ΠΑΙΔΟΤΟΠΟΣ (18.4.26, Γρηγοράκη )

 Δ' ΤΑΞΗ ΔΗΜ. ΣΧ. ΧΡΥΣΟΠΗΓΗΣ ΧΑΝΙΩΝ

ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΣΤΟΥΣ ΑΓΙΟΥΣ ΑΝΑΡΓΥΡΟΥΣ ΤΟ 1821

Το διήγηµα µου «Ανάσταση»* από το βιβλίο µου «Πότε θα κάµει ξεστεριά» (1ο βραβείο Πεζού Λόγου της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών το 2023) «δούλεψαν» τα Τεταρτάκια του ∆ηµ. Σχ. Χρυσοπηγής Χανίων και το παρουσίασαν σε µια ξεχωριστής ποιότητας εκδήλωση στις 13 Μαρτίου. Στις εργασίες των µαθητών τους, όπως τις παρουσίασαν, αναφέρονται στον σηµερινό Παιδότοπο οι δασκάλες τους Χριστίνα Γρηγοράκη, που είχε και την ιδέα, και Αναστασία  Μαρτσάκη. Ευχαριστίες και βέβαια θερµά συγχαρητήρια. Πάντα ωραίες ως Ελληνίδες ∆ασκάλες, καλές µου συναδέλφισσες! Συγχαρητήρια βέβαια και στα παιδιά, τα φιλαράκια τα καλά που µε συγκίνησαν και µε εντυπωσίασαν...

Σας χαιρετώ µε αγάπη όλους!
Βαγγέλης Θ. Κακατσάκης
δάσκαλος - λογοτέχνης

Σηµείωση: Κεντρικό πρόσωπο του διηγήµατος είναι ο πανίσχυρος Χουσεΐν Μπέης που ζούσε ως κρυπτοχριστιανός στη Μεσαρά. Ο ερχοµός του στα Χανιά, καβάλα στ’ άλογο του τη Μεγάλη Πέµπτη του 1821, σπέρνει τον τρόµο στους Χριστιανούς. Τη νύχτα ωστόσο της Ανάστασης όσοι είναι στην εκκλησία των Αγίων Αναργύρων τον βλέπουν έντροµοι στην αρχή να µπαίνει µέσα και µε απορία στη συνέχεια να τον µεταλαβαίνει ο δεσπότης Καλλίνικος. Η Ανάσταση εκείνη ήταν Ανάσταση αληθινή και για τον ήρωα του διηγήµατος, αλλά και για όλους τους Κρητικούς, όπως και για όλους τους Έλληνες...

Ξαστεριά της Ανάστασης: Ανάταση, Φως και Δημιουργία

Μέσα από το βιβλίο «Πότες θα κάμει ξεστεριά» και το διήγημα «Ανάσταση», οι μαθητές των δύο τμημάτων Δ΄ τάξης ήρθαν σε επαφή με την κρητική διάλεκτο, τραγούδησαν το ομώνυμο ριζίτικο, δραματοποίησαν και δημιούργησαν, αποδίδοντας με σεβασμό και συγκίνηση την αγωνία, τη φλόγα της λευτεριάς και τις διαχρονικές αξίες που εμπνέουν και καθοδηγούν τη νέα γενιά.

Οι δασκάλες της τάξης, Χριστίνα Γρηγοράκη και  Αναστασία Μαρτσάκη

ΤΜΗΜΑ Δ΄1

1. Μηνύματα που «ραγίζουν» τις αποστάσεις

Οι μαθητές χωρίστηκαν σε ομάδες, αναλαμβάνοντας τον ρόλο εκείνων που στήριζαν τους επαναστάτες. Με την εμβληματική φράση «Αδέρφια προετοιμαστείτε! Το Άγιο Φως θα φέρει μαζί του...», έγραψαν λόγια κουράγιου προς τους αγωνιστές των βουνών.

Αδέρφια προετοιμαστείτε! Το Άγιο Φως θα φέρει μαζί του:

• την επανάσταση για την ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ μας! Τα βάσανά μας θα τελειώσουν και το νησί μας θα είναι επιτέλους ελεύθερο!

• την ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ της Κρήτης και θα γυρίσετε πίσω στα σπίτια και τις οικογένειές σας! Να είστε πάντα ενωμένοι!

• την επανάσταση! Ας είμαστε φιλόδοξοι! Ενωμένοι μπορούμε να κερδίσουμε τους Τούρκους!

• θα μας σώσει από την τυραννία των Τούρκων. Ετοιμαστείτε!

• θα φέρει την ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ! Ο Χριστός αναστήθηκε «ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ», να μας ευλογήσει ο Θεός! Να σκέφτεστε αδέλφια μου μόνο την ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ, όχι τον πόνο και το θάνατο. Όλοι μαζί αδέλφια μου θα πολεμήσουμε και θα νικήσουμε!

