ΠΑΙΔΟΤΟΠΟΣ

MAΘΗΤΩΝ ΛΟΓΟΣ “ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ ΒΑΜΟΥ

ΣΤΟΝ ΤΣΙΒΑΡΑ, ΣΤΟΝ ΕΜΠΡΟΣΝΕΡΟ ΚΑΙ ΣΤΟ ΚΟΚΚΙΝΟ ΧΩΡΙΟ

Καλοί μου φίλοι, καλό Σαββατοκύριακο!

Σε τρία χωριά του Αποκόρωνα, στον Τσιβαρά, στον Εμπρόσνερο και στο Κόκκινο Χωριό, με ξεναγούς δύο μαθητές και μία μαθήτρια του Γυμνασίου Βάμου, ο Παιδότοπος σήμερα. Για μια γνωριμία με μια εικόνα στην εκκλησία της Παναγίας, που αποδίδεται στον Δ. Θεοτοκόπουλο, με τον περίφημο Πύργο του Αληδάκη και με τα υπάρχοντα πυροβολεία επί Γερμανικής Κατοχής, αντίστοιχα. Μαθήματα τοπικής ιστορίας τα κείμενα των δύο παιδιών που τα βρήκα στο τελευταίο τεύχος του περιοδικού “Μαθητών Λόγος” που κυκλοφόρησε τον Ιούνιο που μας πέρασε, με τη λήξη της σχολικής χρονιάς. Ναι, για το γνωστό, στους αναγνώστες της στήλης, υπέροχο μαθητικό περιοδικό που κυκλοφορεί εδώ και 15 χρόνια πρόκειται. Για το περιοδικό που κανείς κορωνοϊός δεν το εμπόδισε να κυκλοφορήσει – κι εφέτος- “Η εξ αποστάσεως εκπαίδευση, μια πραξη εθελοντισμού και η νέα καθημερινότητα στο Γυμνάσιο Βάμου” ο τίτλος του πρώτου κειμένου του που φιλοξενήθηκε στη στήλη, το Σάββατο 11 Ιουλίου. Και για να ευχηθώ “Καλή συνέχεια” στον “Μαθητών Λόγο”, επανέρχομαι σήμερα. Και για να στείλω έναν ευχαριστήριο χαιρετισμό, ως παλιός μαθητής του Γυμνασίου Βάμου, στη διευθύντρια του σχολείου Αικατερίνη Γκαγκαδέλη που βγαίνει στη σύνταξη….
Σας χαιρετώ με αγάπη όλους!
Βαγγέλης Θ. Κακατσάκης
δάσκαλος

Ο  ΠΥΡΓΟΣ ΤΟΥ ΑΛΗΔΑΚΗ

 Ο πύργος του Αληδάκη είναι ένα επιβλητικό κτίσμα το οποίο βρίσκεται  στον Εμπρόσνερο του Δήμου Αποκορώνου.Σύμφωνα με πληροφορίες κτίστηκε από τους Ενετούς και αργότερα ανακατασκευάστηκε από τους Τούρκους. Ήταν κτισμένο στην πλεονεκτικότερη θέση του χωριού έξω από την γειτονιά Μεσοχώρι και έχει θέα όλο τον Αποκόρωνα μέχρι και το Ακρωτήρι. Αποτελείται από τέσσερις επιμήκεις και παράλληλα δομημένους θόλους. Χρησιμοποιήθηκε κατά την περίοδο της Τουρκοκρατίας σαν κατοικία και φρούριο από τον πλέον σκληρό Γενίτσαρο της εποχής εκείνης τον Ιμπραήμ Αληδάκη. Ο Αληδάκης  γεννήθηκε το 1720,με την εγκατάσταση του στον Εμπρόσνερο είχε καταχραστεί τεράστιες εκτάσεις των κάτοικων σε διάφορες  περιοχές. Το 1774 αφού τελείωσε η επανάσταση του Δασκαλογιάννη οι Σφακιανοί πληροφορήθηκαν ότι ο Αληδάκης προετοιμαζόταν και μετά από συνέλευση στα Ασκύφου αποφάσισαν  να χτυπήσουν αυτοί πρώτοι. Ξεκινούν από βραδύς και τα χαράματα πιάνουν στον ύπνο την φρουρά του Αληδάκη, επιτέθηκαν στον Πύργο και εξόντωσαν τον Γενίτσαρο και την φρουρά του. Τον Πύργο τον κληρονομούν οι απόγονοι του και καταπιέζουν τον υποδηλούμενο λαό.Αρκετά χρόνια πριν την επανάσταση του 1886 πρέπει να πουλήθηκε στον Πηρίνη γραμματικό του ο οποίος ήταν γραμματικός του  Αληδάκη.  Στις αρχές του 1900 χρησιμοποιώντας τον τοίχο της ανατολικής πλευράς προστέθηκε κτίσμα με κεραμοσκεπή όπου η οικογένεια της εγγονής του Πηρίνη και γύρω στα 1930 εγκαταλείπεται το κτίριο για οικογενειακούς λόγους. Από τότε παραμένει ακατοίκητο μέχρι τον Β΄ Παγκόσμιο πόλεμο όπου νοικιάστηκε σαν Αστυνομικός Σταθμός. Από το 1962  ο Πύργος  αποτελεί Ιστορικό Μνημείο. Έκτοτε η Αρχαιολογική Υπηρεσία έκανε κάποιες εργασίες αναστήλωσης παρακάμπτοντας τα γρανάζια της γραφειοκρατίας για την πλήρη αναστήλωση και αναπαλαίωση αυτού του μνημείου.

 

 

Καποκάκη Γεωργία,  Β2

 

 ΠΥΡΟΒΟΛΕΙΟ ΚΟΚΚΙΝΟΥ ΧΩΡΙΟΥ 

Προσθήκη λεζάντας

Στην ευρύτερη περιοχή του Κόκκινου Χωριού οι Γερμανοί κατακτητές, κατά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, προσπάθησαν να οργανώσουν την άμυνά τους απέναντι στους συμμάχους που τους αντιμάχονταν και την αντίσταση των ντόπιων  (εθνική αντίσταση). Η τοποθεσία που επιλέχτηκε για το σημαντικότερο πυροβολείο τους και την αποθήκευση των πυρομαχικών τους ήταν ο λόφος της Δραπανοκεφάλας γιατί από εκεί μπορούσαν να βλέπουν και να έχουν τον έλεγχο  της εισόδου του κόλπου της Σούδας, που ήταν ανέκαθεν το σπουδαιότερο λιμάνι της Κρήτης.

Για την κατασκευή αυτού του πολύ μεγάλου έργου, επιστρατεύτηκαν με τη βία οι κάτοικοι της Επαρχίας Αποκορώνου, δουλεύοντας κάτω από δύσκολες συνθήκες. Είχαν εγκαταστήσει και τελεφερίκ που μετέφερε τους στρατιώτες και τις προμήθειες στο πολυβολείο που ήταν στην κορυφή της Δραπανοκεφάλας, σε υψόμετρο 527μ.

