Βαγγέλης Θ. Κακατσάκης

Σάββατο, 31 Ιουλίου 2021

ΠΑΙΔΟΤΟΠΟΣ

 11ο ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΟ ΧΑΝΙΩΝ
ΕΦΗΜΕΡΙΔΕΣ!......  ΤΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑΚΙ ΜΑΣ! 




Καλοί μου φίλοι, καλό Σαββατοκύριακο!

Στην κεντρική θέση του σημερινού Παιδότοπου η πρώτη σελίδα του με αρ. 9 φύλλου της γνωστής και ξεχωριστής εφημερίδας του 11ου Νηπιαγωγείου Χανίων “Το Εφημεριδάκι μας”, που περιλαμβάνει τις δραστηριότητες και τα νέα της σχολικής ζωής του δεύτερου εξαμήνου του σχ. έτους 2021. 

Γύρω απ’ αυτό κάποια απ’ τα συνεργατικά κείμενα των παιδιών, δείγματα της δουλειάς που γίνεται, με τις σχετικές φωτογραφίες.

Θαυμασμός για όλα όσα γίνονται, έτσι όπως γίνονται στο εν λόγω Νηπιαγωγείο! Και στο εν λόγω διορθώνω, γιατί δόξα τω Θεώ, δεν είναι το μόνο. Πάντα άξιες καλές μου συναδέλφισσες, Μαρία Σκορδύλη, Ελένη Βλησίδη και Μαρία Φωτάκη. 

Σας χαιρετώ με αγάπη όλους!

Βαγγέλης Θ. Κακατσάκης, δάσκαλος



Το 1821 στην Κρήτη



Στις 24 Μαρτίου 2021, γιορτάσαμε τα 200 χρόνια από την Ελληνική Επανάσταση του 1821. Εμείς ασχοληθήκαμε με την Επανάσταση στην Κρήτη. Μέρες πιο πριν είχε έρθει στην τάξη μας στον υπολογιστή ο κύριος Νίκος Δερεδάκης που είναι και αυτός δάσκαλος. Ο κύριος Νίκος μας είπε για την ιστορία της Επανάστασης κατά των Τούρκων στην Κρήτη που ξεκίνησε από τα Χανιά.

Μετά με τους γονείς μας κάναμε έρευνα και βρήκαμε στοιχεία της επανάστασης που τα είπαμε στην class dojo.

Μετά η κυρία με όσα μαζέψαμε και μας είχε πει και ο κύριος Νίκος έφτιαξε ένα μουσείο, ψηφιακό το είπε. Το Μουσείο της Επανάστασης του 1821 στην Κρήτη.

Όλα αυτά τα παρουσιάσαμε στους γονείς μας και τα παιδιά του 4ου Δημοτικού Σχολείου Πετρούπολης στην Αθήνα. Και αυτά τα παιδιά παρουσίασαν σε εμάς τα έργα τέχνης της αίθουσας της Βουλής Ελευθέριος Βενιζέλος.

Έτσι μάθαμε και παρουσιάσαμε την Επανάσταση του 1821 στην Κρήτη.

Τα παιδιά των βασικών τμημάτων (1- 2)







Ο Codi και το eTwinning στην τάξη μας



Όλο το χρόνο, είχαμε στην τάξη μας τον Codi, ένα ρομπότ.

Mάθαμε να τον προγραμματίζουμε, δηλαδή τον κάναμε να περπατάει και να μιλάει.

Το ίδιο έκαναν και οι φίλοι μας από την Ιταλία.

Εμείς φτιάξαμε μία ιστορία, ένα σενάριο που λέει η κυρία, για τον Codi και τη φίλη του τη Λόλα για να το δείξουμε στους φίλους μας. Ο Codi πήρε μια μέρα ένα γράμμα από τη Λόλα που του έγραφε ότι αν θέλει να τη συναντήσει, πρέπει να λύσει ένα γρίφο. Ο γρίφος έλεγε:

«Θα με βρεις εκεί που έχει φως και τη μέρα και τη νύχτα.

Δίπλα μου είναι η θάλασσα.»

