ΠΑΙΔΟΤΟΠΟΣ (22.8.2026), Χωρεάνθη

 ΕΛΕΝΗ ΚΑΙ ΒΕΡΙΝΑ ΧΩΡΕΑΝΘΗ

ΟΧΤΩ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΓΙΑ ΜΙΚΡΑ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΑ ΠΑΙΔΙΑ

Ξεχωριστός ο σηµερινός, προτελευταίος καλοκαιρινός Παιδότοπος. Οχτώ ποιήµατα της καλής µου φίλης, δασκάλας και κορυφαίας Ελληνίδας ποιήτριας Ελένης Χωρεάνθη, διανθισµένα µε βινιέτες (σχέδια) της και φιλολόγου - συγγραφέα κόρης της, Βερίνας Χωρεάνθη, το περιεχόµενό τους. Για οχτώ ξεχωριστά ποιήµατα για µικρά και µεγάλα παιδιά, από 4 µέχρι... 104 χρονών, ο λόγος...
Κατάπολλα και από καρδιάς τα ευχαριστώ µου και στις δυο για την ανταπόκριση στην πρότασή µου. Να ‘στε πάντα καλά, Ελένη και Βερίνα! Και για να υπηρετείτε τη λογοτεχνία και τη ζωγραφική...

Σας χαιρετώ µε αγάπη όλους!
Βαγγέλης Θ. Κακατσάκης
δάσκαλος - λογοτέχνης

Ξεχωριστός ο σηµερινός, τελευταίος για φέτος, καλοκαιρινός Παιδότοπος. Οχτώ ποιήµατα της καλής µου φίλης, δασκάλας και κορυφαίας Ελληνίδας ποιήτριας Ελένης Χωρεάνθη, διανθισµένα µε βινιέτες (σχέδια) της και φιλολόγου - συγγραφέα κόρης της, Βερίνας Χωρεάνθη, το περιεχόµενό τους. Για οχτώ ξεχωριστά ποιήµατα για µικρά και µεγάλα παιδιά, από 4 µέχρι... 104 χρονών, ο λόγος...
Κατάπολλα και από καρδιάς τα ευχαριστώ µου και στις δυο για την ανταπόκριση στην πρότασή µου. Να ‘στε πάντα καλά, Ελένη και Βερίνα! Και για να υπηρετείτε τη λογοτεχνία και τη ζωγραφική...

Σας χαιρετώ µε αγάπη όλους!
Βαγγέλης Θ. Κακατσάκης
δάσκαλος - λογοτέχνης

Η μελισσούλα

Μέλισσα, μελισσούλα

πού πας τόσο νωρίς;

Έχω δουλειά, χρυσό μου,

μη με καθυστερείς.

Σαν τι είναι που σε βιάζει;

με κάνεις ν’ απορώ.

Θαρρώ τον κόσμο όλο

τον βλέπεις στο φτερό.

Ο τόπος ευωδιάζει,

με βιάζουν οι καιροί

το μέλι να μαζέψω

κι ευωδιαστό κερί.

Το παιδί και το φεγγάρι

Φέξε, φως μου φεγγαράκι,

να τραφεί το λουλουδάκι,

να γενεί η δροσιά μελάκι

να την πιεί το μελισσάκι.

Φέξε, φως μου για να βρει

το δρομάκι ν’ ανεβεί.

Κι χλωρή πεταλουδίτσα

να ‘ βρει μια ζεστή φωλίτσα.

Να ‘βρει και το σκαθαράκι

κοπριά ένα σβολαράκι.

Ν’ ανεβεί κι Πασχαλίτσα

πάνω στην τριανταφυλλίτσα.

Φέξε, Θε μου, την αυγή

ήλιος λαμπερός να βγεί,

να προλάβει το μυρμήγκι

να μαζώξει ό, τι μείνει.

Θέ μου, φέξε του να βρει

το δρομάκι να διαβεί.

Φέξε, δροσερό νεράκι

να κυλάει στο ποταμάκι.

Φέρνε τον Αυγερινό

αψηλά στον ουρανό

και στην όμορφη οικουμένη

ήλιος λαμπερός να βγαίνει.

Καρτέρεμα

Πόσα χρόνια καρτερώ

να ‘βγει το φεγγάρι

να σταθεί και να του πω

ποιο στρατί να πάρει.

Να φωτίσει στα παιδιά

που προσμένουν χρόνια

να τελειώσει ο πόλεμος

και να βγουν στ’ αλώνια

ξέγνοιαστα να παίζουνε

να ‘ναι πάντα σκόλη,

χέρι χέρι να πιαστούν

“γύρω γύρω” όλοι.

Πόσα χρόνια καρτερώ

να βγει το φεγγάρι

της ειρήνης το στρατί

να ‘βρει και να πάρει.

Μικρή προσευχή

Θε μου, άκουσε λιγάκι

τη μικρή μου προσευχή:

την τρελή πεταλουδίτσα

μην αφήνεις μοναχή.

Άκουσε και το πουλάκι

στο κλαδάκι που λαλεί.

Φύλαγε το λάγιο αρνάκι

που μονάχο πιλαλεί.

Κάνε να κυλάει το ρυάκι

δροσερό απ’ την πηγή

και ποτέ το χορταράκι

να μη λείψει από τη γη.

Μοναχά όλου του κόσμου

μην αφήνεις τα παιδιά.

Λίγη αγάπη ακόμα δος μου

να ‘χω τρυφερή καρδιά.

