Σάββατο, 21 Ιουλίου 2018

ΠΑΙΔΟΤΟΠΟΣ


 ΛΑΜΠΡΑΚΕΙΟ ΓΥΜΝΑΣΙΟ ΒΑΜΟΥ
ΓΡΑΦΟΥΜΕ, ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΥΜΕ, ΟΝΕΙΡΕΥΟΜΑΣΤΕ



Καλοί μου φίλοι καλό Σαββατοκύριακο!
“Γράφουμε, δημιουργούμε, ονειρευόμαστε”… Σε πρώτο πληθυντικό πρόσωπο τα ρήματα στο εξώφυλλο και του 14ου τεύχους του περιοδικού “Μαθητών λόγος” του Γυμνασίου Βάμου που κυκλοφορήθηκε με τη λήξη της σχολικής χρονιάς. Ως συνήθως. Χρόνια τώρα λειτουργούν και λειτουργούνται κάτω απ’ τη σημαία του “εμείς” οι δάσκαλοι και οι μαθητές του «πάλαι ποτέ αλλά και νυν και αεί ένδοξου σχολείου των Αποκορώνων». Ανοίγω παρένθεση. Δεν το κρύβω ότι συγκινούμαι όταν αναφέρομαι στο “σχολειό” μου και ότι νοιώθω περήφανος για όλα τα ωραία που γίνονται, έτσι όπως γίνονται, σ’ αυτό. Κλείνω την παρένθεση. Τι να βάλω και τι ν’ αφήσω, απ’ το φετινό, ιδιαίτερα όπως πάντα, επιμελημένο τεύχος στον σημερινό Παιδότοπο.
Το πρώτο που σκέφτομαι. Οπωσδήποτε τα “περιεχόμενα” το “σημείωμα” της Συντακτικής Επιτροπής την “άποψη” της Διευθύντριας και…. βλέπουμε. Με… αστερίσκο η απόφασή μου. Δεν το συζητώ ότι θα επανέλθω, πριν ανοίξουν τα σχολειά, στις σελίδες του!
Σας χαιρετώ με αγάπη όλους!










Περιεχόμενα
3….. Οι Ευρωπαίοι πολίτες δίνουν μαθήματα αλληλεγγύης και αλτρουισμού
5….. Επίσκεψη στα γραφεία των Χανιώτικων νέων
6….. Συνέντευξη από εθελοντή του Αποκόρωνα
7….. Οδική ασφάλεια – Τροχαία ατυχήματα
9….. Βία στα γήπεδα
10….. Γνωρίζετε τον Καζαμία;
11….. Kακοποίηση των ζώων
12….. Οι μαθητές γράφουν για τα χωριά τους Ιμπρος – Κάινα – Σωποτό
14….. Δικαιώματα των γυναικών. Η θέση της γυναίκας στην κοινωνία
16….. Το κάστρο του Μυστρά
18….. Ιστορικό Αρχείο Κρήτης
19….. Ιωάννης Δασκαλογιάννης
22….. Μουσικό εργαστήρι Γυμνασίου Βάμου
23….. Η επίσκεψη της Α’ Γυμνασίου στο μουσείο της Ελεύθερνας
25….. Θερμές ευχές και τραγούδια ηχούν στο Γηροκομείο Χανίων από μαθητές του Γυμνασίου Βάμου
26….. “Η Αλφαβήτα της εφηβείας”, Μάγια Δεληβοριά
27….. Αγία Σοφία – Καλλιτεχνική δημιουργία
29….. Ειδήσεις από το σχολείο μας.
Το περιοδικό που έχετε στα χέρια σας αποτελεί τη συλλογική προσπάθειά μιας ομάδας παιδιών του Γυμνασίου Βάμου.
Την είπαμε συντακτική ομάδα όπως κάνουν οι δημοσιογράφοι και οι ρεπόρτερ των μεγάλων περιοδικών. Και γιατί όχι; Παρόλο την μικρή ηλικία τους, κατάφεραν, να έχετε στα χέρια σας αυτό το έντυπο μέσα σε δυο-τρεις μήνες.
Βασιστήκαμε στη φαντασία, την ευρηματικότητα, το ανήσυχο πνεύμα και την καλλιτεχνική δημιουργία των παιδιών για την παρουσίαση αυτού του περιοδικού που έχετε στα χέρια σας.
Σας παρακαλούμε να είστε επιεικείς στην κριτική σας.
Μπορείτε να επικοινωνείτε μαζί μας για θέματα του περιοδικού, όπως παρατηρήσεις ή κάτι που θα θέλατε να δημοσιεύσουμε στέλνοντάς μας επιστολή, e-mail ή τηλεφωνώντας μας.
Η Συντακτική Επιτροπή
Μανόλης Φραγκιαδάκης,
Κατερίνα Χαιρετάκη,
Χρύσα Ανιτσάκη






