ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΕΣ

«ΤΑ ΔΑΚΡΥΑ ΤΟΥ ΑΡΜΕΝΙΚΟΥ ΕΘΝΟΥΣ ΕΝΑΙ ΣΙΩΠΗΛΑ»

[Ένας Έλληνας κἀτοικος της Αρμενίας μιλά για την κατάστασση στο Ναγκόρνο Κάραμπαχ]

Γράφει ο Νεκτάριος Ευ. Κακατσάκης

Μία ανάρτηση που κυκλοφόρησε σε κοινωνικό δίκτυο -σχετικά με τα τεκταινόμενα στην Αρμενία- ενός φίλου ο οποίος ζει και εργάζεται στην Αρμενία σε Διεθνή Οργανισμό τα τελευταία χρόνια, ήταν η αφορμή για τη συνομιλία μαζί του!
Τι γίνεται στ’ αλήθεια στην Αρμενία! Πώς αντιμετωπίζουν τις πολεμικές συρράξεις ο Αρμενικός λαός;Τι συμβαίνει με τους Τούρκους; Ποιες οι πολιτικές και ποια τα συμφέροντα που και πάλι έβαλαν φωτιά στην περιοχή του Ναγκόρνο Καραμπάχ;
Πολλά τα ερωτήματα που ετέθησαν κι εδώ κατά τη συνομιλία μας· εδώ θα καταγράψουμε μόνο κάποια από αυτά!

Ωστόσο μια φράση του Δημήτρη που έχει καταγωγή από τον Εμπρόσνερο Αποκορώνου είναι ίσως αυτή που αντικατοπτρίζει επακριβώς την αλήθεια: «Την πληρώνει βαριά ο απλός λαός. Αυτός με τις χαρακιές της ιστορίας στο μέτωπο. Ξέρεις. Όπου μπορεί να ακουστεί η φωνή είναι καλό».

Να ακουστεί λοιπόν η φωνή της Αρμενίας· τούτο το πρώτιστο ζητούμενο και με την ελπίδα ότι τα όσα άσχημα και τραγικά συμβαίνουν εκεί και παρά τις αντίθετες προβλέψεις, σύντομα θα παύσουν…

ΚΩΦΕΥΕΙ Ο ΔΥΤΙΚΟΣ ΚΟΣΜΟΣ
Ο Δημήτρης ζει και εργάζεται σε Διεθνή Οργανισμό στην πρωτεύουσα της Αρμενίας, διατυπώνει την κάθε του φράση ιδιαίτερα προσεκτικά – για ευνόητους λόγους.
Σε μια αποστροφή του λόγου του στην προαναφερόμενη ανάρτηση σχετικά με τις συγκρούσεις, τις δολοφονίες, τις βομβιστικές επιθέσεις και τους εκτοπισμούς που συνεχίζονται στο Ναγκόρνο Καραμπάχ σημειώνει πολύ στοχευμένα: «Όσοι μπορούν πραγματικά να δώσουν στην ειρήνη μια ευκαιρία προτιμούν να ακονίζουν τα μαχαίρια τους κάτω από τα χρυσά τους τραπέζια και να κάνουν επίπεδες και χωρίς νόημα συνεντεύξεις για να ενισχύσουν το ηθικό τού αβοήθητου κοινού, ενώ μοιράζονται επιδέξια το φταίξιμο κάτω από τις μελωδίες μιας ενορχηστρωμένης μπαλαλάικας που τροφοδοτείται με μετρητά».
Οφείλουμε να διαβάσουμε προσεκτικά πίσω από τις λέξεις αυτές· θα κατανοήσουμε απόλυτα τις αλήθειες!

Στη συνομιλία που είχαμε, αναφέρεται στη μεγάλη διαφορά στις δυνάμεις που αντιμάχονται!
Από τη μια πλευρά υπάρχει μια τεράστια “σύμπραξη” δυνάμεων και από την άλλη ο αρμενικός λαός που έχει αφεθεί στη μοίρα του, κι ενώ ο υπόλοιπος δυτικός κόσμος κρατά… ίσες αποστάσεις από τους αντιμαχόμενους!

«Τα δάκρυα του αρμενικού έθνους είναι σιωπηλά», λέει ο Δημήτρης.

«ΠΡΟΣΕΥΧΟΜΑΙ ΓΙΑ ΕΙΡΗΝΗ»
«Η φωνή και η αποφασιστικότητά τους όμως είναι το αρχέτυπο της επιμονής. Τις τελευταίες εβδομάδες, βλέπω πόσο δυνατοί είναι οι Αρμένιοι και θα συνεχίζω πάντα έχοντας μαζί μου τις ιστορίες και το θάρρος τους. Το αρμενικό έθνος αξίζει περισσότερα. Προσεύχομαι και ελπίζω για ειρήνη και όλοι οι φίλοι μου και οι άνθρωποι που έχω ακούσει ότι βρίσκονται κοντά στις συγκρούσεις να επιστρέψουν στις οικογένειές τους ασφαλείς και περήφανοι», μας λέει!

Του ζητάω να μου πει λεπτομέρειες, πράγματα τα οποία πρέπει να ακουστούν, να γίνουν γνωστά! Λόγω της ιδιότητάς του τον διαβεβαιώ ότι θα γραφτούν μόνο όσα κρίνονται δημοσιεύσιμα.

«Αργυρό το μίλημα, μα χρυσό το σώπα…θα έλεγε ο παππούς μου ο Μπρονιερίτης σε αυτή την περίπτωση» τονίζει.
«Παλιότερα έγραφα κάπου να σκεφτείς με ψευδώνυμο για να μην περάσω αυτή τη διαδικασία.
Στο κομμάτι της ενημέρωσης οι Αζέροι με τη βοήθεια των Τούρκων και του Αλ Τζαζίρα έχουν σκίσει…
Και στις μάχες το ίδιο…
Έχω συναδέλφους Αρμένιους στο μέτωπο. Συζύγους, παιδιά…
Και οι απώλειες των Αρμενίων είναι τρομερές.
Δε πάει καλά το πράγμα. Εμείς για την ώρα (σ.σ. εργαζόμενοι στον Διεθνή Οργανισμό) δε φεύγουμε γιατί η Ρωσία εγγυάται την εδαφική ακεραιότητα της Αρμενίας αλλά όχι του Καραμπάχ.
Και ο Πούτιν πήρε ίσες αποστάσεις γιατί το εμπόριο με τη Ρωσία και το Αζερμπαϊτζάν είναι πολύ γερό…

Οι πολιτικοί των Αρμενίων, τι λένε, πώς ενεργούν», τον ρωτάω.
«Είναι ρε φίλε διασπασμένοι πολιτικά μετά την αναίμακτη επανάσταση του ’18 αλλά τώρα είναι σαν μια γροθιά
Αλλά στις μάχες χάνουν…
Οι άλλοι έχουν drones και τους έχουν λιανίσει
Τουρκικά, ισραηλινά κ.λπ. Πολλά λεφτά έχουν ρίξει. Οι Αζεροι δε θέλουν διαπραγματεύσεις γιατί κερδίζουν.
Επίσης, τα περισσότερα ΜΜΕ, παίρνουν πληροφορίες από το αλ Τζαζίρα άρα είναι πιο φίλα προσκείμενο στο Αζερμπαϊτζάν…
Γενικά οι Αρμένιοι πολιτικά και διπλωματικά είναι στα κάτω τους», σημειώνει.

 

Στα πεδία των μαχών
«Πολεμάνε σε βουνά… Αυτό είναι το Καραμπάχ. Τα μοναστήρια και οι μνήμες τους. Αλλά οι Αζέροι έχουν το δίκαιο -υποτίθεται- σύμφωνα με τον ΟΗΕ. Καθώς ήταν μέρος της σοβιετικής δημοκρατίας του Αζερμπαϊτζάν με όμως σχεδόν απόλυτη αρμένικη πληθυσμιακή κάλυψη. Έγιναν διαφορά μετά. Πογκρόμ κλπ. Οι Αζέροι λένε πως οι Αρμένιοι ήταν σκληροί επίσης κ.λπ… Είναι από τα ζητήματα που πραγματικά δεν βρίσκεις άκρη. Συναισθηματικά οι Αρμένιοι πολεμάνε υπέρ βωμών και εστιών!».

Απίστευτες καταστάσεις
Αυτές τις ημέρες η πρωτεύουσα της Αρμενίας, Ερεβάν έχει κατακλειστεί από πρόσφυγες που έχουν αφήσει τις περιοχές όπου μαίνονται οι μάχες! «Είναι ολοφάνερο, βλέπουμε ακρωτηριασμένους πολλούς! Τα νοσοκομεία έχουν γεμίσει, τόσο από ασθενείς του κορωνοϊού αλλά και από τραυματίες, στρατιώτες.

Να σου αναφέρω ένα από τα αισχρά που γίνονται! Οι Αζέροι παίρνουν από τους σκοτωμένους τα κινητά τους και με το δακτυλικό αποτύπωμα (των σκοτωμένων) τα ανοίγουν, τραβούν φωτογραφίες των σκοτωμένων και τις στέλνουν στους συγγενείς και φίλους (σ.σ. των σκοτωμένων). Επίσης έχει γεμίσει το ίντερνετ από τέτοιες φωτογραφίες!

 

 

Aπό το αρμενικό ειδησεογραφικό site του armenpress.am που δημοσίευσε φωτογραφίες από ένα γάμο που τελέστηκε σε βομδαρδισμένο ναό. «Και μια ωραία ιστορία… Παντρεύτηκαν στα ερείπια του καθεδρικού τους που βομβάρδισαν οι Αζέροι, οι οποίοι λένε πως το έκαναν οι ίδιοι οι Αρμένιοι. Για να δεις τον παραλογισμό και το μίσος αυτού του πολέμου…», αναφέρει ο Δημήτρης, που μου έστειλε το link του site.

Χανιώτικα νέα (Τετάρτη, 4.11.2020)

 

ΕΥΘΥΒΟΛΑ ΚΑΙ ΜΗ

ΚΑΝΑΒΟΥΡΙΆ...  Η ΨΥΧΙΚΗ

Γράφει ο ΝεκτάριοςΕυ. Κακατσάκης
«Ψυχαγωγία (η) (χωρίς πληθυντικό): η ικανοποίηση της ψυχής μέσα από ποικίλες δραστηριότητες (θεάματα, χορό, μουσική, τραγούδι, αθλητισμό κ.ά.)[…]».

Αυτός είναι ο ορισμός της “ψυχαγωγίας” που βρίσκουμε στο “Λεξικό της Νέας Ελληνικής Γλώσσας” του Γ. Μπαμπινιώτη.
Φαντάζομαι ότι μάλλον εκεί στο “κ.ά.” χωρεί και η δραστηριότητα της… χασισοποσίας, μιας και διαβάζω ότι υφίσταται ο όρος “ψυχαγωγική κάνναβη” και χρησιμοποιείται πλέον κατά κόρον!
Τι είδους… όμως ψυχαγωγία είναι αυτή και κατά πόσον ορίζεται ως ψυχαγωγική η μαριχουάνα, αυτό χρήζει σίγουρα περαιτέρω… διερεύνησης!
…Παλαιότερα(!) πάντως, ο ορισμός του χασικλή έφερνε διάφορους συνειρμούς που δεν μπορείς να τους πεις και θετικούς!
Σήμερα, όμως, που κυρίως διασκεδάζουμε και ουχί ψυχαγωγούμαστε, σε μια εποχή που τα νέα παιδιά δεν διαβάζουν βιβλία αλλά συλλέγουν άχρηστες ειδήσεις από το διαδίκτυο, σε αυτήν την ίδια εποχή περνούμε από τον τόρνο ή και την προκρούστεια κλίνη οποιαδήποτε έννοια ή λέξη δεν συνάδει με τον νεοπολιτισμό της παγκοσμιοποίησης! Κι έπειτα την ξαναπαρουσιάσουμε ώστε να εξυπηρετεί αυτή την ίδια νεοκουλτούρα του “όλα τα σφάζω όλα τα μαχαιρώνω”!
Ψυχαγωγική κάνναβη, λοιπόν· ίσως κάποιος ειδικότερος εμού θα μπορούσε να επιχειρηματολογήσει υπέρ ή κατά αυτής της νέας έννοιας!
Γιατί αυτό που καταννοώ εγώ είναι ότι πρόκειται για… χασισάκι ή μαριχουάνα… ή καναβούρι επί το λαϊκότερον ή απλά για τον επιλεγόμενο μπάφο!
…Και μιλώντας για μπάφους, ας μου επιτραπεί να παραθέσω αυτό που διάβαζα τις προάλλες για έναν πρώην χρήστη… “ψυχαγωγικής κάνναβης”, ο οποίος μεταξύ άλλων έλεγε «οι μπάφοι μου έκαψαν το μυαλό».
Τι άραγε να εννοούσε; Μήπως ψυχαγωγήθηκε πολύ; Φαντάζομαι πάντως πως η όποια… επιζητούμενη ψυχαγωγία μάλλον θα πήγε περίπατο, διότι με καμένο μυαλό -όπως ο ίδιος ανέφερε- τι θα μπορούσε να αντιληφθεί η ψυχή του;
Πολλά είναι τα ερωτήματα που ζητούν απόκριση αλλά και επιστημονική τεκμηρίωση… διότι διαφορετικά ο καθείς θα μπορεί να λέει το μακρύ του και το κοντό του όπως κι ο γράφων άλλωστε…
Οπως και να ’χει, εκείνοι που πλάσαραν την έννοια “ψυχαγωγική κάνναβη” παρακαλούνται να απαντήσουν πώς κατέληξαν στο συγκεκριμένο ορισμό!
Επίσης οφείλουν να μας ενημερώσουν αν το συγκεκριμένο προϊόν μπορεί να μας ψυχαγωγεί σε κλειστούς ή ανοικτούς χώρους, αν είναι για όλη την οικογένεια, μόνο για μικρούς ή για μεγάλους…

