ΠΟΙΗΣΗ

 Η ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΤΟΥ ΕΠΙΘΥΜΙΑ

«Άνοιγε τους λάκκους εσύ,

τις ελιές εγώ θα τις φυτεύω».

Διαταγή πάντα ο λόγος του πατέρα.

Ίσα ίσα που ανέπνεε,

όπως έστρωνε το χώμα στα δεντράκια.

«Και την καρυδιά εγώ θα τη φυτέψω»,

μου ’πε την άλλη μέρα,

όταν τελειώσαμε με τις ελιές.

«Λένε πως όποιος φυτέψει καρυδιά,

τη βγάζει δεν τη βγάζει τη χρονιά»,

σκεφτόμουν, ενώ άνοιγα το λάκκο.

Μάζευα τα καρύδια εφέτος,

δεκαοχτώ χρόνια μετά το φευγιό του,

και τα θυμήθηκα.

Κοντά σ’ αυτά και πως

στο χρόνο απάνω,

όταν κατάλαβε πως έφτανε το τέλος του,

μια ήταν η χάρη που μου ζήτησε

-με ανάσα από φιάλη οξυγόνου.

Να βρω τον τρόπο,

να τον πάω μέχρι το χωράφι,

για ν’ αποχαιρετήσει τα δέντρα^.

τα τελευταία απ’ τα πολλά που φύτεψε.

Βαγγέλης Θ. Κακατσάκης 

(΄" Όταν γίνεις ποίημα", Εκδ."Πυξίδα της Πόλης", Χανιά, 2013)

ΠΑΙΔΟΤΟΠΟΣ (Αραπάκου, 20.6.2026)

 Β2 ΤΑΞΗ ΔΗΜ. ΣΧ. ΒΑΡΥΠΕΤΡΟΥ 

Η ΣΥΝΥΠΑΡΞΗ ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ ΜΕ ΤΑ ΖΩΑ

Καλοί µου φίλοι, καλό Σαββατοκύριακο!
Στην αρµονική συνύπαρξη των ανθρώπων µε τα ζώα, που αποτελεί σηµαντικό εκπαιδευτικό στόχο του µαθήµατος της Μελέτης Περιβάλλοντος, αναφέρονται στις εργασίες τους που φιλοξενούνται στον σηµερινό, πρώτο καλοκαιρινό Παιδότοπο, τα παιδιά της Β2 τάξης του ∆ηµ. Σχ. Βαρυπέτρου Χανίων. Με τα ζώα της φάρµας, τα άγρια ζώα, τα ζώα της θάλασσας, τα πτηνά και τα ερπετά... Όντως πολύ ενδιαφέρουσες οι εργασίες των ∆ευτερακιών του Βαρύπετρου, που ήδη βέβαια είναι πια Τριτάκια. Μπράβο και σ’ αυτά και βέβαια στη γνωστή στους αναγνώστες της στήλης δασκάλα τους ∆έσποινα - Καλοµοίρα Αραπάκου για την «ιδέα» που είχε και για την υλοποίηση της.
Σας χαιρετώ µε αγάπη όλους!
Βαγγέλης Θ. Κακατσάκης, δάσκαλος - λογοτέχνης

ΠΡΟΛΟΓΟΣ

Η αρμονική συνύπαρξη ανθρώπων και ζώων αποτελεί βασικό στοιχείο ενός υγιούς και ισορροπημένου περιβάλλοντος, καθώς και σημαντικό εκπαιδευτικό στόχο της Μελέτης Περιβάλλοντος. Είτε πρόκειται για ήμερα ζώα που ζουν κοντά μας, είτε για άγρια που κατοικούν στη φύση, όλα έχουν σημαντικό ρόλο στη διατήρηση της ζωής στον πλανήτη. Ο άνθρωπος οφείλει να τα σέβεται, να τα προστατεύει και να μαθαίνει από αυτά. Μέσα από τις παρακάτω εργασίες της τάξης μας, τα παιδιά κατάφεραν να μάθουν τα βασικότερα χαρακτηριστικά κάθε κατηγορίας ζώων, να αναγνωρίζουν την αξία της βιοποικιλότητας και κυρίως να αποκτήσουν υπεύθυνη στάση προς αυτά.

Η δασκάλα της Β2 τάξης

Δέσποινα - Καλομοίρα Αραπάκο

​ΖΩΑ ΤΗΣ ΦΑΡΜΑΣ

Τα ζώα της φάρμας ζουν κοντά στον άνθρωπο και τον βοηθούν στην καθημερινότητά του. Οι κτηνοτρόφοι τα ταΐζουν με δημητριακά, σιτηρά και λαχανικά. Σε αντάλλαγμα, τα ζώα της φάρμας μας προσφέρουν πολύτιμα προϊόντα, όπως γάλα, αυγά, τυρί, μαλλί και, σε ορισμένες περιπτώσεις, κρέας.

Στη φάρμα μπορούμε να συναντήσουμε την αγελάδα, το πρόβατο, την κατσίκα, την κότα, το γουρούνι και το άλογο. Κάθε ζώο έχει τον δικό του ρόλο. Για παράδειγμα, η αγελάδα μας δίνει γάλα, η κότα αυγά και το πρόβατο μαλλί για ρούχα.

Είναι πολύ σημαντικό τα ζώα της φάρμας να ζουν σε καθαρό και ασφαλές περιβάλλον και να τα φροντίζουμε με αγάπη και σεβασμό. Έτσι, μαθαίνουμε κι εμείς να είμαστε υπεύθυνοι και να αγαπάμε τα ζώα.

Ποιηματάκι
Στη φάρμα όλοι μαζί,
ζούμε όμορφη ζωή.
Κότα, γάτα και αρνί,
παίζουμε κάθε πρωί!

