ΤΑ ΧΕΛΙΔΟΝΙΑ ΤΟΥ ΜΟΝΑΧΟΥ

ΒΑΓΓΕΛΗΣ ΚΑΚΑΤΣΑΚΗΣ
ΠΑΙΖΟΝΤΑΣ ΜΕ ΤΗΝ ΚΥΡΙΟΛΕΞΙΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΛΛΗΓΟΡΙΑ

Γράφει ο Γρηγόρης Γεωργουδάκης*
Η πέμπτη ποιητική συλλογή του Βαγγέλη Κακατσάκη είναι μια συλλογή κυρίως «θρησκευτική» με προεκτάσεις λαογραφίας γραμμένη με την απλότητα και γνωστή αμεσότητά του.
Η θρησκευτική παράδοση και η εκκλησιαστική ζωή διατρέχει το νέο βιβλίο του.
Το ύφος είναι μοναδικό. Όταν τον έχεις διαβάσει δεν υπάρχει περίπτωση να μην αναγνωρίσεις την γραφή του! Εξήντα ποιήματα, ένα για τον Ν. Καζαντζάκη, για τους Ειρηναίους και πολλά με εμπνεύσεις από την εκκλησιαστική λειτουργία.

«Όσο αγαπώ το Θεό,
τόσο τον γνωρίζω
κι όσο τον γνωρίζω,
τόσο αγαπώ τα πλάσματά Του,
είπε ο ηγούμενος στον μοναχό
και του ζήτησε
να το επαναλάβει.
Όσο γνωρίζω τα πλάσματα του θεού,
τόσο τα αγαπώ
κι όσο τα αγαπώ,
τόσο γνωρίζω τον Θεό,
απάντησε ο μοναχός.
Ο ηγούμενος χαμογέλασε.

Μόνοι μάρτυρες
Τα πρώτα χελιδόνια της άνοιξης.

(«Τα χελιδόνια του μοναχού»)                                                                                                                                                                                     
Ο Κακατσάκης παίζει με την κυριολεξία και την αλληγορία.
Από την αγάπη στο θεό(δημιουργό ) φτάνουμε στην αγάπη στον άνθρωπο και την φύση
( δημιούργημα απτό ) Αλλά και από την αγάπη στη φύση και τον άνθρωπο(από το δημιούργημα ) φτάνουμε στον Θεό! (Δημιουργό) και στην αγάπη γι αυτόν.
Ο ηγούμενος είναι ο λόγος της εκκλησίας. Ο μοναχός είναι το Ανθρώπινο, που από τα έργα του αγαπά τον δημιουργό τους. (που όμως δεν είναι αυτονόητο αφού πολλές φορές δημιουργοί αξιόλογου έργου δεν εκτιμώνται και δεν αναγνωρίζονται κοντά στον χρόνο δημιουργίας) Πόσο θεμελιακό να αγαπάμε και να προστατεύουμε την δημιουργία , τη φύση, την ζωή!
Χαμογελά ο ηγούμενος!Μόνοι μάρτυρες τα πρώτα χελιδόνια
Τα χελιδόνια (τα όποια χελιδόνια) θα είναι οι προπομποί, οι διαμεσολαβητές που θα φέρουν το μήνυμα στο νέο κόσμο που γεννιέται : την αγάπη την φροντίδα, το σεβασμό στη ζωή! Το σεβασμό και την αγάπη στην φύση, στο περιβάλλον!
Βαγγέλης Κακατσάκης: ένα χελιδόνι στην Άνοιξη του κόσμου!

*γιατρός, πνευμονολόγος – ποιητής 

Χανιώτικα νέα (Πέμπτη,28.5.2020)

ΜΙΑ ΣΤΑΣΗ ΕΔΩ ΜΙΑ ΣΤΑΣΗ ΕΚΕΙ

ΣΤΗ ΓΑΖΑ

«Στάθηκε πάνω στα ερείπια του σπιτιού/ του βομβαρδισμένου σπιτιού του/ και φώναζε ένα ένα τα ονόματά τους/ να πάρει απόκριση ζωής/ και του απάντησαν η γυναίκα κι η μάνα και τα παιδιά/ είπαν έλα/ εδώ κοντά/ και τονε βρήκε κατακούτελα/ η σφαίρα σκοπευτή ελεύθερου/ πάει να πει καλοπληρωμένου/ να στέλνει ύποπτους στον άλλο κόσμο/ πριν ο ήλιος βάψει με αίμα/ τις τίγρεις στα τέσσερα σημεία του ορίζοντα”. Το ποίημα “Στη Γάζα” του Γρηγόρη Γεωργουδάκη.