Μια άλλη προσευχή

Ήλιε μου, φέξε την αυγή

μες απ’ το χώμα για να βγει

ο σπόρος να ριζώσει.

Φέξε, καλέ μου, στο πουλί

να βρει κλαράκι να λαλεί,

τον πόνο του να δώσει.

Φέξε στο σάλιαγκα της γης

και στο νεράκι της πηγής

μερόνυχτα να τρέχει.

Φέξε στο νιόβγαλτο κλαρί

να δυναμώσει, να θερρεί

το φως σου να παντέχει.

Ήλιε μου, φώτιζε τη γη

να μεγαλώνουν στη σιγή

να ευφραίνονται τα δάση.

Φέξε στ΄ ανήξερο παιδί

του κόσμου τα παιδιά να δει

το χέρι του ν’ απλώσει.

Ήλιε μου, φώτιζε τη γη

στο φως σου η έχθρα να πνιγεί

ο πόνος ν’ αλαφρώσει.

Βαθιά να οργώσει το υνί

κι ανθός το αίμα να γενεί,

ο κόσμος να μερώσει. 

Καημός

Ένα σπίτι ήθελα να ‘χα

μες τον κήπο του μονάχα

σε ένα απόμερο χωριό.

Να ‘χει πέτρινα πεζούλια,

τριανταφυλλιές και γιούλια,

κότες, γάτες,…

Μια γατούλα παρδαλή,

πέντε κότες στην αυλή

κι ένα σκύλο στο κατώφλι.

Στη φωλιά να καρτερώ

και τις μέρες να μετρώ

να ‘βγει το πουλί απ’ το τσόφλι.

Να ‘χει πόρτες και μπαλκόνια

να ‘ρχονται τα χελιδόνια

να στεριώνουνε φωλιά.

Κι ήθελα να είχα, φίλοι,

κι έναν κήπο με τριφύλλι

να ταΐζω τα πουλιά.

Το παράπονο του φεγγαριού

Σ' όνειρο σεργιάνισα,

το φεγγάρι απάντησα

κι είδα το που δάκρυζε

κι έκλαιγε και στέναζε

κι έλεγε στον ουρανό:

"Πνίγομαι απ' τον καπνό

και στο βρόμικο νερό

ντρέπομαι να κοιταχτώ.

Και φοβάμαι τον καιρό

και με τρόμο καρτερώ

που ο καπνός κι η μηχανή

θα 'ναι οι μόνοι κι οι τρανοί.

Και θα λένε στα παιδιά:

Εδώ πέρα, μια φορά,

ήταν τούτο, ήταν κείνο...

Πώς στον κόσμο αυτόν να μείνω;

Θα κλειστώ στα ουράνια μου

και στην περηφάνια μου.

Φτάνουν τόσες άνοιξες

κόσμε μου, που μ' άγγιξες".

Μια φορά κι έναν καιρό

“Κάτω στο γιαλό στην άμμο

κάναν τα καβούρια γάμο”

μια φορά κι έναν καιρό

κι έστηναν τρελό χορό

καλαμάρια, βαθρακοί

και σουπιές και αστακοί

και χορεύανε τα μύδια

μες τα όστρακα τα ίδια.

Και γελούσαν τα γλαρόνια

με τα δυο τους τα σαγόνια.

Και βουτούσαν στο νερό

μια φορά κι έναν καιρό.

Τώρα στο γιαλό, στην άμμο

τα σκουπίδια κάνουν γάμο.

Και τ’ ανήξερα παιδάκια

σύνεργα και κουβαδάκια

κουβαλούνε εκεί χ’αμω

στην αγνώριστη την άμμο.

Τα καημένα τα παιδιά.

Η αθώα τους καρδιά

πόνεσε που κι η σουπιά

βάρκα ρίχνει στο νερό

και το κάτασπρο γλαρόνι

δρόμο παίρνει και δεν σώνει.

Κι οι θαλασσινοί τους φίλοι

τρέμουνε σαν το τριφύλλι

και του ήλιου το στρατί

όλοι παίρνουνε σκυφτοί.

Κι όμως κάτω εκεί στην άμμο

- μια φορά κι έναν καιρό

τα καβούρια κάναν γάμο -

κι έστηναν τρελό χορό.

Χανιώτικα νέα (22.9.26) 

ΠΟΙΗΣΗ

 ΤΗΣ ΚΟΙΜΗΣΗΣ

Εκ περάτων, λοπιόν,

κι αυτόν τον Αύγουστο,

με την πρώτη μαύρη ρώγα,

στον ίσκιο της γριάς χαρουπιάς

συναθροιστήκαμε.

Με τα τζιτζίκια να ψέλνουν

την «Τιμιωτέραν των Χερουβίμ».

Με τη γεύση

του άγουρου κοκκινάπιδου

πάντα στον ουρανίσκο.

Με την εικόνα της Κοίμησης

των μαθητικών ερώτων,

στις κόρες των ματιών μας.

ΒΑΓΓΕΛΗΣ Θ.ΚΑΚΑΤΣΑΚΗΣ 

(¨'Οταν γίνεις ποίημα", 2013)

ΠΑΙΔΟΤΟΠΟΣ (Νικολακάκη, Της Παναγίας 15. 8,26)

 ΣΤ' ΤΑΞΗ ΔΗΜ. ΣΧ. ΝΑΥΣΤΑΘΜΟΥ ΚΡΗΤΗΣ 

ΤΑΞΙΔΙ ΣΕ 23 ΕΚΚΛΗΣΙΕΣ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ

Καλοί μου φίλοι, καλή Παναγιά!