Πετράκη Ιωάννα, Παπαδάκης Μάξιμος

​

​ΑΓΡΙΑ ΖΩΑ

Τα άγρια ζώα ζουν ελεύθερα στη φύση, μακριά από τον άνθρωπο, μέσα σε δάση, βουνά, θάλασσες, ωκεανούς και ζούγκλες. Δεν είναι εξημερωμένα και βρίσκουν μόνα τους τροφή. Σε αυτή την κατηγορία ανήκουν ζώα θηλαστικά, πτηνά, ερπετά ή ακόμα και θαλάσσια ζώα, για παράδειγμα το λιοντάρι, η αρκούδα και ο λύκος. Κάποια κινδυνεύουν με εξαφάνιση, γιατί οι άνθρωποι καταστρέφουν τα σπίτια τους, κόβοντας δέντρα, βάζοντας φωτιές ή ρυπαίνοντας το περιβάλλον τους. Γι’ αυτό είναι σημαντικό να προστατεύουμε το φυσικό τους περιβάλλον και να μην τα ενοχλούμε.

Αίνιγμα:
Στο δάσος ζω και είμαι βαρύς,
τον χειμώνα κοιμάμαι νωρίς.
Μέλι γλυκό πολύ αγαπώ,
ποιο άγριο ζώο είμαι εγώ;

Σεργάκης Κυριάκος,

Χατζηδάκη Στέλλα,

Μαρινάκης Στέφανος

ΖΩΑ ΤΗΣ ΘΑΛΑΣΣΑΣ

Τα ζώα της θάλασσας ζουν μέσα στο νερό και έχουν προσαρμοστεί πολύ καλά σε αυτό το περιβάλλον. Άλλα ζουν κοντά στην ακτή και άλλα σε πολύ βαθιά νερά. Υπάρχουν μικρά και μεγάλα ζώα, πολύχρωμα και εντυπωσιακά.

Πολλά θαλάσσια ζώα, όπως τα ψάρια, αναπνέουν με βράγχια και κινούνται με πτερύγια. Άλλα, όπως τα δελφίνια και οι φάλαινες, ανεβαίνουν στην επιφάνεια για να πάρουν αέρα. Στη θάλασσα ζουν επίσης χταπόδια, καβούρια, αστερίες και μέδουσες.

Η θάλασσα είναι το σπίτι τους και πρέπει να την προστατεύουμε. Δεν πετάμε σκουπίδια και φροντίζουμε να διατηρούμε το νερό καθαρό, ώστε όλα αυτά τα ζώα να ζουν με ασφάλεια. Έτσι, μαθαίνουμε να σεβόμαστε τη φύση και τα πλάσματά της.

Ποιηματάκι
Μες στο κύμα το γαλάζιο,
κολυμπώ και κάνω μακροβούτια.
Ψάρια, χταπόδια, δελφινάκια,
παίζουμε σαν φιλαράκια!

Βιδάκης Παναγιώτης,

Νύκτα Ειρήνη, Μανουσάκη Κωνσταντίνα

​

​ΠΤΗΝΑ

Τα πτηνά είναι ζώα που έχουν φτερά και σώμα καλυμμένο με πούπουλα. Τα περισσότερα μπορούν να πετούν, ανοίγοντας τα φτερά τους και ταξιδεύοντας στον ουρανό. Υπάρχουν όμως και κάποια πτηνά που δεν πετούν, όπως η στρουθοκάμηλος και ο πιγκουίνος.

Τα πτηνά έχουν ράμφος αντί για δόντια και γεννούν αυγά. Πολλά φτιάχνουν φωλιές σε δέντρα, σε βράχια ή ακόμα και στο έδαφος, όπου μεγαλώνουν τα μικρά τους. Μερικά πουλιά μεταναστεύουν, δηλαδή ταξιδεύουν σε άλλες χώρες όταν αλλάζει ο καιρός.

Συναντάμε πτηνά σε πολλές περιοχές, όπως σε δάση, πόλεις, βουνά και κοντά στη θάλασσα. Είναι σημαντικό να τα προστατεύουμε, να μην καταστρέφουμε τις φωλιές τους και να σεβόμαστε το περιβάλλον τους. Τα πουλιά ομορφαίνουν τη φύση με τα χρώματά τους και το όμορφο κελάηδημά τους.

Αίνιγμα:
Φτερά ανοίγω και πετώ,
στον ουρανό ψηλά γυρνώ.
Κελαηδώ γλυκά κάθε πρωί,
ποιο πουλάκι είμαι εγώ, παιδί;

Πούλακας Ερμής,

Ανδρουλάκη Μαρία,

Σίνο Εγκλίς

​ΕΡΠΕΤΑ

Τα ερπετά είναι ζώα που σέρνονται και τους αρέσει η ζέστη. Ζουν κυρίως στη στεριά, σε δάση, βουνά και ερήμους, αλλά μερικά και στο νερό. Είναι ψυχρόαιμα, δηλαδή η θερμοκρασία του σώματός τους εξαρτάται από το περιβάλλον. Παραδείγματα ερπετών είναι το φίδι, η σαύρα και η χελώνα. Τα περισσότερα γεννούν αυγά και πολλά από αυτά είναι ακίνδυνα για τον άνθρωπο, παρόλο που συχνά μας φοβίζουν.

