ΣΤΟ ΦΩΣ ΤΟΥ ΟΝΕΙΡΟΥ
.jpg)
Δ' Ε' ΚΑι ΣΤ' ΤΑΞΕΙΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΗΡΙΩΝ ΜΑΥΡΟΜΑΤΑΚΗ
ΣΤΟ ΜΟΥΣΕΙΟ ΣΧΟΛΙΚΗΣ ΖΩΗΣ ΚΑΙ ΣΤΟ ΣΥΜΠΟΣΙΟ ΓΛΥΠΤΙΚΗΣ
Για τις επισκέψεις τους στο Μουσείο Σχολικής Ζωής, στα Νεροκούρου και στο Πάρκο Ειρήνης και Φιλίας στην πόλη των Χανίων, όπου γινόταν το 1ο Συμπόσιο Γλυπτικής, που επισκέφθηκαν πρόσφατα, μας μιλούν τα παιδιά των Δ’, Ε’ και Στ’ τάξεων των Εκπαιδευτηρίων ΜΑΥΡΟΜΑΤΑΚΗ στον σημερινό Παιδότοπο.
«Μοναδικές οι εμπειρίες» που απεκόμισαν τα παιδιά απ’ τις δυο αυτές επισκέψεις, μας λένε στον πρόλογό τους οι συνοδοί τους εκπαιδευτικοί. Το προσυπογράφουν τα παιδιά με τα κείμενά τους.
Όταν το Σχολείο δεν κλείνεται στους τέσσερις τοίχους του!... Συγχαρητήρια και γι’ αυτές σας τις δράσεις φίλε διευθυντή των Εκπαιδευτηρίων και καλές μου συναδέλφισσες!
Σας χαιρετώ με αγάπη όλους!
Βαγγέλης Θ. Κακατσάκης
Η σύνδεση της εκπαίδευσης με την τέχνη προσφέρει στα παιδιά πολύτιμες εμπειρίες μάθησης, καλλιεργώντας τη δημιουργικότητα, την κριτική σκέψη και την αισθητική τους αντίληψη. Οι μαθητές από την Δ΄, Ε΄ και Στ΄ τάξη των Εκπαιδευτηρίων Μαυροματάκη στο ξεκίνημα της σχολικής χρονιάς επισκέφτηκαν δύο χώρους πολιτισμικής αναφοράς.
Στο Μουσείο Σχολικής Ζωής Δ. Χανίων και στην έκθεση «Σαν ερώτημα ανοιχτό…», οι μαθητές ασκήθηκαν τον οπτικό εγγραμματισμό και τη δημιουργική έκφραση μέσα από τη φωτογραφία. Στο 1ο Συμπόσιο Γλυπτικής στο Πάρκο Ειρήνης και Φιλίας, είχαν την ευκαιρία να γνωρίσουν από κοντά γλύπτες που δημιουργούσαν τα έργα τους μπροστά στα μάτια των μαθητών. Θερμές ευχαριστίες στις κυρίες Μαρία Δρακάκη (επιμελήτρια της έκθεσης στο ΜΣΖ), Ελένη Παπαραφτάκη (μουσειοπαιδαγωγό), και Αντωνία Παπατζανάκη (γλύπτρια και συντονίστρια του συμποσίου), στους γλύπτες και στους συνεργάτες τους για τις μοναδικές εμπειρίες που προσέφεραν στα παιδιά και την αγάπη με την οποία τα εμψύχωσαν, ώστε να εκτιμήσουν την αξία της τέχνης και του πολιτισμού στην ποιότητα της ζωής μας.
Οι δασκάλες Μιχαέλα Ζερβουδάκη, Μαρίστα Κουβαριτάκη και ο διευθυντής Κώστας Μανωλάκης.
ΣΤΟ ΜΟΥΣΕΙΟ ΣΧΟΛΙΚΗΣ ΖΩΗΣ
Στο Μουσείο Σχολικής Ζωής έμαθα πώς ήταν τα σχολεία και τα μαθήματα παλιά. Είδαμε τις τάξεις των μαθητών, τα βιβλία τους, τις ποδιές τους, τα παιχνίδια τους, τις ζωγραφιές και τα έργα τους. Αισθάνθηκα λες και βρισκόμουν στο παρελθόν. Οι φωτογραφίες των μαθητών με τους δασκάλους τους ήταν πολύ διαφορετικές σε σχέση με σήμερα. Καθίσαμε στα θρανία τους και πραγματικά μεταφέρθηκα στο 1990, μαθήτρια στην ίδια τάξη και ηλικία με τη μητέρα μου. Πέρασα φανταστικά!
