Κυριακή, 26 Ιανουαρίου 2020

ΠΟΙΗΣΗ

Η ΖΩΗ ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ




Κακοσυνεύουν οι πληγές
και συχνά ματώνουν
Άμεσος ο κίνδυνος,
αν δεν τρελαθώ ,
να πεθάνω από αιμορραγία
Τα λόγια του προσκυνητή,
σε δημόσια εξομολόγηση,
στ' αγχονταρίκι του μοναστηριού
Άφηνε τες αναπαυμένες
και μην τις ξυπνάς
ξύνοντας τες
η συμβουλή του ηγούμενου

Τους πήραν τα κλάματα
και χαμογέλασαν πικρά
Όλοι
Ο καθείς και οι πληγές του
Η ζωή συνεχίζεται
Σε τρεις λέξεις ο ορισμός της


ΒΑΓΓΕΛΗΣ Θ. ΚΑΚΑΤΣΑΚΗΣ
(Από  ανέκδοτη ποιητική συλλογή )* 

* Μια πρώτη σκέψη η ποιητική συλλογή που ετοιμάζω να έχει τίτλο "Το χελιδόνι του μοναχού".
Μια δεύτερη "Τα περιστέρια του μοναχού" . Μια τρίτη "Το περιστέρι του μοναχού" ...Με σχόλιά τους δυο φίλες "ψηφίζουν"τον πρώτο Ο καλός μου φίλος ο Χριστόφορος Κορυφίδης προτείνει τους τίτλους "Μετέωρος" ή Επί πτερύγων ανέμων"  Ἰδωμεν... 



Σάββατο, 25 Ιανουαρίου 2020

ΠΑΙΔΟΤΟΠΟΣ

ΣΤ'ΤΑΞΗ 6ου  ΔΗΜ. ΣΧ. ΧΑΝΙΩΝ
Η ΚΟΙΜΩΜΕΝΗ ΕΒΡΑΙΟΠΟΥΛΑ ΤΟΥ ΣΧΟΛΕΙΟΥ ΜΑΣ


Καλοί μου φίλοι, καλό Σαββατοκύριακο!
Ενας Παιδότοπος αλλιώτικος απ’ τους άλλους ο σημερινός. Για ένα Παιδότοπο που φιλοξενεί τις εντυπώσεις των δασκάλων και των παιδιών της Στ’ τάξης του 6ου Δημ. Σχ. Χανίων για ένα ντοκιμαντέρ που αναφέρεται στην “Κοιμωμένη Εβραιοπούλα” του Σχολείου τους. Το ντοκιμαντέρ που τα ίδια, με συντονιστή τον και καταξιωμένο σκηνοθέτη, δάσκαλό τους της Θεατρικής Αγωγής Κώστα Νταντινάκη δημιούργησαν. Με αφορμή την πρώτη πανελλήνια προβολή του που θα πραγματοποιηθεί μεθαύριο Δευτέρα 27 Ιανουαρίου και ώρα 7:30 μ.μ., στο Πνευματικό Κέντρο Χανίων, με διοργανωτή την Περιφερειακή Ενότητα Χανίων, λόγω της Παγκόσμιας Ημέρας Μνήμης Θυμάτων του Ολοκαυτώματος.
Ανοίγω παρένθεση. Το 6ο Δημ. Σχολείο Χανίων, είναι ως γνωστό κτισμένο στην αλλοτινή θέση του εβραϊκού κοιμητηρίου της πόλης μας. Με αφορμή μια φωτογραφία του μόνου σωζόμενου τάφου, πριν κτιστεί το σχολείο, οι μαθητές και οι μαθήτριες αναζητούν μέσα από το αναγραφόμενο όνομα “Σουλτάνα” την ταυτότητα μιας θρυλουμένης για την ομορφιά της Εβραιοπούλας.
Η έρευνα αποκαλύπτει ότι πέθανε δυο χρόνια πριν τη βύθιση του πλοίου “Τάναϊς” που το 1944 μετέφερε την οικογένειά της κι όλους του Εβραίους της Κρήτης σε στρατόπεδα συγκέντρωσης. Η ιστορία της Εβραιοπούλας αναδεικνύεται μέσα από συνεντεύξεις κατοίκων της Νέας Χώρας και της Εβραϊκής, συνταξιούχους δασκάλους του Σχολείου, αναφορές σε δημοσιεύματα εφημερίδων, κρατικών αρχείων και Επισκέψεις στη Συναγωγή Χανίων. Κλείνω την παρένθεση. Να αναφερθείτε ξεχωριστά στον Κώστα τον Νταντινάκη μου είπε η διευθύντρια του Σχολείου Σμαράγδη Κατζουράκη, που μου τηλεφώνησε “επί τούτου”. Συγκινήθηκα. Περισσότερο συγκινήθηκα, ωστόσο (γιατί να το κρύψω;) όταν ο φίλος μου ο Κώστας μου είπε να μην ξεχάσω ν’ απονείμω όλα τα εύσημα στα παιδιά και στους δασκάλους των αλλά και σε όλους τους κατοίκους της Νέας Χώρας και της Εβραϊκής που “ανέστησαν” την Ωραία Κοιμωμένη του Σχολείου που είναι κτισμένο το εβραϊκό Νεκροταφείο…