Η άποψη της διευθύντριάς μας για το περιοδικό
Υπάρχουν παιδιά που κρύβουν απίστευτες δυνάμεις μέσα τους. Δυνάμεις που σχετίζονται με το πνεύμα, τις τέχνες, τη μουσική, τη δημιουργικότητα. Δουλειά των εκπαιδευτικών, εκτός των άλλων, είναι να εντοπίσουν αυτές τις δυνάμεις και να τις αναδείξουν. Να δώσουν στους μαθητές τη δυνατότητα να πιστέψουν σ’ αυτές, να τις καλλιεργήσουν και ασφαλώς να τις χρησιμοποιήσουν δημιουργικά προς όφελος τους, αλλά και προς όφελος του συνόλου.
Αυτές ήταν οι σκέψεις μας όταν το 2005 ξεκινήσαμε για πρώτη φορά να επεξεργαζόμαστε και να υλοποιούμε την ιδέα της δημιουργίας μαθητικού περιοδικού στο Γυμνάσιο Βάμου. Από τότε μέχρι σήμερα έχουν εκδοθεί 14τεύχη. Το ονομάσαμε “Μαθητών λόγος” γιατί σκεφτόμαστε ότι ο λόγος πρέπει να δοθεί στους μαθητές για ν’ αρχίσουν να προβληματίζονται και να εκφράζουν τις σκέψεις τους σε διάφορα θέματα. Θέματα κοινωνικά, ιστορικά, αξιών, κοινωνικής και σχολικής ζωής. Οι μαθητές μας, ανταποκρίθηκαν πέρα από κάθε προσδοκία και μας απέδειξαν ότι όταν τους δοθεί ο χώρος και το βήμα έχουν υλικό μέσα τους αλλά και την διάθεση να το καταθέσουν. Η συνεργασία τους με τους υπεύθυνους καθηγητές από τότε -και κάθε χρόνο- μέχρι και σήμερα φέρνει στην επιφάνεια την έκδοση ενός τεύχους 30-35 σελίδων με συνεντεύξεις, άρθρα, βιβλιοπαρουσιάσεις, κριτικές κινηματογράφου, ειδήσεις από τη σχολική ζωή αλλά και καλλιτεχνικά τους έργα, μιας και το εξώφυλλο πάντα του περιοδικού είναι ως ένα βαθμό δικό τους δημιούργημα. Το λογότυπο του τίτλου του περιοδικού έχει φιλοτεχνηθεί από ειδική γραφίστρια από το Ηράκλειο που συνεργάστηκε μαζί μας αφιλοκερδώς και καθόρισε από τότε το στίγμα του περιοδικού μας.
Χαρείτε το μαζί μας, δεν θα χάσετε το χρόνο σας. Είμαι σίγουρη.
Γκαγκαδέλη Αικατερίνη – Φυσικός
Διευθύντρια Γυμνασίου Βάμου
(Υπεύθυνες καθηγήτριες: Αρκολάκη Πηνελόπη, Καλαϊτζάκη Ειρήνη)



Επίσκεψη στα γραφεία των Χανιώτικων 

νέων

Τις πόρτες τους άνοιξαν σε οκτώ από τους συμμαθητές μας τα γραφεία των Χανιώτικων Νέων, με τον διευθυντή κ. Περάκη να μας ξεδιπλώνει μοναδικά, την εξαιρετικά ενδιαφέρουσα ιστορία της χανιώτικης εφημερίδας.
Απαντώντας τις ερωτήσεις μας ο κ. Περάκης μάς ταξίδεψε με τον λόγο του στη διαδρομή που κάνει μία εφημερίδα για να φτάσει στα χέρια μας και να μπορούμε εμείς να μυρίζουμε καθημερινά τη μυρωδιά του φρεσκοτυπωμένου χαρτιού.
Στη συνέχεια μας έδωσε την ευκαιρία να ρίξουμε την ματιά μας, σε εφημερίδες προηγούμενων χρόνων και του προηγούμενου ακόμα αιώνα.
Επίσης είχαμε την τιμή να γνωρίσουμε κι από κοντά μερικούς από τους ρεπόρτερ της εφημερίδας που φέτος κλείνει τα πενήντα της χρόνια.
Φραγκιαδάκης Μανώλης, Β3


Χανιώτικα νέα (Σάββατο, 21 Ιουλίου 2018)

Παρασκευή, 20 Ιουλίου 2018

ΜΙΑ ΣΤΑΣΗ ΕΔΩ ΜΙΑ ΣΤΑΣΗ ΕΚΕΙ

ΣΤΟΝ ΑΠΟΗΧΟ ΤΟΥ ΜΟΥΝΤΙΑΛ
Ούτε στην Αργεντινή του Μέσι, ούτε στη Βραζιλία του Νεϊμάρ που ήταν τα “λογικά” φαβορί (λες και υπάρχει λογική στο ποδόσφαιρο) το τρόπαιο του Παγκοσμίου Κυπέλλου της Ρωσίας… Ούτε στη Γερμανία, στην οποία πόνταραν πριν αρχίσουν οι αγώνες όλοι εκείνοι, που ασπάζονται το γνωστό “τσιτάτο” του Λίνεκερ που μας λέει ότι ποδόσφαιρο είναι ένα παιχνίδι στο οποίο παίζουν 22 παίκτες και στο τέλος νικούν οι Γερμανοί… Γαλλία και πάσης, ποδοσφαιρικής και όχι μόνο, οικουμένης! Να ’τοι, να ’τοι οι πρωταθλητές του κόσμου στο ποδόσφαιρο! Ο Γιορίς, ο Βαράν, ο Γκριεσμάν, ο Μπαπέ και τ’ άλλα λευκά και μαύρα Γαλλάκια που ανέβασαν τους πολίτες της χώρας τους στους εφτά ουρανούς. Δίκαιη πέρα ως πέρα κατά κοινήν ομολογία και η πρόκρισή τους στον τελικό και η νίκη τους σ’ αυτόν επί της Κροατίας. Μακράν, και παρουσία του Μακρόν, καλύτερη ομάδα απ’ την ομάδα του Λούκα Μόντριτς, του καλύτερου ποδοσφαιριστή.

