ΕΥΘΥΒΟΛΑ ΚΑΙ ΜΗ

ΤΙ ΕΙΔΕ ΚΑΙ ΤΙ ΕΙΠΕ Ο ΧΑΝΙΩΤΗΣ

Γράφει ο Νεκτάριος Ευ. Κακατσάκης 

«∆εν είναι ακριβά τα Χανιά, οι Χανιώτες έµαθαν να πληρώνουν ό,τι τους ζητηθεί. Πρόκειται για παραλλογισµό κι όµως ισχύει». Τον άκουγα να αναλύει τις σκέψεις του, Χανιώτης κι ο ίδιος που πλέον όµως ζει… εκτός των τειχών της όµορφης πόλης, ενώ λόγω δουλειάς ταξιδεύει πολύ ανά την Ελλάδα και όχι µόνο! Με κάποια συµφωνούσα, µε άλλα προσπαθούσα να δω την οπτική του, µε άλλα διαφωνούσα! ∆εν έχει σηµασία να αναφερθούν τα µεν, τα δε και τα υπόλοιπα…!
Η δική του αλήθεια ήταν! Άλλοτε µε θετικό και άλλοτε µε αρνητικό πρόσηµο για τον τόπο που τον ανέθρεψε, τον τόπο που ζουν συγγενείς και φίλοι! Όλα έχουν τη λογική τους αλλά και το... παράλογό τους!
Κανείς δεν µπορεί να είναι απόλυτα ικανοποιηµένος µε τις αλλαγές µιας πολιτείας που βαδίζει στον 21ο αιώνα φορτωµένη ωφέλιµο και µη φορτίο, προσπαθώντας να λειτουργήσει σε εποχές δύσκολες και φορτισµένες! Αυτό είναι το µόνο σίγουρο! Από εκεί και πέρα, ο καθένας µπορεί να δηλώνει ικανοποιηµένος ή µη µε αυτές τις αλλαγές!
Απόψεις διίστανται και ο καθένας τα βλέπει από την προσωπική του οπτική!
Ο κόσµος αλλάζει, κινείται κι εµείς µαζί µε αυτόν θέλοντας και µη!
Κι όσο για τον Χανιώτη φίλο;
Ένας επισκέπτης του τόπου του είναι πλέον, κυρίως τα Καλοκαίρια!
Ένας περαστικός τουρίστας που άλλοτε θαµπώνεται και άλλοτε µε πίκρα αναπολεί το παρελθόν µιας πόλης και των εποχών που έχουν παρέλθει πια!

Χανιώτικα νέα (Τετάρτη, 17 Ιουνίου 2026) 

ΤΙ ΕΙΔΕ ΚΑΙ ΤΙ ΕΙΠΕ Ο ΧΑΝΙΩΤΗΣ

ο Χανιώτης

«∆εν είναι ακριβά τα Χανιά, οι Χανιώτες έµαθαν να πληρώνουν ό,τι τους ζητηθεί. Πρόκειται για παραλλογισµό κι όµως ισχύει». Τον άκουγα να αναλύει τις σκέψεις του, Χανιώτης κι ο ίδιος που πλέον όµως ζει… εκτός των τειχών της όµορφης πόλης, ενώ λόγω δουλειάς ταξιδεύει πολύ ανά την Ελλάδα και όχι µόνο! Με κάποια συµφωνούσα, µε άλλα προσπαθούσα να δω την οπτική του, µε άλλα διαφωνούσα! ∆εν έχει σηµασία να αναφερθούν τα µεν, τα δε και τα υπόλοιπα…!
Η δική του αλήθεια ήταν! Άλλοτε µε θετικό και άλλοτε µε αρνητικό πρόσηµο για τον τόπο που τον ανέθρεψε, τον τόπο που ζουν συγγενείς και φίλοι! Όλα έχουν τη λογική τους αλλά και το... παράλογό τους!
Κανείς δεν µπορεί να είναι απόλυτα ικανοποιηµένος µε τις αλλαγές µιας πολιτείας που βαδίζει στον 21ο αιώνα φορτωµένη ωφέλιµο και µη φορτίο, προσπαθώντας να λειτουργήσει σε εποχές δύσκολες και φορτισµένες! Αυτό είναι το µόνο σίγουρο! Από εκεί και πέρα, ο καθένας µπορεί να δηλώνει ικανοποιηµένος ή µη µε αυτές τις αλλαγές!
Απόψεις διίστανται και ο καθένας τα βλέπει από την προσωπική του οπτική!
Ο κόσµος αλλάζει, κινείται κι εµείς µαζί µε αυτόν θέλοντας και µη!
Κι όσο για τον Χανιώτη φίλο;
Ένας επισκέπτης του τόπου του είναι πλέον, κυρίως τα Καλοκαίρια!
Ένας περαστικός τουρίστας που άλλοτε θαµπώνεται και άλλοτε µε πίκρα αναπολεί το παρελθόν µιας πόλης και των εποχών που έχουν παρέλθει πια!

