ΕΥΘΥΒΟΛΑ ΚΑΙ ΜΗ

ΑΠΟΛΕΙΠΕΙΝ Ο ΘΕΟΣ ΚΡΗΤΗΝ

Γράφει ο Νεκτάριος Ευ. Κακατσάκης 

Η Ελλάς των κόµµα…τιασµένων ιδανικών, σε µια µπαλάντα αισθήσεων και ψευδαισθήσεων! Μια χώρα, της οποίας... χώρα είναι κι η Κρήτη που πλέον όλο και µε πιο γοργούς ρυθµούς χάνει την επί πολλούς αιώνες µοναδική ιστορικότητά της!
Η ιστορία ξαναγράφεται και µέσα σε αυτήν τη δίνη, οι όποιες µάχες δίνονται από κάποιους που τους χαρακτηρίζουν “γραφικούς”, δεν είναι χαµένες, κι ας φαίνονται ως τέτοιες. Τούτη η σύγχρονη αντίσταση σε ένα παιχνίδι από πριν ξεπουληµένο, και καλά στηµένο! Όχι, το δυστύχηµα δεν είναι οι απάτριδες! Το δυστύχηµα είναι όλοι εκείνοι που δεν τους αντιλαµβάνονται αλλά… είναι πιστοί «τοῖς κείνων ῥήµασι πειθόµενοι», αγνοώντας τα ορατά σηµεία και σηµάδια ότι υποστηρίζοντάς τους, ξεπουλούν τα ίδια τους τα παιδιά!
...Ίσως τελικά να έχουµε φτάσει στο έσχατο σηµείο «παράδοσης άνευ όρων»! Είναι τόσα τα όρνια, και οι καλά καµουφλαρισµένοι λύκοι µε προβιές προβάτων, που έχουν διεισδύσει σε τούτον τον τόπο!
...Κι ο στίχος του Αλεξανδρνού ποιητή «Σαν έτοιµος από καιρό, σα θαραλλέος, αποχαιρέτα την, την Αλεξάνδρεια που φεύγει», µια ορατή πλέον αλήθεια και για εµάς εδώ!
Έπρεπε να το περιµένουµε, πως τούτη η στιγµή κάποτε θα έφτανε, να την αποχαιρετήσουµε την… Αλεξάνδρεια!
Εξάλλου, πόσες και πόσες “Αλεξάνδρειες” δεν έχουµε αποχαιρετήσει και εµείς αλλά και άλλοι πριν από εµάς! Πόσες και πόσες “Αλεξάνδρειες” δεν θα αποχαιρετήσουν και όλοι που θα έρθουν µετά από εµάς…(Χανιώτικα νέα, Τετάρτη, 10.6.26)  

ΠΟΙΗΣΗ

 ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΠΑΝΤΩΝ

Σ’ ένα από τα δώματα του ουρανού,

πάντα σε διαφορετική ημερομηνία, 

συναθροίζονται στην ετήσιά τους μάζωξη, 
οι γνωστοί και οι άγνωστοι στους ανθρώπους άγιοι -
κάθε χρονιά και περισσότεροι -
έτσι ως υπήρξαν επί γης, 
λίγο πριν την εκδημία τους.

Έρχεται κι ο ίδιος αυτοπροσώπως ο Χριστός
με την ανθρώπινη υπόστασή του,
μετά της  συνοδείας των αγγέλων του,
για ν’ ακούσει το ανθρώπινο παράπονό των άγνωστων, 
καθήμενος επί του θρόνου του.

Τι δεν έχουν αξιωθεί αυτοί,
έστω μια μνεία του ονόματός των 
στα συναξάρια της εκκλησίας... 

ΒΑΓΓΕΛΗΣ Θ. ΚΑΚΑΤΣΑΚΗΣ ("Τα χελιδόνια του μοναχού, 2020)

ΠΑΙΔΟΤΟΠΟΣ (Η Άρτεμις Πλανάκη στο 5ο Δημ. Χανίων)

Γ' ΤΑΞΗ 5ου ΔΗΜ. ΣΧ. ΧΑΝΙΩΝ

ΔΥΟ ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ ΤΗΣ ΑΡΤΕΜΗΣ ΠΛΑΝΑΚΗ

Καλοί μου φίλοι, καλό Σαββατοκύριακο! 

Για τα παραµύθια «Ανακυκλωσήρωες» και «Ο Γλύκος και η Μοναχούδα» της γνωστής Χανιώτισσας φιλόλογου Άρτεµης Πλανάκη που επισκέφτηκε τα δύο τµήµατα της Γ’ τάξης του 5ου ∆ηµ. Σχ. Χανίων, στις 2 Απριλίου, µας µιλούν οι δασκάλες και τα τριτάκια τους. ∆εν θα το κρύψω ότι µου άρεσαν και τα δύο έτσι όπως τα προσέγγισαν τα παιδιά µε τα κείµενα και τις ζωγραφιές τους.
Συγχαρητήρια και σ’ αυτά και στις δασκάλες τους και βέβαια στη συγγραφέα.