Το πιό σημαντικό από τ’ ασήμαντα πράγματα της ζωής η μπάλα, κατά μία άποψη. Το πιο ασήμαντο απ’ τα σημαντικά κατά μία άλλη. Το πιο σημαντικό απ’ τα σημαντικά, κατά μια παράλλη, προ πάντων κατά τη διεξαγωγή του Μουντιάλ. Η μπάλα. Η στρογγυλή θεά. Η μαγεία της επαφής της με τα δίχτυα. Οι σκηνές του θριάμβου. Το βουβό κι ενίοτε γοερό κλάμα των ηττημένων. Τα δάκρυα της χαράς των νικητών. «Τα πάντα όλα», για να χρησιμοποιήσω τη γνωστή φράση του Νίκου Αλέφαντου. «Τα πάντα όλα», όπως κι εγώ, τα έζησα, παρακολουθώντας, αν όχι όλους, πολλούς απ’ τους αγώνες του Μουντιάλ, έστω από την τηλεόραση. Εχοντας πάντα “σύμβουλο” το όντως συλλεκτικό, ειδικό 24/σέλιδο αφιέρωμα της εφημερίδας μας με τίτλο “Πάμε Μουντιάλ” (πάντα ωραίοι Γιώργη Δρακάκη, Μάνο Καρτσωνάκη και Γιώργο Σταυριανουδάκη!) και, βέβαια, ανά χείρας το μολυβάκι μου. Κι αν έχω κρατήσει σημειώσεις…

«Ακουμπώντας στα κάγκελα,/ ένα μήνα τώρα, είχαν αποθέσει/ στα πόδια των ποδοσφαιριστών/ το “αχ” της αγωνίας των./ Ηθελαν να ζήσουν/ τη μαγεία της επαφής/ της στρογγυλής θεάς με τα δίχτυα,/ τις σκηνές του θριάμβου,/ τα δάκρυα της χαράς…/ Μετά βρέθηκαν πάλι/ στα ίδια καγκελόφραχτα κλουβιά,/ έχοντας πάντα συντροφιά,/ ένα μικρό σκουλήκι·/ μιαν απροσδιόριστη ανησυχία/ που, όμως δεν προλαβαίνει/ να τους ξεσηκώσει/ πριν να ’ρθει το επόμενο Μουντιάλ./ Μια ζωή, συνεχώς, οφσάιντ». Το ποίημα “Μουντιάλ” του γράφοντος.

Ίου ίου το λάμδα του Ιουλίου
«Γυμνός, Ιούλιο μήνα, το καταμεσήμερο. Σ’ ένα στενό κρεβάτι,/ ανάμεσα σε δύο σεντόνια χοντρά, ντρίλινα, με το μάγουλο πάνω στο μπράτσο μου που το γλείφω και γεύομαι την αρμύρα του. Κοιτάζω τον ασβέστη αντικρύ στον τοίχο της μικρής μου κάμαρας. Λίγο πιο ψηλά το ταβάνι με τα δοκάρια. Πιο χαμηλά την κασέλα όπου έχω αποθέσει όλα μου τα υπάρχοντα: δύο παντελόνια, τέσσερα πουκάμια, κάτι ασπρόρουχα. Δίπλα η καρέκλα με την πελώρια ψάθα. Χάμου στ’ άσπρα και μαύρα πλακάκια, τα δύο μου σάνταλα. Εχω στο πλάι μου κι ένα βιβλίο. Γεννήθηκα για να ‘χω τόσα. Δε μου λέει τίποτε να παραδοξολογώ. Από το ελάχιστο φτάνεις πιο σύντομα οπουδήποτε. Μόνο που ‘ναι πιο δύσκολο. Κι από το κορίτσι που αγαπάς επίσης φτάνεις, αλλά θέλει να ξέρεις να τ’ αγγίζεις οπόταν η φύση σου υπακούει. Κι από τη φύση – αλλά θέλει να ξέρεις να της αφαιρέσεις την αγκίδα της». Από τον “Μικρό Ναύτιλο” του Οδυσσέα Ελύτη.

«Φυλλώματα χαράς και έρωτα ο κόσμος. Ενα σύγνεφο ξηλώνει τα ουράνια./ Τα τζιτζίκια ανάβουν/ ένα χρώμα επουράνιο./ Ολα υπάρχουν· εσύ τους δίνεις όμως νόημα/ και σαν Ιούλιος Λέοντας/ στα στρώματα θα τυραννιέσαι των ερωτικών». Το ποίημα “Λιόκαυτο του Ιούλη” του Νίκου Καρούζου.

Ίου ίου το λάμδα του Ιουλίου! Το τζι και τζι και τζι και τζι των τζιτζικιών σε ελεύθερη απόδοση.