Χανιώτικα νέα (07.11.2018)

ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ

ΣΤΗΝ ΑΝΝΑΤΟΛΙΚΗ ΤΑΦΡΟ, ΣΤΙΣ 3 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ
"Ρωμαίος και Ιουλιέτα μαζί και ζωντανοί εοιτέλους"

Θεατρική παράσταση “Ρωμαίος + Ιουλιέττα Μαζί και ζωντανοί επιτέλους” , θα δοθεί την Κυριακή 3 Σεπτεμβρίου στο Θέατρο Ανατολικής Τάφρου και ώρα 21.30.
Ενας μαθητής της β’ γυμνασίου πείθει τους συμμαθητές του να ανεβάσουν το έργο “Ρωμαίος και Ιουλιέτα” προκειμένου να φέρουν κοντά δύο ντροπαλούς συμμαθητές τους που αγαπιούνται, αλλά δεν τολμούν να το εκφράσουν. Η διαδικασία του ανεβάσματος της παράστασης θα είναι γεμάτη αναποδιές, λάθη, ζήλιες, ευτράπελα, αμφιβολίες, αλλά το αποτέλεσμα θα τους αποζημιώσει όλους. Θεατρική διασκευή – Σκηνοθετική επιμέλεια: Άννα Κοντολέων Παίζουν με αλφαβητική σειρά: Γεωργιακάκη Τζένη, Κακατσάκης Νεκτάριος, Κληματσάκη Μαρία, Λάμπρου Κώστας, Μελάκη Πωλίνα, Μελάς Αλέξανδρος, Μουντάκη Αλκμήνη, Μουντάκη Ελένη, Μπομπολάκη Ελένη, Μπυράκη Βιβή, Ξανθουδάκη Νατάσσα, Πάγγειου Βάσω, Σηφοδασκαλάκη ‘Ελια, Σπανουδάκης Νίκος, Τατσοπούλου Μάγδα. Την παράσταση η οποία έχει ελεύθερη είσοδο, διοργανώνει το 10ο Δημοτικό Σχολείο Χανίων.
Θα υπάρχει κουτί ενίσχυσης για το ΚΗΦΑΑΜΕΑ, και το ΚΥΤΤΑΡΟ ΧΑΛΕΠΑΣ

ΕΥΔΟΚΙΑ

Η Γιασεμιά και τα’αστεράκια

Γράφει ο Νεκτάριος Ευ. Κακατσάκης

Το νέο παραμύθι της μαμάς μας, που θα παρουσιαστεί τη Δευτέρα,

28 Νοεμβρίου, ώρα 18.30 στο Πολιτιστικό Κέντρο της Μητρόπολης Χανίων

Ενα όμορφο παραμύθι, γεμάτο εικόνες, ανατροπές, δράση, αγάπη για τη φύση, τη διαφορετικότητα, τη φιλία, την αποδοχή του άλλου! Ενα παραμύθι που λειτουργεί αποδεικτικά ενάντια στο κακό -στις κακές άσχημες σκέψεις- που μας αφήνει ελεύθερους να φανταστούμε, να ονειρευτούμε, να κατανοήσουμε πώς φυσιολογικά συμβαίνουν πράγματα στις ζωές μας, πώς μπορούμε να αποδεχθούμε γεγονότα αλλά και πώς μπορούμε να ξεπεράσουμε τις δυσκολίες, τις αναποδιές, φτάνει ...να έχουμε πίστη αλλά και άτομα γύρω μας που εν τη σοφία τους έχουν τη δυναμική να μας νοιαστούν... Το πλαίσιο: Δύο κόσμοι μαγικοί: της γης και τ' ουρανού. Οι πρωταγωνιστές; Πολλοί, η Γιασεμιά, ένας σοφός γέρο φράχτης, ένα μικρούλης άνεμος που γίνεται και ποιητής για το όνειρο-θαύμα που θα συντελεστεί...
Αλλά υπάρχουν και άλλοι πρωταγωνιστές (το φεγγάρι, τα αστεράκια, η Τριανταφυλλιά, ο χοντρός Κάκτος, η γριά Ελιά κ.ά, που δημιουργούν και αυτοί όπως και ή ίδια η γραφή, τις απαραίτητες "εντάσεις" ώστε να μας κατακλύουν συναισθήματα και να μας κρατούν σε αγωνία έως την τελευταία σελίδα.
Είναι ένα παραμύθι-λογοτεχνία που δένει αρμονικά με την υπέροχη εικονογράφηση μίας ευαίσθητης νέας δημιουργού της Κριστίν Μενάρ. Υπάρχουν όμως και πολλά άλλα που κάποιος μπορεί να σημειώσει για το νέο παραμύθι της μαμάς, κάποια από αυτά έχουν ήδη ειπωθεί, κάποια άλλα θα ειπωθούν και θα γραφτούν, και πολλά θα ακουστούν στην παρουσίαση της Δευτέρας 28 Νοεμβρίου στο Πολιτιστικό Κέντρο της Μητρόπολης στις 6:30μ.μ

ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ

Οι ξεχωριστές παραστάσεις του Λ.Ο.Χ.
Ένα διήμερο γεμάτο μουσική - χορό - τραγούδι θέατρο
Γράφει ο Νεκτάριος Ευ. Κακατσάκης

Ξεχωριστό ήταν από πολλές απόψεις το πολιτιστικό διήμερο την Κυριακή 24 Ιουλίου και τη Δευτέρα 25 Ιουλίου που διοργάνωσε ο Λαογραφικός Ομιλος Χανίων σε συνεργασία με Κ.Ε.Π.ΠΕ.ΔΗ.Χ. – Κ.Α.Μ. και τον Δήμο Χανίων.
Oι τυχεροί που παρακολούθησαν τις παραστάσεις της Κυριακής με τίτλο “Ολη η Ελλάδα χορός και τραγούδι” και της Δευτέρας με τίτλο “Ενα ταξίδι στην Κρήτη του χθες” έφυγαν πλέριοι συναισθημάτων, αφού είχαν γεμίσει από εικόνες και μουσικές που ακουμπούσαν στο υποσυνείδητο της ελληνικότητας και της παράδοσης που συνεχώς επιζητούμε…
Την Κυριακή βιώσαμε βήμα – βήμα και στιγμή τη στιγμή το κυκλωτικό γιορτάσι που στήθηκε στο θέατρο της Ανατολικής Τάφρου.
Χοροί απ’ όλη την Ελλάδα στην πιο γνήσια μορφή και ιστορικότητά τους, παρουσιάστηκαν από τους χορευτές του Λαογραφικού Ομίλου Χανίων σε μια δίωρη μουσικοχορευτική παράσταση. Συνοδοιπόροι σ’ αυτό το ταξίδι ήταν η “Χορωδία και Μαντολινάτα Χανίων – Αντώνης Κωστουράκης” σε τραγούδια του κρασιού και της παρέας, η οποία έδωσε το έναυσμα στους χορευτές για ν’ ανοίξουν τον κύκλο του χορού.
Και βέβαια απολαύσαμε το υπέροχο μουσικό συγκρότημα “Απ’ άκρη σ’ άκρη”, το οποίο συνόδευσε τους χορευτές σε χορούς Θεσσαλίας, Ηπείρου και Θράκης.






Κι όσο για τους κρητικούς και νησιώτικους χορούς αποδόθηκαν εξίσου υπέροχα από τα συγκροτήματα του Μανόλη Αγγελάκη και του Μανόλη Νταουντάκη.
Η παράσταση της Δευτέρας στον Δημοτικό Κινηματογράφο του Κήπου ήταν ακριβώς έτσι όπως περιμέναμε και μας είχαν υποσχεθεί οι υπεύθυνοι: μια παράσταση καμωμένη από μνήμες και ονείρατα. Μια ξεχωριστή στιγμή από αυτές που χρόνια τώρα μας έχει συνηθίσει ο Λαογραφικός Ομιλος Χανίων και ο ιθύνων νους άξια συνεχιστής του πατέρα της Γιάννη Αγιασμενάκη, Στέλλα, θεατρολόγος.
Μια μουσικοθεατρική παράσταση καλά δουλεμένη και στην τελευταία λεπτομέρειά της έχοντας ως σκηνοθέτιδα τη Χριστίνα Ροκαδάκη.
Τούτη τη φορά το εγχείρημα ήταν πολύ μεγάλο αφού η Στέλλα Αγιασμενάκη και οι συνεργάτες της επιχείρησαν -τιμώντας την ιστορία της Κρήτης- να φωτίσουν το έργο των προγόνων μας και να παντρέψουν το χθες με το σήμερα.
Ετσι κατάφεραν να στήσουν μια σπονδυλωτή παράσταση για τη λεβεντιά και την ομορφιά των Κρητών και να μας συνεπάρουν σε ένα ταξίδι μέσα στον χρόνο από την Τουρκοκρατία μέχρι τη σύγχρονη εποχή παρουσιάζοντάς μας ιστορίες καθημερινών ανθρώπων γεμάτες με τα ήθη και τα έθιμα του κρητικού πολιτισμού.
Κι όλα αυτά μέσα από τραγούδια, χορούς και μαντινάδες της λεβεντογέννας.






Και αυτό δεν ήταν το μόνο αφού προσωπικότητες όπως του εθνάρχη Ελευθερίου Βενιζέλου ή του μεγάλου Κρητικού στοχαστή Νίκου Καζαντζάκη που επηρέασαν και ακόμη επηρεάζουν τις ζωές μας έχοντας αφήσει το ιδεόγραμμά τους στην ιστορία και τον πολιτισμό του νησιού μας, “πήραν ζωή” μέσα από νέα παιδιά που σκοπό έχουν να φωτίσουν την ορμή τους και να συνεχίσουν το έργο τους.
Εκεί πάνω στη σκηνή ο πόλεμος, η φιλία, ο έρωτας, το θαύμα της ζωής και του θανάτου, όλα τα μυστήρια για τα οποία ο άνθρωπος αναζητά απαντήσεις ανά τους αιώνες, αποδόθηκαν με αυτήν τη μουσικοθεατρική παράσταση που βάζει ακόμη ψηλότερα τον πήχη για το επόμενο βήμα του Λ.Ο.Χ. Ηδη όπως μας είπε η Στ. Αγιασμενάκη έχει προγραμματιστεί για να παρουσιαστεί σε μουσική σκηνή της Αθήνας, αλλά και πάλι στην πόλη μας σε χρόνο που θα ανακοινωθεί.
Τέλος δεν πρέπει να παραβλέψουμε ότι και τούτη τη φορά οι παραστάσεις του Λ.Ο.Χ. έχοντας αθρόα τη συμπαράσταση όλων ενίσχυσαν το Κοινωνικό Παντοπωλείο μέσα από την πανελλήνια δράση “Ολοι μαζί μπορούμε”.

Χανιώτικα νέα (09.08.2016)

ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΕΣ

ΕΝΑ ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΝΤΟΚΟΥΜΕΝΤΟ ΓΙΑ ΤΗ ΜΑΧΗ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ
Ο ΚΑΠΕΤΑΝ ΠΕΤΡΑΚΑΣ ΚΑΙ ΟΙ ΑΝΤΑΡΤΕΣ ΜΑΧΗΤΕΣ ΤΗΣ  ΟΜΑΔΑΣ ΤΟΥ

Νεκτάριος Ευ. Κακατσάκης

Ξημερώνει η 22α Μαΐου 1941 οπότε «εδόθη διαταγή να επιτεθούμε κατά τας εσπερινάς ώρας κατά του εχθρού και εκκαθαρίσωμεν τα Περιβόλια και την εκκλησίαν Αγιος Γεώργιος όπου είχον οχυρωθεί. Εγώ ανέλαβον να εισχωρήσω στο μέσον του εχθρικού τομέως και μεταξύ του Χωρίου Περιβόλια και της εκκλησίας Αγιος Γεώργιος όπου είχον οχυρωθεί διά να τους αιφνιδιάσω».