Κατερίνα
.jpg)
Πήγαμε σε ένα μουσείο που ήταν σχολείο πριν από πολλά χρόνια. Καθίσαμε σε έναν πολύχρωμο κύκλο και σε παλιά σχολικά θρανία. Επιλέξαμε να βγάλουμε τρεις φωτογραφίες: μία για να αποτυπώσουμε τη λεπτομέρεια, μία για να δείξουμε πού βρισκόταν το αντικείμενο στον χώρο και μία μαζί με έναν συμμαθητή μας δίπλα στο αντικείμενο. Μου άρεσε πολύ το μουσείο και οι δραστηριότητες που κάναμε ήταν πολύ διασκεδαστικές. Μπόρεσα να κρατήσω τον δικό μου πίνακα ζωγραφικής και να διαβάσω ένα τετράδιο από παλαιότερες εποχές.
Μανώλης
Στο Μουσείο Σχολικής Ζωής είδαμε πώς ήταν τα παλιά σχολεία. Ο κύριος Κώστας μας έδωσε τάμπλετ και μας άρεσε που βγάλαμε φωτογραφίες: μία μακρινή, μία μεσαία και μία κοντινή. Φωτογραφίσαμε δύο παλιές κούκλες των Ολυμπιακών Αγώνων. Μας άρεσαν μια σφαίρα με όλες τις χώρες και ένα μικρό διαμάντι που πάνω είχε μια κουκουβάγια. Το διαμάντι ήταν διάφανο με πολλές γωνίες. Ήταν ωραία τα τέσσερα δωμάτια με τα διαφορετικά χρώματα!
Μιχάλης και Στέλιος
Η εκδρομή είχε θέμα το πώς ήταν τα σχολεία παλιά και στο μουσείο υπήρχαν μερικά δωμάτια: ένα ασπρόμαυρο με παλιά θρανία και φωτογραφίες, ένα δωμάτιο με έναν πολύχρωμο κύκλο, ένα μπλε δωμάτιο σαν το καρμπόν και το δωμάτιο του Εργαστηρίου “Μελίνα”. Διαλέξαμε πίνακες που μας άρεσαν και κοιτάξαμε τις λεπτομέρειές τους. Το αγαπημένο μου ήταν όταν κοιτάξαμε την υδρόγειο σφαίρα. Ήταν μια πολύ ωραία εκδρομή.
Αρμπέλ
ΣΤΟ ΠΑΡΚΟ ΕΙΡΗΝΗΣ ΚΑΙ ΦΙΛΙΑΣ
Σήμερα πήγαμε στο πάρκο Ειρήνης και Φιλίας και καθίσαμε στις κερκίδες. Μας έδωσαν κάτι εικόνες με περίεργα αγάλματα και έπρεπε να τις παρουσιάσουμε, μαντεύοντας πώς μοιάζουν. Μετά πήγαμε να δούμε τους γλύπτες και τα γλυπτά από κοντά. Ρωτήσαμε στους γλύπτες πώς φτιάχνουν τα γλυπτά τους, τι υλικά χρησιμοποιούν κ.ά. Στο σχολείο φτιάξαμε τα δικά μας γλυπτά από άσπρο πηλό.
Στο 1ο Συμπόσιο Γλυπτικής, πρώτα γνωρίσαμε την κυρία Ελένη και μιλήσαμε για τα γλυπτά από μάρμαρο. Μετά πήγαμε να δούμε τα γλυπτά και βάλαμε μάσκες για να μην αναπνέουμε τη μαρμαρόσκονη. Μάθαμε πολλά από τους γλύπτες που δούλευαν τα έργα τους και πήραμε από ένα κομμάτι μάρμαρο Διονύσου πριν φύγουμε.
Χριστίνα
Πήγαμε στο Πάρκο Ειρήνης και Φιλίας στο 1ο Συμπόσιο Γλυπτικής. Είδαμε πώς εργάζονται οι γλύπτες. Μοναδική εμπειρία. Οι καλλιτέχνες εκεί με ένα ακριβό μάρμαρο ή σίδερο. Μιλήσαμε με τους γλύπτες και μάθαμε πολλά. Από εκείνο το μέρος θα θυμάμαι πάντα ότι είχα την ευκαιρία να αγγίζω από κοντά αγάλματα τη στιγμή που γεννιούνται.