Αίνιγμα:
Σέρνομαι και δεν πετώ,
ούτε πόδια έχω για να περπατώ.
Σιωπηλά πάντα γλιστρώ,
ποιο ζωάκι είμαι εγώ;

Λεβεντάκη Θάλεια, Τούσα Μουσταφά, Σταματουλάκης Μιχάλης

Χανιώτικα νέα (Σάββατο, 20. 6.2026) 

https://www.haniotika-nea.gr/paidotopos-v2-taxi-dim-sch-varypetroy-i-synyparxi-ton-anthropon-me-ta-zoa/

ΕΥΘΥΒΟΛΑ ΚΑΙ ΜΗ

ΤΙ ΕΙΔΕ ΚΑΙ ΤΙ ΕΙΠΕ Ο ΧΑΝΙΩΤΗΣ

Γράφει ο Νεκτάριος Ευ. Κακατσάκης 

«∆εν είναι ακριβά τα Χανιά, οι Χανιώτες έµαθαν να πληρώνουν ό,τι τους ζητηθεί. Πρόκειται για παραλλογισµό κι όµως ισχύει». Τον άκουγα να αναλύει τις σκέψεις του, Χανιώτης κι ο ίδιος που πλέον όµως ζει… εκτός των τειχών της όµορφης πόλης, ενώ λόγω δουλειάς ταξιδεύει πολύ ανά την Ελλάδα και όχι µόνο! Με κάποια συµφωνούσα, µε άλλα προσπαθούσα να δω την οπτική του, µε άλλα διαφωνούσα! ∆εν έχει σηµασία να αναφερθούν τα µεν, τα δε και τα υπόλοιπα…!
Η δική του αλήθεια ήταν! Άλλοτε µε θετικό και άλλοτε µε αρνητικό πρόσηµο για τον τόπο που τον ανέθρεψε, τον τόπο που ζουν συγγενείς και φίλοι! Όλα έχουν τη λογική τους αλλά και το... παράλογό τους!
Κανείς δεν µπορεί να είναι απόλυτα ικανοποιηµένος µε τις αλλαγές µιας πολιτείας που βαδίζει στον 21ο αιώνα φορτωµένη ωφέλιµο και µη φορτίο, προσπαθώντας να λειτουργήσει σε εποχές δύσκολες και φορτισµένες! Αυτό είναι το µόνο σίγουρο! Από εκεί και πέρα, ο καθένας µπορεί να δηλώνει ικανοποιηµένος ή µη µε αυτές τις αλλαγές!
Απόψεις διίστανται και ο καθένας τα βλέπει από την προσωπική του οπτική!
Ο κόσµος αλλάζει, κινείται κι εµείς µαζί µε αυτόν θέλοντας και µη!
Κι όσο για τον Χανιώτη φίλο;
Ένας επισκέπτης του τόπου του είναι πλέον, κυρίως τα Καλοκαίρια!
Ένας περαστικός τουρίστας που άλλοτε θαµπώνεται και άλλοτε µε πίκρα αναπολεί το παρελθόν µιας πόλης και των εποχών που έχουν παρέλθει πια!

Χανιώτικα νέα (Τετάρτη, 17 Ιουνίου 2026) 

ΤΙ ΕΙΔΕ ΚΑΙ ΤΙ ΕΙΠΕ Ο ΧΑΝΙΩΤΗΣ

ο Χανιώτης

«∆εν είναι ακριβά τα Χανιά, οι Χανιώτες έµαθαν να πληρώνουν ό,τι τους ζητηθεί. Πρόκειται για παραλλογισµό κι όµως ισχύει». Τον άκουγα να αναλύει τις σκέψεις του, Χανιώτης κι ο ίδιος που πλέον όµως ζει… εκτός των τειχών της όµορφης πόλης, ενώ λόγω δουλειάς ταξιδεύει πολύ ανά την Ελλάδα και όχι µόνο! Με κάποια συµφωνούσα, µε άλλα προσπαθούσα να δω την οπτική του, µε άλλα διαφωνούσα! ∆εν έχει σηµασία να αναφερθούν τα µεν, τα δε και τα υπόλοιπα…!
Η δική του αλήθεια ήταν! Άλλοτε µε θετικό και άλλοτε µε αρνητικό πρόσηµο για τον τόπο που τον ανέθρεψε, τον τόπο που ζουν συγγενείς και φίλοι! Όλα έχουν τη λογική τους αλλά και το... παράλογό τους!
Κανείς δεν µπορεί να είναι απόλυτα ικανοποιηµένος µε τις αλλαγές µιας πολιτείας που βαδίζει στον 21ο αιώνα φορτωµένη ωφέλιµο και µη φορτίο, προσπαθώντας να λειτουργήσει σε εποχές δύσκολες και φορτισµένες! Αυτό είναι το µόνο σίγουρο! Από εκεί και πέρα, ο καθένας µπορεί να δηλώνει ικανοποιηµένος ή µη µε αυτές τις αλλαγές!
Απόψεις διίστανται και ο καθένας τα βλέπει από την προσωπική του οπτική!
Ο κόσµος αλλάζει, κινείται κι εµείς µαζί µε αυτόν θέλοντας και µη!
Κι όσο για τον Χανιώτη φίλο;
Ένας επισκέπτης του τόπου του είναι πλέον, κυρίως τα Καλοκαίρια!
Ένας περαστικός τουρίστας που άλλοτε θαµπώνεται και άλλοτε µε πίκρα αναπολεί το παρελθόν µιας πόλης και των εποχών που έχουν παρέλθει πια!

ΠΟΙΗΣΗ

 Ο ΓΥΜΝΟΣ ΑΓΙΟΣ 

Μόνος, γυμνός και ανυπόδητος,

με ποταμίσια μέχρι των πελμάτων γενειάδα.
Μια πρόχειρη καλύβα
να στεγάζει το σαρκίο του
στις αιφνίδιες καταιγίδες,
ένας καχεκτικός φοίνικας
για να προστατεύεται
από τη λάβρα του καλοκαιριού
και μια μικρή – πικρή πηγή
για να πίνει νερό
μια φορά την εβδομάδα,
οι μόνες απολαύσεις
που επέτρεπε στον εαυτό του
ο Όσιος Ονούφριος, ενόσω μόναζε,
εξήντα τόσα χρόνια,
ως πολίτης της αιγυπτιακής ερήμου,
κουβεντιάζοντας με τον Θεό.