Δείτε περισσότερα... ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΕΣ





ΕΝΑ ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΝΤΟΚΟΥΜΕΝΤΟ ΓΙΑ ΤΗ ΜΑΧΗ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ
Ο ΚΑΠΕΤΑΝ ΠΕΤΡΑΚΑΣ ΚΑΙ ΟΙ ΑΝΤΑΡΤΕΣ ΜΑΧΗΤΕΣ ΤΗΣ ΟΜΑΔΑΣ ΤΟΥ

Νεκτάριος Ευ. Κακατσάκης

Με αφορμή το κείμενο του συνεργάτη των “Χ.Ν.” Σήφη Πετράκη με τίτλο: “Για τα 75 χρόνια από τη Μάχη της Κρήτης – Μεγαλειώδης η φετινή επέτειος στην Αθήνα” και την αναφορά του σε δύο Ασηγωνιώτες νεκρούς που έπεσαν «στη μάχη στα Ρεθεμιανά Περβόλια, τον Νταλετζομανώλη (Μανώλης Πετράκης) και τον Μπαρμπουνομανώλη», με το παρόν θα αναφερθούμε στην ομάδα των Ασηγωνιωτών που από την πρώτη στιγμή προσέτρεξαν να βοηθήσουν στην περιοχή του Ρεθύμνου μαζί και με μερικούς ακόμη από άλλα χωριά, άντρες οι οποίοι απάρτιζαν την ομάδα του Ασηγωνιώτη καπετάν Πέτρακα.
Ολα τα γεγονότα είναι καταγεγραμμένα στην “Εκθεση της περιόδου Μάχης της Κρήτης 20-29/5/41 του Αρχηγείου των Εθνικών Αντάρτικων ομάδων Πέτρου Πέτρακα”.
Ο καπετάν Πέτρακας (Πέτρος Παπαδοπετράκης ή Πέτρακας) ήταν ο αρχηγός των ανταρτών της Ασή Γωνιάς ο οποίος κρατούσε λεπτομερές ημερολόγιο καθόλη τη διάρκεια της αντίστασης, ένα πραγματικά πολύτιμο ιστορικό ντοκουμέντο.
Από το συγκεκριμένο αρχείο θα παρουσιάσουμε σήμερα ένα μόνο μέρος του, αυτό που αναφέρεται στη Μάχη της Κρήτης, και το οποίο για πρώτη φορά έρχεται στο φως της δημοσιότητας.
Ιδιαίτερες ευχαριστίες οφείλουμε στον γιο του καπετάν Πέτρακα, Γιώργο Παπαδοπετράκη (Πέτρακα) ο οποίος μας παρέδωσε ένα ογκώδη φάκελο με στοιχεία – τεκμήρια σημαντικού ιστορικού ενδιαφέροντος που προέρχονται από το αρχείο του πατέρα του. Ανάμεσα σε αυτά και φωτογραφικό υλικό της εποχής, μέρος του οποίου διανθίζει το παρόν ιστορικό αφιέρωμα.
Στην αρχή της Εκθεσης ο καπετάν Πέτρακας αναφερόμενος στην «20η Μαΐου 1941, ημέρα πτώσεως των Γερμανών Αλεξιπτωτιστών» σημειώνει ότι βρισκόταν στην Ασή Γωνιά «και ειδοποιηθείς από τηλεφώνου αυθημερόν, εσχημάτησα ομάδα περίπου εκ 40 ανδρών, μετέβην ευθύς εις Ρέθυμνον με την απόφασιν να παρουσιαστώ εις τον τότε Στρατιωτικόν Διοικητήν Ρεθύμνου διά να με προσκολήση εις ένα στρατιωτικόν τμήμα μετά της ομάδος μου δια την καλλιτέραν διεξαγωγήν της μάχης».
Την επομένη αναφέρεται στην κάθοδό του στο Ρέθυμνο «λίαν πρωί» όπου «εζήτησα να ανεύρω τον τότε Στρατιωτικόν διοικητήν αλλά δυστύχως δεν τον ανεύρον και επιστρέφω εις θέσιν Καστελλάκια όπου είχα τοποθετήση τους άνδρας μου μου έναντι του εχθρού και εις το δεξιόν της παρατάξεως σχολείου Χωροφυλακής, με την απόφασιν να πολεμήσωμεν όσον μας ήτο δυνατόν ανεξάρτητοι και με τα μέσα που διαθέταμεν».
Εκεί συνάντησε «και τους ενωματάρχας όπου είχαν αφιχθή και αυτοί μαζί με εμένα το ίδιο βράδυ:
1) Παναγ. Καλαϊτζαντωνάκην Σταθμάρχην Ασή – Γωνιάς
2) Γεώργιον Τζανιδάκην Σταθμάρχην Επισκοπής Ρεθύμνης, με ολόκληρον την δύναμιν των Σταθμών Ασή -Γωνιάς και Επισκοπής».
Σημειώνει δε ότι υπήρξε μεταξύ τους συνεννόηση και από κοινού απόφαση «να επιτεθούμεν κατά των Γερμανών εφ’ όσον είχεν μαζευτεί αρκετή δύναμις ελευθέρων σκοπευτών και υπελογίζαμεν ότι ήτο αρκετή η δύναμις αυτή δια να εκτοπίσωμεν τον εχθρόν. Πρωτίστως όμως ήτο απαραίτητος η συνεννόησις και με όλο το μέτωπον».
Χαρακτηριστική είναι η παρατήρησή του σχετικά με την παρουσία εκεί ενός ανθυπολοχαγού «το όνομα του οποίου δυστυχώς δεν διατηρώ, με μίαν δύναμιν Στρατιωτών διμοιρίας» και την πρόταση από μέρους του, ως αρμοδιώτερος «να αναλάβη αυτός την συνεννόησιν με τα άλλα τμήματα αλλά δυστυχώς ο εν λόγω Ανθ/γός μου απήντησε ότι δεν αναλαμβάνει καμμίαν εργασίαν διότι έχει δύο ημέρας να φάγη. Τον εγκατέλειψα και προσπαθούσα να έλθω εις συνεννόησιν μόνος μου».
Κατόπιν ο καπετάν Πέτρακας γράφει για ένα λόχο της Σχολής Χωροφυλακής ο οποίος όμως είχε μείνει χωρίς αξιωματικούς, έχοντας μόνο «ένα ή δύο Υπαξιωματικούς» αφού όπως σημειώνει οι πληροφορίες ήταν ότι οι ανώτεροι αξιωματικοί «είχαν φονευθή ή τραυματισθή την προτεραίαν ημέραν της πτώσεως των Γερμανών του τμήματος αυτού. Επίσης επληροφορήθην ότι ο Ταγ/χης κ. Χρήστος Τζιφάκης ευρίσκετο εις την πρώτην γραμμήν και εις την περιφέρειαν του εργοστασίου Ε.Τ.Ε.Λ., μεταξύ Περιβολίων και πόλεως Ρεθύμνης και ο οποίος είχεν το γενικόν πρόσταγμα».
Ο καπετάν Πέτρακας γράφει για την απόφασή του να στείλει αγγελιοφόρο «διά να έλθω εις επαφήν» ενώ την ίδια στιγμή «οι Γερμανοί επετίθεντο εις το δεξιόν της παράταξής μας».
Σημειώνεται έτσι μία μάχη κατά την οποία «Είχομεν απώλειες δύο τραυματίας
1) τον Ευθύμιον Ιωάννου Καλημεράκην κάτοικον Ασή – Γωνιάς με διαμπερές εις το δεξιόν χέρι και 2) τον υποφαινόμενον ελαφρόν εις τον δεξιόν πόδα.

«Επήλθεν η νύκτα»
«Εν τω μεταξύ επήλθεν η νύκτα» διαβάζουμε στην Εκθεση, και η ομάδα του καπετάν Πέτρακα παραλαμβάνει «τον τραυματίαν Ευθύμιον Καλημεράκην και μερικούς από τους άνδρας μου και μετέβημεν εις την πόλιν Ρεθύμνης, επήγαμεν τον τραυματίαν εις το πολιτικόν Νοσοκομείον όπου τον επέδεσαν, εγώ δε επειδή ήμουν ελαφρώς τραυματίας και έβλεπον ότι υπήρχον πολλοί σοβαρώς τραυματίαι, εζήτησα και μου έδωσαν επιδέσμους κλπ. και επεδέθην μόνος μου.
Αμέσως έστειλε τον τραυματίαν Καλημεράκην εις το χωρίον του Ασή Γωνιά, εγώ δε επέστρεψα εις τον τομέα μου όπου είχον αφήσει τους υπολοίπους άνδρας μου».

Η 22α Μαΐου
Ξημερώνει η 22α Μαΐου 1941 οπότε «εδόθη διαταγή να επιτεθούμε κατά τας εσπερινάς ώρας κατά του εχθρού και εκκαθαρίσωμεν τα Περιβόλια και την εκκλησίαν Αγιος Γεώργιος όπου είχον οχυρωθεί. Εγώ ανέλαβον να εισχωρήσω στο μέσον του εχθρικού τομέως και μεταξύ του Χωρίου Περιβόλια και της εκκλησίας Αγιος Γεώργιος όπου είχον οχυρωθεί διά να τους αιφνιδιάσω».
Ο καπετάν Πέτρακας περιγράφει με γλαφυρότητα όλα όσα επακολούθησαν, τα οποία παραθέτουμε παρακάτω χωρίς καμία παρέμβασή μας.
«Οταν εκίνησα με ηκολούθησαν και 10 περίπου Χωρ/κες (όχι της Σχολής). Όταν διέβαινα του “πεθαμένου την χαράδρα”, η οποία κείται νοτιοανατολικά του συνοικισμού Καστελλάκια, συνήντησα αρκετήν δύναμιν Χωρ/κής με επικεφαλής έναν Μοίραρχον άγνωστόν μου, και προσεπάθησα να τον πείσω να πλησιάση μετά της δυνάμεως που πλησίον του εχθρού και εις τον τομέαν προς το Χωρίον.
Δυστυχώς δεν το κατώρθωσα, αλλά μου εκράτησεν και την ομάδα των δέκα Χωρ/κων όπου με ακολουθούσε.
Εγώ ηκολούθησα την χαράδραν αυτήν, η οποία εισέρχεται εντός του Χωρίου και εισήλθον εις το μέσον του εχθρού, και είχον δεξιά μου τους οχυρωμένους εις τας οικίας και αριστερά τους οχυρωμένους εις την εκκλησίαν Άγιος Γεώργιος. Μόλις ενύκτωσε επετέθημεν και οι Γερμανοί οπισθοχώρουν καθ’ όλον το μέτωπον.
Εγώ με τους άνδρας μου, καθ’ ην ώραν ευρισκόμου 40 περίπου μέτρα πλησίον της εκκλησίας (Οι χειροβομβίδες των Γερμανών έσκαγον όπισθέν μας) και στην περιοχή μεταξύ εκκλησίας Άγιος Γεώργιος και το Χωρίον Περιβόλια, την στιγμήν όπου εγώ είχον την αντίληψιν ότι οι Γερμανοί ζητούσαν συνεννόησιν διά να παραδοθούν καθ’ ότι εφώναζαν χωρίς να πυροβολούν “Ίγγλις, Αυστράλια κλπ.” όλως αιφνιδίως αντελήφθην ότι οι δικοί μας είχον οπισθοχωρήση εις όλην την γραμμήν. Διά να βεβαιωθώ αν πράγματι όλοι είχον οπισθοχωρήση έστειλα άνδρας προς τα δεξιά και προς τα αριστερά αλλά κανείς δεν υπήρχε. Τότε κατ’ ανάγκην οπισθοχώρησα και εγώ μεθ’ ολοκλήρου της δυνάμεώς μου.
Αμέσως μας αντεπετέθησαν οι Γερμανοί, είχον προλάβει και είχομεν αποσυρθή από το επικίνδυνο σημείον όπου είχον προχωρήσει.
Απώλειες είχομεν τον φόνον του Εμμ. Ιωάν. Πετράκη και Εμμ. Γεώργ. Μπαρπουνάκη εκ του χωρίου Ασή – Γωνιάς, τον σοβαρόν τραυματισμόν διά πολλαπλών τραυμάτων του Δεκανέως Ευαγγέλου Σταγάκη εκ του χωρίου Καρωτή Ρεθύμνης.
Δεξιά μου και έναντι του χωρίου ευρίσκετο, κατά την επίθεσιν, ο Λοχαγός Αντώνιος Πλυμάκης ο οποίος είχεν συγκροτήση ομάδα Ανταρτών καθότι ευρίσκετο εν αδεία. Από τότε εμείναμεν εις το μέτωπον αυτό και επιτηρούσαμεν τους Γερμανούς διά να μη εξαπλώσουν και πιάσουν οχυρωτέρας θέσεις».

Τα γεγονότα των τελευταίων ημερών
Διαβάζοντας τα παραπάνω, καθένας μπορεί να αντιληφθεί τις συνθήκες υπό τις οποίες αντιστέκονταν τότε οι ομάδες καθώς επίσης να βγάλει τα δικά του συμπεράσματα για τις δυσκολίες “πάσης φύσεως” που είχαν έρθει αντιμέτωπες σε έναν άνισο αγώνα…
Στην Εκθεση περιγράφονται κάποια πολύ σημαντικά σημεία που δεικνύουν την έκβαση τόσο των μαχών στις οποίες έλαβε μέρος η συγκεκριμένη ομάδα, αλλά μπορούμε να αντιληφθούμε και το γενικότερο πλαίσιο…
Διαβάζουμε για τα γεγονότα της 27ης Μαΐου: «Την 27ην ιδίου μηνός εδόθη διαταγή από τον κ. Τζιφάκη, Διοικητήν των Επιχειρήσεων -και ο μόνος ανώτερος αξιωματικός που παρέμεινεν καθ’ όλον το διάστημα εις όλον το μέτωπον να διευθύνη τας επιχειρήσεις- να επιτεθούμεν κατά του εχθρού ώραν 12ην μεσημβρινήν.
Δυστυχώς, η διαταγή δεν εξετελέσθη από όλους τους τομείς και το αποτέλεσμα ήτο ότι είχον πολλά θύματα τα τμήματα τα οποία εκινήθησαν από το αριστερόν του μετώπου. Μεταξύ των θυμάτων ήτο και ο ανδρείος Ανθ/γός Καφαντάρης Βασίλειος.
Εντός της ημέρας αυτής μετέβην εις συνάντησιν του κ. Τζιφάκη και παρεπονέθην διά την διαγωγήν ωρισμένων Αξιωματικών. Μου εξέθεσεν την κατάστασιν και ότι δεν είχεν αρκετούς καλούς Αξιωματικούς διά την εκτέλεσιν των διαταγών του κλπ., με παρεκάλεσε δε να επανέλθω εις τον τομέα μου μεταξύ ΕΤΕΛ και Καστελλάκια όπου ήτο οχυρά θέσις, διότι ήτο επόμενον να κάμουν εξόρμηση οι Γερμανοί και να καταλάβουν την πόλιν και την οχυράν θέσιν Καστελλάκια όπου στρατιωτικά τμήματα υπήρχον ασθενέστατα.
Την 27ην αφίχθη ένα ορεινόν πυροβόλον εις τον Δυτικόν τομέαν όπου δεν υπήρχε άλλο, με χειριστάς Άγγλους και επείσαμεν ότι θα μας βοηθούσε, αλλά έρριψεν μερικές βολές και έφυγεν».

