Τετάρτη, 23 Οκτωβρίου 2019

ΕΥΘΥΒΟΛΑ ΚΑΙ ΜΗ



ΜΠΑΜΠΑ, ΤΙ ΣΗΜΑΙΝΕΙ "ΑΣΕΛΓΟΥΣΕ;" 
[Κάποιες φορές τα γεγονότα σε προλαβαίνουν! Η ζωή εξάλλου με τα καλά και τα άσχημά της είναι ένα άγραφο χαρτί… Ουδείς γνωρίζει τα μελλούμενα, ωστόσο για πολλές εκφάνσεις της οφείλουμε να προετοιμαζόμαστε, πόσο μάλλον να προετοιμάζουμε τα παιδιά μας…].
Τι σημαίνει “ασελγούσε”, με ρώτησε το παιδί χθες καθώς είδε τη λέξη να εμφανίζεται στην οθόνη του υπολογιστή, στον τίτλο “αυτός είναι ο 63χρονος που ασελγούσε σε παιδάκια” μαζί με τη φωτ. ενός άνδρα.
Η απλοϊκή απάντηση που -μετά την πάροδο κλασμάτων δευτερολέπτου- με σταθερή φωνή έδωσα, σε ένα κορίτσι 10 ετών που μεγαλώνει στον 21ο αιώνα, θεωρώ ότι έβαλε μόνο τις πρώτες βάσεις για το σημαντικό αυτό “θέμα”. Ενα θέμα που μόλις άνοιξε αλλά σίγουρα δεν αναπτύχθηκε -όσο τουλάχιστον ο γράφων θεωρεί!
Η μικρότερη κόρη, πρώτης Δημοτικού παρούσα στη συζήτηση, με ορθάνοικτα μάτια και αφτιά, τούτη τη φορά δεν παρενέβη και δεν εξέφρασε άποψη ή ερώτημα για το ζήτημα και τη συγκεκριμένη ερώτηση!
…Τούτες τις ημέρες 4 νηπιαγωγοί μηνύθηκαν για την εφαρμογή του προγράμματος “Φρίξος” που έχει εγκριθεί από το Υπουργείο Παιδείας και αφορά τη γνωριμία των παιδιών με το σώμα τους. Eνα πρόγραμμα που έλαβε παγκοσμίως το πρώτο βραβείο Αριστείας και Καινοτομίας στη Σεξουαλική Αγωγή 2019 ανάμεσα σε 19 συμμετοχές.
Τα παιδιά που μεγαλώνουν στη σύγχρονη εποχή, όπως εξάλλου και οι γονείς και ο περίγυρός τους έρχονται αντιμέτωποι με διάφορες δυσκολίες, αγωνίες κ.λπ.
Οι απαιτήσεις των καιρών και στη διαπαιδαγώγηση ενός παιδιού, αν μη τι άλλο, επιβάλλουν τη συνεργασία εκπαιδευτικών με τους γονείς και κηδεμόνες και προς αυτήν την κατεύθυνση τα σύγχρονα, και αποδεδειγμένα επωφελή εκπαιδευτικά προγράμματα όπως το εν λόγω, θεωρώ ότι αποτελούν το καλύτερο εχέγγυο για την ομαλή ανάπτυξή τους.
Εξάλλου σε θέματα όπως αυτό της σεξουαλικής διαπαιδαγώγησης, ποιος αμφισβητεί ότι η προσέγγισή τους χρήζει τις γνώσεις των ειδικών μέσα από μια επιστημονική εκπαιδευτική βάση!
Και τι καλύτερο από το να επιδιώκουμε να έχουμε τέτοιου είδους προγράμματα στο ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα;
Χανιώτικα νέα (Τετάρτη, 23.10.2019)