• την ΕΙΡΗΝΗ του τόπου μας και την ΑΓΑΠΗ. Πρέπει να είμαστε ενωμένοι και να μην τα παρατήσουμε ποτέ!

2. Μια χρονοκάψουλα γεμάτη αξίες

Η πιο συγκινητική στιγμή ήταν η δημιουργία ενός «κουτιού του χρόνου». Οι μαθητές κλήθηκαν να σκεφτούν: «Τι θα θέλαμε να διασώσουν οι ήρωες του διηγήματος για εμάς σήμερα;». Οι απαντήσεις τους ήταν η πίστη, η αγάπη για την πατρίδα, ένα κρητικό μαχαίρι, ένα κλαδί ελιάς, το τραγούδι μας, η στήριξη που δείχνουμε ο ένας στον άλλο, το θάρρος μας και η αξιοπρέπεια.

ΤΜΗΜΑ Δ΄2

Τα παιδιά του Δ΄2 ανέλαβαν ρόλους μικρών δημοσιογράφων και ετοίμασαν ερωτήσεις τις οποίες απηύθυναν στον συγγραφέα, δραματοποίησαν τη σκηνή της αποκάλυψης, δημιούργησαν το ημερολόγιο του Χουσεΐν κι έγραψαν ένα γράμμα προς έναν φίλο του ήρωα, ζωντανεύοντας με φαντασία και ευαισθησία το πνεύμα του διηγήματος.

1. Μικροί δημοσιογράφοι

• Είναι δύσκολο να γράψει κανείς ένα βιβλίο; Και αν ναι, τι σας βοηθάει να τα καταφέρετε;

• Το βιβλίο βασίζεται και σε ιστορίες που σας έλεγε η γιαγιά σας. Πιστεύετε ότι και οι παππούδες μας, μπορούν να μας διδάξουν κάτι με τις ιστορίες τους;

• Στο διήγημα υπάρχουν λέξεις από την κρητική διάλεκτο. Γιατί επιλέξατε να τις χρησιμοποιήσετε στο κείμενο;

• Ένας ήρωας στο διήγημα λέει σε κάποιον άλλο : «μη βιάζεσαι, οι μεγάλες πράξεις θέλουνε σκέψη!». Μπορείτε να μας εξηγήσετε τι σημαίνει αυτό;

• Αν μπορούσατε να γίνετε ένας ήρωας από το βιβλίο για μια μέρα, ποιος θα θέλατε να είστε και γιατί;

2. Το ημερολόγιο του Χουσεΐν

Από τη σιωπή στη λύτρωση: Η Μεγάλη Εβδομάδα του Χουσεΐν

Μεγάλη Δευτέρα

Θεέ μου, βοήθησέ με! Θαρρώ πως μια φλόγα άναψε στην καρδιά μου, η φλόγα της αποκάλυψης!

Μεγάλη Τρίτη

Η λαχτάρα για την ελευθερία αρχίζει να φουντώνει μέσα μου. Όμως, αν αποκαλυφθώ και με σκοτώσουν, τότε πώς θα βοηθήσω την παντέρμη Κρήτη;

Μεγάλη Τετάρτη

Σήμερα καβάλησα το αφρισμένο μπεγίρι μου και πήγα να βρω το Δεσπότη. Δεν άντεχα άλλο να κουβαλάω αυτό το βάρος στην ψυχή μου. Του τα εξομολογήθηκα όλα.

Μεγάλη Πέμπτη

Ανέβηκα στις Μαδάρες και βρήκα τους συντρόφους μου. Τους είπα ότι ήρθε η ώρα να βγει η αλήθεια στο φως.

Μεγάλη Παρασκευή

Η μέρα ξημέρωσε βαριά, σαν να κρατάει τη θλίψη όλου του κόσμου. Πριν φωτίσει ακόμα ο ήλιος τη γη, πήγα στην εκκλησία και προσευχήθηκα. Ας γίνει το θέλημά Του!

Μεγάλο Σάββατο

Απόψε ήταν η πιο ευτυχισμένη μέρα της ζωής μου. Ένιωσα αγαλλίαση στην καρδιά μου.

Πάσχα

Αναστήθηκε ο Χριστός, αναστήθηκε και η ψυχή μου. Ζήτω η Κρήτη, ζήτω το έθνος. Ευχαριστώ, Θεέ μου και Παναγία μου. Ορκίζομαι ότι θα δώσω ακόμα και τη ζωή μου για την ανάσταση της Κρήτης.

2. Γράμμα σ’ έναν φίλο και συμπολεμιστή

Αγαπημένε μου φίλε,

Πήρα τη μεγάλη απόφαση. Ήρθε η ώρα της αλήθειας και της αποκάλυψης. Κουράστηκα πια να κρύβομαι. Μη νομίζεις, μέσα μου μάχονται η αγωνία και η τόλμη, αλλά η θέλησή μου δε λυγίζει. Ανησυχώ για την επανάσταση, όμως να είσαι σίγουρος πως θα δώσω μέχρι και την τελευταία σταγόνα του αίματός μου για την πατρίδα. Πρέπει να οργανώσουμε τον αγώνα για τη λευτεριά. Αποφάσισα να αποκαλυφθώ τη νύχτα του Μεγάλου Σαββάτου, μέσα στον ναό. Μαραζώνει η καρδιά μου να βλέπω σκλαβωμένους τους Κρητικούς. Όλοι νομίζουν ότι είμαι Οθωμανός και τρομάζουν. Το αποφάσισα. Ελευθερία ή θάνατος!