Εμείς τον βοηθήσαμε. Τον προγραμματίσαμε να πάει σε μέρη των Χανίων που μπορεί να έβρισκε εκεί τη Λόλα. Πήγε στην Πλατεία Ελευθερίας στα Δικαστήρια, στη Δημοτική Αγορά αλλά δεν τη βρήκε. Μετά τον στείλαμε στο Φάρο των Χανίων που η Λόλα τον περίμενε. Της είπε Hi! Και χάρηκε τόσο πολύ που την βρήκε που χόρεψε κιόλας. Τη διαδρομή αυτή, τη στείλαμε στους φίλους μας στην Ιταλία και μας έστειλαν και αυτοί τη δική τους διαδρομή στο δικό τους Φάρο. Όλοι μαζί δημιουργήσαμε έναν κοινό κώδικα. Τον Κώδικα του Dis.Co.Codi..

Περάσαμε πολύ ωραία. Άρεσε σε όλους μας ο Codi!

Τα παιδιά των βασικών τμημάτων (1- 2)





Ημέρα Παιδικού Βιβλίου



Την Ημέρα του Παιδικού Βιβλίου φιλοξενήσαμε στην τάξη στον Υπολογιστή, τα παιδιά της Δ’ τάξης του 4ου Δημοτικού Σχολείου Πετρούπολης στην Αθήνα και τη συγγραφέα και μουσικό της Λυρικής Σκηνής κυρία Μαριβίτα Γραμματικάκη.

Η Μάγδα μας είπε λίγα λόγια για τη συγγραφέα που όταν ήταν παιδί, ζούσε στα Χανιά.

Μετά τα παιδιά του 4ου Δημοτικού Πετρούπολης μας είπαν το παραμύθι της, «Κάποτε ένα σύννεφο» και η κυρία Μαριβίτα έπαιζε βιόλα.

Η συγγραφέας απάντησε σε ερωτήσεις μας όπως για το πώς έγινε συγγραφέας, πόσα βιβλία έχει γράψει και για τους ήρωες των παραμυθιών της.

Στις 5 Απριλίου 2021, συνεχίζοντας τη γιορτή για την Ημέρα Παιδικού Βιβλίου για δεύτερη Μέρα, φιλοξενήσαμε τη ζωγράφο και εικονογράφο κυρία Φωτεινή Στεφανίδη στην τάξη μας στον υπολογιστή.

Για τη ζωή της, μας μίλησαν η Αριάνα και η Μικαέλα.

Η κυρία Στεφανίδη συζήτησε μαζί μας για την εικονογράφηση του βιβλίου και όλοι μαζί εικονογραφήσαμε ένα λεξικό. Φτιάξαμε για το Α ένα άλογο, για το Μ ένα μήλο, για το Κ μία καμήλα και πολλά άλλα, δείχνοντας μας τον τρόπο που γίνεται η εικονογράφηση.

Έτσι γιορτάσαμε την Ημέρα του Βιβλίου!

Τα παιδιά του Βασικού τμήματος 1





Η Υπουργός Παιδείας στην τάξη μας!



Την Παρασκευή 4 Ιουνίου, είχαμε μια απρόσμενη επίσκεψη στο Νηπιαγωγείο μας. Ήρθε στην τάξη μας η Υπουργός Παιδείας κα Νίκη Κεραμέως. Μπήκε μέσα στην τάξη, μας χαιρέτισε, χαιρέτισε και τις δασκάλες μας και κάθισε σε ένα καρεκλάκι μαζί με μια ομάδα παιδιών. Εκείνη την ώρα εμείς ζωγραφίζαμε με θέμα ‘το καλοκαίρι’. Μας είπε ότι αν ήταν μικρό κοριτσάκι δεν θα ήθελε να φύγει ποτέ από εκεί γιατί είναι πολύ ωραία η τάξη μας και πολύ ωραία η αυλή μας. Μας ρώτησε αν κάνουμε self test και πως περάσαμε στην καραντίνα. Της είπαμε ότι ήταν πολύ δύσκολα γιατί θέλαμε να έρθουμε στο σχολείο να παίξουμε με τα παιχνίδια, να δούμε τους φίλους μας και τις δασκάλες μας. Πριν φύγει της είπαμε ότι θέλουμε να τις δωρίσουμε τις ζωγραφιές μας και τις δέχτηκε από όλους μας με πολύ χαρά. Μας ευχαρίστησε και μας χαιρέτισε.