Από τα πολυβολεία του Κόκκινου Χωριού χτυπήθηκε ο ΕΛΑΣ στην Παναγιά κατά τη διάρκεια της Μάχης των Κεραμιών, αλλά και η καμπάνα της εκκλησίας της Ευαγγελίστριας στο Φρε.

Το πιο εύκολα επισκέψιμο σημείο των Γερμανικών εγκαταστάσεων βρίσκεται πολύ κοντά στο ναό του Αγίου Γεωργίου στο Κόκκινο Χωριό, όπου υπάρχει επιτύμβια στήλη για όσους από την περιοχή έχασαν τη ζωή τους κατά τη διάρκεια της Γερμανικής Κατοχής. Μπορεί να δει κάποιος το σημείο που είχαν εγκαταστήσει τα τεράστια κανόνια και τη γιγάντια λαξευμένη γαλαρία που έχει πολλές διακλαδώσεις και πολλούς χώρους γραφείων, κοιτώνων, αποθηκών, κλπ.

 

Βρώτσος Παναγιώτης,Β1

 

ΜΙΑ ΕΙΚΟΝΑ ΤΟΥ ΘΕΟΤΟΚΟΠΟΥΛΟΥ ΣΤΟΝ ΤΣΙΒΑΡΑ

Ένα πολύτιμο εύρημα,  μια εικόνα  που φαίνεται να είναι πολύ παλιά βρίσκεται στον ναό της Παναγίας στον Τσιβαρά Αποκορώνου, εντόπισαν ερευνητές, που πιστεύουν ότι πιθανότατα είναι έργο του Δομίνικου Θεοτοκόπουλου. Πρόκειται για μία διπλή εικόνα της Παναγίας Οδηγήτριας και της Αγίας Αικατερίνης η οποία βρέθηκε κομμένη στη μέση.

Μετά από αρκετά χρόνια έρευνας, ανακοινώθηκε ότι η εικόνα της  Παναγίας της Οδηγήτριας μπορεί πιθανότατα να θεωρηθεί ως ένα από τα πρώτα έργα του Θεοτοκόπουλου, πριν αυτός φύγει από την Κρήτη.

Η εικόνα που βρισκόταν στην ποδιά του τέμπλου που είναι του 1880. Οι ειδικοί αναφέρουν ότι τα τεχνικά στοιχεία όσο και η τεχνοτροπία της εικόνας ταιριάζουν στο Δομίνικο Θεοτοκόπουλο.  Από την εικόνα είχε κοπεί το κάτω κομμάτι, όπου σίγουρα βρισκόταν η υπογραφή του καλλιτέχνη, προκειμένου να  χωρέσει στο τέμπλο.

Τα παραπάνω στοιχεία προκύπτουν σύμφωνα με τις ανακοινώσεις του έφορου Βυζαντινών Αρχαιοτήτων Μιχάλη Ανδριανάκη, στο Συνέδριο για το Αρχαιολογικό Έργο της Κρήτης στο Ρέθυμνο.

 Οι ερευνητές δουλεύουν για την συντήρηση της εικόνας ενώ θα συνεχιστεί  και η εργαστηριακή έρευνα, για το τελικό πόρισμα.

 

Μαλινδρέτος Ιωάννης,  Β4

Χανιώτικα νέα (Σάββατο, 29.8.2020)

 

 

 

 

ΠΑΙΔΟΤΟΠΟΣ

ΜΑΘΗΤΩΝ ΛΟΓΟΣ ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ ΒΑΜΟΥ
Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΟΤΗΤΑ ΜΑΣ ΕΠΙ ΚΟΡΩΝΟΙΟΥ

Καλοί μου φίλοι,
καλό Σαββατοκύριακο!
Το πρώτο απ’ τα κείμενα που υπάρχουν στο φετινό τεύχος του γνωστού στους αναγνώστες της στήλης περιοδικού “Μαθητών Λόγος”, που επιμένει να κυκλοφορεί από το 2005, με τη λήξη κάθε σχολικής χρονιάς το “εμείς” των καθηγητών και των μαθητών του Γυμνασίου Βάμου, στον σημερινό Παιδότοπο.
Για ιστορικούς λόγους. Συν τους τίτλους όλων των θεμάτων, ωστόσο, που εμπεριέχονται σ’ αυτό και επιμένουν να φανερώνουν «τις απίστευτες δυνάμεις που κρύβουν τα παιδιά» κι έχουν χρέος ν’ αναδεικνύουν κάτω απ’ τις όποιες συνθήκες οι δάσκαλοί τους. Όπως η διευθύντρια του Γυμνασίου Βάμου Αικατερίνη Γκαγκαδέλη και οι συναδέλφισσές της Ειρήνη Καλαϊτζάκη, της Πληροφορικής και Πηνελόπη Αρκολάκη της Γαλλικής Φιλολογίας, που μαζί με τις μαθήτριες Δέσποινα Αντωνοπούλου, Ελένη Χαιρετάκη και Φαίη Χατζηαντωνίου ήταν η συντακτική επιτροπή της φετινής έκδοσης. Τι κι αν το σχολείο ήταν για δυο, τους πιο κρίσιμους και χρήσιμους μήνες, κλειστό;
«Αυτό δεν εμπόδισε την ομάδα να δουλέψει και να τελειώσει το έντυπό μας. Χαρείτε το μαζί μας, δεν θα χάσετε τον χρόνο σας, είμαι σίγουρη». Ο επίλογος απ’ τον πρόλογο της δ/ντριας του Σχολείου για το περιοδικό. Κι αν το χάρηκα και χάρηκα για το “πάλαι ποτέ” αλλά και νυν και αεί ένδοξο Γυμνάσιόν μας, κυρία Γυμνασιάρχις!

Σας χαιρετώ με αγάπη όλους!
Βαγγέλης Θ. Κακατσάκης
δάσκαλος

Η εξ αποστάσεως εκπαίδευση – μια πράξη εθελοντισμού – και… η νέα καθημερινότητα στο Γυμνάσιο Βάμου

«Το να μένουμε σπίτι είναι μια επανάσταση…..» ήταν τα λόγια αναισθησιολόγου από το Νοσοκομείο Αττικόν των Αθηνών σε συνέντευξη του.

