ αυτό το ποίημα, που είναι παράφραση κάποιων στίχων απ’ το ποίημα “Κούνησε το άσπρο μαντήλι σου, κύριε δάσκαλε”, του δασκάλου – ποιητή Κώστα Καλαπανίδα, έκλεισα, όντας σε ρόλο συντονιστή, την εκδήλωση τιμής κι ευγνωμοσύνης για τον και πρώην πρόεδρο του Διδασκαλικού Συλλόγου, 99χρονο σήμερα, συντ. δάσκαλο Βασίλη Ιγγλεζάκη. Μια εκδήλωση – μυσταγωγία που διοργάνωσαν την περασμένη Τετάρτη 29 Ιανουαρίου, παραμονή των Τριών Ιεραρχών, στην κατάμεστη αίθουσα της “Κωνσταντινουπολειάδας”, η Ενορία των Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης Νέας Χώρας, ο Σύνδεσμος Πολιτικών Συνταξιούχων Ν. Χανίων και ο Σύλλογος Εκπαιδευτικών Π.Ε. Νομού Χανίων. Συγκινησιακά φορτισμένος, όπως όλοι άλλωστε με κατάπρωτο τον Γέρω – Δάσκαλο, που έκανε μεγάλη προσπάθεια να μην τρέξουν “κουτσουνάρι” τα δάκρυα στα μάτια του. Οντως «ο Βασίλης Ιγγλεζάκης εκφράζει από κάθε άποψη τη γενιά εκείνη των δασκάλων που θα έλεγε κανείς ότι έζησαν πολλές διαφορετικές ζωές», όπως έχει γράψει στον χαιρετισμό του, που διαβάστηκε, ο γενικός διευθυντής του Ιδρύματος “Βενιζέλος” Νίκος Παπαδάκης.
Ήταν όλοι εκεί, στην “Κωνσταντινοπουλειάδα”, εκείνο το βράδυ, για τον Γέρω – Δάσκαλο τον Δάσκαλο – Σύμβολο, όπως τον χαρακτήρισα. Δικοί και φίλοι, συγχωριανοί απ’ τα Ζυμβραγού και συνεπαρχιώτες, γείτονες απ’ τη Νέα Χώρα και συμπολίτες, συνάδελφοί του και μαθητές του συν γυναιξί και τέκνοις -σε κάποιες περιπτώσεις με τα εγγόνια τους. Μέχρι κι οι σκάλες ήταν γεμάτες από κόσμο, 10 λεπτά πριν την καθορισμένη ώρα έναρξης… Ολοι εκεί μέχρι τέλους. Για να ακούσουν τους ομιλητές τους ξεχωριστούς και καταξιωμένους ανά το Πανελλήνιο πνευματικούς δημιουργούς του τόπου μας, τον δάσκαλο – λογοτέχνη Βασίλη Χαρωνίτη, τον δάσκαλο – λαογράφο Σταμάτη Αποστολάκη και τη γιατρό – λογοτέχνιδα Πηνελόπη Ντουντουλάκη ν’ αναθιβάλουν τα “έργα και τις ημέρες” τον “βίο και την πολιτεία” του. Για να χαρούν χαρά μεγάλη για τις απονομές σ’ αυτόν τίτλων τιμής απ’ τους εκπροσώπους των Διοργανωτών, μετά τους χαιρετισμούς των. Για να “απολαύσουν” την εμπνευσμένη από στήθους, υπόδειγμα ύφους και ήθους, χειμαρρώδη, αντιφώνησή του. Και βέβαια για να πιουν στο τέλος μια τσικουδιά μαζί του στον αύλειο χώρο της εκκλησίας και να κουβεντιάσουν μαζί του.