Μόνος, γυμνός και ανυπόδητος,
με ποταμίσια, μέχρι πελμάτων γενειάδα,
και στην εικόνα του,
όντας, ωστόσο, στο εκκλησάκι του,
κάτω από τη σκιά ενός θεόρατου πλάτανου,
δίπλα σε μια αστείρευτη γάργαρη πηγή,
καταμεσής στην πλατεία του χωριού,
ν’ αφήνει καθημερινά το τέμπλο
και να προστρέχει σε βοήθεια των χωριανών,
η τωρινή του απασχόληση.

ΒΑΓΓΕΛΗΣ ΚΑΚΑΤΣΑΚΗΣ ("Τα χελιδόνια του μοναχού")

Σημείωση: Ο Άγιος Ονούφριος είναι αι ο προστάτης Άγιος του χωριού Αλώνες Ρεθύμνης. Αν και έζησε στην έρημο, το εκκλησάκι του είναι στην πλατεία του χωριόύ. Αυτό  μου έκαμε μεγάλη εντύλωση, 'όταν βρέθηκα εκεί κάποια  χρονιά στις 12 Ιουνίου που πανηγύριζε. 

Παιδότοπος, ( Αναγνωστάκης,13.6.2026)

 ΣΤ1 ΤΑΞΗ 10ου ΔΗΜ. ΣΧ. ΧΑΝΙΩΝ

ΑΠΟΧΑΙΡΕΤΩΝΤΑΣ ΤΟ ΔΗΜΟΤΙΚΟ

Καλοί μου φίλοι, καλό Σαββατοκύριακο! 

Στην κεντρική θέση του σηµερινού, τελευταίου για τη φετινή σχολική χρονιά, Παιδότοπου µια υπέροχη φωτογραφία των παιδιών της Στ1 τάξης του 10ου ∆ηµ. Σχ. Χανίων. Γύρω τριγύρω τα διανθισµένα µε υπέροχες ζωγραφιές αποχαιρετιστήρια κείµενά τους, µετά το αντί προλόγου αγαπητικό κείµενο του δασκάλου τους Μάνου Αναγνωστάκη. «Να έχετε πάντα το θάρρος να κυνηγάτε τα όνειρά σας», η συµβουλή του.
∆εν θα το κρύψω ότι µε συγκίνησαν τα που γράφει και αυτός και, βέβαια, οι µαθητές και οι µαθήτριες του. Καλή συνέχεια στο Γυµνάσιο σε όλα τα Εκτάκια των ∆ηµοτικών µας Σχολείων…

Σας χαιρετώ µε αγάπη όλους!
Καλό καλοκαίρι!
Βαγγέλης Θ. Κακατσάκης, δάσκαλος - λογοτέχνης

                                                         ΑΝΤΙ ΠΡΟΛΟΓΟΥ

Αγαπημένα μου παιδιά,

Έφτασε κιόλας ο Ιούνιος και μαζί του η στιγμή να αποχαιρετιστούμε. Πριν λίγο καιρό μπήκατε στην ΣΤ΄ τάξη γεμάτα όνειρα, απορίες και ενθουσιασμό και σήμερα είστε έτοιμα να ανοίξετε ένα νέο κεφάλαιο στο Γυμνάσιο. Μέσα στη χρονιά μάθαμε πολλά μαζί, γελάσαμε, συνεργαστήκαμε και ξεπεράσαμε δυσκολίες σαν μια αληθινή ομάδα.

Θέλω να θυμάστε πως η αξία σας δεν φαίνεται μόνο στους βαθμούς, αλλά κυρίως στην καλοσύνη, στην προσπάθεια και στον σεβασμό που δείχνετε στους άλλους. Να έχετε πάντα το θάρρος να κυνηγάτε τα όνειρά σας.

Είμαι πολύ περήφανος για όλους σας και νιώθω τυχερός που ήμουν δάσκαλός σας. Το Δημοτικό τελειώνει, όμως οι όμορφες αναμνήσεις μας θα μείνουν για πάντα στην καρδιά μας. Σας εύχομαι καλή πρόοδο, χαμόγελα και ένα υπέροχο νέο ξεκίνημα!

Ο δάσκαλος σας Μάνος Αναγνωστάκης

Οι απόψεις των παιδών

Αυτά τα έξι χρόνια στο Δημοτικό Σχολείο πέρασαν πολύ γρήγορα. Όταν ήμασταν στην πρώτη τάξη, αναρωτιόμασταν πότε θα φτάσουμε στην έκτη... Να μεγαλώσουμε, να φύγουμε! Μέσα όμως από την αντίδραση μας αυτή, δεν καταλάβαμε πως το σχολείο μας έμαθε πολλά περισσότερα από την αλφαβήτα. Μας έμαθε να συμπεριφερόμαστε σωστά, να αγαπάμε τον συνάνθρωπο και να είμαστε όλοι μια ομάδα! Ζήσαμε στιγμές που θα τις θυμόμαστε για μια ζωή... Άλλες χαρούμενες, άλλες στενάχωρες. Σημαντικό ρόλο σε αυτό το ταξίδι έπαιξαν οι δάσκαλοι που αγαπήσαμε, αγαπάμε και θα τους έχουμε για πάντα στην καρδιά μας. Εκείνοι μας γέμισαν γνώσεις και αναμνήσεις. Με αυτές τις σκέψεις ακολουθεί μια νέα αρχή στο γυμνάσιο. Μεγαλώνοντας θα θυμόμαστε πως το Δημοτικό ήταν, είναι και θα είναι το δεύτερο μας σπίτι!

Χρύσα Κ. , Ζέτα Λ.