Καπετάν Μιχάλης Κουρμούλης

Χανιώτικα νέα (Σάββατο, 25.4.26) 

ΕΥΘΥΒΟΛΑ ΚΑΙ ΜΗ

  ΤΑ ΠΑΡΑΤΡΑΓΟΥΔΑ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ

Γράφει ο Βαγγέλης Θ. Κακατσάκης 

Υπάρχει πιο κάτω από τον πάτο; Κι όµως υπάρχει! Και δυστυχώς είναι µία καθηµερινή επιβεβαίωση ειδικά τώρα στις µέρες µας που τα πάντα βγαίνουν στον… τηλεοπτικό αέρα, µέσω της τηλεόρασης ή των reel ή των µικρής και µεγαλύτερης έκτασης βίντεο!
Αν στο παρελθόν µιλούσαµε για “παρατράγουδα” τηλεοπτικών εκποµπών µιας πρωτοεµφανιζόµενης trash tv, πλέον το φαινόµενο trash έχει περάσει σε πάρα πολλά επίπεδα της δηµόσιας αλλά και της… όποιας ιδιωτικής ζωής. Πολλώ δε µάλλον έχει περάσει στον πολιτικό κόσµο και στον τρόπο που πολιτεύεται! Μάλιστα είναι πολύ συχνό το φαινόµενο: όσο πιο γελοίος και… trash εµφανίζεσαι, να κάνεις και περισσότερο γκελ και να αποσπάσεις την υποστήριξη και την ψήφο ενός κοινού που επικροτεί τέτοιου είδους διασκεδάσεις! Το χειρότερο όλων είναι ότι τέτοιου είδους ‘‘φυντάνια’’ που ευδοκιµούν στην περιοχή µας, στη χώρα µας, δυστυχώς βρίσκουν µιµητές και αντί να υπάρχουν κάποιες ασφαλιστικές δικλείδες και να αποτρέπονται οι χαµηλότατου επιπέδου “παραστάσεις”, αντιθέτως όλο και περισσότερο αυξάνονται και πληθύνονται! Το θέαµα δεν είναι καν διασκεδαστικό! Αντίθετα είναι ένα πολύ φθηνιάρικο κακέκτυπο των πάλαι ποτέ παρατράγουδων που πρωτοεµφανίστηκαν προ πολλών ετών στην ελληνική TV και ως κακέκτυπο, απλά αηδιάζει!

Χανιώτικα νέα (Τετάρτη, 15.4.2026) 

ΠΟΙΗΣΗ

ΑΝΑΣΤΑΣΙΜΟ

Χριστός ανέστη εκ νεκρών

Από τη χορωδία των λουλουδιών

Θανάτω, θάνατον πατήσας

Από μια ομάδα τριαντάφυλλων

Και τοις εν τοις μνήμασιν ζωήν

Από τις κόκκινες τις παπαρούνες

Χαρισάμενος

Από τον ιερέα γερο πεύκο

 

Όρθρος λουλουδιών αναστάσιμος.

Αναστάσεως ημέρα, λαμπρυνθώμεν λαοί!

Βαγγέλης Κακατσακης ("Τα χελιδόνια του μοναχού" , 2020)

ΠΑΙΔΟΤΟΠΟΣ (Πασχαλινά έθιμα, Κτιστάκη, 11.4.26)

 Β' ΤΑΞΗ ΔΗΜ. ΣΧ. ΝΑΥΣΤΑΘΜΟΥ ΚΡΗΤΗΣ 

ΠΕΝΤΕ ΠΑΣΧΑΛΙΝΑ ΕΘΙΜΑ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ ΑΠΟΚΤΟΥΝ ΦΩΝΗ

Καλοί µου φίλοι, Χριστός Ανέστη!
Μου αρέσουν πολύ οι προσωποποιήσεις που χρησιµοποιούν στις αναστάσιµες εργασίες τους (κείµενα και ζωγραφιές) στον σηµερινό Παιδότοπο, τέλη Μεγάλης Εβδοµάδας, τα παιδιά της Β’ τάξης του ∆ηµ. Σχολείου Ναυστάθµου Κρήτης. Και σ’ αυτά και βέβαια στις δασκάλες τους, την Τζωρτζίνα Κτιστάκη και στην Τέτα Κολτσάκη, τα εύσηµα. Ό,τι πιο αναστάσιµο να «αποκτήσουν» φωνή η στολισµένη εκκλησία, το Άγιο Φως, η Φουρνάρα του Ιούδα, το Πασχαλινό τραπέζι, και το Ευλογηµένο Πρόβατο! Γνώριµες οι φωνές τους που «µας θυµίζουν ότι τα έθιµα δεν είναι µόνο παράδοση - είναι ιστορίες που ζουν µέσα µας και µας γεµίζουν φως», όπως γράφουν στον πρόλογό τους οι δασκάλες τους. Να χαίρεστε τα ∆ευτεράκια σας και να σας χαίρονται, καλές µου συναδέλφισσες!
Καλή Ανάσταση, καλοί µου φίλοι!
Σας χαιρετώ µε αγάπη όλους!
Βαγγέλης Θ. Κακατσάκης
δάσκαλος - λογοτέχνης