Σας χαιρετώ με αγάπη όλους
Βαγγέλης Θ. Κακατσάκης
δάσκαλος





Μαθητές και δάσκαλοι ανταποκριθήκαμε με ενθουσιασμό στην ιδέα του θεατρολόγου μας Κων/νου Νταντινάκη.  Η όλη αναζήτηση στοιχείων για την Σουλτάνα και την εβραϊκή κοινότητα Χανίων μας συνεπήραν ως ταξιδευτές στο παρελθόν και ως ερευνητές στο παρόν. Συνεργαστήκαμε αρμονικά μελετώντας την ιστορία του σχολείου, της γειτονιάς, της πόλης και του Ανθρώπου που δεν βλέπει τον Ξένο ως διαφορετικό, αλλά τον αγκαλιάζει ως Φιλόξενος. Οι μαθητές αποκόμισαν μια πολύ σημαντική εμπειρία κατά την προετοιμασία του ντοκιμαντέρ, τόσο στο πλαίσιο των μαθημάτων όσο και από τις πληροφορίες μέσα από τις συνεντεύξεις περιοίκων του κοιμητηρίου και κατοίκων της παλιάς πόλης. Η ανταπόκρισή τους ήταν μεγάλη και το ενδιαφέρον τους διατηρήθηκε αμείωτο καθόλη τη διάρκεια ολοκλήρωσης του ντοκιμαντέρ. 
 Ευαγγελία Λυραντωνάκη,Παναγιώτης Σιάσιος, Αμαλία Βρεττανίδου, Κωνσταντίνα Νίκου. 
Δάσκαλοι γενικής και ειδικής αγωγής ΣΤ1 & ΣΤ2.



Όταν κάναμε το ντοκιμαντέρ, εκτός από το συγκλονιστικό θέμα του, μου άρεσε πολύ που συνεργαστήκαμε όλοι μαζί σαν ομάδα. Αλέξανδρος Δασκαλάκης ΣΤ1

Επισκευτήκαμε στην Εβραϊκή μία ηλικιωμένη, την κυρία Γεωργία, και μας είπε ότι θυμόταν τη Σουλτάνα, είχαν επτά χρόνια διαφορά και την έβλεπε σαν μεγάλη της αδερφή. Είπε πως ήταν όμορφη σαν αρχόντισσα, ήταν το τριαντάφυλλο μέσα στα χόρτα, η ομορφότερη της γειτονιάς και στεναχωρήθηκε πολύ με τον θάνατό της και τον χαμό της οικογένειάς της στο πέλαγος. Αναστασία Ηρωγλίδου, ΣΤ 2.

Στο ντοκιμαντέρ αυτό, που έτυχε να είμαι αφηγητής (μαζί με την Αναστασία) είχα την τιμή να συναντήσω μια γυναίκα 86 χρονών που μένει στην Εβραϊκή και είχε γνωρίσει τη Σουλτάνα. Θυμάται πως ήταν μια αρχόντισσα, έπαιζε με τις αδερφές της και οι γονείς τους είχαν πολύ καλές σχέσεις. Ήταν λυπημένη που η οικογένεια της Σουλτάνας πνίγηκε στο ναυάγιο του πλοίου Ταναϊς το 1944.  Δαμιανός Καρναλάκης ΣΤ1

Το πιο συναρπαστικό από τα γυρίσματα ήταν όταν ήρθε ένας παλιός δάσκαλος που θυμόταν τον τάφο της εβραιοπούλας και μετά μας πήγε έξω από το σχολείο λέγοντας ότι εκεί βρισκόταν η πύλη του κοιμητηρίου.  Μαρία Περράκη, ΣΤ 2.






Όταν ήμουν πιο μικρός δεν καταλάβαινα τη μαρμάρινη επιγραφή στο σχολείο μας για τη δωρεά του οικόπεδου πάνω στο οποίο χτίστηκε. Τώρα όμως ξέρω την  ιστορία του. Γιώργος Μπενεβίδης ΣΤ1

Μου άρεσε πολύ στα γυρίσματα η επίσκεψη που κάναμε με το σχολείο στην Συναγωγή με την έκθεση από τη ζωή των Εβραίων της πόλης μας.  Αρτέμης Σταυρουλάκης, ΣΤ 2. 

Είμαι ενθουσιασμένη με το ντοκιμαντέρ και προβληματισμένη με όσα φρικτά πράγματα έγιναν πριν χρόνια στους Εβραίους.  Μαρία Μαθιουδάκη ΣΤ1

Επισκεφτήκαμε την κυρία Στέλλα, μια κυρία 87 χρονών από τη Νέα Χώρα που θυμόταν τους Εβραίους. Ήταν τότε 7 χρονών και έβλεπε από περιέργεια μαζί με άλλα κορίτσια τις ταφές στο νεκροταφείο.  Γιάννης Στρατής & Στέλλα Πάκου ΣΤ2 






Τόσα χρόνια στα Χανιά, δεν ήξερα ότι υπήρχε εβραϊκή κοινότητα και Συναγωγή. Όλα ήσαν πολύ ωραία στα γυρίσματα. Άγγελος Γκίκας ΣΤ1 

Μου άρεσε η επίσκεψή μας στη Συναγωγή και όσα μαθαμε για την εβραϊκή θρησκεία και την Σουλτάνα. Leo Muzhaqi ΣΤ2