Σας χαιρετώ µε αγάπη όλους!
Βαγγέλης Θ. Κακατσάκης, δάσκαλος - λογοτέχνης

 ΠΡΟΛΟΓΟΣ

Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Παιδικού Βιβλίου (2 Απριλίου), οι μαθητές και οι μαθήτριες της

Γ ́ τάξης και οι δασκάλες τους, υποδέχτήκαμε μια εκλεκτή καλεσμένη: Η συγγραφέας Άρτεμις

Πλανάκη ήρθε στο σχολείο μας και διάβασε δύο παραμύθια της: «Ανακυκλωσήρωες» και «Ο

Γλύκος και η Μοναχούδα». Η αποδοχή της διαφορετικότητας και η φιλία, καθώς και το οικολογικό

πνεύμα αναδείχτηκαν μέσα από αυτά. Προβληματισμός, ιδέες και χρώματα, συνεργασία και

ενεργητική διάδραση με τα βιβλία οδήγησαν στη σύνθεση πρωτότυπων κειμένων και υπέροχων

ζωγραφιών...

Οι δασκάλες Ειρήνη Μαρίνου και Ιωάννα Δασκαλάκη

ΟΙ «ΑΝΑΚΥΚΛΩΣΗΡΩΕΣ” ΣΤΟ Γ1

Μια φορά κι έναν καιρό ήταν οι Ανακυκλωσήρωες που ζούσαν στην Ανακυκλοχώρα, μια

καθαρή πολιτεία. Η πολιτεία αυτή συνόρευε με τη Ρυπαμόλη, που ήταν βρόμικη γιατί εκεί ζούσαν

η Ρύπανση και η Μόλυνση. Μια μέρα στη στάση όπου περίμεναν το ανακυκλοφόρο για να πάνε

στο ανακυκλοσχολείο, μπήκαν από απροσεξία στο Ρυπανσοφόρο που πήγαινε στη Ρυπαμόλη.

Κάθισαν στις θέσεις τους κι όταν είδαν τον οδηγό κατάλαβαν το λάθος τους. Πριν φρενάρει για τα

σύνορα πετάχτηκαν όλοι μαζί απ’ το παράθυρο. Εκείνη τη στιγμή τους είδε ο οδηγός του

ανακυκλοφόρου, σταμάτησε και μπήκαν μέσα. Τους πήγε στο ανακυκλοσχολείο, όπου τους

περίμεναν οι συμμαθητές τους για να χωριστούν στους κάδους. Μάλιστα, τους υποδέχτηκαν με

χαρά και τους ανακήρυξαν ανακυκλωσήρωες επειδή φροντίζουν για να είναι ο πλανήτης

καθαρός.

Μιχάλης Κατάκης, Αλεξάνδρα Θεοδωρουγλάκη, Ηρώ Γαβριλάκη, Σοφία Μαραβελάκη

ΕΝΑ ΑΛΛΟ ΤΕΛΟΣ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΑΠΟ ΤΗ ΦΑΝΤΑΣΙΑ ΤΩΝ ΜΑΘΗΤΩΝ

Μια φορά κι έναν καιρό ήταν οι ανακυκλωσήρωες, ο Άλκης ο Αλουμινούλης, ο Πλάτων ο

Πλαστικούλης, ο Γιάννος ο Γυάλινος, ο Τέρπανδος ο Τετραπάκης κι ο Χάρης ο Χαρτούλης. Όλοι

τους προστάτευαν το περιβάλλον και πήγαιναν κάθε μέρα με το ανακυκλοφόρο στο

ανακυκλοσχολείο. Μια μέρα μπήκαν κατά λάθος στο ρυπανσοφόρο και βρέθηκαν χωρίς να το

καταλάβουν στη Ρυπαμόλη, όπου αρχηγοί εκεί ήταν η Μόλυνση και η Ρύπανση. 

Τους έπιασαν

και τους έδεσαν σ’ ένα ξερό δέντρο. Μόλις αυτές έφυγαν, προσπάθησαν να λυθούν και τα

κατάφεραν κι αμέσως έτρεξαν στην Ανακυκλοχώρα, όπου περίμενε ο οδηγός του

ανακυκλοφόρου και τους πήγε στο ανακυκλοσχολείο.

Δημήτρης Βιδάλης, Λευτέρης Γλυνιαδάκης, Μάνος Βροντάκης, Σάαντ Ραΐντ

«Ο ΓΛΥΚΟΣ ΚΑΙ Η ΜΟΝΑΧΟΥΔΑ» ΣΤΟ Γ2

Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ένας καλόκαρδος λύκος που δεν έτρωγε ζώα. Ήταν χορτοφάγος

και αγαπούσε τα φρούτα. Ντρεπόταν που ήταν διαφορετικός και γι’ αυτό δεν ήθελε να τους

αποκαλύψει το μυστικό του! Οι λύκοι της αγέλης τον ανάγκασαν μια μέρα να φάει κατσικάκια. Ο

καλός λύκος το έκανε παρά τη θέλησή του, όμως μετά ένιωθε πολύ άσχημα και έφυγε μακριά για

να ξεφύγει. Βρέθηκε έξω από μια σπηλιά όπου έμενε η αρκούδα Μοναχούδα, η οποία

συμπάθησε τον λύκο και τον ονόμασε Γλύκα. Η αρκούδα ήταν διαφορετική από τις άλλες

αρκούδες γιατί έτρωγε μόνο μέλι και φρούτα. Αφού μοιράστηκαν τα μυστικά τους, έγιναν φίλοι,

κάθισαν κάτω από έναν πλάτανο και κοίταζαν τη φύση.