Η κατάληψη των Χανίων και «η σοβαρότητα της καταστάσεως»
Είναι ολοφάνερο πως η έκβαση είναι σίγορα αρνητική. Δικαιολογημένη λοιπόν η αναφορά με την οποία ξεκινά ο καπετάν Πέτρακας για τα γεγονότα της 28ης Μαΐου. Διαβάζουμε: «Την 28ην Μαΐου ετραυματίσθη εις την κοιλιακήν χώραν ο Ιωάννης Μανταδάκης εκ του χωρίου Καρωτή Ρεθύμνης.
Βλέποντας την σοβαρότητα της καταστάσεως και μη έχοντας πυροβολικόν, το απόγευμα της 29ης ιδίου μηνός ανεχώρησα με σκοπόν να μεταβώ εις τα Χανιά να αναφέρω την κατάστασιν και να ζητήσω ενίσχυσιν πυροβολικού (δεν εγνώριζα ότι εις Χανιά η κατάστασις ήτο χειροτέρα), όταν την νύκτα της αυτής αυτής ημέρας έφθασα εις Επισκοπήν Ρεθύμνης εύρον αυτήν εκκενουμένην και επληροφορήθην ότι οι Γερμανοί είχον καταλάβει τα Χανιά και μέρος της Επαρχίας Αποκορώνου.
Την 30ην ιδίου μηνός επέρασεν τα σύνορα Χανίων η πρώτη φάλαγγα του εχθρού βασίζουσα προς το Ρέθυμνον.

Οφειλόμενος “λόγος τιμής”
Είναι αξιοπρόσεκτη σε τούτο ακριβώς το σημείο η ειδική αναφορά που κάνει ο καπετάν Πέτρακας σε κάποιους από τους συγχωριανούς του οι οποίοι δεν προσέτρεξαν μαζί του την 20ή αλλά από την… 21η επειδή ακριβώς δεν ήταν παρόντες στο χωριό εκείνη την πρώτη ημέρα του “κακού”.
Διαβάζουμε: «Δεν παραλείπω να αναφέρω ότι όταν ανεχώρησα την 20ην Μαΐου από το χωρίον μου διά Ρέθυμνον δεν ήταν παρόντες μερικοί χωριανοί μου και όταν επέστρεψαν και έμαθαν τα γεγονότα έσπευσαν την επομένην 21ην Μαΐου να έλθουν προς συνάντησίν μου, όταν είχαν φθάσει μεταξύ Μικρής Γωνιάς και Πρινέ Ρεθύμνης εσυνηντήθησαν με τον τότε Στρατιωτικόν Διοικητήν κ. Ποθουλάκην και τον επιταλάρχην του Αντ/χην Ευγένιον Σταμαθιουδάκην και άλλους Αξιωματικούς του επιτελείου του να φεύγουν ταχέως επ’ αυτοκινήτου προς την Μικρήν Γωνιάν και τους ηρώτησαν τα νέα και ο Στρατιωτικός Διοικητής κ. Ποθουλάκης μετά του Επιτελάρχου του κ. Σταμαθιουδάκη απήντησαν ότι οι Γερμανοί κατέλαβον το Ρέθυμνον και τους συνέστησαν να επιστρέψουν οπίσω. Οι άνδρες όμως αυτοί δεν υπήκουσαν και δεν επέστρεψαν, αλλά ήλθαν ταχέως και με συνήντησαν…».

Οι άντρες της ομάδας του καπετάν Πέτρακα
Τέλος, παραθέτουμε τα ονόματα των αντρών της ομάδας του καπετάν Πέτρακα όπως είναι καταγεγραμμένοι στην “Εκθεση της περιόδου Μάχης της Κρήτης 20-29/5/41 του Αρχηγείου των Εθνικών Αντάρτικων ομάδων Πέτρου Πέτρακα”. Σημειώνονται ακόμη η χρονολογία κλήσης τους καθώς και ο τόπος καταγωγής τους ενώ σε κάποιους από αυτούς αναφέρεται και η ημερομηνία τραυματισμού ή και θανάτου τους, ενώ πριν την παράθση του καταλόγου διαβάζουμε την ιδιαίτερη μνεία από που ο καπετάν Πέτρακας κάνει γι’ αυτούς:
«…Κατά την μάχην ταύτην 20-29 Μαΐου επέδειξαν εξαιρετικήν διαγωγήν και αυτοθυσίαν διακριθέντες οι κάτωθι άνδρες της ομάδος μου.
1. Βρουλιδάκης Εμμ. του Ιωάννου κλ. 1922, εξ Μαρουλούς Ρεθύμνης.
2. Βρουλιδάκης Γεώργιος του Ιωάννου κλ. 1921, εξ Μαρουλούς Ρεθύμνης.
3. Γυπαράκης Παύλος του Πέτρου κλ. 1921, εξ Ασή Γωνιάς Αποκορώνου Χανίων.
4. Γυπαράκης Ανδρέας του Κων/νου κλ. 1944, εξ Ασή Γωνιάς Αποκορώνου Χανίων.
5. Γαβαλάς Σταμάτιος του Σπύρου κλ. 1931, εξ Αρωλιθίου Ρεθύμνης.
6. Γεωργουλάκης Βασίλης του Λάμπρου κλ. 1922, εξ Μούνδρου Ρεθύμνης.
7. Γλεντζάκης Ιωσήφ του Μιχαήλ κλ. 1943, εξ Ασή Γωνιάς Αποκορώνου Χανίων.
8. Γυπαράκης Μάρκος του Γεωργίου κλ. 1941, εξ Ασή Γωνιάς Αποκορώνου Χανίων
9. Γυπαράκης Κων/νος του Ιωσήφ κλ. 1941, εξ Ασή Γωνιάς Αποκορώνου Χανίων.
10. Κουντουράκης Ιωσήφ του Ιωάν κλ. 1934, εξ Ασή Γωνιάς Αποκορώνου Χανίων
11. Καλημεράκης Ευθύμιος του Ιωάν. κλ. 1924,  εξ Ασή Γωνιάς Αποκορώνου Χανίων, ετραυματίσθη την 22-5-1941.
12. Κωνσταντουδάκης Πέτρος του Μάρκου κλ. 1922, εξ Αλώνες Ρεθύμνης.
13. Καμπουράκης Γεώργιος του Στυλ. κλ. 1911, εξ Μαρουλούς Ρεθύμνης
14. Εφ. Λοχίας Κατσανεβάκης Γεώργ. του Νικολ. κλ. 1908  εξ Ασή Γωνιάς Αποκορώνου Χανίων
15. Μπαρμπουνάκης Αλεξ. του Γεωργ. κλ. 1936, εξ Ασή Γωνιάς Αποκορώνου Χανίων
16. Μπαρμπουνάκης Εμμ. του Γεωργ. κλ. 1922, εξ Ασή Γωνιάς Αποκορώνου Χανίων, εφονεύθη 22-5-1941
17. Μπερβανάκης Στυλ. του Νικολ. κλ. 1921, εξ Ασή Γωνιάς Αποκορώνου Χανίων
18. Μανταδάκης Ιωάν. του Μάρκου κλ.[…] εξ Καρωτής Ρεθύμνης, ετραυματίσθη την 28-5-1941.
19. Μανταδάκης Γεώργ. του Εμμ. κλ. 1923, εκ Πατήματος Αποκορώνου.
20. Μανουσέλης ή Κιατίπης Νικολ. του Γεώργ. κλ. 1924, εξ Καλλικράτους Σφακίων
21. Εφ. Λοχίας Πετράκης Μάρκος του Ανδρέου κλ. 1907, εξ Ασή Γωνιάς Αποκορώνου Χανίων
22. Πετράκης Νικολ. του Ιωάν. κλ. 1942, εξ Ασή Γωνιάς Αποκορώνου Χανίων
23. Πλυμάκης Μάρκος του Ιωάν. κλ. 1936, εξ Ασή Γωνιάς Αποκορώνου Χανίων
24. Παπαδονικολάκης Μάρκος του Νικολ. κλ. 1941, εξ Ασή Γωνιάς Αποκορώνου Χανίων
25. Πετράκης Στυλ. του Μάρκου κλ. 1916, εξ Ασή Γωνιάς Αποκορώνου Χανίων
26. Πετράκης Πέτρος του Ιωάννου κλ. 1920, εξ Ασή Γωνιάς Αποκορώνου Χανίων
27. Παπαδοπετράκης Γεώργιος του Μάρκου κλ. 1924, εξ Ασή Γωνιάς Αποκορώνου Χανίων & κάτοικος Βαλσαμονέρου Ρεθύμνης.
28. Πετράκης Εμμ. του Ιωάννου κλ. 1918, εξ Ασή Γωνιάς Αποκορώνου Χανίων φονευθείς την 22-5-1941.
29. Παπαδονικολάκης Γεώργ. του Στυλ. κλ. 1940, εξ Ασή Γωνιάς Αποκορώνου Χανίων
30. Περράκης Αντώνιος του Σταύρου εκ Φωτεινού Ρεθύμνης
31. Λοχίας Πλυμάκης Σταύρος του Μάρκου κλ. 1912 εξ Ασή Γωνιάς Αποκορώνου Χανίων
32. Ιερεύς Σμπυράκης Στυλ. του Γεωργ. κλ. 1932, εξ Ασή Γωνιάς Αποκορώνου Χανίων
33. Σμπυράκης Αλκ. του Γεωργ. κλ. 1924 εξ Ασή Γωνιάς Αποκορώνου Χανίων
34. Σταγάκης Ευάγγ. του Γεωργ. κλ. 1933, εκ Καρωτής Ρεθύμνης, ετραυματίσθη την 22.5.41.
35. Τζαγκαράκης Λεων. του Γεωργ. κλ. 1928 εξ Αλώνες Ρεθύμνης
Η δύναμις της ανωτέρω ομάδος μου έφθασε έως την μεσημβρίαν της 21.5.41 εις 50 άνδρας. Οπλισμόν είχον οι πλήστοι πλην ελαχίστων, οι οποίοι οπλίσθησαν σχεδόν αμέσως από λάφυρα.
Τύπος οπλισμού: 1) Μάλιχερ, 2) Μάουζερ Τουρκίας, 3) Λεμπέλ Γαλλίας, 4) Γκράδες και 5) Μάουζερ Ελληνικά (Ελβετίας).
Πολύ σύντομα αντικατεστάθησαν όλα τα πεπαλαιωμένα Μάουζερ Τουρκίας, Γκράδες και Λεμπέλ από λάφυρα όπου είχομεν άφθονα πυρομαχικά.
Απώλειες από 20/29.5.1941 φονευθέντες 2 και τραυματισθέντες 4…».

Read more: http://www.haniotika-nea.gr/o-kapetan-petrakas-ke-i-antartes-machites-tis-omadas-tou/#ixzz4D3jsPqOW
Under Creative Commons License: Attribution Non-Commercial
Follow us: @HaniotikaNea on Twitter | haniotika.nea on Facebook

ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΕΣ

ΑΠΟ ΜΕΛΗ ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΓΟΝΕΩΝ ΚΑΙ ΚΗΔΕΜΟΝΩΝ 10ου ΔΗΜ. ΣΧΟΛΕΙΟΥ ΧΑΝΙΩΝ

Το ταξίδι μιας θεατρικής ομάδας

Με την κωμωδία “Μικροί Φαρισαίοι” του Δημήτρη Ψαθά

Γράφει ο Νεκτάριος Ευ. Κακατσάκης

Ενα μικρό ιστορικό μιας όμορφης κι “επίπονης” προσπάθειας που ευοδώθηκε πέραν “πάσης προσδοκίας”
Εν αρχή ήν το 10ο Δημοτικό Σχολείο της πόλης μας. Κι έπειτα ακολούθησαν όλα τα άλλα, όλα εκείνα που μας έκαναν πολύ να αιστανθούμε την απόλυτη πληρότητα ότι τελέψαμε μια προσπάθεια δίνοντας ο καθένας ξεχωριστά αλλά και όλοι μαζί όλα εκείνα που είχαμε εντός μας ώστε να παρουσιάσουμε την παράστασή μας στο θέατρο Δημ. Βλησίδης το βράδυ της περασμένης Τετάρτης 15-6.
Το θεατρικό έργο “Μικροί Φαρισαίοι” του Δημήτρη Ψαθά ήταν η… δική μας παράσταση.
Και αυτό το “δική μας”, ήταν κάτι που από την πρώτη στιγμή μας συνεπήρε, μας έκανε να νιώσουμε την έννοια της ομάδας, της κοινής προσπάθειας για τον τελικό στόχο…
Εστω κι αν αυτός ο στόχος -προσωπική και όχι μόνο εκτίμηση- ήταν κάτι πολύ μακρινό, ίσως για κάποιους απλησίαστο αφού το χρονικό διάστημα που είχαμε για να δουλέψουμε πάνω σε ένα θεατρικό έργο όπως αυτό που επιλέχθηκε, ομολογουμένως ήταν πολύ μικρό…

Η πρώτη συνάντηση

Στην πρώτη πρόταση του παρόντος αναφέρομαι στο Σχολείο μας, στο 10ο Δημοτικό στη Χαλέπα που έχει υποδεχθεί τα παιδιά μας και τους παρέχει όλα εκείνα τα μικρά και τα μεγάλα που εμάς τους γονείς μάς έχουν κάνει να το έχουμε αγκαλιάσει, να το νιώθουμε “σπίτι μας” και όχι “σαν σπίτι μας”.
Αρχές της σχολικής χρονιάς λοιπόν και οι αδαείς και πρωτάρηδες
-όπως ο γράφων που η κόρη του ξεκίνησε στην 1η Δημοτικού- δεν θα μπορούσαμε ποτέ να καταλάβουμε πόσο πολύ σημαντικά είναι όλα αυτά που προσφέρει η ομάδα των εκπαιδευτικών, εκείνη του Συλλόγου Γονέων και Κηδεμόνων και των λοιπών βοηθούντων αυτού του σχολειού.
Εστω κι αν αυτά που ακούγονταν ήταν ενδεικτικά, όταν τα ζήσεις, βεβαιώνεσαι απολύτως. Κι αυτή η επιβεβαίωση δεν άργησε να γίνει αντιληπτή.
Δεν υπάρχει λόγος να απαριθμήσουμε τώρα εδώ όλες τις δράσεις που από την πρώτη φορά ανακοινώθηκαν ότι θα τελεστούν κατά τη διάρκεια του σχολικού έτους. Δράσεις τόσο για τα ίδια τα παιδιά όσο και για τους γονείς τους οι οποίοι με αυτόν τον τρόπο αποκτούν δεσμούς ισχυρούς τόσο μεταξύ τους όσο και με την ευρύτερη σχολική κοινότητα.
Στο πλαίσιο αυτών των δράσεων και η θεατρική ομάδα, της οποίας υπεύθυνη ήταν η Ελπίδα Μπραουδάκη που μας… μάζεψε.
Κάπου εκεί στις αρχές του Απρίλη έγινε η πρώτη μας συνάντηση στο σχολείο, ένα Σαββάτο μεσημέρι, ώρα που οι περισσότεροι από εμάς μπορούσαμε να ξεκλέψουμε χρόνο…
Εκεί στην σχολική αίθουσα του Α1, βρίσκονταν η Ελπίδα, η Γιώτα Στεμπίλη θεατρολόγος και δασκάλα θεατρικής Αγωγής των παιδιών μας, φυσικά η πανταχού παρούσα διευθύντρια του σχολειού μας Μαρία Κληματσάκη και οι λοιποί, οι περισσότεροι άγνωστοι μεταξύ μας, που… σαν πρωτάκια αναμέναμε να δούμε πώς θα εξελισσόταν αυτή η συνάντηση.