Χάρηκα που πήρα μέρος σ΄αυτή την ωραία περιπέτεια. Τόσα χρόνια μαθήτρια  σ΄ αυτό το σχολείο και δεν γνώριζα τίποτα σχετικό με το θέμα της ταινίας μας. Ραφαέλα Μανόκου ΣΤ1

Αυτό που με εντυπωσίασε περισσότερο ήταν η συνέντευξη που πήραμε από ένα ηλικιωμένο πρώην δάσκαλο του σχολείου μας, 97 χρονών, που μας μίλησε για τη φήμη της ομορφιάς της εβραιοπούλας. Μαρία Σκαράκη ΣΤ2 

Μετά από οκτώ χρόνια έμαθα καλίτερα την ιστορία του τόπου και του καταπληκτικού αυτού σχολείου μας. Για κάποιους μπορεί να είναι ασήμαντη, αλλά για μένα είναι σημαντική. Άννα-Μαρία Κιτσίμου ΣΤ1

Μου άρεσαν οι συνεντεύξεις από τους γειτόνους μας στο σχολείο. Όλοι τους είχαν ακούσει για την Σουλτάνα και θυμόντουσαν τον τάφο της πριν χτιστεί το σχολείο. Γιώργος Τσαμουρλίδης ΣΤ2 





Αξέχαστη εμπειρία. Δεν φανταζόμουν το σχολείο μας να έχει μια τόσο σημαντική ιστορία. Αλέσσια Μουτσάι ΣΤ1

Συναρπαστική εμπειρία. Αναρωτιέμαι πώς οι κάτοικοι της Νέας Χώρας θυμόντουσαν τόσα πράγματα για τους Εβραίους, με λεπτομέρειες.   Ηλίας Νικολίκια ΣΤ2

Με εντυπωσίασε ο συνταξιούχος δάσκαλος που μας μίλησε για τους φτωχούς και πλούσιους Εβραίους. Έντρι Στερμούγκου ΣΤ2 

Το μάθημα των θρησκευτικών με βοήθησε να καταλάβω καλίτερα την ιστορία του τόπου μας. Είναι συγκλονιστικό που πάνω σε ένα θλιβερό τοπίο τότε, να είναι σήμερα ένα μέρος γέλιου και χαράς, το σχολείο μας. Ρεβέκκα Λούτζου-Παπουτσάκη ΣΤ1

Χανιώτικα νέα (Σάββατο, 25. 1.2020)





Παρασκευή, 24 Ιανουαρίου 2020

ΜΙΑ ΣΤΑΣΗ ΕΔΩ, ΜΙΑ ΣΤΑΣΗ ΕΚΕΙ

Ο ΠΟΙΗΤΗΣ ΕΥΘΥΜΗΣ ΒΑΡΛΑΜΗΣ
"Φόρεσε το αγκάθινο στεφάνι/ που έπλεξες για μένα την Πρωτομαγιά./ Μαζί την πήλινη κούπα με ξύδι και χολή./ Δεμένα χέρια με χοντρά σχοινιά/ στον κυπαρισσένιο σταυρό.// Τρύπα τα στήθια με δόρατο/ να τρέξει αίμα και νερό./ Τύλιξε τα άσπρα σάβανα/ να έρθει η ώρα της σπηλιάς/ στου παππού τον ελαιώνα.// Μην τρομάζεις με το γλυκό χαμόγελο της ανάστασης/ μεγάλη μου αγάπη./ Τώρα είμαι στην άλλη μεριά,/ άυλος, σχεδόν αόρατος./ Είναι η σειρά σου να αγκαλιάσεις/ τη μεγάλη αγάπη, την αγάπη τη μικρή» (Ατιτλο).
«Τα μαλλιά σου ξέπλεκα/ ίσα με τους γαλαξίες./ Οι άγγελοι βουβοί,/ διαβάζουν ποιήματα τραγουδιστά./ Παντού πράσινα φτερά με ολόλευκα λάβαρα./ Οι άλκιμοι σήκωσαν κάθετα/ τα κόκκινα κουπιά στην κουπαστή./ Και τα σήμαντρα πρασίνιζαν/ σαν άγουρα κυπαρίσσια./ Χάσαμε για πάντα τη φωνή μας./ Χάσαμε όλα τα λόγια και τις λέξεις./ Σβήσανε τις εικόνες και τις σκόρπισαν/ σα στάχτη ζεστή/ καμμένη οι άγγελοι/ πίσω από τον επιτάφιο/ με τις σκούρες μπλε ανεμώνες./ Να ξεδιπλώσουνε τα κόκκινα πανιά/ πρόσταζες αγριεμένη,/ να ζεσταθούν για λίγο οι μαρμάρινοι Θεοί». (Ατιτλο).
«Ολα αινίγματα/ αναλαμπές μικρού παιδιού και γέρου φυσιοδίφη./ Αριστοτέλης ή πλατωνικός;/ ρωτάς και ξαναρωτάς./ Γιατί γεμίζει τώρα η κάμαρα σπινθήρες;/ Γιατί αστράφτουν τα δάχτυλά σου φλόγες;// Ίσως να ξεκινούν όλα αυτά τη μια/ από τα φρεσκομαγειρεμένα φασολάκια/ στο εστιατόριο της Ερεσσού./ Κυνηγάς το πνεύμα και πιάνεις πεταλούδες την άλλη./ Κάτσε επιτέλους να πιούμε μαζί έναν καφέ./ Εγώ κερνάω.// Κάτσε για λίγο να σε κοιτάζω στα μάτια/ και να υποψιαστώ από ποια πηγή νερού/ μαζεύεις μυρωδάτες σταγόνες./ Πας πάντα σα δραπέτης,/ μη σταθείς./ Μπροστά σου ο αρβυλωμένος γάτος.// Ανήλεε, ασυμβίβαστε, άπειρε, αιώνιε,/ στο κρυστάλλινό σου, κούτελο τελείται η γένεση./ Φως και σκοτάδι./ Κάθε φορά κι απ’ την αρχή, δίχως ευθεία κατεύθυνση,/ μόνο ασύμπτωτες παράλληλες γραμμές/ απλησίαστε ονειροφάγε.// Αντε στην υγεία μας». (Αφιέρωμα στον Ελύτη).
Και ποιητής ο πολύμορφος καλλιτέχνης, ζωγράφος, αρχιτέκτονας, γλύπτης, designer, συγγραφέας και παιδαγωγός Ευθύμιος (Μάκης) Βαρλάμης, που γεννήθηκε στη Βέροια το 1942 και απεβίωσε στο Γκρατς της Αυστρίας όπου διέμενε για πολλά χρόνια, τον Δεκέμβρη του 2016. Μνημειώδεις οι εικαστικές συλλογές του που υποστηρίζουν την πνευματικότητα, το θρησκευτικό συναίσθημα και την οικουμενικότητα του ελληνισμού, όπως για παράδειγμα “Τα χίλια πρόσωπα του Μεγάλου Αλεξάνδρου”, που παρουσιάστηκαν πριν από 20 χρόνια και στην πόλη μας. Τα παραπάνω ποιήματα είναι από την ποιητική συλλογή “Μεταφυσικά”, που εκδόθηκε πρόσφατα από το “Πειραματικό Εργαστήρι Βεργίνας” και περιλαμβάνει μερικά από τα 200 ποιήματά του, που είχε υπαγορεύσει απ’ το 2012 ως τις αρχές του 2016 στους συνεργάτες του Αστέρη Νένο και Παύλο Τροχόπουλο
"ΓΕΝΑΡΗΣ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ ΜΠΡΟΣΤΑΡΗΣ"