Τρίτη, 22 Οκτωβρίου 2019

ΜΙΑ ΣΤΑΣΗ ΕΔΩ, ΜΙΑ ΣΤΑΣΗ ΕΚΕΙ



ΠΟΛΙΤΕΣ ΕΙΣ ΤΩΝ ΙΔΕΩΝ ΤΗΝ ΠΟΛΗ




αν είσαι στο σκαλί το πρώτο, πρέπει/ να ‘σαι υπερήφανος κι ευτυχισμένος./ Εδώ που έφθασες, λίγο δεν είναι·/ τόσο που έκαμες, μεγάλη δόξα./ Κι αυτό ακόμη το σκαλί το πρώτο/ πολύ από τον κοινό τον κόσμο απέχει./ Εις το σκαλί για να πατήσεις τούτο/ πρέπει με το δικαίωμά σου νάσαι/ πολίτης εις των ιδεών την πόλι». Αυτά, μεταξύ των άλλων, μάς λέει ο Κ.Π. Καβάφης στο ποίημά του “Το πρώτο σκαλί”, ότι απάντησε ο Θεόκριτος στον νέο ποιητή Ευμένη, όταν πήγε να του παραπονεθεί ότι το μόνο άρτιο έργο που έχει γράψει τα δυο χρόνια ενασχόλησής του με την ποίηση είναι ένα ειδύλλιο κι αισθάνεται ότι βρίσκεται στο πρώτο σκαλί της υψηλής σκάλας της ποιήσεως, απ’ το οποίο δεν πρόκειται ν’ ανεβεί άλλο.
“Εις των Ιδεών την Πόλη”, ο τίτλος του νέου τμήματος που ίδρυσε η Εταιρεία Κρητικών Σπουδών – Ιδρυμα Γεωργίου και Αρτεμισίας Καψωμένου (στον Πύργο του Αλικιανού), στη Βιβλιοθήκη της, «προκειμένου να συγκεντρώσει εκεί τα έργα των Κρητικών συγγραφέων, παλαιών και νέων». Υστερα απ’ την επιτυχία της εναρκτήριας εκδήλωσης του προγράμματος “Συνάντηση γνωριμίας με τους σύγχρονους ποιητές και πεζογράφους της Κρήτης”, στις 28 και 29 Σεπτεμβρίου 2019. Στο πνεύμα των συγκεκριμένων καβαφικών στίχων. Ολοι οι Κρήτες συγγραφείς έχουν δικαιωματικά τη θέση τους, χωρίς εξαίρεση στο συγκεκριμένο τμήμα της Βιβλιοθήκης του Ιδρύματος Καψωμένου. Εκ των ων ουκ άνευ ότι είναι εν δυνάμει πολίτες “εις των Ιδεών την Πόλη”, και μένει μόνο η “πολιτογράφησή” τους, η… “Καψωμένεια” αντίληψη.
«Συνειδητά ή ασυνείδητα το όνομα “Καψωμένος” φαίνεται να έπαιξε αποφασιστικό ρόλο στις επιλογές μου. Εζησα τα πρώτα παιδικά μου χρόνια μέσα στην ευρύτερη πατρική οικογένεια και ένιωσα πολύ νωρίς τι πάει να πει οικογενειακή παράδοση. Το ουσιαστικότερο στοιχείο αυτής της παράδοσης είναι μια έντονη συνείδηση κοινωνικής αποστολής. Το μάθημα που έμαθα καλύτερα από κάθε άλλο είναι τούτο: υπέρτατη δικαίωση του ανθρώπου είναι να θέτει με ανιδιοτέλεια και αυταπάρνηση τις δυνάμεις και τις ικανότητές του στην υπηρεσία του συνόλου». Αυτά, μεταξύ των άλλων, μου απάντησε ο εμπνευστής, ιδρυτής και πρόεδρος της Εταιρείας του Ιδρύματος των Καψωμένων, ομότιμος καθηγητής του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων Ερατοσθένης Καψωμένος, στην ερώτησή μου «Πόσο βάρυνε και πόσο βαραίνει το επώνυμο “Καψωμένος” στις επιλογές σας», σε μια μεγάλη συνέντευξη που μου έδωσε πριν από 20 χρόνια (βλ. “Χανιώτικα νέα”, 28.3.1999, σελ. 13). Απ’ τους πιο ξεχωριστούς πολίτες της Πόλεως των Ιδεών, μια ζωή ο Ερατοσθένης Καψωμένος…
ΤΟ ΕΝΟΡΙΑΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΝΤΥΣΣΕΛΝΤΟΡΦ



«Ο Θεός ευδόκησε να γίνει και να λειτουργεί στην πρωτεύουσα της Βόρειας Ρηνανίας – Βεστφαλίας, Ντύσσελντορφ, το Ενοριακό Κέντρο ΑΘΗΝΑΓΟΡΑΣ Α’ στη διεύθυνση Am Schonenkamp 1, 40599 Dusseldorf. Είναι καρπός ευκλεής της υποδειγματικής συνεργασίας της πόλης του Ντύσσελντορφ, της τοπικής κυβέρνησης και των αδελφών χριστιανικών Εκκλησιών με την ενορία του Αγίου Αποστόλου Ανδρέου και απόλυτα απαραίτητο για το έργο της. Αυτό, όμως, δε σημαίνει ότι όλα έγιναν αυτόματα. Από το όραμα μέχρι την πραγματοποίηση του κάθε έργου υπάρχει πάντα απόσταση και απαιτούνται πίστη και υπομονή, προσευχές και δάκρυα, ανεξικακία και αισιοδοξία, αγάπη και συγχώρηση, αγώνες και θυσίες, βοήθεια Θεού και ανθρώπων». Η πρώτη παράγραφος απ’ τον πρόλογο του βιβλίου “Το Ενοριακό Κέντρο Ντύσσελντορφ” (Έκδοση Ενορίας Αγίου Ανδρέου Ντύσσελντορφ, 2019) που έγραψε ο π. Ιωάννης Ψαράκης. 
Και σαν μυθιστόρημα διαβάζεται το 274 ιδιαίτερα επιμελημένων σελίδων περί ου ο λόγος σ’ αυτήν τη στάση, βιβλίο. Κυρίως, όμως, σαν μαρτυρία ενός έργου που μας παραπέμπει διαρκώς στο θαύμα αλλά και στη λάμψη της ορθοδοξίας.Ευλογία για μένα η ξενάγησή μου στο Ναό του Αγίου Ανδρέα στο Ντύσσελντορφ και στο παραδίπλα Ενοριακό Κέντρο, ένα έργο που πρεπίζει την Ελλάδα και την Ορθοδοξία, από τον εμπνευστή και δημιουργό τους εκ Καμπανού Σελίνου ορμώμενο παπά – Γιάννη Ψαράκη (βλ. σχ. δημοσίευμα στη στήλη “Αυτός ο τόπος ο Μικρός ο Μέγας”, “Χ.Ν.” 26.10.05).Ευλογία, όμως, και η ξενάγ/ησή μου μέσα από τις σελίδες του βιβλίου. Και καλός συγγραφέας ο παπά – Γιάννης, πολλώ δε μάλλον όταν το γράψιμό του είναι βιωματικό…
Χανιώτικα νέα (Τρίτη, 22.10. 2019)

http://www.haniotika-nea.gr/polites-eis-ton-ideon-tin-poli/

Δευτέρα, 21 Οκτωβρίου 2019

ΣΤΑΣΕΙΣ (ΒΙΒΛΙΟ)