Τα παιδιά του ολοήμερου τμήματος






Αυτό το εξάμηνο, η έκδοση της σχολικής εφημερίδας του 11ου Νηπιαγωγείου Χανίων, με τη μορφή διδακτικού σεναρίου, συμπεριελήφθηκε στα Ανοιχτά Διαδικτυακά Μαθήματα (MOOCs) της πλατφόρμας mooc.edu.gr, με τίτλο «Μαθαίνουμε Ψηφιακά, Διδάσκουμε Ψηφιακά - A' βάθμια» που αναπτύχθηκε από το Υπουργείο Παιδείας , το European SchoolNet και το ΙΤΥΕ. Μία ιδιαίτερη χαρά και τιμή για το 11ο Νηπιαγωγείο Χανίων.



Παρασκευή, 30 Ιουλίου 2021

ΜΙΑ ΣΤΑΣΗ ΕΔΩ, ΜΙΑ ΣΤΑΣΗ ΕΚΕΙ

ΜΝΗΜΟΝΕΥΟΜΕΝ ΓΙΩΡΓΗ ΜΑΝΟΥΣΑΚΗ... 


«Είναι κάποιες στιγμές/ που ο μέσα μου κόσμος παραλοΐζει./ Απ’ την καταπακτή/ βγαίνουν τελώνια σκανταλιάρικα/ πίσω από τις κουρτίνες/ προβαίνουνε τζουτζέδες με φαρδιά χαμόγελα/ ταμπούρλα παίζουν ξέφρενους σκοπούς!/ Μα σα θελήσω να βγάλω/ ετούτους τους ξεφαντωτές στο φως/ έρχετ’ απ’ το πάνω ποίημα/ με δασκαλίστικη βέργα στο χέρι/ η κυρά – Λογική κι όλα μπαίνουν σε τάξη.// Γι’ αυτό ό,τι λέω ή γράφω/ έχει τη φρονιμάδα και τη ντροπαλότητα/ του μαθητή που ήμουν μια φορά». Το ποίημα “Αυτοπροσωπογραφία με πενάκι” του κορυφαίου Χανιώτη ποιητή Γιώργη Μανουσάκη, απ’ την 7η ποιητική του συλλογή “Σπασμένα αγάλματα και πικροβότανα”, που κυκλοφόρησε απ’ τις εκδόσεις “Γαβριηλίδης” το 2005, τρία χρόνια πριν το φευγιό του «για το άλλο» κατά Φώτη Κόντογλου, «ημισφαίριο της ζωής» στον Επουράνιο Παρνασσό. Ένα απ’ τα πολλά που ακούστηκαν στην αφιερωμένη στο πρόσωπο και το έργο του βραδιά μνήμης, που έγινε γι’ αυτόν την περασμένη Δευτέρα, 26 Ιουλίου στον αίθριο χώρο του, επί της οδού Υψηλαντών της πόλης των Χανίων, θέατρο “Κυδωνίας”, με αφορμή τον πρόσφατο συγκεντρωτικό τόμο “Τα ποιήματα 1967-2007: Οι δημοσιευμένες συλλογές” απ’ τις εκδόσεις “Κίχλη”. Σαν δείγμα της ποίησής του και γιατί το απήγγειλε, μεταξύ των άλλων, στη συγκινησιακά φορτισμένη, υπέροχη ομιλία της, η νύφη του, (σύζυγος του γιου του, του Βασίλη) δρ Συγκριτικής Λογοτεχνίας Ράνια Μουσούλη.

