ΝΕΑ ΒΙΒΛΙΑ

 ΓΙΑ ΤΟΝ ΠΟΛΥΧΡΟΝΗ ΚΟΥΤΣΑΚΗ...

Χθες αργά το απόγευμα μου έφερε ο Νεκτάριος τα βιβλία σου "Ολα ανάποδα" και "Ιστορίες της μιας ανάσας", που κυκλοφορήθηκαν πρόσφατα από τις εκδόσεις "Μετέχμιο" και "Παπαδόπουλος" αντίστοιχα. Άρχισα να διαβάζω το πρώτο σήμερα - μόλις τέλειωσα το δεύτερο κεφάλαιο... Με συνεπήρε! Αγωνία για την εννιάχρινη Ναταλία που, όπως γράφεις στο οπισθόφυλλο "βρίσκεται κάθε χρόνο σε διαφορετική πόλη, εξαιτίας της δουλειάς του μπαμπά της" και "θα βρει απέναντι της τους μπούληδες του σχολείου που θα της κάνουν τη ζωή δύσκολη".

Χαίρομαι, που επιμένεις να γράφεις, Πολυχρόνη, πλουτίζοντας και τη σύγχρονη παιδική λογοτεχνία!

ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Ούκ εν τω πολλώ το ευ... Ισχύει για την πλειοψηφία των συγγραφέων η αρχαία ρήση. Όχι πάντως για σένα. Όλα καλά, τα πολλά πολλών ειδών βιβλία σου! Πάντα Ωραίος! Χαιρετώ σε κι αγαπώ σε!

ΕΥΔΟΚΙΑ

"ΤΟ ΟΜΟΡΦΟΤΕΡΟ ΤΕΛΟΣ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ" ΤΟΥ ΠΟΛΥΧΡΟΝΗ ΚΟΥΤΣΑΚΗ

ΤΟ ΔΙΑΒΑΖΕΙΣ ΚΑΙ ΔΕΝ ΘΕΛΕΙΣ ΝΑ ΤΕΛΕΙΩΣΕΙ*

Γράφει η Ευδοκία Σκορδαλά - Κακατσάκη

Πήρα στα χέρια μου με χαρά κι άρχισα να διαβάζω με λαχτάρα το τελευταίο αστυνομικό μυθιστόρημα του Χανιώτη και πολυβραβευμένου συγγραφέα Πολυχρόνη Κουτσάκη. Τίτλος του «Το ομορφότερο τέλος στον κόσμο». (Εκδόσεις Πατάκη. Αθήνα 2018 σελίδες 324). Από την πρώτη συλλαβή του, ένα απρόσμενο «Καλημέρα όμορφε.», με κέρδισε. Και δεν το άφησα, ώσπου έφτασα στην τελευταία του λέξη! Δεν το άφησα; Τι λέω! Καλύτερα να πω πως το βιβλίο με κράτησε δέσμια από την αρχή ως το τέλος του. Γιατί με συνεπήρε. Με τον γάργαρο ρυθμό της γραφής του, την πλοκή, τις έξυπνες ατάκες, τις απρόσμενες ανατροπές, τις κινηματογραφικές, ολοζώντανες περιγραφές τόπων και προσώπων. Ο συγγραφέας πλάθει τους χαρακτήρες των ηρώων του πειστικούς, άλλους γεμάτους γλύκα, τρυφεράδα και ποιητική ομορφιά κι άλλους, ωμούς, σκληρούς, ανελέητους. Όλοι χωρούν στον κόσμο μας. Άγγελοι και διάβολοι. Διάβαζα και θαύμαζα, και χαιρόμουν το καταλυτικό πηγαίο χιούμορ, την αχαλίνωτη φαντασία, τις πολλές και ποικίλες γνώσεις πάνω στην ιστορία, στην λογοτεχνία, στην μουσική, στην ψυχολογία, στις σχέσεις των ανθρώπων, την διεισδυτική, κρητική και κριτική ματιά, το αστείρευτο κι αληθινά μεγάλο ταλέντο του Δημιουργού. Και υποκλίνομαι σε τούτο το ταλέντο, που από πολύ νωρίς φάνηκε να μην έχει όρια. Γιατί ο Πολυχρόνης Κουτσάκης, εδώ και κάμποσα χρόνια, και παρά το νεαρό της ηλικίας του, ξεπέρασε τα σύνορα των Χανίων, της Κρήτης, της Ελλάδας και διαπρέπει ως συγγραφέας και ως επιστήμονας, σε πολλές χώρες του κόσμου. (ΗΠΑ, Αγγλία, Αυστραλία). Ναι, διάβασα, βλέπε ρούφηξα, «Το ομορφότερο τέλος στον κόσμο» μονορούφι. Στην κυριολεξία. Κι όταν «ήπια» και την τελευταία σταγόνα-λέξη του, ένιωθα πως διψούσα ακόμα! Θέλω να πω πως δεν ήθελα να τελειώσει! Ήθελα να κρατήσει κι άλλο το όμορφο ταξίδι που μου χάρισε. Γι αυτό κι είμαι σίγουρη πως θα το ξαναδιαβάσω. Και μια και δυο και τρεις φορές! Πάντα ένα καλό βιβλίο λειτουργεί σαν μαγνήτης Με τραβά και με κρατά κοντά του για πολύ -πολύ καιρό. Διαβάστε το!