Απογευματινά Σαββάτου

Ενα από τα κοινά σημεία, το πρώτο ίσως και σημαντικότερο ήταν ότι οι συναντήσεις μας θα βόλευε να ήταν απογευματινά Σαββάτου και κατά τις ώρες 4-6. Αυτό βόλευε τους περισσότερους μα όχι όλους. Δυστυχώς υπήρξαν έτσι οι πρώτες απώλειες εκείνων που λόγω ανειλημμένων υποχρεώσεων δεν θα μπορούσαν να συμμετέχουν σε κάτι που επιθυμούσαν.
Κάπως έτσι λοιπόν “κλείστηκαν” τα μεσημέρια μας. Το 4-6, έγινε η κοινή ώρα συνάντησης μιας μικρής ομάδας που την απάρτιζαν οι Φρόσω Αγγελάκη, Τζένη Γεωργιακάκη, ο υπογράφων, Κώστας Λάμπρου, Ρέα Μανουσάκη, Λυκούργος Μανουσάκης, Γιώργος Μαυρολέων, Αλκμήνη Μουντάκη, Ελένη Μπομπολάκη, Ηλίας Μπουζάκης, Νατάσα Ξανθουδάκη, Ελια Σηφοδασκαλάκη, και φυσικά η Γιώτα, που από την πρώτη στιγμή -έστω κι αν εμείς δεν μπορούσαμε τότε να διακρίνουμε, μπόρεσε να εμφυσήσει με τη σιγουριά της και με την παρουσία της τον ούριο άνεμο γι’ αυτό το ταξίδι που επρόκειτο να ακολουθήσει.
Κι ήταν πάντα εκεί, σταθερή, στιβαρή πηδαλιούχος να διασφαλίσει και να εξασφαλίσει ότι όλα θα πάνε καλά!

Μια σπουδαία κωμωδία του Δημ. Ψαθά

Η Ελπίδα είχε μαζί με τη Γιώτα επιλέξει το θεατρικό έργο, μία κωμωδία του θεατρικού συγγραφέα, ευθυμογράφου, δημοσιογράφου, κ.λπ. Δημήτρη Ψαθά με τον τίτλο “Μικροί Φαρισαίοι”. Μία άγνωστη στους πλείστους κωμωδία που ο μεγάλος Ελληνας συγγραφέας είδε να παίζεται στο θέατρο το 1954, από ένα θίασο σπουδαίων Ελλήνων ηθοποιών όπως οι Μίμης Φωτόπουλος, Ντίνος Ηλιόπουλος, Αννα Συννοδινού, Νίτσα Τσαγανέα, Διονύσης Παπαγιαννόπουλος, Γιάννης Αργύρης κ.ά.
Μία κωμωδία την οποία οι κριτικοί θεάτρου της εποχής αποθέωσαν, χαρακτηρίζοντάς την ως την καλύτερη που έως τότε είχε γράψει ο Ψαθάς.
Χαρακτηριστικά είναι εκείνα που ο ιστορικός του Ελληνικού Θεάτρου Γιάννης Σιδέρης είπε στην 150η πανηγυρική παράσταση του έργου: «Εκατόν εξήντα χρόνια έχει που ζει το νέο ελληνικό θέατρο κι εκατόν εξήντα χρόνια όλο και αγωνίζεται να γίνει καλύτερο. Δίπλα του το παραστέκουν ακούραστοι και οι κωμωδιογράφοι μας. Από τους παλαιούς εκείνους, τους πριν από το ’21 έως τον Αγγελο Βλάχο, το Λάσκαρη και το Συναδινό τελευταία, που αγαπούσαν τους Γάλλους από το Μολιέρο ίσαμε τον Φευντώ. Ως τόσο, λίγο πριν τον πόλεμο (σ.σ. 1940) αρχίσανε να γράφονται κάτι κωμωδίες καλύτερες: Παρουσιασθήκανε κάτι άλλοι νέοι συγγραφείς και δεν το καταδεχθήκανε καθόλου να πάρουνε για πρότυπο κανένα ξένο, παρά κυττάξανε βαθύτερα τη ζωή τη δική μας και φυσικά, οι κωμωδίες τους είναι καλύτερες, γνήσιες ελληνικές. Ο Ψαθάς είναι από τους καλύτερους αυτούς μοντέρνους κωμωδιογράφους. Εδώ και 14 χρόνια, εμφανίστηκε με το περίφημο εκείνο “Στραβόξυλο”, οι “Μικροί Φαρισαίοι” είναι το ενδέκατο τρίπρακτο έργο του».
Αναφερόμενος στον Ψαθά, ο Σιδέρης σημειώνει μεταξύ άλλων όλα εκείνα τα χαρακτηριστικά στοιχεία που διέκρινε αλλά και που ισχύουν έχοντας καταστήσει τις κωμωδίες του Ψαθά διαχρονικές:
«Γιατί μας αρέσει ο Ψαθάς; Πρώτα: Γιατί έχει αγνή καρδιά. Δεύτερο: Γιατί κατάβαθα, είναι ευγενικός. Ετσι του αναγνωρίζομε το δικαίωμα να σατυρίζει τα ελαττώματά μας όπου τα δει. Τρίτο: Μας αρέσει ο Ψαθάς, γιατί δεν ξέρει να μισεί, πιάνει την πέννα κυρίως για να μας ευχαριστήσει και η σάτυρά του βγαίνει τόσο καλόκαρδη, που, στο τέλος, τα συμπαθούμε τα σατυριζόμενα πρόσωπα. Μας αναπαύει, δεν μας αγριεύει με τη σάτυρά του, δεν μας ταράζει. Τέταρτο: Δεν επιχειρεί να μας παραστήσει τον έξυπνο, με τα λόγια και με τα καλαμπούρια. Ε ί ν α ι ο ίδιος έξυπνος, φεγγοβολεί ο διάλογός του και κάθε του έργο από την εξυπνάδα του. Υστερα ξέρει την ελληνική γλώσσα -γιατί έχουμε και συγγραφείς που δεν ξέρουν ελληνικά, όσο θα ’πρεπε, γι’ αυτό και στο στόμα των ηθοποιών τα λόγια του έρχοντ’ εύκολα και στ’ αυτιά μας φτάνουν αρμονικά».
Αυτό τπ κείμενο λοιπόν λάβαμε στα χέρια μας, μια κωμωδία «χαρακτήρων που η δράση της ξετυλίγεται γύρω από την κεντρική φυσιογνωμία του Αντρέα Ντελή, “ενός τύπου μοντέρνου Ταρτούφου”», όπως έγραφε ο Λέων Κουκούλας στην “Αθηναϊκή”, ο οποίος προσπαθώντας να καλύψει τα ανομήματά του υπό τις φιλανθρωπικές του δράσεις, ως μέλος “φιλανθρωπικών συλλόγων”, φιλοπτώχων ταμείων κ.λπ. τελικά με ένα όμορφο εύρημα – τέχνασμα του συγγραφέα, αποκαλύπτεται και εξομολογείται τα πάντα ενώπιος όλων.
Ο ίδιος ωστόσο δεν είναι ο μοναδικός “μικρός Φαρισαίος”, αφού η πλειοψηφία των χαρακτήρων του έργου μπορούν να χαρακτηρισθούν ως τέτοιοι.

Οι ρόλοι που γίνηκαν εμείς

Η διαλογή των ρόλων έγινε στη δεύτερη συνάντησή μας κιόλας και έτσι με το κείμενο “ανά χείρας”, κληθήκαμε να κολυμπήσουμε στα βαθιά.
Οχι μόνο επειδή το τρίπρακτο αυτό έργο που θα διαρκούσε περίπου δύο ώρες, ήταν πράγματι ογκώδες -όπως θα διαπιστώναμε κατά τη διάρκεια των προβών, αλλά και γιατί υπήρχαν πραγματικά δυσκολίες που αφορούσαν στην ίδια τη δράση των χαρακτήρων και των καταστάσεων που απαιτούσαν πολύ περισσότερο χρόνο από αυτόν που εμείς θα μπορούσαμε να “προσφέρουμε”.
Αυτό εξάλλου γινόταν ολοένα και πιο φανερό καθώς περνούσαν οι εβδομάδες ώσπου φτάσαμε στην περίοδο του Πάσχα οπότε συνειδητοποιήσαμε ότι τα χρονικά όρια στένευαν επικίνδυνα. Η παράσταση θα ανέβαινε με τη λήξη της σχολικής χρονιάς, με προτεινόμενη ημερομηνία τις 15 Ιουνίου.
Οι πρόβες θα έπρεπε να… εντατικοποιηθούν. Προσθέσαμε… μία επιπλέον ημέρα, Πέμπτη βράδυ, για όσους μπορούσαν…
Αξέχαστη ήταν η μέρα που η Γιώτα μας ανακοίνωσε πως «στην επόμενη πρόβα, δεν θα έχουμε τα κείμενα ανά χείρας».
Ηταν μία από τις μεγάλες στιγμές της αλήθειας αλλά και της συνειδητοποίησης των “ρόλων” μας.
Ετσι οι Πέμπτες και τα Σάββατα γεμίσαν με τους χαρακτήρες των ρόλων μας: Ο Κώστας ήταν πια ο κ. Αντρέας Ντελής και ο Ηλίας ήταν ο ξάδερφός του Θανάσης. Η Ελια ήταν η κόρη του θυρωρού, καμαριέρα της γκαρσονιέρας και ο Γιώργος ήταν ο φίλος της, πορτοφολάς.
Η Νατάσσα ήταν η κα Μπέττη, ερωμένη του κ. Ντελή αλλά… και σύζυγος του κ. Μενέλεαου τον οποίο ενσάρκωνε ο Λυκούργος.
Η Τζένη ήταν η κα Ντελή και η Μίνα η κόρη του ζεύγους Ντελή. Η Φρόσω ήταν η οικιακή βοηθός της οικογενείας Ντελή και ο υπογράφων έγινε ο Αριστείδης Ατυχής.
Κι ακόμη η Ελένη έγινε η ξενοδόχος του ξενοδοχείου “η Δροσερά Αύρα” Γλυφάδος και η Ρέα ήταν πια η κόρη της ξενοδόχου.
Και κάπως έτσι πορευθήκαμε έως τις τελευταίες πρόβες όπου “συναντήσαμε” και τη διευθύντρια του 10ου Μαρία Κληματσάκη καθώς και τον υποδιευθυντή του σχολείου μας Θέμη Τρακοσιάρη οι οποίοι θα παρουσιάζονταν σε ρόλους ειδικά γραμμένους από τη Γιώτα, οι οποίοι θα άνοιγαν και θα έκλειναν την παράσταση… Ειδική μνεία οφείλουμε να κάνουμε και στη μικρή Μαρία – Χριστίνα Λάμπρου (κόρη του Κώστα) η οποία ήταν υπεύθυνη για τα ηχητικά της παράστασης και τους φωτισμούς και κατάφερε στο ακέραιο τη δύσκολη αποστολή που της ανατέθηκε στο… παρά πέντε!

Η 15η Ιούνη στο Θέατρο Βλησίδη

Είναι βέβαια δύσκολο να απαριθμήσει κάποιος σε ένα τόσο σύντομο κείμενο, όλα εκείνα που συνέβησαν κατά τη διάρκεια του θεατρικού ταξιδιού της ομάδας που απάρτιζαν μέλη του Συλλόγου Γονέων και Κηδεμόνων του 10ου Δημ. Σχολείου Χανίων.
Ούτε είναι δυνατόν να αποτυπωθεί εδώ το άγχος κυρίως, η σωματική και πνευματική κούραση αλλά και όλες οι ευχάριστες στιγμές, γέλιου -ακόμη και χαλάρωσης- που ζήσαμε όλο αυτό το διάστημα. Οι ατάκες από το έργο που ανταλλάσαμε ακόμη και όταν βρισκόμαστε τα πρωινά στην αυλή του σχολειού ή τα μεσημέρια όταν σχολούσαν τα παιδιά μας… ήταν must!
Η εσωτερική ικανοποίηση και η πληρότητα που όλοι μας νιώσαμε την 15η Ιούνη πριν, κατά τη διάρκεια αλλά και μετά το τέλος της παράστασής μας δεν είναι δυνατόν να αποκωδικοποιηθεί. Κυρίως τα γέλια μικρών και μεγάλων θεατών που κατέκλυσαν το όμορφο αυτό θέατρο της πόλης μας αλλά και οι ενθουσιώδεις αντιδράσεις τους μετά το πέρας της παράστασης, έχουν καταγραφεί εντός μας ανεξίτηλα, κάνοντάς μας διπλά και πολλαπλά χαρούμενους που ανταποκριθήκαμε όπως μπορέσαμε στις προσδοκίες τους.
Αυτούς ευχαριστούμε κυρίως γιατί τελικά σε αυτή τη ζωή, το χαμόγελο, η χαρά, η ειλικρίνεια είναι από ’κείνα τα στοιχεία που και τα χρειαζόμαστε αλλά μπορούν να μας κάνουν να νιώθουμε περισσότερο άνθρωποι!

