ΒΑΓΓΕΛΗΣ ΚΑΚΑΤΣΑΚΗΣ (του Χάρη Στρατιδάκη)

             Κατάπολλα και εκ βαθέων ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ τον Ρεθεμνιώτη Δρα Παιδαγωγικής, ερευνητή και συγγραφέα Χάρη Στρατιδάκη  για τα που έγραψε για το όποιο έργο μου και την όποια προσφορά μου ως δασκάλου, ως συγγραφέα και ως δημοσιογράφου στα σημερινά "Χανιώτικα νέα" (Παρασκευή, 6.2.2026)   Υπόχρεος στην αγάπη σου, φίλε Χάρη, με τις πολλές χάρες ! Χαιρετώ σε κι αγαπώ σε! Βαγγέλης Θ. Κακατσάκης, δάσκαλος, λογοτέχνης Και βέβαια ευχαριστίες στην εφημερίδα μας τα Χανιώτικα νέα για τη φιόξενία...

"ΜΥΡΙΖΟΥΝ ΟΙ ΒΑΣΙΛΙΚΟΙ ΜΥΡΙΖΟΥΝ ΚΙ ΟΙ ΒΑΡΣΑΜΟΙ  

ΣΚΙΑΓΡΑΦΩΝΤΑΣ ΤΟΝ ΒΑΓΓΕΛΗ ΚΑΚΑΤΣΑΚΗ

Γράφει ο Χάρης Στρατιδάκης 

Στις στήλες που διατηρώ στις ρεθεµνιώτικες εφηµερίδες είχα παλιότερα παρουσιάσει, µεταξύ άλλων, σηµαντικούς κατ’ εµένα Χανιώτες, µε τους οποίους είχα την τύχη να συναντηθούν οι δρόµοι µας: τον αείµνηστο πια Αντώνη Πλυµάκη, τον επίσης αείµνηστο Σταµάτη Αποστολάκη, την Αγγελική Μάλµου, την Αιµιλία Κλάδου-Μπλέτσα και τον Μανόλη Μανούσακα. Και βέβαια τον άνθρωπο µε τους βασιλικούς, τον Βαγγέλη Κακατσάκη. ήµερα θα προσπαθήσω να τον σκιαγραφήσω και µέσα από την αγαπηµένη του εφηµερίδα, τα φιλόξενα «Χανιώτικα Νέα», στην οποία µε λύπη µου πληροφορήθηκα ότι έχει σταµατήσει να δηµοσιογραφεί, διατηρώντας ευτυχώς την πολύτιµη στήλη «Παιδότοπος».

Ξεφυλλίζοντας ένα νέο του βιβλίο 

Ο άνθρωπος αυτός συστήνεται µε τρεις ιδιότητες, τις οποίες τίµησε κι εξακολουθεί να τιµά. Συστήνεται καταρχήν ως δάσκαλος. Συστήνεται ως δάσκαλος σκέτος, όχι συνταξιούχος, όπως το κάνουµε οι αφυπηρετήσαντες, αλλά ως δάσκαλος εσαεί. Όταν µάλιστα το συζητήσεις περισσότερο µαζί του, σε καθηλώνει µ’ εκείνο το παλιότερο απόφθεγµα: «µια φορά δάσκαλος, για πάντα δάσκαλος!». Αν χρειαστεί, συστήνεται και ως δηµοσιογράφος, καθώς κι ως ποιητής. Ποιητής είναι και το διαπιστώνεις όχι µόνο από τα πολυάριθµα βιβλία του αλλά και από την καθηµερινότητά του, από τον τρόπο που κινείται κι από τον τρόπο που µιλά. Το διαπιστώνεις κι από τα κλαδιά µυρωδάτου βασιλικού που έχει πάντα µαζί του, από τα φυτά που συντηρεί καλοκαίρι και χειµώνα, χαρίζοντάς κλαδιά τους σ’ όσους αγαπά και υπολήπτεται, επιβεβαιώνοντας τον τίτλο του δηµοσιεύµατός µας γι’ αυτόν. Το ριζίτικο όµως τραγούδι από το οποίο τον πήραµε έχει και συνέχεια, που µοιάζει να είναι φτιαγµένη έτσι που να τον περιγράφει ακριβώς: 

…βαρσάµοι και βασιλικοί, µ’ ουδέ καρεµφυλλάτα / µυρίζει εκειά που πορπατεί, µυρίζει εκειά που στέκει / µυρίζει εκειά που κάθεται, µυρίζει κι αν κοιµάται.

Η άλλη του ιδιότητα είναι εκείνη του δηµοσιογράφου, για την ακρίβεια εκείνη του επιφυλλιδογράφου. Αν αναρωτιέστε τι σηµαίνει ο όρος αυτός, έχετε δίκιο, εκτός κι αν είστε άνω των εξήντα ετών, όπως εγώ, οπότε είναι πιθανόν να γνωρίζετε τη σηµασία του, τότε που πολλοί άνθρωποι αγόραζαν την εφηµερίδα «Βήµα» για να διαβάσουν τις επιφυλλίδες της. Οι αναγνώστες που ίσως δεν τον γνωρίζουν από κοντά θ’ αναρωτηθούν πόσο καιρό εξασκεί την επιφυλλιδογραφία. Ο Βαγγέλης Κακατσάκης γράφει επιφυλλίδες στην εφηµερίδα «Χανιώτικα Νέα» από τα µέσα της δεκαετίας του 1970, ούτε λίγο ούτε πολύ δηλαδή, µισό αιώνα! 