Τα χρόνια που περάσαμε στο 10ο Δημοτικό ήταν πολύ ωραία. Ζήσαμε έξι χρόνια στο καλύτερο σχολείο και ευχαριστούμε τους γονείς μας που μας έφεραν εδώ. Σε αυτά τα χρόνια όλες οι εμπειρίες που βιώσαμε, καλές και κακές, μας ωρίμασαν, μας χαροποίησαν, μας μεγάλωσαν. Ειλικρινά πρόκειται να μας λείψει αυτό το σχολείο. Ο κύριος Μάνος και η κυρία Χαρά ήταν οι καλύτεροι δάσκαλοι που θα μπορούσαμε να έχουμε στην Έκτη. Μας βοηθούσαν κι ήταν δίπλα μας σαν τους γονείς μας. Ελπίζουμε και το γυμνάσιο να είναι όπως εδώ και να ζήσουμε ωραίες στιγμές.

Γιώργος Κ. , Γιώργος Μπ.

Το Δημοτικό ήταν μια ξεχωριστή εμπειρία επειδή κάναμε φίλους, παρέες και δημιουργήσαμε υπέροχες αναμνήσεις μαζί. Παίξαμε, γελάσαμε, μάθαμε. Όσο για τους δασκάλους μας, ήταν όλοι δίπλα μας συνεχώς. Μας αγκάλιασαν, μας φρόντισαν και μας έκαναν να θέλουμε να πηγαίνουμε καθημερινά στην τάξη με πολλή όρεξη. Ελπίζουμε στο γυμνάσιο να είμαστε με τους φίλους μας και να έχουμε κι εκεί καλούς καθηγητές.

Άγγελος Δ. , Ανδρέας Μ.

Αποχαιρετώντας το δημοτικό σχολείο κρατάμε τις ωραίες στιγμές και τις δυνατές φιλίες. Ήταν μια περιπέτεια γεμάτη αγάπη, γέλιο, εκδρομές και συγκίνηση. Με την καθοδήγηση των δασκάλων μας καταφέραμε να αποφοιτήσουμε. Τώρα που τελειώνουμε συνειδητοποιούμε πόσο δύσκολο είναι να φύγουμε από το σχολείο που μας μεγάλωσε. Ξεκινάει ένα καινούριο κεφάλαιο της ζωής μας. Αυτά τα έξι χρόνια θα μας μείνουν αξέχαστα, αλλά είναι ώρα να προχωρήσουμε. Η καρδιά μας πάντα θα ανήκει στο 10ο. Ευχαριστούμε πολύ τον κύριο Μάνο και την κυρία Χαρά που μας αγάπησαν και μας συνόδεψαν σε αυτά τα τελευταία χρόνια του σχολείου.

Νίκη Η. , Αθηνά Κ.

Δυστυχώς μετά από χρόνια πρέπει να αποχαιρετήσουμε το σχολείο μας. Μετά από τόσα γέλια, χαρές και λύπες, με καλή διάθεση ή κακή, πέρασαν έξι ολόκληρα χρόνια. Κάποιοι θα χαθούν, κάποιοι θα συνεχίσουν να μιλούν, όλοι θα τραβήξουν τον δρόμο τους. Άγνωστοι ήρθαμε, οικογένεια φύγαμε. Μπορεί να χαθεί η επαφή, όμως οι αναμνήσεις δε θα χαθούν ποτέ. Γελάσαμε, στεναχωρηθήκαμε, αγαπηθήκαμε, τσακωθήκαμε. Όλα αυτά θα μείνουν στην καρδιά μας. Όταν μπήκαμε μέσα στην τάξη της πρώτης δημοτικού, δεν ξέραμε πόσο μπορεί να δεθεί ο ένας με τον άλλον. Ευχαριστούμε όλους τους δασκάλους μας για όλα αυτά τα χρόνια γεμάτες αναμνήσεις. Ήταν ένα υπέροχο ταξίδι.

Γεωργία Β. , Ευανθία Γ

Στα έξι χρόνια του δημοτικού μεγαλώσαμε όλοι σαν μια οικογένεια, γεμίσαμε γνώσεις και κάναμε πολλές φιλίες. Περάσαμε όλοι μαζί ευχάριστες, κυρίως, αλλά και δυσάρεστες στιγμές. Οι δάσκαλοι μας μας έμαθαν να σεβόμαστε ο ένας τον άλλον και να ξεπερνάμε οποιαδήποτε πρόβλημα κι αν είχαμε. Δυστυχώς αυτός ο κύκλος κλείνει φέτος. Τα συναισθήματα είναι ανάμεικτα γιατί όλοι θα αλλάξουμε σελίδα. Είναι πολύ δύσκολο να αφήσουμε το σχολείο μας, στο οποίο περνούσαμε τις καλύτερες έξι ώρες της κάθε ημέρας μας.

Μαίρη Δ. , Μαρία Μ.

Αυτά τα έξι χρόνια του δημοτικού που πέρασαν ήταν υπέροχα. Κάποιες φορές βαρετά, αλλά πάντα ήμασταν μια ομάδα. Ευχαριστούμε την κυρία Τασούλα, την κυρία Χαρά και τον κύριο Μάνο που μας έμαθαν τι σημαίνει φιλία, σεβασμός, συνεργασία. Με κάποιους συμμαθητές η φιλία θα κρατήσει σίγουρα και μετά το δημοτικό. Το σχολείο μας δίδαξε πως να συμπεριφερόμαστε στον συνάνθρωπό μας. Θα μας λείψει πολύ. Όμως, θα μας λείψουν και κάποια παιδιά που θα πάνε σε άλλο γυμνάσιο. Στο δημοτικό ζήσαμε στιγμές χαράς, λύπης, θυμού, αλλά δημιουργήσαμε και τέλειες αναμνήσεις. Θα γυρνάμε να βλέπουμε τους αγαπημένους μας δασκάλους. 10ο δημοτικό θα μας λείψεις πολύ.