* Πρόλαβε, και το διάβασε πρώτη η Ευδοκία. Αρπάζοντας μου το από τα χέρια , με το που το έφερα στο σπίτι. Αν το διαβάσω;  Θέλει και ρώτημα; Aυτό δα έλειπε! Από σήμερα κιόλας... 

ΜΙΑ ΣΤΑΣΗ ΕΔΩ ΜΙΑ ΣΤΑΣΗ ΕΚΕΙ

ΟΤΑΝ Ο ΑΠΟΚΟΡΩΝΑΣ...

Όλοι οι δρόμοι της πάλαι ποτέ επαρχίας των Αποκορώνων οδηγούσαν το περασμένο Σαββατόβραδο, 28 του Γενάρη, στο “Ριζίτικο” του Τζιτζιφέ, όπου έγινε κι εφέτος η καθιερωμένη εδώ και πολλά χρόνια συνεστίαση και κοπή της αγιοβασιλιάτικης πίτας του Κοινωφελούς Ιδρύματος “Αγία Σοφία” και του Συλλόγου των Φίλων του, στο πλαίσιο των πρωτοβουλιών τους για την οικονομική στήριξη του προγράμματος “Βοήθεια στο Σπίτι”. Πολύς ο κόσμος, κλήρος και λαός, κατά χωριά και κατά οικογένειες. Oταν ο Αποκόρωνας είναι ενωμένος κάτω απ’ τη σκέπη της Αγίας Σοφίας… Όταν ο Αποκόρωνας αναμαζώνεται… Μα και όταν ο Αποκόρωνας “ορδινιάζεται” για το επόμενο μεγάλο βήμα!

”Ο Αποκόρωνας ορδινιάζεται”, ο τίτλος ενός άρθρου που έγραψε και ο δημιουργός, μεταξύ τvν άλλων και του Ιδρύματος, μακαριστός μητροπολίτης Κισάμου και Σελίνου Ειρηναίος Γαλανάκης ο Χριστιανός, στην εφημ. “Φωνή του Αποκόρωνα”, με αφορμή το Α’ Παγκόσμιο Συνέδριο των Αποκορωνιωτών, που έγινε τον Αύγουστο του 1987. Και σ’ αυτό ο νους μου, σ’ όλη τη διάρκεια της εκδήλωσης, κατά την ευλογία της πίτας που έκανε ο και πρόεδρος του Δ.Σ. του Ιδρύματος μητροπολίτης Κυδωνίας και Αποκορώνου Δαμασκηνός Παπαγιαννάκης, κατά τις ομιλίες που ακολούθησαν (με τον ταμία του Ιδρύματος Πέτρο Πανηγυράκη, σε ρόλο συντονιστή), κατά τη διάρκεια που έπαιζαν και τραγουδούσαν οι Αποκορωνιώτες οργανοπαίκτες, κατά την ώρα των κληρώσεων… Προπάντων, όταν ο καθ’ όλα άξιος διευθυντής του Ιδρύματος π. Μιχάλης Βλαβογιλάκης αναφέρθηκε στην ομιλία του, στο Β’ Παγκόσμιο Συνέδριο Αποκορωνιωτών που θα γίνει από 31 Αυγούστου μέχρι 3 Σεπτεμβρίου τ.ε. με συνδιοργανωτές, εκτός απ’ το Ιδρυμα, τον δήμο Αποκορώνου, το Ινστιτούτο Επαρχιακού Τύπου και την Ομοσπονδία Συλλόγων Αποκορώνου. Και σαν προετοιμασία (ορδινιάζομαι = προετοιμάζομαι) της Μεγάλης των Αποκορωνιωτών Μάζωξης τον φετινό Αύγουστο, “είδα” την φετινή συνεστίαση. Κι αν έχει “δυνάμεις” ο Αποκόρωνας!

