Πέμπτη, 26 Απριλίου 2018

ΟΠΩΣ ΤΟ ΨΩΜΙ

ΣΑΒΒΑΤΟ, 5 ΜΑΙΟΥ, ΩΡΑ 8 Μ. Μ. ΣΤΟ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΧΑΝΙΩΝ 
ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΤΗΣ ΠΟΙΗΤΙΚΗΣ ΣΥΛΛΟΓΗΣ "ΟΠΩΣ ΤΟ ΨΩΜΙ"






  Η ποιητική συλλογή του Βαγγέλη Θ. Κακατσάκη «Όπως το ψωμί» (εικονογράφηση: Αγγέλα Μάλμου), που κυκλοφόρησε πρόσφατα από τις εκδόσεις «Πυξίδα της Πόλης», θα παρουσιαστεί στο Πνευματικό Κέντρο Χανίων, το Σάββατο 5 Μαΐου στις 8 μ. μ.

Την παρουσίαση διοργανώνουν η Περιφερειακή Ενότητα Χανίων, το Κοινωφελές Ίδρυμα «Αγία Σοφία», η Ένωση Πνευματικών Δημιουργών Χανίων, ο Σύνδεσμος Πολιτικών Συνταξιούχων Χανίων και οι εκδόσεις «Πυξίδα της Πόλης»

Για το βιβλίο θα μιλήσουν η αντιδήμαρχος Χανίων, φιλόλογος Βαρβάρα Περράκη και η φιλόλογος Στέλλα Αλιγιζάκη.

Ποιήματα θα διαβάσει ο ηθοποιός τ. καλλιτεχνικός διευθυντής του ΔΗΠΕΘΕ Κρήτης Μιχάλης Αεράκης.

Η εκδήλωση, την οποία θα συντονίζει ο γενικός  γραμματέας της Ένωσης Πνευματικών Δημιουργών Χανίων Δημήτρης Νικολακάκης, θα πλαισιωθεί επίσης με το μελοποιημένο πρόσφατα στο ΚΑΦΕ –«ΚΗΠΟΣ»  Χανίων ποίημα της συλλογής «Ενθάδε κείται» από τον Σταμάτη Κραουνάκη (προβολή σε βίντεο γουόλ)  και δύο ακόμα ποιήματα που μελοποίησε και θα αποδώσει ο Χρήστος  Κοτσαύτης, ο οποίος θα επενδύει μουσικά και την όλη εκδήλωση με την κιθάρα του.

Την ευθύνη της οπτικοποίησης του λόγου και της τεχνικής υποστήριξης θα έχουν ο Μιχάλης Μουντάκης, η Αγγέλα Μάλμου και η Χριστίνα Τζομπανάκη.

Η ποιητική συλλογή «Όπως το ψωμί», που περιλαμβάνει 55 από τα ποιήματα,  που γράφτηκαν από τον Βαγγέλη Θ. Κακατσάκη την τελευταία διετία,  έχει ως κυρίαρχο πρόσωπο τον ποιητή. Τον ποιητή  που «σε ρόλο Σίμωνος Κυρηναίου» σηκώνει «την οδύνη του σύμπαντος κόσμου», τον ποιητή που έχει «πατρίδες τις αισθήσεις του» και «πατρίδα την καρδιά του», τον ποιητή που επιμένει να επιστρέφει «στον ίσκιο του κυπαρισσιού» του για να σταυροδένουν  μαζί «τις μνήμες με τις ρίζες»…


ΟΠΩΣ ΤΟ ΨΩΜΙ

Η Ανδρονίκη Κοκοτσάκη νιώθει περήφανη με το χρήστη Viki Marakaki και 4 ακόμη στην τοποθεσία Hania Fm.