«Γενάρης, του χρόνου μπροστάρης, ατενίζει τον χρόνο με σιγουριά κι ελπίδα/ Κούτσα, κούτσα τον Φλεβάρη με ένα του άγγιγμα ανθίζει η αμυγδαλιά/ Για να έρθει ο Μάρτης μασκαράς και πρωτοχορευτής της Ανοιξης/ Δρομολογώντας έναν Απρίλη ιερό, ολάνθιστο και αστροχρυσωμένο/ Σειρά έχει ο Μάης στεφανωμένος με της ζωής ολόχρυσο στεφάνι/ Ωσπου ο Ιούνης να μεστώσει τα στάχυα σημαίνοντας καλοκαίρι/ Ιούλιος ζεστός σαν άνθρωπος που σφύζει από ζωή μας ταξιδεύει/ Λίγο πριν ο Αύγουστος, της Παναγιάς ο μήνας, σημάνει πανηγύρι/ Σεπτέμβρης ακολουθεί στου τρύγου τη χαρά, ένα κουδούνι σχολείο αντηχεί/ Μέχρι να αριβάρει ο Οκτώβρης μοσχοβολώντας κάθε λογής χρυσάνθεμα/ Στο κατόπι ο Νοέμβρης κρατώντας τα πανιά για το λιομάζωμα./ Και στη θολούρα του καιρού ένας Δεκέμβρης υπόσχεται τη χαρά της Γέννησης/ αναμετρώντας τα έργα και τις ημέρες μας λίγο πριν την ολοκλήρωση ενός κύκλου ζωής». Το άτιτλο ποίημα που υπάρχει στο οπισθόφυλλο του βιβλίου “Ημερολόγιο Δημιουργικής Γραφής” του φίλου μου συγγραφέα παιδικών και όχι μόνο, βιβλίων, Διονύση Λεϊμονή που κυκλοφόρησε το τέλος της περασμένης χρονιάς απ’ τις εκδόσεις “ΓΡΑΦΗΜΑ”. Εν είδει επιλόγου μιας πρωτότυπης και πρωτοποριακής εργασίας που περιλαμβάνει κείμενα 337 Ελλήνων και ξένων λογοτεχνών και καλλιτεχνών, με τα οποία δίνεται το έναυσμα με τις κατάλληλες ερωτήσεις, στους όποιους αναγνώστες να δημιουργούν τα δικά τους κείμενα και τις 366 μέρες του χρόνου!
Γιώργος Σεφέρης, Κώστας Βάρναλης, Χαλίλ Γκιμπράν, Νικηφόρος Βρεττάκος, Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης, Βασίλης Βασιλικός, Ιρβιν Γιάλομ, Κωστής Παλαμάς, Pablo Neruda, Νίκος Καζαντζάκης… Δέκα απ’ τα διάσημα ονόματα συγγραφέων και ποιητών, που δίνουν τα φώτα τους στο εν λόγω Ημερολόγιο, για δημιουργική γραφή. Τιμή μεγάλη για μένα ότι στις 20 Νοεμβρίου υπάρχουν δύο ποιήματά μου απ’ την ΚΑΖΟΒΑΡ. Απ’ τα Χανιά, μέχρι τον Βόλο που κατοικοεδρεύεις, το Ωμέγα του ευχαριστώ μου, Διονύση!

