ΕΥΘΥΒΟΛΑ ΚΑΙ ΜΗ

ΕΝΑ ΜΑΤΣΑΚΙ ΒΙΟΛΕΣ ... ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΣΠΑΣΙΑ

Γράφει ο Νεκτάριος Ευ. Κακατσάκης 

«‘‘Σαν να κρατείς ένα µατσάκι βιόλες. Έτσα θα κρατείς τη λύρα’’.
Μάθηµα πρώτο στο καµαράκι το µικρό στο πάνω Κουµ - Καπί, εκεί που ζούσε η Ασπασία. Λίγο πιο κάτω από το σπίτι µας…
Το ’χα βάλει πείσµα να µάθω λύρα, κι έστηνα -παιδάκι δηµοτικού- καρτέρι κάθε τρεις και λίγο, στα γύρω δροµάκια, πότε θα τη δω να γυρνά στο σπίτι της για να µου ξεκινήσει τα µαθήµατα. ∆ιότι εκείνη το ’χε πει «όποτε µε δεις έλα να ξεκινήσουµε». Μια - δυο - τρεις απόπειρες, η στιγµή εκείνη επιτέλους, κάποτε έφτασε.
Κι έτσι ένα απόγευµα βρέθηκαµε µαζί µε τη µαµά µου στο δροµάκι της, έξω από το σπιτάκι της.
Βρεθήκαµε µέσα στο καµαράκι. Εκείνη άρπαξε µια λύρα. Την έπιασε στο δεξί της χέρι.
«Ετσα θα τη κρατείς. Σαν να κρατείς ένα µατσάκι βιόλες», µου είπε και µου την έδωσε. Κι εγώ έπιασα -νοµίζω πως θα ’τανε η δεύτερη φορά στη ζωή µου- τη λύρα προσπαθώντας να µη τη σπάσω. Την κράτησα όπως κρατούν ένα µατσάκι βιόλες, µα νοµίζω πως γρήγορα της την έδωσα πίσω. Αυτή έπιασε τότε το δοξάρι και άρχισε να παίζει, δεν θυµάµαι τον σκοπό. Κι εµείς ακούγαµε. Μικρό το δωµάτιο, πολυοφορτωµένο αντικείµενα, χρώµατα, γέµισε από τις δοξαριές που ακούγονταν κι απ’ έξω, ήταν δεν ήταν κλειστό το παραθυράκι του.
Αντηχούσε στον ασπροασβεστωµένο τοίχο τής απέναντι αυλής κι επέστρεφε στ’ αυτιά µέσα στο σώµα…
Κι έπειτα: µάθηµα πρώτο “Ένα νερό κυρά Βαγγελιώ”. Έβλεπα τα δάκτυλά της ανάµεσα στις χορδές, τα νύχια να τις ακουµπούν, το δοξάρι να πηγαινοέρχεται. Όλα µαγικά µπροστά µου, µα κείνο το «µατσάκι βιόλες» όπως ακούστηκε από τη γλυκιά βραχνάδα της φωνής της, νοµίζω πως µου ’καµε τη µεγαλύτερη εντύπωση.
Τα λουλούδια κι η λύρα, η “συµπεριφορά” προς αυτά, ο τρόπος και η “θωριά” ενός ανθρώπου που σίγουρα νιώθει κι αγαπά τ’ άψυχα αντικείµενα… Ή µήπως τελικά υπάρχει ψυχή µέσα σε αυτά; Σκέψεις κι ερωτηµατικά που µε την πάροδο των χρόνων απαντήθηκαν καθώς µεγάλωνα.
Η ψυχή της λύρας, ο οργανοπαίκτης που µε πάθος προσφέρει τη δική του ψυχή στο κοµµάτι που παίζει…
Όλα αυτά και όχι µόνο αυτά πρέσβευε στα µάτια µου η Ασπασία Παπαδάκη, που πολλές φορές έπαιξε σκοπούς να τους χορέψουµε, στην οµάδα των µικρών του Λυκείου Ελληνίδων, µε δάσκαλο τον Γιάννη τον Αγιασµενάκη…
Ένα πρόσωπο τόσο οικείο και συνάµα τόσο… ιστορικό από τότε ήδη.
Μια αρχόντισσα της λύρας, της κρητικής µουσικής, της κρητικής παράδοσης…».
Tα παραπάνω γράφτηκαν τον Ιανουάριο του 2016 για την Ασπασία Παπαδάκη, σε τούτη τη στήλη! ∆ύο µέρες η λυράρισσα βρίσκεται στην επουράνια Κρήτη και τούτο το κειµενάκι - ένα µικρό µατσάκι µανουσάκια στα χέρια της!

Χανιώτικα νέα (Τετάρτη, 4,2.2026) 

ΠΟΙΗΣΗ

 ΤΗΣ ΥΠΑΠΑΝΤΗΣ 

Ανύπαντρη μητέρα η Μαρία -

/δεκαπέντε χρονών παιδούλα

 με το κοριτσάκι της στην αγκαλιά

 ολομόναχη μπαίνει στην εκκλησιά

για να τη σαραντίσει ο παπάς

που, ωστόσο, λείπει

 Τη βλέπει απ’ την εικόνα της Υπαπαντής

 η συνομήλική της Παναγία και ντρέπεται 

Έχει έναν άνδρα/ που την προστατεύει 

δίπλα της, αυτή

κι ανοιχτή την αγκαλιά του ιερέα Συμεών, 

για να πάρει τον ακριβογιό  της/

 και να τον βάλει στ’ Άγια των Αγίων.

 

“Μαρία λεν την Παναγι

 Μαρία λεν κι εσένα 

κι αν αρνηθώ την Παναγιά, 

θα αρνηθώ κι εσένα”. 