Χανιώτικα νέα (23.06.2016)

Read more: http://www.haniotika-nea.gr/to-taxidi-mias-theatrikis-omadas/#ixzz4CmCvowyy
Under Creative Commons License: Attribution Non-Commercial
Follow us: @HaniotikaNea on Twitter | haniotika.nea on Facebook

ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΕΣ

΄Ηρθε ήρθε χελιδόνα...

«Ηρθε, ήρθε χελιδόνα/ ήρθε κι άλλη μελιδόνα,/ κάθισε και λάλησε και γλυκά κελάηδησε». Μπροστά στους συμμαθητές τους, είπαν τα μαρτιάτικα κάλαντα οι μικροί μαθητές της Β’ τάξης του 10ου Δημοτικού Σχολείου της πόλης μας, καλωσορίζοντας τον πρώτο μήνα της Ανοιξης και κρατώντας στα χέρια τους κατασκευές χειροποίητες, χάρτινα ομοιώματα χελιδονιών. Μια όμορφη εικόνα, ανοιξιάτικου πρωινού στην αυλή του σχολείου που αποθάμασαν οι τυχεροί παρόντες. Και του χρόνου παιδιά!!!
#haniamoments
Ν.Ε.Κ (Νεκτάριος Ευ. Κακατσάκης).

Χανιώτικα νέα (03.03.2016)

Read more: http://www.haniotika-nea.gr/i-fotografia-tis-imeras-257/#ixzz41qwQO7Vo 
Under Creative Commons License: Attribution Non-Commercial 
Follow us: @HaniotikaNea on Twitter | haniotika.nea on Facebook

Ο ΤΟΠΟΣ- ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ

“Μη θαρρείς πως αγωνιζόμαστε γιατί πιστεύουμε πως εμείς θα νικήσουμε κιόλας; Η νίκη για μας είναι ο αγώνας. Αλλοι μπορούν να πετύχουν το καλό αποτέλεσμα”». Παπα-Γιώργης Χιωτάκης 

Θλιψη για το φευγιό του Σφακιανου, καπεταν-αντάρτη παπα-Γιώργη Χιωτάκη.

 «Αυτοί οι παπάδες είναι ικανοί να μας ανάψουν “φωτιές”»,έλεγαν οι υπηρεσιακοί παράγοντες, ενώ από την πλευρά του ο κόσμος έλεγε «”αυτοί οι παπάδες είναι μέσα στην καρδιά μας”».

Γράφει ο Νεκτάριος Ευ. Κακατσάκης

Δείτε περισσότερα... Ο ΤΟΠΟΣ- ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ 

Θλίψη για τον θἀνατο του παπα-Γιώργη Χιωτάκη

Γράφει ο Νεκτάριος Ευ. Κακατσάκης

Εφυγε από τη ζωή σε ηλικία 88 ετών, ο παπα Γιώργης Χιωτάκης, που ήταν γνωστός για και την αγωνιστικότητά του, τόσο εντός όσο και εκτός Ελλάδος ενώ παράλληλα «τιμούσε την ιεροσύνη όσο λίγοι» όπως αναφέρονταν σε αυτόν άνθρωποιπου τον είχαν γνωρίσει..

Η  είδηση του θανάτου του σκόρπισε θλίψη σε όλους καθώς το όνομά του είχε γίνει συνώνυμο της Σφακιανής καταγωγής του ενώ όσοι τον είχαν γνωρίσει από κοντά τον χαρακτήριζαν ως επαναστάτη, ασυμβίβαστο ιερέα. Η κηδεία του θα γίνει σήμερα Δευτέρα 22 Φεβρουαρίου στις 2 μ.μ. στα Νομικιανά Σφακίων, τόπο καταγωγής του.

ΑΠΟ ΤΟ ΑΡΧΕΙΟ ΤΩΝ “ΧΑΝΙΩΤΙΚΩΝ ΝΕΩΝ”
Ανατρέχοντας στο Αρχείο των “Χανιώτικων Νέων” ανασύραμε κάποια χαρακτηριστικά δημοσιεύματα για τον π. Γιώργη Χιωτάκη.
Τον Νοέμβριο του 1976 ο ιδρυτής των “Χ.Ν.” Γιάννης Γαρεδάκης ως ανταποκριτής τότε της εφημερίδας “Τα Νέα”, τον είχε συναντήσει καθώς και άλλους τρεις από τους πέντε συνολικά παπάδες των Σφακίων που εκείνη την εποχή έγιναν γνωστοί στο πανελλήνιο έχοντας εκφράσει την άποψή τους με μία “επαναστατική ανακοίνωση” έπειτα από την παραβίαση των χωρικών μας υδάτων από το “Χόρα” που είχε οδηγήσει σε εληνοτουρκική κρίση. Οι Σφακιανοί ιερείς μιλούσαν τότε για θέματα όπως το ΝΑΤΟ, την Αμερική, τις βάσεις αλλά και εκκλησιαστικά προβλήματα του τόπου.
Για να καταλάβουμε σήμερα το μέγεθος της είδησης απλά αναφέρουμε ότι στο ρεπορτάζ του ο Γ. Γαρεδάκης ανέφερε την ομολογία υπηρεσιακού παράγοντα του τόπου ότι: «Αυτοί οι παπάδες είναι ικανοί να μας ανάψουν “φωτιές”», ενώ από την πλευρά του ο κόσμος έλεγε «”αυτοί οι παπάδες είναι μέσα στην καρδιά μας”».
Στον Βουβά ο δημοσιογράφος συνάντησε τον παπα – Γιώργη, «μέσα σ’ ένα γιαπί να σβήνει ασβέστη[…] πριν ακόμα με χαιρετήσει, μου λέει:

Μαστόροι και τσανάκια
πύργο θεμέλιωναν
κι’ όνειρα εκάναν
άκου τί έλεγαν:

Σ’ Ανατολή και Δύση
σε Νότο και Βορρά
θα κτίσουμενε κάστρα
φρούρια δυνατά.

Εμείς καλοί μαστόροι
κι ηλίθιος λαός
όλο αυτοί στον πάτο
κι εμείς εις τον αφρό.

Δεν ξέρει πώς αυτή τη φορά πήγα για να γράψω κάτι… Οταν του το λέω, μ’ απαντά: “Να ξέρεις, εμείς κάνουμε αυτό που πιστεύουμε πώς είναι σωστό. Δεν φτάνουμε όμως. Ο κόσμος θέλει κουράγιο. Την πιο πολλή ευθύνη την έχουν οι καλά γραμματισμένοι. Αυτοί πρέπει να λένε την αλήθεια στο λαό για ούλα τούτανα τα μασκαραλίκια, βάσεις κ.λπ. Μόνο έτσα θα τον έχουνε μαζί τους κι έτοιμο για κάθε δυσκολία που θα παρουσιασθεί στον τόπο μας».
Εξάλλου η συζήτηση και με τους υπόλοιπους Σφακιανούς παπάδες (Κώστας Χομπίλης, Νίκος Γιαννουλάκης, Μιχάλης Δαμανάκης) πραγματοποιήθηκε στο χωριό Αγιος Νεκτάριος των Σφακίων όπου ο παπά Γιώργης σημείωνε «πως οι έξη Σφακιανοί παπάδες έχουν 40 κοπέλλια. Γράφε και πρόσεχε μη χάσεις το λογαριασμό. Δέκα (10) του λόγου μου. Εφτά (7) ο παπά Δαμανάκης, έξη (6) ο παπά Γιαννούλης, εφτά (7) ο παπά Χομπίτης, οκτώ (8) ο αδελφός μου, πούναι παπάς στ’ Ασκύφου και δυό (2) ο παπά Παπαδόσηφος. Μα αυτός είναι νέος κι έχει καιρό… Αυτά τα παιδιά, όπως και των αλλων χωριανών μας, πρέπει να ζήσουν λέφτερα όταν θα μεγαλώσουν. Να γιατί φωνάζουμε πως “είναι μωρία όταν συνεχίζουμε να εναποθέτουμε την τύχη του Εθνους στην Ουάσιγκτον και το ΝΑΤΟ, σ’ εκείνους ακριβώς που είναι υπεύθυνοι για την εθνική μας συμφορά στην Κύπρο”. Δεν έχουν πολύ να μας κάνουν αύριο τα ίδια».
Ιδιαίτερη μνεία γίνεται στις παρεμβάσεις του παπα Γιώργη με ριζίτικα και όχι μόνο, ενώ το κείμενο κλείνει με αναφορά στον π. Γιώργη: «Γελά ο παπά Γιώργης τελειώνοντας το τελευταίο από τα πολλά μ’ αλληγορική έννοια ριζίτικα που άκουσα. Και συμπληρώνει:
“Μη θαρρείς πως αγωνιζόμαστε γιατί πιστεύουμε πως εμείς θα νικήσουμε κιόλας; Η νίκη για μας είναι ο αγώνας. Αλλοι μπορούν να πετύχουν το καλό αποτέλεσμα”».

Συνέντευξη σε Γαλλικό περιοδικό
Εξάλλου τον Ιούλιο του 1996 ο συνεργάτης των Χανιώτικων Νέων Βαγγέλης Μπούρμπος είχε αναφερθεί σε ένα πολύ ενδιαφέρον άρθρο που είχε δημοσιευθεί στο γαλλικό περιβαλλοντικό περιοδικό “Επιστήμη και Φύση” όπου ένα ζευγάρι τουριστών έγραφαν τις εντυπώσεις τους από την επίσκεψή τους στα Σφακιά όπου ήρθαν σε επαφή με τη φύση, τους ανθρώπους, τα ήθη και τα έθιμά των ενώ είχαν συναντήσει και τον παπα Γιώργη που τους μίλησε φυσικά για για τα Σφακιά, την ιστορία τους, τους Σφακιανούς, για τους βοσκούς, τις Μαδάρες, για τον τουρισμό αλλά και για τους… κινδύνους που τότε καραδοκούσαν. Ελεγε τότε ο παπα-Γιώργης: «“…θα ήθελα να δώσω κουράγιο στους βοσκούς μας να συνεχίσουν τη δουλειά τους στα βουνά.[…] Γιατί σήμερα πολλοί κίνδυνοι καραδοκούν… Μερικοί θα ήθελαν να μετατρέψουν τα Λευκά Ορη σε τουριστικό τόπο, φτιάχνοντας δρόμους. Οπως έχουν ήδη αρχίσει. Η σκέψη μου ας ευαισθητοποιήσει τους ανθρώπους στην Ευρωπαϊκή Ενωση. Εκεί στις Βρυξέλλες, δεν γνωρίζουν τίποτα για τούτα τα μέρη, δεν γνωρίζουν τα βουνά μας. Θα ήθελα να τους προσκαλέσω όλους τους ευρωπαίους, επιστήμονες, πολιτικούς, να έρθουν να τους δείξω την υπέροχη φύση μας, τα άγρια ζώα και προπαντός να τους εξηγήσω πώς ζούμε δώ και να τους πω: “Καλό είναι να μας δώσετε χρήματα. Οχι όμως να γίνει ό,τι του καπνίσει τον καθενός. Δεν χρειάζονται μεγάλοι δρόμοι που θα κατακρεουργήσουν τα βουνά μας. Θα ήταν καλύτερο, για παράδειγμα, να γίνουν εκείνοι οι αγροτικοί δρόμοι παν θα βοηθήσουν τους βοσκούς στη μεταφορά ζωοτροφών και θα ξαναζωντάνευαν τη ζωή στα χωριά. Ετσι δεν θα είναι μόνοι τους για πολλούς μήνες το χρόνο, όπως συμβαίνει σήμερα. Είμαι έτοιμος να πάω στις Βρυξέλλες και να τους εξηγήσω όλα αυτά”».