ΜΑΡΚΟΣ ΣΕΛΙΑΝΑΚΗΣ: ΚΑΠΟΙΑ ΣΥΝΤΟΜΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΓΙΑ ΤΟΝ Β. ΚΑΚΑΤΣΑΚΗ
(ΟΜΙΛΙΑ ΣΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΤΩΝ "ΣΤΑΣΕΩΝ" ΤΟΥ Β. ΚΑΚΑΤΣΑΚΗ,  ΣΤΙΣ 16.9.19)* 



(ΦΩΤΟ: Ο συντονιστής της παρουσίασης Μάρκος Σελιανάκης, Γραμματέας του Κοινωφελούς Ιδρύματος "Αγία Σοφία" δεξιά. Από αριστερά οι δου κεντρικοί ομιλητές: Μιχάλης ανδριανάκης και Παρασκευάς Περάκης) 

Τον αγαπητό Βαγγέλη λίγο πολύ τον γνωρίζουμε όλοι. Είτε επειδή έχουμε διαβάσει κάποιο ποίημά του, κάποιο κείμενό του, κάποιο άρθρο του στα «Χανιώτικα νέα», είτε επειδή τον έχουμε απολαύσει σε κάποια από τις αναρίθμητες εκδηλώσεις  δικές του ή άλλων, που έχει κάνει κατά καιρούς. Εγώ θα ήθελα να σας αναφέρω πολύ σύντομα κάποια βασικά στοιχεία.
                                   Μάρκος Σελιανάκης

ΟΛΟΚΛΗΡΗ Η ΟΜΙΛΙΑ 

Φίλοι και φίλες, σας καλωσορίζουμε στην αποψινή μας εκδήλωση στην οποία θα παρουσιάσουμε το βιβλίο «Μια στάση εδώ, μια στάση εκεί», έκδοση της εφημερίδας «Χανιώτικα νέα» του καλού μας φίλου και εκλεκτού Αποκορωνιώτη Βαγγέλη Κακατσάκη, ο οποίος είναι διαχρονικός συνεργάτης και συμπαραστάτης του Κοινωφελούς Ιδρύματος «Αγία Σοφία».
         Πριν συνεχίσω θα ήθελα να σας ενημερώσω για την απουσία του π. Μιχάλη Βλαβογιλάκη, Δ/ντη του ιδρύματος, ο οποίος είχε αναλάβει τον συντονισμό της εκδήλωσης, αλλά λόγω απρόβλεπτου κωλύματος δεν μπόρεσε να παρευρεθεί και για τον λόγο αυτό τον αντικαθιστώ εγώ.
         Τον αγαπητό Βαγγέλη λίγο πολύ τον γνωρίζουμε όλοι. Είτε επειδή έχουμε διαβάσει κάποιο ποίημά του, κάποιο κείμενό του, κάποιο άρθρο του στα «Χανιώτικα νέα», είτε επειδή τον έχουμε απολαύσει σε κάποια από τις αναρίθμητες εκδηλώσεις  δικές του ή άλλων, που έχει κάνει κατά καιρούς. Εγώ θα ήθελα να σας αναφέρω πολύ σύντομα κάποια βασικά στοιχεία.
         Αποκορωνιώτης και δη Νιππιανός ο Βαγγέλης. Απόφοιτος Μαρασλείου Παιδαγωγικής Ακαδημίας, με μετεκπαίδευση στις Επιστήμες της Αγωγής. Σχεδόν σαράντα χρόνια δάσκαλος όπως μας πληροφορεί και ο ίδιος στο βιογραφικό που υπάρχει στο εν λόγω βιβλίο. Δάσκαλος και λογοτέχνης. Αυτές οι δύο ιδιότητες ακολουθούν συνήθως το όνομά του. Ο Βαγγέλης ξεκίνησε να ασχολείται με τη λογοτεχνία ήδη από τα γυμνασιακά του χρόνια και ως φοιτητής ξεκίνησε την ενασχόλησή του με τη δημοσιογραφία. Από τα μέσα της δεκαετίας του ’70 έγινε μόνιμος συνεργάτης της εφημερίδας Χ.Ν. Στολίδι των Χανίων η εφημερίδα, στολίδι της εφημερίδας ο Βαγγέλης, μαζί και με τους άλλους συνεργάτες βέβαια.

ΑΛΛΑ ΒΙΒΛΙΑ ΤΟΥ ΒΑΓΓΕΛΗ:


Τα άλογα του χρόνου (ποιήματα), Κίσαμος, 1973. ΚΑΖΟΒΑΡ (ποιήματα),  εκδ. “ΦΙΛΙΠΠΟΤΗ”,  Αθήνα, 1987  (2 εκδόσεις). Όταν γίνεις ποίημα (ποιήματα), εκδ. “Πολιτιστική Εταιρεία ΚρήτηςΠυξίδα της Πόλης”, Χανιά, 2013. Τα γράμματα της Παναγίας (πεζά), Έκδοσις Ιεράς Μητροπόλεως Κισάμου και Σελίνου, Κίσαμος, 2013. Στα πεταχτά (Επιλογή από το 2012), Κοινωφελές Ίδρυμα Αγία Σοφία, Χανιά, 2013 ΚΑΖΟΒΑΡ (ποιήματα),  εκδ. «ΠΥΞΙΔΑ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ»  (με ζωγραφικά ανάγλυφα του Γιάννη Π. Μαρκαντωνάκη), Χανιά, 2014 Όπως το ψωμί (ποιήματα),  εκδ. ΠΥΞΙΔΑ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ, Χανιά, 2018
       