Λυκούργος Α. , Δημήτρης Κ 

(Χανιώτικα νέα (13.6.2026) 

https://www.haniotika-nea.gr/paidotopos-st1-taxi-10oy-dim-sch-chanion-apochairetontas-to-dimotiko/

ΕΥΘΥΒΟΛΑ ΚΑΙ ΜΗ

ΑΠΟΛΕΙΠΕΙΝ Ο ΘΕΟΣ ΚΡΗΤΗΝ

Γράφει ο Νεκτάριος Ευ. Κακατσάκης 

Η Ελλάς των κόµµα…τιασµένων ιδανικών, σε µια µπαλάντα αισθήσεων και ψευδαισθήσεων! Μια χώρα, της οποίας... χώρα είναι κι η Κρήτη που πλέον όλο και µε πιο γοργούς ρυθµούς χάνει την επί πολλούς αιώνες µοναδική ιστορικότητά της!
Η ιστορία ξαναγράφεται και µέσα σε αυτήν τη δίνη, οι όποιες µάχες δίνονται από κάποιους που τους χαρακτηρίζουν “γραφικούς”, δεν είναι χαµένες, κι ας φαίνονται ως τέτοιες. Τούτη η σύγχρονη αντίσταση σε ένα παιχνίδι από πριν ξεπουληµένο, και καλά στηµένο! Όχι, το δυστύχηµα δεν είναι οι απάτριδες! Το δυστύχηµα είναι όλοι εκείνοι που δεν τους αντιλαµβάνονται αλλά… είναι πιστοί «τοῖς κείνων ῥήµασι πειθόµενοι», αγνοώντας τα ορατά σηµεία και σηµάδια ότι υποστηρίζοντάς τους, ξεπουλούν τα ίδια τους τα παιδιά!
...Ίσως τελικά να έχουµε φτάσει στο έσχατο σηµείο «παράδοσης άνευ όρων»! Είναι τόσα τα όρνια, και οι καλά καµουφλαρισµένοι λύκοι µε προβιές προβάτων, που έχουν διεισδύσει σε τούτον τον τόπο!
...Κι ο στίχος του Αλεξανδρνού ποιητή «Σαν έτοιµος από καιρό, σα θαραλλέος, αποχαιρέτα την, την Αλεξάνδρεια που φεύγει», µια ορατή πλέον αλήθεια και για εµάς εδώ!
Έπρεπε να το περιµένουµε, πως τούτη η στιγµή κάποτε θα έφτανε, να την αποχαιρετήσουµε την… Αλεξάνδρεια!
Εξάλλου, πόσες και πόσες “Αλεξάνδρειες” δεν έχουµε αποχαιρετήσει και εµείς αλλά και άλλοι πριν από εµάς! Πόσες και πόσες “Αλεξάνδρειες” δεν θα αποχαιρετήσουν και όλοι που θα έρθουν µετά από εµάς…(Χανιώτικα νέα, Τετάρτη, 10.6.26)  

ΠΟΙΗΣΗ

 ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΠΑΝΤΩΝ

Σ’ ένα από τα δώματα του ουρανού,

πάντα σε διαφορετική ημερομηνία, 

συναθροίζονται στην ετήσιά τους μάζωξη, 
οι γνωστοί και οι άγνωστοι στους ανθρώπους άγιοι -
κάθε χρονιά και περισσότεροι -
έτσι ως υπήρξαν επί γης, 
λίγο πριν την εκδημία τους.

Έρχεται κι ο ίδιος αυτοπροσώπως ο Χριστός
με την ανθρώπινη υπόστασή του,
μετά της  συνοδείας των αγγέλων του,
για ν’ ακούσει το ανθρώπινο παράπονό των άγνωστων, 
καθήμενος επί του θρόνου του.

Τι δεν έχουν αξιωθεί αυτοί,
έστω μια μνεία του ονόματός των 
στα συναξάρια της εκκλησίας... 

ΒΑΓΓΕΛΗΣ Θ. ΚΑΚΑΤΣΑΚΗΣ ("Τα χελιδόνια του μοναχού, 2020)

ΠΑΙΔΟΤΟΠΟΣ (Η Άρτεμις Πλανάκη στο 5ο Δημ. Χανίων)

Γ' ΤΑΞΗ 5ου ΔΗΜ. ΣΧ. ΧΑΝΙΩΝ

ΔΥΟ ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ ΤΗΣ ΑΡΤΕΜΗΣ ΠΛΑΝΑΚΗ

Καλοί μου φίλοι, καλό Σαββατοκύριακο! 

Για τα παραµύθια «Ανακυκλωσήρωες» και «Ο Γλύκος και η Μοναχούδα» της γνωστής Χανιώτισσας φιλόλογου Άρτεµης Πλανάκη που επισκέφτηκε τα δύο τµήµατα της Γ’ τάξης του 5ου ∆ηµ. Σχ. Χανίων, στις 2 Απριλίου, µας µιλούν οι δασκάλες και τα τριτάκια τους. ∆εν θα το κρύψω ότι µου άρεσαν και τα δύο έτσι όπως τα προσέγγισαν τα παιδιά µε τα κείµενα και τις ζωγραφιές τους.
Συγχαρητήρια και σ’ αυτά και στις δασκάλες τους και βέβαια στη συγγραφέα.

Σας χαιρετώ µε αγάπη όλους!
Βαγγέλης Θ. Κακατσάκης, δάσκαλος - λογοτέχνης

 ΠΡΟΛΟΓΟΣ

Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Παιδικού Βιβλίου (2 Απριλίου), οι μαθητές και οι μαθήτριες της

Γ ́ τάξης και οι δασκάλες τους, υποδέχτήκαμε μια εκλεκτή καλεσμένη: Η συγγραφέας Άρτεμις

Πλανάκη ήρθε στο σχολείο μας και διάβασε δύο παραμύθια της: «Ανακυκλωσήρωες» και «Ο

Γλύκος και η Μοναχούδα». Η αποδοχή της διαφορετικότητας και η φιλία, καθώς και το οικολογικό

πνεύμα αναδείχτηκαν μέσα από αυτά. Προβληματισμός, ιδέες και χρώματα, συνεργασία και

ενεργητική διάδραση με τα βιβλία οδήγησαν στη σύνθεση πρωτότυπων κειμένων και υπέροχων

ζωγραφιών...