ΠΡΟΛΟΓΟΣ 

Η Β’ τάξη βρέθηκε ξανά σε μια δημιουργική συνάντηση που μύριζε Πάσχα. Στην τάξη μας, όπου τα παιδιά προέρχονται από διαφορετικά μέρη της Ελλάδας, η συζήτηση ξεκίνησε με αφηγήσεις από τους τόπους καταγωγής τους. Μοιραστήκαμε αναμνήσεις και έθιμα που ξετυλίγονταν σαν πολύχρωμο νήμα και μας έφεραν όλους πιο κοντά. Ύστερα ψάξαμε και γνωρίσαμε πασχαλινά έθιμα της Κρήτης και με οδηγό τη φαντασία μας, τα αφήσαμε να ζωντανέψουν! Η Εκκλησία, το Άγιο Φως, η Φουρνάρα του Ιούδα, το Οικογενειακό Τραπέζι και το Ευλογημένο Αρνάκι απέκτησαν φωνή και αφηγούνται όσα βλέπουν, όσα ακούν κι όσα νιώθουν... Φωνές γνώριμες, που κάθε Πάσχα είναι εκεί και μας θυμίζουν ότι τα έθιμα δεν είναι μόνο παράδοση — είναι ιστορίες που ζουν μέσα μας, μας ενώνουν και μας γεμίζουν φως. Καλό κι ευλογημένο Πάσχα σε όλους!

Οι δασκάλες: Κτιστάκη Τζωρτζίνα, Κολτσάκη Τέτα

Η ΣΤΟΛΙΣΜΕΝΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ

Είμαι μια μεγάλη, στολισμένη εκκλησία που βρίσκομαι σε ένα βρεγμένο, παλιό χωριό της Κρήτης. Το βράδυ της Ανάστασης γεμίζω με Χριστιανούς που κρατούν λαμπάδες ή φαναράκια και περιμένουν να ακούσουν το χαρούμενο μήνυμα. Μόλις ακουστεί το «Χριστός Ανέστη» ψάλλουν όλοι μαζί και μοιράζονται το Άγιο Φως από λαμπάδα σε λαμπάδα. Βλέπω τα χαρούμενα πρόσωπά τους, τις ζεστές αγκαλιές τους και τα φιλιά της αγάπης. Ακούω συνέχεια «Χριστός Ανέστη», «Αληθώς Ανέστη» και άλλες γλυκιές ευχές! Τότε όλοι βγαίνουν έξω και κλείνουν τις πόρτες μου, ο παπάς χτυπάει δυνατά την μεγάλη, ξύλινη πόρτα μου και φωνάζει «Άρατε Πύλας!». Μαζί με μερικά ακόμη λόγια ξεκινάει ένας διάλογος που επαναλαμβάνεται τρεις φορές, ώσπου η πόρτα μου ανοίγει διάπλατα και μπαίνουν όλοι μαζί μέσα μου. Με αυτό το έθιμο, οι άνθρωποι θυμούνται τη στιγμή που ο Χριστός άνοιξε τις πύλες του θανάτου και αναστήθηκε! Αναστάσης, Κωνσταντίνα Ν., Στέφανος

ΤΟ ΑΓΙΟ ΦΩΣ

Γεια σας! Είμαι το φωτεινό, ζεστό Άγιο Φως. Γεννιέμαι από ένα θαύμα στη μακρινή Ιερουσαλήμ. Έπειτα ταξιδεύω με ένα αεροπλάνο και φτάνω σε όλα τα μέρη που πιστεύουν στον Χριστό. Το βράδυ της Ανάστασης με παίρνουν οι άνθρωποι με τις στολισμένες, όμορφες λαμπάδες τους ή με τα μικρά φαναράκια τους και φωτίζω το σκοτάδι. Τους ακούω γύρω μου να ψέλνουν δυνατά το «Χριστός Ανέστη». Συνεχίζω το ιερό ταξίδι μου και φτάνω στα σπίτια των ανθρώπων. Εκεί με τον πυκνό, μαύρο καπνό μου φτιάχνω έναν σταυρό στο ανώφλι της πόρτας, για να προστατεύω τις οικογένειές τους. Στο γυάλινο καντηλάκι τους προσπαθούν να με κρατήσουν όσο πιο πολύ μπορούν. Όμως ακόμη κι αν σβήσω πάντα θα τους θυμίζω ότι το φως κερδίζει το σκοτάδι! Αλέξανδρος Κ., Κωνσταντία Χ., Κωνσταντίνος Σ.