“Βασίλης Ιγγλεζάκης: Ο γέρω – δάσκαλος”, “Εξ όνυχος τον λέοντα”, και “Ο σοφός και αγέραστος δάσκαλός μας”, οι τίτλοι των ομιλιών που έκαμαν ο Βασίλης Χαρωνίτης, ο Σταμάτης Αποστολάκης και η Πηνελόπη Ντουντουλάκη, αντίστοιχα. «Ως ενεργός πολίτης και υπεύθυνος εκπαιδευτικός αγωνίστηκε ασταμάτητα να κάμει καλύτερη τη ζωή των μαθητών του, να συμπαραστέκεται στα προβλήματα των καθημερινών ανθρώπων και να προστατεύει, στο μέτρο του δυνατού, τη φύση ή για να το πούμε καλύτερα, το περιβάλλον μας», είπε, μεταξύ των άλλων για το τιμώμενο ο πρώτος. «Σου βγάζω το καπέλο», του είπε ο δεύτερος, αναφερόμενος σ’ ένα κείμενο του τιμώμενου με τίτλο “Το ριζίτικο και οι επιδράσεις του”. «Χάρηκα τη λυρική έκφρασή του, τη λεβεντιά της σκέψης του και βέβαια τη βαθιά πίστη του στην αξία του ριζίτικού μας τραγουδιού», είχε πει προηγουμένως. «Δεν του έλειπε το φλεγματικό σκώμμα και συχνά συνόδευε με χαμόγελο τις επισημάνσεις του. Είχε πολλά να παρατηρεί και να μελετά ο δάσκαλός μας σε μια πολυσύνθετη κοινωνία παιδιών στα χρόνια της πολεμικής ανασυγκρότησης». Τα που είπε μεταξύ των άλλων, η τρίτη που υπήρξε και μαθήτριά του.
Μια εικόνα των Τριών Ιεραρχών ήταν το δώρο που έδωσε στον Γέρω – Δάσκαλο ο ιερατικός προϊστάμενος της Ενορίας π. Αντώνιος Σαπουνάκης μετά τον χαιρετισμό του – ήταν κι αυτός μαθητής του. Μια πλακέτα του πρόσφερε ο πρόεδρος του Συνδέσμου των Συνταξιούχων, συντ. δάσκαλος, πρώην προϊστάμενος Π.Ε. Χανίων Γιάννης Λουπάκης, που συγκίνησε ιδιαίτερα, με την “σπασμένη” λόγω ασθενείας φωνή του. Τον τίτλο της αναγόρευσής του σε επίτιμο πρόεδρο του Συλλόγου των Εκπαιδευτικών Π.Ε. Χανίων του απένειμε ο πρόεδρος Αντώνης Τσαλαπάκης, που επικέντρωσε τον χαιρετισμό του στη συνδικαλιστική δράση του τιμώμενου και ιδιαίτερα τη στάση που κράτησε κατά τη διάρκεια της Δικτατορίας, όταν εκδιώχθηκε από πρόεδρος του Διδασκαλικού Συλλόγου.
Δεν το συζητώ ότι την… παράσταση και βέβαια την έκλεψε ο Γέρω – Δάσκαλος. Σε όλη τη διάρκεια της όμορφης σε όλα αυτής εκδήλωσης, προπάντων όμως κατά την αντιφώνησή του… Πού χώρος, ωστόσο, να μιλήσω γι’ αυτήν!
Χανιώτικα νέα (Τρίτη, 4.2.2020)
ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ : ΦΑΝΗΣ ΜΑΝΟΥΣΑΚΗΣ