“Ανακάλημα του Γιώργη Μανουσάκη (1933 – 2008)”, ο τίτλος της περί ης ο λόγος εκδήλωσης, που έγινε, το γλυκό σαν το χανιώτικο λάδι, εκείνο βράδυ, στο πλαίσιο των εκδηλώσεων “Νύχτες του Ιουλίου”, που οραματίστηκαν και διοργανώνουν κόντρα στην “πανδημία” του κορωνοϊού και στις “πανδημίες” του εφησυχασμού και της αδιαφορίας, ο υπεύθυνος της εταιρείας θεάτρου “Μνήμη”, Μιχάλης Βιρβιδάκης και ο εκδότης του περιοδικού “Νέο Πλανόδιον”, ποιητής Κώστας Κουτσουρέλης. Ωσεί παρών σ’ αυτήν, «ωραίος ως Έλληνας», ως υπήρξε στον «βίο και στην πολιτεία του», μα και ως συνεχίζει να υπάρχει στην ποίησή του, ο γεννημένος και ριζωμένος στα Χανιά ποιητής μας. Πριν αρχίσει η εκδήλωση, για να μας υποδεχτεί, έναν έναν χωριστά κι όλους μαζί, αλλά και μετά το πέρας της, για να μας αποχαιρετήσει. Προπάντων, ωστόσο, κατά τη διάρκεια της. «Κεριά στη μνήμη του» οι διανθισμένες με ποιήματά του ομιλίες που παρεμβλήθηκαν με συντονιστή τον Κώστα Κουτσουρέλη, της νύφης του, στην οποία προαναφέρθηκα, και των φίλων του και συνοδοιπόρων του, του γιατρού-ποιητή Γρηγόρη Γεωργουδάκη, του παιδιάτρου Μανόλη Ευκλ. Χρονάκη (την ομιλία του τη διάβασε ο ηθοποιός Αιμίλιος Καλογερής), του ζωγράφου Αντώνη Πετρουλάκη, του και οικοδεσπότη, σκηνοθέτη, Μιχάλη Βιρβιδάκη και βέβαια της γυναίκας της ζωής του, της και διακεκριμένης φιλολόγου και συγγραφέως, συντρόφισσάς του, της Αγγελικής Καραθανάση, που είχε και την επιμέλεια του συγκεντρωτικού τόμου των ποιημάτων του “Αλεξινιές λαμπάδες”, για να χρησιμοποιήσω τη φράση ενός ριζίτικου τραγουδιού – «να κάμω πράσινα κεριά κι αλεξινιές λαμπάδες/» να τσ’ άφτα να τον γύριζα το Νάδη γύρου γύρου», μας λέει. Και γιατί άρεσαν πολύ στον Γιώργη Μανουσάκη τα ριζίτικα, γινόταν άλλος άνθρωπος, όταν τα τραγουδούσε. Σαν χθες μας θυμούμαι να τα τραγουδούμε μαζί, στεντορεία τη φωνή, τις αρχές της δεκαετίας του 2000 στην Κύπρο, σε μια επίσκεψη με το Ίδρυμα “Ελ. Βενιζέλος”.

Κορυφαία για μένα στιγμή της όλης εκδήλωσης τα “αποκαλυπτήρια” του μεγάλου διαστάσεων πίνακα (δεν έχει ακόμα ολοκληρωθεί), στον οποίο ο γνωστός Χανιώτης ζωγράφος, Αντώνης Πετρουλάκης έκανε την προσωπογραφία του Ποιητή με βάση μια από τις τελευταίες φωτογραφίες του. Ιδιαίτερα συγκινητική η μικρή ιστορία του πίνακα έτσι όπως με τον δικό του μοναδικό τρόπο τη διηγήθηκε στην ιστορία του ο ζωγράφος. Γνωστή η σχέση του ποιητή με τα εικαστικά…

«Έχω να δω τη Μούσα μου/ μήνες και μήνες. Της στέλνω/ γράμματα απανωτά, τηλεφωνώ/ στον αριθμό που μου ‘χει αφήσει/ Καμιά απάντηση.// Σήμερα μόνο/ πρωί – πρωί την πέτυχα/ πέντε λεπτά πριν φύγει./ “Έχω δουλειά”, μου είπε./ “Με ζητούν συνεχώς/ συγγραφείς διάσημοι μ’ απήχηση/ διεθνή, υποψήφιοι για Nobel./ Μη μ’ ενοχλήσεις άλλο, σε παρακαλώ./ Βγάλε τα πέρα μόνος σου, εδώ σε θέλω!”». Το ποίημα “Η μούσα” του Γιώργη Μανουσάκη που το βρήκα να με “περιμένει” μια θέση πριν το “Αυτοπροσωπογραφία με πενάκι”, όταν μετά από την εκδήλωση – μυσταγωγία γύρισα σπίτι μου κι ένιωσα την ανάγκη να “βρεθώ” μόνος μου με την ποίησή του.

Μνημονεύομεν Γιώργη Μανουσάκη…

Χανιώτικα νέα (Παρασκευή, 30.7.2021) 

https://www.haniotika-nea.gr/mnimoneyomen-giorgi-manoysaki/

Πέμπτη, 29 Ιουλίου 2021

ΤΑ ΧΕΛΙΔΟΝΙΑ ΤΟΥ ΜΟΝΑΧΟΥ

ΤΑ ΧΕΛΙΔΟΝΙΑ ΤΟΥ  ΜΟΝΑΧΟΥ ΣΤΟ ΙΔΡΥΜΑ " ΕΛ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ" 