Πέμπτη, 23 Ιανουαρίου 2020

ΠΡΙΝ ΑΠΟ 9 ΧΡΟΝΙΑ ΣΑΝ ΧΘΕΣ

Σάββατο, 22 Ιανουαρίου 2011


ΣΤΑ ΠΕΤΑΧΤΑ


Φίλες και φίλοι, καλημέρα!
ΚΑΙ ΤΙ ΕΓΙΝΕ αν υπάρχουν σύννεφα στον ουρανό, δηλαδή; Τα ευαίσθητα μάτια μπορούν να βλέπουν και πίσω απ' αυτά το φεγγάρι στο σεργιάνι του. Από τον φίλο μου τον γερω - δάσκαλο, τα παραπάνω. Με αφορμή το πρώτο χθεσινό 'πεταχτό'. Και μεταφορικά μπορεί να ερμηνεύσει κανείς τα λόγια του.
ΟΙ ΑΛΚΥΟΝΙΔΕΣ ημέρες δεν λείπουν απ? τον Γενάρη. Ας προβλέπουν ό,τι θέλουν τα διάφορα μετεωρολογικά δελτία. Χαράς ευαγγέλια για την αλκυόνη που γεννά μέσα στον ήλιο τ' αβγά της!
ΜΗΝ ΡΩΤΑΣ τι κάνει η πατρίδα σου για σένα, δες τι κάνεις εσύ για την πατρίδα σου. Για τη δική του πατρίδα, τις Ηνωμένες Πολιτείες, τα είπε αυτά πριν από 50 χρόνια ο Τζων Κένεντι. Πάντα σε ισχύ. Για όλες τις πατρίδες. Και βεβαίως για τη δική μας!
ΟΥΤΕ ΕΠΙΜΗΚΥΝΣΗ του χρέους ούτε αναδιάρθρωσή του. Πάμε για φούντο με βάρκα την απελπισία. Στα σίγουρα. Επιμήκυνση του χρέους αλλά όχι αναδιάρθρωσή του. Πάμε στο άγνωστο με βάρκα την ελπίδα; Ερώτηση κάνω, δεν τοποθετούμαι.
OΣΑ ΚΟΜΜΑΤΑ τόσα κι ένα παραπάνω, αυτό του Καμμένου, τα κατηγορητήρια για το σκάνδαλο της Ζίμενς. Καμένη από χέρι η υπόθεση. Αυτό έλειπε να μην την κάψουν...
ΤΟ ΝΕΟ ΣΗΜΑ της Νέας Δημοκρατίας είναι μια ακόμα πηγή έμπνευσης για τον μαντιναδολόγο της Στήλης, τον Ηλία τον Σταματάκη. 'Πράσινο, κίτρινο και μπλε λίγο ξεθωριασμένα/ το τόξο το ουράνιο θυμίζουνέ σε μένα', γράφει στην πρώτη μαντινάδα που έστειλε. Και συμπληρώνει στη δεύτερη. 'Είναι το σήμα της Νου Δου με την καινούρια όψη/ μ' αυτά θαρρεί ο Σαμαράς το κόμμα θα προκόψει'.
ΝΑ 'ΜΟΥΝ ΤΟ Μάη γάιδαρος, τον Αύγουστο κριγιάρι/ ούλο τον χρόνο πετεινός και κάτης το Γενάρη. Εγώ την έγραψα, όπως σου υποσχέθηκα, τη μαντινάδα που μου είπες, Γιώργη! Θα σου πω όμως και διά του Τύπου ό,τι σου είπα και ξεστομάτου: Απιαστα πουλιά χίλια στον παρά!
Η ΓΙΝΩΜΕΝΗ δουλειά δεν φοβάται την αγίνωτη, έλεγε η μάνα μου, όπως έγραψα και χθες. Το 'δες, λοιπόν, που κοντεύεις να τελειώσεις με τα 'Πεταχτά'; Το 'δα, μου λέει ο εαυτός μου.
ΚΩΣΤΗ ΛΑΓΟΥΔΙΑΝΑΚΗ, δ/ντή 7ου Δημ. Σχ. Ηρακλείου: Σ' ευχαριστώ που με συμπεριέλαβες στους 'τιμής ένεκεν' αποδέκτες του εντυπωσιακού λευκώματος με τίτλο 'Από το Β' Χριστιανικόν Παρθεναγωγείον εν Ηρακλείω στο 7ο Δημοτικό Σχολείο'', που ως Σχολείο εκδώσατε! Ολο και πιο ψηλά βάζεις τον πήχη και ως μαντιναδολόγος - ποιητής και ως διευθυντής Σχολείου, Κωστή!
OΤΑΝ ΑΠΟΚΑΛΥΦΘΗΚΕ η συνωμοσία εναντίον του αυτοκράτορα Κλαύδιου (42 μ.Χ.) ο επικεφαλής της θανατώθηκε κι αυτή η μοίρα περίμενε κι έναν άλλο συνωμότη, που διέφυγε. Η γυναίκα του -βλέποντας ότι θα τον έπιαναν- του είπε ότι η καλύτερη λύση είναι η αυτοκτονία κι όταν εκείνος δίσταζε πήρε το μαχαίρι και του είπε: 'Κάνε έτσι' και το κάρφωσε στην καρδιά της. Πριν αφήσει την τελευταία της πνοή είπε: 'Δεν πόνεσα καθόλου'.
'Ισχνά τα λόγια σου, ισχνή φωνή/ Δεν μπορείς να πείσεις/ δεν μπορείς ν' ακουστείς/ και να υπερασπίσεις την ψυχή σου./ Δε γνωρίζεις τους τρόπους, τη ρητορική./ Τέλος σιωπάς/ βυθίζεσαι στα πλέγματα των λέξεων/ στης φαντασίας τις λόχμες./ Ετσι επιζείς και υπάρχεις σώα./ Οντως υπάρχεις και... γιατί/ να πείσεις;'.
Το ποίημα της Βικτωρίας Θεοδώρου ''Ισχνά''.
ΧΑΙΡΕΤΩ ΣΑΣ ΚΙ ΑΓΑΠΩ ΣΑΣ!