ΕΥΘΥΒΟΛΑ ΚΑΙ ΜΗ

ΑΠΟΛΕΙΠΕΙΝ Ο ΘΕΟΣ ΚΡΗΤΗΝ

Γράφει ο Νεκτάριος Ευ. Κακατσάκης 

Η Ελλάς των κόµµα…τιασµένων ιδανικών, σε µια µπαλάντα αισθήσεων και ψευδαισθήσεων! Μια χώρα, της οποίας... χώρα είναι κι η Κρήτη που πλέον όλο και µε πιο γοργούς ρυθµούς χάνει την επί πολλούς αιώνες µοναδική ιστορικότητά της!
Η ιστορία ξαναγράφεται και µέσα σε αυτήν τη δίνη, οι όποιες µάχες δίνονται από κάποιους που τους χαρακτηρίζουν “γραφικούς”, δεν είναι χαµένες, κι ας φαίνονται ως τέτοιες. Τούτη η σύγχρονη αντίσταση σε ένα παιχνίδι από πριν ξεπουληµένο, και καλά στηµένο! Όχι, το δυστύχηµα δεν είναι οι απάτριδες! Το δυστύχηµα είναι όλοι εκείνοι που δεν τους αντιλαµβάνονται αλλά… είναι πιστοί «τοῖς κείνων ῥήµασι πειθόµενοι», αγνοώντας τα ορατά σηµεία και σηµάδια ότι υποστηρίζοντάς τους, ξεπουλούν τα ίδια τους τα παιδιά!
...Ίσως τελικά να έχουµε φτάσει στο έσχατο σηµείο «παράδοσης άνευ όρων»! Είναι τόσα τα όρνια, και οι καλά καµουφλαρισµένοι λύκοι µε προβιές προβάτων, που έχουν διεισδύσει σε τούτον τον τόπο!
...Κι ο στίχος του Αλεξανδρνού ποιητή «Σαν έτοιµος από καιρό, σα θαραλλέος, αποχαιρέτα την, την Αλεξάνδρεια που φεύγει», µια ορατή πλέον αλήθεια και για εµάς εδώ!
Έπρεπε να το περιµένουµε, πως τούτη η στιγµή κάποτε θα έφτανε, να την αποχαιρετήσουµε την… Αλεξάνδρεια!
Εξάλλου, πόσες και πόσες “Αλεξάνδρειες” δεν έχουµε αποχαιρετήσει και εµείς αλλά και άλλοι πριν από εµάς! Πόσες και πόσες “Αλεξάνδρειες” δεν θα αποχαιρετήσουν και όλοι που θα έρθουν µετά από εµάς…(Χανιώτικα νέα, Τετάρτη, 10.6.26)  

ΕΥΘΥΒΟΛΑ ΚΑΙ ΜΗ

ΚΑΙ ΦΙΛΟΣΟΦΕΙΝ ... ΚΑΙ ΑΜΠΕΛΟΦΙΛΟΣΟΦΕΙΝ...

Γράφει ο Νεκτάριος Ευ. Κακατσάκης 

Με τέτοια ζέστη ξαφνική και τροµερή, τι να πεις και τι να σκεφτείς; Σήµερα θα το πάµε αλλιώς! Πώς; Με µια ερώτηση! Την παρακάτω: Είναι άραγε το µη χείρον βέλτιστον; Ιδού πεδίο δόξης λαµπρόν για όλους τους φιλοσοφούντες και αµπελοφιλοσοφούντες! Ίσως να πρόκειται για µία από τις πιο συναρπαστικές διαδικασίες αυτή: να προσπαθεί κάποιος να αποδείξει την ισχύ αυτής της φράσης! Και γίνεται ακόµη πιο ενδιαφέρον όταν ο άλλος, ο απέναντι προσπαθεί να αποδείξει το αντίθετο! Ότι δηλαδή το µη χείρον δεν είναι βέλτιστον!