  Τελειώνοντας θα ήθελα να αναφερθώ και σε μια άλλη πτυχή της προσωπικότητας του Βαγγέλη. Σ’ αυτήν της κοινωνικής του ευαισθησίας. Τα έσοδα από τις πωλήσεις του παρόντος βιβλίου δόθηκαν κατά την πρώτη παρουσίαση -που πραγματοποιήθηκε στο Πολιτιστικό Κέντρο της Μητρόπολης στις 28 Ιανουαρίου και που διοργάνωσε η Εκκλησιαστική Σχολή Κρήτης σε συνεργασία με την εφημερίδα «Χανιώτικα νέα»- για της ανάγκες της Εκκλησιαστικής Σχολής. Ενώ τα έσοδα από τις πωλήσεις της σημερινής εκδήλωσης θα διατεθούν αποκλειστικά στο πρόγραμμα Βοήθεια στο σπίτι του ιδρύματος «Αγία Σοφία». Επίσης, ίσως πολλοί να μην το γνωρίζετε, αλλά αξίζει να αναφερθεί ότι τα έσοδα από τις πωλήσεις των άλλων βιβλίων του Βαγγέλη προσφέρονται για τις ανάγκες των φιλόπτωχων συσσιτίων της Σπλάντζιας.
         Για όλα αυτά και για πολλά ακόμα οφείλουμε να ευχαριστήσουμε θερμά τον Βαγγέλη, ο οποίος πρώτα απ’ όλα είναι άνθρωπος. Ανήσυχος και ευαίσθητος. Να ‘σαι καλά Βαγγέλη, Άνθρωπε και Ποιητή.      

* Εισαγωγική ομιλία
                                                          

Κυριακή, 20 Οκτωβρίου 2019

ΠΟΙΗΣΗ


ΚΑΤΑΝΤΙΑ




Φαλακρά γερόντια, ξεδοντιασμένα,
οι πάλλαι ποτέ μεγάλες λέξεις,
ξεθωριασμένες, άθλιες, με βακτηρίες,
παρελαύνουν, μπροστά
στ’ ανελέητα νήπια ερωτηματικά,
τους επίσημους της νεότητας.

Τρεμάμενες, σκονισμένες,
προσέρχονται μπροστά
στην εξεταστική επιτροπή∙
κι εκλιπαρούν έναν βαθμό,
γύρω εκεί… στη «βάση».

ΒΑΓΓΕΛΗΣ Θ. ΚΑΚΑΤΣΑΚΗΣ
("ΚΑΖΟΒΑΡ", Γ ΈΚΔΟΣΗ, "ΠΥΞΙΔΑ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ", ΧΑΝΙΑ, 2014)





Σάββατο, 19 Οκτωβρίου 2019

ΠΑΙΔΟΤΟΠΟΣ

11ο ΔΗΜ. ΣΧ. ΧΑΝΙΩΝ
Η ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΤΡΙΤΗΣ ΗΛΙΚΙΑΣ ΣΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΜΑΣ



Καλοί μου φίλοι, καλό Σαββατοκύριακο!
Χάριν των μαθητών επιμένουν να υπάρχουν οι δάσκαλοι που τιμούν το λειτούργημά τους… Η κύρια σκέψη που έκανα ενώ διάβαζα το σχετικά με τον εορτασμό της Παγκόσμιας Ημέρας Τρίτης Ηλικίας, κείμενα του δασκάλου Γιώργου Κανδαράκη και τεσσάρων μαθητών της Ε’ τάξης του 11ο Δημ. Σχ. Χανίων, που φιλοξενούνται διανθισμένα με φωτογραφίες και ζωγραφιές στον σημερινό Παιδότοπο. Σ’ αυτήν θα μείνω και δεν θα επεκταθώ περισσότερο. Τα που “έλαβαν χώρα” τα λένε, άλλωστε, τόσο όμορφα και τόσο παραστατικά ο και καλός μου φίλος κι εκλεκτός συνεργάτης μου στο 5ο Δημ. Σχ. Χανίων Δάσκαλος και τα τέσσερα παιδιά…
Συγχαρητήρια και στο Σχολείο (ειδικά στον Γιώργο Κανδαράκη και στη δασκάλα του άλλου τμήματος Γωγώ Ασγουδάκη) για την πρωτοβουλία! Πάντα άξιες Μαρία Κληματσάκη, διευθύντρια του 11ου Δημ. Σχ. Χανίων, και Μελίτα Τσαγράκη, εργοθεραπεύτρια του Γηροκομείου! Πάντα ωραίοι ως Έλληνες Δάσκαλοι, καλοί μου συνάδελφοι, Σταμάτη Αποστολάκη και Μανόλη Βολουδάκη! Και του χρόνου με υγεία!
Σας χαιρετώ με αγάπη όλους
Βαγγέλης Θ. Κακατσάκης,
δάσκαλος




Ημέρα τρίτης ηλικίας σήμερα, 1η του Οκτώβρη και Γιαγιάδες -Παππούδες του Γηροκομείου Χανίων στο σχολείο μας (11ο δημοτικό Χανίων), σε ένα πολύ ιδιαίτερο μάθημα, γιορτή της ζωής με πολύτιμες εμπειρίες βιωμάτων παιδικής - σχολικής ηλικίας, από τροφίμους του Γηροκομείου Χανίων στη Χαλέπα, συνοδευόμενους από εργαζόμενους υπό την κυρία Μελίτα, εργοθεραπεύτρια του καταστήματος! Μια ξεχωριστή "παράσταση" διδασκαλίας  ανθρώπινων αξιών με πρωταγωνιστές τους παππούδες, τις γιαγιάδες ,τους μαθητές μας, υπό την σκηνοθεσία και καθοδήγηση της διευθύντριας μας Μαρίας Κληματσάκη και τη διδακτική πρωτοβουλία των άξιων συνταξιούχων δασκάλων κ. Αποστολάκη Σταμάτη και κ. Βολουδάκη Μανώλη και με συμπαραστάτες δασκάλους του σχολείου μας! Τα χέρια μιας ζωής αγκάλιασαν τα τρυφερά των μαθητών μας και μεταλαμπάδευσαν μηνύματα , ενώ ανταλλάχτηκαν δώρα αγάπης και αποδοχής! και του χρόνου με υγεία!
Ο δάσκαλος της Ε2 Τάξης Γιώργος Κανδαράκης
(Εμπλεκόμενη  η δασκάλα της Ε1 Τάξης Γωγώ Ασγουδάκη)