Έτσι λοιπόν μένοντας στο σπίτι κάναμε μια επανάσταση και παράλληλα μια ηρωική  πράξη στηρίζοντας τις οικογένειές μας και την Ελλάδα.
Αυτή την ηρωική πράξη συνέχισαν και την πήγαν παρακάτω οι καθηγητές και οι μαθητές του Γυμνασίου μας .
«Μένουμε σπίτι… Δουλεύοντας» δίδαξαν στους μαθητές μας την εποχή εγκλεισμού λόγω της πανδημίας, με την συμμετοχή τους στην Ασύγχρονη Τηλεκπαίδευση  του Πανελλήνιου Σχολικού Δικτύου  και στη συνέχεια στην Σύγχρονη εξ αποστάσεως εκπαίδευση με τη χρήση της πλατφόρμας Webex Meetings.
To Υπουργείο Παιδείας μέσω των υπευθύνων της Cisco Webex, ενημέρωσε την υποστηρικτική ομάδα κάθε σχολείου. Στη συνέχεια μέσω τηλεδιασκέψεων ενημερώθηκαν οι καθηγητές, οι οποίοι πήραν τις τελικές αποφάσεις και εντός δύο ημερών (με αγώνα δρόμου) ξεκίνησε η τηλεκπαίδευση των μαθητών μας με ειδικό πρόγραμμα λόγω των περιστάσεων. Οι καθηγητές μας εκπαιδεύτηκαν σε κάτι καινούργιο πολύ γρήγορα γιατί ήθελαν πολύ,  μέσα από την καρδιά τους να έρθουν σε επαφή με τους μαθητές τους και να του στηρίξουν στις δύσκολες μέρες του εγκλεισμού, στην επαρχία.
Πραγματικά μας συγκίνησε η συμμετοχή των παιδιών στις ψηφιακές τάξεις (personal rooms) που δημιουργήθηκαν και η συμμετοχή των γονέων στο δύσκολο αυτό εγχείρημα με την βοήθεια της υποστηρικτικής ομάδας του σχολείου μας.
Οι καθηγητές μας στην αρχή έθεσαν τον εαυτό τους στη διάθεση των μαθητών και των γονέων για την υποστήριξη τους και στη συνέχεια ξεκίνησαν τις δραστηριότητες μάθησης με την σύγχρονη τηλεκπαίδευση (Webex Τηλεδιασκέψεις) παράλληλα και σε συνδυασμό με την ασύγχρονη (ΠΣΔ φυλλάδια εργασιών).
Παρά τις δυσκολίες του δικτύου, του εξοπλισμού που διαθέτουν οι μαθητές και των ψηφιακών γνώσεων, με τις αναλυτικές οδηγίες που τους απεστάλησαν η συντριπτική πλειοψηφία των μαθητών μας συμμετείχαν στις τηλεδιασκέψεις.
150 μαθητές κατά μέσο όρο συμμετείχαν σε 25-30 ψηφιακές τάξεις που λειτουργούσαν καθημερινά την περίοδο του εγκλεισμού.







Παράλληλα οι καθηγητές μας συνομιλούσαν μεταξύ τους για την ανατροφοδότηση του όλου εγχειρήματος προς την κατεύθυνση των βελτιώσεων της εξ αποστάσεως επικοινωνίας και την παροχή βοήθειας σε όλα τα μελών της σχολικής κοινότητας. (Προσπαθήσαμε να βοηθήσουμε δίνοντας τον εξοπλισμό που διαθέταμε σε μέλη της σχολικής κοινότητας που δεν είχαν, ή βοηθούσαμε με συγκεκριμένες υποδείξεις)
Αξίζουν συγχαρητήρια σε όλους τους καθηγητές μας για την εθελοντική αυτή δράση τους.
«Υπερέβαλαν εαυτόν» δουλεύοντας πολύ περισσότερες ώρες από τη καθημερινή απασχόληση τους στο σχολείο για τη προετοιμασία των ψηφιακών μαθημάτων.
Συγχαρητήρια αξίζουν και στους μαθητές μας για την προσπάθειά τους να ανταπεξέλθουν τις ψηφιακές δυσκολίες που πολλές φορές ήταν ανυπέρβλητες και να συναντήσουν τους αγαπημένους τους καθηγητές.
Χαιρόμαστε ιδιαίτερα γιατί μέσα σε τόσο αντίξοες συνθήκες λειτούργησε ανέλπιστα  καλά, ένα τόσο δύσκολο εγχείρημα σε  πρωτόγνωρες συνθήκες…
Γιατί… «ότι δεν μας σκοτώνει μας κάνει πιο δυνατούς»
Τώρα ήρθε η ώρα να επανέλθουμε σταδιακά στην καθημερινότητα που είχαμε πριν την πανδημία. Με ειδικές συνθήκες και επιπλέον κανόνες που επιβάλλουν αυτές.
Καθαρίσαμε προσεκτικά το σχολείο. Διαμορφώσαμε το πρόγραμμα διδασκαλίας και τις αίθουσες για μα μην υπάρχει συνωστισμός ώστε τα παιδιά να έχουν απόσταση μεταξύ τους και απόσταση από τον/την εκπαιδευτικό.
Τοποθετήσαμε σε όλες τις αίθουσες συσκευές με αντισηπτικά. Φροντίσαμε ώστε τα τμήματα να έχουν διαφορετικά διαλείμματα και θέσεις στο προαύλιο.
Κάναμε λες τις ενέργειες για να εξασφαλίσουμε τις συνθήκες εκείνες που θα ελαχιστοποιήσουν τον κίνδυνο της πιθανότητας να νοσήσει οποιοσδήποτε από τον συγχρωτισμό.


Με μικρότερες τάξεις και λόγω της χρήσης των υπεύθυνων δηλώσεων συναντήσαμε επιτέλους τους μαθητές μας

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ

Σελ. 2 Η άποψη της Διευθύντριάς μας για το περιοδικό
Σελ. 3 Η εξ αποστάσεως εκπαίδευση – μια πράξη
εθελοντισμού – και…
Η Νεα καθημερινότητα στο Γυμνάσιο Βάμου
Σελ. 5 Η ζωή μας γραμμένη σε ένα θρανίο.
Σελ. 7 Όσα δεν μπαίνουν σε μια βαλίτσα
Σελ. 9 Επειδή… σ’ αγαπώ
Σελ. 12 Γλυκό του κουταλιού
Σελ. 14 Ο Διαδικτυακός εκφοβισμός
Σελ. 15 Ασφαλής πλοήγηση στο διαδίκτυο
Σελ. 16 Πυροβολείο Κόκκινου Χωριού στον Αη Γιώργη.
Σελ. 17 Ο τούρκικος πύργος του Αληδάκη
Σελ. 18 Μια οικογενειακή ιστορική ανάμνηση,«Η φυγή»
Σελ. 21 Πολύτιμο έργο του Δομίνικου
Θεοτοκόπουλου στα Χανιά….
Σελ. 22 Μια συνήθεια των Ελλήνων που προκαλεί
περιβαλλοντικά προβλήματα
Σελ. 23 Τρόποι εξοικονόμησης νερού
Σελ. 24 Ακραία καιρικά φαινόμενα
Σελ. 26 Αυστραλία SOS
Σελ. 28 Μόλυνση της Μεσογείου
Σελ. 30, 31 Καλλιτεχνήματα

.Χανιώτικα νέα (Σάββατο, 11.7.2020)

          

ΠΑΙΔΟΤΟΠΟΣ

ΕΙΡΗΝΗ ΚΑΛΑΙΤΖΑΚΗ - ΜΑΡΙΑ ΚΑΠΟΚΑΚΗ

ΓΝΩΡΙΜΙΑ ΜΕ ΤΟΝ ΦΑΡΟ ΤΟΥ ΚΑΒΟΥ ΔΡΕΠΑΝΟΥ

Καλοί μου φίλοι, καλό Σαββατοκύριακο!
Στον Κάβο Δρέπανο, για να γνωρίσουμε τον Φάρο του, μας πάει σήμερα ο Παιδότοπος, 20 χιλιόμετρα ντολικά των Χανίων και δύο χιλιόμετρα βόρεια του Κόκινου Χωριού. Ξεναγοί μας η μαθήτρια του Γυμνασίου Βάμου Γεωργία Καποκάκη και η δασκάλα της, καθηγήτρια Πληροφορικής (και συνεργάτις της εφημερίδας μας) Ειρήνη Καλαιτζάκη. Λάτρης του Δρέπανου και γενικότερα του αποκορωνιώτικου τοπίου η φίλη μου η Ειρήνη (κι αν το 'χει φωτογραφίσει κι αν έχει γράψει γι΄αυτὀ), λάτρης του, όμως και η μαθήτριά της, το κείμενο της οποίας πήρε το 2ο βραβείο Ρεπορτάζ στον 5ο Παγκρήτιο Διαγωνισμό Δημοσιογραφικών Δεξιοτήτων  για Μαθητές, του Συλλόγου "Τύπος και Ουσία - Λευτέρης Δασκαλάκης". Όσο αγαπούμε πιο βαθιά, τόσο αγαπούμε πιο πλέρια, επιμένει να μας θυμίζει τον λόγο του Ποιητή, η Ειρήνη. Προτίστως στους μαθητές της...