«Οφείλουμε να αντισταθούμε, να μείνουμε ενωμένοι ως ένα σώμα και να αντιτάξουμε την έμπρακτη αλληλεγγύη, την φιλανθρωπία και τον χριστιανικό ανθρωπισμό, που αποτελούν συνειδητές, επιλογές ζωής και χρέος κάθε χριστιανού. Η προσφορά στον συνάνθρωπο, τον πάσχοντα, τον αδύναμο και μοναχικό, είναι η πιο έμπρακτη μορφή πολιτισμού και αγάπης». Τα που τόνισε στην ομιλία του ο παπά Μιχάλης, αφού αναφέρθηκε στο έργο του Ιδρύματος (ιδιαίτερα στο Πρόγραμμα “Βοήθεια στο Σπίτι) και πριν ευχαριστήσει τους φορείς και τα πρόσωπα (τον δήμαρχο Αποκορώνου Χαράλαμπο Κουκιανάκη, την πρόεδρο της Κοινωφελούς Αργυρώ Μπενάκη, τον και γενικό διευθυντή του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών και Μελετών “Ελευθέριος Κ. Βενιζέλος”, αντιπρόεδρο του Δ.Σ. Νίκο Παπαδάκη, που απουσίαζε για προσωπικούς λόγους, τα “Χανιώτικα νέα”, το Ινστιτούτο Επαρχιακού Τύπου και ιδιαίτερα τον Γιάννη Γαρεδάκη, την Αγγλικανική Εκκλησία, την ΕΤΑΝΑΠ, κ.λπ. Και, βέβαια, τα παιδιά του Προγράμματος) για την στήριξή τους.

Να μείνουμε ενωμένοι, ως ένα σώμα! Και η παραγγελιά του Παππού, που παρακολουθεί, εδώ και τέσσερα περίπου χρόνια τα ζάλα μας απ’ τον Επουράνιο Αποκόρωνα.
Και εν όψει Συνεδρίου…


Η αλληλογραφία μας




Πολυχρόνη Κουτσάκη, καθηγητή Πανεπιστημίου, συγγραφέα, Περθ Αυστραλίας: «Χυδαία γλώσσα δεν υπάρχει, υπάρχουσι χυδαίοι άνθρωποι». Και η φράση αυτή του ωραίου Ελληνα, ποιητή Λορέντζου Μαβίλη, που είπε ως μέλος του Ελληνικού Κοινοβουλίου, το 1911 υπερασπιζόμενος τη Δημοτική μας Γλώσσα, ήρθε στο νου μου, ενώ διάβαζα, με το μολυβάκι μου ανά χείρας, το τελευταίο μυθιστόρημά σου, το “Αθηναϊκό Μπλουζ”, που κυκλοφορήθηκε με το τέλος της περασμένης χρονιάς ταυτόχρονα σε Ελλάδα, ΗΠΑ, Αγγλία και Αυστραλία, και το οποίο “με αγάπη”, όπως και τα προηγούμενα βιβλία σου, μου χάρισες. Και γιατί δεν διστάζεις να χρησιμοποιείς πολλές απ’ τις λεγόμενες “κακές” λέξεις, όταν αυτό απαιτείται “εν τη ρύμη” του ρέοντος ωραίου ελληνικού “λόγου” σου. Και γιατί “πολεμάς” με τον δικό σου μοναδικό τρόπο την “πλεονάζουσα” χυδαιότητα στην σημερινή Ελλάδα της κρίσης, παραμένοντας πάντα “ωραίος ως Ελληνας”. Πάντα άξιος!
         

ΔΙΑΦΟΡΑ

ΟΝΕΙΡΟ ΧΕΙΜΩΝΙΑΤΙΚΗΣ ΝΥΧΤΑΣ
ΠΟΛΥΧΡΟΝΗ ΚΟΥΤΣΑΚΗ: " ΔΕΝ ΕΙΣΑΙ ΕΔΩ"
ΠΝΕΥΜ. ΚΕΝΤΡΟ ΧΑΝΙΩΝ: ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ, 23 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ, ΩΡΑ 7 Μ. Μ.