http://www.haniotika-nea.gr/ston-apoicho-tou-mountial/

Πέμπτη, 19 Ιουλίου 2018

ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΕΣ

ΛΕΥΤΕΡΗΣ Ι. ΤΣΟΥΡΑΚΗΣ: KAΛΛΙΤΕΧΝΙΚΟΣ ΟΜΙΛΟΣ "Ο ΑΠΟΚΟΡΩΝΑΣ"
ΠΕΠΡΑΓΜΕΝΑ  1983 - 1992
Γράφει ο Πέτρος Ευ. Πανηγυράκης*
Η ιστορία του Πολιτιστικού κινήματος του Αποκόρωνα, από το προσωπικό αρχείο του και Προέδρου του Καλλιτεχνικού Ομίλου “Ο Αποκόρωνας” ΛΕΥΤΕΡΗ ΤΣΟΥΡΑΚΗ διασώζεται σε διακόσιες σαράντα οκτώ (248) σελίδες 30Χ21 εκ., ενός βιβλίου-Άλμπουμ με τίτλο ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΚΟΣ ΟΜΙΛΟΣ «Ο ΑΠΟΚΟΡΩΝΑΣ»,  Πεπραγμένα 1983-1992.
Xρυσή δεκαετία την χαρακτηρίζουν όσοι την έζησαν και συνεργάστηκαν, ή έγιναν μέλη, ή παρακολούθησαν τις πολυπληθείς και πολυποίκιλες εκδηλώσεις-δραστηριότητες του.
Ο Λευτέρης Τσουράκης, συνοδοιπόρος στα πολιτιστικά δρώμενα της Επαρχίας μας μετά τη μεταπολίτευση, σηματοδότησε με τη συμμετοχή του την πολιτιστική και αναπτυξιακή πορεία του τόπου μας.
Παρών στη δημιουργία της Ε.Τ.ΑΝ.ΑΠ. Α.Ε. και στην οργάνωση της Α’ Παναποκορωνιώτικης Σύναξης στον Στύλο.
Συνοδοιπόροι μας πολλές δεκάδες σημαίνοντες αποκορωνιώτες και φίλοι του Αποκόρωνα, όπως:
Ο Μακαριστός αείδημος συνεπαρχιώτης μας , πρώην Κισάμου και Σελίνου Ειρηναίος Γαλανάκης, ο νυν αρχιεπίσκοπος Κρήτης και τότε Μητροπολίτης Κυδωνίας και Αποκορώνου Ειρηναίος Αθανασιάδης, ο με πολλές ανησυχίες δικηγόρος και νυν Γεν. Δ/ντης του Ιδρύματος Ερευνών και Μελετών «Ελευθέριος Βενιζέλος» Νικόλαος Εμμ. Παπαδάκης, ο αείμνηστος Στέλιος Γ. Πανηγυράκης, Ιστορικός, πρώην Γεν. Δ/ντης Μέσης Εκπαίδευσης, ο μεγάλος Παιδαγωγός, Δάσκαλος των Δασκάλων Νίκος Πετρουλάκης, ο ιστοριοδίφης Χαράλαμπος Μπουρνάζος. Οι αείμνηστοι: Αθηνά Μπλαζουδάκη, Γεώργιος Σταυρουλάκης, Ευτύχης Μαλεφάκης, Μάρκος Ντουκάκης, Μιχάλης Γαυγιωτάκης δάσκαλος.
Η Ευμορφία Μαυρογιάννη , η Αρχιτέκτονας Μηχανικός Αιμιλία Κλάδου- Μπλέτσα  Προϊσταμένη ΤΥΔΚ Χανίων, ο Προϊστάμενος Εφορίας Βυζαντινών Αρχαιοτήτων Μιχάλης Ανδριανάκης, η Στέλλα Αλυγιζάκη. Οι πνευματικοί άνθρωποι του Αποκόρωνα, των Χανίων και της Ομοσπονδίας Αποκορωνιώτικων Σωματείων Αττικής, όλοι ορδινιάζονται για τον Αποκόρωνα.
Μαζί οι τότε βουλευτές της επαρχίας μας και των Χανίων.
Όλοι οι Πρόεδροι των τότε 34 Κοινοτήτων, όλοι οι Πολιτιστικοί Σύλλογοι, οι ενορίες, οι υπηρεσίες που λειτουργούσαν τότε στην επαρχία, Σχολεία Δημοτικά, Γυμνάσια, Λύκεια, ΑΤΕ Βάμου, Ένωση Γεωργ. Συνεταιρισμών κ.α.
Αξίζει να αναφέρω Αποκορωνιώτες όπως ο Νίκος Μαρινάκης από τις Βρύσες, ο οποίος είχε παλιννοστήσει από Αμερική και παραχώρησε στον Καλλιτεχνικό Όμιλο ολόκληρο τον 1ο όροφο νεοανεγειρόμενης πολυκατοικίας στην οδό Περίδου 10, για να στεγαστεί και τον αείμνηστο Βασίλη Τσαφαράκη, εκπρόσωπο Πολιτιστικού Συλλόγου του Κεφαλά ο οποίος πολλές φορές ερχόταν από τον Κεφαλά στα Χανιά με ταξί για να συμμετέχει στις συνεδριάσεις του ΔΣ.
Η αγάπη, το μεράκι και το ψυχικό σθένος του Λευτέρη Τσουράκη, του πρώτου πάντα μεταξύ των ίσων μελών των εκάστοτε Διοικητικών Συμβουλίων, οδήγησε τον Κ.Ο.Α. στον Κολοφώνα της δόξης του σε ευγενή άμιλλα με τα άλλα σωματεία του Νομού στο χορό και στο ριζίτικο.
Ταυτόχρονα σχεδόν με την ίδρυση του Κ.Ο.Α. λειτούργησε και το προσωρινό ΔΣ του Κοινωφελούς Ιδρύματος «Αγία Σοφία». Στις τριμηνιαίες συναντήσεις των Πολιτιστικών συλλόγων, οι οποίες είχαν φθάσει στον αριθμό είκοσι τέσσερα (24) συζητούνταν θέματα ενδιαφέροντα για όλο τον Αποκόρωνα και γινόταν πάντα με τη συνεργασία του Κοινωφελούς Ιδρύματος «Αγία Σοφία». Από τότε το ίδρυμα άρχισε να λέγεται το Σπίτι του Αποκόρωνα και  Βουλή του Αποκόρωνα, όπως ήθελε το χώρο αυτό ο αείμνηστος ιδρυτής του, και όπως και σήμερα συνεχίζει να έχει αυτόν το χαρακτήρα με τις δραστηριότητες του ιδρύματος και του συστεγαζόμενου Ινστιτούτου Επαρχιακού Τύπου που ιδρύθηκε με πρωτοβουλία του Αποκορωνιώτη και εκδότη των Χανιώτικων  Νέων, Γιάννη Γαρεδάκη.