Η Λωρίδα της Γάζας… Ενα κράτος (αν μπορείς να το πεις κράτος) σε διαρκή κατάσταση πολιορκίας. Ενα κράτος (αν μπορείς να το πεις κράτος) όπου έχει εξουσία ο φόβος της επόμενης στιγμής, μια σφαίρα που θα έρθει από εκεί που δεν το περιμένεις. Ενα κράτος (αν μπορείς να το πεις κράτος) που μετρώντας τους νεκρούς του, πενθεί επί των ερειπίων και πετροβολά το σήμερα με το αύριο. Ενα κράτος (αν μπορείς να το πεις κράτος) που το βλέμμα ενός παιδιού μπορεί να θεωρηθεί τρομοκρατική ενέργεια και αργά ή γρήγορα θα πληρωθεί με θάνατο. Ενα κράτος (αν μπορείς να το πεις κράτος) που δοκιμάζει τις αντιστάσεις του και δοκιμάζει τις αντιστάσεις του και δοκιμάζεται από τις αντοχές του. Η Λωρίδα της Γάζας…

«Ενας Παλαιστίνιος υπέκυψε στα τραύματα που είχε υποστεί από πυρά του ισραηλινού στρατού στη διάρκεια των διαδηλώσεων κοντά στο τείχος που χωρίζει τη Λωρίδα της Γάζας από το Ισραήλ πριν από τρεις εβδομάδες, όπως γνωστοποίησε την Κυριακή το Υπουργείο Υγείας του Θύλακα. Ο 33χρονος Ανουάρ Κουντέιχ είχε τραυματιστεί από σφαίρα στο λαιμό, όταν Ισραηλινοί στρατιώτες άνοιξαν πυρ ανατολικά της Χαν Γιούνες στο νότιο τμήμα της Λωρίδας της Γάζας, διευκρίνισε ο Ασραφ Αλ Κούντρα, εκπρόσωπος του Υπουργείου Υγείας σε δελτίο Τύπου που έδωσε στην δημοσιότητα. Από τον Μάρτιο του 2018 τουλάχιστον 242 Παλαιστίνιοι έχουν σκοτωθεί από ισραηλινά πυρά στη Λωρίδα της Γάζας, στη μεγάλη πλειονότητά τους στις διαδηλώσεις κατά μήκος των συνόρων άλλοι σε πλήγματα αρμάτων μάχης ή αεροσκαφών του Ισραήλ. Εχουν επίσης σκοτωθεί δύο Ισραηλινοί στρατιώτες». (naftemporiki.gr, Δευτέρα 14 Ιανουαρίου 2019). Εδώ Γάζα, όπου και το 2019 συνεχίζει να “γαζώνει” ο θάνατος…

ΟΙ "ΕΥΧΕΣ" ΤΟΥ ... ΑΣΑΝΣΕΡΙΤΗ

«Ολοι αυτοί που τηλέφωνο παίρνουνε/ στη γιορτή μου, μ’ ευχές να με ράνουν,/ όλοι αυτοί που ποθώ να πληθαίνουνε/ και μ’ αγάπη να λεν’ τ’ όνομά μου,/ όλοι αυτοί θε να ‘ρθουν στο ξόδι μου/ κι ένα δάκρυ θ’ αφήσω να στάξει/ στο προσκέφαλο τ’ άσπρο όταν θα ‘χετε/ καταλλήλως το σβέρκο μου σάξει./ Θα ξαφνιάζονται: “Σεις, πού χαθήκατε;”/ Θ’ αποφαίνονται: “Τα ‘δατε τ’ άγχη;”/ Θ’ αλαφιάζονται: “Κοίτα τον, φίλτατε!”/ Θα ριγούν: “Λες κι εμάς να μας λάχει;”/ Ολοι αυτοί – τι χαρές! -οι φιλάρες μου- μη λυπάσαι, βρε Αννούλα, στοχάσου:/ “Θα με βρουν αρχοντάρη μεθαύριο,/ κεραστή λουκουμιού μετά κράσου”/ Θα μου δείχνουν τα διαπιστευτήρια,/ τα διαπύλια τέλη θα εισπράττω/ θα τους κλείνω το μάτι μυστήρια/ κι όσους θέλω θα τους απαλλάττω…/ Ολοι αυτοί που με παίρνουν τηλέφωνο,/ α, να ξέρανε τι θα κερδίσουν:/ Η αγάπη τους τέλειο εισιτήριο για το ΚΤΕΛ Αθηνών – Παραδείσου». “Οι ευχές” του “Ασανσερίτη”.