Τα 23 παιδιά της Στ1 τάξης του Δημ. Σχ. Ναυστάθμου Κρήτης, έχοντας σε ρόλο "εμψυχώτριας" τηδασκάλα τους Άννα Νικολακάκη, μας "ταξιδεύουν" σήμερα, ανήμερα, της μεγάλης γιορτής της Κοίμησης της Θεοτόκου, σε 23 τόπους της πατρίδας μας, έχοντας στον νου τους 23 διαφορετικά προσωνύμία της. «Μέσα από τα προσωνύμια της Παναγίας, τα παιδιά γνώρισαν μνημεία, θρύλους, ιστορικά γεγονότα, αρχιτεκτονικά θαύματα και παραδόσεις που άντεξαν στο πέρασμα των αιώνων», γράφει μεταξύ των άλλων στο υπέροχο κείμενό της η καλή μου συναδέλφισσα. Κατάπολλα την ευχαριστώ για την ανταπόκρισή της στην πρόταση που της έκανα λίγες μέρες πριν απ' το τέλος της σχολικής χρονιάς 2025-26, "ν' αναλάβει" τον σημερινό Παιδότοπο. Πάντα Ωραία ως Ελληνίδα Δασκάλα Άννα! Συμφωνώ απόλυτα μαζί σου. Δάσκαλοι των Δασκάλων τους οι Μαθητές τους..

Σας χαιρετώ με αγάπη όλους!Χρόνια πολλά κι ευλογημένα!

Βαγγέλης Θ. Κακατσάκης,δάσκαλος- λογοτέχνης

ΟΠΟΥ Η ΕΛΛΑΔΑ ΛΕΕΙ ΠΑΝΑΓΙΑ

«Κυρία, πώς γίνεται να έχει η Παναγία τόσα πολλά ονόματα;» Η ερώτηση

ακούστηκε ένα πρωινό ολόφωτο στην τάξη μας. Ήταν από εκείνες τις ερωτήσεις που

ξεκινούν απλά, αλλά κρύβουν μέσα τους έναν ολόκληρο κόσμο. Κάπως έτσι ξεκίνησε

το ταξίδι. Ένα ταξίδι χωρίς βαλίτσες, πλοία και αεροπλάνα. Ένα ταξίδι που μετέφερε

είκοσι τρία μυαλουδάκια και ε;iκοσι τρεις καρδούλες σε έναν μεγάλο χάρτη της

Ελλάδας, που πέρα από πόλεις, βουνά, ποτάμια κι αξιοθέατα έδειχνε ιστορίες,

θρύλους και παραδόσεις.

Με αφορμή τον Δεκαπενταύγουστο, το «Πάσχα του Καλοκαιριού», τα παιδιά της

ΣΤ΄ τάξης ανέλαβαν να ερευνήσουν ιστορικούς ναούς και μοναστήρια αφιερωμένα

στην Παναγία, από κάθε γωνιά της όμορφης πατρίδας μας. Είκοσι τρία παιδιά, είκοσι

τρεις τόποι, είκοσι τρία διαφορετικά προσωνύμια της Μητέρας του Χριστού μας…

ΚΑΙ ΤΟΤΕ ΣΥΝΕΒΗ ΚΑΤΙ ΟΜΟΡΦΟ...

Η σχολική τάξη άρχισε να μεγαλώνει και να αλλάζει. Έγινε Πάρος και Τήνος. Έγινε

Καστοριά και Έβρος. Έγινε Ζαγόρι, Μεσσηνία, Κρήτη και Κεφαλονιά. Οι τοίχοι γύρω

μας παρέμειναν ίδιοι, έπαψαν όμως να αποτελούν εμπόδιο. Το βλέμμα των παιδιών

ταξίδευε και η σκέψη τους ακροπατούσε ανάμεσα σε αλήθειες που δυνάμωναν την

πίστη τους.

Άλλοτε ακολουθούσαμε έναν μοναχό που διέσωζε μια εικόνα μέσα στα χρόνια της

Εικονομαχίας. Άλλοτε στεκόμασταν δίπλα στους πρόσφυγες που έφεραν τα ιερά

κειμήλια της Παναγίας Σουμελά από τον Πόντο στην Ελλάδα. Κάποτε ακούγαμε για

κρυμμένα χρυσά σκαλοπάτια, για εικόνες που φώτιζαν σπηλιές μέσα στη νύχτα ή για

μοναστήρια που έγιναν καταφύγια σε δύσκολες στιγμές της ιστορίας του τόπου μας.

«Κυρία, αυτό μοιάζει με περιπέτεια!» Και πράγματι ήταν. Γιατί η έρευνα δεν είναι

αποστήθιση. Είναι ανακάλυψη!

Τα παιδιά δεν κλήθηκαν να αντιγράψουν πληροφορίες. Κλήθηκαν να τις

αναζητήσουν, να τις κατανοήσουν, να τις ξεχωρίσουν και να τις αφηγηθούν με τον

δικό τους τρόπο στους συμμαθητές τους. Κάποιοι μεταμορφώθηκαν σε μικρούς

δημοσιογράφους και παρουσίασαν βίντεο-ρεπορτάζ. Άλλοι δημιούργησαν αφίσες

γεμάτες χρώμα, εικόνες και συμβολισμούς. Κάποιοι έγραψαν ημερολόγια ταξιδιωτών

άλλων εποχών, σαν να περπατούσαν στα χρόνια της Επανάστασης ή της Κατοχής.

Κάποιοι ανήσυχοι χαρτογράφοι γέμισαν την Ελλάδα με γρίφους, βέλη και κρυμμένα

μυστικά..