ΣΗΜΕΙΩΣΗ 1:  Οι φωτογραφίες είναι της Ειρήνης Καλαιτζάκη
ΣΗΜΕΙΩΣΗ 2:  Το μήλο κάτω από τη μηλιά... Πατέρας της Γεωργίας που πηγαίνει, που πηγαίνει εφέτος Β' τάξη (Γυμνάασιο Βάμου) ο αξιωματικὀςτου Πολεμικού Ναυτικού - Υπεύθυνος για το Φαρικό Σύστημα Σπύρος Καποκάκης.

Σας χαιρετώ με αγάπη με όλους!
Βαγγέλης Θ. Κακατσάκης
δάσκαλος

ΓΝΩΡΙΖΟΝΤΑΣ ΤΟΝ ΦΑΡΟ ΣΤΟΝ ΚΑΒΟ ΔΡΕΠΑΝΟ

Ο Φάρος είναι ένα αγέρωχο, επιβλητικό, πανέμορφο  και  πετρόκτιστο κτίριο, που βρίσκεται μέσα στη θάλασσα και βοηθάει τους ναυτικούς στα ταξίδια τους. Οι φάροι κατασκευάστηκαν από μία Γαλλική εταιρεία μεταξύ των δεκαετιών 1860 έως 1890.

Ο πρώτος φάρος  στον κόσμο είναι ο Φάρος της Αλεξάνδρειας, ο οποίος χτίστηκε τον 3^ο αιώνα π.Χ. και θεωρείται ένα τα  Επτά θαύματα του αρχαίου κόσμου. Οι άνθρωποι χρησιμοποιούν τους φάρους, όταν βρίσκονται στην θάλασσα , για  να εντοπίσουν τους κινδύνους που υπήρχαν σε αυτήν την νύχτα. Χαρακτηριστικό τους γνώρισμα ήταν η φωτοβολία που είχαν. Οι φάροι έχουν αλλάξει πολύ τα τελευταία χρόνια. Όταν πρωτοκτίστηκαν, οι φαροφύλακες που ήταν υπεύθυνοι για αυτούς, αναγκάζονταν να παραμείνουν εκεί με τις οικογένειές τους. Αυτό συνέβαινε, επειδή έπρεπε να τροφοδοτούν τους φάρους με κάρβουνο, το οποίο  χρησιμοποιούσαν, για να ανάβουν μία φωτιά στο πάνω μέρος του φάρου. Τα τελευταία χρόνια έχουν  εξελιχθεί πολύ τεχνολογικά, δηλαδή δεν υπάρχουν φωτιές, αλλά λάμπες που δουλεύουν με ρεύμα και μπαταρίες.

Ένα τέτοιο είδος με υψηλή αρχιτεκτονική κτίριο υπάρχει στον τόπο μας στο Δράπανο Αποκορώνου. Ο φάρος κατασκευάστηκε το 1864 από τη Γαλλική Εταιρεία Φάρων και ακόμη στέκεται σε πολύ καλή κατάσταση σε υψόμετρο 50μ, στην κόψη ενός κατακόρυφου γκρεμού. Ο πύργος του φάρου έχει οκταγωνικό σχήμα και το ύψος του είναι 7μ, ενώ δίπλα υπάρχει η πέτρινη κατοικία του φαροφύλακα.

Όπως και οι υπόλοιποι φάροι της Κρήτης, εντάχθηκε στο Ελληνικό φαρικό δίκτυο το 1912, ενώ καταστράφηκε από τους Γερμανούς το 1941, για να ξανακτιστεί το 1948. 

 Για κάθε φάρο κτίριο που υπάρχει στην Ελλάδα υπάρχει και ένας μύθος να τον συνοδεύει.

Σύμφωνα με τον μύθο το 1914 ο Μιντιλάκης αποφάσισε να πάει να ζήσει μόνιμα στον τότε έρημο φάρο Κάβο Δράπανο. Η ζωή του κυλούσε ήρεμα μέχρι ένα βράδυ με φοβερή θαλασσοταραχή, η μοίρα του έπαιξε ένα περίεργο παιχνίδι. Πάνω σ’ έναν βράχο, δίπλα σε ένα ναυάγιο βρήκε μία κοπέλα σε λιπόθυμη κατάσταση με σκισμένα ρούχα. Ήταν η Αϊσέ, μια πανέμορφη Αλγερινή θύμα ναυαγίου. Την έσωσε, τη φρόντισε, την περιέθαλψε και την έκανε γυναίκα του. Μια μέρα η Αϊσέ του ανακοίνωσε ότι θα γίνει μητέρα, κάνοντας τον πολύ ευτυχισμένο. Όμως η μοίρα  είχε αποφασίσει άλλα. Η κοπέλα λίγο πριν από τη γέννα αρρώστησε και πέθανε. Ο φαροφύλακας μην αντέχοντας την απώλεια της, δίνει τέλος στην ζωή του με το κυνηγητικό του όπλο . Σε μια τρύπα κοντά στον φάρο βρέθηκαν οι δυο τους αγκαλιασμένοι από τους  κατοίκους του χωριού.