ΑΠΟ ΤΑ ΠΟΥ ΕΧΟΥΝ ΓΡΑΦΤΕΙ ΓΙΑ ΤΟ " ΠΕΤΑΓΜΑ" ΤΟΥΣ



Με αφορμή την παρουσίαση τους... Από τα που έχουν γράψει, μεταξύ των άλλων, για την ποιητική συλλογή μου ΤΑ ΧΕΛΙΔΟΝΙΑ ΤΟΥ ΜΟΝΑΧΟΥ ο δάσκαλος - ποιητής Κώστας Καλαπανίδας, ο και πρόεδρος της Εταιρίας Ελλήνων Λογοτεχνών, ποιητής - ζωγράφος Κώστας Καρούσος, ο φιλόλογος - ποιητής Γιάννης Κουβαράς, ο καθηγητής Γλωσσολογίας Γεώργιος Μπαμπινιώτης, η ποιήτρια Αγγελική Σιδηρά και η δασκάλα - συγγραφέας Ελένη Χωρεάνθη...


Η σύζευξη που πέτυχε ο Βαγγέλης Κακατσάκης χωρίς να πέσει στην ευπώλητη τυπολατρεία του ζηλωτή, ούτε να κάνει τον έξυπνο με τη σοφία του, είναι ένα ευλογημένο κατόρθωμα, που ίσως το οφείλει στην- που άσκησε και ασκήθηκε-μεσότητα της ποίησης, που και αρμονία καλείται.

Κώστας Καλαπανίδας


Το διδασκαλικό πνεύμα του ποιητή Βαγγέλη Θ. Κακατσάκη - πνεύμα θυσίας-υψώνεται -εδώ- ως λαμπηδόνα περίτεχνης ποιητικής κοινωνίας, για τον άνθρωπο του κοινωνικού χώρου, ενάντια στους χαλεπούς καιρούς. Ως την ύστερή του θέωση στη ζωή, ως «χώρος κοινής προσευχής»

Κώστας Καρούσος


Το θαύμα της ποίησης του Βαγγέλη Κακατσάκη είναι, ότι τους αναγνώστες του τους παίρνουν ΤΑ ΧΕΛΙΔΟΝΙΑ του στα φτερά τους και τους ανεβάζουν ψηλά και ότι έστησε μια ανεμόσκαλα για να ανεβοκατεβαίνουν ελεύθερα στον ουρανό πουλιά, αναγνώστες, άγγελοι. Ποίηση Ευ-αγγελιζομένη, εκκοσμημένη και  θρησκευομένη, αλλά και παραπονεμένη…

Γιάννης Κουβαράς

Ο Βαγγέλης Κακατσάκης έχει το χάρισμα της ποίησης ως σύλληψης μορφών ουσίας της ζωής μας και ως ελκυστικής γλωσσικής αποτύπωσης. 

Γεώργιος Μπαμπινιώτης

Πρόκειται για μια συλλογή ποιημάτων διαποτισμένη από αγάπη για τον Θεό και γνώση της υμνολογίας και εν γένει της Θεολογίας. Το πρώτο ποίημά του από το οποίο πήρε και τον τίτλο η συλλογή είναι υπέροχο. Μοναδικός ο διάλογος ηγουμένου μοναχού και αναπάντεχη και τόσο τρυφερή η υπέρβαση στο τέλος. 

Αγγελική Σιδηρά 

Τα χελιδόνια του μοναχού, που έφτασαν μόλις από την Κρήτη, έφεραν την άνοιξη και τη χαρά στην ψυχή μου. Ο καθάριος ήχος του χορού των αγγέλων και των χελιδονιών συλλειτουργούντων με τον μοναχό και οι ομορφιές της φθινοπωρινής φύσης θύμισαν τα έξοχα ποιητικά τοπία του Άγγελου Σικελιανού. 

Ελένη Χωρεάνθη







Τετάρτη, 28 Ιουλίου 2021

ΕΥΘΥΒΟΛΑ ΚΑΙ ΜΗ

ΣΤΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΜΕ ΑΓΑΠΗ 

Γράφει ο Νεκτάριος Ευ. Κακατσάκης

Ώριμη και σταθερά! Στην πέμπτη δεκαετία της ζωής της! Κι τι δεν έχει ζήσει όλα αυτά τα χρόνια!

Κι τι δεν έχει πάθει, κι τι δεν έχει ακούσει!

Δημοκρατία τ’ όνομά της!

Τη βρίζουν, την ποδοπατούν, την καταριούνται όλοι εκείνοι που μπορούν να κάνουν τα παραπάνω ακριβώς επειδή εκείνη τους παρέχει αυτό το δικαίωμα· τούτη η μεγαλοσύνη της και η αξία της!