ΚΑΘΕ ΠΑΙΔΙ ΒΡΗΚΕ ΤΟΝ ΔΙΚΟ ΤΟΥ ΔΡΟΜΟ

Ίσως εκεί να βρίσκεται η βαθύτερη παιδαγωγική αξία μιας δράσης. Όταν δίνουμε

στα παιδιά χώρο να επιλέξουν, να δημιουργήσουν και να εκφραστούν, τότε η μάθηση

παύει να είναι υποχρέωση και γίνεται προσωπική υπόθεση. Αρχικά ευθύνη κι έπειτα

“έργο”!

Μέσα από τα προσωνύμια της Παναγίας, τα παιδιά γνώρισαν μνημεία, θρύλους,

ιστορικά γεγονότα, αρχιτεκτονικά θαύματα και παραδόσεις που άντεξαν στο πέρασμα

των αιώνων. Γνώρισαν όμως και κάτι ακόμη: την ίδια την Ελλάδα! Την Ελλάδα που

πάντα σκεπάζει η αιώνια Μάνα.. η Θεοτόκος!

Όχι την Ελλάδα των συνόρων και των χαρτών. Την Ελλάδα των ανθρώπων. Την

Ελλάδα που φυλάσσει τις μνήμες της μέσα σε ένα ξωκλήσι στο Αιγαίο, σε ένα

μοναστήρι κρεμασμένο πάνω σε βράχο, σε μια εικόνα που πέρασε θάλασσες και

πολέμους για να σωθεί…

Λέμε συχνά ότι τα παιδιά πρέπει να γνωρίσουν τις ρίζες τους. Ίσως όμως οι ρίζες

να μη διδάσκονται... Ίσως οφείλουν να ανακαλύπτονται. Μέσα από ερωτήσεις,

ιστορίες, αφηγήσεις και μικρές προσωπικές αναζητήσεις..

ΒΛΕΠΑΜΕ ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΝΑΓΙΑ

Όταν ολοκληρώθηκαν οι παρουσιάσεις, κοιτάξαμε ξανά τον χάρτη της Ελλάδας.

Δεν βλέπαμε πια μόνο βουνά, πεδιάδες, πόλεις και νησιά. Βλέπαμε ιστορίες για τη

γλυκιά μας Παναγία! Ιστορίες που “έπλεξαν” άνθρωποι απλοί μα σπουδαίοι

ωθούμενοι από μια ανάγκη αρχέγονη. Βλέπαμε πρόσωπα που πίστεψαν στη δύναμή

της και ζήτησαν το έλεος και τη βοήθειά της! Βλέπαμε μνήμες.. κι όπως έλεγε ο

αείμνηστος δάσκαλός μας, Λάκης Κουρετζής “Η μνήμη και η αγάπη συνιστούν την

αιωνιότητα!”. Βλέπαμε μια αόρατη κλωστή που ένωνε την Τήνο με τον Πόντο, την

Κρήτη με τη Θράκη, την Ήπειρο με τα Επτάνησα.

Και τότε ακούστηκε η τελευταία φράση του ταξιδιού μας. «Τελικά, κυρία, δεν έχει

πολλά ονόματα η Παναγία...» (έγινε μια μικρή παύση ) «έχει όσες ιστορίες χωράει η

Ελλάδα.» Και νομίζω πως κανένα βιβλίο δεν θα μπορούσε να το πει καλύτερα!

Χρόνια πολλά Ελλάδα! Είθε να είστε όλοι! Παναγιοσκέπαστοι! Ευχαριστώ τα παιδιά

μου βαθιά κι αληθινά για όσα μ’ έμαθαν τη χρονιά που πέρασε..

Οι πρωταγωνιστές της Δράσης και της καρδιάς μου..: Βαγγέλης, Θάνος,

Δέσποινα, Αγγελική, Μαρία, Ευχαριστή, Ιωάννα, Βασίλης, Μιχαήλ, Σωτήρης,

Βασίλης, Λεωνίδας, Γεώργιος, Αλέξης, Κωνσταντίνος, Γρηγόρης, Παναγιώτης,

Γεώργιος, Νίκος, Σπύρος, Κυριακος, Φανούρης, Ευθύμης

Πολλά ευχαριστώ και σε σας, κύριε Βαγγέλη, για το βήμα που μας δίνετε να

“κουβεντιάζουμε” ιδέες”!

Με εκτίμηση

Η δασκάλα της τάξης Άννα Νικολακάκη

Σημείωση Οι εικόνες που συνοδεύουν αυτό το ταξίδι δημιουργήθηκαν με τη βοήθεια

εργαλείων Τεχνητής Νοημοσύνης, μετατρέποντας παιδαγωγικές ιδέες και μαθητικές

αφηγήσεις σε οπτικές ιστορίες...

https://www.haniotika-nea.gr/paidotopos-st-taxi-dim-sch-naystathmoy-kritis-taxidi-se-23-ekklisies-tis-panagias/

ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΕΥΠΛΟΥ 2026

 ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΕΥΠΛΟΥ

Για 21η συνεχή χρονιά αξιωθήκαμε να γιορτάσουμε χθες, 10 Αυγούστου, παραμονή της Χάρης του, τον Άγιο Εύπλο, στο εικονοστάσι του, στην αυλή μας, στα Μετόχια Τσικαλαριών, με συγγενείς και φίλους... Πολλές ευχαριστίες σε όλους και ξεχωριστά στον εφημέριο της Ενορίας, παπά Αντώνη για τον εσπερινό...  Καλές πλεύσεις σε όλους