Βίβιαν
Πήγαμε στο Πάρκο Ειρήνης και Φιλίας. Εκεί είδαμε πολλούς γλύπτες. Εκείνη την ώρα έφτιαχναν αγάλματα. Το ένα άγαλμα είχε μία πρασινωπή γυάλινη καρδιά και το υπόλοιπο ήταν από μέταλλο. Ένα άλλο άγαλμα ήταν μαρμάρινο και απεικόνιζε τη φύση που κινδυνεύει, με έναν τοίχο που ήταν μέσα κλεισμένα δύο δέντρα. Το επόμενο άγαλμα ήταν ένας άγγελος και ήταν μαρμάρινο. Το τελευταίο δεν ξέρω τι απεικόνιζε, πάντως ήταν ένας μεγάλος κύβος με ανάγλυφους κύκλους.
Θωμάς
Χανιώτικα νέα (Σάββατο, 17.10.26)
ΣΤΑ
ΜΠΟΥΖΟΥΚΙΑ… ΣΤΙΣ ΤΑΒΕΡΝΕΣ
Γράφει ο Νεκτάριος Ευ. Κακατσάκης
Τι χειρότερο µπορεί να µας τύχει άραγε, τώρα που η θέση της πρέσβεως έµεινε κενή! Την είχαµε συνηθίσει την Κίµπερλι! Με τις χολιγουντιανές της εµφανίσεις, την και… γκαλά εντυπωσιακή εµφάνισή της! Μία πραγµατική «κυρία στα µπουζούκια» αλλά εδώ που τα λέµε, µπροστά στη Μαίρη Χρονοπούλου δεν έπιανε µία!
Ο τρόπος που απεπέµφθη και πολύ περισσότερο ο λόγος της αποποµπής της είναι εξόχως... ιδιαίτερος. Και αυτό πρέπει να µας απασχολεί· οι διάφορες συναλλαγές, αλισβερίσια, deals -κατά το αµερικάνικον- που και η ίδια έκανε εκµεταλλευόµενη τη θέση της. Φεύ, ούτε η πρώτη είναι, ούτε η τελευταία.
Το γεγονός ότι µία αµερικανική εφηµερίδα έκανε τις αποκαλύψεις του σκανδάλου και το ότι η Κυβέρνηση Τραµπ έσπευσε να την καρατοµήσει, αυτό όντως είναι πολύ ενδιαφέρον! Μιας και όπως έχουµε αντιληφθεί, η συγκεκριµένη προεδρία Τραµπ, δεν φηµίζεται για την ευαισθησία της! Υπό αυτό το πρίσµα, οι εξελίξεις στην υπόθεση της Αµερικανίδας πρέσβη, αποτελούν µία πολύ… περίεργη υπόθεση.
Πολλά µένει να δούµε και πρώτα απ’ όλα ποιος θα είναι ο αντικαταστάτης της εδώ στα… µπουζούκια και στα ελληνικά ταβερνεία.
∆ιότι τέτοιοι είµαστε και τοιούτοι πρέσβεις µας πρέπουν(;) και µας στέλνουν!
Αγωνία πολίτη για ένα ραντεβού στο Νοσοκομείο μας
Χανιώτικα νέα (Τετάρτη, 14.10.2026)
ΠΑΙΧΝΙΔΙ ΜΕ ΤΑ ΓΡΑΜΜΑΤΑ(Γ)
.jpg)
Έκθετο το «μ» του Σεπτεμβρίου
που φιλοξενούσε στην καρδιά του.
Στ’ αζήτητα απ’ τον Οκτώβριο-
αρνήθηκε να το παραλάβει η αφεντιά του.
Ούτε που το σκέφτηκε ο Νοέμβριος-
χαρά γι’ αυτόν να το υιοθετήσει
και να το παραδώσει στον Δεκέμβριο.
Προφήτευσε ότι θα γίνει κεφαλαίο,
και μάλιστα δύο φορές,
των μηνών ο πρεσβύτερος.
ΒΑΓΓΕΛΗΣ Θ. ΚΑΚΑΤΣΑΚΗΣ
"Τα χελιδόνια του μοναχού" , Χανιά 2020
Σημείωση: Η ζωγραφιά είναο προϊόν της τεχνητής νοημοσύνης
ΠΡΩΤΗ ΜΕΡΑ ΣΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΣΕ ΤΕΣΣΕΡΙΣ ΧΩΡΕΣ
Καλοί µου φίλοι, καλό Σαββατοκύριακο!