Στέλιος Ρεμπουλάκης, Μανώλης Φραντζεσκάκης, Ευαγγελίνα Τσιμπούκη

Η συνέχεια της ιστορίας με τη φαντασία των μαθητών ...

Όταν μοιράστηκαν όλα τους τα μυστικά κατέβηκαν απ’ το βουνό και πήγαν στη λίμνη της

φιλίας για να κάνουν πικνίκ. Καθώς καθόντουσαν τους είδαν οι άλλοι λύκοι και οι άλλες

αρκούδες και τους κυνήγησαν μέχρι το βουνό. Την άλλη μέρα κατέβηκαν ξανά στη λίμνη, τους

είδαν πάλι οι λύκοι και οι αρκούδες αλλά αυτή τη φορά τους πλησίασαν φιλικά. Τους είπαν ότι

ούτε σε αυτούς αρέσει να τρώνε ζώα και ότι το κάνουν επειδή ήθελαν να είναι με παρέα και να

μην τους κοροϊδεύουν. Μετά ο Γλύκας και η Μοναχούδα τους έδωσαν να δοκιμάσουν φρούτα και

τους άρεσαν. Από τότε έγιναν φίλοι και έζησαν όλοι μαζί όμορφα.

Μανόλης Σχετάκης, Αναστάσης Κιούπης, Μαριαλένα Μπιλιανίδη, Κωνσταντίνα Σκαλίδη

Αναστάσης 

Ένα άλλο τέλος μέσα απ’ τη φαντασία των μαθητών

Οι λύκοι έψαχναν τον λύκο γιατί κατάλαβαν το λάθος τους. Δεν έπρεπε να τον αναγκάσουν να

φάει τα κατσικάκια. Μετά από πολύ ψάξιμο τον βρήκαν να τρώει με την αρκούδα και του είπαν

να γυρίσει στην αγέλη. Εκείνος δέχτηκε και τους γνώρισε και τη φίλη του τη Μοναχούδα. Άφησαν

την αρκούδα να επισκέπτεται την αγέλη. Ο λύκος και η αρκούδα έδειχναν στους άλλους λύκους

τι έτρωγαν στο βουνό. Οι λύκοι δοκίμασαν φρούτα και τους άρεσαν, γι’ αυτό σταμάτησαν να

τρώνε μικρά ζώα κι έγιναν χορτοφάγοι. Οι αρκούδες ζήλεψαν και ζήτησαν να μπουν κι αυτές

στην παρέα. Οι λύκοι δέχτηκαν κι έζησαν όλοι μαζί.

Μαρία Συροκάκη, Έλλη Παπαδογιαννάκη, Μαρίλια Σφακιανάκη, Λευτέρης Καρτσωνάκης,

Κατερίνα Θωμαδάκη

(Χανιώτικα νέα , Σάββατο, 6 Μαίου  2026) 

https://www.haniotika-nea.gr/paidotopos-g-taxi-5oy-i-sch-chanion-dyo-paramythia-tis-artemis-planaki/

ΕΥΘΥΒΟΛΑ ΚΑΙ ΜΗ

ΚΑΙ ΦΙΛΟΣΟΦΕΙΝ ... ΚΑΙ ΑΜΠΕΛΟΦΙΛΟΣΟΦΕΙΝ...

Γράφει ο Νεκτάριος Ευ. Κακατσάκης 

Με τέτοια ζέστη ξαφνική και τροµερή, τι να πεις και τι να σκεφτείς; Σήµερα θα το πάµε αλλιώς! Πώς; Με µια ερώτηση! Την παρακάτω: Είναι άραγε το µη χείρον βέλτιστον; Ιδού πεδίο δόξης λαµπρόν για όλους τους φιλοσοφούντες και αµπελοφιλοσοφούντες! Ίσως να πρόκειται για µία από τις πιο συναρπαστικές διαδικασίες αυτή: να προσπαθεί κάποιος να αποδείξει την ισχύ αυτής της φράσης! Και γίνεται ακόµη πιο ενδιαφέρον όταν ο άλλος, ο απέναντι προσπαθεί να αποδείξει το αντίθετο! Ότι δηλαδή το µη χείρον δεν είναι βέλτιστον!

Καµετε και µία αναγωγή στην πολιτική ζωή τούτης της χώρας όπου έχουµε ζήσει και τo µεν και τo δε! Και µάλιστα το δυστύχηµα είναι ότι το επαναλαµβανόµενον είναι... λαού σοφού! Κακή φάρσα; Αναγκαίο κακό; Καθείς ας διαλέξει τι του ταιριάζει!
Τελικά, ίσως και να υπάρχει µία βαθύτερη νοµοτέλεια που µας οδηγεί µονίµως σε αδιέξοδα! Και σε όσα περισσότερα αδιέξοδα οδηγούµαστε, τόσο περισσότερα προβλήµατα δηµιουργούµε στις όποιες µικρές λύσεις µας!
Σίγουρα κάτι τέτοιο θα ήταν και η Λερναία Ύδρα! Το πρόβληµα στην περίπτωσή µας είναι ότι δεν υπάρχει κανένας Ηρακλής, ούτε καν… τσέπης για να επιβληθεί του τέρατος!
Έως τότε; Ποιος ζει και ποιος πεθαίνει! Και αν µε ρωτάς, εκεί βρίσκεται όλη η ουσία!
Κάποιοι θα πεθάνουν δίχως να έχουν ζήσει και κάποιοι θα ζουν πεθαµένοι σε όλη τους τη ζωή! Τυχεροί ή άτυχοι είναι όσοι δεν ανήκουν στους παραπάνω αλλά κοιµούνται τον ύπνο του δικαίου; Ναι και αυτοί υπάρχουν! Κάπου ανάµεσά µας ζουν και αυτοί και κάπου θα τους βρείτε να φιλοσοφούν και να αµπελοφιλοσοφούν ή και όχι!