Πέμπτη 30 Ιανουαρίου 2020

ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ

ΤΙΜΗ ΣΕ ΕΝΑ ΔΑΣΚΑΛΟ - ΣΥΜΒΟΛΟ
ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΣΤΗ ΝΕΑ ΧΩΡΑ ΓΙΑ ΤΟΝ Β. ΙΓΓΛΕΖΑΚΗ

Γράφει ο Γιάννης Λιβυάκης

Ενας δάσκαλος – σύμβολο, ο 99χρονος σήμερα Βασίλης Ι. Ιγγλεζάκης, πρώην πρόεδρος του Διδασκαλικού Συλλόγου Χανίων, τιμήθηκε χθες το βράδυ σε εκδήλωση στη Νέα Χώρα.
Την εκδήλωση τιμής κι ευγνωμοσύνης διοργάνωσαν στην κατάμεστη αίθουσα του Ενοριακού και Πολιτιστικού Κέντρου «Κωνσταντινουπολειάδα», η Ενορία των Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης Νέας Χώρας, ο Σύνδεσμος Πολιτικών Συνταξιούχων Χανίων και ο Σύλλογος Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Χανίων.
Την εκδήλωση με γενικό τίτλο: “Στον Γέρω – Δάσκαλο με αγάπη”, συντόνισε ο δάσκαλος – λογοτέχνης, Βαγγέλης Κακατσάκης, ο οποίος σημείωσε ότι «ο Βασίλης Ιγγλεζάκης είναι ο δάσκαλος – σύμβολο, όχι μόνο για τα Χανιά αλλά για όλη την Κρήτη και σε πανελλήνιο επίπεδο. Τον λέμε “γερω-δάσκαλο” για τη σοφία του αλλά και για τα χρόνια που κουβαλά στην πλάτη του. Είναι 99 ετών. Ο μεγαλύτερος μαθητής του είναι 87 ετών. Υπηρέτησε τη δασκαλοσύνη μέχρι το 1979 και από τότε και πέρα είναι συνταξιούχος. Συνταξιούχος κατ’ όνομα γιατί ο Βασίλης Ιγγλεζάκης είναι πάντα ενεργός πολίτης. Μας έχει διδάξει πολλά. Μας έχει μάθει πολλά. Κυρίως με το παράδειγμά του. Οχι με τα λόγια του. Η στάση του κατά τη διάρκεια της δικτακτορίας αλλά και σε όλους τους αγώνες του λαού μας είναι πραγματικά εντυπωσιακή. Υποκλινόμαστε στο μεγαλείο της καλοσύνης του».
Στην προσφορά του Βασίλη Ιγγλεζάκη αναφέρθηκε ο δάσκαλος – λογοτέχνης, Βασίλης Χαρωνίτης, ο οποίος υπογράμμισε ότι «ο Βασίλης Ιγγλεζάκης έχει προσφέρει στα παιδιά, στην πατρίδα, στην κοινωνία. Είναι ένας ολοκληρωμένος άνθρωπος ο οποίος αξίζει τιμή και ευγνωμοσύνη από την κοινωνία».
Για την προσφορά του Βασίλη Ιγγλεζάκη στη μελέτη του ριζίτικου και της ιστορίας της Μάχης της Κρήτης μίλησε ο δάσκαλος – λαογράφος, Σταμάτης Αποστολάκης. Ο κ. Αποστολάκης τόνισε ότι ο Βασίλης Ιγγλεζάκης ήταν μελετητής του ριζίτικου τραγουδιού και είχε μία ιδιαίτερη ευαισθησία κάθε χρόνο στον εορτασμό της Μάχης της Κρήτης. Ο ίδιος αναφέρθηκε και στην προσφορά του τιμώμενου μέσα από τη θέση του προέδρου του Διδασκαλικού Συλλόγου σε δύσκολα χρόνια.
Για τον Βασίλη Ιγγλεζάκη και την προσφορά του μίλησε επίσης η γιατρός – λογοτέχνης, Πηνελόπη Ντουντουλάκη.
Ο ίδιος ο Βασίλης Ιγγλεζάκης, φανερά συγκινημένος μας είπε ότι «έζησα εκατοντάδες παιδιά διότι πέρασα από 10 σχολεία, έξι στην ύπαιθρο και τέσσερα στην πόλη.
Ηταν μια ζωή γεμάτη χαρές. Ζήσαμε τις χαρές των παιδιών μας,
όσο για τα δύσκολα η χούντα μας ταλαιπώρησε
αλλά εμείς συνεχίσαμε τον αγώνα και έχουμε ακόμη δύναμη παρά τα χρόνια μας».
Χανιώτικα νέα (Πέμπτη, 30.1.2020)