Η ΦΟΥΡΝΑΡΑ ΤΟΥ ΙΟΥΔΑ

Είμαι μια καυτή φωτιά! Με λένε Φουρνάρα του Ιούδα. Τώρα πια δεν με ανάβουν σε πολλά μέρη, όμως παλιά με άναβαν σε όλα τα χωριά της Κρήτης. Για πολλές μέρες οι νεαροί μαζεύουν ξερά, χοντρά ξύλα και φτιάχνουν ένα μεγάλο σωρό κοντά στην εκκλησία. Το βράδυ της Ανάστασης με ανάβουν, αφού ακουστεί το «Χριστός Ανέστη». Μέσα μου καίγεται ένα αχυρένιο ομοίωμα του Ιούδα, συμβολίζοντας τη νίκη του καλού. Όλοι οι άνθρωποι μαζεύονται γύρω μου, με καμαρώνουν και εκείνη την ώρα ακούγονται βαρελότα και πυροτεχνήματα, για να μάθουν όλοι το χαρμόσυνο μήνυμα της Ανάστασης! Γιάννης, Κωνσταντίνα Ζ., Οδυσσέας

ΤΟ ΠΑΣΧΑΛΙΝΟ ΤΡΑΠΕΖΙ

Είμαι το πασχαλιάτικο, γιορτινό τραπέζι. Φοράω ένα κατακόκκινο, κυματιστό τραπεζομάντηλο και με έχουν στολίσει με όμορφα, μυρωδάτα λουλούδια. Την ημέρα του Πάσχα μαζεύονται γύρω μου οι συγγενείς και τα παιδιά. Τρώνε όλοι μαζί, γελάνε, γλεντούν, συζητούν χορεύουν και παίζουν. Γεμίζω με νόστιμα, λαχταριστά φαγητά και φρέσκες λιχουδιές που έχουν φτιάξει οι οικοδεσπότες. Μυρίζω τα ζυμωτά, μοσχομυριστά καλτσουνάκια, το καλοψημένο, ζουμερό κρέας και τα λαχταριστά, αφράτα τσουρέκια που με τις τρεις πλεξούδες τους θυμίζουν τον τριαδικό Θεό και την ενότητα. Ακούω το σπάσιμο των κόκκινων, πασχαλινών αβγών όπως ακούστηκε ο θόρυβος των βράχων εκείνη την μέρα που αναστήθηκε ο Χριστός.

Αλέξανδρος Γ., Κωνσταντίνος Κ., Πορφύριος, Χρυσή

ΤΟ ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΟ ΠΡΟΒΑΤΟ

Είμαι ένα χαρούμενο, γλυκό προβατάκι. Έρχομαι από τα ψηλά βουνά και τις μακρινές πλαγιές. Τώρα πια σε ελάχιστα χωριά της Κρήτης, όπως για παράδειγμα στην Αση Γωνιά Αποκορώνου, μια μέρα μετά το Πάσχα, που συνήθως γιορτάζει ο Άγιος Γεώργιος, πηγαίνω με τα υπόλοιπα αρνάκια στην εκκλησία. Είμαι χαρούμενο, στολισμένο και φοράω μία κίτρινη, γυαλιστερή κουδούνα στο λαιμό μου, το παραδοσιακό λέρι, για την ξεχωριστή, γιορτινή αυτή ημέρα! Μαζευόμαστε όλα μαζί έξω από την εκκλησία, βγαίνει ο πάτερ και μας αγιάζει, για να είμαστε υγιή και παραγωγικά. Εκεί γύρω βρίσκονται πολλοί ακόμα προσκυνητές και οι κτηνοτρόφοι μας αρμέγουν, βγάζουν το φρέσκο μας γάλα και το προσφέρουν σε όλους, για να δείξουν ευγνωμοσύνη στον Άγιο που μας προστατεύει. Βασίλης, Γιώργος, Καρυάτις, Νικολέττα

(Χανιώτικα νέα) Μ. Παρασκευή, 10.4.2026) 