47 συνεχή χρόνια μετρά σε τούτον εδώ τον τόπο, δίνοντας στους πολίτες τη δύναμη να ανεβάζουν και να κατεβάζουν κυβερνήσεις!

Δύναμη που μόνο όποιος τη στερηθεί θα κατανοήσει τη σημασία της!

Kι εκείνη παραμένει πάντα ανεκτική και προσπαθεί να πατά γερά στα πόδια της που κατά καιρούς λογής λογής αγύρτες επιθυμούν να τα πριονίσουν!

Το όραμα και η προσδοκίες, μία από τις μεγάλες θεμελιώδεις κατακτήσεις τούτου του λαού!
Είναι να απορείς κάθε φορά με εκείνους που θέλουν να τη “συγκρίνουν”, να την “αποδομήσουν” στα μάτια και στις ψυχές ανθρώπων που άγονται και φέρονται! Μιλώ κυρίως για τους λογής “πολιτικάντηδες” που η ίδια η Δημοκρατία τους έχει δώσει την ελευθερία να ομιλούν πίσω της αλλά φευ και μπροστά της!

…Η Ελλάδα έχει βαδίσει δρόμο μεγάλο από τον Ιούλιο του ’74, όταν και αποκαταστάθηκε η Δημοκρατία στη χώρα! Κι έχει πια ένα δυνατό αποτύπωμα στην πορεία του χρόνου αλλά και στην ευρωπαϊκή και παγκόσμια ιστορία, ένα αποτύπωμα που -δεν πρέπει ποτέ να ξεχνούμε- είναι ολόδικό μας!

Είναι κατάκτηση τούτου του λαού που έχει περάσει μπόρες πολλές και φουρτούνες!

Επιτέλους να το κατανοήσουμε, να το επαναλαμβάνουμε συνεχώς· ότι σε κάθε στιγμή θα υπερασπιζόμαστε τούτο το πολίτευμα! Και ναι, μπορούμε ακόμη να προσπαθούμε να καλυτερεύσουμε τις συνθήκες ζωής μας, έχοντας ήλιο οδηγό τις αξίες, τα ατομικά και κοινωνικά δικαιώματα και που πηγάζουν από αυτό.

Χανιώτικα νέα (Τετάρτη, 28.7.2021)

Τρίτη, 27 Ιουλίου 2021

ΜΙΑ ΣΤΑΣΗ ΕΔΩ, ΜΙΑ ΣΤΑΣΗ ΕΚΕΙ

 ΑΓΙΕ ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΟΝΑ, ΠΡΩΤΕ ΓΙΑΤΡΕ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ... 



Του Αγίου Παντελεήμονα, μεγάλη η Χάρη του σήμερα και στη γητειά που έλεγε η μάνα μου, όταν κρυολογούσαμε εγώ και τ’ αδέλφια μου, ενώ άλειφε τον λαιμό μας με λάδι απ’ τον λύχνο, αρχίζοντας να γράφω, στον νου μου: «Άγιε Παντελεήμονα, πρώτε γιατρέ του κόσμου/ απού γιατρεύεις τσι πληγές και διασκορπάς τσοι πόνους./ Εννιά αδερφούς έχει ο λαιμός,/ κι από τσ’ εννιά οχτώ,/ κι από τσ’ οχτώ εφτά,/ κι από τσ’ εφτά έξι,/ κι από τσ’έξι πέντε/ κι από τσοι πέντε τέσσερις/ κι από τσοι τέσσερις τρεις/ κι από τσοι τρεις δυο/ κι από τσοι δυο ένας/ κι από τον ένα κιανένας./ Μηλιγγίτες, βορθακίτες,/ ανεβείτε, κατεβείτε/ κι ώστε να στέκει η θάλασσα/ ποτές μη σηκωθείτε./ Ομπρός σας τα καλά, πίσω σας τα κακά/ Ομπρός σας τα καλά, πίσω σας τα κακά/ Ομπρός σας τα καλά, πίσω σας τα κακά»…

Απ’ τους πιο αγαπητούς Αγίους του λαού μας, κι απ’ τους πιο οικείους, ο Άγιος Παντελεήμονας, καθώς σ’ αυτόν βρίσκουν καταφύγιο οι άνθρωποι για κάθε αρρώστια, προπάντων, όμως, οι ανάπηροι. «Κουτσοί, στραβοί στον Άγιο Παντελεήμονα», μας λέει μια πολύ γνωστή παροιμία. Παντολέων, ήταν λένε, το όνομα του Αγίου που έζησε στη Νικομήδεια της Μικράς Ασίας και υπήρξε θύμα των διωγμών, εναντίον των Χριστιανών για την πίστη του. Παντολέων ο Παντελεήμων, αφού «έλουσε» με την ιατρική του ιδιότητα τους πάντες, χωρίς ποτέ να παίρνει χρήματα από κανέναν.