 Η μέρα ήρθε! Οι άνθρωποι της τρίτης ηλικίας ήρθαν στο σχολείο μας. Ήταν δύο κύριοι και μία κυρία.Ο ένας από αυτούς ήταν δάσκαλος στα πιο παλιά χρόνια. Μας είπε για τις εμπειρίες του όταν δούλευε. Ήταν  ενδιαφέρον γιατί έμαθα πόσο τυχεροί είμαστε τώρα. Πολλά έχουν αλλάξει! Μια πολύ σημαντική διαφορά είναι ότι πριν υπήρχαν σχολικοί κήποι,που φύτευαν οι μαθητές λαχανικά. Όταν τα μάζευαν, τους επιτρέπονταν να τα παίρνουν σπίτι και να τα φυτεύουν στα χωράφια τους. Αυτό ήταν υποχρεωτικό για όλους τους μαθητές, γιατί θα τους μάθαιναν πώς να προσέχουν τους εαυτούς τους. Τώρα τα πράγματα έχουν αλλάξει! Πολλοί άνθρωποι απλά πάνε να ψωνίσουν. Είναι ευκολότερο αυτό από το να τα φυτέψουν οι ίδιοι.    Ήμουν πολύ στενοχωρημένος όταν έφυγαν , γιατί ήξερα ότι είχα και άλλα να μάθω από αυτούς.  Ελπίζω να έρθουν ξανά!
Ζαχαρίας Καβρουλάκης  (Ε1) 
    






Το 11ο δημοτικό σχολείο Χανίων γιόρτασε φέτος την παγκόσμια ημέρα τρίτης ηλικίας, φιλοξενώντας στο χώρο του ηλικιωμένους ,οι οποίοι στεγάζονται στο δημοτικό γηροκομείο της περιοχής μας. Στιγμές χαράς πρόσφεραν σε μαθητές αλλά και σε εκπαιδευτικούς οι ηλικιωμένοι κύριοι και κυρίες χαρίζοντας το χαμόγελο τους,την ζεστασιά τους αλλά και τις ιστορίες τους.Μας ταξίδεψαν σε μια άλλη εποχή καθώς μας διηγούνταν τις ιστορίες τους. Μας μίλησαν για την τότε εκπαίδευση , τα παιχνίδια, τις δυσκολίες αλλά και τις χαρές εκείνης της εποχής. Οι περιγραφές τους ήταν τόσο ζωντανές και γλαφυρές που λες και είχαμε κάνει ένα ταξίδι στο χρόνο.  Καθώς έβλεπα αυτούς τους ανθρώπους να χαμογελούν, ένιωθα ηρεμία,συγκίνηση και κάτι μοναδικό που υπάρχει πάνω τους, κάτι που δεν το έχουν όλοι σήμερα.Είχαν μέσα τους καλοσύνη και αγάπη που την πρόσφεραν απλόχερα και σε άτομα που δεν γνωρίζουν.   Ήταν μια πολύ όμορφη εμπειρία, καθώς είχαν την ευγενή καλοσύνη να μας μοιράσουν δώρα στον καθένα μας ξεχωριστά. Προτείνω σε όλους να επισκεφτείτε έναν ξενώνα ηλικιωμένων ή να ακούσετε ιστορίες από τους ίδιους τους ηλικιωμένους συγγενείς σας , για να νιώσετε όπως νιώσαμε εμείς , οι μαθητές του 11ο Δημοτικού Σχολείου Χανίων. Ευχαριστούμε θερμά τη διευθύντρια του σχολείου μας, κυρία Μαρία Κλιματσάκη,  για αυτή την όμορφη εμπειρία που μας χάρισε.
Κατερίνα Τριπολιτσιώτη (Ε1)







Σήμερα ήρθαν στην τάξη μας τρεις ηλικιωμένοι από το Γηροκομείο Χανίων με τους νεότερους συνοδούς τους και την υπεύθυνη της φροντίδας τους, η οποία μας είπε πώς λειτουργεί το Γηροκομείο Χανίων, που βρίσκεται στην συνοικία της Χαλέπας. Ο δάσκαλός μας, μάς σύστησε τον κύριο Μανώλη Βολουδάκη, που ήταν κι αυτός δάσκαλος, αλλά λόγω ηλικίας είχε πάρει σύνταξη. Ο κύριος Μανώλης μας μίλησε για πολλά: Για την ζωή του ως δάσκαλος, πώς λειτουργούσαν τα σχολεία παλιά και για τη δύσκολη περίοδο της κατοχής. Συζητήσαμε με όλους και κάναμε ερωτήσεις για τη ζωή των παππούδων και των γιαγιάδων. Η γιαγιά Μαρία, που ήταν κι αυτή εκπαιδευτικός, μας μίλησε κι εκείνη για τα παλιά σχολεία και για το πόσο αγαπάει τα παιδιά. Όλοι συγκινηθήκαμε! Ο παππούς κ. Νίκος με συμπαθητικό τρόπο, μας είπε για το χωριό του και για το σχολείο του. Λίγο πριν τελειώσει αυτό το ιδιαίτερο μάθημα οι επισκέπτες μας, μας μοίρασαν δωράκια. Ένα πουγκί με ένα μολύβι, μία γόμα, λίγες καραμέλες και μια κάρτα με την αγάπη τους. Όμως κι εμείς ανταποδώσαμε τα δώρα. Λίγο αργότερα ,μετά το διάλειμμα, μαζευτήκαμε στο γραφείο των δασκάλων και η κυρία Μαρία Κληματσάκη, η διευθύντριά μας, μας έδωσε ζωγραφιές μικρότερων μαθητών του σχολείου μας και άλλα αναμνηστικά και τα προσφέραμε στους παππούδες και στις γιαγιάδες, καθώς και στους συνταξιούχους δασκάλους, που είχαμε καλέσει. «Δεν ξέρετε πόσο ευτυχισμένους μας κάνετε», μας είπαν. Ήμουν κι εγώ πολύ χαρούμενη, που έδινα χαμόγελα σε όλους!   Δανάη Συροκάκη (Ε2)