Η μαντινάδα/ που έλεγε στη Μαρία ο δικός της».

ΒΑΓΓΕΛΗΣ Θ. ΚΑΚΑΤΣΑΚΗΣ  "Όπως το ψωμί” (2018)

ΠΑΙΔΟΤΟΠΟΣ (Αραπάκου, 31,1.2025)

 Β2 ΤΑΞΗ ΔΗΜ. ΣΧ. ΒΑΡΥΠΕΤΡΟΥ ΧΑΝΙΩΝ 

Ο ΘΑΥΜΑΣΤΟΣ ΚΟΣΜΟΣ ΤΩΝ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΩΝ

Καλοί μου φίλοι, καλό Σαββατοκύριακο! 

Για τον «θαυµαστό» κόσµο των συναισθηµάτων ο λόγος στον σηµερινό Παιδότοπο από τα παιδιά της Β2 τάξης του ∆ηµ. Σχ. Βαρυπέτρου Χανίων. Για την αγάπη, τη λύπη, τον φόβο, τον θυµό και όχι µόνο… Με κείµενα, πεζά και ποιητικά αλλά και µε ζωγραφιές. Στο πλαίσιο του Εργαστηρίου ∆εξιοτήτων της τάξης τους, η επιλογή του εν λόγω θέµατος «µέσα από βιωµατικές δραστηριότητες, συζητήσεις, παιχνίδια ρόλων και συνεργατικές δράσεις», όπως γράφει στο προλογικό της σηµείωµα η γνωστή στους αναγνώστες της στήλης, καλή τους δασκάλα των παιδιών ∆έσποινα - Καλοµοίρα Αραπάκου. Συγχαρητήρια και σ’ αυτήν και στη δασκάλα Εικαστικών του Σχολείου Αλεξάνδρα Τσακνιά. Να χαίρεστε τους µαθητές σας και να σας χαίρονται, καλές µου συναδέλφισσες!
Σας χαιρετώ µε αγάπη όλους!
Βαγγέλης Θ. Κακατσάκης
δάσκαλος - λογοτέχνης

ΠΡΟΛΟΓΟΣ

Κάθε άνθρωπος κουβαλά μέσα του έναν κόσμο συναισθημάτων· σιωπηλούς συνοδοιπόρους

της ζωής, χωρίς ηλικία, που μας ενώνουν και καθορίζουν τον τρόπο που σκεφτόμαστε, νιώθουμε

και δρούμε. Στο πλαίσιο του Εργαστηρίου Δεξιοτήτων της τάξης μας, επιλέξαμε να ασχοληθούμε

με ένα θέμα ιδιαίτερα σημαντικό: την αναγνώριση, την έκφραση και τη διαχείριση των

συναισθημάτων.

Μέσα από βιωματικές δραστηριότητες, συζητήσεις, παιχνίδια ρόλων, δημιουργικές εργασίες

και συνεργατικές δράσεις, οι μαθητές είχαν την ευκαιρία να γνωρίσουν καλύτερα τον εαυτό τους

και τους άλλους. Έμαθαν να ονοματίζουν τα συναισθήματά τους, να κατανοούν τις αιτίες που τα

προκαλούν και να αναζητούν θετικούς τρόπους αντιμετώπισης δύσκολων καταστάσεων. Στη

συνέχεια, παρουσιάζουμε με χαρά το ταξίδι μας στον κόσμο βασικών συναισθημάτων: της αγάπης,

της χαράς, της λύπης, του φόβου και του θυμού, γιατί όταν τα κατανοούμε, μαθαίνουμε να

κατανοούμε καλύτερα και τον άνθρωπο. Οι ζωγραφιές των μαθητών πραγματοποιήθηκαν στο

πλαίσιο του μαθήματος των Εικαστικών με την συνάδελφο Αλεξάνδρα Τσακνιά.

Αραπάκου Καλομοίρα- Δέσποινα, δασκάλα Β2

ΑΓΑΠΗ

Τι είναι η αγάπη;

Η αγάπη είναι όταν μου αρέσει να είμαι με κάποιον και αισθάνομαι ζεστασιά.

Πότε τη νιώθω;

Όταν είμαι με την οικογένεια και τους φίλους μου.

Τι κάνω όταν νιώθω αγάπη;

Αγκαλιάζω, βοηθάω και μιλάω όμορφα.

Τρόπος διαχείρισης: Λέω μια καλή κουβέντα κάθε μέρα.

Ποίημα

Η αγάπη είναι να νοιάζομαι,

να βοηθώ και να γελώ,

να κρατάω ένα χεράκι

και να λέω «είμαι εδώ».

Είναι λόγια τρυφερά,

μια αγκαλιά ζεστή,

είναι να μοιράζομαι

χαρά και προσευχή.

Τη νιώθω με την οικογένεια,

με φίλους στο σχολειό,

όταν παίζουμε μαζί

κρυφτό, κυνηγητό.

Νύκτα Ειρήνη, Ανδρουλάκη Μαρία, Βιδάκης Παναγιώτης

ΧΑΡΑ

Τι είναι η χαρά;

Η χαρά είναι όταν νιώθω πολύ καλά.

Πότε τη νιώθω;

Όταν παίζω και περνάω ωραία.

Τι κάνω όταν νιώθω χαρά;

Χαμογελάω και τη μοιράζομαι.

Τρόπος διαχείρισης: Μοιράζομαι τη χαρά μου με τους άλλους, γελώντας, κερνώντας και

διασκεδάζοντας.