(Χανιώτικα νέα, (Τετάρτη, 3.6.2026) 

ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ(2026)

 Τ" ΑΓΙΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΥ... 

Στις Πάνω Κατούνες του Νίππους, στα πατρογονικά μου χθες παραμονή, και σήμερα ημέρα του Αγίου Πνεύματος... Στην πρώτη φωτογραφία με τον ξάδελφό μου το Μανούσο. Μόλις έχουμε τελειώσει το στεφάνι με τις δάφνες, με τη βοήθεια του Χρήστου.

Και του χρόνου με υγεία... Στη δευτερη φωτογραφία .Παραμονή της Χάρης Του, μετά την παράκληση, στην αυλή της εκκλησίας. Κοντεύουν μασάνυχτα ...

Στην τρίτη φωτογραφία. μετά τη λειτουργία και τη λιτανεία...

Στην τέταρτη φωτογραφία Ο Μανούσος και ο Νεκτάριος έτοιμοι να κεράσουν το βρισκούμενο... Χρόνια πολλά στους όπου ΓΗΣ Κατουνιάρηδες του Νίππους...

πολλά στους όπου ΓΗΣ Κατουνιάρηδες!

ΠΟΙΗΣΗ

ΣΤΟΝ ΙΣΚΙΟ ΤΟΥ ΚΥΠΑΡΙΣΣΙΟΥ ΜΟΥ

Επιστρέφω στον ίσκιο του κυπαρισσιού μου.
Σταυροδένομε τις μνήμες με τις ρίζες.
Τοξεύομε τον ουρανό.
Λιχνίζομε (με) τους όποιους ανέμους.
Λέμε καλησπέρα στο φεγγάρι,
καλημέρα στον ήλιο.

Επιστρέφω στον ίσκιο του.
Στον ίσκιο του κυπαρισσιού μου.
Και για να προετοιμάζω την αναχώρησή μου,
επιστρέφω στον ίσκιο του.

ΒΑΓΓΕΛΗΣ θ. ΚΑΚΑΤΣΑΚΗΣ
("΄Οπως το ψωμί",  2018)

ΠΑΙΔΟΤΟΠΟΣ (Γκλαβά, 30.5. 26)

Γ1 ΤΑΞΗ 10ου  ΔΗΜ. ΣΧ, ΧΑΝΙΩΝ

ΟΤΑΝ ΤΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΕΧΟΥΝ ΓΙΝΕΙ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ

Καλοί µου φίλοι, καλό Σαββατοκύριακο!

Όταν τα παιδιά ανακαλύπτουν την ποίηση µεγάλων Ελλήνων ποιητών µέσω της µουσικής... Απ’ την οπτική γωνία της µουσικής ανακάλυψαν την ποίηση τα παιδιά της Γ1 τάξης του 10ου ∆ηµ. Σχ. Χανίων... Γι’ αυτή την ανακάλυψη µας µιλούν µε τα κείµενα και τις ζωγραφιές τους στον σηµερινό Παιδότοπο. Για µια πρωτότυπη δράση που έκαναν στο στάδιο της έκφρασης ενός σχετικού κειµένου του βιβλίου τους της Γλώσσας. Έχοντας βέβαια ως εµψυχώτρια τη γνωστή στους αναγνώστες της στήλης δασκάλα τους Κάτια Γκλάβα! Συγχαρητήρια και σ’ αυτήν και βέβαια στα Τριτάκια της που εκτός απ’ τα παραπάνω έγραψαν και δικά τους ποιήµατα (σχηµατοποιήµατα και χαϊκού), όπως µου είπε...
Σας χαιρετώ µε αγάπη όλους!

Βαγγέλης Θ. Κακατσάκης,δάσκαλος - λογοτέχνης

Μελοποιημένα ποιήματα

Η μουσική ζωντάνεψε ποιήματα μεγάλων Ελλήνων ποιητών στην τάξη μας. Τα παιδιά, τα περισσότερα για πρώτη φορά, διάβασαν, άκουσαν και τραγούδησαν Ελύτη, Ρίτσο, Γκάτσο, Σεφέρη... Έγραψαν σχηματοποιήματα και χαϊκού. Τα αναλύσαμε, είδαμε νοήματα και λέξεις, τα ζωντανέψαμε  στο χαρτί με εικόνες. Μελωδίες και ρυθμοί, στίχοι και λέξεις, χαρά και συγκίνηση, λύπη και προβληματισμός. Ταυτιστήκαμε με εικόνες και συναισθήματα.

Η μουσική έβαλε την ποίηση στην καρδιά μας.

Και όπως έλεγε ο Οδυσσέας Ελύτης: η ποίηση είναι μία, όπως ο ουρανός, το μόνο που αλλάζει είναι η οπτική γωνία από την οποία την κοιτάμε.

Εμείς την είδαμε και τη γνωρίσαμε από την οπτική γωνία της μουσικής και την απολαύσαμε!