Καµετε και µία αναγωγή στην πολιτική ζωή τούτης της χώρας όπου έχουµε ζήσει και τo µεν και τo δε! Και µάλιστα το δυστύχηµα είναι ότι το επαναλαµβανόµενον είναι... λαού σοφού! Κακή φάρσα; Αναγκαίο κακό; Καθείς ας διαλέξει τι του ταιριάζει!
Τελικά, ίσως και να υπάρχει µία βαθύτερη νοµοτέλεια που µας οδηγεί µονίµως σε αδιέξοδα! Και σε όσα περισσότερα αδιέξοδα οδηγούµαστε, τόσο περισσότερα προβλήµατα δηµιουργούµε στις όποιες µικρές λύσεις µας!
Σίγουρα κάτι τέτοιο θα ήταν και η Λερναία Ύδρα! Το πρόβληµα στην περίπτωσή µας είναι ότι δεν υπάρχει κανένας Ηρακλής, ούτε καν… τσέπης για να επιβληθεί του τέρατος!
Έως τότε; Ποιος ζει και ποιος πεθαίνει! Και αν µε ρωτάς, εκεί βρίσκεται όλη η ουσία!
Κάποιοι θα πεθάνουν δίχως να έχουν ζήσει και κάποιοι θα ζουν πεθαµένοι σε όλη τους τη ζωή! Τυχεροί ή άτυχοι είναι όσοι δεν ανήκουν στους παραπάνω αλλά κοιµούνται τον ύπνο του δικαίου; Ναι και αυτοί υπάρχουν! Κάπου ανάµεσά µας ζουν και αυτοί και κάπου θα τους βρείτε να φιλοσοφούν και να αµπελοφιλοσοφούν ή και όχι!

(Χανιώτικα νέα, (Τετάρτη, 3.6.2026) 

Ευθύβολα και μη

 SOS ΚΑΙ ΠΑΛΙ ΓΙΑ ΤΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ ΧΑΝΙΩΝ

Γράφει ο Νεκτάριος Ευ, Κακατσάκης 

∆εν είναι η πρώτη φορά που από αυτήν εδώ τη θέση αναφερόµαστε στις οριακές καταστάσεις που έχει περιέλθει το Γενικό Νοσοκοµείο Χανίων. Γιατροί, νοσηλευτές και εργαζόµενοι κτυπούν συνεχώς το καµπανάκι κινδύνου σε ώτα µη ακουόντων. Σε εκείνους που πριν από κάµποσα χρόνια -στον καιρό της πανδηµίας- µε µεγαλοστοµίες και υποσχέσεις, είχαν καταφέρει να πείσουν ότι θα προσπαθούσαν να βελτιώσουν τις συνθήκες εργασίας των ανθρώπων χάρη στους οποίους κρατιέται όρθιος ακόµη ο πολύπαθος αυτός κόσµος του Ε.Σ.Υ.
Ελάχιστα έχουν γίνει, µας έµειναν οι υποσχέσεις, και µία κατάσταση συνεχώς επιδεινούµενη.
Στη χθεσινή συνέντευξη Τύπου των εργαζοµένων του Νοσοκοµείου Χανίων, µε αφορµή τις κινητοποιήσεις που ετοιµάζουν, ο πρόεδρός τους Βαρδής Γεωργιακάκης µίλησε για ένα νοσοκοµείο που “βάλλεται”. Όσοι έχουµε την εµπειρία από το Νοσοκοµείο µας, καταννοούµε την αλήθεια των παραπάνω λόγων!
Απέναντι στα δίχως σταµατηµό πυρά, π.χ. «aποχωρήσεις προσωπικού», «άγονοι διαγωνισµοί για προσλήψεις», οι εργαζόµενοι καλούνται να δουλεύουν ασταµάτητα, ξεπερνώντας τα όριά τους. Και πλέον προσφέρουν µε όσα ψυχικα αποθέµατα τους έχουν αποµείνει. Το Νοσοκοµείο Χανίων, αν παραµένει ακόµη ανοικτό, το οφείλει στην αντοχή και το φιλότιµο των εργαζοµένων του σε κάθε πόστο! Αρκεί; Σίγουρα και βάσιµα όχι!
Η κα Χριστούλα Πετράκη γιατρός των ΤΕΠ και πρόεδρος της ΕΓΕΣΥΧ, στη χθεσινή συνέντευξη Τύπου είπε για µία ακόµη φορά το αυτονόητο:
«Εµείς αυτό που ζητάµε είναι τώρα, άµεσα, µαζικές προσλήψεις για να µπορέσει το ήδη υπάρχον προσωπικό να ενισχυθεί και να δουλέψει ακόµα περισσότερο και να δώσει στο χανιώτικο λαό. Γι’ αυτό και καλούµε όλους να παλέψουν για το νοσοκοµείο που όλοι σ’ αυτό απευθύνονται. Να παλέψουν να έλθει άµεσα προσωπικό. Αφού δεν φτιάχνονται οι δοµές οι πρωτοβάθµιες, να φτιαχτεί τουλάχιστον το Νοσοκοµείο µε προσωπικό». Ακούει κανείς;