Στο πρώτο του σχολείο στις Σροβλές με τα μαθητούδια του

Οι επιφυλλίδες του κατά καιρούς αλλάζουν υπέρτιτλο, προσπαθώντας να κρατηθούν όπως κι ο ίδιος άλλωστε, φρέσκες: «Κρητικές ρίζες», «Καθηµερινά», «Ένα βιβλίο την εβδοµάδα», «Παράλληλα και όχι µόνο», «Αυτός ο τόπος ο µικρός ο µέγας», «Ακροθιγώς» και «Εύφηµες µνείες». Εγώ πάντως τον γνώρισα µε δύο απ’ αυτούς: «Μια στάση εδώ, µια στάση εκεί» και «Στα πεταχτά». Μάλιστα µε τους τίτλους αυτούς κυκλοφορούν δύο βιβλία που περιλαµβάνουν επιλεγµένες εργασίες των ετών 2012 και 2017 αντίστοιχα. Και τα δύο αποτελούν εκδόσεις των «Χανιώτικων Νέων» κι έχω την τιµή να τα έχω στη βιβλιοθήκη µου και να τα χαίροµαι, µε τις όµορφες αφιερώσεις του συγγραφέα τους.

Εύλογα θα σκεφτεί κάποιος: για να συνεχίσει να γράφει κανείς µισό αιώνα, δύο τινά συµβαίνουν: είτε ότι αναµασά τα ίδια είτε ότι έχει πολλά να πει. Στην περίπτωσή µας έχει ισχύ το δεύτερο: ο Βαγγέλης Κακατσάκης έχει πολλά, ενδιαφέροντα και πάντα πρωτότυπα να πει. Και να τα πει µε όµορφο τρόπο, ποιητικά, παραµυθιακά. Ερανίζω εδώ µερικούς τίτλους επιφυλλίδων του: «Καρδιάς αρίφνητες ευκές», «Η οµορφιά θα σώσει τον κόσµο», «Χαίρε, Σταµάτη Αποστολάκη, Άρχοντα της Παιδείας!», «Μέσα στο βράχο σύναξα το γαίµα στάλα-στάλα», «Μάνα, σαν έρθουν οι φίλοι µου…», «Οι Ειρηναίοι της καρδιάς µας», «Τα παιδιά και τα πουλιά». 

Η σηµερινή µου λοιπόν «εύφηµη µνεία», για να δανειστώ απ’ αυτόν την έκφραση που πάει να ξεχαστεί, αναφέρεται σ’ έναν άνθρωπο που γεννήθηκε το 1948 στο Νίππος, ένα από τα πιο πράσινα χωριά του Αποκόρωνα. Παρότι καταγόµενος από αγροτική οικογένεια όχι εύπορη, κατάφερε να σπουδάσει στην Μαράσλειο Παιδαγωγική Ακαδηµία στην Αθήνα και στη συνέχεια στην Πάντειο Σχολή (σήµερα Πανεπιστήµιο).

Για µια τριετία εργάστηκε στα ιδρύµατα του Ειρηναίου Γαλανάκη στο Καστέλι, που αποδείχτηκαν το τρίτο «πανεπιστήµιο» της ζωής του, όπως φαίνεται και από τις συχνές αναφορές του στον µακαριστό µητροπολίτη. Εργάστηκε 36 συναπτά έτη ως δάσκαλος, ενώ ενδιάµεσα φρόντισε να φοιτήσει και στη µετεκπαίδευση των εκπαιδευτικών. Παράλληλα για δύο δεκαετίες ασχολήθηκε ενεργά µε τον συνδικαλισµό. Πλην όµως των παραπάνω σπουδών, είχε το χάρισµα του «δασκαλικιού», όπως µαρτυρούν οι µαθητές του κι όπως το έχω διαπιστώσει πολλές φορές κι ο ίδιος. 

Το έτος 2015 διοργανώσαµε µε τη Σχολική Σύµβουλο Μαρία Μπαδιεριτάκη τη διηµερίδα «Η Κρήτη και ο πολιτισµός της στην πρωτοβάθµια εκπαίδευση», την οποία παρακολούθησαν περισσότεροι από 500 δάσκαλοι και νηπιαγωγοί, σε Χανιά και Ρέθυµνο. Εκεί είχαµε την τιµή να καλέσουµε µεταξύ άλλων για εισηγήσεις τέσσερις παλαίµαχους εκπαιδευτικούς, τον «αθό της δασκαλοσύνης τω Χανιώ», όπως το διατύπωσε εύστοχα ένας από τους παρευρισκόµενους: τον Σταµάτη Αποστολάκη, τον Βασίλη Χαρωνίτη, τον Τάσο Κόλλια και τον Βαγγέλη Κακατσάκη. Το θέµα της εισήγησής του ήταν «Κουβέντα µ’ ένα ήρωα. Η ιστορία µιας ιστορίας και άλλα τινά». Μας διηγήθηκε το πόσο πρωτότυπα είχαν γιορτάσει µε τα µαθητούδια του στα πρώτα χρόνια της καριέρας του την επέτειο της Μάχης της Κρήτης σ’ ένα µικρό χωριό, στην εσχατιά του νησιού. Υπήρξε µία από τις ευτυχέστερες στιγµές της δικής µου καριέρας αυτή, κατά την οποία είχα την ευκαιρία να τον απολαύσω. 