Να ' μουν, λοιπόν, στην κατάμεστη από κόσμο τεράστια αίθουσα του Πνευματικού Κέντρου Χανίων, καθισμένος κάπου στη μέση, να παρακολουθώ, έχοντας τα "ακρωτήρια της ύπαρξης" μου σε εγρήγορση, την "πρωτοποριακή" παρουσίαση του τελευταίου μυθιστορήματος του και καθηγητή εδώ και ένα χρόνο στο Πανεπιστήμιο Murdoch του Πέρθ της Αυστραλίας, 42χρονου, γέννημα θρέμμα Χανιώτη συγγραφέα Πολυχρόνη Κουτσάκη. Να ακούω τις ομιλίες των φιλολόγων του Φροντιστηρίου "Πρωτοπορία", της Μαρίας Γαλανάκη, της Εύας Μαζοκοπάκη και της Δέσποινας Μαρκουλάκη, να παρακολουθώ τα δραματοποιημένα αποσπάσματα του βιβλίου από μαθητές Λυκείου και βέβαια τη συζήτηση του Συγγραφέα με το κοινό για την "Τριλογία της Κρήτης", η οποία  κλείνει με το "Δεν είσαι εδώ" που κυκλοφορήθηκε από τις εκδόσεις ΠΑΤΑΚΗ τον Σεπτέμβριο τ, ε. Να το απολαμβάνω! Όπως άλλωστε και όλοι οι άλλοι τυχεροἰ... Όνειρο  χειμωνιάτικης νύχτας, εν είδει χριστουγεννιάτικου δώρου! Ένα όνειρο που θεού θέλοντος θα ξεδυλιάνει στην πραγματικότητα δυο μέρες πριν από τα Χριστούγεννα, την Παρασκευή 23 Δεκεμβρίου, στις 7 μ. μ. Όχι μόνο για μένα  Πολλοί, πάμπολλοι , λένε οι πληροφορίες μου, είναι οι συμπολίτες μας που επιθυμούν να το ζήσουν. Είτε έχουν διαβάσει την 'Κρητική Τριλογία" (΄'Καιρός για Ήρωες" και "Μια ανάσα μόνο" οι τίτλοι των δυο πρώτων βιβλίων που κυκλοφορήθηκαν τον Οκτώβριο του 2013 και τον Ιανουάριο του 2015, αντίστοιχα)   του Πολυχρόνη, είτε όχι... .

ΔΕΝ ΕΙΣΑΙ ΕΔΩ

Πρόκειται για το τρίτο μέρος της σύγχρονης τριλογίας δράσης που ξεκίνησε με το «Καιρός για ήρωες» και συνεχίστηκε με το βραβευμένο «Μια ανάσα μόνο».

Ο Γιώργος Δάντης, ο ήρωας της τριλογίας, εξαφανίζεται. Η αγαπημένη του Ρέα, και ο κολλητός του φίλος Νικ, δε θέλουν να πιστέψουν αυτό που όλο το σχολείο και η πόλη φοβούνται –ότι ο Γιώργος είναι νεκρός. Οι γονείς τους, η αστυνομία, παλιοί και νέοι μεγάλοι εχθροί, όλοι θέλουν να τους αναγκάσουν να σταματήσουν να ψάχνουν.

Την ίδια ώρα, ο Γιώργος, ανήμπορος, αιχμάλωτος του πιο αδίστακτου ανθρώπου στην Ελλάδα, νιώθει πως είναι αδύνατον να βγει ζωντανός από το υπόγειο τούνελ όπου κρατείται. Κι όμως…
Τρεις έφηβοι απελπισμένοι: Δεν υπάρχει κανείς πιο επικίνδυνος από τον απελπισμένο.

Ένα βιβλίο με καταιγιστικό ρυθμό, συνεχείς ανατροπές και απρόσμενες αποκαλύψεις που θα κρατήσουν τον αναγνώστη σε εγρήγορση μέχρι την τεράστια έκπληξη που τον περιμένει στο τέλος του βιβλίου.