Η δασκάλα της τάξης Αικατερίνη Γκλαβά

Μανόλης Ροδουσάκης 

Στο ποίημα <<Του Μικρού Βοριά >> του Οδυσσέα Ελύτη μου άρεσε πολύ ο ρυθμός και οι στίχοι. Εντύπωση μου έκανε η παιδικότητα του στίχου που συνδυάζεται με τα κρυφά νοήματα.΄Ένα από τα βαθύτερα νοήματα του ποιήματος είναι το πώς κανείς νιώθει μόνος. Στην αρχή όταν το άκουσα δε μου άρεσε και πολύ αλλά μετά άλλαξα γνώμη και έγινε ένα από τα αγαπημένα μου.

Αναστάσης Δομάζος

Το αγαπημένο μας ποίημα είναι << Η Ιθάκη>> του Καβάφη. Το έχουμε ακούσει και το έχουμε διαβάσει πολλές φορές. Το ποίημα μιλάει για τους στόχους που βάζει κάποιος. Αν δεν καταφέρεις να τους πετύχεις γρήγορα να μη στενοχωριέσαι αλλά μπορείς να μαζέψεις πολλές εμπειρίες μέχρι να τους πετύχεις. Όταν το διαβάσαμε καταλάβαμε γιατί λέγεται Ιθάκη. Μοιάζει με τις περιπλανήσεις του Οδυσσέα. Ό, τι και να πέρασε δεν ξέχασε ποτέ την Ιθάκη του. Το άλλο αγαπημένο μας είναι οι << Θερμοπύλες>> του ίδιου ποιητή. Είναι ένα από τα καλύτερα ποιήματα και το έχουμε ακούσει να το απαγγέλουν… Μανούσος Αρετάκης, Αναστάσης Δομάζος

Μανούσος Αρετάκης 

Ένα από τα αγαπημένα μας μελοποιημένα ποιήματα είναι το << Γειά σου χαρά σου Βενετιά>> , που  ι το τραγούδησε ο Νίκος Ξυλούρης. Είναι ένα γρήγορο και χαρούμενο τραγούδι. Ο ποιητής μιλάει για την επιστροφή του στην πατρίδα του την Ελλάδα του από την ξενιτιά. Περιμένει πώς και πώς να δει τα αγαπημένα του πρόσωπα την αδερφή και τη μητέρα του. Ο Ερωτόκριτος επίσης είναι αγαπημένο τραγούδι. Είναι ένα μεγάλο ποίημα του Βιτσένζου Κορνάρου που γράφτηκε πριν πολλά πολλά χρόνια. Μιλάει για την αγάπη. Τον Ερωτόκτριτο τον ξέρουμε από τη Β΄ τάξη και πολλές φορές ακούμε και τύδι που έχει μελοποιηθεί. Ζωή Κορομηλά, Μανώλης Ροδουσάκης

Και εμένα το αγαπημένο μου ποίημα-τραγούδι είναι το <<Γεια σου χαρά σου Βενετιά >>.

Αγαπημένος μου στίχος είναι ο τρίτος. Φαντάζομαι τον ποιητή πάνω στην κουπαστή να τραγουδάει για να ακουστεί σε όλον τον κόσμο πόσο ανυπομονεί να δει την αδερφή και τη μητέρα του. Κάλλια Ιωσηφίδη

Ευαγγελία Κακατσάκη, Αννα Μαρία Κουμάκη

<<Η Ποδηλάτισσα>> είναι το αγαπημένο μας μελοποιημένο ποίημα που έχει γράψει ο Οδυσσέας Ελύτης .Έγινε το αγαπημένο μας ποίημα όταν μάθαμε την ιστορία του. Στην αρχή ήταν ένα χαρούμενο τραγούδι για εμάς, νομίζοντας ότι μιλάει απλά για ένα κορίτσι που κάνει ποδήλατο, μετά όμως συγκινηθήκαμε πολύ όταν μάθαμε ότι ο ποιητής το έγραψε για την μικρή αδερφή του που πέθανε. Άννα Μαρία Κουμάκη, Ευαγγελία Κακατσάκη

Ιωάννης Καμαριανάκης 

Η <<ποδηλάτισσα>> είναι ένα υπέροχο τραγούδι και με ωραίους στίχους. Και εμένα στην αρχή μου φάνηκε ένα χαρούμενο τραγούδι για ένα κοριτσάκι που κάνει χαρούμενη και ευτυχισμένη ποδήλατο. Στο τέλος ανεβαίνει με το ποδήλατο στον ουρανό. Ύστερα κατάλαβα τι σημαίνει αυτό αφού έμαθα την ιστορία του ποιήματος. Ελένη - Δωροθέα Κοκογιαννάκη

Ελένη , Δωροθέα 

Το αγαπημένο μου τραγούδι είναι το << Γειά σου χαρά σου Βενετιά >>. Τραγουδάει για την επιστροφή του ποιητή στην Κρήτη, την πατρίδα του, στο σπίτι του. Το ταξίδι του μου αρέσει που γίνεται με καράβι και περνάει από διάφορα μέρη που μας κάνει να τα φανταζόμαστε.