Ας δούµε όµως τώρα κάποιους τίτλους βιβλίων του: «Καζοβάρ» (ποίηση, Φιλιππότης 1987 και επανέκδοση Πυξίδα της Πόλης 2014), «Όταν γίνεις ποίηµα» (ποίηση, Πυξίδα της Πόλης 2013), «Τα γράµµατα της Παναγίας» (ποίηση, Ιερά Μητρόπολη Κισάµου και Σελίνου 2013), «Όπως το ψωµί» (ποίηση, Πυξίδα της Πόλης 2018), «Τα χελιδόνια του µοναχού» (ποίηση, ιδιωτική έκδοση 2020), «Ιχνηλατώντας» (ποίηση, ιδιωτική έκδοση 2021), «Πότες θα κάµει ξαστεριά» (Χανιώτικα Νέα 2021). Σ’ αυτά θα πρέπει να προστεθούν τα προαναφερθέντα δύο βιβλία που προανέφερα, µε τις επιφυλλίδες του. 

Τα Χανιά είναι τυχερά που έχουν στο δυναµικό τους τον Βαγγέλη Κακατσάκη να τα ζωντανεύει στον χώρο του Τύπου και του Πολιτισµού εν γένει. ∆εν είναι µόνο αυτά που ανέφερα παραπάνω, είναι και που τα στόλισε µε ραδιοφωνικές εκποµπές στο «Ράδιο Μαρτυρία» και στο «Ράδιο Παρατηρητής». Είναι και που κόσµησε τα περισσότερα στην πόλη επιτελεία παρουσιάσεων βιβλίων κι άλλων πολιτιστικών εκδηλώσεων, διευθύνοντας µε λίγα λόγια αλλά πάντα ουσιαστικά, πρωτότυπα και γλαφυρά. Είναι ακόµα που δεν νοείται εκδήλωση στον Αποκόρωνα χωρίς αυτόν.

Κι είναι και που κάθε Σάββατο στο ένθετο «διαδροµές» διατηρεί µια ολόκληρη σελίδα, µε τον τίτλο «Παιδότοπος», στον οποίο παρουσιάζει εδώ και πολλές δεκαετίες αυθεντικό µαθητικό λόγο. Ίσως να είναι η µοναδική σελίδα στον ελληνικό τύπο που σε εβδοµαδιαία βάση προβάλει τα επιτεύγµατα των µαθητών και των σχολείων τους, και µάλιστα µε εξαιρετική εικονογράφηση και σελιδοποίηση.

Οπωσδήποτε η προσφορά του Βαγγέλη Κακατσάκη είναι µεγάλη, αν µάλιστα αναλογιστεί κανείς ότι πλην των παραπάνω και άλλων πολλών, φροντίζει να διατηρεί έναν εξαιρετικό ιστότοπο (https://petaxta.blogspot.com), στον οποίο αναρτά τα δηµοσιεύµατά του και τα οποία όπως µετρώ πρόχειρα ξεπερνούν τα 6.000! 

Ο αθός της Δασκαλοσύνης στα Χανιά 

Όταν το 2012 βρέθηκα στα Χανιά ως σχολικός σύµβουλος, είχα ν’ αντιµετωπίσω επιφυλάξεις και ψυχρότητα, σαν ξένος που εκλήφθηκα. Θεωρήθηκα. «ξενοµπάτης», κι ας είχα ξεκινήσει την καριέρα µου από εκεί (∆ηµοτικό Σχολείο Μελιδονίου Αποκορώνου), κι ας είχα υπηρετήσει στη Σούδα τη στρατιωτική µου θητεία, κι ας υπηρέτησα τα τελευταία τριάµισι χρόνια της καριέρας µου τρέχοντας από τα Χανιά στον Αποκόρωνα κι από εκεί στα Σφακιά. Οφείλω να σηµειώσω ότι πέντε ήταν οι άνθρωποι που µε στήριξαν βήµατά µου, που µε ενθάρρυναν, που µου έδωσαν φτερά: ο Αντώνης Πλυµάκης, ο Σταµάτης Αποστολάκης, ο Βασίλης Χαρωνίτης, ο Χρήστος Χουλιόπουλος κι ο Βαγγέλης Κακατσάκης. Με τον οποίο, όπως και µ’ όλους, «µια φορά φίλος, για πάντα φίλος»!

Να είσαι καλά, άρχοντα της δασκαλοσύνης. Να ξαναβάλεις µπροστά τα δηµοσιεύµατά σου. Να είσαι καλά, να προσφέρεις στον πολιτισµό και να µυρίζεις πάντα φρονιµάδα, σαν τους βασιλικούς σου.