«Έκλαιγε την παραμονή της γιορτής του,/ ώρα δειλινού, ο Άγιος Παντελεήμονας,/ ο πρώτος γιατρός του κόσμου/ που θεραπεύει τις πληγές/ και διασκορπά τους πόνους,/ και δεν είχε σταματημό.// (Είχε λείψει για μια ώρα/ στο αμπέλι του το μεσημέρι-/ να κόψει ένα καλάθι σταφύλια για το πανηγύρι του πήγε-/ πού να το φανταστεί ότι ένα γειτονόπουλο του,/ που έπασχε από μια σπάνια αρρώστια,/ θ’ άφηνε την τελευταία του πνοή-/ τι δεν ήταν ένας γιατρός/ για να του κάνει μια ένεση).// Δεν φταις εσύ, παιδί μου,/ δεν μπορείς να τα προβλέπεις/ και να τα προλαβαίνεις όλα,/ σου το ‘χω πει πολλές φορές,/ τον παρηγορούσε η μάνα του, η Αγία Ευβούλη,/ που ήταν δίπλα του στο τέμπλο./ Αδικαιολόγητος… αδικαιολόγητος… αδικαιολόγητος…/ επαναλάμβανε κι έκλαιγε γοερά ο Άγιος». Το ποίημα μου “Το κλάμα ενός αγίου” από την ποιητική μου συλλογή “Τα χελιδόνια του μοναχού” (έκδοση του Κοινωφελούς Ιδρύματος “Αγία Σοφία” και της “Πυξίδας της Πόλης”, Χανιά 2020) που θα παρουσιαστεί την Τετάρτη 4 Αυγούστου στον αύλειο χώρο του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών και Μελετών “Ελευθέριος Κ. Βενιζέλος”. Και στη γητειά της μάνας μου αναφορά σ’ αυτά. Από ένα ξωκκλήσι του Έλους Κισσάμου, στη Χάρη του Αγίου, σε μια περιοχή κατάφυτη με αμπέλια, η έμπνευση… Χρόνια πολλά στους Παντελήδες, που γιορτάζουν σήμερα και στους κατοίκους των χωριών και των περιοχών που τον έχουν προστάτη.

https://www.facebook.com/kakatsakes/posts/10219905880093574?notif_id=1627200002034904&notif_t=comment_mention&ref=notif

ΚΑΙ... ΣΤΑ ΠΕΤΑΧΤΑ


«Στο Τόκιο ξεκίνησε και η Ολυμπιάδα/ ελπίζουμε μετάλλια να πάρει κι η Ελλάδα// Ογδόντα τρεις οι αθλητές που μας εκπροσωπούνε/ με πάθος να αγωνιστούν και νικητές να βγούνε// Οι Έλληνες οι αθλητές, όπως τα παλληκάρια/ σε κάθε αγώνα ρίχνονται στη μάχη σαν λιοντάρια». Στους Ολυμπιακούς αγώνες του Τόκιο στέκεται με τις σημερινές της μαντινάδες η Νεκταρία Θεοδωρογλάκη. Στους Έλληνες αθλητές και στις Ελληνίδες αθλήτριες, που μας εκπροσωπούν, ειδικά. Να υμνήσει πολλούς απ’ αυτούς σαν… άλλη Περίανδρος η ευχή μου!

Ο κορωνοϊός συνεχίζει να παίζει το νταούλι του και να μας θυμίζει ότι είναι πάντα απειλητικός. Αγρόν αγοράζουν πολλοί από μας. Τη δουλειά μας, τη δουλειά του. Για να δούμε, αν θα δούμε, τι θα δούμε… Πάντα στο τέλος ξυρίζουν τον γαμπρό!