Ποίημα

Η χαρά είναι το γέλιο μου,

που ακούγεται δυνατά,

είναι παιχνίδι, φωνές

και χαρούμενα παιδιά.

Έρχεται όταν παίζω,

όταν κάτι καταφέρω,

όταν ακούσω “μπράβο”

και όλα τα καταλάβω.

Η χαρά μου μεγαλώνει

όταν τη μοιραστώ,

γι’ αυτό με φίλους και με αγάπη

την μοιράζομαι εγώ.

Κι αν τη δεις στο πρόσωπό μου,

θα τη νιώσεις και εσύ,

γιατί η χαρά συνέχεια ταξιδεύει

και ποτέ δεν λιγοστεύει.

Λεβεντάκη Θάλεια

Μαρινάκης Στέφανος

Μανουσάκη Κωνσταντίνα

ΛΥΠΗ

Τι είναι η λύπη;

Η λύπη είναι όταν κάτι με στενοχωρεί.

Πότε τη νιώθω;

Όταν χάνω κάτι ή μαλώνω με κάποιον.

Τι κάνω όταν νιώθω λύπη;

Μιλάω σε κάποιον που εμπιστεύομαι.

Τρόπος διαχείρισης: Θυμάμαι ότι δεν κρατάει για πάντα.

Ποίημα

Η λύπη με κάνει να κλαίω,

να σωπαίνω λίγο πολύ,

να θέλω μια αγκαλιά

και μια λέξη πιο καλή.

Έρχεται όταν κάτι χάνω,

όταν κάτι με πονά,

όταν δεν πάει όπως θέλω

και πίσω με κρατά.

Όταν όμως με φίλο μιλήσω,

νιώθω πιο ελαφρύς ξανά,

γιατί η λύπη όταν μοιράζεται

σιγά σιγά περνά.

Η λύπη δεν είναι κακή,

είναι μέρος της ζωής,

μαθαίνω να την καταλαβαίνω

και να συνεχίζω δυνατός κι ειλικρινής.

Παπαδάκης Μάξιμος

Πετράκη Ιωάννα

Πούλακας Ερμής

ΦΟΒΟΣ

Τι είναι ο φόβος;

Φόβο αισθάνομαι όταν τρομάζω.

Πότε τον νιώθω;

Όταν κάτι μου φαίνεται δύσκολο να το αντιμετωπίσω.

Τι κάνω όταν φοβάμαι;

Ζητάω βοήθεια και μιλάω.

Τρόπος διαχείρισης: Παίρνω βαθιά ανάσα και σκέφτομαι θετικά.

Ποίημα

Ο φόβος με σταματά,

με κάνει να διστάζω,

σκέφτομαι «δεν μπορώ»

και πιο πολύ τρομάζω.

Έρχεται όταν κάτι νέο

μού φαίνεται δύσκολο πολύ,

όταν δεν ξέρω τι θα γίνει

και νιώθω ανήσυχος εκεί.

Αν ζητήσω βοήθεια,

ο φόβος μικραίνει πια,

γιατί δεν είμαι μόνος

κι αυτό μου δίνει δύναμη ξανά.

Ο φόβος με μαθαίνει

να προσέχω, να σκεφτώ,

με θάρρος και προσπάθεια

μπορώ να προχωρώ.

Σεργάκης Κυριάκος

Σταματουλάκης Μιχάλης

Τούσα Μουσταφά

ΘΥΜΟΣ

Τι είναι ο θυμός;

Ο θυμός είναι όταν νευριάζω πολύ.

Πότε τον νιώθω;

Όταν κάτι δεν γίνεται όπως θέλω.

Τι κάνω όταν θυμώνω;

Σταματάω, μετράω και μιλάω ήρεμα.

Τρόπος διαχείρισης: Μετράω μέχρι το 10 πριν μιλήσω.

Ποίημα

Ο θυμός έρχεται γρήγορα

και με κάνει να φωνάζω,

σφίγγω χέρια και δόντια

και δύσκολα ηρεμώ.

Τον νιώθω όταν κάτι άδικο

μου συμβεί ξαφνικά,

όταν δεν γίνεται όπως θέλω

και θυμώνω δυνατά.

Αν σταματήσω για λιγάκι

και μετρήσω ως το δέκα,

ο θυμός μου μαλακώνει

και φεύγει σταδιακά.

Ο θυμός όταν τον μάθω

να μιλά χωρίς φωνή,

γίνεται λόγος, λύση

και όχι πληγή.

Χατζιδάκη Στέλλα

Σίνο Εγκλίσι

Αίνιγμα

Δεν με βλέπεις, μα με νιώθεις,

στη χαρά και στη βροχή.

Άλλοτε γελώ, άλλοτε κλαίω,

Τι είμαι; 

➡ Το συναίσθημα

Το συναίσθημα

Χανιώτικα νέα (Σάββατο, 31.1. 2026) 