Και «να κουνάς Γέρω ∆άσκαλε στην αιωνιότητα/ το µαντήλι της ∆ασκαλοσύνης./ Να πέφτουν τα χνούδια της νύχτας./ Να τραγουδούν το φως τα πουλιά»!

*Ο Χάρης Στρατιδάκης είναι ∆ρ. Παιδαγωγικής-Ιστορικός Ερευνητής-Συγγραφέας 

(Χανιώτικα νέα, Παρασκευή, 6 Φεβρουαρίου 2026)

https://www.haniotika-nea.gr/myrizoyn-oi-vasilikoi-yrizoyn-ki-oi-varsa-oi-skiagrafontas-ton-vaggeli-kakatsaki/

ΔΙΑΦΟΡΑ

ΕΥΔΟΚΙΑ ΣΚΟΡΔΑΛΑ - ΚΑΚΑΤΣΑΚΗ ΚΑΙ ΒΑΓΓΕΛΗΣ ΚΑΚΑΤΣΑΚΗΣ


Γράφει η Καίτη Αλεξη*
Έτσι είναι κι έτσι θα τους αναφέρω εδώ, ως μία δυάδα αδιαίρετη, που δεσπόζει στα πνευματικά πράγματα της πόλης και πέραν αυτής. Δύο ευαίσθητοι, σκεπτόμενοι, προικισμένοι άνθρωποι, που πορευόμενοι στα χρόνια της νιότης ανακαλύπτοντας τη ζωή, τα βήματά τους συναντήθηκαν και κοντοστάθηκαν. (ΦΩΤΟ) Εδωσαν τα χέρια και προχωρούν ξέροντας πως «οι άνθρωποι είναι Αγγελοι με ένα φτερό, θα πετάξουν μόνο όταν αγκαλιαστούν». Απ’ αυτή τη συμπόρευση βγήκαν καρποί θεσπέσιοι και όπως λέει ο Paulo Coelho τα δέντρα τα κρίνουμε από τους καρπούς. Και οι δύο έχουν κατακτήσει την ουσία της ζωής. Αλλωστε τα απλά πράγματα είναι τα πιο ασυνήθιστα και μόνο οι σοφοί τα διακρίνουν.
Οι δύο λοιπόν ξεχωριστοί κι αγαπητοί αυτοί άνθρωποι, είχαν την καλοσύνη να μου αφιερώσουν δύο τόμους παλαιότερων πνευματικών εργασιών τους, πολύτιμων για μένα. Αλλωστε, το πνεύμα που καταγράφεται για να μείνει δεν είναι ένδυμα που περνά η μόδα του, είναι ένδυμα ψυχής που βρέχει και αρδεύει ψυχές.
Πρόκειται για τον δεύτερο τόμο ποίησης των ασθενών του Νοσοκομείου Ψυχικών Παθήσεων Χανίων, που επιμελήθηκε η ποιήτρια και σπουδαία παραμυθού κα Ευδοκία Σκορδαλά – Κακατσάκη. Μα τι λιγότερο θα περίμενε κάποιος από μια κυρία που δεν έχει μόνο το όνομα έχει και χάρη.
Ευδοκία! Της δόθηκε προφητικά και εύστοχα. Και ευφυής καθώς είναι, έδεσε άρρηκτα το όνομα με τη ζωή της.
Ο κ. Βαγγέλης Κακατσάκης, δάσκαλος, συγγραφέας, ποιητής και δημοσιογράφος, δημιουργικός κι ακούραστος σκαπανέας του πνεύματος.
Προσκεκλημένος στην εκπομπή μου στο Ραδιόφωνο “Μαρτυρία”, χάρηκα τις αφηγήσεις του, έχει ένα χαριτωμένο τρόπο να μιλά λες και οι λέξεις του γελούν…
Σ’ εκείνη την εκπομπή, είχε την καλοσύνη να μου αφιερώσει την ποιητική του συλλογή “ΚΑΖΟΒΑΡ”. Διαβάζοντας ή καλύτερα μελετώντας την “ΚΑΖΟΒΑΡ” δεν χρειάστηκε ν’ αναρωτηθώ η “ΚΑΖΟΒΑΡ” τι σημαίνει.
Ούτε ότι ο Βαγγέλης Κακατσάκης είναι μιας ιδιαίτερης στόφας ποιητής.
Με μια ξεκάθαρη ματιά στα πράγματα, με έντονο το αίσθημα ελευθερίας και δικαιοσύνης, με εσωτερικές συγκρούσεις που καταγράφονται αριστοτεχνικά στην ποίησή του και διαφαίνονται όταν σε στιγμές έντονης φόρτισης το πάει κρεσέντο κι άλλοτε μια άνευ ορίων αισιοδοξία, διαπιστώνεις να καταλαγιάζει την τρικυμία. Δε θέλει να χαθεί η ελπίδα και κάπου – κάπου ζωγραφίζει ένα ουράνιο τόξο, που φευ διαλύεται με την πρώτη στη διαπασών κραυγή του ευαίσθητου ποιητή.
Βέβαια, δεν είναι εύκολο να τελειώσεις με τον πολυμήχανο του λόγου Βαγγέλη Κακατσάκη, ο οποίος “Στα πεταχτά”, μάς λέει με χιούμορ πιο σοβαρά πράγματα.
Είναι τεχνίτης του λόγου· τελεία και παύλα.