Τετάρτη, 22 Ιανουαρίου 2020

EΥΘΥΒΟΛA KAI MH


ἸΔΙΟΙΣ ΠΟΡΟΙΣ" ΕΠΕΙΔΗ...  ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΑΛΛΙΩΣ; 




Γράφει ο Νεκτάριος Ευ. Κακατσάκης
Ηταν κι εμένα κάποτε η απορία μου: γιατί “ιδίοις πόροις” να γίνονται κάποια από τα έργα μας και να μην προσπαθούμε να “μπάινουμε” σε διάφορα προγράμματα, επιδοτήσεις (κυρίως ευρωπίκά κονδύλια) τα οποία “τρέχουν” και μάλιστα τα λεφτά είναι εκεί και μας περιμένουν;
Σαφής η απορία και σαφέστατη και η απάντηση που κάποια στιγμή στο παρελθόν μου είχε δώσει κάποιος πάλαι ποτέ αυτοδιοικητικός που είχα συναντήσει και του υπέβαλα την ερώτησή μου!
Αφορμή για το συγκεκριμένο κείμενο πήρα από τα γραφόμενα της κας Νανώς Σπανουδάκη – Κουτσάκη που στη στήλη της “Περί Τοπικών και Αλλων Δαιμωνίων” την περασμένη Δευτέρα και υπό τον τίτλο “Επιτραπέζιες… ”ποδηλατοδρομίες”” αναφερόμενη στα του ποδηλατοδρομίου έκανε μια εμπεριστατωμένη ανάλυση -ως πάντοτε- για την ανακατασκευή του ποδηλατοδρομίου στο Καμπάνι!
«• Αγνωστο, λοιπόν, το κόστος, αλλά άγνωστο και από πού θα προέλθουν οι πόροι για την ανακατασκευή του» έγραφε στα “Τοπικά δαιμόνια”.
Και αμέσως παρακάτω «• Αναζητούνται πόροι, είχε πει ο δήμαρχος στη συνέντευξη Τύπου, αλλά μπορεί να γίνει και από ιδίους πόρους»…
Αυτοί οι ίδιοι πόροι που εκπορεύονται από “εμάς”, είναι λοιπόν το ερώτημα!
Ο πάλαι ποτέ αυτοδιοικητικός, θυμάμαι πώς μου είχε αναλύσει όλη τη λογική -δεν φτάνει εδώ ο χώρος μας- που σε πολλές περιπτώσεις ήταν λογική αλλά σε κάποιες άλλες ήταν εξυπηρετική για όλους που θα προχωρούσαν και αναλάμβαναν τα έργα!
Οπως μου έλεγε, εφόσον πάμε μέσω π.χ. ευρωπαίκών επιδοτήσεων, οφείλουμε να είμαστε ακριβείς έως πεντάρας στους προϋπολογισμούς μας και στην κατάθεση των προτάσεων αλλά και στη σωστή διατύπωση των μελετών μας ώστε να μας δοθούν αυτά ακριβώς που ζητούμε! Και συνεχίζοντας, κάνοντάς το πιο λιανά, μου είχε πει ότι, εφόσον μπορούμε και δεν είμαστε αρπακολατζήδες, και συντάξουμε τις οικονομοτεχνικές μελέτες, τότε και μόνο τότε αυτές μπορούν να εγκριθούν, διαφορετικά, απορρίπτονται!
Στην άλλη περίπτωση όμως, των ιδίων πόρων, τα πράγματα είναι κάπως πιο απλά, και πολλές φορές οι προϋπολογισμοί “βγαίνουν” και εκτός κάπως σύνηθες, ωστόσο το έργο τελειώνει κάποια στιγμή… εννοείται πάλι ιδίοις πόροις

Χανιώτικα νέα (Τετάρτη, 22.1. 2020)



ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ

ΣΤΗΝ «ΚΩΝΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΕΙΑΔΑ», 29 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ
ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΔΑΣΚΑΛΟ ΒΑΣΙΛΗ ΙΓΓΛΕΖΑΚΗ