Οι δασκάλες Ειρήνη Μαρίνου και Ιωάννα Δασκαλάκη

ΟΙ «ΑΝΑΚΥΚΛΩΣΗΡΩΕΣ” ΣΤΟ Γ1

Μια φορά κι έναν καιρό ήταν οι Ανακυκλωσήρωες που ζούσαν στην Ανακυκλοχώρα, μια

καθαρή πολιτεία. Η πολιτεία αυτή συνόρευε με τη Ρυπαμόλη, που ήταν βρόμικη γιατί εκεί ζούσαν

η Ρύπανση και η Μόλυνση. Μια μέρα στη στάση όπου περίμεναν το ανακυκλοφόρο για να πάνε

στο ανακυκλοσχολείο, μπήκαν από απροσεξία στο Ρυπανσοφόρο που πήγαινε στη Ρυπαμόλη.

Κάθισαν στις θέσεις τους κι όταν είδαν τον οδηγό κατάλαβαν το λάθος τους. Πριν φρενάρει για τα

σύνορα πετάχτηκαν όλοι μαζί απ’ το παράθυρο. Εκείνη τη στιγμή τους είδε ο οδηγός του

ανακυκλοφόρου, σταμάτησε και μπήκαν μέσα. Τους πήγε στο ανακυκλοσχολείο, όπου τους

περίμεναν οι συμμαθητές τους για να χωριστούν στους κάδους. Μάλιστα, τους υποδέχτηκαν με

χαρά και τους ανακήρυξαν ανακυκλωσήρωες επειδή φροντίζουν για να είναι ο πλανήτης

καθαρός.

Μιχάλης Κατάκης, Αλεξάνδρα Θεοδωρουγλάκη, Ηρώ Γαβριλάκη, Σοφία Μαραβελάκη

ΕΝΑ ΑΛΛΟ ΤΕΛΟΣ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΑΠΟ ΤΗ ΦΑΝΤΑΣΙΑ ΤΩΝ ΜΑΘΗΤΩΝ

Μια φορά κι έναν καιρό ήταν οι ανακυκλωσήρωες, ο Άλκης ο Αλουμινούλης, ο Πλάτων ο

Πλαστικούλης, ο Γιάννος ο Γυάλινος, ο Τέρπανδος ο Τετραπάκης κι ο Χάρης ο Χαρτούλης. Όλοι

τους προστάτευαν το περιβάλλον και πήγαιναν κάθε μέρα με το ανακυκλοφόρο στο

ανακυκλοσχολείο. Μια μέρα μπήκαν κατά λάθος στο ρυπανσοφόρο και βρέθηκαν χωρίς να το

καταλάβουν στη Ρυπαμόλη, όπου αρχηγοί εκεί ήταν η Μόλυνση και η Ρύπανση. 

Τους έπιασαν

και τους έδεσαν σ’ ένα ξερό δέντρο. Μόλις αυτές έφυγαν, προσπάθησαν να λυθούν και τα

κατάφεραν κι αμέσως έτρεξαν στην Ανακυκλοχώρα, όπου περίμενε ο οδηγός του

ανακυκλοφόρου και τους πήγε στο ανακυκλοσχολείο.

Δημήτρης Βιδάλης, Λευτέρης Γλυνιαδάκης, Μάνος Βροντάκης, Σάαντ Ραΐντ

«Ο ΓΛΥΚΟΣ ΚΑΙ Η ΜΟΝΑΧΟΥΔΑ» ΣΤΟ Γ2

Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ένας καλόκαρδος λύκος που δεν έτρωγε ζώα. Ήταν χορτοφάγος

και αγαπούσε τα φρούτα. Ντρεπόταν που ήταν διαφορετικός και γι’ αυτό δεν ήθελε να τους

αποκαλύψει το μυστικό του! Οι λύκοι της αγέλης τον ανάγκασαν μια μέρα να φάει κατσικάκια. Ο

καλός λύκος το έκανε παρά τη θέλησή του, όμως μετά ένιωθε πολύ άσχημα και έφυγε μακριά για

να ξεφύγει. Βρέθηκε έξω από μια σπηλιά όπου έμενε η αρκούδα Μοναχούδα, η οποία

συμπάθησε τον λύκο και τον ονόμασε Γλύκα. Η αρκούδα ήταν διαφορετική από τις άλλες

αρκούδες γιατί έτρωγε μόνο μέλι και φρούτα. Αφού μοιράστηκαν τα μυστικά τους, έγιναν φίλοι,

κάθισαν κάτω από έναν πλάτανο και κοίταζαν τη φύση.

Στέλιος Ρεμπουλάκης, Μανώλης Φραντζεσκάκης, Ευαγγελίνα Τσιμπούκη

Η συνέχεια της ιστορίας με τη φαντασία των μαθητών ...

Όταν μοιράστηκαν όλα τους τα μυστικά κατέβηκαν απ’ το βουνό και πήγαν στη λίμνη της

φιλίας για να κάνουν πικνίκ. Καθώς καθόντουσαν τους είδαν οι άλλοι λύκοι και οι άλλες

αρκούδες και τους κυνήγησαν μέχρι το βουνό. Την άλλη μέρα κατέβηκαν ξανά στη λίμνη, τους

είδαν πάλι οι λύκοι και οι αρκούδες αλλά αυτή τη φορά τους πλησίασαν φιλικά. Τους είπαν ότι

ούτε σε αυτούς αρέσει να τρώνε ζώα και ότι το κάνουν επειδή ήθελαν να είναι με παρέα και να

μην τους κοροϊδεύουν. Μετά ο Γλύκας και η Μοναχούδα τους έδωσαν να δοκιμάσουν φρούτα και

τους άρεσαν. Από τότε έγιναν φίλοι και έζησαν όλοι μαζί όμορφα.