Όλοι έχουμε γιαγιάδες και παππούδες, που μας αγαπάνε πολύ! Στο σχολείο μας ήρθαν κάποιοι από αυτούς, από το Γηροκομείο Χανίων, για να μας μιλήσουν για τα παλιά τα χρόνια, όταν ήταν οι ίδιοι μαθητές και παιδιά, στην παγκόσμια ημέρα για την Τρίτη ηλικία, την 1η του Οκτώβρη.  Τους άκουγα με μεγάλη προσοχή, γιατί δεν είχα ξανά ακούσει ανθρώπους  με τόσο πλούσια εμπειρία, σε ειρηνική και εμπόλεμη περίοδο!Μας είπαν ότι τα σχολεία στην εποχή τους δεν ήταν όπως τα σημερινά, αλλά με πολλές δυσκολίες και να επικρατεί μεγάλη αυστηρότητα.  Ο κύριος Μανώλης Βολουδάκης, συνταξιούχος δάσκαλος που παρευρέθηκε στην τάξη μας και βοήθησε στην υποδοχή παππούδων και γιαγιάδων, μας εξήγησε: Τα παιδιά έγραφαν με πένα και μελάνι σε παπύρους, ενώ όποιος  μιλούσε στην τάξη δεχόταν τιμωρία με τη «βίτσα». Δύσκολα ήταν και τα χρόνια του πολέμου με τη φτώχεια και τον αγώνα για επιβίωση.Μια γιαγιά, η κυρία Μαρία, δίδασκε κι αυτή παιδιά, με πολλή αγάπη. Κάθε τι που μας είπαν οι παππούδες για τα παλιά μας εντυπωσίασε. Με την εμπειρία της φιλοξενίας στην τάξη μας παππούδων και γιαγιάδων σε ένα πολύ διαφορετικό μάθημα, κατάλαβα ότι παλαιότερα υπήρχε διαφορετική νοοτροπία και κουλτούρα, ιδιαίτερα στο σχολείο.
Αναστάσιος Τομαράς (Ε2)


Χανιώτικα νέα (Σάββατο, 19.10.2019)