Χανιώτικα νέα (16.07.2018)

http://www.haniotika-nea.gr/evdokia-skordala-kakatsaki-vangelis-kakatsakis/

ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ

Έναρξη Β’ Παγκοσμίου Συνεδρίου Αποκορωνιωτών και αποκαλυπτήρια ανδριάντα μητροπολίτου Ειρηναίου Γαλανάκη

http://eparxiakofos.gr/enarxi-v-pagkosmiou-sinedriou-apokoronioton-ke-apokaliptiria-andrianta-mitropolitou-irineou-galanaki/

Προεξάρχοντος του αρχιεπισκόπου Κρήτης κ. Ειρηναίου τελέσθηκε το απόγευμα της Πέμπτης στο Ινστιτούτο Επαρχιακού Τύπου ( Ίδρυμα Αγία Σοφία ) στους Άγιους Πάντες Αποκορώνου Αγιασμός για την έναρξη των εργασιών του Β” Παγκοσμίου Συνεδρίου Αποκορωνιωτών, ενώ αμέσως μετά σε κλίμα συγκίνησης μπροστά στον ανδριάντα του αείμνηστου μητροπολίτη Ειρηναίου Γαλανάκη, ακολούθησαν   επιμνημόσυνη δέηση, αποκαλυπτήρια μνημείου, καταθέσεις στεφάνων,  τήρηση ενός λεπτού σιγής και  ψάλθηκε απ’ όλους ο Εθνικός Ύμνος.  

Στο Συνέδριο παραβρέθηκαν επίσης  οι μητροπολίτες Κισάμου και Σελίνου κ. Αμφιλόχιος, Κυδωνίας και Αποκορώνου κ. Δαμασκηνός  με πλειάδα άλλων κληρικών. Το «παρών» έδωσαν η βουλευτής Χανίων κα Βάλια Βαγιωνάκη, ο περιφερειάρχης Κρήτης κ. Σταύρος Αρναουτάκης, οι θεματικοί αντιπεριφερειάρχες Κρήτης κ. Νίκος Καλογερής και Δημήτρης Μιχελογιάννης, ο πρώην αντιπρόεδρος της Βουλής  κ. Χρήστος Μαρκογιαννάκης, ο δήμαρχος Αποκορώνου κ. Χαράλαμπος Κουκιανάκης, αντιδήμαρχοι, δημοτικοί και περιφερειακοί σύμβουλοι, ο δήμαρχος Σφακίων κ. Γιάννης Ζερβός,  ο Γενικός Διευθυντής του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών και Μελετών «Ελευθέριος Κ. Βενιζέλος» κ. Νίκος Παπαδάκης, εκπρόσωποι φορέων, συλλόγων κ.ά.    

 Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΚΑΙ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΤΟΥ ΑΠΟΚΟΡΩΝΑ

Επίκεντρο του Β’ Παγκοσμίου Συνεδρίου Αποκορωνιωτών η ιστορία και  το μέλλον της πρώην επαρχίας και σήμερα Δήμου Αποκορώνου. Η εναρκτήρια συνεδρίαση άρχισε έχοντας στο προεδρείο τον  καταξιωμένο Αποκορωνιώτη συνταξιούχο δάσκαλο και λογοτέχνη Βαγγέλη Κακατσάκη που έκανε το καλωσόρισμα στους παρευρισκόμενους και είχε όλο τον συντονισμό της συνεδρίασης, αρχίζοντας ως εξής: «Kαλώς εσμίξαμε στον Αποκόρωνα στην πάλαι ποτέ αλλά και νυν και αει ένδοξη επαρχία των Αποκορώνων που εκτείνεται από την Αρχαία Απτέρα μέχρι την Ασή Γωνιά και από την Δραπανοκεφάλα μέχρι του Θε τον κήπο.  Καλώς εσμίξαμε σε τούτον τον χώρο στον οποίο ο παππούς δημιούργησε, στη μνήμη της μητέρας του Σοφίας ένα Ίδρυμα πίστης, ελπίδας και αγάπης. Ένα Ίδρυμα που εξακολουθεί να λειτουργεί και να λειτουργείται, και όπου ένας άλλος Αποκορωνιώτης, ο Τζιτζιφιανός στην καταγωγή Γιάννης Εμμανουήλ Γαρεδάκης ανακαινίζοντας το εκ βάθρων, ίδρυσε, λειτουργώντας ως Πρόεδρος του Συνδέσμου Περιφερειακών Εφημερίδων Ελλάδος, το μοναδικό στο είδος του Ινστιτούτο Τύπου, που αποτελεί εξ αδιανέμητου πλούτο για όλη την Κρήτη μα και για όλη την Ελλάδα». Δίπλα στον κ. Κακατσάκη ήταν ένας άλλος Αποκορωνιώτης συνταξιούχος δάσκαλος και αυτός ο κ. Πέτρος Πανηγυράκης.  

ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΥΣ ΑΠΗΥΘΥΝΑΝ:

1. Ο Αρχιεπίσκοπος Κρήτης κ. Ειρηναίος τόνισε: « Είναι πολύ σημαντικό όλη η επαρχία να λέει τι κάνουμε, που πάμε, πως πάμε και χαιρετίζω και συγχαίρω όλους τους οργανωτές του Συνεδρίου οι οποίοι είναι αξιέπαινοι γι’ αυτό το οποίο έχουν κάνει. Δεν μπορώ να μην αναφερθώ στον σεπτό πολυσέβαστο δάσκαλο, καθηγητή, Ιεράρχη για οτιδήποτε έχει προσφέρει σε όλο τον κόσμο, στην επαρχία του, την Κρήτη και στον Αποκόρωνα ιδιαιτέρως. Αισθάνομαι πάντα μεγάλο δέος όταν βλέπω, όταν ακούω το πρόσωπό του, το όνομά του. Χαίρω πάρα πολύ που τιμήθηκε σήμερα. Βλέπουμε τον ανδριάντα του και σίγουρα χωρίς εκείνον δεν θα υπήρχαμε εμείς σήμερα εδώ αυτή την ώρα. Επειδή δεν θέλω να καθυστερήσω το Συνέδριο, ενώ έχω πολλά να πω, εύχομαι καλή επιτυχία και συγχαρητήρια σε όλους που ήρθατε από οπουδήποτε ευρίσκεστε…».   
2. Από την πλευρά του ο μητροπολίτης Κυδωνίας και Αποκορώνου κ. Δαμασκηνός τόνισε: «Η επαρχία Αποκορώνου είναι μια περιοχή ιδιαίτερα ευνοούμενη από πλευράς θέσης, εναλλαγής τοπίου φυσικού και ανθρωπογενούς περιβάλλοντος μορφής και διατήρησης της πολιτιστικής κληρονομιάς. Λόγω της θέσης της από την Αρχαιότητα γνώρισε σε όλες τις περιόδους μεγάλη ακμή λόγω της στρατηγικής της σημασίας προσέλκυσε το ενδιαφέρον κατοίκων και κατακτητών. Κατοικήθηκε τουλάχιστον από τα νεολιθικά χρόνια όπως δηλώνουν τα αρχαιολογικά ευρήματα, ίχνη της ανθρώπινης παρουσίας τεκμήρια αδιάψευστα της αδιάκοπης οικιστικής και πολιτιστικής συνέχειας…».
3. Η βουλευτής Χανίων κα Βάλια Βαγιωνάκη εκπροσωπώντας τον πρόεδρο της Βουλής κ. Βούτση, αφού μετέφερε τον χαιρετισμό του υπογράμμισε ότι « Τριάντα χρόνια μετά το Α’ Συνέδριο, τη στιγμή που η χώρα κάνει σταθερά βήματα εξόδου από αυτήν την μεγάλη κρίση και που η κουβέντα για παραγωγική ανασυγκρότηση, δίκαιη ανάπτυξη και αξιοποίηση των τοπικών δυνατοτήτων έχει φουντώσει, ένα ακόμα Παγκόσμιο Συνέδριο των απανταχού Αποκορωνιωτών έρχεται να εμπλουτίσει αυτόν τον διάλογο. Συνεπώς το χρονικό σημείο διεξαγωγής του Συνεδρίου είναι ιδανικό, η συμμετοχή πολλών καταξιωμένων επιστημόνων είναι εντυπωσιακή, το πρόγραμμα καλύπτει μια σειρά από τομείς, η συμμετοχή και το ενδιαφέρον του κόσμου είναι μεγάλο, όμως, φοβούμαι ότι στην άκρη του μυαλού όλων βρίσκεται η αγωνία τα αποτελέσματα του Συνεδρίου να αξιοποιηθούν και η επόμενη Παγκόσμια συνάντηση να μην χρειαστεί να περάσουν πάλι 30 χρόνια για να πραγματοποιηθεί» για ν καταλήξει επισημαίνοντας: « Ως βουλευτή Αποκορωνιώτισσα θέλω να δεσμευτώ ενώπιό σας ότι θα μελετήσω προσεκτικά τα υλικά του Συνεδρίου και θα συμβάλλω στο μέτρο των δυνάμεών μου για την υλοποίηση των αποφάσεων του».  
4. Ο Περιφερειάρχης Κρήτης κ. Σταύρος Αρναουτάκης στην καταβαλλόμενη πολύχρονη προσπάθεια του ν’ αντιληφθούν όλοι οι κάτοικοι του νησιού πώς πρέπει να είναι ενωμένοι, τίμησε με την παρουσία του το Β’ Παγκόσμιο Συνέδριο, τονίζοντας, μεταξύ άλλων, τα εξής: «Είναι ιδιαίτερα σημαντικό ότι γίνεται εδώ στον Αποκόρωνα το Β’ Παγκόσμιο Αναπτυξιακό Συνέδριο και πρέπει να πω ότι με όλους τους φορείς και με τον δήμαρχο, έχουμε μια εξαίρετη συνεργασία για όλα τα θέματα της περιοχής και μέσα από τη συνεργασία και τη συνέργεια μπορούμε να πετύχουμε τους στόχους τους οποίους βάζουμε κατά καιρούς. Σημαντικά έργα που είναι σε εξέλιξη στον Αποκόρωνα αφορούν τον βιολογικό καθαρισμό της Γεωργιούπολης, έργα υποδομών, ύδρευσης και αγροτικής οδοποιίας. Πολύ σύντομα θα εγκριθεί και από το υπουργείο η μελέτη για την οδική ασφάλεια έντεκα (11) χιλιομέτρων εδώ στην περιοχή που μέχρι να γίνει ο βόρειος οδικός άξονας θα μπορεί να έχει μια μεγάλη και σημαντική βελτίωση το τμήμα αυτό. Όλοι μαζί συνεργαζόμαστε για ένα καλύτερο αύριο για τον τόπο και το νησί μας γενικότερα. Μέσα από την ενότητα η Κρήτη έχει αποδείξει ότι μπορεί. Και μπορούμε και θέλουμε». Ο ίδιος στη συνέχεια απευθυνόμενος στους απανταχού ευρισκόμενους Κρητικούς, επεσήμανε ότι « εσείς που ζείτε στο εξωτερικό αποτελείται τους καλύτερους πρεσβευτές για το νησί μας», για να τελειώσει συγχαίροντας τους διοργανωτές για όλη αυτή την πρωτοβουλία».  
5. Ο δήμαρχος Αποκορώνου κ. Χαράλαμπος Κουκιανάκης σημείωσε ότι «είμαι πανευτυχής ως δήμαρχος που σήμερα χαιρετίζω το Β’ Παγκόσμιο Συνέδριο Αποκορωνιωτών, ένα Συνέδριο ορόσημο για τον Αποκόρωνα το οποίο πραγματοποιείται ξανά μετά από 30 χρόνια. Είμαι περήφανος διότι ενωμένοι όλοι οι φορείς του Αποκόρωνα σήμερα στρώνουμε το δικό μας δυνατό μέλλον από τα Κέντρα εξουσίας ότι ο Αποκόρωνας είναι δυνατός, ενωμένος και διεκδικητικός. Ένα Συνέδριο, επαναλαμβάνω, ορόσημο διότι θα στείλει ένα μήνυμα αισιοδοξίας και ελπιδοφόρο που έρχεται και υλοποιείται διά μέσω της δημοτικής Αρχής δίνοντας έτσι τη δυνατότητα να αναδείξει το όραμα της στη μεθόδευση της πτώχευση της και που οραματίζεται να οδηγήσει τον Αποκόρωνα. Παράλληλα, όμως, να απορροφήσει και όλες εκείνες τις δημιουργικές, ρεαλιστικές απόψεις και προτάσεις που θα την βοηθήσουν προς την κατεύθυνση αυτή».