ΕΥΥΘΥΒΟΛΑ ΚΑΙ ΜΗ

 ΕΙΣ ΤΟΥΣ ΑΙΩΝΕΣ ΑΝΟΙΞΗ

Γράφει ο Νεκτάριος Ευ. Κακατσάκης

«Κι αν ήταν Άνοιξη εκείνη, και τούτη τώρα Άνοιξη λογάται»! Μια Άνοιξη ίδια σαν και τις αλλοτινές που κρύβει ο καθένας από τους µεγαλύτερους, κι όσο πιο µεγάλος τόσο πιο πολλές αυτές οι Άνοιξες, µέσα βαθιά στα φυλοκάρδια.
…Κι αν ήταν τότε -πόσο πολύ την αναζητάς µικρέ εαυτέ- µια Άνοιξη, και τούτη τώρα, Άνοιξη λογάται. Καθάρισε το µέσα σου και κλείσε τα µάτια κι άσε όλες τις αισθήσεις λεύθερες όποτε κι όπως το µπορέσεις, για να σε κυριεύσουν µυρωδιές λεµονανθών, νερατζανθών, θυµιάµατος και του ήλιου οι αχτίνες του ελληνικού Πάσχα!
Μια Άνοιξη και τούτη, της πένθιµης καµπάνας που σηµαίνει τη Βδοµάδα τη Μεγάλη.
Κοίτα τα µικρά παιδιά πώς τρέχουν κρατώντας τις λαµπάδες τους!
Κοίτα πώς µ’ οµορφοφτιαγµένα τα µαλλάκια τους, στέκουν -τα µικρότερα- στις µύτες να φιλήσουν τα πόδια Του, να κάµουν το σταυρό τους και έπειτα να τα αχνοπάρει εντός της η κατάνυξη των Ηµερών! Κι ας µην το καταλάβουν, ίσως τα πλείστα απ’ αυτά δεν θα καταλάβουν!
Μα όταν θα έρθει -γιατί θε να έρθει κείνη η ώριµη στιγµή- που θα σταθούν κοιτώντας πίσω στα χρόνια, τούτη την Άνοιξη θα αναθιβάλλουν µες στα γεµάτα σκοτούρες κεφάλια τους! Κι ίσως το δάκρυ να φανεί στα µάτια τα µεγάλα τους γιατί… όταν και κείνα, µπαµπάδες και µαµάδες, όταν κι εκείνα παππούδες και γιαγιάδες, τότε ίσως αυτό να σκέφτονται: πως «κι αν ήταν Άνοιξη εκείνη, και τούτη τώρα Άνοιξη λογάται».

Χανιώτικα νέα (Τετάρτη, 8.4.2026) 

ΠΟΙΗΣΗ

  ΣΕ ΡΟΛΟ ΣΙΜΩΝΟΣ ΚΥΡΗΝΑΙΟΥ

Αλιεύς ελπίδω

σε φουρτουνιασμένες θάλασσες.

περιποιητής φυτών

στους γκρεμνούς της μη εξουσίας.

Ποιμήν αγαθών προβάτων

και διώκτης αιμοβόρων λύκων.

Ο ποιητής!

Αίρων την οδύνη του σύμπαντος κόσμου.

Σε ρόλο Σίμωνος Κυρηναίου.

Ο ποιητής

Βαγγέλης Κακατσάκης ('Όπως το ψωμί" 2018)

ΠΑΙΔΟΤΟΠΟΣ ( Μ. ΕΒΔΟΜΑΔΑ, Μαρία Βογιατζάκη - Ντούζα, 4.4.26)

 ΜΑΡΙΑ ΒΟΓΙΑΤΖΑΚΗ - ΝΤΟΥΖΑ

ΜΕΡΕΣ ΜΕΓΑΛΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ

Καλό Σαββατοκύριακο και καλή Μεγαλοβδοµάδα!
Σάββατο του Λαζάρου σήµερα, Κυριακή των Βαΐων αύριο, Μεγάλη εβδοµάδα από µεθαύριο. «Λάζαρε, λαζαρωµένε και µε το κερί ζωσµένε», «Κυριακή ‘ναι τω Βαγιώ, τρώµε ψάρι και κολιό/ και την άλλη Κυριακή καλιτσούνι στο σκαµνί»... Μου ήρθαν και αυτά τα «τραγουδάκια» που λέγαµε στα µικράτα µου, ενώ «περιδιάβαζα» στις εικονοϊστορίες και στα ποιήµατα που µου έστειλε η και καλή µου φίλη, ιδιαίτερα γνωστή και στους αναγνώστες της στήλης, συνταξ. φιλόλογος - ποιήτρια και εικονογράφος Μαρία Βογιατζάκη - Ντούζα. Και βέβαια το γνωστό τραγουδάκι που λέγαµε «Μεγάλη ∆ευτέρα - Μεγάλη Μαχαίρα, Μεγάλη Τρίτη - Μεγάλη Κρίση ή ο Χριστός εκρύφθη,...».
Πολύ ευχαριστώ σε καλή µου φίλη!
Σας χαιρετώ µε αγάπη όλους!
Βαγγέλης Θ. Κακατσάκης, δάσκαλος - λογοτέχνης

Κυριακή των Βαΐων

Είναι η μέρα, που ο Χριστός από τη Βηθανία,

ήρθε στα Ιεροσόλυμα κι ο κόσμος με βαΐα,

Τον υποδέχτηκε θερμά και τα 'στρωνε στο χώμα,

για να πατήσει ο Κύριος και Του 'στρωναν ακόμα

τα ρούχα τους , που έβγαζαν κι όλοι παιδιά -μεγάλοι,

εφώναζαν το "Ωσαννά" με μια φωνή μεγάλη

Κι όμως όλα τα "Ωσαννά", έγιναν "Σταυρωθήτω"