ΕΥΘΥΒΟΛΑ ΚΑΙ ΜΗ

ΕΛΛΑΔΑ ΘΡΗΝΟΥΣΑ ΑΔΙΚΟΥΣ ΘΑΝΑΤΟΥΣ

Γράφει ο Νεκτάριος Ευ. Κακατσάκης 

∆ύο των τελευταίων ωρών ειδήσεις οι κυρίαρχες τούτες τις µέρες, στο έµπα µιας αιµατοβαµµένης εβδοµάδας! Η Ελλάδα µαυροφορούσα και πάλι πάνω από σορούς ανθρώπων που χαθήκαν άδικα! Ένα “άδικα” που χτυπάει κατευθείαν στην καρδιά και στα µηλίγγια, που δεν παύει να τριβελίζει τις σκέψεις όλων! 
Το ξαφνικό µαντάτο πως µια έκρηξη σε ένα εργοστάσιο στα Τρίκαλα έκανε κάρβουνο πέντε γυναίκες που εργάζονταν στη βάρδια τους…
Το ξαφνικό µαντάτο πως επτά νέοι άντρες έχασαν τη ζωή τους σε ένα τροχαίο δυστύχηµα στη Ρουµανία ενώ πήγαιναν να παρακολουθήσουν την αγαπηµένη τους οµάδα…  
Τούτες τις ώρες ακόµη κι η σιωπή κραυγάζει! Τούτες τις ώρες του συγκλονισµού, δεν υπάρχουν λόγια...
Κι οι έννοιες µοιάζουν απούσες µέσα στις όποιες λέξεις! 
…Κοινή η µοίρα των πέντε γυναικών, κοινή η µοίρα των επτά ανδρών, πλέκονται µαζί µε µαύρο νήµα δηµιουργώντας δυο τραγωδίες ελληνικές σε µια χώρα µικρή που σοκαρισµένη θρηνεί ξανά µαζικούς θανάτους!

Χανιώτικα νέα (Τετάρτη, 28.1.2026) 

ΠΟΙΗΣΗ

ΣΕ ΡΟΛΟ ΣΙΜΩΝΟΣ ΚΥΡΗΝΑΙΟΥ

Αλιεύς ελπίδων
σε φουρτουνιασμένες θάλασσες.
Περιποιητής φυτών
στους αγρούς της παγκόσμιας συνείδησης.
Αναρριχητής
στους γκρεμνούς της μη εξουσίας.
Ποιμήν αγαθών προβάτων
και διώκτης αιμοβόρων λύκων.
Ο ποιητής!

Αίρων την οδύνη του σύμπαντος κόσμου.
Σε ρόλο Σίμωνος Κυρηναίου.
Ο ποιητής!

Βαγγέλης Θ.Κακατσάκης ("Όπως το ψωμί", 2018)

ΠΑΙΔΟΤΟΠΟΣ ( Τζιάκη, 24,1.26)

 ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΟ ΣΤΕΡΝΩΝ ΑΚΡΩΤΗΡΙΟΥ

ΔΡΩΝΤΑΣ ΩΣ ΕΝΕΡΓΟΙ ΠΟΛΙΤΕΣ,,,

Καλοί µου φίλοι, καλό Σαββατοκύριακο!
Στις «∆ράσεις Ενεργού Πολίτη» που πραγµατοποιούνται για δεύτερη συνεχή χρονιά, στο Νηπιαγωγείο Στερνών Ακρωτηρίου και ιδιαίτερα στην πρώτη της φετινής σχολικής χρονιάς, µε τίτλο «Τα βιβλία µάς φέρνουν πιο κοντά», αναφέρεται στον σηµερινό Παιδότοπο η και συγγραφέας Παιδικής Λογοτεχνίας, προϊσταµένη της Σχολικής Μονάδας, ∆έσποινα Τζιάκη. Όσο πιο µικρό το «ανάστηµα» των µαθητών τόσο πιο µεγάλο πρέπει να είναι το ανάστηµα του ∆ασκάλου (της ∆ασκάλας). Και η φράση αυτή στον νου µου ενώ διάβαζα το εν είδει ρεπορτάζ κείµενο της ∆έσποινας Τζιάκη. Συγχαρητήρια και καλή συνέχεια στις άλλες σας δράσεις, καλή µου συναδέλφισσα,  

Σας χαιρετώ µε αγάπη όλους!
Βαγγέλης Θ. Κακατσάκης
δάσκαλος - λογοτέχνης

ΤΑ ΒΙΒΛΙΑ ΜΑΣ ΦΕΡΝΟΥΝ ΠΙΟ ΚΟΝΤΑ

Οι «Δράσεις Ενεργού Πολίτη» ξεκίνησαν πρώτη φορά το σχολ. έτος 2024-25 και εφαρμόζονται σε μαθητές του Νηπιαγωγείου, του Δημοτικού, του Γυμνασίου και του Λυκείου. Σκοπός του Προγράμματος Σπουδών (ΠΣ) «Δράσεις Ενεργού Πολίτη» είναι να προετοιμάσει πολίτες με δεξιότητες κριτικής σκέψης, συνεργασίας και κοινωνικής υπευθυνότητας οι οποίοι συμβάλλουν ενεργά στη δημιουργία μιας βιώσιμης κοινωνίας, βασισμένης στην αειφορία, την κοινωνική δικαιοσύνη και την περιβαλλοντική προστασία, όπως αναφέρεται στο ΦΕΚ 6048/Β'/01-11-2024. Φέτος για το νηπιαγωγείο προβλέπεται να υλοποιηθούν τρεις δράσεις στη διάρκεια του σχολικού έτους (αρ. πρωτ. 143519/ΓΔ4 -6-11-2025) και για κάθε δράση ενίσχυσης της ενεργού πολιτειότητας να αφιερώνονται δέκα (10) διδακτικές ώρες. Το Πρόγραμμα Σπουδών Δράσεις Ενεργού Πολίτη διαρθρώνεται σε 17 θεματικές ενότητες, που αντιστοιχούν στους 17 Στόχους Βιώσιμης Ανάπτυξης (ΣΒΑ) – Sustainable Development Goals (SDGs) του ΟΗΕ όπως η ποιότητα εκπαίδευσης, η προστασία του περιβάλλοντος, η ισότητα κ.ά.