Εκπρόσωπος του Ινστιτούτου Επαρχιακού Τύπου ο καθηγητής κ. Αντώνης Σκαμνάκης, επεσήμανε τα εξής: «Είναι μια σημαντική μέρα για τον Αποκόρωνα το Β’ Παγκόσμιο Συνέδριο ως σημαντικό θεσμός. Το περιεχόμενο του Συνεδρίου είναι αναπτυξιακό και πιστεύουμε ότι θα συμβάλει πολύ στην περαιτέρω πορεία του τόπου. Αυτός ο τόπος είναι όμορφος, είναι πράσινος, πρέπει να διατηρήσουμε και τον πληθυσμό μας και την κουλτούρα μας…».  

«Ως Πρόεδρος της Ομοσπονδίας Σωματείων Αποκορώνου, αλλά και ως ένας διοργανωτής εκ των 4 του Συνεδρίου » υπογραμμίζει ο κ. Γιάννης Τερεζάκης για να συνεχίσει τονίζοντας ότι « και εδώ να ευχαριστήσω τους συνδιοργανωτές – χαιρετίζοντας την έναρξη του Συνεδρίου θέλω να δώσω τις ευχές μου για επιτυχία του κατ’ αρχήν και κατά δεύτερο λόγο σε υλοποίηση των αποτελεσμάτων του και των προτάσεων που θα κατατεθούν για το καλό του Αποκόρωνα».