«Αρχαίο Πνεύμα αθάνατον, αγνέ πατέρα/ του ωραίου του μεγάλου και τ’ αληθινού,/ κατέβα, φανερώσου κι άστραψε εδώ πέρα/ στη δόξα της δικής σου γης και τ’ ουρανού.// Στον δρόμο και στο πάλεμα και στο λιθάρι/ στων ευγενών αγώνων λάμψε την ορμή,/ και με τ’ αμάραντο στεφάνωσε κλωνάρι/ και σιδερένιο πλάσε και άξιο το κορμί// Κάμποι βουνά και θάλασσες φέγγουν μαζί σου/ σαν ένας λευκοπόρφυρος μέγας ναός./ Και τρέχει στον ναό εδώ προσκυνητής σου/ Αρχαίο πνεύμα αθάνατο, κάθε λαός». Ο Ολυμπιακός Ύμνος γραμμένος από τον Κωστή Παλαμά και μελοποιημένος απ’ τον Σπυρίδωνα Σαμάρα.

 Χανιώτικα νέα (Τρίτη, 27.7.2021) 

Δευτέρα, 26 Ιουλίου 2021

ΤΑ ΧΕΛΙΔΟΝΙΑ ΤΟΥ ΜΟΝΑΧΟΥ

 TΕΤΑΡΤΗ, 4 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ, ΩΡΑ 8 Μ. Μ.

ΤΑ ΧΕΛΙΔΟΝΙΑ ΤΟΥ ΜΟΝΑΧΟΥ” ΣΤΟ ΙΔΡΥΜΑ “ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ”





Στον αύλειο χώρο του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών και Μελετών “ Ελευθέριος Κ. Βενιζέλος” (Χαλέπα Χανίων)  θα παρουσιαστεί την Τετάρτη, 4 Αυγούστου και ώρα 8 μ. μ. η ποιητική συλλογή του Βαγγέλη Θ. Κακατσάκη, “ Τα χελιδόνια του μοναχού” που εκδόθηκε το 2020 και έχει αποσπάσει πολλές και εγκωμιαστικές κριτικές.

Την εκδήλωση διοργανώνει το Κοινωφελές Ίδρυμα “ Αγία Σοφία” , σε συνεργασία με την Ένωση Πνευματικών Δημιουργών Χανίων και τις εκδόσεις “ Πυξίδα της Πόλης”, και με την υποστήριξη του Ιδρύματος ¨Βενιζέλος.

Για το βιβλίο θα μιλήσουν η φιλόλογος – συγγραφέας Στέλλα Αλιγιζάκη και η διευθύντρια του ΓΕΛ Σούδας – φιλόλογος Μαρία Μαράκη, ενώ ποιήματα θα διαβάσει ο Νεκτάριος Ευ. Κακατσάκης.

Η εκδήλωση, την οποία θα συντονίζει ο γραμματέας του Ιδρύματος “Αγία Σοφία¨ Μάρκος Σελλιανάκης, θα πλασιώνεται και από τέσσερα ποιήματα της συλλογής που μελοποίησε ο δάσκαλος – μουσικός Γιάννης Τσαραμανίδης.

    Σημείωση: Θα τηρηθούν όλα τα προβλεπόμενα λόγω της πανδημίας μέτρα. 

Τα έσοδα από τις πωλήσεις του βιβλίου, που εκδόθηκε με χορηγία της Οικογένειας Γεωργίου Παπαδάκη, διατίθενται για τις ανάγκες του Κοινωφελούς Ιδρύματος “ Αγία Σοφία”.


https://www.facebook.com/kakatsakes/posts/10219911417231999?comment_id=10219926574490921&notif_id=1627516070528273&notif_t=feed_comment&ref=notif

ΝΕΚΤΑΡΙΟΣ 

https://www.facebook.com/nektarios.kakatsakis/posts/10226201969817857?notif_id=1627546260555251&notif_t=close_friend_activity&ref=notif

Κυριακή, 25 Ιουλίου 2021

ΠΟΙΗΣΗ

 ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΣ 




Υψώνει τα χέρια του.

Ένα αστέρι κατεβαίνει στη γη.

 Ένα αηδόνι αρχίζει να κελαηδεί. 

Ένα γιασεμί ανθίζει.

Άλλο ένα χέρι… 

Κι άλλο, κι άλλο…


Βραδιά των αστεριών,

των αηδονιών και των γιασεμιών 

η βραδιά των υψωμένων χεριών!


ΒΑΓΓΕΛΗΣ Θ. ΚΑΚΑΤΣΑΚΗΣ

(" Όπως το ψωμί, εκδ. " Πυξίδα της Πόλης" , Χανιά 2018) )