Εκδήλωση τιμής κι ευγνωμοσύνης για τον και πρὠην πρόεδρο του Διδασκαλικού Συλλόγου Χανίων, συντ. δάσκαλο Βασίλη Ι. Ιγγλεζάκη διοργανώνουν, με αφορμή την εορτή των Τριών Ιεραρχών, την Τετάρτη 29 Ιανουαρίου και ώρα 7 μ. μ. στο Ενοριακό και Πολιτιστικό Κέντρο «Κωνσταντινουπολειάδα», η Ενορία των Αγίων Κωνστανττίνου και Ελένης Νέας Χώρας, ο Σύνδεσμος Πολιτικών Συνταξιούχων Χανίων και ο Σύλλογος Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Χανίων. Στην εκδήλωση, που έχει τον γενικό τίτλο «Στον Γέρω – Δάσκαλο με αγάπη», και την οποί θα συντονίζει ο δάσκαλος - λογοτέχνης Βαγγέλης Κακατσάκης, θα μιλήσουν ο δάσκαλος – λογοτέχνης Βασίλης Χαρωνίτης, ο δάσκαλος – λαογράφος Σταμάτης Αποστολάκης και η γιατρός λογοτέχνις Πηνελόπη Ντουντουλάκη. Θα ακολουθήσουν οι χαιρετισμοί εκπροσώπων των διοργανωτών, η απονομή τίτλων τιμής στον τιμώμενο και η αντιφώνησή του.


Ο Βασίλης Ι. Ιγγλεζάκης γεννήθηκε στα Ζυμβραγού Κισάμου το 1921. Γονείς του ο Ιωάννης Ιγγλεζάκης και η Ελένη (το γένος Φιωτάκη), που είχαν άλλα δυο μικρότερα παιδιά, τον Γιώργο και τη Λητώ. Τέλειωσε το Δημ, Σχολείο του χωριού του, το 1ο Γυμνάσιο Χανίων και στη συνέχεια την Παιδαγωγική Ακαδημία Ηρακλείου. Δάσκαλος διορίστηκε τον Σεπτέμβρη του 1943. Υπηρέτησε κατά σειράν στα Δημ. Σχ. Γλώσσας, Επισκοπής, Κακουναράς, Ραβδούχα, Βασιλόπουλου και Ζυμβραγού και στη συνέχεια σε σχολεία της πόλης των Χανίων (στο 3ο, στο 5ο , στο 6ο  και στο 1ο ) τα περισσότερα χρόνια ως διευθυντής.  Ασχολήθηκε ενεργά με το συνδικαλιστικό κίνημα και διετέλεσε  πρόεδρος του Διδασκαλικού Συλλόγου Χανίων. Είναι συνταξιούχος από το 1979, όντας πάντα ενεργός πολίτης. Ασχολήθηκε ιδιαίτερα με την τοπική ιστορία.  Ιδιαίτερο ενδιαφέρον έχουν τα ποικίλου περιεχομένου δημοσιεύματά του σε τοπικά έντυπα. Σύζυγός του ήταν η μακαριστή Ιπποδάμεια Σαριδάκη με την οποία απέκτησαν τρεις κόρες, την Ελένη, τη Μαρία και την Ευαγγελία. Έχει 8 εγγόνια και 2 δισσέγγονα.




https://www.cretalive.gr/culture/ekdhlosh-timhs-gia-ton-agaphto-daskalo-1176948

https://www.zarpanews.gr/chania-ekdilosi-timis-ston-agapimeno-daskalo-vasili-igglezaki/

https://kriti24.gr/chania-ekdilosi-gia-ton-daskalo-vasili-igglezaki-stin-konstantinoypoleiada/


Τρίτη, 21 Ιανουαρίου 2020

ΜΙΑ ΣΤΑΣΗ ΕΔΩ ΜΙΑ ΣΤΑΣΗ ΕΚΕΙ

Η ΜΑΓΝΑΥΡΑ*  ΤΩΝ ΠΑΤΡΩΝ ΚΑΙ Ο ΕΛ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ

Μετά την Αθήνα, στις 9 Ιανουαρίου, και στην Πάτρα προχθές Κυριακή, η παρουσίαση της Βιογραφίας του Ελευθερίου Βενιζέλου που έγραψε ο γενικός διευθυντής του Ιδρύματος που φέρει το όνομα του Εθνάρχη, Νίκος Παπαδάκης και επανέκδωσε σε 4 τόμους η εφημερίδα “Καθημερινή”, σε συνεργασία με το Iδρυμα. Κατάμεστη η αίθουσα εκδηλώσεων του Επιμελητηρίου Αχαΐας, όπου έγινε η παρουσίαση, την οποία διοργάνωσε ο Κύκλος “Μαγναύρα” για τον ευρύτερο ελληνικό πολιτισμό. Την εκδήλωση, την οποία συντόνιζε το μέλος του Κύκλου, πρώην πρύτανης του Πανεπιστημίου Πατρών Σταύρος Κουμπιάς “άνοιξε” ο υπεύθυνος Εκδόσεων της “Καθημερινής” Βασίλη Μηνακάκης και διανθίστηκε με αποσπάσματα που διάβασε ο γράφων τη στήλη.