ΤΙΜΗΤΙΚΗ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΤΟ 2004
Τον Μάιο του 2004 μετά από πρωτοβουλία του Ορειβατικού Συλλόγου Χανίων στην ιστορική εκκλησία της Θυμιανής Παναγίας είχε τιμηθεί ο π. Γιώργης Χιωτάκης.
Με αφορμή την εκδήλωση ο Αντώνης Πλυμάκης είχε αναφερθεί σε χαρακτηριστικά γεγονότα και προσωπικά δικά του βιώματα με τον «πλέον γνωστό ιερωμένο στην περιοχή των Χανίων, και πέρα από αυτήν» όπως χαρακτήριζε τον π. Γιώργη, κάτι το οποίο οφειλόταν όπως σημείωνε «στον αυθόρμητο χαρακτήρα του και στην προσπάθεια του να είναι πάντα παρών στα πάντα».
Εγραφε ο Α. Πλυμάκης: «Μπορεί να μην έμαθε πολλά γράμματα αλλά η διακονία του κοντά στους απλούς ανθρώπους και η αγάπη του για τα Σφακιά, και ο αγώνας στη βιοπάλη για να μεγαλώσει τα ένδεκα εν ζωή παιδιά του, του πρόσφεραν πολλά που ίσως δεν μαθαίνονται στα όποια σχολεία. Ποιος δεν θυμάται τις απλές ομιλίες του κατά τις οποίες πηγαίος και ειλικρινής, έστω και απλοϊκά, μιλούσε στις καρδιές των πιστών πολλές φορές με συγκίνηση και πόνο που τον έκαναν να δακρύζει. Αεικίνητος παπάς λειτούργησε σε παραλίες, σε κάμπους, σε φαράγγια, σε βουνοκορφές. Για πολλά χρόνια στο πανηγύρι της Οσίας Μαρίας στη Σαμάρια. Έφερνε το φως της Αναστάσεως σε δυο και τρία Σφακιανά χωριά πεζοπορώντας για ώρες. Στο Λουτρό, στην Αγιά Ρούμελη ή και στην Ανώπολη. Στον Προφήτη Ηλία στην κορφή της Τρυπητής και στον Άη Γιώργη στα έρημα πλέον Λιβανιανά».
Εκτός άλλων ο Αντώνης Πλυμάκης αναφέρεται και σε ένα περιστατικό από την αναβίωση του πανηγυριού στη Σαμαριά όπου παρών ήταν φυσικά ο παπα Γιώργης.
«Στο πρώτο πανηγύρι στη Σαμάρια, όταν το αναβιώσαμε, το οργανώσαμε κανονικά την 1η Απρίλη και τα νερά ήταν στο φαράγγι πάρα πολλά. Πολύ συχνά στο τμήμα του από το χωριό και κάτω μπαίναμε στα ορμητικά νερά ως τη μέση αφού βγάζαμε τα άρβυλα. Ο παπάς μας πού να βγάνει τα στιβάνια, που δεν τα αποχωρίζεται ποτέ. Βουτούσε μέσα και μετά κάθιζε σε κάποιο βράχο και σήκωνε ένα – ένα τα πόδια του για ν’ αδειάζουν τα νερά από τα στιβάνια. Είχε πάντα την επιθυμία να συμμετέχει στις διάφορες συζητήσεις ή εκδηλώσεις και να παίρνει τον λόγο έστω και αν προκαλούσε τη δυσαρέσκεια των οργανωτών γιατί πάντα είχε να πει μια κουβέντα απλή ή ίσως απλοϊκή φαινομενικά που όμως είχε βαθύ το νόημα και επροβλημάτιζε. Αγωνίστηκε για κάθε θέμα που αφορούσε καταπιεζόμενους ή αδικούμενους ανθρώπους όπου γης και δεν είναι λίγες οι φορές που μοίραζε έντυπα κηρύγματος ή προβληματισμού γραμμένα από τον ίδιο ή φωτοτυπημένα από κάποια βιβλία ή δημοσιεύσεις. Αγωνίστηκε για τους πολύτεκνους, μιας και γνώριζε και ο ίδιος πόσο δύσκολα μεγαλώνουν τα πολλά παιδιά σε μια οικογένεια.
Ποτέ, με όποιες δυσκολίες και αντιξοότητες, δεν έκανε πίσω. Μια χρονιά ξέσπασε την νύχτα καταιγίδα στη Σαμάρια και το πρωί ήταν δύσκολο να φτάσουμε ως το εκκλησάκι της Οσίας. Λειτούργησε μέσα στο δασικό φυλάκιο. Κι ακόμη, πάντα λεβέντης και μπρο-στάρης στο κρητικό γλέντι, στο ριζίτικο τραγούδι».

Χανιώτικα νέα (22.02.2016)

Read more: http://www.haniotika-nea.gr/thlipsi-gia-ton-thanato-tou-papa-giorgi-chiotaki/#ixzz40tNEeoMj 
Under Creative Commons License: Attribution Non-Commercial 
Follow us: @HaniotikaNea on Twitter | haniotika.nea on Facebook

ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΕΣ

Εδώ και 17 μήνες
Σύροι πρόσφυγες εγκλωβισένοι στη Νέα Χώρα
Σε απόγνωση ο ξενοδόχος που αντιμετωπίζει ακόμη και το ενδεχόμενο φυλάκισης
Δείτε περισσότερα... ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΕΣ
Νεκτάριος Ευ. Κακατσάκης

Εδώ και 17 μήνες
Σύροι πρόσφυγες εγκλωβισένοι στη Νέα Χώρα
Σε απόγνωση ο ξενοδόχος που αντιμετωπίζει ακόμη και το ενδεχόμενο φυλάκισης


Καταγγελτικός και επεξηγηματικός για την κατάσταση στην οποία έχει περιέλθει, έχοντας φτάσει στα όρια της απόλυτης οικονομικής καταστροφής, είναι ο Χανιώτης ξενοδόχος που από τον Απρίλιο του 2014 έως και σήμερα έχει βρεθεί αντιμέτωπος με το σκληρό όσο και απρόσωπο, μεταφορικά και κυριολεκτικά, ελληνικό κράτος και ο οποίος αναζητά να βρει μια οριστική λύση στο θέμα που έχει προκύψει με τους Σύρους μετανάστες που διαμένουν στο ξενοδοχείο του εδώ και 17 μήνες. Ολο αυτό το διάστημα δεν έχει λάβει όχι μόνο κάποια οικονομική αμοιβή αλλά ούτε μια διαβεβαίωση από κανένα επίσημο κρατικό φορέα για την αποζημίωσή του. Μιλώντας στα “Χ.Ν.”, ο κ. Μανόλης Βολικάκης μάς εκθέτει ένα μικρό μόνο μέρος της πολυπλοκότητας της υπόθεσης της οικογένειάς του, που κυρίως έχει να κάνει με το πολυδαίδαλο γραφειοκρατικό κράτος και τις αντικρουόμενες συναρμοδιότητες φορέων, υπουργείων, κ.λπ. που έχουν ως αποτέλεσμα να βρίσκεται συνεχώς ακάλυπτος και σε σημείο απόλυτης παραφροσύνης. Στην περίπτωση του κ. Βολικάκη τίθεται θέμα ακόμη και προσωποκράτησης εξαιτίας όχι του ίδιου αλλά των παραλείψεων του κράτους. Αναφορικά με την υπόθεση σημειώνουμε ότι τον Απρίλιο του 2014 είχε δεχθεί -μετά από συνεννόηση με την Περιφέρεια- να φιλοξενήσει για 2-3 ημέρες 145 Σύρους (εκ των 345 προσφύγων) που είχαν ναυαγήσει νοτίως της Παλαιόχωρας

• Τι ακριβώς συμβαίνει και δεν έχει βρεθεί λύση στο θέμα με τους Σύρους…
Παρόλη τη δημοσιότητα που έχει λάβει το θέμα, εκεί στα υπουργεία φαίνεται ότι απλά αδιαφορούν ή απλά αποποιούνται των ευθυνών τους. Και φανταστείτε ότι όλο αυτό το διάστημα έχουμε απευθυνθεί σε 3 διαφορετικούς πρωθυπουργούς συμπεριλαμβανομένης και της κας Θάνου, και φυσικά σε δεκάδες υπουργούς, υφυπουργούς νυν και τέως, βουλευτές νυν και τέως, ακόμη και στον κ. Αβραμόπουλο. Απαντήσεις που θα λύσουν το πρόβλημά μας όμως δεν έχουμε λάβει.
• Πώς δημιουργήθηκε το όλο θέμα και οι Σύροι μετανάστες βρίσκονται ακόμη στο ξενοδοχείο σας εδώ και 17 μήνες, δίχως εσείς να έχετε αποζημιωθεί;
Τον Απρίλιο του 2014 μετά από συνεννόηση με την Περιφέρεια δεχθήκαμε να φιλοξενήσουμε για 2-3 ημέρες 145 Σύρους με πλήρη σίτιση και διαμονή. Ομως οι μέρες περνούσαν και τελικά από αδυναμία των κρατικών φορέων οι 2-3 ημέρες έχουν γίνει 17 μήνες. Κι εμείς δεν έχουμε πάρει ούτε μία δραχμή από κανένα.
• Εξηγήστε μας πώς συνέβη αυτό…
Πρέπει να σας πω ότι έχει δημιουργηθεί ένας απίστευτος φαύλος κύκλος που έχει προκύψει λόγω μιας σειράς ενεργειών που οι μόνοι που δεν ευθυνόνται είμαστε εμείς. Κατ’ αρχήν, με την περίπτωση των συγκεκριμένων ανθρώπων ασχολήθηκαν περισσότερο λόγω αρμοδιότητάς τους τότε δύο Υπουργεία ελλείψει της σημερινής Γενικής Διεύθυνσης Μεταναστευτικής Πολιτικής του Υπουργείου Εσωτερικών. Τότε ήταν υπεύθυνα το Προστασίας του Πολίτη και το Εργασίας Κοινωνικής Ασφάλισης και Πρόνοιας. Ομως, προσέξτε, οι συγκεκριμένοι άνθρωποι για να τύχουν προστασίας των συγκεκριμένων υπουργείων έπρεπε να ζητήσουν πολιτικό άσυλο, κάτι που οι ίδιοι δεν ήθελαν να πράξουν αφού αυτοί δεν ήθελαν να μείνουν στη χώρα μας. Ηθελαν να πάνε σε χώρες όπου υπάρχει αυξημένη κοινωνική μέριμνα και προστασία αφού εδώ θα καταλήγαν στα παγκάκια της Ομόνοιας, κάτι που δεν ήθελαν να συμβεί στις οικογένειές τους.
Κάπως έτσι “ξέφυγε” αυτό το θέμα, και παρέμειναν στα ξενοδοχεία μας με δεδομένο ότι δεν τους υποχρέωσε κανένας να φύγουν. Ανέλαβε τότε το 2014 η Περιφέρεια και η Αντιπεριφέρεια να λύσει το θέμα. Αυτοί είπαν για δυο τρεις μέρες, οι μέρες πέρασαν, ανέλαβε η Υπηρεσία πολιτικού Ασύλου ως όφειλε, ήρθε στα ξενοδοχεία μας μαζί με διάφορες Μ.Κ.Ο., αλλά και άλλες συλλογικότητες και οργανισμούς που βοηθούν σε ανάλογες περιπτώσεις αυτούς τους ανθρώπους. Ηρθαν, έκαναν τις διακοπές τους απ’ ό,τι φαίνεται, είπαν τα ελάχιστα ως προς τα νομικά θέματα και από κει και πέρα δεν έδωσαν καμία άλλη σημασία. Αδιαφόρησαν και παραίτησαν τους Σύρους μετανάστες στην τύχη τους αλλά μαζί με αυτούς κι εμάς… Εμείς βέβαια ζητούσαμε επίμονα και επισημαίναμε προφορικά και με επιστολές μας ότι είμαστε εκτεθειμένοι σε ελέγχους των Υπηρεσιών του Κράτους και ότι οφείλουν να μας δοθεί σχετική σύμβαση, αφού έχει ξεφύγει χρονικά η κατάσταση, για να είμαστε καλυμμένοι σε τυχόν ελέγχους. Μας διαβεβαίωναν ότι θα μας δοθεί σύντομα, χωρίς όμως ποτέ μέχρι τώρα να το έχουν πράξει εξαιτίας αδυναμίας εξεύρεσης ανάληψης ευθύνης από αρμόδιο φορέα».
• Ποιες ήταν οι ενέργειες των τότε αρμόδιων Υπουργείων;
Είχαν κατέβει κλιμάκια από την Αθήνα τότε για να ελέγξουν την κατάσταση. Μάλιστα εδώ ακριβώς επιτρέψτε μου να σας αναφέρω για να καταλάβετε πώς λειτουργεί το κράτος. Με τα κλιμάκια αυτά που σας ανέφερα και συγκεκριμένα με αυτό του Υπουργείου Εργασίας είχε κατέβει μετά από λίγο καιρό και η κα Χριστοδουλοπούλου, ως συντονίστρια του τμήματος δικαιωμάτων κ.λπ. Επισκέφθηκε τα ξενοδοχεία μας προκειμένου να γνωμοδοτήσουν για την καταλληλότητα των χώρων, για τη παραμονή αλλά και για τη σίτιση των μεταναστών, κάτι που έγινε. Ολα ήταν εντάξει από μέρους μας. Η ίδια λοιπόν τότε μάς είχε διαβεβαιώσει -διότι είχε ξεκινήσει το πρόβλημα- ότι θα μεριμνούσε και θα πίεζε από τη θέση της ώστε να επιλυθεί το θέμα μας και μάλιστα μάς έλεγε ότι σίγουρα θα εξευρεθεί λύση. Ομως, μετά που ορκίστηκε υπουργός δήλωνε αναρμόδια. Μάλιστα μετά από τηλεφωνική επικοινωνία μάς παρέπεμπε στα 4 προηγούμενα συναρμόδια Υπουργεία αφού ισχυριζόταν ότι αυτή είχε την ευθύνη “από δω και πέρα”. Να προσθέσω ότι τότε ακόμη και Εισαγγελικές και αστυνομικές αρχές δεν παρενέβησαν κι ενώ γινόταν λόγος για να παρέμβουν. Μάλιστα για τη συγκεκριμένη υπόθεση έχουν γίνει επερωτήσεις στη Βουλή από τον κ. Μαρκογιαννάκη και τον κ. Σταθάκη. Στη Βουλή δε, έχουν ασχοληθεί 3-4 φορές, υπάρχουν όλα τα στοιχεία και στον φάκελό που σας έχω καταθέσει!
• Για πείτε μου σε τι φάση βρίσκεστε τώρα…
Είναι η απόλυτη παραφροσύνη αυτό που ζούμε, η απόλυτη τρέλα. Πλέον βρισκόμαστε με μια 3η Κυβέρνηση ενώ θα έχουμε σύντομα και 4η και λύση δεν πρόκειται να βρεθεί. Να σας πω ότι οι επιχειρήσεις μας είναι κλειστές εδώ και 17 μήνες. Εχουν εκπνεύσει δύο τουριστικές περίοδοι και με δεδομένο ότι έρχεται και το 2016 και πρέπει τα ξενοδοχεία μας να καταστούν τουλάχιστον λειτουργικά μήπως καταφέρουμε, μήπως προλάβουμε να έρθουμε σε επαφή με κάποιους τουριστικούς πράκτορες, προκειμένου να δούμε πώς θα δρομολογηθεί το επόμενο έτος, εμείς δεν μπορούμε να πράξουμε τίποτα. Πέραν τούτου τα ξενοδοχεία έχουν υποστεί καταστροφές. Χρειάζονται υπέρογκα ποσά για να μπορέσουν να γίνουν οι όποιες επιδιορθώσεις απαιτούνται. Χρήματα δεν έχουμε πάρει ούτε μία δραχμή, δύο ολόκληρα χρόνια δεν έχουμε δουλέψει. Χρωστάμε στη ΔΕΗ, στον ΟΤΕ, το ΦΠΑ, κ.ά…».
• Εχετε αναφέρει ότι αντιμετωπίζετε και θέμα κατάσχεσης της περιουσίας σας. Ισχύει κάτι τέτοιο;
«Ναι, βέβαια. Είναι το πιο σημαντικό πρόβλημα απ’ οτιδήποτε άλλο, κινδυνεύουμε να βρεθούμε με κατάσχεση της περιουσίας μας ή ακόμα και στη φυλακή. Κι αυτό διότι έχοντας παρέλθει το 2014, και το 2015, τίθενται προβλήματα που πρέπει να “κουμπώσουν” οι φορολογικές μας δηλώσεις. Π.χ. αν κόψουμε ένα τιμολόγιο θεωρώντας ότι η Περιφέρεια έχει την ευθύνη επειδή αυτή έδωσε την εντολή (σ.σ. να έρθουν στα ξενοδοχεία μας οι 145 πρόσφυγες τον Απρίλιο του 2014), δεν μπορούμε να το πράξουμε αφού τόσο με έγγραφά τους όσο και προφορικά ο Περιφερειάρχης Κρήτης και ο Αντιπεριφερειάρχης Χανίων μας δηλώνουν ότι η Περιφέρεια δυστυχώς δεν είναι αρμόδια και ότι κακώς ενδεχομένως έχουν εμπλακεί σε αυτήν την υπόθεση! Ετσι, κινδυνεύουμε αυτό το τιμολόγιο που είναι υψηλό το ποσό και που θα περιέχει το ΦΠΑ να καταστεί ληξιπρόθεσμο, να έχει προσαυξήσεις, οι προσαυξήσεις αυτές να γίνουν κεφάλαιο, το κεφάλαιο αυτό να γίνει απαιτητό από την Εφορία, η Εφορία να πρέπει να κινήσει τη διαδικασία της κατάσχεσης κι ενδεχομένως της φυλάκισης. Φαντάζεστε λοιπόν περί τίνος πρόκειται.
Είμαστε χωρίς χρήματα, αφού δεν έχουν δώσει μία δραχμή και δεν μας έχουν αποζημιώσει, εκτεθειμένοι με τα τιμολόγια -προς τα πού να τα κόψουμε;- κανένας δεν αναλαμβάνει την ευθύνη να μας διευκρινίσει για το τι πρέπει να κάνουμε. Στο τέλος, απ’ όλη αυτή τη διαδικασία κινδυνεύουμε ως οικογένεια να μείνουμε με τρία ξενοδοχεία κατεστραμμένα, με υπέρογκα ποσά που απαιτούνται τώρα για να φτιαχτούν οι επιχειρήσεις ώστε να είναι έτοιμες για την τουριστική σεζόν 2016! Δίχως έσοδα -δεν έχουμε δουλέψει καθόλου ούτε η καφετέρια, ούτε το εστιατόριο- με κλειστές τις ηλεκτρονικές μας κρατήσεις και από πάνω -για ευχαριστώ- να βρεθείς και στη φυλακή… Σου ’ρχεται να τρελαθείς.
•Τι ζητάτε πλέον;
Βλέπουμε τους τελευταίους αυτούς μήνες ότι όλοι οι μετανάστες που έφτασαν είτε στο Λασίθι, είτε στη Παλιόχωρα είτε στη Γαύδο ακόμη και στη Σάμο ή στη Μυτιλήνη κ.λπ., το κράτος με τον ένα ή άλλο τρόπο μπόρεσε και τους διαχειρίστηκε. Κι αυτοί ήταν χιλιάδες. Με τη δική μας υπόθεση όμως παρόλο που είμαστε -αν μπορούμε να το χαρακτηρίσουμε έτσι- η πιο παλιά περίπτωση, δεν έχουν ενεργήσει ως όφειλαν. Κανένας ακόμη και τώρα δεν έχει ενσκύψει στο πρόβλημά μας. Αναρωτιόμαστε λοιπόν, πώς γίνεται και για τους χιλιάδες εκείνους μετανάστες να υπάρχουν κονδύλια για να τους διαχειριστούμε ως χώρα, και μ’ εμάς να μην μπορεί να γίνει τίποτα; Αυτό είναι ένα ακόμη ερώτημα – παράπονο. Επιζητούμε να είμαστε νόμιμοι. Θέλουμε να κόψουμε τα τιμολόγιά μας, θέλουμε να αποδώσουμε τους φόρους μας, θέλουμε να κλείσουμε τις φορολογικές μας δηλώσεις. Εχουμε απευθυνθεί στο Υπουργείο Οικονομικών εγγράφως ζητώντας τους να μας απαντήσουν σε όλα αυτά τα προβλήματα που προκύπτουν εκτός του οικονομικού και μάλιστα τους ζητήσαμε να διαμεσολαβήσει ως αρμόδιος υπουργός, τότε ο κ. Βαρουφάκης προκειμένου να μας πει πού κατά τη γνώμη του πρέπει να κοπεί το τιμολόγιο ώστε να μπορέσουμε να προβούμε στις ανάλογες ενέργειες. Δυστυχώς δεν έχουν κάνει τίποτα.
Το μόνο που απάντησαν σε μια επιστολή ήταν να υπαχθούμε στις διατάξεις των 100 δόσεων, τίποτα άλλο. Μα το πρόβλημα δεν ήταν αυτό, ούτε ρωτούσαμε αυτό. Ρωτούσαμε πώς θα μπορέσουμε να “κλείσουμε” το ’14, το 15 κ.λπ. Σε αυτά όλα περιμένουμε απαντήσεις. Κι εκεί πρέπει να εστιάσουν όλοι το πρόβλημα πλέον. Οτι ξαφνικά μπορεί να βρεθούμε και φυλακή από πράγματα για τα οποία δεν ευθυνόμαστε εμείς. Και ερωτώ εν όψει μάλιστα των επερχόμενων εκλογών, τι έχουν να μας πουν οι τοπικοί βουλευτές νυν και πρώην και μάλιστα έχοντας κάποιοι από αυτούς χρήσει ακόμη και υπουργοί – υπερυπουργοί και που γνωρίζουν το θέμα και το έχουν φέρει και στη Βουλή. Θέλω μια πειστική απάντηση.