Ελένη Μαυρίδη

<<Ο Εφιάλτης της Περσεφόνης>> είναι το αγαπημένο μας τραγούδι. Μας αρέσει γιατί μιλάει για το περιβάλλον και πώς εμείς οι άνθρωποι το κατασρέφουμε με τα εργοστάσια και τα αέρια που είναι δηλητήρια για τα ζώα και τους ανθρώπους. Στο ποίημα βλέπουμε πώς ήταν η φύση και πώς έγινε όταν άρχισαν οι άνθρωποι να την αλλάζουν με εργοστάσια και άλλα έργα.

Ευτυχία Δαρατσάκη, Αγγελική Καραμπατσάκη

Άννα Μαρία Κουμάκη

“Ο Εφιάλτης της Περσεφόνης” είναι ποίημα που έχει μελοποιηθεί. Μιλάει για αυτά που κάνουμε στο περιβάλλον. Τα εργοστάσια, τα μεγάλα έργα που αλλάζουν τους τόπους,τα σκουπίδια των ανθρώπων. Όταν ακούς το τραγούδι λυπάσαι. Μάνος Ακρίβας, Συμεών Διακάκης, Ιωάννης Καμαριανάκης

Χανιώτικα νέα (Σάββατο, 30.5.2026) 

https://www.haniotika-nea.gr/paidotopos-g1-taxi-10oy-i-sch-chanion-otan-ta-poiimata-echoyn-ginei-tragoydia/

 

ΕΥΘΥΒΟΛΑ ΚΑΙ ΜΗ (27.5.2026)

ΙΣΤΟΡΙΚΗΣ ΜΝΗΜΗΣ ΜΕΤΑΛΛΑΞΗ

∆εν ξέρω πόσο υπερήφανοι µπορούµε να αισθανόµαστε που δεν έχουµε… αξιωθεί να δηµιουργήσουµε κι εµείς (φευ) ένα χώρο έτσι όπως αρµόζει στους παππούδες µας που αντιστάθηκαν τότε στους εισβολείς - κατακτητές! Ένα µνηµείο που όποιος το επισκέπτεται, θα µπορούσε να πληροφορηθεί, να µάθει ακόµη περισσότερα για τη γενναία στάση ζωής των προγόνων µας!
Ίσως τελικά να µην είµαστε άξιοι έστω να διαφυλλάξουµε την Ιστορική Μνήµη αλλά αρκούµαστε να µένουµε παρατηρητές της πλήρους µετάλλαξής της! Νεκτάριος Ευ. Κακατσάκης

ΟΛΟΚΛΗΡΟ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ

Γράφει ο Νεκτάριος Ευ. Κακατσάκης 

«Παλιό “Ψυγείο”: Να µην χαθεί άλλη µία ευκαιρία για το Ιστορικό Αρχείο Κρήτης», ο τίτλος του άρθρου του κυρίου Κωνσταντίνου Φουρναράκη, προϊσταµένου του Ιστορικού Αρχείου Κρήτης, που δηµοσιεύθηκε την περασµένη ∆ευτέρα στα “Χ.ν.” και αφορούσε την τύχη του παλιού Ψυγείου που αναµένεται να εκµισθωθεί σε ιδιώτη µέσω πλειοδοτικού διαγωνισµού της ΕΤΑ∆.

«Ως ένας πολίτης των Χανίων, ο οποίος ενδιαφέρεται για την ιστορία και τον πολιτιστικό αποτύπωµα της πόλης του», ο κ. Φουρναράκης εκδήλωνε και πάλι -για πολλοστή φορά τα τελευταία χρόνια- την αγωνία του για τη τύχη του Ιστορικού Αρχείου Κρήτης που σήµερα στεγάζεται σε ένα κτήριο... µη κατάλληλο, που -και αυτό- εκπέµπει συνεχώς SOS!
Aναφερόµενος στην περίπτωση του «Παλιού Ψυγείου» γράφει ότι «το κτήριο αυτό µπορεί να µετατραπεί σε έναν ζωντανό χώρο ιστορίας και πολιτισµού για τα Χανιά και για ολόκληρη την Κρήτη».
Θα ήθελα σήµερα, σε αυτά τα δύο σηµεία µόνο θα σταθώ, µιας και τα τελευταία χρόνια δυστυχώς βλέπουµε τον τόπο µας να χάνει το ανεκτίµητης αξίας αποτύπωµά του πάνω σε τούτον τον κόσµο! Ένα αποτύπωµα που σβήνεται -τεχνηέντως;- µε αποτέλεσµα να µετατρέπεται σε ένα... ‘‘µαϊµουδίζον υποπροϊόν’’ που στοχεύει σε προσέλκυση τουριστών και όχι ταξιδιωτών και κυρίως αλλοτριώνει την ψυχή του!
∆ιαβάζοντας την απόλυτα δικαιολογηµένη αγωνία του κ. Φουρναράκη, αναλογίστηκα και τα της επίσκεψης της πριγκίπισσας Άννας της Αγγλίας στην πόλη µας και τις εικόνες από την παρουσία όλων στο Συµµαχικό Νεκροταφείο στη Σούδα µε αφορµή τη φετινή επέτειο της Μάχης της Κρήτης!
∆εν ξέρω πόσο υπερήφανοι µπορούµε να αισθανόµαστε που δεν έχουµε… αξιωθεί να δηµιουργήσουµε κι εµείς (φευ) ένα χώρο έτσι όπως αρµόζει στους παππούδες µας που αντιστάθηκαν τότε στους εισβολείς - κατακτητές! Ένα µνηµείο που όποιος το επισκέπτεται, θα µπορούσε να πληροφορηθεί, να µάθει ακόµη περισσότερα για τη γενναία στάση ζωής των προγόνων µας!
Ίσως τελικά να µην είµαστε άξιοι έστω να διαφυλλάξουµε την Ιστορική Μνήµη αλλά αρκούµαστε να µένουµε παρατηρητές της πλήρους µετάλλαξής της!