Παρασκευή, 18 Οκτωβρίου 2019

ΜΙΑ ΣΤΑΣΗ ΕΔΩ, ΜΙΑ ΣΤΑΣΗ ΕΚΕΙ

ΣΤΟ ΘΕΑΤΡΟ "ΙΛΙΣΙΑ" ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΕΡΑΚΗ

Να ’μαι, λοιπόν, στο θέατρο “Ιλίσια”, το βράδυ της προπερασμένης Κυριακής 6 Οκτωβρίου, μισή ώρα πριν αρχίσει η παράσταση του έργου του Ιψεν “Αρχιμάστορας Σόλνες” σε μετάφραση – διασκευή και σκηνοθεσία της Αθανασίας Καραγιαννοπούλου. Ο κύβος είχε ριφθεί στα Χανιά, πέντε μέρες πριν, όταν είδα, εντελώς τυχαία, στο διαδίκτυο, ότι στην περί ης ο λόγος παράσταση που θα έκανε πρεμιέρα την προηγούμενη μέρα, έπαιζε, δίπλα στον Γρηγόρη Βαλτινό και μαζί με πέντε άλλους λαμπρούς ηθοποιούς (την Κατερίνα Λέχου, τον Αντίνοο Αλμπάνη, την Ιώβη Φραγκάτου, την Κατερίνα Κρέπη και τον Κώστα Καστανά) και ο δικός μας Μιχάλης Αεράκης. Αδιανόητο για μένα να είμαι στην Αθήνα και να μην πάω να τον δω επί σκηνής. Χρεώστης κι εγώ, όπως κι όλη η Κρήτη στον εξ Ανωγείων ορμώμενο ιστορικό καλλιτεχνικό διευθυντή του Δημοτικού Περιφερειακού Θεάτρου της. Για όλα όσα πρόσφερε λειτουργώντας το θεατρικό “εμείς” του τόπου μας για 17 χρόνια, με άκρα συνέπεια, απόλυτη εντιμότητα και πολύ πάθος. Κατά κοινή ομολογία…
Κατάμεστη η τεράστια αίθουσα. Ούτε για δείγμα μια κενή θέση. Τεράστιο το ενδιαφέρον του κοινού δείχνουν οι ηλεκτρονικές κρατήσεις, εξασφαλισμένη, η “μακροημέρευση” της παράστασης, θα πληροφορηθώ αργότερα στο διαδίκτυο. Εγγύηση ποιότητας στον χώρο του θεάτρου, το όνομα “Γρηγόρης Βαλτινός”, που ξέρει μια ζωή να επιλέγει έργα και συνεργάτες. Εργα όπως ο “Αρχιμάστορας Σόλνες”, που είναι το ωραιότερο έργο του Ιψεν και ηθοποιούς, όπως τον Μιχάλη Αεράκη, με τον… αέρα του οποίου “πετούσε”, για χρόνια το ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ.Κ., πώς να μην το σκεφτώ κι αυτό; Το κουδούνι χτυπά για τρίτη φορά, η παράσταση αρχίζει. Και ιδού ο Μιχάλης Αεράκης επί σκηνής, στον ρόλο ενός αρχιτέκτονα που έχει παραχωρήσει το γραφείο του στον αρχιμάστορα Σόλνες (Γρηγόρης Βαλτινός) δίπλα στον οποίο εργάζεται ο γιος του (Αντίνοος Αλμπάνης)… Νεκρική σιγή στην πλατεία. Και μύγα να πετάξει θ’ ακουστεί, σκέφτομαι… Ο Σόλνες παλεύει με την τρέλα των τύψεων που έχει για το παρελθόν και τη γυναίκα του (Κατερίνα Λέχου). Ο γιατρός του (Κώστας Καστανάς) δεν είναι ικανός να τον επαναφέρει στα ίσα του κι αυτός τρέμει πάντα στην ιδέα πως κάποιος νεότερος θα τον αντικαταστήσει αλλά και στο ύψος των πύργων που κτίζει. Θα τον επαναφέρει στην τάξη ο έρωτας που τρέφει για την αρραβωνιαστικιά (Κατερίνα Κρέπη) του νεαρού ή μήπως η νεαρή Χίλντα (Ιώβη Φραγκάτου) που εισβάλλει στη ζωή του και στη ζωή των άλλων; Με ρυθμούς ψυχολογικού θρίλερ η εξέλιξη της ιστορίας. Μιας ιστορίας που αισθάνεσαι την ανάγκη να την ξαναδείς, έτσι όπως δίνεται με τους συγκεκριμένους ηθοποιούς με τους φωτισμούς του Λευτέρη Παυλόπουλου, τα σκηνικά του Γιάννη Μουρίκη και τα κουστούμια του Γιώργου Σεγρεδάκη…
Ίψεν είναι αυτός! «Ερωτεύεσαι τους ήρωες, αγωνιάς για την μοίρα τους, ανασύρεις δικές σου μνήμες και δικές σου τύψεις, καταδικάζεις πράξεις και συγχωρείς αδυναμίες. Ο Αρχιμάστορας Σόλνες διαπράττει ύβρι: θέλει να φτάσει ψηλά στον Θεό και ίσως να πάρει τη θέση του. Εχω συναντήσει τον Σόλνες. Τον γνωρίζω. Ξέρω πως ο έρωτας θα τον λυτρώσει και η φύση θα τον εκδικηθεί, αφήνοντας τους γύρω του θριαμβευτές». Τα που γράφει για τον “Αρχιμάστορα Σόλνες” η Αθανασία Καραγιαννοπούλου, που ειρήσθω εν παρόδω, προέρχεται από το θέατρο Τέχνης.
Κάποτε, ύστερα από δυο ώρες και κάτι, και μ’ ένα μικρό διάλειμμα ενδιάμεσα, η παράσταση τελειώνει και το κοινό “αποθεώνει” τους πρωταγωνιστές, που υποκλίνονται ξανά και ξανά. Σαν «έτοιμος από καιρό, σαν θαρραλέος», μου έρχεται στο νου ο στίχος του Κ.Π. Καβάφη απ’ το ποίημά του “Απολείπειν ο Θεός Αντώνιον” και τον σημειώνω στο μπλοκάκι μου, κοιτάζοντας έντονα τον Αεράκη, που βέβαια δεν με βλέπει. Αυτόν αφορά. Αναρωτιέμαι πώς αισθάνεται, πώς βιώνει την αναγκαστική επιστροφή του στην τέχνη που υπηρέτησε πριν αναλάβει την καλλιτεχνική διεύθυνση του ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ.Κ., ύστερα απ’ την περιπετειώδη μη “επιλογή” του για να το πω “κομψά”…


Και βέβαια, πήγα στα καμαρίνια μετά την παράσταση με τους… βασιλικούς μου, που τους έφερα επί τούτου από τα Χανιά. «Ηρθα προπάντων για τον Αεράκη», λέω, μισογελώντας, μεταξύ σοβαρού και αστείου στον Γρηγόρη Βαλτινό, που τον συναντώ πρώτο απ’ όλους κι αυτός χαμογελά πλατιά. Σχέση ζωής αδελφική η φιλία τους. Μυρίζουν οι βασιλικοί… Οχι πάντως όπως μυρίζει η φιλία, η ανθρωπιά και το καλό θέατρο. Δεν το συζητώ ότι θα ξαναδώ τον “Αρχιμάστορα Σόλνες”, όταν ξανάρθω στην Αθήνα.
Χανιώτικα νέα (Παρασκευή, 18.10.2019)

Πέμπτη, 17 Οκτωβρίου 2019

ΟΠΩΣ ΤΟ ΨΩΜΙ (ΧΑΛΚΙΔΑ)

ΣΤΟΝ ΔΑΣΚΑΛΟ ΠΟΙΗΤΗ ΒΑΓΓΕΛΗ ΚΑΚΑΤΣΑΚΗ ΟΦΕΙΛΟΜΕΝΟΣ ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΣ* 



ΕΚΔΗΛΩΣΗ Σην πρώτη σειρά  από αριστερά ο Βαγγέλης Κακατσάκης και τέσσερις πρώην πρόεδροι της ΔΟΕ: Ο κεντρικός ομιλητλης Χριστόφορος Κορυφίδης, ο Χαράλαμπος Καλύβας, που χαιρέτισε, ο Κομνηνός Μαντάς και ο Δημήτρης Μπράτης.
  