Με αγιασµό, που τον τέλεσε ο µητροπολίτης Κυδωνίας και Αποκορώνου κ. Τίτος, ξεκίνησε, όπως σε όλα τα σχολεία της πατρίδας µας, η νέα σχολική χρονιά στο ∆ηµοτικό Σχολείο Βαρυπέτρου Κυδωνίας. Για την πρώτη ηµέρα στο σχολείο σε τέσσερις χώρες του κόσµου, στη Ρωσία, στη Γερµανία, στην Ιαπωνία και στο Καζακστάν, µας µιλούν τα παιδιά της Στ1 τάξης της εν λόγω σχολικής µονάδας, στις εργασίες τους στον σηµερινό Παιδότοπο.
Να «νιώσουµε κι εµείς για λίγο µαθητές που ξεκινούν µια νέα περιπέτεια», µας καλεί η γνωστή στους αναγνώστες της στήλης δασκάλα τους Ιωάννα Πενταράκη. Την ευχαριστώ πολύ κι αυτήν και τα Εκτάκια τους και βέβαια τον καλό µου φίλο, διευθυντή του Σχολείου Βαγγέλη Παγωνίδη για την όλη βοήθειά του.
Σας χαιρετώ µε αγάπη όλους!
Βαγγέλης Θ. Κακατσάκης
δάσκαλος – λογοτέχνης
Πρόλογος
Πριν λίγες μέρες, τα σχολεία στη χώρα μας άνοιξαν τις πόρτες τους και υποδέχτηκαν παιδιά γεμάτα χαρά, αγωνία και περιέργεια. Ο καθιερωμένος αγιασμός έγινε στις 11 Σεπτεμβρίου, και σήμανε την έναρξη της νέας σχολικής χρονιάς. Ξεκινάει όμως με τον ίδιο τρόπο η σχολική χρονιά για τους μαθητές όλου του κόσμου; Μια ομάδα παιδιών ταξιδεύει με τη φαντασία της σε τέσσερις διαφορετικές χώρες: τη Ρωσία, τη Γερμανία, την Ιαπωνία και το Καζακστάν.
Μέσα από την έρευνά τους ανακαλύπτουν ότι η πρώτη σχολική μέρα μπορεί να έχει διαφορετικά έθιμα, ρούχα, γιορτές και συνήθειες, αλλά τα παιδιά έχουν κάτι κοινό: παντού η πρώτη μέρα είναι μια στιγμή χαράς, συγκίνησης και νέας αρχής. Ας ταξιδέψουμε για λίγο σε 4 διαφορετικές χώρες, και ας νιώσουμε για λίγο μαθητές που ξεκινούν μια νέα περιπέτεια γραμμένη στις αίθουσες, στα θρανία και τις σχολικές αυλές.....
Η δασκάλα της τάξης, Πενταράκη Ιωάννα
Ρωσία – Η «Ημέρα της Γνώσης»
Στη Ρωσία η πρώτη μέρα του σχολείου ονομάζεται «Ημέρα της Γνώσης» και γιορτάζεται την 1η Σεπτεμβρίου. Τα σχολεία ανοίγουν τότε, ακόμα και αν είναι Σάββατο ή Κυριακή! Είναι μια πολύ ξεχωριστή ημέρα, ιδιαίτερα για τα παιδιά που πηγαίνουν για πρώτη φορά σχολείο.
Οι μαθητές φορούν συχνά τα καλά τους ρούχα και πολλά κορίτσια έχουν λευκούς φιόγκους στα μαλλιά τους. Τα παιδιά κρατούν λουλούδια για να τα προσφέρουν στους δασκάλους τους. Στα σχολεία γίνεται μια μικρή τελετή, όπου ακούγονται ομιλίες, μουσική και ευχές για τη νέα σχολική χρονιά, ενώ οι μαθητές παρακολουθούν και κουκλοθέατρο.
Ένα από τα πιο γνωστά έθιμα είναι το «πρώτο κουδούνι». Ένας μαθητής της τελευταίας τάξης του σχολείου, σηκώνει ψηλά στην αγκαλιά του έναν μαθητή της πρώτης τάξης που κρατά ένα κουδούνι. Το χτυπούν μαζί, σηματοδοτώντας την έναρξη της σχολικής χρονιάς.
Η πρώτη μέρα είναι συνήθως περισσότερο γιορτινή παρά μια κανονική μέρα μαθημάτων. Οι μαθητές συναντούν τους συμμαθητές και τους δασκάλους τους και γνωρίζουν τι θα κάνουν τη νέα χρονιά.