Τη σύσταση και λειτουργία του Κ.Ο.Α χαρακτηρίζουν εκφράσεις όπως : Μαρτυρία ζωής του πνευματικού Αποκόρωνα (Βαγγέλης Κακατσάκης) και Πρωτοπόρος ο Αποκόρωνας στον Πολιτιστικό τομέα (Αλέξανδρος Θεοδωρογλάκης) κ.α
Από τα πρώτα χρόνια άρχισαν οι ποικίλες δραστηριότητες και εκδηλώσεις στα Χανιά και στον Αποκόρωνα. Ο τίτλος «Καλλιτεχνικός Όμιλος» του δίνει τη δυνατότητα να συμπεριλάβει στις δραστηριότητες του «χιλιώ λογιώ εκδηλώσεις»
Κύριες δραστηριότητες του η εκμάθηση Κρητικών χορών και Ριζίτικου τραγουδιού με εθελοντή Δάσκαλο Χορού και Ριζίτικου τον Γιώργη Σταύρου Ζουλάκη, ο οποίος άφησε οργανωμένη δική του σχολή με δεκάδες μαθητές και προσέφερε ανιδιοτελώς τις υπηρεσίες του, αυτός και η οικογένεια του όλα αυτά τα χρόνια. Άρχισαν μαθήματα κρητικών χορών και ριζίτικου τραγουδιού και δημιουργήθηκαν χορευτικά συγκροτήματα (παιδικού και εφηβικού) και χορωδία Ριζίτικου τραγουδιού.
Οι εκδηλώσεις ξεκίνησαν με δανεισμό των στολών από τον γνωστό τότε φωτογράφο Ευτύχιο Μαυρογένη, λάτρη της Κρητικής Μουσικής και Παράδοσης. Στη δεκαετία 1983-1992 είχαμε πλήρεις στολές παιδικού και αντρικού χορευτικού συγκροτήματος. Αλήθεια τι έγιναν οι στολές αυτές; Που βρίσκονται; Μπορεί κανείς να μας ενημερώσει; Λειτούργησε χορωδία ριζίτικου τραγουδιού και εκδόθηκαν κασέτες και δίσκος, ο οποίος κυκλοφόρησε κατά τη διάρκεια του Α’ παγκοσμίου Συνεδρίου Αποκορωνιωτών το 1987 .
Έγιναν πολλές εκθέσεις με συνεργασία άλλων φορέων. Έγιναν πολλές ομιλίες με διάφορα θέματα, έγιναν εκθέσεις βιβλίων και ζωγραφικής και εκθέσεις γεωργικών προϊόντων. Εκθέσεις Αποκορωνιωτών Πνευματικών Δημιουργών και άλλες. Συμμετείχε ο Κ.Ο.Α σε οργάνωση συνεδρίου μαζί με άλλους παραδοσιακούς συλλόγους, υπηρετώντας πάντοτε την Κρητική παράδοση.
Οι εκδηλώσεις επεκτάθηκαν εκτός επαρχίας, νομού και Κρήτης, σε Γαλλία (Μπορντώ) με τη βοήθεια του τότε Βουλευτή Σήφη Μιχελογιάννη, σε Βουλγαρία με τη βοήθεια του Λευτέρη Ηλιάκη, στη Θεσσαλονίκη και στα νησιά του Αιγαίου Πελάγους.
Όλα αυτά προβάλλονται και διασώζονται από τη ΦΩΝΗ ΤΟΥ ΑΠΟΚΟΡΩΝΟΥ,  η οποία και αυτή έγραψε την δική της ιστορία για την επαρχία μας και σταμάτησε την τεράστια προσφορά της με το θάνατο του ιδρυτή της Γεωργίου Χαβρεδάκη, το Δεκέμβριο του 2011. Σημαντική ήταν η στήριξη και η προβολή του Κ.Ο.Α και από τον χανιώτικο τύπο, Χανιώτικα Νέα, Κήρυξ, Αγώνας και Χανιώτικη Ελευθεροτυπία.
Οι Αποκορωνιώτες καλλιτέχνες Κρητικής Μουσικής συνεργάστηκαν και βοήθησαν τον Κ.Ο.Α με σταθερούς εκπροσώπους τους, τον  Γιώργη Γαλάνη, λύρα και Γιώργη Κουρκούνη, λαούτο.
Σε συνεργασία με το Ίδρυμα «Αγία Σοφία» έγιναν επίσης  εκδηλώσεις για τα νερά του Αποκόρωνα, για τις πυρκαγιές και τις αναδασώσεις, για το περιβάλλον και πολλά  άλλα.
Μπορεί να γίνει έκθεση φωτογραφίας των 172 εκδηλώσεων και αφισών της χρυσής αυτής δεκαετίας του Καλλιτεχνικού Ομίλου  «Ο Αποκόρωνας» 1983-1992, στον Αποκόρωνα και στα Χανιά, όπως έχουν διασωθεί από το προσωπικό αρχείο του ακούραστου προέδρου του Λευτέρη Τσουράκη.
Από ότι είμαι σε θέση να γνωρίζω υπήρχε τη δεκαετία αυτή Αρχείο, αρχειοθετημένο σε ειδικούς φοριαμούς (ντουλάπες). Τι έγινε; Πού βρίσκεται; Υπάρχει συνέχεια; Μπορεί να ξαναμπεί στο προσκήνιο ο Καλλιτεχνικός Όμιλος «Ο Αποκόρωνας», τώρα, με το Δήμο Αποκορώνου, για να πρωτοπορήσει και στον τομέα της παράδοσης μαζί με το Ίδρυμα «Αγία Σοφία» και τον Καλλιτεχνικό Σύλλογο Κρητικής Μουσικής «Ο Χαρίλαος»; Ευχή μου και επιθυμία.