ΠΑΙΔΟΤΟΠΟΣ (Σάββατο, 8.8.26, Περιβόλια Κισάμου)

ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΠΕΡΙΒΟΛΙΩΝ 

ΤΑ ΤΟΠΩΝΥΜΙΑ ΤΟΥ ΧΩΡΙΟΥ ΜΑΣ

 https://www.haniotika-nea.gr/politistikos-syllogos-perivolion-kissamoy-ta-toponymia-toy-chorioy-mas/

ΣΚΕΨΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΔΥΣΣΕΙΑ (Παναγιώτης Αλεβαντής)

ΣΚΕΨΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΔΥΣΣΕΙΑ

Γράφει ο Παναγιώτης ΑΛΕΒΑΝΤΗΣ

Με αφορμή την πρόσφατη ταινία αναφορά σε μια παλιά εκδήλωση για την πολυγλωσσία με τον Δ. Μαρωνίτη, τον Θ. Τάσιο και την Φ. Παπαδόδημα.

Με αφορμή την πρόσφατη ταινία του Κρίστοφερ Νόλαν, πολύς λόγος γίνεται τελευταία για την Οδύσσεια. Θυμήθηκα τις δικές μου περιπέτειες με την Ιλιάδα και την Οδύσσεια στο Γυμνάσιο. Κάποιες χρονιές τις διδασκόμασταν στα Νέα Ελληνικά από τις μεταφράσεις του Πολυλά και του Σιδέρη. Άλλες από το πρωτότυπο αρχαίο κείμενο. Όμως με περισσότερη συγκίνηση θυμάμαι τις τελευταίες επαγγελματικές μου εμπειρίες με την Οδύσσεια, λίγο πριν συνταξιοδοτηθώ.

Ο πολύγλωσσος Οδυσσέας. Στις αρχές του 2014, όταν ορίστηκα υπεύθυνος του Γραφείου Αθηνών της Γενικής Διεύθυνσης Μετάφρασης της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, η Ελλάδα είχε αναλάβει για πέμπτη φορά την προεδρία του Συμβουλίου Υπουργών της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Με αυτή την αφορμή, η συνάδελφος που ήταν υπεύθυνη του αντίστοιχου Γραφείου στο Παρίσι, σκέφτηκε να οργανώσει μια έκθεση με τις μεταφράσεις της Οδύσσειας στις 24 τότε επίσημες γλώσσες της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Η έκθεση αφού περιόδευσε σε διάφορες γαλλικές πόλεις ταξίδεψε με τη σειρά σε Κροατία, Ιταλία (Ρώμη και Βενετία), Ρουμανία, Βουλγαρία, Σλοβενία, Αυστρία, Ουγγαρία και Εσθονία. Στην Ελλάδα έφτασε τελικά το 2015 όπου παρουσιάστηκε σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη. Την επόμενη χρονιά πήγε στο Ρέθυμνο και από εκεί στην Κύπρο.

Στην Αθήνα η παρουσίαση έγινε στο Ίδρυμα Λασκαρίδη το οποίο, εκτός από τις μεταφράσεις της έκθεσης παρουσίασε και 130 σπάνιες παλαιές εκδόσεις του ίδιου έργου από την πλούσια Ιστορική βιβλιοθήκη του. Την έκθεση επισκέφτηκαν 32 σχολεία με 1.689 μαθητές, από τους οποίους οι 566 παρακολούθησαν την αναλυτική ξενάγηση από το προσωπικό του Ιδρύματος. Επιπλέον, ξεναγήθηκαν στην έκθεση 14 ομάδες επισκεπτών αποτελούμενες από 151 συνολικά άτομα.

Στις 2 Μαρτίου 2015 το Ίδρυμα, σε συνεργασία με την Αντιπροσωπεία της ΕΕ στην Ελλάδα, οργάνωσε μια εκδήλωση για τον «Πολύγλωσσο Οδυσσέα», στην οποία κύριος ομιλητής, εμφανώς καταβλημένος, ήταν ο αείμνηστος Δημήτρης Μαρωνίτης (απεβίωσε στις 12 Ιουλίου 2016). Μεταφραστής της Οδύσσειας ο ίδιος, ξαναζωντάνεψε την τραγική μορφή του Οδυσσέα και διάβασε αποσπάσματα από την Οδύσσεια γεμάτα συναισθηματική φόρτιση και ενσυναίσθηση.

Μίλησε επίσης ο Θεοδόσης Τάσιος που αναφέρθηκε στη χρήση της τεχνολογίας από τον «πολυμήχανο» και άλλα πρόσωπα του ποιήματος, στην αξιοποίηση των νόμων της Φυσικής (π.χ. για να γλιτώσει από τη Σκύλλα και τη Χάρυβδη) και της Χημείας (π.χ. αξιοποιώντας τις απολυμαντικές ιδιότητες του θειαφιού).