Τρίτη 28 Ιανουαρίου 2020

ΜΙΑ ΣΤΑΣΗ ΕΔΩ , ΜΙΑ ΣΤΑΣΗ ΕΚΕΙ

ΣΤΟΝ ΓΕΡΩ - ΔΑΣΚΑΛΟ ΜΕ ΑΓΑΠΗ
"Προβαίνει ο Γέρω – Δάσκαλος κι οι θύμησες γυρνούνε:/ Ξάνοιξε, Δάσκαλε, αρμαθιές προβαίνουνε στον δρόμο/ για γροίκα ποδοβολητά, φωνές παιδιών και γέλια/ κι ελόγου σου να στέκεσαι αυγή τσ’ αυγής στη θύρα/ κι ως αρχινά το μάθημα πάλι ν’ αναθιβάλλεις,/ για την πατρίδα βάσανα κι αγώνες ματωμένους/ θυσίες για την λευτεριά κι ήρωες ξεχασμένους/ με κλονισμένη την φωνή και με καρδιά σφιγμένη/ μιλάς κι όλοι σωπαίνουνε, μιλάς κι όλοι δακρύζουν./ Ξάνοιξε, Δάσκαλε, και δες στην αστραπή του χρόνου/ οι μνήμες ζωντανεύουνε και πάλι εδώ γυρνούνε/ πάλι στον χωματόδρομο φωνές παιδιών βουίζουν./ Κανείς δεν λείπει σήμερο, απ’ τ’ ανθισμένο σμάρι!/ Δάσκαλε πάντα του Θεού να σ’ ευλογεί η Χάρη». Ποίημα για τον δάσκαλο Βασίλη Ιγγλεζάκη από τη μαθήτριά του, γιατρό – λογοτέχνη Πηνελόπη Ντουντουλάκη (18.10.2018).
“Στον Γέρω – Δάσκαλο με αγάπη”, ο τίτλος της εκδήλωσης τιμής κι ευγνωμοσύνης που διοργανώνουν αύριο Τετάρτη 29 Ιανουαρίου και ώρα 7 μ.μ., στο Ενοριακό και Πολιτιστικό Κέντρο “Κωνσταντινουπολειάδα” η Ενορία των Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης Νέας Χώρας, ο Σύνδεσμος Πολιτικών Συνταξιούχων Χανίων και ο Σύλλογος Εκπαιδευτικών Π.Ε. Χανίων, για τον, και πρώην πρόεδρο του Διδασκαλικού Συλλόγου Χανίων, συντ. δάσκαλο Βασίλη Ι. Ιγγλεζάκη. Με αφορμή τη μεθαυριανή μεγάλη των Ελληνικών Γραμμάτων Γιορτή των Τριών Ιεραρχών. Καημό το ‘χα, εδώ και πολλά χρόνια να τιμηθεί, όπως του αξίζει, ο ξεχωριστός αυτός συμπολίτης μας. Ο Δάσκαλος που, κατά κοινήν ομολογία, υπήρξε μια ζωή δημιουργός και φορέας αξιών και που επιμένει ακόμα και στα 99 του χρόνια (γεννήθηκε το 1921) να κουνά το μαντήλι της Δασκαλοσύνης. Οντας, όπως πάντα ορθοστατών στις Θερμοπύλες του χρέους, όπως αυτός ο αντιλαμβάνεται και ορθοβαδίζων στους δρόμους της ευθύνης, όπως αυτός την ορίζει… Με άκρα σεμνότητα αλλά και θαυμαστή σταθερότητα, εντός και εκτός αιθουσών διδασκαλίας.
Ο Βασίλης Ιγγλεζάκης γεννήθηκε στα Ζυμβραγού Κισσάμου το 1921. Γονείς του ο Ιωάννης Ιγγλεζάκης και η Ελένη (το γένος Φιωτάκη) που απέκτησαν άλλα δυο μικρότερα παιδιά, τον Γιώργο και την Λητώ. Τέλειωσε το Δημ. Σχ. του χωριού του, το 1ο Γυμνάσιο Χανίων και στη συνέχεια την Παιδαγωγική Ακαδημία Ηρακλείου. Δάσκαλος διορίστηκε τον Σεπτέμβρη του 1943. Υπηρέτησε κατά σειράν στα Δημ. Σχ. Γλώσσας, Επισκοπής, Κουκουναράς, Ραβδούχα, Βασιλόπουλου και Ζυμβραγού και στη συνέχεια σε σχολεία της πόλης των Χανίων (στο 3ο, στο 6ο και 1ο) τα περισσότερα χρόνια ως διευθυντής. Ασχολήθηκε ενεργά με το συνδικαλιστικό κίνημα και διετέλεσε πρόεδρος του Διδασκαλικού Συλλόγου Χανίων. Είναι συνταξιούχος από το 1979, όντας πάντα ενεργός πολίτης. Εχει ασχοληθεί ιδιαίτερα με την τοπική ιστορία. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον έχουν τα ποικίλου περιεχομένου δημοσιεύματά του σε τοπικά έντυπα. Σύζυγός του ήταν η μακαριστή Ιπποδάμεια Σαριδάκη με την οποία απέκτησαν τρεις κόρες, την Ελένη, τη Μαρία και την Ευαγγελία. Εχει 8 εγγόνια και 2 δισέγγονα… Μια πρώτη “συμπλήρωση του παραπάνω “στεγνού”, όπως το ήθελε ο ίδιος βιογραφικού του, το ποίημα της μαθήτριάς του Πηνελόπης Ντουντουλάκη. Κι αν έχουν να πουν τα μύρια γι’ αυτόν οι μαθητές του (οι μεγαλύτεροι απ’ αυτούς είναι 87 χρόνων!), οι δικοί του και οι συνάδελφοί του, όπως και όλοι όσοι χάρηκαν τη “συναναστροφή” του σε καλές μα και σε κακές εποχές. Οπως τα χρόνια του Εμφυλίου και της Δικτατορίας… Και βέβαια εγώ που, εκτός των άλλων, τον “χρησιμοποιούσα” σαν “ειδικό” συνεργάτη στη στήλη “Στα πεταχτά” που είχα στην εφημερίδα για 12 χρόνια…
«Μετά τις διακοπές τα παιδιά ξαναγυρίζουν στη σχολική καθημερινότητα. Στις πρώτες μέρες του Μάη, την ώρα της Ωδικής ο Δάσκαλος τους ανακοινώνει ότι θα μάθουνε να τραγουδούνε Ριζίτικα. Ως παιδί της πόλης πολύ λίγα πράγματα ήξερε για την κρητική μουσική και το κρητικό τραγούδι. Τους γράφει τα λόγια στον πίνακα. “Πότε θα κάνει ξαστεριά, πότε θα φλεβαρίσει! […] Το κορμί του δασκάλου πάλλονταν κι έτρεμε ολόκληρος. Ο ιδρώτας έτρεχε βρύση στο κούτελό του. Το πουκάμισό του ήταν μουσκεμένο ως κάτω. Μέχρι να τελειώσει το ριζίτικο, νόμιζε ότι θα καταρρεύσει. Ομως διαψεύστηκε. Στο τέλος ο δάσκαλος χαμογελαστός, συνέχισε το μάθημα». Από το αφιερωμένο στον Βασίλη Ιγγλεζάκη διήγημα του μαθητή του, επίσης συνταξιούχου δασκάλου σήμερα Γιώργου Πιτσιτάκη με τίτλο “Μάθημα Δημοκρατίας” (βλ. “Χανιώτικα νέα”, 21.4.2017). Χωρίς (και λόγω χώρου) δικό μου σχόλιο.
Τιμή, τιμή μεγάλη, για μένα ότι θα είμαι ο συντονιστής της περί ης ο λόγος αυριανής εκδήλωσης στην Κωνσταντινουπολειάδα. Και γιατί ο Βασίλης Ιγγλεζάκης είναι για μένα ο ορισμός της λέξης Δάσκαλος. Και γιατί θα μιλήσουν γι’ αυτόν τρεις καταξιωμένοι ανά το πανελλήνιο πνευματικοί δημιουργοί του τόπου μας, ο δάσκαλος – λογοτέχνης Βασίλης Χαρωνίτης, ο δάσκαλος – λαογράφος Σταμάτης Αποστολάκης και η γιατρός – λογοτέχνις Πηνελόπη Ντουντουλάκη. Μα και γιατί τον τιμούν, όπως τον τιμούν η Ενορία των Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης Νέας Χώρας, ο Σύνδεσμος Πολιτικών Συνταξιούχων Ν. Χανίων και ο Σύλλογος Εκπαιδευτικών Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Ν. Χανίων Σε μια κατάμεστη είμαι σίγουρος γι’ αυτό αίθουσα. Γέρω – Δάσκαλε, χαίρε!