Για το σχεδιασμό της 1ης μας φετινής δράσης από τους 17 στόχους επιλέξαμε τον 4ο στόχο - Ποιοτική Εκπαίδευση και προσπαθήσαμε να δημιουργήσουμε ένα περιβάλλον μάθησης που θα προάγει την κουλτούρα του σεβασμού και της συνεργασίας μεταξύ των μαθητών, των εκπαιδευτικών και των γονιών. Εμπλέξαμε και τον 3ο στόχο -Καλή Υγεία και Ευημερία αφού συζητήσαμε και πήραμε πρωτοβουλία που είχε σχέση με το Νοσοκομείο της πόλης μας, την πρόσβαση στην υγειονομική περίθαλψη και την υποστήριξη των δομών υγείας.

Τέλος ο 17ος στόχος, -Συνεργασία για τους Στόχους ήταν επίσης υπόψη μας κατά τη διάρκεια της δράσης καθώς κινητοποιήθηκαν μικροί και μεγάλοι και αξιοποιήθηκαν πόροι για να επιτευχθεί η συγκεκριμένη δράση. Ο σχεδιασμός είχε στόχο να αναπτυχθούν γνωστικές δεξιότητες αλλά κυρίως δεξιότητες κοινωνικο-συναισθηματικής νοημοσύνης. Να ενισχυθεί η θετική στάση απέναντι στον εθελοντισμό και την ενεργό συμμετοχή. Επίσης τα παιδιά να εκτιμήσουν αξίες όπως ο σεβασμός, η συνεργασία και η αλληλεγγύη.

Ο τίτλος της δράσης ήταν: “Τα βιβλία μας φέρνουν κοντά” και οι 10 διδακτικές ώρες πραγματοποιήθηκαν κατά το μήνα Δεκέμβριο. Η εξέλιξή της περιλάμβανε τα παρακάτω στάδια: 1.Αρχικά συζητήσαμε με τα παιδιά για την αξία των βιβλίων, τη χρησιμότητά τους και τον κατάλληλο τρόπο χρήσης τους. Με διάλογο και ανταλλαγή απόψεων συμπληρώσαμε τα τρία “συννεφοσυναισθήματα” δηλαδή πότε τα βιβλία είναι : χαρούμενα, λυπημένα, θυμωμένα. Σημαντικές ήταν οι παρατηρήσεις των παιδιών ότι τα βιβλία είναι χαρούμενα όταν τα προσέχουμε, όταν τα διαβάζουμε, λυπημένα όταν τα σχίζουμε, τα τσαλαπατάμε και θυμωμένα όταν δεν τα διαβάζει κανείς!

Στη συνέχεια επεξεργαστήκαμε 5 βιβλία που βρίσκονται στη βιβλιοθήκη του σχολείου μας και τα αξιοποιούμε επίσης στη δανειστική βιβλιοθήκη που λειτουργεί για τους μαθητές μας από το Νοέμβριο. Συζητήσαμε σχετικά με τους ήρωες, το θέμα και το περιβάλλον που διαδραματίζεται η κάθε ιστορία. Απομονώσαμε κάποιες προτάσεις των 5 βιβλίων και τις ανακατέψαμε. Όταν τις διαβάζαμε τα παιδιά προσπαθούσαν να μαντέψουν από ποιο βιβλίο ήταν οι συγκεκριμένες προτάσεις. Φτιάξαμε πέντε λουλούδια – τόσα όσα και τα βιβλία και δημιουργήσαμε τα πέταλα τους με τις προτάσεις.

Την παραπάνω δραστηριότητα σκεφτήκαμε να την πραγματοποιήσουμε καλώντας και τους γονείς στην τάξη μας. Μιλήσαμε πρώτα στους γονείς για την έως τότε πορεία του προγράμματος και συνεχίσαμε δημιουργώντας ομάδες παιδιών με γονείς για να ξαναφτιάξουν τα λουλούδια των βιβλίων και να εμπλακούν ενεργά και δημιουργικά γονείς- μαθητές- εκπαιδευτικοί.

Με αφορμή την πρόταση των παιδιών ότι τα βιβλία θυμώνουν όταν δεν τα διαβάζουν, ανακαλύψαμε ότι στο σχολείο είχαμε αρκετά “θυμωμένα βιβλία”. Αποφασίσαμε να τα συγκεντρώσουμε και να στείλουμε τα παιδικά στη βιβλιοθήκη του Παιδιατρικού τμήματος του Νοσοκομείου Χανίων και κάποια βιβλία ενηλίκων στην ανταλλακτική βιβλιοθήκη που βρίσκεται στην είσοδο του Νοσοκομείου. Συζητήσαμε σχετικά με τον εθελοντισμό, τους εθελοντές και γίναμε κι εμείς μικροί εθελοντές. Στολίσαμε την τσάντα γιορτινά και φτιάξαμε μια χριστουγεννιάτικη κάρτα με ευχές που θα συνόδευε τα βιβλία.

Στείλαμε τα βιβλία στον προορισμό τους και ήταν έτοιμα για να συμμετέχουν στη δράση “Χάρισε ένα βιβλίο, δυνάμωσε το φως” που έχει καθιερωθεί και στην Ελλάδα για την 21η Δεκεμβρίου! Κάνουμε γνωστή τη δράση μας για να ανταλλάξουμε ιδέες, να γίνει επικοινωνία και διάχυση και να επανέλθουμε με τα παιδιά για το τελευταίο στάδιο του αναστοχασμού, για να αντιληφθούμε πώς καταγράφηκε στους μαθητές η εμπειρία ως γνώση, συμμετοχή, συναίσθημα! Η δημοσίευση αυτή θα μας δώσει την ευκαιρία να μιλήσουμε για την ενημέρωση, τις εφημερίδες, την έντυπη και ηλεκτρονική μορφή τους. Σας ευχαριστούμε πολύ για τη συνεργασία, τη φιλοξενία και την ευκαιρία που μας δίνετε να κάνουμε γνωστό ένα μέρος της καθημερινής μας εργασίας στη δημόσια εκπαίδευση.

ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΣ ΚΑΙ ΥΛΟΠΟΙΗΣΗ: ΔΕΣΠΟΙΝΑ ΤΖΙΑΚΗ (εκπαιδευτικός και Προϊσταμένη του Νηπιαγωγείου Στερνών

Χανιώτικα νέα (Σάββατο, 24.1.2026) 

https://www.haniotika-nea.gr/paidotopos-nipiagogeio-sternon-akrotirioy-drontas-os-energoi-polites/

ΕΥΘΥΒΟΛΑ ΚΑΙ ΜΗ

 ΓΙΑ ΜΙΑ (ΠΟΙΑ ΤΑΧΑ?) ΕΛΛΑΔΑ)…

Γράφει ο Νεκτάριος Ευ. Κακατσάκης 
Πόσες και ποιες να είναι οι Ελλάδες που ο καθένας κουβαλά µέσα του; Πόσες και ποιες βλέπει στην καθηµερινότητά του αλλά και πόσες και ποιες θεωρεί ότι υπάρχουν; Πόσες από αυτές κείνται κοντά και πόσες βρίσκονται µακριά του;
Κι αυτοί κι εκείνοι που µακριά της κείνται, πόσες και ποιες Ελλάδες κουβαλούν µες στο µυαλό τους;
Αναρωτηθήκατε ποτέ τι να θέλει τούτος ο µικρός ο µέγας τόπος από τον καθένα µας; Αναρωτηθήκατε πόσο πληγώνεται και ποιες οι απαντοχές της;
«Πόσα πολλά µπορεί να υποµείνει µια µάνα…», τ’ αναρωτηθήκατε;
Έχετε αναρωτηθεί πως τούτο το γέρικο σκαρί που το ’χουν κτυπήσει όλοι οι καιροί ξεκίνησε πριν από εµάς και θα συνεχίσει και µετά από εµάς να ταξιδεύει;
Και τι του προσφέρoυµε τάχα; Κάποια προσωπεία που µας γοητεύουν και κάποια άλλα που µας µαγεύουν µαζί µε εκείνα τα δύστροπα και κακοµούτσουνα που της τα φορούµε για να ’χουµε να κράζουµε πάνω τους τα πιο κτηνώδη ένστικτά µας! Να µας... νοµιµοποιούµε και να της ρίχνουµε όλα τα δικά µας φταιξίµατα πάνω της! Τ’ αναρωτηθήκατε ποτέ;
…Μπαίνει στη ζυγαριά το πλιάτσικο; Μπαίνουν στη ζυγαριά εκείνες οι όµορφες προσφορές των παιδιών και τι απ’ αυτά τα δύο βαραίνει πιο πολύ στα… αµπάρια της; Ποιο το ωφέλιµο φορτίο και ποια η σαβούρα που αναγκάζεται σαν ένας άλλος Αίαντας να κουβαλά καθώς ταξιδεύει στους αιώνες;

Χανιώτικα νέα (Τετάρτη, 21.1.26}

ΠΟΙΗΣΗ

 ΤΕΛΩΝΙΑ 

Οι σπόροι που δε φύτρωσαν, 

καθώς δε βρήκαν γόνιμο έδαφος. 

Οι σημαίες που δεν υψώθηκαν,

γιατί δε βρέθηκαν οι κατάλληλοι ιστοί.

Οι λέξεις που δεν ακούστηκαν

μέσα στη βουή του πλήθους. 

Τα χέρια που έμειναν μετέωρα 

περιμένοντας βοήθεια.

Τελώνια!

Όπως τα παιδιά που πεθαίνουν, 

πριν βαφτιστούν.

ΒΑΓΓΕΛΗΣ Θ. ΚΑΚΑΤΣΑΚΗΣ 
( " Όπως το ψωμί" , 2018)

ΠΑΙΔΟΤΟΠΟΣ (ΧΩΡΕΑΝΘΗ 17.1.26)

ΕΛΕΝΗ ΧΩΡΕΑΝΘΗ 

ΕΝΑ ΣΥΝ ΤΡΙΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΓΙΑ ΠΑΙΔΙΑ

Καλοί µου φίλοι, καλό Σαββατοκύριακο!
Ένα απ’ τα αγαπηµένα ποιήµατα που µου άρεσε πολύ, προπάντων όταν το προσέγγιζα µε τους µαθητές µου, από το βιβλίο της «Γλώσσας»... «όταν ήµουν δάσκαλος» και το ποίηµα τής και συναδέλφου µου στη ∆ασκαλοσύνη κορυφαίας Ελληνίδας ποιήτριας Ελένης Χωρεάνθη, σε κεντρική θέση του σηµερινού Παιδότοπου. Γύρω απ’ αυτό τρία επίσης αγαπηµένα µου, πολύστιχα αυτά, ποιήµατα της, επίσης για παιδιά, «Το κορίτσι που µιλούσε στο φεγγάρι», «Το κορίτσι µε τις ζωγραφιές» και «Η ζωή είναι το θαύµα», που κυκλοφόρησαν το καθένα σε ξεχωριστό βιβλιαράκι, σε 30.000 αντίτυπα και χρησιµοποιήθηκαν ως συνοδευτικά διαφηµιστικής καµπάνιας απ’ τη Γαλακτοβιοµηχανία «Nestle»... Κανένα άλλο σχόλιο εκ µέρους µου. Η ποίηση, η αληθινή ποίηση, µιλά από µόνη της, σ’ όλα τα παιδιά και σ’ όλους που επιµένουν να αισθάνονται παιδιά...