Τέλος, η Φένια Παπαδόδημα τραγούδησε ένα απόσπασμα από την θεατρική παράσταση «Νέκυια», που αναφέρεται στη Ραψωδία λ’ όπου περιγράφεται η κάθοδος του Οδυσσέα στην Άδη. Όλη η εκδήλωση έχει βιντεοσκοπηθεί και διατίθεται από το Ίδρυμα Μποδοσάκη στη διεύθυνση https://www.blod.gr/lectures/ἄndra-moi-ἔnnepe-moῦsa-polytropon-kai-polyglosson/

Προσωπικά, με συγκίνησαν τα λίγα λόγια που είπε στην αρχή της εκδήλωσης ο Κάρλος Μαρτίν, τότε Υπεύθυνος Τύπου και ΜΜΕ της Αντιπροσωπείας, για τον ρόλο που έπαιξε στη ζωή του η Οδύσσεια. Χάρις στις ιστορίες από την Οδύσσεια που του διάβαζε ο πατέρας του αγάπησε την Ελλάδα και αποφάσισε να μάθει Ελληνικά. Με καταγωγή από τη χώρα των Βάσκων ομολόγησε ότι κάθε 3 με 4 χρόνια ξαναδιαβάζει την Οδύσσεια για ξανασυνδεθεί με το έργο. Αναρωτιέμαι πόσοι Έλληνες κάνουν κάτι τέτοιο …

Τα Ομηρικά έπη. Προσωπικά, θεωρώ ότι η Ιλιάδα και η Οδύσσεια αποτελούν την πρώτη προσπάθεια αποτύπωσης της ψυχοσύνθεσης των Ελλήνων και κατ’ επέκταση όλων των ανθρώπων που έχουν επηρεαστεί από την αντίστοιχη παιδεία και πολιτισμό. Η Ιλιάδα αρχίζει με τον στίχο «Μῆνιν ἄειδε, θεά, Πηληϊάδεω Ἀχιλῆος» δηλαδή «Ψάλλε, θεά, τον τρομερό θυμό του Αχιλλέα».

Θυμό, τσατίλα θα έλεγα, που προκάλεσε την αποχώρηση του ήρωα από τη μάχη εξ αιτίας της αναγκαστικής απόδοσης στον αρχιστράτηγο των Αχαιών Αγαμέμνονα μιας αιχμάλωτης, της Βρισηίδας, που είχε αρχικά αποδοθεί στον Αχιλλέα. Σε λαϊκή γλώσσα θα λέγαμε ότι ο Αχιλλέας έκανε αποχή από τον πόλεμο επειδή τσατίστηκε εξ αιτίας μιας «γκόμενας»!

Εξάλλου, όλος ο Τρωικός πόλεμος προκλήθηκε από τη φυγή της ωραίας Ελένης με τον Πάρη, το βασιλόπουλο από την Τροία. Όλη η Ιλιάδα περιγράφει τις μάχες που έγιναν τις επόμενες τρεις μέρες ανάμεσα στους Αχαιούς και τους Τρώες μέχρι τον θάνατο του Πατρόκλου, επιστήθιου φίλου του Αχιλλέα. Ο θάνατος αυτός παρακινεί τον Αχιλλέα να επιστρέψει στη μάχη, όπου σκοτώνει τον Έκτορα, το γιό του Πριάμου, βασιλιά της Τροίας και αδελφό του Πάρη.

Παράλληλα, η Οδύσσεια αρχίζει με το στίχο «Ἄνδρα μοι ἔννεπε, μοῦσα, πολύτροπον» δηλαδή «Τον πολυμήχανο άντρα τραγούδησέ μου, ω Μούσα». Πολυμήχανος, πολυταξιδεμένος, θρησκευόμενος, κοσμοπολίτης, γυναικάς, περίεργος, πονηρός, αφού έχασε όλους τους συντρόφους του έφτασε τελικά στην Ιθάκη και στην Πηνελόπη του. Σκότωσε τους μνηστήρες που επί χρόνια μόλυναν το παλάτι του με την κακή τους επιρροή, όπως δηλώνουν και τα ονόματά τους. Αντίνοος (από το ἀντί + νόος): με αντίθετο, πεισματάρικο ή μοχθηρό μυαλό, ή αυτός που σκέφτεται εναντίον του ορθού και του δίκαιου. Αμφίνομος (από το ἀμφί + νόος): δίγνωμος, αμφιταλαντεύεται και διστάζει. Κτήσιππος: κατέχει πολλούς ίππους (άλογα), ο πάμπλουτος.

Και δυο λόγια για την ταινία. Η τρίωρη υπερπαραγωγή του Νόλαν, νομίζω ότι αποδίδει πολύ καλά το πνεύμα της Οδύσσειας. Φυσικά και έχουν παραληφθεί κεφάλαια. Μια σωστή μεταφορά του έργου στην οθόνη μόνο με σειρά πολλών επεισοδίων θα μπορούσε, ενδεχομένως, να επιτευχθεί. Τέλος, όσον αφορά την επιλογή της Λουπίτα Νιόνγκο στο ρόλο της Ωραίας Ελένης, όπως λέει σε σχετική διάλεξη ο αείμνηστος καθηγητής Δημήτρης Λιαντίνης, «ο Όμηρος αποφεύγει να “εγκλωβίσει” την ομορφιά της Ελένης στα στενά όρια μιας συγκεκριμένης περιγραφής». Βέβαια, η επιλογή έχει αντιμετωπιστεί και με αρκετό χιούμορ στο ελληνικό διαδίκτυο.

Στην ηλεκτρονική ανάρτηση του άρθρου στο ιστολόγιό μου ενσωματώνονται συστηματικά υπερσύνδεσμοι προς τις πηγές που χρησιμοποιούνται.