Κωνσταντίνα Πράπα, Στέλιος Μπαλαντίνος
Γερμανία – Η μεγάλη σχολική σακούλα
Στη Γερμανία υπάρχει ένα έθιμο που μας έκανε ιδιαίτερη εντύπωση. Τα παιδιά που πηγαίνουν για πρώτη φορά στο δημοτικό σχολείο παίρνουν μια μεγάλη, πολύχρωμη χάρτινη σακούλα που ονομάζεται Schultüte.
Η Schultüte έχει συνήθως σχήμα κώνου και είναι γεμάτη με μικρά δώρα, σχολικά είδη, παιχνίδια και γλυκά. Τα παιδιά την παίρνουν μαζί τους στην πρώτη σχολική γιορτή και ανυπομονούν να δουν τι κρύβεται μέσα!
Η πρώτη μέρα στο σχολείο είναι σημαντικό γεγονός για ολόκληρη την οικογένεια. Συχνά οι γονείς και οι παππούδες συμμετέχουν στη γιορτή και βγάζουν πολλές φωτογραφίες.
Γιάννης Αντωνακάκης, Στέλιος Παπαδάκης, Ζάλομε Ζβύτσκι
Ιαπωνία – Μια ξεχωριστή τελετή
Στην Ιαπωνία η έναρξη της σχολικής χρονιάς είναι επίσης πολύ σημαντική. Το σχολικό έτος αρχίζει συνήθως τον Απρίλιο, όταν ανθίζουν οι περίφημες κερασιές, οι sakura. Έτσι, η πρώτη μέρα στο σχολείο μπορεί να έχει ένα πανέμορφο ανοιξιάτικο σκηνικό.
Τα παιδιά πηγαίνουν στο σχολείο φορώντας τη σχολική τους ενδυμασία και συχνά κουβαλούν τη χαρακτηριστική σχολική τσάντα randoseru. Αυτήν την τσάντα την αποκτούν τα παιδιά που πηγαίνουν για πρώτη φορά στην Α΄ τάξη και κρατούν την ίδια μέχρι και τη Στ’. Είναι μια σκληρή, δερμάτινη τσάντα όπου βάζουν βιβλία, χαρτί για οριγκάμι και την κασετίνα τους ,που την ονομάζουν «φυντεμπακό». Είναι παράδοση την πρώτη μέρα στο σχολείο τα παιδιά να φέρνουν από το σπίτι τους ένα γεύμα που αποτελείται από ρύζι με μια σάλτσα από φύκια και αυγά ορτυκιού, για «καλή τύχη».
Στα σχολεία πραγματοποιείται μια ειδική τελετή καλωσορίσματος, η Nyūgakushiki, όπου υποδέχονται τους καινούριους μαθητές. Οι δάσκαλοι και οι μεγαλύτεροι μαθητές τούς δίνουν ευχές για το νέο τους ξεκίνημα.
Επίσης, τα παιδιά φέρνουν από το σπίτι τις παντόφλες τους, μιας και δεν επιτρέπεται να περπατούν στο σχολείο με τα παπούτσια!
Γιάννης Σταματουλάκης, Δήμητρα Πούλακα, Μαρία Κατσαμάκη
Στο Καζακστάν η έναρξη της σχολικής χρονιάς συνδέεται επίσης με την 1η Σεπτεμβρίου, που είναι γνωστή ως Ημέρα της Γνώσης. Οι μαθητές επιστρέφουν στο σχολείο μετά τις καλοκαιρινές διακοπές. Και εδώ υπάρχει το έθιμο για το «πρώτο κουδούνι» ακριβώς όπως και στη Ρωσία, και η μέρα αυτή είναι μια πολύ μεγάλη γιορτή, στην οποία συμμετέχουν και οι οικογένειες των μαθητών.
Την πρώτη μέρα του σχολείου είναι έθιμο τα παιδιά να παίρνουν δώρο μια μικρή σακούλα με καραμέλες , μολύβια και γλυκά, και προσφέρουν από ένα λουλούδι στο δάσκαλό τους. Ο δάσκαλος ενώνει τα λουλούδια αυτά και φτιάχνει μια όμορφη ανθοδέσμη που συμβολίζει ελπίδα για πρόοδο τη νέα χρονιά.