Χανιώτικα νέα (Τετάρτη, 27.5.2026) 

ΠΟΙΗΣΗ

 ΑΘΑΝΑΣΙΑ (1941)

Αντί για ψωμί τις μέρες αυτές
Δείπνησαν την λεβεντιά
Ήπιαν το κρασί της δόξας
Έτσι χορτάτους τους βρήκε ο θάνατος.
Η Κρήτη ‘φόρεσε το τσεμπέρι της
Κι έψαλε το «Χριστός Ανέστη!»

Ο θάνατος αυτός ονομάστηκε 
Αθανασία

Βαγγέλης Θ. Κακατσάκης

ΠΑΙΔΟΤΟΠΟΣ (Νυσταζάκη, 23.5.2026)

 ΣΤ1 ΤΑΞΗ 9ου ΔΗΜ. ΣΧ. ΧΑΝΙΩΝ

ΟΤΑΝ ΗΤΑΝ ΜΑΘΗΤΗΣ ΚΑΙ ΟΤΑΝ ΗΤΑΝ ΔΑΣΚΑΛΟΣ 

Καλοί µου φίλοι, καλό Σαββατοκύριακο!
Να µιλώ στα παιδιά της Στ2 τάξης του 9ου ∆ηµ. Σχολείου Χανίων για τα µαθητικά, µα και για τα δασκαλικά µου χρόνια, απαντώντας στις προετοιµασµένες µε πολλή επιµέλεια ερωτήσεις τους. Να τα κοιτάζω και να µε κοιτάζουν στα µάτια. Να χτυπά το κουδούνι για διάλειµµα και να συνεχίζουν, σαν να µην το ακούνε... Στο πλαίσιο ενός προγράµµατος, του Φεστιβάλ Κινηµατογράφου Χανίων, λίγες µέρες πριν από τις διακοπές του Πάσχα η συνάντησή µας, ύστερα από πρόσκλησή της και καλής µου φίλης, γνωστής στους αναγνώστες της στήλης, δασκάλας τους Βασιλείας Νυσταζάκη. ∆εν θα το κρύψω ότι µε συγκίνησε ιδιαίτερα αυτή η επίσκεψή µου σε σχολείο. «Όταν ήµουν µαθητής και όταν ήµουν δάσκαλος», ο τίτλος που σκέφτηκα να βάλω αρχικά. «Όταν ήταν µαθητής και όταν ήταν δάσκαλος» έβαλα τελικά ύστερα από µια δεύτερη σκέψη... Να χαίρεσαι τους µαθητές σου και να σε χαίρονται, καλή µου συναδέλφισσα!
Σας χαιρετώ µε αγάπη όλους!
Βαγγέλης Θ. Κακατσάκης, δάσκαλος - λογοτέχνης

ΑΝΤΙ ΠΡΟΛΟΓΟΥ

    Η επίσκεψη του συνταξιούχου δασκάλου και λογοτέχνη Βαγγέλη Κακατσάκη στην τάξη μας, στο πλαίσιο του προγράμματος “Ιστορίες να ακουστούν” του Φεστιβάλ Κινηματογράφου Χανίων ήταν μια ιδιαίτερα συγκινητική και αξέχαστη εμπειρία. Με λόγια απλά, αλλά γεμάτα ζωντανές εικόνες, μας ταξίδεψε στα μαθητικά του χρόνια, σε μια εποχή πολύ διαφορετική από τη σημερινή. Μας μίλησε για το σχολείο τότε, για τις δυσκολίες που αντιμετώπιζαν τα παιδιά, για τη φτώχεια που υπήρχε, αλλά και για τη δύναμη που έβρισκαν μέσα τους τα παιδιά για να συνεχίζουν. Περιέγραψε τη μεγάλη διαδρομή που έκαναν καθημερινά με τα πόδια για να φτάσουν στο Γυμνάσιο Βάμου, κουρασμένα αλλά γεμάτα όνειρα και δίψα για μάθηση. Δυο ώρες να πάνε και δυο να γυρίσουν ήθελαν… 

 

    Η παρουσία του κυρίου Βαγγέλη μας δίδαξε πως, προπάντων, μέσα στις δυσκολίες, η αγάπη για τη γνώση και ο σεβασμός στον άνθρωπο μπορούν να αφήσουν ένα ανεξίτηλο αποτύπωμα στη ζωή μας.