Ακόμα και σήμερα όποιος συνομιλήσει με κάποιον φαροφύλακα σίγουρα θα έχει να σου διηγηθεί μια συναρπαστική ιστορία από την ζωή

του στον φάρο

Γεωργία  Καποκάκη Α2

Ένας ερημίτης στο Κάβο Δρέπανο των Χανίων

“Κι αρχίζει να γυρίζει ‘κείνη η λάμπα και να ρίχνει το φως της πέρα, μακριά, μέσα στο μαύρο χάος”, έγραφε ο Φώτης Κόντογλου και βούταγε στα εσώψυχα του φαροφύλακα. “Το φως τον ζαλίζει, μα ξαγρυπνά μην τύχη και πάθει τίποτα η μηχανή και σβήσει το φως που δείχνει τον δρόμο στα καράβια. Η ψυχή του γίνεται με τον καιρό σαν πέτρα, σαν τον βράχο που σηκώνει τον φάρο. Στο τέλος γίνεται αδιάφορος για όλα. Δεν λογαριάζει μήτε αρρώστια, μήτε θάνατο…”

Ψυχρή και άδικη πολλές φορές η ζωή, ορθώνει συρματοπλέγματα στις ψυχές των ανθρώπων αλλάζοντας τη ρότα τους και βάζοντας τρικλοποδιά στα όνειρά τους. Θα ‘ταν κοντά στα 1914 όταν ο Μιντιλάκης αποφάσισε να εγκαταλείψει τα εγκόσμια και να αυτοεξοριστεί στον τότε έρημο φάρο του Κάβο Δρέπανο. Χτυπημένος από  μια θύελλα της ζωής, βρέθηκε σ’ έναν τόπο που ολοχρονίς τον μαστιγώνουν αλύπητα τα κύματα μα ποτέ δεν τον λαβώνουν. Σ’ έναν τόπο που ο γέρικος φάρος, γεμίζει τους ανθρώπους με τις αναλαμπές του… ελπίδα. Και μπορεί η ζωή του να κυλούσε ήρεμα… όμως ένα βράδυ με άγρια θαλασσοταραχή και αγέρα που λυσσομανούσε, η μοίρα τού έπαιξε ένα περίεργο παιχνίδι. Εκεί στα απόκρημνα βράχια του ακρωτηριού, ανάμεσα σε τσακισμένα ξύλα και σκισμένα πανιά, αντίκρισε μια κοπέλα σε λιπόθυμη κατάσταση με ξεσκισμένα ρούχα. Ήταν η Αϊσέ… μια πανέμορφη Αλγερινή, που ναυάγησε με το σκαρί του ίδιου της του πατέρα. Συγκλονισμένος, την μάζεψε, την φρόντισε, την περιέθαλψε και όπως συμβαίνει σχεδόν πάντα στα παραμύθια… την έκανε γυναίκα του.

Η ευτυχία του Μιντιλάκη κορυφώθηκε όταν μια μέρα η Αϊσέ του ανακοίνωσε ότι θα γίνει μητέρα. Μα καθώς η μοίρα άλλα πρόσταζε από την αρχή, η κοπέλα λίγο πριν από τη γέννα, αρρώστησε και πέθανε. Ο φαροφύλακας μη μπορώντας να αντέξει τον χαμό της αγαπημένης του, έμεινε για μέρες δίπλα στο άψυχο κορμί της αναζητώντας παρηγοριά στην μεγάλη του συμφορά. Έτσι, τον βρήκαν οι κάτοικοι του διπλανού χωριού όταν τον αναζήτησαν και στάθηκε αδύνατο να απομακρύνουν από κοντά του την νεκρή Αϊσέ. Η αγάπη και ο έρωτας των δυο ερημιτών έσβησαν για πάντα και χάθηκαν μέσα σ’ ένα βράχο σκαμμένο από ανθρώπινο χέρι. Εκεί τους βρήκαν, μέρες αργότερα,  μετά από επίμονη αναζήτηση, αγκαλιασμένους. Ο Μιντιλάκης είχε σκάψει με τα χέρια του έναν βράχο και είχε  τοποθετήσει μέσα στην τρύπα με προσοχή, τη νεκρή αγαπημένη του. Δίπλα της βρισκόταν και εκείνος νεκρός με το κυνηγετικό του όπλο αγκαλιά.

Πάντα οι φάροι, αυτά τα απόμακρα κτίσματα, κρύβουν μια μαγεία. Ίσως το επιβλητικό ανάστημά τους, ίσως η απομόνωσή τους σε κάποια απόκρημνη ακτή, ίσως πάλι το τρεμόπαιγμα του λύχνου μέσα στη σιγαλιά της νύχτας. Σίγουρα όμως αποτελούν μια φωτεινή γέφυρα που ενώνει τους ανθρώπους και συνομιλούν τις νυχτιές με τους καραβοκύρηδες.  Η μοναχική ζωή των ανθρώπων που ζούσαν πάνω στους φάρους έπαιρνε εύκολα τη μορφή μιας ανθρώπινης ιστορίας… άλλες φορές χαρούμενης και άλλες φορές τραγικής.

Ειρήνη Καλαιτζάκη

ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Ο φάρος του Κάβο Δρέπανο βρίσκεται στο ομώνυμο ακρωτήριο, ανατολικά του κόλπου της Σούδας και σε απόσταση 3 χλμ ΒΔ του Κόκκινου Χωριού Αποκορώνου. Ανήκει στο φαρικό σύστημα της Ελλάδας και είναι ένας από τους παλιότερους φάρους αφού χτίστηκε το 1864 από τη Γαλλική Εταιρεία Φάρων, τότε που η περιοχή βρισκόταν υπό την κατοχή των Οθωμανών. Έχει ύψος 7μ και βρίσκεται 50 μ πάνω από τη θάλασσα σ’ ένα κάθετο βράχο.

Είναι πέτρινος και έχει οκταγωνικό σχήμα. Στη νότια πλευρά του είναι χτισμένη η κατοικία του φαροφύλακα. Η φωτοβολία του φτάνει τα 20 ναυτικά μίλα  και κλείνει φέτος τα 151 χρόνια ζωής. Παρατηρώντας κάποιος το ψηλότερο τμήμα του θα διακρίνει την Οθωμανική επιρροή στα αρχιτεκτονικά στοιχεία του.
Με τον νόμο 3028 του 2002 έχει χαρακτηριστεί ως διατηρητέο νεότερο μνημείο. 

Χανιώτικα νέα (Σάββατο, 28. 9. 2019)

ΠΑΙΔΟΤΟΠΟΣ

ΓΥΜΝΑΣΙΟ ΒΑΜΟΥ
ΜΙΑ ΜΑΘΗΤΡΙΑ ΜΑΣ ΣΤΗ ΣΟΥΗΔΙΑ ΜΙΛΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ

Καλοί μου φίλοι, καλό Σαββατοκύριακο!

Ταξίδι ζωής για τη μαθήτρια του Γυμνασίου Βάμου Κατερίνα Χαιρετάκη, που διακρίθηκε σ’ έναν Πανευρωπαϊκό διαγωνισμό δοκιμίου με θέμα “Το μέλλον της Ευρωπαϊκής Eνωσης και ο ρόλος του Ενεργού πολίτη στη διαμόρφωσή του”, αλλά και για τη συνοδό της καθηγήτρια Κατερίνα Παπαγρηγόρη το ταξίδι τους στην πόλη Udevalla της Σουηδίας στις 19-22 Μαρτίου τ.ε. Κι αν έχουν να πούνε τα μύρια όσα γι’ αυτό τόσο, η μαθήτρια, που συμμετείχε και στον διάλογο που έγινε με θέμα “Το μέλλον της Ευρώπης”, όσο και καθηγήτριά της… Να ‘ναι καλά η και συνεργάτις της εφημερίδας μας καθηγήτρια Πληροφορικής του Σχολείου, Ειρήνη Καλαϊτζάκη για την ενημέρωση. Και, βέβαια, οι δυο Κατερίνες που κατέγραψαν τις εντυπώσεις τους, η κάθε μια με τον δικό της μοναδικό τρόπο. Ούτε δημοσιογράφοι να ήταν! Συγχαρητήρια και από μένα, Κατερίνα Χαιρετάκη! Πάντα ωραία ως Αποκορωνιώτισσα!
Σας χαιρετώ με αγάπη όλους!