Σας χαιρετώ µε αγάπη όλους!
Βαγγέλης Θ. Κακατσάκηςδάσκαλος - λογοτέχνης

ΑΣΤΡΟΦΕΓΓΙΑ

Με τούτη την αστροφεγγιά,

Θε μου τρελάθηκε η νυχτιά.

Κάτω απ ́ το ξύλινο μπαλκόνι,

έχει δειπνήσει το τριζόνι.

*

Μέσα στης λίμνης τα νερά,

πέφτουν τ ́ αστέρια τ ́ αργυρά,

Και το φεγγάρι σε άλλη μέρη

πάει το ξημέρωμα να φέρει

*

Και τα παιδιά της γειτονιάς

ξεμυαλιστήκανε με μιας

και στο πλακόστρωτο τ ́ αλώνι

μαζώχτηκαν και δεν τους σώνει.

Να  ́ταν ο κόσμος γειτονιά

μέσα στης γης την αγκαλιά

κι όλοι να βγαίναμε γειτόνοι

στης γης το ξέφωτο τ ́αλώνι.

Ελένη Χωρεάνθη

(https://www.youtube.com/watch?v=AQmS5fJhh9Y

*Από τα βιβλία του Δημοτικού Σχολείου "Η γλώσσα μου". Συμπεριελήφθη στην έντυπη συλλογή ποιημάτων για παιδιά “Τραγούδια της γης και του ουρανού”, Εκδόσεις Πατάκη, Αθήνα, 1999)

ΤΟ ΚΟΡΙΤΣΙ ΠΟΥ ΜΙΛΟΥΣΕ ΣΤΟ ΦΕΓΓΑΡΙ

Ολοστρόγγυλο με χάρη

βγήκε απόψε το φεγγάρι

πάνω σ' αργυρό στρατί

στα ουράνια περπατεί.

*

Σαν λυχνάρι τρεμουλιάζει

και τ' αχνό του φως σταλάζει.

Πώς φοβάμαι μην χαθεί

στο πηγάδι το βαθύ

*

Κι όπως τη δροσιά του χύνει

και τήνε ρουφούν οι κρίνοι

κι όπως το κοιτά η πηγή,

το καλώ μες στη σιγή:

*

Έλα κάτω φεγγαράκι στου

παιδιού μου το χεράκι,

να σε πάει ένα και δυο

για παιχνίδι στο σχολειό.

*

Μπες απ' το παραθυράκι,

σίμωσε στο κρεβατάκι,

κι όπως φέγγεις απαλά

χρύσωνέ του τα μαλλιά.

Φέρε στα μικρά του χέρια

του Θεού τα πεφταστέρια

και στην άσπρη του ποδιά

φέρε χίλια δυο πλουμιά.

*

Έλα κάτω, φεγγαράκι,

να σε πάει το νεράκι

στα λουλούδια να σε πιούν

και τραγούδια να σου πουν.

*

Να σε πάρουν οι ξωθιές

που γυρνούν στις λαγκαδιές,

φεγγαρόπεπλα να υφάνουν

και γιρλάντα να σε κάνουν.

*

Με μια χρυσαφιά δαντέλα

και μια κόκκινη κορδέλα

κι ένα βότσαλο σταχτί

να σε φτιάξουν χαϊμαλί.

*

Στη μανούλα π’ αγρυπνάει,

στο παιδάκι που πεινάει,

στείλε μιαν αχτίδα φως

να σταθεί σαν αδερφός.

*

Όπως ήσουν πάντα μείνε,

λίγο φως στα σκότη χύνε,

στων ανθρώπων τις ψυχές

που πλαγιάζουν μοναχές

*

Φέξε στ ́ όνειρο του κόσμου

και οδήγησέ τον, φως μου,

της αγάπης το στρατί να

'βρει και να περπατεί...

ΤΟ ΚΟΡΙΤΣΙ ΜΕ ΤΙΣ ΖΩΓΡΑΦΙΕΣ

Το λέγανε Υακίνθη

το κορίτσι

που μας έφερε

η θάλασσα

κι ήταν ωραίο σαν άνοιξη.

*

Ήρθε μ’ ένα φεγγάρι

στην ποδιά

κι ένα αστεράκι

στα μαλλιά.

*

Στα γαλανά της μάτια

έφερε

τη μεγάλη θάλασσα

και τα νησιά.

*

Αγαπούσε τα λουλούδια

και τα φύτευε

παντού

στα περβάζια

του καιρού,

*

και μέσα στο μυαλό

και στη μικρή

καρδιά μας

*

όπως στα παραμύθια

και στα παιδικά μας

όνειρα.

*

Ζωγράφιζε γοργόνες

και καράβια

γοργοτάξιδα

σαν όνειρα.

Ζωγράφιζε νησάκια

κι ανεμόμυλους

με πύργους

και με κάστρα.

*

Έφτιαχνε κάμπους

και βουνά

νερά, χωριά

και πολιτείες και δάση.

*

Και στο λευκό της φόρεμα

ζωγράφιζε πουλιά

τριαντάφυλλα

και γιασεμιά.

*

Ακόμα και στα όνειρά μας

έμπαινε κρυφά

και νοικοκύρευε

τον κόσμο.

*

Κι ένα φεγγάρι ολοζώντανο

κρέμασε πάνω από

τον τρυφερό μας κόσμο.

*

Είναι για να μη λείψει

το όνειρο από τη ζωή

μας έλεγε

κι όλο γελούσε.

*

Γελούσε με όλο της

το πρόσωπο η

Υακίνθη

κι ήταν ωραία σαν όνειρο.