ΚΑΠΟΙΕΣ ΑΠΟ ΤΙΣ ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ ΜΟΥ, ΕΝΩ ΔΙΑΒΑΖΑ ΤΟ "ΔΕΝ ΕΙΣΑΙ ΕΔΩ"

• "Για τον Μανώλη και τον Μανώλη, ούνα φάτσα ούνα  ράτσα, ούνο σέτ από μάγουλα, ούνα ευτυχία. Για τη Νανώ μου και την Αθηνά μου, για το αυστραλιανό έπος. Για τη Δέσπονα όλα εσύ." Εν αρχή ην η αφιέρωση. Αποκαλυπτική. Ο μικρός μα και ταυτόχρονα μέγας κόσμος του. Οι δικοί του άνθρωποι που τους αγαπά και τον αγαπούν. Το παν!

• Ο Π. Κ. γεννήθηκε για να γράφει και γράφει για να ζει. Αν η Νανώ (η μητέρα του) είναι εργασιομανής πέντε φορές, ο Πολυχρόνης είναι δέκα. Τι να το κάνει κανείς το ταλέντο, αν δεν το εκμεταλλεύεται, αν δεν υο αξιοποιεί με τη δουλειά;  Έχει δίκιο ο Ουμπέρτο Έκο όταν υποστηρίζει ότι στο γράψιμο το 5% είναι ταλέντο και το 95% είναι δουλειά.

• Όυκ εν τω πολλώ το ευ, αλλά εν το ευ το πολύ", έλεγαν οι αρχαίοι Έλληνες. Να όμως που ο Πολυχρόνης τους διαψεύδει. Και πολύ, καλά πολύ, το γράψιμο του και καλό, πολύ καλό, επίσης Δέκα μυθιστορήματα, μια ποιητική συλλογή και έξι θεατρικά έργα, η μέχρι τώρα συγγραφική του παραγωγή, μια συγγραφική παραγωγή ποιότητας, που λειτουργεί και σαν εργαστήρι δημιουργικής γραφής , τόσο για νέους όσο και για φτασμένους λογοτέχνες. Δάσκαλος ο Πολυχρόνης και σ' αυτόν τον τομέα

.

• Πάντα το μολυβάκι ανά χείρας. Πάντα σε ετοιμότητα να καταγράψει την συνεχή κουβέντα που γίνεται ανάμεσα στον συγγραφέα και στον αναγνώστη. Ο Π. Κ. έχει όσο λίγοι το χάρισμα να χρησιμοποιεί τη γλώσσα στη βασική κοινωνική της αποστολή που είναι η επικοινωνία.

• Πολυεπίπεδο το γράψιμο του Πολυχρόνη. Αναγνωρίσιμο πάντα το ύφος του που αντανακλά το ήθος του. Την αγάπη του για τον γενέθλιο τόπο και τους ανθρώπους του . Και βέβαια την πεποίθησή του ότι η ευθύνη για να καλλιτερέψουν τα πράγματα είναι στα χέρια μας. Ένας συγγραφέας που σέβεται τον εαυτό του και το κοινό του δεν χαιδεύει αυτιά.

• Αχ αυτά τα σχόλια του για όλα όσα συμβαίνουν και οι φιλοσοφικοί του στοχασμοί...

• Δεν υπάρχει χυδαία γλώσσα, υπάρχουν μόνο χυδαίοι άνθρωποι.( Με αφορμή την χρησιμοποίηση κάποιες φορές "κακών λέξεων", η φράση αυτή του Μαβίλη)

• Εντάξει, είναι ένα εφηβικό μυθιστόρημα το "Χωρίς εσένα".  Με την διευκρίνιση, ωστόσο, ότι διαβάζοντας το ο καθένας αισθάνεται έφηβος όποια κι αν είναι η ηλικία του.

• Να ένα στέρεα δομημένο σύγχρονο μυθιστόρημα, ένα μυθιστόρημα ελπίδας, που θέλεις να διαβάσεις ξανά και ξανά.

• Παρασύρθηκα να δω τι γίνεται παρακάτω, όμως πρέπει να γυρίσω πίσω σε μια "τερπνή κοντυλιά", που έντεχνα βάζει συχνά πυκνά στη διήγηση του ο Πολυχρόνης Μερακλής τεχνίτης του λόγου!

• Αστυνομικό μυθιστόρημα το "Δεν είσαι εδώ"; Και αστυνομικό, όχι όμως μόνο αστυνομικό....