“Βαρύ” και “μακάβριο” σε μια πρώτη ακρόαση ή ανάγνωση, “φιλοσοφικό” και ταυτόχρονα “ανάλαφρο, ωστόσο, σε μια δεύτερη, το παραπάνω ποίημα που μου έστειλε ηλεκτρονικά, αφού πρώτα μου το διάβασε τηλεφωνικά, αγαπημένο συγγενικό μου πρόσωπο, που κατοικοεδρεύει στην Αθήνα. Γνωστός δικηγόρος, Νίκος Μπαρμπάτσης τ’ όνομά του, ο… Ασανσερίτης, που διάλεξε, λέει, το συγκεκριμένο ψευδώνυμο γιατί “φιλοξενεί” τα ποιήματά του στο ασανσέρ της πολυκατοικίας που μένει. Από εκεί “αλιεύθηκε”…

Η ζωή είναι πολύ σοβαρή υπόθεση για να την παίρνουμε στα σοβαρά και ταυτόχρονα πολύ αστεία για να την παίρνουμε στα αστεία. Μια πρώτη προσέγγιση στο ποίημα του άγνωστου μου Ασανσερίτη. Η ζωή είναι πολύ αστεία υπόθεση για να την παίρνουμε στα σοβαρά και ταυτόχρονα πολύ σοβαρή για να την παίρνουμε στα αστεία, μια δεύτερη. Αστείο στη σοβαρότητά του και σοβαρό στην αστειότητά του εντέλει, το ποίημα του “Ασανσερίτη”.

Χανιώτικα νέα (18.1.2019)

ΣΤΑΣΕΙΣ (ΒΙΒΛΙΟ)

ΒΙΒΛΙΟ ΟΙ "ΣΤΑΣΕΙΣ" ΤΟΥ ΒΑΓΓΕΛΗ ΚΑΚΑΤΣΑΚΗ

Γράφει ο Γρηγόρης Γ. Γεωργουδάκης*

Μια στάση εδώ μια στάση εκεί στα Χανιώτικα Νέα! Βαγγέλης Κακατσάκης: οι αναγνώστες τον περιμένουν μέσα στην τέταρτη σελίδα της εφημερίδας: Γιατί συγκινεί άλλοτε ενθουσιάζει, άλλοτε ζωγραφίζει ή διδάσκει, σχολιάζοντας την επικαιρότητα και όχι μόνο, αγκαλιάζει όλο το φάσμα της κοινωνικής ζωής μας με ευχάριστο όμορφο λογοτεχνικό και συχνά ποιητικό λόγο. Ο Βαγγέλης Κακατσάκης δίνει, προβάλλει, αγκαλιάζει, αγαπά, μεγαλόψυχα τον τόπο και τους ανθρώπους του. 

Τα Χανιώτικα Νέα έκαναν λοιπόν βιβλίο τα χρονογραφήματα του Βαγγέλη! Μια καλαίσθητη έκδοση επιλογή από τα χρονογραφήματα (Μια στάση εδώ μια στάση εκεί) του 2017, που είναι και Ιστορία του τόπου και των ανθρώπων. Στις εκατοπενήτα περίπου σελίδες του βιβλίου, με μια πλούσια θεματολογία, ζωντανεύουν η επικαιρότητα, ιστορικά γεγονότα, σπουδαίες μορφές του τόπου, Ιστορικές μορφές και γεγονότα, στιγμές της κοινωνικής, θρησκευτικής, πολιτιστικής αλλά και πολιτικής ζωής.