ΕΝΑ ΤΑΞΙΔΙ ΕΠΟΥΡΑΝΙΟ ΔΩΡΟ

Το ταξίδι που κέρδισα σε αυτόν τον μαθητικό διαγωνισμό ήταν για εμένα ένα επουράνιο δώρο. Eχοντας πλέον την εμπειρία και την γνώση αυτού του ταξιδιού κι έχοντας βιώσει την σωματική κούραση αλλά και την ψυχική και πνευματική ικανοποίηση, μπορώ να πω με σιγουριά ότι ήταν κάτι τόσο συναρπαστικό, που θα μου μείνει αξέχαστο.

Η επαφή με έναν διαφορετικό «κόσμο»  και η γνωριμία με έναν άλλο τρόπο σκέψης και αντίληψης είναι αυτά που με προβλημάτισαν, με εξέπληξαν και ίσως στιγμιαία με στεναχώρησαν μερικές φορές. Βρισκόμουν σε έναν τόπο όπου όλα γίνονται αυτόματα, με την βοήθεια κάποιου υπολογιστή. Στα σχολεία της Σουηδίας η χρήση των βιβλίων είναι κάτι που ανήκει κυριολεκτικά στο παρελθόν. Τα τετράδια και τα βιβλία έχουν αντικατασταθεί αποκλειστικά από τους φορητούς υπολογιστές και τις συσκευές των κινητών τηλεφώνων των μαθητών. Όταν το είδα αυτό, αρχικά προβληματίστηκα αρκετά. Στη συνέχεια όμως, κατάλαβα ότι το μόνο που στην πραγματικότητα διέφερε, ήταν ο τρόπος σκέψης. Εκεί, οι άνθρωποι δεν σκέφτονται περίπλοκα. Είναι απλοί και λιτοί. Προσπαθούν να βελτιώσουν τον κόσμο και το περιβάλλον τους, χωρίς να περιμένουν τους άλλους να κάνουν την αρχή. Η ευγένεια, η καλοσύνη και η χαρά είναι τυπωμένα στα πρόσωπά τους. Δένεσαι εύκολα και γρήγορα μαζί τους και νιώθεις ότι τους γνωρίζεις χρόνια, ώστε έτσι απλά να τους εμπιστεύεσαι.
Μέσα από όλη αυτή τη μοναδική εμπειρία κατάφερα κι εγώ να «πάρω» πράγματα τα οποία δεν μπορείς ούτε να τα αγοράσεις ούτε να τα πουλήσεις. Δημιούργησα φιλίες με παιδιά που γνώρισα μέσα σε μια μέρα. Κι όμως, ο χρόνος αυτός, ήταν αρκετός για να τους καταλάβω αλλά και να κερδίσω κι εγώ μια θέση στην καρδιά τους. Μπορεί να κατάφερα να απαθανατίσω με την φωτογραφική μηχανή κάποιες στιγμές μου ή κάποια τοπία και εικόνες, όμως το ανεκτίμητο αρχείο όλων όσων έζησα και ένιωσα βρίσκεται χαραγμένο στην καρδιά μου.

Για εμένα, το γεγονός ότι ταξίδεψα σε μία μακρινή χώρα, έγινα για λίγο ένας από τους πολίτες της και συζήτησα με τους Ευρωβουλευτές της, αποτελεί ένα σημείο σταθμό, σημαντικό για την ζωή μου. Μέσα από αυτό, απέσπασα μια πληθώρα από καινούριες και πολύτιμες εμπειρίες ώστε να θέσω τον εαυτό μου ένα σκαλί παραπάνω σε γνώσεις, ωριμότητα, χαρακτήρα και τρόπο σκέψης. Μπορεί ο τόπος που μένω λόγω της αυξημένης τουριστικής κίνησης, να μου δίνει την δυνατότητα να συναναστρέφομαι με διαφορετικές εθνικότητες καθ΄ όλη την διάρκεια του χρόνου. Όμως, όλα είναι διαφορετικά όταν οι θέσεις αλλάζουν. Η επιφυλακτικότητα και οι μικρές δόσεις ξενοφοβίας διαλύονται ευκολότερα όταν περνάς στην απέναντι όχθη. Από κοντά, συνειδητοποιείς ότι αυτό που εκ πρώτης όψης δείχνει ξένο και άγνωστο, είναι γνωστό και οικείο. Είναι ανθρώπινο.
Για όλους αυτούς τους λόγους, θέλω από καρδίας να ευχαριστήσω όσους εμπνεύστηκαν και συντέλεσαν στην πραγματοποίηση αυτού του ταξιδιού. Ευχαριστώ το έμψυχο δυναμικό του Γυμνασίου Βάμου, που με όρεξη διοχετεύει τους μαθητές του σε παρόμοιες δράσεις, δίνοντάς τους την ευκαιρία να γίνουν αρωγοί τέτοιων εμπειριών.
Κατερίνα Χαιρετάκη

ΑΠΟ ΤΟ “ΡΕΠΟΡΤΑΖ” ΤΗΣ ΣΥΝΟΔΟΥ ΚΑΘΗΓΗΤΡΙΑΣ

«[…] Κατά τη διάρκεια της εκεί παραμονής μας ξεναγηθήκαμε στο Αgneberg Gymnasieskola από την καθηγήτρια κοινωνικών επιστημών Μarie-Louise Klevestat, η οποία την επόμενη ημέρα με τη βοήθεια των δεκαοκτάχρονων  σπουδαστών της θα διοργάνωνε μια συζήτηση στην οποία θα συμμετείχαν Σουηδοί Ευρωβουλευτές. Τα θέματα της συζήτησης είχαν οριοθετηθεί από τους μαθητές της και θα κινούνταν στους ακόλουθους τομείς: κλίμα, μετανάστευση, εκπαίδευση και ισότητα.[…]
Η μαθήτρια μου διάβασε το δοκίμιο της, μεταφρασμένο στα αγγλικά και τόνισε την αναγκαιότητα δημιουργίας δημοκρατικά σκεπτόμενων και συνειδητοποιημένων πολιτών που θα νοιάζονται για το κοινό καλό και για όσα συμβαίνουν στο άμεσο περιβάλλον τους που θα έχουν λόγο και ευαισθησίες, τις οποίες θα εκφράζουν δυναμικά αναλαμβάνοντας ενεργό δράση για να διατηρηθεί το μέλλον του ευρωπαϊκού οικοδομήματος. Στο τέλος συσχέτισε την Ευρωπαϊκή Ένωση μ’ ένα ρόδι που έχει κόκκινους και λευκούς σπόρους. Oπως αυτοί δίνουν άλλοτε γλυκιά ή πικρή γεύση ,έτσι λοιπόν και στην Ευρωπαϊκή Ένωση υπάρχουν αντίστοιχα ενεργοί και αδιάφοροι πολίτες. Έπειτα η μαθήτρια μου κρατούσε ένα ρόδι προκειμένου να γίνει αντιληπτός αυτός ο παραλληλισμός. Η καθηγήτρια εφαρμόζοντας την ομαδοσυνεργατική μέθοδο, τους χώρισε σε ομάδες , φωτογράφισε με το κινητό της τις ερωτήσεις που είχαμε προετοιμάσει και μεταφράσει στα αγγλικά και ανέθεσε στις ομάδες να τις επεξεργαστούν όσο θα μας ξεναγούσε στο χώρο του σχολείου. Εντυπωσιάστηκα από την οργάνωση τους , τις υποδομές τους και συγκεκριμένα από τη βιβλιοθήκη τους , το γυμναστήριο τους ,την αίθουσα καθηγητών, την αίθουσα εκδηλώσεων και την τραπεζαρία τους, όπου καθημερινά παρέχεται δωρεάν γεύμα σε 1000 μαθητές.[…]
.Την επόμενη ημέρα μεταφερθήκαμε στο αμφιθέατρο του σχολικού κτιρίου Οstrabo όπου θα παρακολουθούσαμε τη συζήτηση με τους υποψήφιους Ευρωβουλευτές, οι οποίοι εξέφρασαν την ανησυχία τους για την κλιματική αλλαγή ενώ παράλληλα μας έκανε εντύπωση ότι η ανακύκλωση αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι στη ζωή τους , αφού ανακυκλώνουν το 99% των απορριμμάτων τους. Η μαθήτρια μου συμμετείχε σε συζήτηση μαζί τους παραθέτοντας τους ερωτήσεις. Μετά τη διεξαγωγή αυτού του debate, το όλο εγχείρημα αξιολογήθηκε από τους Σουηδούς σπουδαστές και την καθηγήτρια τους .Το απόγευμα επισκεφτήκαμε το παραδοσιακό μουσείο αλιείας, Bohuslans museum και απολαύσαμε τη βόλτα μας στη λίμνη. […]