Από το Χαραλαμπο Καλύβα, πρώην Πρόεδρο της Δ Ο Ε.
https://www.facebook.com/stavros.petrakis.3/videos/10157654867519721/

Αγαπητέ συνάδελφε Βαγγέλη 

   Μπροστά σε πυκνό ακροατήριο δεσμεύτηκα να παραστώ στην προς τιμήν σου εκδήλωση του Συλλόγου Δασκαλων και Νηπιαγωγών Χαλκιδας.
Σου το χρωστούσα από καιρό.
   
Σταχυολογώντας ελάχιστα ψήγματα απ' το θησαυρό του βιβλίου σου " ΜΙΑ ΣΤΑΣΗ ΕΔΩ, ΜΙΑ ΣΤΑΣΗ ΕΚΕΙ", χαιρετίζω την αποψινή παρουσία σου με τα εξής :
   * Οταν έκθαμβος ακούς τη μάνα σου να τραγουδά το "Αγιε μου Γιώργη, αφέντη μου, ομορφοκαβαλάρη"και εκστομίζεις εκείνο το μαγικό " α ", που το κατασκηνώνεις στο πιο φωτεινό διαμερισμα του νου σου!!
    * Οταν κάθε βράδυ το προσκεφάλι σου δονεί η μελωδία της ποίησης του Παλαμά, του Ελύτη, του Ρίτσου, του Σεφέρη.
    * Οταν, δασκαλος εσύ, παντα σωπαίνεις για ν' αφήνεις το παιδί ν' ακούσει το πουλί,
     * Οταν, ποιητής εσύ, καλείσαι απ' τα "πεμπτάκια" και τα "εκτάκια" να τα μιλήσεις για ποίηση και στο τέλος φεύγεις μαθαίνοντας ποίηση απ' αυτά, μια ποίηση που ξεπηδούσε από τους θερμοπίδακες των δικών σου ποιητικών σωθικών για να κατακλύσει το δικό τους ποιητικό οίστρο,
    *Οταν, με έντιμο τρόπο πείθεις ότι αγαπάς και σέβεσαι την παιδικη ψυχή κι αυτή απλόχερα σου δίνεται ξεφωνίζοντας : " Κάνε με ότι θέλεις!! Τώρα είσαι ο βασιλιάς των ονείρων μου! "
    *Οταν συμβαίνουν όλ' αυτά, τότε, καταθέτεις διαπιστευτήρια μεγάλου ποιητή!..
      
ΒΑΓΓΕΛΗΣ ΚΑΚΑΤΣΑΚΗΣ : Δάσκαλος της λα'ι'κής παιδείας. Αγωνιστής αφιερωμένος στις πανανθρώπινες αξίες της αγάπης για το συνάνθρωπο, της υπεράσπισης του δίκιου!! Του δίκιου που αρχίζει απ' το ψωμί και φτάνει ως την ελευθερία και την ειρήνη του κόσμου! Αξίες που του κληροδοτήθηκαν από τις παρακαταθήκς του Παππού, του Μητροπολίτη Ειρηναίου Γαλανάκη.
    ΒΑΓΓΕΛΗΣ ΚΑΚΑΤΣΑΚΗΣ : Ο πνευματικός άνθρωπος που έκανε σπίτια του τις λέξεις, τις πιο απλές λέξεις!! Για να στολίσει μ' αυτές ακατάλυτες αξίες, όπως : Παιδεία, Δημοκρατία, Ελευθερία, Κοινωνική Δικαιοσύνη, Εθνική Ιστορία, Λα'ι'κή Παράδοση, κάθε τι που κάνει τον άνθρωπο να ξεχωρίζει.
    ΒΑΓΓΕΛΗΣ ΚΑΚΑΤΣΑΚΗΣ : Ο Δάσκαλος της συλλογικής δράσης με μεγάλη προσφορά στο δασκαλικό κίνημα.Ο συγγραφέας, ο δημοσιογράφος, ο ποιητής. Ο θεράπων, ο υπηρέτης όλων των ειδών του λόγου. Ο μελετητής της ανθρώπινης ψυχής, ο ες αεί προς τα άνω θρώσκων!.
     Ο μεγάλος Παντελής Πρεβελάκης, μιλώντας για ποίηση μας θυμίζει : Για να δρέψεις αληθινές ποιητικές δάφνες, πρέπει πρώτα να σκορπίσεις αληθινά ποιητικά ρίγη! Ο Βαγγέλης δεν έχει ανάγκη από άλλες ποιητικές δάφνες. Του παρασχέθηκαν κατά κόρο στη σαραντάχρονη πορεία του! Πλέον, του αρκεί η πανθομολογημένη αναγνώριση της προσφοράς του στο χώρο των ελληνικών γραμμάτων. Εμείς έχουμε ανάγκη το ποιητικό του έργο. Ενα έργο  που αναριπίζει την ψυχή μας μ' ένα ρίγος που συγκλονίζει.
  Στα χρωστούσα αυτά τα λίγα λόγια Βαγγέλη. Στα χρωστούσα από καιρό. Να είσαι πάντα καλά κι ακάθεκτος να συνεχίζεις.

* Ο χαιρετισμός του πρώην προέδρου της Διδασκαλικής Ομοσπονδίας Ελλάδος(ΔΟΕ) Χαράλαμπου Καλύβα στην ποιητική βραδιά που διοργάνωσε ο σύλλογος Δασκάλων και Νηπιαγωγών Χαλκίδας, στις 7 Οκτωβριου 2019


)
https://mail.google.com/mail/u/0/images/cleardot.gif
https://mail.google.com/mail/u/0/images/cleardot.gif

https://mail.google.com/mail/u/0/images/cleardot.gif
https://www.facebook.com/stavros.petrakis.3/videos/10157654867519721/