 Συχνά έχει ένα τόνο χαριτωμένο, κάποτε επικριτικό, σπάνια ειρωνικό, άλλοτε παραινετικό, έμμεσα ή άμεσα διδακτικό και παιδαγωγικό.(Είναι δάσκαλος ο Βαγγέλης) Συνδυάζει στα χρονογραφήματά του μια αρμονία ποιητική, μαζί με την γνωστή του ευφυολογία και την κριτική σκέψη. Με ύφος ζωντανό, συχνά λιτό άλλοτε ποιητικό (είναι φορές που ξεκινάει ή τελειώνει με ποίηση..), κάποτε δημοσιογραφικό κι άλλοτε πάλι σαν μια κουβέντα αντικριστά! Οι αναγνώστες τον περιμένουν! Έτσι αναπτύσσει και μια ξεχωριστή σχέση με τους αναγνώστες του: αλληλογραφεί! Και η αλληλογραφία δημοσιεύεται, συνήθως στο τέλος του χρονογραφήματός του! 

Τα χρονογραφήματα του Βαγγέλη όχι μόνο είναι ευχάριστα διδακτικά αλλά και ωφέλημα στην κοινωνία μας στην οποία και απευθύνεται: άλλοτε (και πάντα εμμέσως) να υποδείξει, εμμέσως να διδάξει, να διαπαιδαγωγήσει ενδεχομένως, να συμβάλει στην κοινωνική διάπλαση. Μια Στάση και μια Αφετηρία μαζί! Συγχαρητήρια στα Χανιώτικα νέα για την έκδοση του βιβλίου ΜΙΑ ΣΤΑΣΗ ΕΔΩ ΜΙΑ ΣΤΑΣΗ ΕΚΕΙ και να σημειώσουμε πως διατίθεται στα γραφεία της εφημερίδας και τα έσοδα θα διατεθούν στα φιλόπτωχα συσσίτια Σπλάντζιας. .

   

* γιατρός πνευμονολόγος - ποιητής 

ΟΠΩΣ ΤΟ ΨΩΜΙ

ΗΣΥΧΑ ΚΑΙ  ΑΠΛΑ ΝΑ ΣΜΙΞΟΥΜΕ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ

 ΑΝΑΦΟΡΑ ΣΤΗΝ ΠΟΙΗΤΙΚΗ ΣΥΛΛΟΓΗ "ΟΠΩΣ ΤΟ ΨΩΜΙ" ΤΟΥ Β. ΚΑΚΑΤΣΑΚΗ

Γράφει ο Γρηγόρης Γεωργουδάκης* 

Διαβάζοντας τα ποιήματά του, αυτά της τελευταίας του συλλογής με τίτλο: ¨όπως το ψωμί, αυτόματα ήρθαν στο μυαλό μου οι στίχοι:

Και να αδερφέ μου
που μάθαμε να κουβεντιάζουμε
ήσυχα, ήσυχα κι απλά.
Καταλαβαινόμαστε τώρα
….

Κι αύριο λέω θα γίνουμε
ακόμα πιο απλοί.
Θα βρούμε αυτά τα λόγια
που παίρνουνε το ίδιο βάρος
σ’ όλες τις καρδιές, 
σ’ όλα τα χείλη, 
….

Κι έτσι που να χαμογελάνε οι άλλοι
και να λένε:
"Τέτοια ποιήματα
σου φτιάχνω εκατό την ώρα".
Αυτό θέλουμε κι εμείς.
Γιατί εμείς δεν τραγουδάμε
για να ξεχωρίσουμε, αδελφέ μου, 
απ’ τον κόσμο.
Εμείς τραγουδάμε
για να σμίξουμε τον κόσμο.

Γιάννης Ρίτσος,  και κάθε στίχος του ταιριάζει απόλυτα με την ποίηση  του Βαγγέλη Κακατσάκη. Ο Γ.Ριτσος προέβλεψε την ποίηση του Β.Κ. «Κι αύριο λέω θα γίνουμε ακόμα πιο απλοί...»  με λόγια απλά μιλεί, να σμίξει το χθες με το σήμερα, την παράδοση που φεύγει, τη μήτρα των αισθημάτων με τη σκληρότητα της εποχής, (το χωριό, τσι Κατούνες, τη ρίζα του κυπαρισσιού, Μεγάλη Παρασκευή) να μιλήσει απλά για τα απλά τα γεμάτα όμως αισθήματα , θαλπωρή,  ζεστασιά σαν την αγκαλιά της μάνας. Ποιητής της μάνας .