Αυτό το Σάββατο 28 Απριλίου 2018 επανερχόμαστε δυναμικά με πλούσια θεματολογία και αξιόλογους καλεσμένους από το χώρο της εκπαίδευσης και του πολιτισμού στην ζωντανή δίωρη εκπομπή ''ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ ΕΝ ΚΙΝΗΣΕΙ'' στο στούντιο του Ηania fm 98,9 στις 8:00 το πρωί και για δύο ώρες!!!
1)Ζωντανά στο στούντιο ο κύριος Βαγγέλης Κακατσάκης με αφορμή την επίσημη παρουσίαση της ποιητικής του συλλογής ''Όπως το ψωμί'' ,μία συζήτηση που έμεινε ανολοκλήρωτη αλλά θα συνεχιστεί αυτό το Σάββατο!!
2)''Το κλίμα αλλάζει ,ο πλανήτης μας αλλάζει...Εμείς? μία πολύ ενδιαφέρουσα συζήτηση και προβολή δράσης από τα Εκπαιδευτήρια Θεοδωρόπουλου και τον υπεύθυνο καθηγητή ,κύριο Βασίλη Χατζησταύρο,
3) Και βέβαια...όπως λέει και η παροιμία ''Αν δεν παινέσουμε το σπίτι μας θα πέσει να μας πλακώσει....η θεατρική ομάδα του Γενικού Λυκείου Αλικιανού μας παρουσιάζει την θεατρική παράσταση ''Ο ΕΠΟΜΕΝΟΣ?''!!!
4) LET'S DO IT GREECE από τον Δήμο Κισσάμου!!!

Τετάρτη, 25 Απριλίου 2018

ΕΥΘΥΒΟΛΑ ΚΑΙ ΜΗ


ΤΑ ΧΑΝΙΑ ΠΟΥ ΟΝΕΙΡΕΥΟΜΑΣΤΕ ΝΑ ΤΑ ΦΤΙΑΞΟΥΜΕ




Γράφει ο Νεκτάριος Ευ. Κακατσάκης
H έρευνα που τούτο τον καιρό “τρέχει” από τη δημοσιογραφική ομάδα των “Χ.Ν.” σχετικά με τις “πλατείες” αλλά και τις γειτονιές της πόλης μας, αναδεικνύει περίτρανα -μεταξύ άλλων- και την έλλειψη στοιχειώδους παιδείας των πολιτών που οφείλουν να σέβονται το σπίτι τους! «Αν δεν παινέψεις το σπίτι σου, θα πέσει να σε πλακώσει», λέει ο λαός! Στην περίπτωσή μας, εμείς μπορεί να το παινεύουμε, ωστόσο δεν το νοιαζόμαστε! Δεν νοιαζόμαστε τούτη την πόλη και αυτή φυσιολογικά καθίσταται ακατάλληλη για όλους εμάς που ζούμε εδώ αλλά και για τους επισκέπτες της! Μια πόλη μη “προσβάσιμη” κυρίως για όσους θέλουν να τη γνωρίσουν και να τη ζήσουν περπατώντας την!
Χαρακτηριστικές εξάλλου είναι και όλες οι φωτογραφίες που δημοσιεύθηκαν από τις πλατείες Δικαστηρίων, Βαφέ, Δημοτικής Αγοράς, Χορτατζών κ.λπ. οι οποίες μόνο πλατείες δεν θυμίζουν αφού τα παρκαρισμένα οχήματα κρύβουν την ομορφιά τους και ακυρώνουν τη χρησιμότητά τους!
Κι όμως αυτή η πόλη θα μπορούσε να είναι διαφορετική! Πολλοί ήταν εκείνοι που το συζητούσαν κατά τη διάρκεια των διαδρομών του 3ου Μαραθωνίου Κρήτης που πραγματοποιήθηκε προ κάποιων ημερών μια ηλιόλουστη Κυριακή. Ολοι εκείνοι που περπάτησαν στους δρόμους της απολάμβαναν την ομορφιά και την ευωδιά των Χανιών που η πολεοδόμησή και οι δρόμοι τους δεν “αντέχει” τα οχήματα που κυκλοφορούν στους δρόμους τους.
Ναι, σίγουρα χρειάζονται και παρεμβάσεις, επεμβάσεις από τις αρμόδιες Αρχές, ωστόσο χρειάζεται να αναλάβουμε την ευθύνη που μα αναλογεί· οφείλουμε να δούμε πώς εμείς οι ίδιοι μπορούμε να βοηθήσουμε προς αυτήν την αναβάθμιση, δίχως να βγάζουμε την ουρά μας έξω, επιδεικνύοντας μονάχα το δάκτυλο και ασκώντας κριτική!
Χανιώτικα νέα (Τρίτη, 25.04. 2015)