Νέα Χώρα σύροι πρόσφυγες Χανιά

Χανιώτικα νέα (16.09.2015)

Read more: http://www.haniotika-nea.gr/siri-prosfiges-egklovismeni-sti-nea-chora/#ixzz3lz3xRQHT
Under Creative Commons License: Attribution Non-Commercial
Follow us: @HaniotikaNea on Twitter | haniotika.nea on Facebook

ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΕΣ

Τα Χανιά  μαγεύουν τους ξένους επισκέπτες από την πρώτη στιγμή και γι’ αυτό εκδηλώνουν ενδιαφέρον για να τελέσουν τον γάμο τους εδώ.Τα γραφειοκρατικά εμπόδια που συναντούν ωστόσο, όπως καταγγέλλουν εταιρείες που ασχολούνται με τον λεγόμενο “ρομαντικό τουρισμό” είναι μεγάλα.
Νεκτάριος Ευ. Κακατσάκης
Δείτε περισσότερα... ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΕΣ

ΓΙΑ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥΣ ΓΑΜΟΥΣ ΣΤΑ ΧΑΝΙΑ
ΘΕΛΕΙ Η ΝΥΦΗ ΚΙ Ο ΓΑΜΠΡΟΣ ΑΛΛΑ Ο ΔΗΜΟΣ ΟΧΙ


Γραφειοκρατικά εμπόδια συναντούν οι ξένοι επισκέπτες που αποφασίζουν να κάνουν πολιτικό γάμο στα Χανιά, όπως καταγγέλουν στα “Χ.Ν.” εταιρείες που ασχολούνται με τον λεγόμενο “ρομαντικό τουρισμό”.
Η εταιρία “Crete for Love” με έδρα τα Χανιά, κάνει έκκληση προς τους αρμόδιους φορείς και συγκεκριμένα προς τον Δήμο Χανίων να διευκολύνει το έργο της και συγκεκριμένα να μπορεί ένας αρμόδιος αντιδήμαρχος να τελεί πολιτικούς γάμους όχι μόνο εντός του δημαρχείου αλλά και εκτός αυτού.
Μιλώντας στα “Χ.Ν.” η κα Ναταλία Πραματιώτη και κα Αννα Λαουντάνσκα, υπεύθυνες εταιρίας που δραστηριοποιείται στον συγκεκριμένο κλάδο από το 2010 στην πόλη μας αλλά και σε ολόκληρη την Κρήτη, εξέθεσαν τόσο τις δυσκολίες όσο και τον προβληματισμό τους για την κατάσταση που επικρατεί: «Το προβλημά μας είναι συγκεκριμένο και αφορά την τέλεση πολιτικών γάμων. Οι περισσότεροι ξένοι ενδιαφέρονται για πολιτικό γάμο, αλλά όχι μέσα στο Δημαρχείο. Θα θέλανε την ομορφιά της Κρήτης, παραλίες, Παλιά Πόλη, βουνό, ό,τι μπορείτε να φανταστείτε. Σε πολλούς δήμους της Κρήτης, π.χ. Ρέθυμνο εδώ και πολλά χρόνια, αυτό γίνεται. Στον Δήμο Χανίων όμως μετά και από πολλές ερωτήσεις και συζητήσεις, μάς λένε “θα δούμε” ή μάς λένε “όχι”. Και τελικά δεν προχωράει τίποτα. Τα τελευταία δύο χρόνια  προσπαθούμε να κάνουμε γάμους μόνο στα Χανιά, να μην πάμε στο Ρέθυμνο, στον Αγιο Νικολαο κ.λπ.», δηλώνουν οι ίδιες ενώ αναφορικά με τα αιτήματά τους τονίζουν ότι «δεν ζητούμε τίποτα περισσότερο από μια συνεργασία με τον Δήμο μας. π.χ. να ετοιμάσουν π.χ. μια μικρή και όμορφη αίθουσα στα Χανιά για γάμους αρχικά και ακόμα καλύτερα ένα σημείο με πανόραμα το λιμάνι μας. Ακόμη να ορίσουν άτομα που θα κάνουν γάμους εκτός Δημαρχείου. Επίσης να βγάλουν ένα τιμολόγιο για αυτήν την υπηρεσία όπως π.χ. ισχύει στο γειτονικό Ρέθυμνο».





ΟΦΕΛΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΟΠΙΚΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ
Οσο για τα οφέλη για την οικονομία του τόπου, αυτά είναι πολλαπλά. «Τα ζευγάρια που θα τελέσουν τον γάμο τους δεν έρχονται μόνο για την τελετή αλλά και για διακοπές. Στους γάμους πολλές φορές υπάρχουν και οι καλεσμένοι: οικογένειες, φίλοι, που και αυτοί φυσικά κάνουν τις διακοπές τους. Δηλαδή αγοράζουν τα εισιτήρια για Χανιά, κλείνουν τα ξενοδοχεία στα Χανια, πάνε στις ταβέρνες εδώ, αγοράζουν νυφικά, κοσμήματα, ενοικιάζουν αμάξια, ποδήλατα, βάρκες, γιοτ. Εχει συμβεί ακόμη να προχωρήσουν και σε αγορά σπιτιών. Ολα αυτά είναι μεγάλο όφελος. Κι εμείς βέβαια γιατί  να τους στείλουμε όλους σε άλλους Δήμους ή σε άλλα νησιά; Εξάλλου όπως προαναφέραμε, ακόμη και ο Δήμος θα έχει άμεσο όφελος από αυτό» μας ανέφεραν.
ΙΔΑΝΙΚΟΣ ΤΟΠΟΣ ΤΑ ΧΑΝΙΑ
Τα Χανιά εξάλλου μαγεύουν τους ξένους επισκέπτες από την πρώτη στιγμή και γι’ αυτό εκδηλώνουν ενδιαφέρον για να τελέσουν τον γάμο τους εδώ. Οπως σημειώνουν οι υπεύθυνες της “Crete for Love”, «τα ζευγάρια που έρχονται εδώ αλλά και όλοι λατρεύουν τα Χανιά όπως κι εμείς. Πολλές φορές χάνουν τα λόγια τους. Πολλοί έρχονται μετά, ξανά και ξανά, μας στέλνουν τους φίλους τους κ.λπ. Μάλιστα δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις επισκεπτών που ερχόμενοι εδώ, αποφασίζουν να τελέσουν τον γάμο τους στο νησί μας θεωρώντας το ως το καταλληλότερο μέρος για αυτήν την ιερή προσωπική τους στιγμή.
Κάποιοι μάλιστα τον προσχεδιάζουν έως και ένα και δύο χρόνια πριν! Κι αυτό σημαίνει ότι μπορεί να έρθουν δύο και τρεις φορές πριν, για να δούμε μαζί όλες τις λεπτομέρειες» καταλήγουν οι υπεύθυνες της εταιρίας.
Χανιώτικα νέα (26.05.2015)

Read more: http://www.haniotika-nea.gr/theli-i-nifi-ki-o-gampros-alla-o-dimos-ochi/#ixzz3bKcBy1fs
Under Creative Commons License: Attribution Non-Commercial
Follow us: @HaniotikaNea on Twitter | haniotika.nea on Facebook