Χανιώτικα νέα (Τρίτη, 28.1.2020)

Τετάρτη 22 Ιανουαρίου 2020

ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ

ΣΤΗΝ «ΚΩΝΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΕΙΑΔΑ», 29 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ
ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΔΑΣΚΑΛΟ ΒΑΣΙΛΗ ΙΓΓΛΕΖΑΚΗ



Εκδήλωση τιμής κι ευγνωμοσύνης για τον και πρὠην πρόεδρο του Διδασκαλικού Συλλόγου Χανίων, συντ. δάσκαλο Βασίλη Ι. Ιγγλεζάκη διοργανώνουν, με αφορμή την εορτή των Τριών Ιεραρχών, την Τετάρτη 29 Ιανουαρίου και ώρα 7 μ. μ. στο Ενοριακό και Πολιτιστικό Κέντρο «Κωνσταντινουπολειάδα», η Ενορία των Αγίων Κωνστανττίνου και Ελένης Νέας Χώρας, ο Σύνδεσμος Πολιτικών Συνταξιούχων Χανίων και ο Σύλλογος Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Χανίων. Στην εκδήλωση, που έχει τον γενικό τίτλο «Στον Γέρω – Δάσκαλο με αγάπη», και την οποί θα συντονίζει ο δάσκαλος - λογοτέχνης Βαγγέλης Κακατσάκης, θα μιλήσουν ο δάσκαλος – λογοτέχνης Βασίλης Χαρωνίτης, ο δάσκαλος – λαογράφος Σταμάτης Αποστολάκης και η γιατρός λογοτέχνις Πηνελόπη Ντουντουλάκη. Θα ακολουθήσουν οι χαιρετισμοί εκπροσώπων των διοργανωτών, η απονομή τίτλων τιμής στον τιμώμενο και η αντιφώνησή του.


Ο Βασίλης Ι. Ιγγλεζάκης γεννήθηκε στα Ζυμβραγού Κισάμου το 1921. Γονείς του ο Ιωάννης Ιγγλεζάκης και η Ελένη (το γένος Φιωτάκη), που είχαν άλλα δυο μικρότερα παιδιά, τον Γιώργο και τη Λητώ. Τέλειωσε το Δημ, Σχολείο του χωριού του, το 1ο Γυμνάσιο Χανίων και στη συνέχεια την Παιδαγωγική Ακαδημία Ηρακλείου. Δάσκαλος διορίστηκε τον Σεπτέμβρη του 1943. Υπηρέτησε κατά σειράν στα Δημ. Σχ. Γλώσσας, Επισκοπής, Κακουναράς, Ραβδούχα, Βασιλόπουλου και Ζυμβραγού και στη συνέχεια σε σχολεία της πόλης των Χανίων (στο 3ο, στο 5ο , στο 6ο  και στο 1ο ) τα περισσότερα χρόνια ως διευθυντής.  Ασχολήθηκε ενεργά με το συνδικαλιστικό κίνημα και διετέλεσε  πρόεδρος του Διδασκαλικού Συλλόγου Χανίων. Είναι συνταξιούχος από το 1979, όντας πάντα ενεργός πολίτης. Ασχολήθηκε ιδιαίτερα με την τοπική ιστορία.  Ιδιαίτερο ενδιαφέρον έχουν τα ποικίλου περιεχομένου δημοσιεύματά του σε τοπικά έντυπα. Σύζυγός του ήταν η μακαριστή Ιπποδάμεια Σαριδάκη με την οποία απέκτησαν τρεις κόρες, την Ελένη, τη Μαρία και την Ευαγγελία. Έχει 8 εγγόνια και 2 δισσέγγονα.




https://www.cretalive.gr/culture/ekdhlosh-timhs-gia-ton-agaphto-daskalo-1176948

https://www.zarpanews.gr/chania-ekdilosi-timis-ston-agapimeno-daskalo-vasili-igglezaki/

https://kriti24.gr/chania-ekdilosi-gia-ton-daskalo-vasili-igglezaki-stin-konstantinoypoleiada/