Τρίτη, 24 Απριλίου 2018

ΜΙΑ ΣΤΑΣΗ ΕΔΩ ΜΙΑ ΣΤΑΣΗ ΕΚΕΙ

"ΤΗ ΓΛΩΣΣΑ ΜΑΣ ΚΑΙ ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΜΑΣ"
«Τη γλώσσα μου έδωσαν ελληνική […] Μοναχή έγνοια η γλώσσα μου με τα πρώτα-πρώτα Δόξα σοι!/ Εκεί δάφνες και βάγια/ θυμιατό και λιβάνισμα/ τις πάλες ευλογώντας και τα καριοφίλια./ Στο χώμα το στρωμένο με τ’ αμπελομάντιλα/ κνίσες, τσουγκρίσματα και Χριστός Ανέστη/ με τα πρώτα λόγια του Υμνου./ Μονάχη έγνοια η γλώσσα μου, με τα πρώτα λόγια του Υμνου!». Μαζί με τη φράση του Σολωμού «Μήγαρις έχω τίποτ’ άλλο στον νου μου πάρεξ ελευθερία και γλώσσα» και οι αναφερόμενοι στη γλώσσα μας, στο “Αξιον εστί”, στίχοι του Οδυσσέα Ελύτη στον νου μου με το που έμαθα ότι έρχεται στα Χανιά ο καθηγητής Γλωσσολογίας Γιώργος Μπαμπινιώτης για να κάνει δυο ομιλίες. “Η δύναμη της ελληνικής γλώσσας και ο αγώνας για την αξιοποίησή της” το θέμα της πρώτης που θα πραγματοποιηθεί αύριο Τετάρτη 25 Απριλίου και ώρα 8 μ.μ. στο Πνευματικό Κέντρο της πόλης μας με συνδιοργανωτές την Περιφέρεια Κρήτης, Περιφερειακή Ενότητα Χανίων, το Πνευματικό Κέντρο Χανίων, τον Σύνδεσμο Φιλολόγων Χανίων και την εφημερίδα “Χανιώτικα νέα”. “Οι πικρές αλήθειες της γλώσσας μου και της παιδείας μας” το θέμα της δεύτερης που θα γίνει στο ιστορικό καφέ “Κήπος” μεθαύριο, Πέμπτη 27 Απριλίου και ώρα 9 μ.μ. Μια ζωή “μονάχη έγνοια” η γλώσσα μας για τον και επίτιμο δημότη Χανίων και εταίρο του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών και Μελετών “Ελευθέριος Κ. Βενιζέλος” πάνω απ’ όλα και πρώτα απ’ όλα “Ωραίο ως Ελληνα”, Γιώργο Μπαμπινιώτη…
Μια νέα φάση του διαρκούς αγώνα του για τη Γλώσσα μας, αρχίζει απ’ τα Χανιά ο Γιώργος Μπαμπινιώτης με αφορμή την έκδοση του βιβλίου του “Νέα Γραμματική για όλους”. Και γιατί, όμως μου είπε ο και συνεργάτης της εφημερίδας μας, διακεκριμένος δημοσιογράφος και καταξιωμένος ποιητής από την Κρήτη Δημήτρης Κακαβελάκης, Κρητικός και συγκεκριμένα ο Γεώργιος Χατζηδάκις, ήταν ο πρώτος καθηγητής Γλωσσολογίας στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Αλλά και γιατί αγαπά διαχρονικά την Κρήτη και ιδιαίτερα τα Χανιά, ο Γιώργος Μπαμπινιώτης. Και ως θαυμαστής και μάλιστα “ένθερμος” κατά δήλωσή του τού Ελευθερίου Βενιζέλου, τον οποίο έχει χαρακτηρίσει «πολιτική προσωπικότητα με πνευματική διάσταση…».
«Ο δάσκαλος, ο αληθινός δάσκαλος, δε διδάσκει μ’ αυτά που λέει ούτε μ’ αυτά που κάνει διδάσκει, διδάσκει αυτό που είναι. Ε, λοιπόν, αληθινός δάσκαλος, ακριβώς γιατί έχει αναπτυγμένο σε ύψιστη βαθμό το αίσθημα της ευθύνης, είναι ο καθηγητής Γιώργος Μπαμπινιώτης». Τα που είχα γράψει, μεταξύ των άλλων πριν από 7 χρόνια στη στήλη “Ευφημες μνείες” (βλ. “Χανιώτικα νέα”, 20/6/2011) στον απόηχο των μαθημάτων ευθύνης που είχε παραδώσει λίγες μέρες πριν στο πλαίσιο μιας ημερίδας για τη Γλώσσα που είχε οργανώσει το Ινστιτούτο Επαρχιακού Τύπου στις εγκαταστάσεις του. Είναι εύκολο να καθίσεις σε μια γωνιά και να πετροβολάς τον κόσμο, είχε πει, στο περίπου, σε μια αποστροφή του λόγου του, απαντώνας σε κάποια ερώτηση. “Από τον ρόλο του προπέτη προτιμώ τον ρόλο του δημιουργού”, η φράση του Κοπέρνικου τότε στον νου μου.
“Μονάχη έγνοια η γλώσσα μου”… επιμένει να μας θυμίζει ο Οδυσσέας Ελύτης. “Τη γλώσσα μας και τα μάτια μας” επιμένει να μας παραγγέλνει με τον δικό του τρόπο ο Γιώργος Μπαμπινιώτης.
Χανιώτικα νέα (24.04.2018)