Μανόλης Σχετάκης, Αναστάσης Κιούπης, Μαριαλένα Μπιλιανίδη, Κωνσταντίνα Σκαλίδη

Αναστάσης 

Ένα άλλο τέλος μέσα απ’ τη φαντασία των μαθητών

Οι λύκοι έψαχναν τον λύκο γιατί κατάλαβαν το λάθος τους. Δεν έπρεπε να τον αναγκάσουν να

φάει τα κατσικάκια. Μετά από πολύ ψάξιμο τον βρήκαν να τρώει με την αρκούδα και του είπαν

να γυρίσει στην αγέλη. Εκείνος δέχτηκε και τους γνώρισε και τη φίλη του τη Μοναχούδα. Άφησαν

την αρκούδα να επισκέπτεται την αγέλη. Ο λύκος και η αρκούδα έδειχναν στους άλλους λύκους

τι έτρωγαν στο βουνό. Οι λύκοι δοκίμασαν φρούτα και τους άρεσαν, γι’ αυτό σταμάτησαν να

τρώνε μικρά ζώα κι έγιναν χορτοφάγοι. Οι αρκούδες ζήλεψαν και ζήτησαν να μπουν κι αυτές

στην παρέα. Οι λύκοι δέχτηκαν κι έζησαν όλοι μαζί.

Μαρία Συροκάκη, Έλλη Παπαδογιαννάκη, Μαρίλια Σφακιανάκη, Λευτέρης Καρτσωνάκης,

Κατερίνα Θωμαδάκη

(Χανιώτικα νέα , Σάββατο, 6 Μαίου  2026) 

https://www.haniotika-nea.gr/paidotopos-g-taxi-5oy-i-sch-chanion-dyo-paramythia-tis-artemis-planaki/

ΕΥΘΥΒΟΛΑ ΚΑΙ ΜΗ

ΚΑΙ ΦΙΛΟΣΟΦΕΙΝ ... ΚΑΙ ΑΜΠΕΛΟΦΙΛΟΣΟΦΕΙΝ...

Γράφει ο Νεκτάριος Ευ. Κακατσάκης 

Με τέτοια ζέστη ξαφνική και τροµερή, τι να πεις και τι να σκεφτείς; Σήµερα θα το πάµε αλλιώς! Πώς; Με µια ερώτηση! Την παρακάτω: Είναι άραγε το µη χείρον βέλτιστον; Ιδού πεδίο δόξης λαµπρόν για όλους τους φιλοσοφούντες και αµπελοφιλοσοφούντες! Ίσως να πρόκειται για µία από τις πιο συναρπαστικές διαδικασίες αυτή: να προσπαθεί κάποιος να αποδείξει την ισχύ αυτής της φράσης! Και γίνεται ακόµη πιο ενδιαφέρον όταν ο άλλος, ο απέναντι προσπαθεί να αποδείξει το αντίθετο! Ότι δηλαδή το µη χείρον δεν είναι βέλτιστον!

Καµετε και µία αναγωγή στην πολιτική ζωή τούτης της χώρας όπου έχουµε ζήσει και τo µεν και τo δε! Και µάλιστα το δυστύχηµα είναι ότι το επαναλαµβανόµενον είναι... λαού σοφού! Κακή φάρσα; Αναγκαίο κακό; Καθείς ας διαλέξει τι του ταιριάζει!
Τελικά, ίσως και να υπάρχει µία βαθύτερη νοµοτέλεια που µας οδηγεί µονίµως σε αδιέξοδα! Και σε όσα περισσότερα αδιέξοδα οδηγούµαστε, τόσο περισσότερα προβλήµατα δηµιουργούµε στις όποιες µικρές λύσεις µας!
Σίγουρα κάτι τέτοιο θα ήταν και η Λερναία Ύδρα! Το πρόβληµα στην περίπτωσή µας είναι ότι δεν υπάρχει κανένας Ηρακλής, ούτε καν… τσέπης για να επιβληθεί του τέρατος!
Έως τότε; Ποιος ζει και ποιος πεθαίνει! Και αν µε ρωτάς, εκεί βρίσκεται όλη η ουσία!
Κάποιοι θα πεθάνουν δίχως να έχουν ζήσει και κάποιοι θα ζουν πεθαµένοι σε όλη τους τη ζωή! Τυχεροί ή άτυχοι είναι όσοι δεν ανήκουν στους παραπάνω αλλά κοιµούνται τον ύπνο του δικαίου; Ναι και αυτοί υπάρχουν! Κάπου ανάµεσά µας ζουν και αυτοί και κάπου θα τους βρείτε να φιλοσοφούν και να αµπελοφιλοσοφούν ή και όχι!

(Χανιώτικα νέα, (Τετάρτη, 3.6.2026) 

ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ(2026)

 Τ" ΑΓΙΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΥ... 

Στις Πάνω Κατούνες του Νίππους, στα πατρογονικά μου χθες παραμονή, και σήμερα ημέρα του Αγίου Πνεύματος... Στην πρώτη φωτογραφία με τον ξάδελφό μου το Μανούσο. Μόλις έχουμε τελειώσει το στεφάνι με τις δάφνες, με τη βοήθεια του Χρήστου.

Και του χρόνου με υγεία... Στη δευτερη φωτογραφία .Παραμονή της Χάρης Του, μετά την παράκληση, στην αυλή της εκκλησίας. Κοντεύουν μασάνυχτα ...

Στην τρίτη φωτογραφία. μετά τη λειτουργία και τη λιτανεία...

Στην τέταρτη φωτογραφία Ο Μανούσος και ο Νεκτάριος έτοιμοι να κεράσουν το βρισκούμενο... Χρόνια πολλά στους όπου ΓΗΣ Κατουνιάρηδες του Νίππους...

πολλά στους όπου ΓΗΣ Κατουνιάρηδες!