Χανιώτικα Νέα (10. 7.2018)

* Συντ. δάσκαλος, πρώην Διευθυντής Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Χανίων



Τετάρτη, 18 Ιουλίου 2018

ΕΥΘΥΒΟΛΑ ΚΑΙ ΜΗ

ΟΙ ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ ΤΩΝ ΧΑΝΙΩΝ ΜΠΟΡΟΥΝ ΤΟ ΚΑΛΟ ΑΥΤΗΣ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ;



Γράφει ο Νεκτάριος Ευ. Κακατσάκης

Τη Δευτέρα που μας πέρασε, παρουσιάστηκε το λεύκωμα “Χανιά – Ταξίδι στο όνειρο” (εκδόσεις “Μίλητος”) του Δήμου Χανίων, στο Θέατρο “Μίκης Θεοδωράκης”.
Παρόντες τρεις Χανιώτες πολιτικοί, από τα κυρίαρχα πρόσωπα στην ελληνική πολιτική σκηνή αλλά και εντός της Ελληνικής Βουλής! Σταύρος Θεοδωράκης, Ντόρα Μπακογιάννη και Γιώργος Σταθάκης, καθισμένοι στο πάνελ, μίλησαν όλοι τους για το Λεύκωμα αλλά και για την ίδια την πόλη.
Σε αποστροφή των λόγων τους, που δημοσιεύθηκαν στο χθεσινό φύλλο των “Χ.Ν.”, τόσο ο Στ. Θεοδωράκης όσο και ο Γ. Σταθάκης σημείωσαν ο μεν πρώτος ότι «μερικές φορές μπορούμε να περιορίζουμε τα πολιτικά μας πάθη και να είμαστε όλοι μαζί στην προσπάθεια προβολής των ωραίων πραγμάτων που γίνονται στο χώρο της Τοπικής Αυτοδιοίκησης», ο δε δεύτερος ότι δόθηκε η ευκαιρία στον ίδιο και τους άλλους δύο πολιτικούς «να αποστασιοποιηθούμε από τα πολιτικά, να επικεντρωθούμε στα Χανιά και να δώσει ο καθένας μας -επί ευκαιρίας αυτού του καταπληκτικού λευκώματος- την ιδιαίτερη οπτική που έχει για την πόλη μας». Ωστόσο αυτό που θα θέλαμε εμείς ως Χανιώτες, κι αυτό που θα ευχόμασταν θα ήταν η όποια “σύμπραξη” να μην γινόταν μόνο για τις ανάγκες ενός -τω όντι- καταπληκτικού Λευκώματος φωτογραφιών αλλά κυρίως για επίλυση σημαντικών προβλημάτων που ταλανίζουν την πόλη, τους κατοίκους της και τους επισκέπτες μας, ή ακόμη για δημιουργία προοπτικών για την ανάπτυξη των Χανιών!
Αραγε είναι δυνατή μια τέτοια συμπόρευση, πέρα από προσωπικές αντιπαραθέσεις; Θα μπορούσαμε να αναμένουμε μια ένωση δυνάμεων των πολιτικών -ισχυρών χαρτιών- της πόλης που θα έχει ως πρώτο στόχο το καλό του Νομού μας;
Η διευθύντρια του Μουσείου Τυπογραφίας, Ελια Κουμή που ήταν από τους ομιλητές της παραπάνω εκδήλωσης, πολύ σωστά σημείωσε ότι «ο καθένας μας από το πόστο του, οφείλουμε να προστατεύσουμε, να αναδείξουμε, να διεκδικήσουμε, τους μικρούς και μεγάλους θησαυρούς του».
Και η ίδια, αναφερόμενη στο παράδειγμα των Νεωρίων -μια πολύ μακρά και πικρή ιστορία- σημείωσε ότι «ατενίζουν φαινομενικά αγέρωχα τους αιώνες να κυλούν – και τις υποσχέσεις να αθετούνται, ενώ υποβασταζόμενα εσωτερικά, μετρούν τις πληγές τους και βλέπουν τον χρόνο τους να τελειώνει».
Οι φωτογραφίες ενός Λευκώματος μπορεί να διαφημίζουν την περιοχή μας, ωστόσο καλό είναι κι εμείς μα και οι πολιτικοί μας να μην εθελοτυφλούμε μπροστά στα πολλά σημαντικά προβλήμάτα της πόλης μας, του Νομού μας!

Χανιώτικα νέα (18.07.2018)