* Φυσικός, τέως στέλεχος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Οι απόψεις είναι προσωπικές και δεν εκφράζουν κατ’ ανάγκη την Ευρωπαϊκή Επιτροπή. http://alevantis.blogspot.com

Χανιώτικα νέα (Τρίτη, Τετάρτη, 5.8.2026) 

ΠΟΙΗΣΗ

 ΤΑ ΓΙΑΣΕΜΙΑ ΚΙ ΟΙ ΚΡΙΝΟΙ

Χαίρονται οι κρίνοι,

κρυμμένοι στους βολβούς των,

που τα γιασεμιά μαραίνονται 

και πέφτουν φύλλο φύλλο.

Όσο αναθυμούνται 

τους καυγάδες που είχαν μαζί των,

την άνοιξη και το καλοκαίρι,

γιατί δε μύριζαν εκείνοι,  

τόσο περισσότερο χαίρονται.

 

Χειμώνας έρχεται, μα θα περάσει, 

σκέφτονται τα γιασεμιά,

ακούγοντας το τραγούδι της γης.

Μυρίζουνε τα γιασεμιά

κι όμορφοι είν’  οι κρίνοι. 

ΒΑΓΓΕΛΗΣ ΚΑΚΑΤΣΑΚΗΣ (Τα χελιδόνια του μοναχού, Β΄Έκδοση, 2020)) 

https://petaxta.blogspot.com/2026/08/blog-post.html

2ο ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΟ ΧΑΝΙΩΝ , 1.8.26, Δήμου,"ΒΙΩΣΙΜΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΠΟΛΥΜΟΡΦΙΑ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ"

 2ο ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΟ ΧΑΝΙΩΝ

"ΒΙΩΣΙΜΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΠΟΛΥΜΟΡΦΙΑ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ" 

Καλοί μου φίλοι, καλημέρα και καλό μήνα!

Για το διήμερο περιβαλλοντικό Camp με τίτλο «Πολυπολιτισμικός Κήπος: Βιωσιμότητα και ποικιλομορφία στα χέρια των παιδιών», που πραγματοποιήθηκε στον Βάμο και στις εκβολές του ποταμού Κοιλιάρη, στις 14 και 15 Ιουνίου, στο πλαίσιο ενός προγράμματος του Erasmus, γράφουν στον σημερινό Παιδότοπο οι εκπαιδευτικοί του 2ου Νηπιαγωγείου Χανίων Εύη Δήμου και Ελένη Αναγνωστάκη.

Για μια όντως ξεχωριστή δράση στην οποία συμμετείχαν τα παιδιά με τις δασκάλες τους αλλά και οι γονείς τους ο λόγος. Άρωμα απ' «Τα ψηλά βουνά», του Ζαχαρία Παπαντωνίου, του καλύτερου για μένα αναγνωστικού που έχει γραφτεί για παιδιά, αποπνέει το διανθισμένο με σχετικές εικόνες κείμενο των δυο γνωστών στους αναγνώστες της στήλης νηπιαγωγών. Συν τοις άλλοις.

Πάντα άξιες, καλές μου συναδέλφισσες!

Χαιρετώ σας κι αγαπώ σας! 

Βαγγέλης Θ. Κακατσάκης

δάσκαλος, λογοτέχνης

ΠΡΟΛΟΓΟΣ

    Το διήμερο 13 και 14 Ιουνίου πραγματοποιήθηκε το 1ο περιβαλλοντικό camp του σχολείου μας, το οποίο διοργανώθηκε στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Προγράμματος Erasmus ΚΑ210, με τίτλο «‘’Πολυπολιτισμικός Κήπος-Βιωσιμότητα και ποικιλομορφία στα χέρια των παιδιών’’ και κωδικό: 2025-1-SI01-KA210-SCH000363559 . Κεντρική ιδέα του Erasmus έργου ''Πολυπολιτισμικοί κήποι ''που συμμετέχει το σχολείο μας σε διασχολική σύμπραξη με νηπιαγωγεία της Σλοβενίας και της Εσθονίας είναι : "Ο Κήπος ως Χώρος για Βιώσιμη Μάθηση και Πολιτισμική Σύνδεση" ώστε παιδιά από διαφορετικά υπόβαθρα να δημιουργούν, εξερευνούν και μαθαίνουν μαζί στον κήπο, όπου η βιωσιμότητα, η ψηφιοποίηση, οι προσεγγίσεις Montessori και ο γραμματισμός τέμνονται. Ο κήπος γίνεται μια υπαίθρια τάξη όπου τα παιδιά αναπτύσσουν επιστημονικές, γλωσσικές και κοινωνικές δεξιότητες μέσω παιχνιδιού, αφήγησης ιστοριών και πρακτικών δραστηριοτήτων.

    Στο πλαίσιο αυτό διοργανώθηκε και υλοποιήθηκε σε συνεργασία με το Κ.Ε.ΠΕ.Α. Βάμου καθώς και  συγχρηματοδοτήθηκε  από την Ευρωπαϊκή  Ένωση το 1o διήμερο περιβαλλοντικό camp . Στη δράση συμμετείχαν μαθητές, γονείς και εκπαιδευτικοί, οι οποίοι είχαν την ευκαιρία να βιώσουν μια ξεχωριστή εμπειρία μάθησης, δημιουργίας και συνεργασίας μέσα στη φύση

ΣΤΟΝ ΒΑΜΟ ΚΑΙ ΣΤΟΝ ΚΟΙΛΙΑΡΗ

Οι δράσεις υλοποιήθηκαν στην παλιά γειτονιά του χωριού Βάμος του δήμου Αποκορώνου , όπου ο οικισμός ξεχωρίζει για την παραδοσιακή του ρυμοτομία , τα παλιά πετρόκτιστα αρχοντικά και τα καλντερίμια, στο άλσος Βάμου, ένα κατάφυτο πνεύμονα πρασίνου και στις εκβολές του ποταμού Κοιλιάρη στην Κυανή Ακτή. Οι μαθητές με τις οικογένειές τους φιλοξενήθηκαν στο ιστορικό κτήριο του Παρθεναγωγείου που λειτουργεί ως μαθητικός ξενώνας.