και η πορεία του Πάθους Του, προγεγραμμένη ήτο

Σε γαϊδουράκι κάθισε, στην πόλη να περάσει,

όπου Σταυρό κι Ανάσταση εκεί θα δοκιμάσει

Επί "πόλου όνου" κάθισε, να πάει στο θάνατό Του,

για να χαρίσει τη ζωή, επάνω απ' τον Σταυρό Του

Ανάμνηση όλων αυτών οι χριστιανοί εορτάζουν

και βάγια, δάφνες και μυρτιές, στις εκκλησιές μοιράζουν

Με βάγια φτιάχνονται σταυροί, σε κάθε εκκλησία

κι ευλαβικά μοιράζονται μετά την λειτουργία

Πλάι στα εικονίσματα, κάθε πιστός θα βάλει

κι εκεί θα μείνουν σπίτι του, ως τη χρονιά την άλλη

Το Θείο Πάθος ξεκινά κι η Μεγαλοβδομάδα,

που οδηγεί στο τέλος της, σ' Ανάστασης λαμπάδα (...)

Μεγάλη Δευτέρα

Δευτέρα αρχίζει του Χριστού του Πάθους η πορεία,

γι' αυτό και ονομάζεται "Νυμφίου Ακολουθία"

"Ιδού ο Νυμφίος έρχεται, εν τω μέσω της νυκτός..."

θ' ακούσει εις την εκκλησιά απόψε ο πιστός

Ευτυχισμένος θα 'ναι αυτός, που θα Τον περιμένει

κι ανάξιος ο απροετοίμαστος, που απ' έξω απομένει

Ακόμα δύο θέματα η μέρα επικαλείται

και του Ιωσήφ του Πάγκαλου η ανάμνηση εξυμνείται

και της συκιάς που άκαρπη παρέμενε για χρόνια

κι απ' την κατάρα του Χριστού, έγινε ξερά κλώνια

Ο Ιωσήφ ο Δίκαιος δείχνει με τη ζωή του,

την περιπέτεια του Χριστού, που μοιάζει στη δική του (…)

Μεγάλη Τρίτη

Μεγάλη Τρίτη, μέρα δεύτερη, στου Πάθους την πορεία,

που ονομάζεται κι αυτή, "Νυμφίου Ακολουθία"

Θυμάται την παραβολή των Δέκα των παρθένων,

των πέντε απροετοίμαστων και πέντε μυαλωμένων

Οι πέντε επρονόησαν, να ΄χουν περίσσιο λάδι,

οι άλλες αποκοιμήθηκαν κι έμειναν στο σκοτάδι

και τον Νυμφίο, που έφτασε εν τω μέσω της νυκτός

δεν είδαν κι έξω έμειναν, δεν είδε ούτε Αυτός

Θυμάται την εσπέρα αυτή, την πόρνη την γυναίκα,

που άλλαξε, μετάνιωσε και έμεινε πιστή

στον Κύριο, που έσβησε τα αμαρτήματά της

κι αυτή τα πόδια Του άλειψε, με μύρο στα μαλλιά της

Ψάλλεται απόψε το γνωστό τροπάριο απ' την Κασσιανή,

"Κύριε ,η εν πολλαίς αμαρτίαις περιπεσούσα γυνή…" (,,,)