Κεντρικός ομιλητής της εκδήλωσης (τον παρουσίασε ο επίτιμος καθηγητής του Πανεπιστημίου Πατρών Σήφης Μπουζάκης με ολιγόλεπτη αναφορά στο θέμα “Ο Ελευθέριος Βενιζέλος για τη γλώσσα, την παιδεία και τον πολιτισμό: οι σημαντικότεροι σταθμοί”) ήταν ο και συγγραφέας της βιογραφίας Νίκος Παπαδάκης (Παπαδής) που ανέπτυξε το θέμα “Στρατηγικές επιλογές στην εξωτερική πολιτική του Ελευθερίου Βενιζέλου”. «Ποτέ χωρίς συμμάχους» είναι η σχετική παρακαταθήκη που μας άφησε ο Εθνάρχης, τόνισε προς το τέλος της ομιλίας του, αφού έκανε προηγουμένως αναφορά σε όλα τα “μαθήματα” εξωτερικής πολιτικής που μας παρέδωσε κατά τη διάρκεια της πολυκύμαντης πολιτικής του σταδιοδρομίας. Σ’ όλες τις δύσκολες και σε πολλές περιπτώσεις “ναρκοθετημένες” καταστάσεις που αντιμετώπισε: Στους Βαλκανικούς πολέμους του 1912 και 1913, στην περίοδο του Διχασμού, στον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο, στη Συνθήκη των Σεβρών, στη Μικρασιατική Εκστρατεία και στα όσα επακολούθησαν, στη Συνθήκη της Λωζάνης και στα μετέπειτα, μέχρι το τέλος της ζωής του. «Ο Βενιζέλος εξακολουθεί να εμπνέει τον ελληνικό λαό», κατέληξε, ενώ είχε εκφράσει τις ευχαριστίες του, τόσο στην “Καθημερινή”, όσο και στους διοργανωτές, εξαρχής.
«Βιβλίο αναφοράς, όχι μόνο για τον Βενιζέλο, αλλά για όλη την ελληνική ιστορία», χαρακτήρισε την περί ης ο λόγος 115 σελίδων βιογραφία, που έχει τίτλο “Ελευθέριος Βενιζέλος: ο άνθρωπος, ο ηγέτης”, ο Βασίλης Μηνακάκης. «Παρουσιάζει τον Βενιζέλο, όπως ήταν», υπογράμμισε. Για “εμβληματικό έργο” και “συναρπαστικό αφήγημα”, “που είναι ο καλύτερος πρεσβευτής της βενιζελικής παρακαταθήκης”, έκανε λόγο ο Σήφης Μπουζάκης. Αψογος στη διεύθυνση της διαδικασίας ο Σταύρος Κουμπιάς που απένειμε “εύσημα” και στον συγγραφέα και στην “Καθημερινή”. Και, βέβαια, λίαν “ομιλητικά” τα κείμενα του συγγραφέα, που διάβασε ο γράφων.
«Του Βενιζέλου πληθερή η προύκα του ηγέτη/ σε κάθε αγώνα δε δειλιά βάζει ομπρός τον μπέτη». «Στην Πάτρα προεκλογικά ντρέτα μιλεί σταράτα/ και δείχνει την ολόσωστη την εθνική μας στράτα». Αυτές τις δυο μαντινάδες, του και καλού μου φίλου δασκάλου – ριμαδόρου Κωστή Λαγουδιανάκη (να ‘ναι καλά που μου τις έστειλε), είπα πριν διαβάσω ένα απ’ τα κείμενα και συγκεκριμένα ένα απόσπασμα από τον προεκλογικό λόγο του Εθνάρχη 10 μέρες πριν απ’ τις εκλογές του 1920 στην Πάτρα. Αρεσαν κι αυτές πολύ. Επιμένει να μας δείχνει ο Μεγάλος Νεκρός του Ακρωτηρίου «την εθνική μας στράτα».
Απόλυτα ευχαριστημένοι οι ωραίοι και φιλόξενοι άνθρωποι της “Μαγναύρας” που είναι μια ανεξάρτητη εθελοντική πρωτοβουλία πολιτών της Πάτρας και από την προσέλευση του κόσμου. Παρόντες, μεταξύ των άλλων και πολλοί πανεπιστημιακοί, όπως για παράδειγμα οι πρώην πρύτανης και αντιπρύτανης του Πανεπιστημίου Πατρών, Γιώργος Παναγιωτάκης και Νίκος Παπαδάκης αντίστοιχα, αλλά και πολλοί άλλοι, όπως ο ιερατικός προϊστάμενος του Ιερού Ναού του Αγίου Ανδρέα π. Νικόλαος Σκιαδαρέσης, ο αντιπεριφερειάρχης Ανδρέας Φίλιας, ο πρώην δήμαρχος Πάτρας Ανδρέας Καράβολας, ο πρώην περιφερειάρχης Δυτικής Ελλάδας Απόστολος Κατσιφάρας και βέβαια πολλοί άλλοι Κρητικοί, όπως ο πρώην πρόεδρος του Συλλόγου των Κρητικών της Πάτρας, εκ Νεροκούρου ορμώμενος, Γιώργος Δελάκης. Μεταξύ των παρόντων στην εκδήλωση και ο ιδρυτής των “Χανιώτικων νέων” Γιάννης Γαρεδάκης με τη σύζυγό του Ελένη, όπως και το μέλος της Διοικούσας Επιτροπής του Παραρτήματος του Ιδρύματος στην Αθήνα Σταύρος Νικηφοράκης.
(*)Ο όρος “Μαγναύρα” αντιστοιχεί σε ένα απ’ τα πιο σημαντικά κτήρια του Ιερού Παλατίου της Βυζαντινής αυτοκρατορίας. Τον 9ο αιώνα μεταφέρθηκε σ’ αυτό το Πανεπιστήμιο (Πανδιδακτήριο) της Κωνσταντινούπολης.
Χανιώτικα νέα (Τρίτη, 21.1.2020)
http://www.haniotika-nea.gr/i-magnayra-ton-patron-kai-o-el-venizelos/