*

Και μοσχομύριζαν λεβάντα

τα τρυφερά μας χρόνια

που μας ένωναν.

*

Το λέγανε Υακίνθη

το κορίτσι

που μας έφερε

η θάλασσα.

Η ΖΩΗ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΘΑΥΜΑ

Όταν βλέπω στο βουνό

τ' άστρο, τον Αυγερινό,

είναι θαύμα.

Σαν ξυπνάει το πουλί

κι αρχινάει να λαλεί,

είναι θαύμα.

Όταν βλέπω το νερό

να κυλάει σαν τον καιρό,

είναι θαύμα.

Όταν νιώθω τον καιρό

να κυλάει σαν το νερό

είναι θαύμα

*

Το φτεράκι του πουλιού,

το χεράκι του παιδιού

είναι θαύμα.

Το κεράκι που φωτάει,

το σποράκι που πετάει,

είναι θαύμα.

*

Τ' ανθος του μικρού καδιού

κι η φωλιά του μυρμηγκιού,

είναι θαύμα.

Σαν ξυπνάει το παιδί

και γυρνάει να με δει,

είναι θαύμα.

*

Και ο ήλιος όταν βγει,

νυσταγμένος την αυγή,

είναι θαύμα.

Κι όταν δύει τα δειλινά

μες σε χρώματα μαβιά,

είναι θαύμα.

*

Όταν πέφτει η βροχή

στον εξώστη, στη σκεπή,

είναι θαύμα.

Κι όταν παίζει μοναχή

το γλυκό της το βιολί,

είναι θαύμα.

*

Όταν πέφτει η σιγαλιά

απαλά σ' όλη τη γη,

είναι θαύμα.

Πώς κρατιέται η ζωή

πάνω στη μικρή μας Γη.

είναι το θαύμα.

Χανιώτικα νέα (Σάββατο, 17.1.2026) 

https://www.haniotika-nea.gr/paidotopos-eleni-choreanthi-ena-syn-tria-poiimata-gia-paidia/

ΕΥΘΥΒΟΛΑ ΚΑΙ ΜΗ

 ΕΝΑΣ ΠΛΑΝΗΤΑΡΧΗΣ... ΣΑΛΤΙΜΠΑΓΚΟΣ 

Γράφει ο Νεκτάριος Ευ. Κακατσακης  

“Σαλτιµπάγκος” σύµφωνα µε το λεξικό τουκαθηγητή Γλωσσικογίας Γεωργίου ∆. Μπαµπινιώτη, είναι «1. ο πλανόδιος διασκεδαστής -σχοινοβάτης, ακροβάτης, ταχυδακτυλουργός ή ηθοποιός- που εκτελεί διάφορα κωµικά νούµερα σε ανοικτούς χώρους, πλατείες κ.λπ. προς τέρψη τού κοινού:  2. (µτφ.) άνθρωπος επιπόλαιος και χωρίς ηθικές αρχές και υπόληψη ΣΥΝ. κατεργάρης, αγύρτης».
Η λέξη “σαλτιµπάγκος” χρησιµοποιείται για να περιγράψει κάποιον που φαίνεται ανεξέλεγκτος, θεατρικός ή γελοίος, που κάνει φανφάρες και φαντασµαγορικά πράγµατα χωρίς σοβαρότητα. Μεταφορικά δε όταν λέµε για έναν ηγέτη ότι είναι “σαλτιµπάγκος”, εννοούµε ότι: δεν φαίνεται σοβαρός ως ηγέτης, παίρνει υπερβολικές ή απρόβλεπτες αποφάσεις, και κάποιες φορές κάνει πράγµατα µόνο για εντυπωσιασµό, όχι για ουσιαστικό αποτέλεσµα.
Ο πλανητάρχης συνδυάζει θεατρικότητα, πρόκληση και απρόβλεπτες κινήσεις, που συχνά εξυπηρετούν περισσότερο ψυχολογικούς ή επικοινωνιακούς σκοπούς παρά ουσιαστική πολιτική στρατηγική. Αυτό µάλιστα τον καθιστά επικίνδυνο, γιατί ο κόσµος και οι θεσµοί συχνά δεν ξέρουν πώς να αντιδράσουν σωστά.
Από την πρώτη στιγµή της ανακοίνωσης της υποψηφιότητάς του το 2015 έως και σήµερα ο συγκεκριµένος, έχει δηµιουργήσει ένα τέτοιο µοτίβο συµπεριφορών που δείχνουν ξεκάθαρα το ποιόν του. To χειρότερο όλων βέβαια είναι ότι το ακροατήριό του όπως ο κάθε αδύναµος πλανεµένος, µοιάζει να µαγεύεται σε κάθε περίπτωση, σε κάθε πράξη ή λόγο του, ακόµη και αν αυτά τις περισσότερες φορές έχουν αποβεί… φούµαρα!
∆ύο µόνο από τα εκατοντάδες φούµαρα που «µοίραζε» ο συγκεκριµένος είναι όταν εν έτει 2019, πρότεινε να αγοράσει τη Γροιλανδία από τη ∆ανία, κάτι που είχε προκαλέσει διεθνή σαρκασµό και όταν απειλούσε το Ιράν ανακοινώνοντας στρατιωτικές κινήσεις χωρίς ξεκάθαρο σχέδιο, δοκιµάζοντας τις αντιδράσεις του κόσµου και των συµµάχων. 
Και τώρα, 6 χρόνια µετά επανέρχεται… αναστατώνοντας τον πλανήτη µας!
∆εν περιγράφω άλλο!

Χανιώτικα νέα (Τετάρτη, 14.1,2026)