ΠΑΙΔΟΤΟΠΟΣ

ΓΥΜΝΑΣΙΟ ΒΑΜΟΥ
ΓΙΑ ΤΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ STEMpowering O ΛΟΓΟΣ 

Καλοί μου φίλοι, καλό Σαββατοκύριακο!
Για το πρόγραμμα STEMpowering που πραγματοποιήθηκε στο Λαμπράκειο Γυμνάσιο Βάμου, απ’ τον Οκτώβρη έως τον Δεκέμβρη του 2018, ο λόγος στον σημερινό Παιδότοπο, απ’ τη διευθύντρια του Σχολείου, τον υπεύθυνο καθγητή και 4 απ’ τα 20 παιδιά που συμμετείχαν σ’ αυτό. Για μια πρωτοποριακή παιδαγωγική μέθοδο του σύγχρονου ανοιχτού, στη ζωή, στην κοινωνία και στην επιστήμη, σχολείου πρόκειται… Ενα μπαστούνι για τυφλούς, που τους ειδοποιεί ηχητικά για τα εμπόδια μπροστά τους, ένα φανάρι διαχειριστικό για τα εμπόδια μπροστά τους, ένα φανάρι διαχείρισης της κυκλοφορίας σε μια επικίνδυνη στροφή, όπου διέρχονται τα λεωφορεία των μαθητών καθημερινά, ένας έξυπνος κάδος που ανοίγει αυτόματα, όταν τον πλησιάζουμε με το σκουπιδάκι μας κι ένας ανιχνευτής φλόγας και θερμοκρασίας για να μας ειδοποιεί εγκαίρως σε περίπτωση πυρκαγιάς, είναι τα projects που υλοποιήθηκαν.
Σαν θαύματα ακούγονται, όμως… Ομως ποιος είπε ότι δεν γίνονται θαύματα στα σχολειά μας, όταν υπάρχουν δάσκαλοι, όπως τους Δασκάλους του Γυμνασίου Βάμου και μαθητές, όπως τους μαθητές του ίδιου σχολείου; Ενα το κρατούμενο! Συν τα “συν” της συνεργασίας της συμμετοχής και της συνευθύνης, βέβαια…
Από καρδιάς τα συγχαρητήριά μου!
Σας χαιρετώ με αγάπη όλους!
Βαγγέλης Θ. Κακατσάκης
δάσκαλος

Ολοκληρώθηκε ο δεύτερος κύκλος μαθημάτων του προγράμματος  STEMpowering Youth     που πραγματοποιήθηκε στο σχολείο μας από τον Οκτώβριο έως τον Δεκέμβριο 2018. Ο κύκλος αυτός αποτελεί τον πρώτο μέρος του STEMpowering Youth  για το τρέχον σχολικό έτος και είναι μια πρωτοβουλία του μη Κερδοσκοπικού Οργανισμού SciCo (Science Communication). Υλοποιείται με την υποστήριξη του Ιδρύματος Vodafone και της  Ελληνογερμανικής Αγωγής σε το ρόλο του Ακαδημαϊκού Συμβούλου. Το πρόγραμμα αυτό ανήκει στο έργο «Οpen Schools for Open Societies – ΟSOS» («Ένα ανοιχτό σχολείο σε μια ανοιχτή κοινωνία») με εθνικό συντονιστή το ΙΕΠ.

Συμμετείχαν 20 μαθητές και μαθήτριες και από τις τρεις τάξεις του Γυμνασίου με υπεύθυνο καθηγητή τον Φυσικό κ. Τίτο Σμυρνάκη  ο  οποίος παρακολούθησε ειδική επιμόρφωση στην Αθήνα.[…]

Το πρόγραμμα πραγματοποιήθηκε σε υπέροχο κλίμα διάθεσης για μάθηση, συνεργασίας μεταξύ των μαθητών των ομάδων με τον υπεύθυνο καθηγητή και μεταξύ των ομάδων, καθώς το αντικείμενο των project ήταν ιδιαίτερα ενδιαφέρον και συνδυάστηκε  το θεωρητικό μάθημα με πείραμα, παιχνίδι και νέες τεχνολογίες, χρήση κινητών και laptop. Η τακτική παρακολούθηση των μαθητών η διάθεση, η λεπτομερής οργάνωση και καθοδήγηση του κ. Σμυρνάκη έφερε ένα πολύ καλό αποτέλεσμα στην εκπαίδευση των μαθητών αλλά και στις τελικές κατασκευές οι οποίες αποδεικνύουν την πρακτική εφαρμογή της θεωρητικής γνώσης καθώς, οι μαθητές/τριες εργάστηκαν με προσανατολισμό την επίλυση «ενός τοπικού προβλήματος». Συνειδητοποίησαν, σύμφωνα με τα λεγόμενά τους, ότι μπορούν να ωφελήσουν την κοινωνία και τον κόσμο μας . Κατάλαβαν ότι αυτά που έμαθαν είναι σχετικά με το μέλλον τους και απέκτησαν με αυτό τον τρόπο περισσότερο ενδιαφέρον για μάθηση.