Δευτέρα, 23 Απριλίου 2018

ΟΠΩΣ ΤΟ ΨΩΜΙ


"ΑΡΤΟΣ ΠΟΥ ΚΑΡΔΙΑΝ ΑΝΘΡΩΠΟΥ ΣΤΗΡΙΕΙ  Η ΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ Β. ΚΑΚΑΤΣΑΚΗ








Γράφει ο Βασίλης Γ. Χαρωνίτης* 
Δεν ξέρω αν είναι επιτρεπτό  να κόβω σε κομμάτια  «όπως το ψωμί» τους εκφρα- στικούς στίχους του Βαγγέλη Κακατσάκη. Ελπίζω όμως να με συγχωρήσει που τεμα- ζοντας τα ποιήματά του, προσφέρω «ως αντίδωρο» έστω και λίγο από το πολύτιμο δώρο που μου έκαμε.

   Ο ίδιος εκφράζει την επιθυμία αλλά και την ελπίδα το κάθε ποίημά του να μοιάζει με το καλοζυμωμένο και καλοψημένο ψωμί της μάνας του που «καρδίαν ανθρώπου στηρίζει», οπότε, φυσικά, είναι «προς  βρώσιν».

   Μια χαρμολύπη διαπερνά ολόκληρη τη συλλογή των 54 ποιημάτων.Τη δηλώνουν τα  «τρομαγμένα μάτια των προσφυγόπουλων» που ασταμάτητα φωνάζουν «Κάθε μέρα Μεγάλη Παρασκευή...».Την εκφράζει  ο ποιητής-υμνωδός που αναπέμποντας τη δέηση της ψυχής του κόσμου παρακαλεί,  «Μην αργήσεις να του(ς) στείλεις/ τον υετό του ελέους Σου/ και τη σταγόνα της καλοσύνης Σου/, Κύριε!». Και την επιβεβαιώνει  ο ίδιος με τον παρηγορητικό του λόγο που  μας εγκαρδιώνει: «Όταν με απειλεί το χει-ρότερο,Κύριε/ νιώθω το χέρι σου να με προστατεύει/ και να κατευθύνει τα διαβήματά μου».

   Αυτή η σταυροαναστάσιμη ιδέα υποχρεώνει τον ποιητή που είναι πάντοτε «σε ρόλο Σίμωνος Κυρηναίου»,να διακηρύξει «Πιστεύω στην παντοκρατορία του φωτός!».

   Για ποιό φως και για ποιά παντοκρατορία μας μιλεί ο Κακατσάκης,δεν είναι δύσκο-λο  να συμπεράνουμε.Ξεκινά από  το γνωστό ηλιακό φως για το οποίο εκφράζεται με ζεστά λόγια, μεταφέρεται  στο «φως του ονείρου» στο οποίο «έχουμε ανάψει εμείς το κερί μας»,και  καταλήγει στη «Χώρα του Φωτός του Κυρίου»,η  οποία αποτελεί και τη «μόνη επιθυμία » του.