Η δασκάλα Βασιλεία Νυσταζάκη

ΑΠΟ ΤΙΣ ΕΝΤΥΠΩΣΕΙΣ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ

Η εμπειρία μας με τον κύριο Βαγγέλη ήταν τέλεια γιατί μας αφηγήθηκε υπέροχες ιστορίες από τα μαθητικά του χρόνια και από τα χρόνια που ήταν δάσκαλος. Μας είπε ότι όταν ήταν μικρός, στην πρώτη Δημοτικού, ένας συμμαθητής του πήρε κάτι από ένα κοριτσάκι και ο δάσκαλος τους τιμώρησε όλους, δέρνοντάς τους με ένα ξύλο όπως έκαναν εκείνη την εποχή. Άλλη μια ιστορία ήταν για την πρώτη φορά που δούλεψε ως δάσκαλος. Μερικά παιδιά του έφεραν για να τον καλωσορίσουν μία βέργα, αλλά αυτός τους εξήγησε ότι το ξύλο γι αυτόν δεν είναι τρόπος διαπαιδαγώγησης…

Γεωργιάννα Παπαδάκη, Ιντίλα Μπεκιολάρι, Βασιλική Μπλίντο, Ιωάννα Τζιφάκη

Ο Βαγγέλης Κακατσάκης ήταν ένας δάσκαλος που αγαπούσε πολύ τα παιδιά. Δούλεψε για πολλά χρόνια σε χωριά του Ν. Χανίων και αργότερα στην πόλη και πάντα φρόντιζε να μαθαίνει στα παιδιά όχι μόνο γράμματα αλλά και αξίες όπως η καλοσύνη και ο σεβασμός. Μας είπε μια ιστορία από την πρώτη του μέρα στο σχολείο ως δάσκαλος, όπου κάποια από τα παιδιά του έφεραν μια βέργα, αλλά εκείνος τους είπε ότι δεν ήθελε να χτυπάει κανένα παιδί. Αυτό μας έκανε μεγάλη εντύπωση γιατί εκείνη την εποχή ήταν συνηθισμένη τιμωρία το ξύλο. Ο κύριος Βαγγέλης μας μίλησε μέσα από την καρδιά του, μοιράστηκε μαζί μας τις αναμνήσεις του και μας έδειξε πως κάθε άνθρωπος είναι ευτυχισμένος, όταν αγαπάει αυτό που κάνει...

Χλόη Βουγιούκα, Αλεξία Λούπη , Βασιλική Κοντοκώστα

 Από τον κύριο Βαγγέλη που ήρθε στην τάξη μας έμαθα πολλά πράγματα για το πώς ήταν το σχολείο στα παλιότερα χρόνια. Αυτό που με εντυπωσίασε περισσότερο από όσα είπε ήταν ότι σε κάποια δημοτικά σχολεία που ήταν δάσκαλος όλα τα παιδιά από την πρώτη μέχρι και την έκτη δημοτικού ήτανε στην ίδια αίθουσα και παρακολουθούσαν το ίδιο μάθημα. Αυτό πιστεύω πως ήταν πολύ δύσκολο για τα παιδιά των μικρότερων τάξεων που παρακολουθούσαν τα μαθήματα των μεγαλύτερων και αντίθετα πολύ βαρετό για τα παιδιά των μεγαλύτερων τάξεων που παρακολουθούσαν τα μαθήματα των μικρότερων. Παρόλα αυτά ο κύριος Βαγγέλης μας εξήγησε ότι δεν γινόταν αλλιώς και ότι υπήρχαν και θετικά σε αυτό αφού τα μεγαλύτερα παιδιά είχαν την ευκαιρία να κάνουν μια καλή επανάληψη και τα μικρότερα θα ήταν προετοιμασμένα για τα μαθήματα των μεγαλύτερων τάξεων. Το πιο σημαντικό είναι ότι όλα τα παιδιά ήταν μια παρέα και τα μεγαλύτερα πρόσεχαν τα μικρότερα. Γιάννης  Καλλιγέρης

Σήμερα ήρθε στην τάξη μας ένας σπουδαίος καλεσμένος, ο κύριος Βαγγέλης Κακατσάκης, ένας ευαίσθητος άνθρωπος. Ο κύριος Βαγγέλης μας μίλησε για τα παιδικά του χρόνια και για τα χρόνια που ήταν δάσκαλος. Αυτό που τράβηξε περισσότερο το ενδιαφέρον μου ήταν η ιστορία που μας είπε για μια νεοδιόριστη δασκάλα στο 5ο Δημ. Σχ. Χανίων που ήταν διευθυντής, η οποία έκλαιγε στο τέλος της χρονιάς επειδή δεν ήθελε να αποχωριστεί τους μαθητές της.

Ευχαριστούμε πολύ κύριε Βαγγέλη! Κλειώ Μέρμηγκα, Ιφιγένεια Δούλια

Ο κύριος Βαγγέλης ήταν πολύ ευγενικός και μας διηγήθηκε πολλά ενδιαφέροντα πράγματα από τα μαθητικά του χρόνια στο Δημοτικό και στο Γυμνάσιο και αργότερα από τις εμπειρίες του ως δάσκαλος. Ήταν απίστευτο ότι τα παιδιά πήγαιναν στο σχολείο με αυτές τις δύσκολες συνθήκες. Να ξυπνούν αχάραγα και να πηγαίνουν δυο ώρες ποδαρόδρομο μέχρι να φτάσουν στο Γυμνάσιο Βάμου και να θέλουν άλλες δυο να γυρίσουν και την άλλη μέρα ξανά τα ίδια. Τα λόγια του ήταν ένα δίδαγμα για μας και τον ευχαριστούμε πολύ γι’ αυτό.

Πάνος Πετροδασκαλάκης

Χανιώτικα νέα (Σάββατο,23.5.26) 

https://www.haniotika-nea.gr/paidotopos-st2-taxi-toy-9oy-dimotikoy-scholeioy-otan-itan-mathitis-kai-otan-itan-daskalos/