Τρίτη, 17 Ιουλίου 2018

ΜΙΑ ΣΤΑΣΗ ΕΔΩ ΜΙΑ ΣΤΑΣΗ ΕΚΕΙ

ΤΑΞΙΔΕΥΟΝΤΑΣ ΜΕ ΠΥΘΙΕΣ, ΠΟΙΗΤΡΙΕΣ ΚΑΙ ΣΙΒΥΛΕΣ


Ταξιδεύοντας στους αιώνες με Πυθίες, Ποιήτριες και Σίβυλλες… ταξιδεύοντας με την Ολυμπιάδα (τη μητέρα του Μεγαλέξανδρου), την Κασσάνδρα της Τροίας, τη Νικάνδρα (την ιέρεια της Δωδώνης), την Τιμαρήτη, την προφήτιδα στη Δωδώνη Προμένεια, την Ιέρεια Θανώ, τις κόρες του μάντη Τειρεσία Ιστορι και Μαντώ, την Αριστονίκη, την Πυθία των Δελφών, τη Βοιώ των Δελφών τη Σίβυλλα την Ερυθραία, τις Σίβυλλα την Ερυθραία, τις Σίβυλλες Κυμαία και Ερυθραία, την Αριστομάχη της Ερυθραίας, τη Μεγαλόστρατη την ποιήτρια με άγνωστη καταγωγή, τη Φημονόη, την πρώτη πυθία των Δελφών, την Ηρίφανι την ποιήτρια, τη Μεγάλη Σαπφώ, που ο Οδυσσέας Ελύτης τη θεωρεί “μακρινή εξαδέλφη” του, την Κόριννα την ποήτρια που νίκησε τον Πίνδαρο, την Κόριννα από τις Θεσπιές, τη Μύρτιδα τη δασκάλα του Πίνδαρου, την Πράξιλλα, τη διθυραμβική ποιήτρια από τη Σικυώνα, την Τελέσιλλα, τη λυρική ποιήτρια από το Αργος, την Ηριννα, τη μεγάλη ποιήτρια απ’ το μικρό νησί της Τήλου, την Κλεοβουλίνη απ’ τη Λίνδο της Ρόδου, τη Νοσίδα απ’ τους Επιζεφύριους Λοκρούς, τη Μοσχίνη που της άρεσε ο Ιαμβος, την κόρη της Μοσχίνης, την Ηδύλη, την Ανύτη απ’ την Τεγέα, την Ανύτη απ’ τη Λοκρίδα, την Αριστοδάμα που άφησε μνήμη επικής ποιήτριας, την Αρήτη που αναφέρεται στους “Δειπνοσοφιστές” του Αθηναίου, την Ηροφίλη μια απ’ τις Σίββυλλες της ελληνικής μυθολογίας, τη Μοιρώ τη Βυζαντία, τη Φίλαινι την… αναισχυντογράφο, την Αθηναΐδα την Ερυθραία, την Αριγνώστη απ’ τη Σάμο, τη Δαμοφύλη, τη “σοφή ποιήτρια ερωτικών και ύμνων”, τη Δανάη που ζούσε στον κήπο του Επίκουρου, όπου βασίλευε η απόλυτη δημοκρατία, την Αριστόνικα, την ποιήτρια, ιέρεια και προφήτισσα των Δελφών, τη Θεανώ απ’ τη Λοκρίδα και τη Μελιννώ από τη Λέσβο… Ταξιδεύοντας με κάποια απ’ τα ποιήματα τους, αλλά και με τα ποιήματα που έγραψε για την καθεμιά τους η και καλή μου φίλη καταξιωμένη σύγχρονη Ελληνίδα ποιήτρια Αννα Μπουρατζή-Θώδα, στο βιβλίο της “Ταξίδι στους αιώνες με Πυθίες, Ποιήτριες και Σίβυλλες”.

Ταξιδεύοντας στους αιώνες με Πυθίες, ποιήτριες και Σίβυλλες… Μ’ αυτές τις γνωστές και άγνωστες φωτισμένες γυναίκες που κατέβαζαν τον Θεό απ’ τον ουρανό στη γη. Μέσω ενός βιβλίου “θησαυρού”, που αποτελεί εκτός όλων των άλλων και κατάθεση στεφάνου τιμής στις αρχαίες Ελληνίδες ποιήτριες που χάθηκαν στο διάβα των αιώνων. Ενός βιβλίου που μόνο μια Ελληνίδα ποιήτρια με το πάθος, την “αρματωσιά”, το ταλέντο και την εμπειρία της Αννας Μπουρατζή-Θώδα, μπορούσε να γράψεΙ. «Ολες ήταν προφήτισσες και ψυχή με το θαύμα του λόγου, της γραφίδας, της θεϊκής λύρας και μουσικής. Με απέραντο σεβασμό προς τις αδελφές μου ποιήτριες που άνοιξαν δρόμους στην ανθρωπότητα, αφιέρωνω στην καθεμία ένα ποίημα, ένδειξη ελάχιστης τιμής και ευχαριστίας για ό,τι πρόσφεραν σε μας». Τα που γράφει κλείνοντας την εμπεριστατωμένη εισαγωγή της στο περί ου ο λόγος βιβλίο, η φίλη ποιήτρια. Αδελφές της η Σαπφώ και οι συν αυτές…
«Κόρες της Μνημοσύνης/ ελάτε εδώ απ’ τον ουρανό/ και τραγουδείστε μαζί μου/ τη μητέρα των θεών,/ αφού περιπλανήθηκα/ στα όρη και στις πηγές/ με ανεμοπαρμένα τα μαλλιά/ ξετρελαμένη στα βουνά./ Και ο βασιλιάς ο Δίας σαν είδε/ τη μητέρα των θεών/ έριξε κεραυνό και/ πήρε το τύμπανο,/ έσπασε τα βράχια και/ πήρε τα τύμπανα./ Μητέρα, φύγε στους θεούς/ και μη γυρνάς στα όρη,/ γιατί τ’ άγρια λιοντάρια/ και οι γκρίζοι οι λύκοι/ (θα σε φάνε κυνηγημένη)./ Δε θα φύγω στους θεούς/ αν δεν πάρω μερίδια,/ το μισό απ’ τον ουρανό/ τ’ άλλο μισό απ’ τη γη/ το τρίτο μέρος απ’ τη θάλασσα/ κι έτσι θ’ αποχωρήσω./ Χαίρε, μεγάλη βασίλισσα/ Μητέρα του Ολύμπου». Το μοναδικό ποίημα της Τελέσιλλας που σώθηκε ολόκληρο, ένας ύμνος στη “Μητέρα των Θεών”.
«Με τη λύρα στα χέρια σε ναούς και σε δάση/ των ανθρώπων τα πάθη τραγουδούσες στην πλάση/ τα χέρια σου αύρα τις χορδές προσκυνούσαν/ και γύρω φουντώνει./ Ενας κύκλος ζωής λέξη δίπλα στη λέξη/ Κορυφαίο το ποίημα στων ερώτων την έλξη». Το αφιερωμένο στην “Ανύτη Λοκρή”, ποίημα της καταγόμενης απ’ την Ηπειρο ποιήτριας Αννας Μπουρατζή-Θώδα. Εξ’ ονύχων ο λέων!
Χανιώτικα νέα (17.07.2018)

http://www.haniotika-nea.gr/taxidevontas-me-pithies-piitries-ke-sivilles/

ΕΝ ΝΙΠΠΩ

ΣΤΟ ΠΑΝΗΓΥΡΙ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΜΑΡΙΝΑΣ




Ανδρείαν και φρόνησιν, συ κεκτημένη σεμνή, ανδρείως κατεπάτησας
όφιν αρχέκακον, Μαρίνα πανεύφημε….