   Η συλλογή με τον ωραίο τίτλο «Όπως το Ψωμί», τέταρτο ποιητικό βιβλίο του Κακατσάκη, κυριαρχείται από έντονα συγκινησιακά θρησκευτικά βιώματα, εκφράζει την οδύνη και την πικρή  διαμαρτυρία του για τα συμβαίνοντα στη Συρία, στη Μεσό- γειο, την Ειδομένη και τη Λαμπεντούζα, στους τόπους δηλαδή  όπου σταυρώνεται  καθημερινά και ο Χριστός αλλά και ο άνθρωπος και συμπάσχει με το ζητιάνο,τον άνεργο,τον άστεγο.Όμως,  παρ’ όλα αυτά εμπιστεύεται τα χελιδόνια  που «Τι κι αν φύγουν το φθινόπωρο.../ Θα ξανάρθουν/ κουβαλώντας την επόμενη άνοιξη!».

   Παρά το ότι γνωρίζει την απάντηση κι αναρωτιέται γιατί ο άνθρωπος άλλοτε δείχνει καλοσύνη κι άλλοτε όχι, μας προτρέπει «στον ίσκιο της σημαίας του ανθρώπου/ χρησιμοποιώντας ο καθείς τα όπλα του/ ν’ αντισταθούμε». Και δεν μπορούσε να πρά- ξει διαφορετικά αφού έργο του αληθινού,του γνήσιου ποιητή είναι να στιγματίζει την αδιαφορία και την απονιά.

  «Ποιμήν αγαθών προβάτων/ και διώκτης αιμοβόρων λύκων /ο ποιητής»,μας λέει.

   Έστω κι  αν θεωρεί πως  είναι απλά «τιτιβίσματα χελιδονιών/ οι φράσεις των ποιη- τών μας» σταθερά επιμένει: «Κόντρα στους ανέμους των καιρών,/ με σύμμαχο τον ήλιο,/ ν’αντισταθούμε!».

  Οπως είναι γνωστό, η δύναμη του κάθε ποιήματος βρίσκεται στην ουσία των στίχων του.Αυτή η δύναμη αποκτά υπόσταση  και μέσ’ από τα νοήματα και τις έννοιες δημι- ουργεί  πράξεις,που καταξιώνουν τη ζωή,σκλαβώνουν ή ελευθερώνουν τον άνθρωπο, οδηγώντας τον στη λύτρωση,δηλαδή  καθιστώντας τον ικανό  να δώσει το παρόν μπροστά «στους συννεφιασμένους ουρανούς των καιρών μας».

   Ο Κακατσάκης άλλοτε παίζει με τις λέξεις και άλλοτε με κοφτούς στίχους μας προ- βληματίζει και μας ενεργοποιεί.Κινείται ανάμεσα  στα σύμβολα και τις έννοιες. 

  Ζει και βιώνει το δράμα του ανθρώπου  και μεσ’ από το νου και την καρδιά του χρησιμοποιεί τους  στίχους  για να το εκφράσει, φανερώνοντας  την αλήθεια του στον κόσμο  της αδιαφορίας ή της  αμάθειας, κόσμος αυτός στην άγνοια του ίδιου του κόσμου.

  «Χειρότεροι από τους εχθρούς/ που μας περιτριγυρίζουν/ οι δαίμονες που επιμέ- νουν/ να κυκλοφορούν  στις φλέβες μας» και  «Πατρίδα του ποιητή η καρδιά του», υποστηρίζει  με έμφαση.  

Ταξιδεύει στα πέλαγα της ελπίδας  και στους ωκεανούς της θέλησης  γι’αγάπη. Όταν χάνεται η ποίηση χάνεται και η ζωή.Τότε πραγματικά είναι «Πεθαμένο σπουργίτι το μολύβι/ στο χέρι του ποιητή», σημειώνει.

   Ο Βαγγέλης Κακατσάκης με την τέταρτη ποιητική συλλογή του υπερασπίζεται και την ποίηση και τη ζωή.Υπερασπίζεται τον Άνθρωπο. Θερμά συγχαρητήρια!

* Δάσκαλος -Λογοτέχνης



Κυριακή, 22 Απριλίου 2018

ΟΠΩΣ ΤΟ ΨΩΜΙ


ΕΓΡΑΨΑΝ ΚΑΙ ΟΙ...




Η νέικη σου ξεφουρνιά σάικα* θα μυρίζει

Το στίχο και την ποίηση περίσσα την πρεπίζει

*σάικα= ασφαλώς, εξάπαντος



Κωστής Λαγουδιανάκης
δάσκαλος - ποιητής

Απόσταγμα ψυχικής κατάθεσης το αφιερωματικό βιβλίο σου "ΟΠΩΣ ΤΟ ΨΩΜΙ".
Εύχομαι ο φούρνος της δημιουργίας σου να είναι πάντα αναμμένος για να γλυκαίνει με το προζυμένιο ποιητικό ψωμί σου τους αναγνώστες σου.