Εύα Σιβαροπούλου, Μάνθος Κολομπάκης
(Χανιώτικα νέα, Σάββατο.10.10. 26)
https://www.haniotika-nea.gr/paidotopos-st1-taxi-dim-sch-varypetroy-chanion-proti-mera-sto-scholeio-se-tesseris-chores/
ΕΥΡΩΠΗ ΤΩΝ ΚΟΙΝΩΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΩΝ
Γράφει ο Νεκτάριος Ευ. Κακατσάκης
Οι µαθητικές διαδηλώσεις στη Γαλλία που έχουν τη συµπαράσταση και των εκπαιδευτικών τους, µε αιτήµατα αυτονόητα όπως κάλυψη των κενών σε εκπαιδευτικούς, µιας και υπάρχουν συνεχείς ακυρώσεις µαθηµάτων λόγω της έλλειψης καθηγητών, µείωση των µαθητών ανά τάξη, καθώς υπάρχουν συνεχώς καταγγελίες ότι οι τάξεις είναι υπερπλήρεις (µε 32 έως 35 µαθητές), γεγονός που κάνει το µάθηµα αδύνατο, αλλαγή του εξαντλητικού ωραρίου, ζητούν αναθεώρηση των φορτωµένων σχολικών προγραµµάτων, καθώς τα µαθήµατα συχνά ξεκινούν στις 8:00 π.µ. και διαρκούν µέχρι νωρίς το βράδυ, επισκευή των υποδοµών έχοντας γερασµένα και κακοσυντηρηµένα σχολικά κτήρια, τα οποία δεν διαθέτουν καν τον κατάλληλο εξοπλισµό για να ανταπεξέλθουν στους καλοκαιρινούς καύσωνες… κ.ά.
Όλα τα παραπάνω αποτελούν εν πολλοίς αιτήµατα του µαθητικού κινήµατος αλλά και της εκπαιδευτικής κοινότητας και εδώ στην Ελλάδα!
Από την άλλη η εξέγερση τις τελευταίες ηµέρες στην Ισπανία µε αφορµή µία έξωση µιας υπέργηρης Ισπανίδας, έφερε στο προσκήνιο το τεράστιο στεγαστικό πρόβληµα που ταλανίζει και τους Ισπανούς κυρίως σε περιοχές όπου ανθεί ο... υπερτουρισµός…
Είναι ακριβώς το ίδιο που εν πολλοίς ισχύει και στη χώρα µας!
Αν αναλογιστούµε µόνο αυτά τα δύο -υπάρχουν και άλλα βέβαια κοινά προβλήµατα- µπορούµε να κατανοήσουµε πλέον ότι σε µία µικρή ήπειρο όπως είναι η Ευρώπη, οι περισσότεροι κάτοικοί της από τη µεγαλύτερη πόλη έως το µικρότερο χωριό ακολουθούµε µία κοινή πορεία, µία κοινή µοίρα!
Αν δεν δοθούν δραστικές λύσεις άµεσες υπέρ των πολιτών, το µόνο σίγουρο είναι ότι θα βρεθούµε σε µία δίνη µε απρόβλεπτες συνέπειες.
Χανιώτικα νέα (Τετάρτη, 7.10. 2026)
ΔΙΧΩΣ ΟΜΠΡΕΛΑ*
https://www.youtube.com/watch?v=lt_aF2z9nII.jpg)
ΜΑΡΙΑ ΣΚΟΡΔΥΛΗ - ΑΘΗΝΑ ΔΡΙΤΣΑΚΗ
ΤΟ ΑΝΙΣΤΟΡΙΣΜΑ ΤΗΣ ΛΕΥΤΕΡΙΑΣ - ΚΡΗΤΗ 1821
Φίλες και φίλοι, καλό Σαββατοκύριακο!
Καρπός συλλογικής δουλειάς το βιβλίο «Το Ανιστόρισµα της Λευτεριάς - Κρήτη 1821», που κυκλοφόρησε απ’ τις εκδόσεις «Κίτρινο Πατίνι», µε τη στήριξη της Περιφέρειας Κρήτης - Περιφερειακής Ενότητας Χανίων. Για µια ιδέα της γνωστής στους αναγνώστες του Παιδότοπου τέως διευθύντριας του 11ου Νηπιαγωγείου Χανίων και νυν σχολικής Συµβούλου Εκπαίδευσης Νηπιαγωγών Μαρίας Σκορδύλη, που έγινε πράξη ο λόγος. «Ως εκπαιδευτικός της τάξης και της πράξης θέλησα να αποκαταστήσω την ιστορική αλήθεια µε έρευνα πεδίου στο Ιστορικό Αρχείο Κρήτης (συλλογή στοιχείων από τα παιδιά, µε συµµετοχή εξειδικευµένων εκπαιδευτικών και ιστορικών ερευνητών), ώστε να γνωρίσουν τα νήπια τον ρόλο του τόπου τους στον απελευθερωτικό αγώνα», γράφει στον πρόλογό της.