Μεγάλη Τετάρτη

{…) Σήμερα που ξημέρωσε η Μεγάλη η Τετάρτη,

μήνυμα στέλνει ο Κύριος, πως συγχωρεί τα λάθη

εκείνου, που μετανοεί, το δείχνει και το κάνει

και η ζωή του στο εξής, μόνο αρετές θα βάνει

Συγχώρησε ο Κύριος γυναίκα κολασμένη,

γιατί αν το θέλει η ψυχή, πάντα αγνή θα μένει

Του σκούπισε τα πόδια Του ,με μύρο στα μαλλιά της

κι ένιωσε Εκείνος πάραυτα την μεταμέλειά της

Δίδαγμα έχουμε τρανό της σημερινής ημέρας,

ότι ποτέ δεν είναι αργά ,να θέσουμε το πέρας

εις τις κακές τις πράξεις μας κι Εκείνος θα γνωρίσει,

όποιον εμετανόησε και θα τον συγχωρήσει

Μια θέση στον Παράδεισο της έταξε ο Χριστός μας

κι ίδια θα πράξει και για εμάς, στο τέλος το δικό μας

Μεγάλη Παρασκευή

(…) Πένθιμη και σκυθρωπή πάντα η Παρασκευή,

γη και ουρανός πονούν, τον Χριστό μοιρολογούν

Στα φριχτά σωτήρια πάθη, κάθε χριστιανός θα μάθει,

πως ο Κύριος επαιδεύθη, εσταυρώθη κι εκηδεύθη

Όπου ναός και μια κηδεία και μια υπερκόσμια μελωδία,

ψαλμοί του Πάθους Του του Θείου, στην περιφορά του Επιταφίου

Όλοι οι πιστοί που ακολουθούν, στην εκκλησία για να μπούν,

κάτω απ' τον τάφο Του περνούν κι Εκείνον Τον παρακαλούν,

υγεία να τους δώσει πάλι μέχρι και τη χρονιά την άλλη

Μεγάλο Σάββατο

Ξημέρωσε μέρα τρανή, το Μέγα το Σαββάτο,

που τ' Άγιο Σώμα του Ιησού, ευρέθηκε στον τάφο

Κι είναι το Σώμα Του στη γη, μα πάει η Ψυχή στον Άδη,

να μεταφέρει στους νεκρούς, του Λόγου Του σημάδι

Οι σταυρωτές Του έβαλαν φρουρά στον Άγιο Τάφο,

να μη βρεθεί το Σώμα Του, από κλοπή φευγάτο,

γιατί όσο ήταν στη ζωή, είχε προαναγγείλει,

πως ο Θεός Πατέρας Του, Ανάσταση θα στείλει

Γίνεται ελαφρότερη η θλίψη του θανάτου,

γιατί πρωί στις εκκλησιές το "Ανάστα από του Τάφου..."

που ψάλλεται απ' τους ιερείς, στέλνει χαρά στην Πλάση,

το βράδυ τα μεσάνυχτα, το "Ανέστη" να γιορτάσει

"Χριστός Ανέστη εκ νεκρών..." όλων τα χείλη λένε

κι όλα τα μάτια των πιστών, απ' τη χαρά τους κλαίνε

Χανιώτικα νέα (Σάββατο, 4.4.2026) 

ΕΥΘΥΒΟΛΑ ΚΑΙ ΜΗ

INFLUER ΠΟΛΥΧΡΟΝΗΣ ΚΟΥΤΣΑΚΗΣ  

Γράφει ο Νεκτάριος Ευ. Κακατσάκης

Kαθόλου τυχαίος ο τίτλος του παρόντος!
Κάθε που προσπαθώ να µιλήσω για τον Πολυχρόνη Κουτσάκη, τον συγγραφέα Πολυχρόνη Κουτσάκη, πάντα νιώθω σαν σε µία περίεργη ελεύθερη πτώση αφηµένος µέσα στον κόσµο που έχει προκαλέσει µε τη γραφή του, µε το στυλ, τις ιδέες στο κάθε εχγείρηµα - εγχειρίδιο - βιβλίο του!
Και όχι δεν νιώθω καθόλου τον τρόµο αυτής της ελεύθερης πτώσης, γιατί ξέρω καλά πως σε αυτή τη δίνη υπάρχουν εκείνα τα δυνατά σηµεία - στοιχεία απ’ όπου µπορώ να κρατηθώ έστω και προς στιγµή...!
Έρχοµαι όµως στο... προκείµενο! Και βέβαια αναφέροµαι σε ένα από τα τελευταία του νέα βιβλία, µε τίτλο “Influencer, ιστορίες της µιας ανάσας”, που διαβάζοντάς το, και πάλι αφέθηκα στον… πολύ καλά δηµιουργηµένο κόσµο της γραφής του! Αυτή τη φορά, ένα κόσµο όπου παρακολούθησα τις ιστορίες της νέας γενιάς, των σηµερινών εφήβων που έρχονται να παρουσιαστούν απολύτως… “γυµνοί” από φτιασιδώµατα και αναχρονιστικές πεποιθήσεις περί των νέων, της νεολαίας κ.λπ.
Είναι απλά η ωµή πραγµατικότητα, που κυρίως ίσως(;) αναγνωρίζουν οι σηµερινοί γονείς µε παιδιά στην εφηβεία και αυτό είναι κάτι που ο Π.Κ. έχει καταφέρει απολύτως!
Να µας µεταφέρει ακριβώς τον σύγχρονο κόσµο των παιδιών/εφήβων που διαβιούν στη... “δίνη” του σύγχρονου κόσµου µε ό,τι αυτό συνεπάγεται!
Και τις 23 ιστορίες της µιας ανάσας όπως τιτλοφορούνται, πραγµατικά τις διαβάζεις απνευστί, περνώντας από τη µία στην άλλη, µε απόλυτη εµπιστοσύνη στη δεινότητα του συγγραφέα που και πάλι κατάφερε τελικά να λειτουργήσει, τούτη τη φορά περισσότερο παρά ποτέ ως influencer ο ίδιος! Στην περίπτωση δε του Πολυχρόνη, το λέω µε όλη τη βεβαιότητα· ενός Influencer από αυτούς που έχουµε ανάγκη αλλά δυστυχώς σπανίζουν στις µέρες µας!

(Χανιώτικα νέα, Τετάρτη, 1 Απριλίου 2026)