Καλή πορεία
Στρατής Βρουβάκης
(Πρόεδρος του Συλλόγου Νιππιανών Αττικής "Ο Τίμιος Σταυρός"






Σάββατο, 21 Απριλίου 2018

ΠΑΙΔΟΤΟΠΟΣ

ΓΕΝ. ΛΥΚΕΙΟ ΣΟΥΔΑΣ
ΟΤΑΝ ΠΝΕΕΙ Ο ΕΦΗΒΟΣ ΑΝΕΜΟΣ ΤΗΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑΣ

Καλοί μου φίλοι, καλό Σαββατοκύριακο!
Όταν πνέει ο έφηβος άνεμος της δημιουργίας… Oταν οι έφηβοι ζωγραφίζουν γράφοντας ποιήματα… Oταν οι έφηβοι γράφουν ποιήματα ζωγραφίζοντας… Για τα παιδιά της Β’ τάξης του Λυκείου Σούδας που έγραψαν ποιήματα και τα διάβασαν στην εκδήλωση που έγινε στο Σχολείο τους, κατά την επίσκεψή μου σ’ αυτό, ύστερα από πρόσκληση της διευθύντριάς του Μαρίας Μαράκη, στις 21 Μαρτίου, με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης, ο λόγος… Μα και για τα παιδιά των άλλων τάξεων του ίδιου Σχολείου που με εμψυχώτρια την καθηγήτρια τους των Εικαστικών Δήμητρα Διαμαντή ζωγράφισαν για να διανθιστεί (κρίμα που δεν χώρεσαν όλων τα έργα) ο σημερινός Παιδότοπος… «Κι αν με εντυπωσίασαν με το επίπεδο και την ευγένειά τους», έγραψα, προλογίζοντας τον προηγούμενο Παιδότοπο, που φιλοξένησε τις εντυπώσεις παιδιών της Α’ τάξης του Σχολείου, για την επίσκεψή μου. Κι αν εντυπωσιάστηκα και από τις ζωγραφικές και γενικότερα τις καλλιτεχνικές δημιουργίες των παιδιών απ’ όλες τις τάξεις συμπληρώνω σήμερα, έχοντας υπόψη το σύνολο υλικό, που έφτασε στα χέρια μου.
Πάντα στον δρόμο της αξιοσύνης και της δημιουργίας, φιλαράκια μου!

Σας χαιρετώ με αγάπη όλου!
Βαγγέλης Θ. Κακατσάκης
δάσκαλος

Κάπου αλλού
Άνοιξε το φως
Όχι αυτό,
Του φεγγαριού

Εκείνο που θα σε πάρει μακριά
Σε άλλη γη
Σε άλλη πραγματικότητα
Εκεί που υπάρχει ελπίδα
Εκεί που υπάρχει ζωή

Κι αν δεν υπάρχει
Μην ανησυχείς,
Θα βρεθεί
Πάντα βρίσκεται
Αρκεί να πιστεύεις
Άννα – Μαρία Ρετσινά]




Καληνύχτα
Πήγαινε για ύπνο
Πες ότι θα φτιάξουν όλα
Κάνε και τον σταυρό σου, καλός Χριστιανός
Ο θεός θα σε βοηθήσει
Όλα θα φτιάξουν αύριο
Θα έχεις τη δουλειά που επιθυμείς στο μέλλον
Κοιμήσου!
Σκύψε το κεφάλι!
Μη μιλήσεις!
Από αύριο θα φτιάξουν όλα
Δεν αντέχεις;
Κάνε κάτι
Από αύριο, σήμερα κοιμήσου!
Αύριο όλα θα φτιάξουν
Από αύριο, που έλεγες και εχθές
Μα γιατί δεν κάνεις τίποτα;
Μην κοιμάσαι!
Πάλεψε!
Μη σκύβεις το κεφάλι!
Από σήμερα
Καληνύχτα
Αφροδίτη Ζουμπούλη

Μη φοβάσαι
Γεμάτοι όνειρα, γεμάτοι ελπίδες.
Στον αγώνα προχωράμε χέρι – χέρι.
Χωρίς όπλα, χωρίς ασπίδες,
το μέλλον μας κανείς δεν ξέρει.