Το camp αποτέλεσε μια σημαντική δράση για την προώθηση της περιβαλλοντικής ευαισθητοποίησης και της ενεργού συμμετοχής της σχολικής κοινότητας. Κατά τη διάρκειά του, οι συμμετέχοντες πήραν μέρος σε ποικίλες δραστηριότητες καθώς και δράσεις καθαρισμού του χώρου, μέσα από τις οποίες αναδείχθηκε η σημασία της ατομικής και συλλογικής ευθύνης για την προστασία του περιβάλλοντος.

Ιδιαίτερα ξεχωριστές ήταν οι δραστηριότητες στο αλσάκι του χωριού, όπου οι μαθητές συνομίλησαν με τα πελώρια δέντρα μέσω της τεχνικής φροτάζ αποτυπώνοντας  τους φλοιούς των δέντρων, καταγράφοντας τις φυσικές υφές και δημιουργώντας μοναδικά οργανικά μοτίβα. Κάθε είδος δέντρου έδινε ένα εντελώς διαφορετικό αποτέλεσμα , για να στηθεί στο τέλος, μια μοναδική έκθεση ζωγραφικής, αξιοποιώντας  την μορφή τέχνης  land art . Οι εικαστικές δραστηριότητες με έμπνευση τα δέντρα, έδωσαν  στους συμμετέχοντες την ευκαιρία να εκφραστούν δημιουργικά και να ανακαλύψουν τη στενή σχέση τέχνης και φύσης.

Σημαντική ήταν και η συμβολή των γονέων, οι οποίοι ανέλαβαν τη διοργάνωση παραδοσιακών παιχνιδιών, προσφέροντας στιγμές χαράς, συνεργασίας και διασκέδασης σε μικρούς και μεγάλους. Μέσα από τα παιχνίδια αυτά αναβίωσαν έθιμα και δραστηριότητες άλλων εποχών, ενισχύοντας τη διαγενεακή επικοινωνία και τη μετάδοση της πολιτιστικής μας κληρονομιάς.

Επιπλέον, οι συμμετέχοντες πραγματοποίησαν έναν πολιτιστικό περίπατο στο χωριό, κατά τον οποίο είχαν την ευκαιρία να γνωρίσουν και να αναδείξουν τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του τόπου. Ο περίπατος αυτός συνέβαλε στην κατανόηση της τοπικής ιστορίας και της πολιτιστικής ταυτότητας της περιοχής, αναδεικνύοντας τη σύνδεση ανθρώπου, πολιτισμού και φυσικού περιβάλλοντος.

Η πρώτη μέρα τελείωσε με μια έκπληξη που οργανώθηκε από γονέα μαθητών, με την προβολή παιδικής ταινίας στην αυλή του Παρθεναγωγείου! Μικροί μεγάλοι έζησαν την μαγεία του σινεμά περιμένοντας την επόμενη μέρα με χαρά και ανυπομονησία!

Την δεύτερη ημέρα του camp , οι δραστηριότητες υλοποιήθηκαν στις εκβολές του ποταμού Κοιλιάρη στην Κυανή ακτή, όπου νερομπογιές και πινέλα αποτύπωσαν την παιδική ματιά πάνω στα βότσαλα και τα ξύλα της θάλασσας. Γονείς, μαθητές και εκπαιδευτικοί αποχαιρέτησαν το σχολικό έτος με έναν μοναδικό τρόπο ,εκεί που το ποτάμι συναντά τη θάλασσα…

ΠΡΟΩΘΗΣΗ ΤΩΝ ΑΞΙΩΝ ΤΟΥ ”ERASMUS”

Η συνύπαρξη γονέων και παιδιών σε ένα διαφορετικό περιβάλλον ενίσχυσε την επικοινωνία, τη συνεργασία και τους δεσμούς μεταξύ των μελών της σχολικής κοινότητας. Η συγκεκριμένη δράση ανέδειξε έμπρακτα τις αξίες που προωθεί το πρόγραμμα Erasmus+, όπως η συνεργασία, η ενεργός συμμετοχή, η βιωματική μάθηση και ο σεβασμός προς το περιβάλλον.

Το διήμερο περιβαλλοντικό camp άφησε τις καλύτερες εντυπώσεις σε όλους τους συμμετέχοντες και επιβεβαίωσε ότι η προστασία του περιβάλλοντος και η διατήρηση της πολιτιστικής μας κληρονομιάς αποτελούν ευθύνη όλων μας. 

Ευχόμαστε παρόμοιες πρωτοβουλίες να συνεχιστούν και στο μέλλον, εμπνέοντας ακόμη περισσότερους μαθητές και γονείς να γίνουν ενεργοί πολίτες με οικολογική και πολιτιστική συνείδηση.

Κι εμείς οι κυρίες, στο δικό μας σχολικό ημερολόγιο να γράφουμε…και περάσαμε και φέτος καλά και του χρόνου θα περάσουμε ακόμη καλύτερα!

Οι νηπιαγωγοί Παρασκευή Δήμου και Ελένη Αναγνωστάκη

https://www.haniotika-nea.gr/paidotopos-2o-nipiagogeio-chanion-viosimotita-kai-polymorfia-sta-cheria-ton-paidion/