Για ένα ιδιαίτερα επιµεληµένο βιβλίο που αναφέρεται στις Κρητικές επαναστάσεις την περίοδο της Τουρκοκρατίας, µέχρι την Ένωση του Νησιού µας µε την Ελλάδα, µιλάµε. Αποσπάσµατα απ’ αυτό το βιβλίο, που ξεκίνησε ως ανθός αγάπης για την Κρήτη φιλοξενούµε στον σηµερινό Παιδότοπο. Συγχαρητήρια στη Μαρία Σκορδύλη και στην Αθηνά ∆ριτσάκη, όπως και στη Λιάνα ∆ενεζάκη για την εικονογράφηση.
Σας χαιρετώ µε αγάπη όλους!
Βαγγέλης Θ. Κακατσάκης
δάσκαλος – λογοτέχνης
.jpg)
Της Κρήτης και της Eπανάστασης (αποσπάσματα)
Α
Σαν ο Μανούσος θα βρεθεί με τον παππού παρέα,
ζητά ιστορίες να του πει, γιατί τις λέει ωραία.
Τις δόξες τους οι Κρητικοί τις λένε στόμα στόμα,
γιατί έχουν πλούσιο παρελθόν, οκτώ χιλιάδες χρόνια.
Όταν καθόταν ο παππούς , μπροστά από το τζάκι,
και ο Μανούσος σίμωνε μ΄ ένα μικρό σκαμνάκι.
Στα χείλη τόνε ξάνοιγε, στα μάτια τον κοιτούσε
και κάθε λέξη που ΄λεγε με θαυμασμό γροικούσε.
_ Της Κρήτης μας τα χώματα για λευτεριά διψούνε.
Γι΄αυτό κι οι προπαππούδες μας είχαν πολλά να πούνε.
Καιρούς περάσαν δύσκολους, μα δεν εκάμαν πίσω,
Κι αφού τόσο σ΄ αρέσουνε, να σου τ’ ανιστορήσω.
Σαν το Βυζάντιο έπεσε από τους σταυροφόρους(1204),
τα εδάφη του μοιράστηκαν με τους δικούς τους όρους.
Χίλια διακόσια, στις αρχές(1204), οι Ενετοί την παίρνουν
κι αυτοί στην Κρήτη ολάκερη ν' απλώσουν καταφέρνουν.
Μα έλα που οι Τούρκοι Οθωμανοί την είχανε στο μάτι!
Αιώνες τρεις προσπάθησαν γι΄ αυτό τους το γινάτι.
Ώσπου τα καταφέρανε, την κάνανε δική τους (1669)
Κι ήταν και πάλι των Κρητικών μαρτύριο η ζωή τους.
Ναούς και σπίτια και χωριά αμέτρητα ρημάξαν,
μα την ψυχή των Κρητικών ποτέ τους δεν αλλάξαν.
Γι΄αυτό και αντιστέκονταν στ΄ αλλόθρησκου τη βία,
μα τόπο δεν επιάσανε το αίμα κι η θυσία.
Σε κάθε τους αντίσταση, οι Τούρκοι αγριεύαν
και τιμωρίες πιο σκληρές κι αντίποινα γυρεύαν.
Έτσ’ ακριβώς εγίνηκε με τον Δασκαλογιάννη
που ήταν άντρας διαλεχτός, ο νους σου δεν τον βάνει.
Ώσπου ευλόγησε ο Θεός μια μυστική ομάδα
να σπείρει σπόρο λευτεριάς σε όλη την Ελλάδα.
Οργάνωσαν στην Οδησσό, στη μακρινή Ρωσία,
Τσακάλωφ, Ξάνθος και Σκουφάς τη Φιλική Εταιρεία.
Β
[…] Του Μάρτη τον ξεσηκωμό εις του Μωριά τα μέρη (1821),
με τα καράβια οι Σφακιανοί φέρανε το χαμπέρι.
Μεγάλη Πέμπτη στις επτά τ΄ Απρίλη μαζευτήκαν
και των Σφακιών οι άρχοντες κρυφά συγκεντρωθήκαν. (Γλυκά Νερά)
Εκεί αποφασίσανε να μπούνε στον αγώνα.
Έκαν΄ αρχή η Πασχαλιά να διώξει τον χειμώνα.