Στο φως του ονείρου

Τι κι αν έχετε δώσει εντολή

Να μένουν σβηστά τις νύχτες

Τα ηλεκτρικά φώτα στους δρόμους..

Τι κι αν έχετε εξασφαλίσει

Τη συμμαχία των κακών καιρών

Και τη φιλία των ενάντιων ανέμων…

Στο φως του ονείρου

Έχουμε ανάψει εμείς το κερί μας!

Ο Β. Κακατσάκης από το Νίππος, ποιητής ευαίσθητος αγνός παίρνει θέση στο πλάι των κατατρεγμένων των ανέργων των μεταναστών.

Προσευχή

 «Ιησούς Χριστός νικά

κι όλα τα κακά σκορπά»

Τρεις φορές κάθε βράδυ,

Πριν να κοιμηθεί,

Το λέει ένας άστεγος

Σταυρώνοντας

Το ανύπαρκτο μαξιλάρι του.

Έρχεται η νύχτα…

Και στο ποίημα: Δεν έχουμε πρόβλημα

Να σε βλέπουμε στην τηλεόραση

Να πνίγεσαι στις θάλασσες,

Δεν έχουμε πρόβλημα, πρόσφυγα του πολέμου.

Στην πισίνα μας

Μη σε δούμε να φτάσεις!

Να μας ζητάς να καθαρίσεις

Τα τζάμια των αυτοκινήτων μας,

Δεν έχουμε πρόβλημα, παιδί των φαναριών.

Τα γυαλιά της μυωπίας μας

Μη μας ζητήσεις ν’ αλλάξουμε! …κλπ.

Λιτός στην οικονομία της φύσης .. γιατί το περίσσιο είναι που καταστρέφει τη Γή μας :

Της Αγίας Λιτότητας

Ούτε να λείπει,

Μα ούτε να περισσεύει

Το απαραίτητο.

Λίγο λιγότερο

Και το απαραίτητο λείπει

Λίγο περισσότερο

Και το απαραίτητο περισσεύει… κλπ

Τα μηνύματα περνούν πολύ απλά μέσα από την ποίησή του:

Αυτό το υπέροχο «μας» αφιερωμένο στον ευγενέστατο Αρχιεπίσκοπο Κρήτης.

Η Κρήτη μας.

Η Ελλάδα μας.

Η Ορθοδοξία μας.

Μου αρέσει

Αυτό το «μας»

Που βάζει στο τέλος

Κάποιων λέξεων- κόσμων,

Όταν μιλεί και όταν γράφει,

Ο Αρχιεπίσκοπος μας.

«μας»

Μια μικρούλα λέξη

Με τρία γράμματα.

Μια πλατεία ευθύνης.

Ένα φωνήεν μεταξύ δύο συμφώνων

Ο εξ αδιανεμήτου πλούτος μας!

Ο Βαγγέλης Κακατσάκης υπήρξε δάσκαλος με μεράκι άφησε το «χρώμα» του στα παιδιά του, αγάπησε τον τόπο και τους ανθρώπους του, με πλούτο αισθημάτων που τα μοιράζει, με αγάπη, αισιοδοξία, προσφέρει πολύτιμη υπηρεσία στον πολιτισμό μας.

Πορεία

Επί τραχείας οδού, μια ζωή, η πορεία του

Συχνά θλιμμένος, ποτέ θλιβερός.

Πάντα ορθοστατών και ορθοβαδίζων.

Με αναπεπταμένη τη σημαία της ευθύνης.

Επιμένοντας

Να καλημερίζει τον ήλιο

Και να καλησπερίζει το φεγγάρι.

Ο Βαγγέλης Κακατσάκης από το Νίππος!!

* γιατρός πνευμονολόγος - ποιητής 


Σ. Σ.  Καλός γιατρός, πνευμονολόγος ο φίλος μου ο Γρηγόρης Γεωργουδάκης. Και καλά καλός ποιητής ,όμως. Πάντα εν εγρηγόρσει! Πάντα στην υπηρεσία παροχής οξυγόνου! Ευχαριστώ από καρδιάς για τα όσα αγαπητικά έγραψες, φίλε!