Μεταξύ Νίππους και Τζιτζιφέ, κοντά  στην Άννιτσα (Στην Άννιτσα, στην Μπάνιτσα και στου Καλερογιάννη) μέσα σ'ένα δαφνοδάσσος, απείρου φυσικού κάλλους το ανακαινισθέν στις αρχές της δεκαετίας του 1970, παμπάλαιο εκκλησάκι της Αγίας Μαρίνας. Εδώ λίαν πρωί σήμερα για να συμψάλλω με τους άλλους ψαλτάδες και τη χορωδία των γειτόνων κοτσιφών και το απολυτίκιο της Αγίας, στο πλαίσιο της λειτουργίας του πρώτου καλοκαιρινού νιππιανού κοινωνείν, ιερουρουργοὐντος  του παπα-Μιχάλη.





Συγκίνησις μέχρι δακρύων...  Ναι το τέμπλο με το άσπρο τσιμέντο το έκανε ο πατέρας μου!




Δευτέρα, 16 Ιουλίου 2018

ΔΙΑΦΟΡΑ

ΕΥΔΟΚΙΑ ΣΚΟΡΔΑΛΑ - ΚΑΚΑΤΣΑΚΗ ΚΑΙ ΒΑΓΓΕΛΗΣ ΚΑΚΑΤΣΑΚΗΣ


Γράφει η Καίτη Αλεξη*
Έτσι είναι κι έτσι θα τους αναφέρω εδώ, ως μία δυάδα αδιαίρετη, που δεσπόζει στα πνευματικά πράγματα της πόλης και πέραν αυτής. Δύο ευαίσθητοι, σκεπτόμενοι, προικισμένοι άνθρωποι, που πορευόμενοι στα χρόνια της νιότης ανακαλύπτοντας τη ζωή, τα βήματά τους συναντήθηκαν και κοντοστάθηκαν. (ΦΩΤΟ) Εδωσαν τα χέρια και προχωρούν ξέροντας πως «οι άνθρωποι είναι Αγγελοι με ένα φτερό, θα πετάξουν μόνο όταν αγκαλιαστούν». Απ’ αυτή τη συμπόρευση βγήκαν καρποί θεσπέσιοι και όπως λέει ο Paulo Coelho τα δέντρα τα κρίνουμε από τους καρπούς. Και οι δύο έχουν κατακτήσει την ουσία της ζωής. Αλλωστε τα απλά πράγματα είναι τα πιο ασυνήθιστα και μόνο οι σοφοί τα διακρίνουν.
Οι δύο λοιπόν ξεχωριστοί κι αγαπητοί αυτοί άνθρωποι, είχαν την καλοσύνη να μου αφιερώσουν δύο τόμους παλαιότερων πνευματικών εργασιών τους, πολύτιμων για μένα. Αλλωστε, το πνεύμα που καταγράφεται για να μείνει δεν είναι ένδυμα που περνά η μόδα του, είναι ένδυμα ψυχής που βρέχει και αρδεύει ψυχές.
Πρόκειται για τον δεύτερο τόμο ποίησης των ασθενών του Νοσοκομείου Ψυχικών Παθήσεων Χανίων, που επιμελήθηκε η ποιήτρια και σπουδαία παραμυθού κα Ευδοκία Σκορδαλά – Κακατσάκη. Μα τι λιγότερο θα περίμενε κάποιος από μια κυρία που δεν έχει μόνο το όνομα έχει και χάρη.
Ευδοκία! Της δόθηκε προφητικά και εύστοχα. Και ευφυής καθώς είναι, έδεσε άρρηκτα το όνομα με τη ζωή της.
Ο κ. Βαγγέλης Κακατσάκης, δάσκαλος, συγγραφέας, ποιητής και δημοσιογράφος, δημιουργικός κι ακούραστος σκαπανέας του πνεύματος.
Προσκεκλημένος στην εκπομπή μου στο Ραδιόφωνο “Μαρτυρία”, χάρηκα τις αφηγήσεις του, έχει ένα χαριτωμένο τρόπο να μιλά λες και οι λέξεις του γελούν…
Σ’ εκείνη την εκπομπή, είχε την καλοσύνη να μου αφιερώσει την ποιητική του συλλογή “ΚΑΖΟΒΑΡ”. Διαβάζοντας ή καλύτερα μελετώντας την “ΚΑΖΟΒΑΡ” δεν χρειάστηκε ν’ αναρωτηθώ η “ΚΑΖΟΒΑΡ” τι σημαίνει.
Ούτε ότι ο Βαγγέλης Κακατσάκης είναι μιας ιδιαίτερης στόφας ποιητής.
Με μια ξεκάθαρη ματιά στα πράγματα, με έντονο το αίσθημα ελευθερίας και δικαιοσύνης, με εσωτερικές συγκρούσεις που καταγράφονται αριστοτεχνικά στην ποίησή του και διαφαίνονται όταν σε στιγμές έντονης φόρτισης το πάει κρεσέντο κι άλλοτε μια άνευ ορίων αισιοδοξία, διαπιστώνεις να καταλαγιάζει την τρικυμία. Δε θέλει να χαθεί η ελπίδα και κάπου – κάπου ζωγραφίζει ένα ουράνιο τόξο, που φευ διαλύεται με την πρώτη στη διαπασών κραυγή του ευαίσθητου ποιητή.
Βέβαια, δεν είναι εύκολο να τελειώσεις με τον πολυμήχανο του λόγου Βαγγέλη Κακατσάκη, ο οποίος “Στα πεταχτά”, μάς λέει με χιούμορ πιο σοβαρά πράγματα.
Είναι τεχνίτης του λόγου· τελεία και παύλα.

Χανιώτικα νέα (16.07.2018)


http://www.haniotika-nea.gr/evdokia-skordala-kakatsaki-vangelis-kakatsakis/