                                                                                                   Γκαγκαδέλη Αικατερίνη(Διευθύντρια)

                                                                                     

 […] Ένας από τους στόχους του προγράμματος είναι οι μαθητές να δείξουν έμπρακτα τις γνώσεις και δεξιότητες που απέκτησαν, βάζοντας τη φαντασία τους να δουλέψει και έχοντας ως στόχο την επίλυση κάποιου τοπικού προβλήματος. Αυτό μπορεί να είναι ένα πρόβλημα που αντιμετωπίζει ο δήμος τους, μια πρόταση βελτίωσης του σχολείου τους, κάτι που μπορεί να βοηθήσει κάποιο μέλος της οικογένειας τους ή μια κοινωνική ομάδα. Μέσα από αυτή τη διαδικασία, οι μαθητές έχουν την ευκαιρία να βιώσουν με την ομάδα τους τα στάδια ενός πρότζεκτ, από την έρευνα μέχρι τον πειραματισμό και την υλοποίησή του. Εξοπλισμένοι με τεχνολογικά εργαλεία και ακολουθώντας την διεπιστημονική μέθοδο, οι μαθητές συνεργάζονται για να αποτυπώσουν την ιδέα τους με τον πιο δημιουργικό τρόπο. Είμαστε πολύ χαρούμενοι που έχουμε τη δυνατότητα να παρέχουμε τέτοιου είδους εκπαίδευση στους μαθητές του σχολείου μας. Το Γυμνάσιο Βάμου συμμετέχει σε αυτές τις καινοτόμες μεθόδους εκπαίδευσης αλλά και σε άλλες εξωσχολικές δραστηριότητες που αναβαθμίζουν την ποιότητα εκπαίδευσης του σχολείου.                                                                                                                                                   Τίτος Σμυρνάκης (Φυσικός)

Το STEM Powering Youth ήταν μια πολύ ωραία εμπειρία για εμένα. Τα μαθήματα ήταν πολύ ευχάριστα και απέκτησα γνώσεις που δεν περίμενα πως θα αποκτήσω. Η βασική ιδέα είναι μέσω της συνεργασίας τριών με τεσσάρων μαθητών να υλοποιηθεί μια κατασκευή με την πλακέτα Arduino που θα έχει σκοπό να επιλύσει ένα πρόβλημα της περιοχής μας. 

Εγώ και η ομάδα μου, με τη βοήθεια του καθηγητή μας, δημιουργήσαμε ένα έξυπνο φανάρι το οποίο τοποθετήθηκε για λίγο σε μια επικίνδυνη στροφή κοντά στο σχολείο μας. 

Το πρόγραμμα αυτό μας βοήθησε να κατανοήσουμε καλύτερα κάποια μαθήματα στο σχολείο. Μαθαίνουμε να συνεργαζόμαστε και να λέμε ελεύθερα τη γνώμη μας και τις ιδέες μας. Πέρα από τις γνώσεις που μας προσφέρει, μας δίνει και την δυνατότητα να ψυχαγωγηθούμε κατά τη διάρκεια αυτών των δέκα εβδομάδων.

                                                                                                                        Μαρία Σταύρου ( Γ΄ τάξη)

 

Το STEMpowering Youth είναι ένα εξωσχολικό πρόγραμμα το οποίο συνδέει την Επιστήμη, την Τεχνολογία, την Μηχανική και τα Μαθηματικά  (Science, Technology, EngineeringandMathematics).Στη διάρκεια των 7 πρώτων εβδομάδων του STEM μελετάμε διάφορα θέματα αλλά ταυτόχρονα μαθαίνουμε πως λειτουργεί το Arduino Uno και πως το προγραμματίζουμε.Τις 3 επόμενες εβδομάδες μπαίνουμε στην διαδικασία του να κατασκευάσουμε το project μας. Η εμπειρία αυτή του STEMpowering Youth είναι πολύ ενδιαφέρουσα και δίνει την ευκαιρία στα παιδιά να δημιουργήσουν μια κατασκευή που να λύνει ένα τοπικό πρόβλημα. Το εξωσχολικό αυτό πρόγραμμα μου φάνηκε πολύ ωραίο διότι σε βάζει στην διαδικασία να σκεφτείς νέα πράγματα. Αυτό είναι πολύ καλό, ειδικά για εμάς τα παιδιά επειδή είμαστε "οι πολίτες του αύριο" και αν δεν νοιαστούμε εμείς για την πόλη μας, την περιοχή μας, την γειτονιά μας, τότε δεν θα νοιαστεί κανείς. Τέλος, παρατήρησα ότι από τότε που άρχισα να παρακολουθώ τα μαθήματα STEM βελτιώθηκα πολύ στην Φυσική και στην Τεχνολογία.

Διόνη Ανδρουλάκη (Α΄ τάξη)

Είμαι πολύ ευχαριστημένηαπό το πρόγραμμα STEMpowering Youth, γιατί μέσα από αυτό νιώσαμε σαν μικροί επιστήμονες.Μας έβαλε σε σκέψεις, για την επίλυση ενός τοπικού προβλήματος της περιοχής μας. Μάθαμε να ακολουθούμε την επιστημονική μέθοδο διερεύνησης και επίλυσης ενός προβλήματος. Επίσης η δημιουργία ομάδων για την εκτέλεση του project μας δίδαξε την ομαδοσυνεργατικότητα που λίγοι μαθητές μπορούν να διαχειριστούν. Μάθαμε να συνεργαζόμαστε και να μοιραζόμαστε ιδέες με τα μέλη της ομάδας, να φέρνουμε προτάσεις και να βρίσκουμε πιθανές λύσεις. Μάθαμε να λειτουργούμε στο πλαίσιο ενός χρονοδιαγράμματος με στόχο την ολοκλήρωση του Projectμας. Η επιλογή του σχολείου μας για το πρόγραμμα αυτό με κάνει πολύ περήφανη. 

                                                                                                             Έλενα Χαιρετάκη (Α΄ τάξη)

Μου άρεσε πολύ η εμπειρία του STEM . Μάθαμε πολλά για τις φυσικές επιστήμες αλλά και που δυσκολευόμαστε μας έβρισκε λύση  και ήταν πάντα δίπλα μας. Η συνεργασία μας στις ομάδες με τα υπόλοιπα παιδιά ήταν εξαιρετική. Πιστεύω ότι η κατασκευή μας θα πάει καλά προγραμματισμό ARDUINO. H συνεργασία μας με τον καθηγητή πολύ καλή . Κάθε φορά στον διαγωνισμό που πήραμε  μέρος , λύνει ένα τοπικό πρόβλημα και αυτό είναι σημαντικό.  Έχουμε αγωνία για το αποτέλεσμα.

                                                                                                         

 Φουντουλάκη Ναόμι (Α΄ τάξη)

Στο κανάλι του you Tube του Γυμνασίου Βάμου  μπορείτε να δείτε τις κατασκευέςτων μαθητών,

Links  των κατασκευών:    

https://youtu.be/KDCUNQjeGHY   Traffic organizer

https://www.youtube.com/watch?v=6zScsfDcp2E    Smart    blind  stick

https://www.youtube.com/watch?v=jHVFvQMfTmQ   The Fire  Alarm

https://www.youtube.com/watch?v=aCFdL1j7GSg&index=5&list=UU0hn6VDxJ9M5L6kaNiUX8Mw                                                                           Auto Trash Bin

Χανιώτικα νέα (Σάββατο, 23.02.2019)