Η σημαία κυματίζει εκεί ψηλά
γαλανόλευκη μέσα στο γκρίζο,
κάνει αντίθεση με την πραγματικότητα
και με τα όνειρα που χτίζω.

Ουρλιαχτά, φωνές
και εγώ προσηλώνομαι στο αηδόνι που κελαηδάει.
Γιατί είναι ελεύθερο, στον ουρανό πετάει.
Δεν θα του μοιάσω και η αλήθεια με πονάει.

Χωρίς σπίτι, χωρίς καταφύγιο.
Η ζωή μας ένα ολόκληρο μαρτύριο.
Στο βάθος του τούνελ δεν υπάρχει το φως.
Τι απέγινε ο δικός μας σκοπός;

«Σήκω πάνω» μου φωνάζουν «μη φοβάσαι!»
Ανοίγω τα μάτια το φως του ήλιου με τυφλώνει.
«Έχουμε μια Ελλάδα να σώσουμε, θυμάσαι;»
Είναι η αγάπη για τη χώρα που μας ενώνει.

Τρέχω, στην μάχη μπαίνω με φόρα.
Εχει φύγει εδώ και ώρα η μπόρα.
Τριγύρω εμπόδια αλλά προχωράμε ευθεία.
Το καλύτερο συναίσθημα η ελευθερία.
Μαριέττα Φωτεινού








Ονειρικά ταξίδια

Ήμουν εκεί, ήσουν κι εσύ
Εκείνην τη νύχτα τη μαγευτική
Έκανα ευχές πολλές
Για πόλεις μικρές
Πέρα για πέρα αληθινές,
Φανταστικές.
Δεν είχες όμως πίστη
Κι εγώ πίστευα πολύ,
Όταν ο χρόνος πήρε
Από το μυαλό μας τη ζωή.

Μικρή, μικρή ονειροπόλα,
Με την μεγάλη σου ψυχή!
Πού πας; Πες μου, πού είσαι;
Πρέπει να’ρθώ κι εγώ μαζί.

Ηλιάνα Σαντορινάκη

Ελπίδα

Αγνωστοι τριγύρω περπατούν
Αραγε τι να αναζητούν;
Μάτια άδεια
Στα σκοτάδια
Που να πάνε δεν κοιτούν

Νομίζουνε πως κάπου θα τους βγάλει
Μα εύχονται να ήταν κάποιοι άλλοι
Πιο δυνατοί
Πιο σίγουροι
Ν’ αλλάζανε κανάλι

Πόσο διαφορετικοί
Μα πόσο ίδιοι κατά βάθος
Ενα πράγμα τους ενώνει
Εχουν κάνει το ίδιο λάθος
Και έχουν μείνει τώρα μόνοι

Αφού υπάρχουν τόσοι μόνοι
Γιατί να υπάρχουν τόσοι μόνοι;
Να μην έχουν μια αγκαλιά να ζεσταθούν

Αφού όλοι ψάχνουν κάτι
Να μη στάξει αυτό το δάκρυ
Που κρατάνε πιο σφιχτά μην πληγωθούν
Κι εγώ μόνη περπατάω
Και δεν ξέρω πού να πάω
Μες το κρύο
Ψάχνω γύρω
Για να μάθω να μάθω ν’ αγαπάω

Κι αν μάθουμε όλοι ν’ αγαπάμε
Τη μοναξιά μας θα νικάμε
Από γύρω
Σα βραβείο
Θα ‘ρθει η αγάπη που ζητάμε
Κωνσταντίνα Μπουρίτη





Το δείπνο
του Σήμερα

Εβαλε το προσωπείο της χαράς
Πρόσθεσε το χαμόγελο
Υστερα τον ενθουσιασμό
Και βγήκε να δειπνήσει
Με τους υπόλοιπους καλοραμμένους καλεσμένους

Αυτοί εκεί πιστοί στο ρόλο
Επιφυλακτικοί
Αλλά όταν άρχισε ο χορός
Μάσκες έπεσαν στο χώρο αυτό

Μάσκες καλές
Μάσκες κακές
Και μάσκες που έπρεπε να μείνουν για πάντα
Για πάντα φορεμένες
Αννα – Μαρία Ρετσινά
Χανιώτικα νέα (21.04.2018)