Συγκινητικά τα λόγια του κ. Μιχάλη Γαλανάκη, ανιψιού του αείμνηστου παππού, στην αναφορά του βιογραφικού του λέγοντας ότι « στον ίδιο χώρο δημιούργησες το ομώνυμο φιλανθρωπικό ‘Iδρυμα χαρίζοντας το στους Αποκορωνιώτες, Έτσι εκπλήρωσες ένα χρέος στη γενέτειρα γη όπως ακριβώς σου είχε ζητήσει η μητέρα σου κάποτε στην Κίσαμο όταν καμάρωνε για τα έργα σου εκεί, λέγοντάς σου: “Κάνε παιδί μου και πράμα για τον Αποκόρωνα”. Σε αυτόν τον ευλογημένο τόπο που ερχόσουν τα Καλοκαίρια για δημιουργική ανάπαυση τα δύσκολα χρόνια της ξενιτιάς ως μητροπολίτης Γερμανίας φροντίζοντας τα καρποφόρα δένδρα, τον κήπο, το αμπέλι κτίζοντας ξερολιθιές και μετατρέποντας τις χαλέπες σ’ έναν μικρό παράδεισο μαζί με τα αδέρφια και τα ανίψια σου διδάσκοντάς μας ότι τα αγαθά κώπης κτώνται, Σε αυτόν ακριβώς τον χώρο στις 29 Αυγούστου 1980 μπροστά στα έκπληκτα εφηβικά μου μάτια διαδραματίστηκε ένα από τα σημαντικότερα εκκλησιαστικά γεγονότα όταν μια παρέα  τολμηρών Κισαμιτών έκαναν μια σύγχρονη εκκλησιαστική επανάσταση απάγοντας τον αγαπημένο τους επίσκοπο  και εγκαθιστώντας τον στο Καστέλι Κισάμου. Κι έτσι εκπλήρωσαν το καθολικό αίτημα δύο επαρχιών, να έχω νοστιμένα αυτόν που ενσάρκωνε μια ζωντανή σύγχρονη εκκλησία παρακάμπτοντας τα πολιτικά και αρχιερατικά κατεστημένα της εποχής. Αυτός ο τόπος έγινε το ησυχαστήριο σου. Εδώ προσήλθαν απλοί και ταπεινοί άνθρωποι, προύχοντες  και γραμματισμένοι να ακούσουν τη συμβουλή σου και να πάρουν την ευχή σου. Εδώ ξανασυνάντησες τον αγαπημένο σου Ναζωραίο, εμπνεύστηκες απ’ τη βιωματική ζωή  μαζί του και στην έγραψε στις μυστικές σου προσευχές και τους υπέροχους στοχασμούς σου. Διαισθάνομαι ότι η Αγιασμένη σου ψυχή θα προτιμούσε να σε μιμηθούμε από το να σου στήνουμε προτομές και ανδριάντες. Σε αυτόν τον χώρο τώρα πια η ασκητική μορφή σου όπως την εμπνεύστηκε και τη δημιούργησε ο καταξιωμένος γλύπτης κ. Αντώνης Παυλάκης θα μας παρακολουθεί, θα μας προσέχει, θα μας διδάσκει, θα μας καθοδηγεί και θα ευλογεί το Συνέδριό μας».

ΑΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ Α’ ΣΥΝΕΔΡΙΟΥ

Απολογισμό του Ά Παγκοσμίου Συνεδρίου Αποκορωνιωτών του 1987, έγινε από τον Γενικό Διευθυντή του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών και Μελετών «Ελευθέριος Κ. Βενιζέλος» κ. Νίκο Παπαδάκη ο οποίος μεταξύ άλλων υπογράμμισε: «Γυρίζουμε στο μακρινό 1987 για ν’ αναπολήσουμε κείνο το Συνέδριο που χάραξε μία γραμμή και μία πορεία προς μία αλλαγή προς το καλύτερο. Μία αλλαγή που ήταν ένα όραμα του παππού και που υπήρξε πράγματι μια εντυπωσιακή εκδήλωση υψηλού πνευματικού πολιτιστικού και αναπτυξιακού επιπέδου από απόψεως αριθμού συνέδρων, παρατηρητών, προσκεκλημένων και ανακοινώσεων ίσως το μεγαλύτερο επιστημονικό και πνευματικό γεγονός που είχε ζήσει μέχρι τότε η επαρχία μας αφού στο Συνέδριο αυτό έλαβαν μέρος περισσότεροι από χίλιοι σύνεδροι, παρατηρητές και προσκεκλημένοι».  

Η ιδέα της συγκλίσεως του Συνεδρίου έχει χρονική αφετηρία τον Αύγουστο του 1982 με πρωτοβουλία του τότε μητροπολίτη Κυδωνίας και Αποκορώνου και νυν Αρχιεπισκόπου Κρήτης Ειρηναίου Αθανασιάδη».

Ο ίδιος συνεχίζοντας σημείωσε ότι « στο Συνέδριο η συμμετοχή ήταν εντυπωσιακή και οι εκπροσωπήσεις από όλο τον κόσμο αξιόλογες, δεδομένου ότι εκτός των πολιτικών και δημοτικών αρχών παρέστη σημαντική μερίδα του επιχειρηματικού, πνευματικού και καλλιτεχνικού κόσμου του Αποκόρωνα. Επίσης παρέστησαν οι εκπρόσωποι Κρητικών Σωματείων του Εξωτερικού όπως: Οι Πρόεδροι της Παγκρητικής Αμερικής, της Ομοσπονδίας Κρητικών Συλλόγων Γερμανίας, της Ελληνικής Κοινότητας Ν. Αφρικής, της Μελβούρνης κλπ.

Την κήρυξη της έναρξης των εργασιών του Συνεδρίου έκανε ο αείμνηστος Ιεράρχης και πρόεδρος της οργανωτικής Επιτροπής του Συνεδρίου Ειρηναίος Γαλανάκης, ο οποίος με τον επιγραμματικό του λόγο έθεσε τους στόχους του Συνεδρίου: «το Συνέδριο» είπε «φιλοδοξεί να συντελέσει στη συνάντηση και γνωριμία των απανταχού Αποκορωνιωτών και στη μελέτη και συστράτευση των ηθικών και υλικών δυνάμεων της επαρχίας μας για την οικονομική και πνευματική της ανάπτυξη».    

Γιάννης και Ηλίας Κάκανος