Μα μοναχοί τους δεν αρκεί απόφαση να πάρουν,
θα κινηθούν όλοι μαζί, δεν πρέπει να ρισκάρουν.
Για δεκαπέντε τ' Απριλιού εις το Λουτρό ορίσαν
επόμενη τους μάζωξη κι ετσά το προχωρήσαν.
Με βήματα προσεκτικά μαζεύτηκαν και πάλι. (Λουτρό 15 Απριλίου)
Άντρες απ΄ όλο το νησί επήραν τη σκυτάλη.
Και φτιάξανε επιτροπή απού 'χε έξι μέλη.
"Καγκελαρία των Σφακιών" την είπανε εντέλει.
Μετρούν τα όπλα, λιγοστά, χίλια διακόσια μόνο.
Ζόρε μεγάλο έχουνε να βρουν σε λίγο χρόνο.
Για τον αγώνα χρήματα με έρανο μαζεύουν.
Πέρα απ' την Κρήτη οι Σφακιανοί εφόδια γυρεύουν.
Εικοσιεννέα του Μαγιού συνέλευση μεγάλη
στην Παναγιά τη Θυμιανή οι Κρήτες κάνουν πάλι.
"Δια βοής", λέει ο παππούς, κηρύξαν τον αγώνα.
Και του Μανούσου φάνηκε πως άκουγε "τυφώνα".
Πες μου παππού τι έκαναν; ρωτάει μ' αγωνία.
Εικόνες φτιάχνει με τον νου, σαν να κοιτά ταινία.
Ομόφωνα εγκρίνανε τα όσα είχαν γίνει.
Αρχίζει η επανάσταση από τη μέρα εκείνη.
Βλογάνε όπλα, στρατηγούς εκλέγουν, ατσαλώνουν.
Το βασικό το σχέδιο τ' αγώνα καταστρώνουν.
Στον Λούλο, εις τα Κεραμειά, την πρώτη μάχη δώσαν.
Στους Λάκκους την επαύριο τη νίκη δευτερώσαν.
Κι ας είχαν οι Οθωμανοί στρατό πέντε χιλιάδων.
Οι Κρήτες τα νικήσανε τ' ασκέρια των αγάδων.
Όπως οι φλόγες πέταγαν απ' τη φωτιά στο τζάκι,
μπροστά του μάχες φοβερές ζούσε το Μανουσάκι.
Κοίτα παππού μου εκεί δεξιά, παλεύουν σαν θηρία.
Δεν λογαριάζουν τίποτα για την ελευθερία.
Κι από την άλλη κοίτα τους, τους πήρανε φαλάγγι.
Οι Τούρκοι εις το Θέρισο γλακούνε το φαράγγι.
Γ
Ο αγώνας δεν σταμάτησε, τη λευτεριά ποθούσαν,
σε κάθε ευκαιρία τους, γενναία πολεμούσαν ( 1828-1829).
Αρχές του εικοσιεννιά (1829) σχεδόν λευτερωθήκαν.
Μόν' στα μεγάλα φρούρια οι οχτροί μας καλυφθήκαν.
Κι αν δέκα χρόνια πάλευαν για την ελευθερία,
η τύχη τους εκρίθηκε απ' τη διπλωματία.
Εις το Λονδίνο οι σύμμαχοι Πρωτόκολλο υπογράφουν,
του κράτους του Ελληνικού σύνορα περιγράφουν.
Σ' αυτά η Κρήτη δεν χωρεί, δεν την περιλαμβάνουν.
Θυμό κι απογοήτευση μες στην καρδιά τους βάνουν.
Ετσά την καταδίκασαν, δεν την υπολογίσαν.
Μ' ελαφριά συνείδηση στους Τούρκους τη δωρίσαν.
Κι αυτοί με τη σειρά τονε τη δώρισαν και πάλι,
για τις υπηρεσίες του, εις τον Μωχάμετ Άλη.
Μα ο τόπος τούτος λεύτερος αξίζει πάντα να 'ναι
γι αυτό και τον αγώνα τους ποτέ δεν παρατάνε.
Μ' οκτώ επαναστάσεις των, το ποθητό αγγίζουν,
κι από το ενενήντα οκτώ αυτόνομοι βαδίζουν (1898).
Και πρώτη του δωδέκατου του έτους δεκατρία,
με την Ελλάδα ενώθηκε, το γράφει η ιστορία!
(Σάββατο, 6. 10. 26)
https://www.haniotika-nea.gr/paidotopos-to-anistorisma-tis-leyterias-kriti-1821/