Χανιώτικα νέα  (Τετάρτη, 20.5.20216) 

ΕΥΘΥΒΟΛΑ ΚΑΙ ΜΗ

ΜΙΑ ΒΟΥΤΙΑ ΣΤΟ ΚΕΝΟ

    Γράφει ο Νεκτάριος Ευ.  Κακατσάκης

    Είχα κι εγώ κάποτε επιχειρήσει µια βουτιά στο κενό! Πάνε χρόνια από τότε…
Και πέρασαν έπειτα τα χρόνια, ήρθαν άλλοι καιροί και άλλα χρόνια! Ήρθαν µέρες και νύχτες, κι εγώ όσο περνούσαν και οι θεοσκότεινες νύχτες και οι µαύρες ηµέρες, υπήρχαν πολλές φορές που θυµόµουν εκείνη τη µεγάλη βουτιά µου στο κενό…
«∆εν έχει σηµασία αν από εκείνη τη βουτιά επιβίωσα»! Ίσως και να ‘χει! Υπάρχουν πολλές ηµέρες που την παραπάνω πρόταση την πιστεύω! Υπάρχουν και άλλες που αδυνατώ να πιστέψω ότι την ξεστοµίζω ή έστω τη σκέφτοµαι!
    Η σκέψη αυτή είτε έτσι είτε αλλιώς πάντα παρούσα είναι σαν µια µικρή ή µεγάλη λαβωµατιά, ένα υπαρκτό σηµάδι, µία ουλή µέσα στην ψυχή και στο µυαλό µου!
∆εν θα µπορούσα να είµαι πιο ειλικρινής από αυτά που λέω… ∆εν θα µπορούσα να µην νιώθω µια ιδιάζουσα ενοχή γι’ αυτά που λέω! Τα λέω όµως όχι για να τα διαβάσουν τα παιδιά!     Εκείνα ειδικά που βρίσκονται έµπλεα µες στις µεγάλες χαρές, µες στις τροµερές θλίψεις, µες στους ωκεανούς του άγχους για το αύριο, µες στις νηνεµίες και τις τρικυµίες των πρώτων ερώτων και των µεγάλων ερωτηµατικών!
    Τα λέω για να τα αναλογιζόµαστε κάθε στιγµή οι µεγάλοι και να προσπαθούµε όσο γίνεται -και ακόµη πιο πολύ- να είµαστε εκεί δίπλα σε όλα τα παιδιά, σε εκείνα που µπορούν και µιλούν και σε εκείνα που µένουν σιωπηλά, σε εκείνα που δεν έχουν την… τύχη µε το µέρος τους αλλά µια γριά κακιά µοίρα που τους αποδιώχνει προς τα ερέβη.
    Μια βουτιά στο κενό ούτως η άλλως η ίδια η ζωή, αλλά και µια βουτιά στο κενό τα δύσκολα εφηβικά χρόνια!
    Ώρες ανείπωτης θλίψης, ώρες σιωπής…

Χανιώτικα νέα (Τετάρτη, 13,5,2026) 

ΕΥΘΥΒΟΛΑ ΚΑΙ ΜΗ

 "ΣΚΑΣΜΟΣ! ΣΚΑΣΜΟΣ ΛΟΙΠΟΝ! ΜΙΛΑΕΙ Ο ΥΠΟΥΡΓΟΣ! "

Γράφει ο Νεκτάριος Ευ. Κακατσάκης

«Σκασµός, σκασµός λοιπόν µιλάει ο υπουργός!/ Τα γάντια χειροκροτούν,/ οι φαντάροι παρουσιάζουν όπλα,/ οι τράπεζες χωνεύουν τη λεία τους,/ δυο αστυνόµοι τρέχουν./ Ποιος είναι;/ Τίποτα, τίποτα./ Ποιος είναι;/ Ένας άνεργος λιποθύµησε. Τίποτα./ Μπορεί και να πέθανε. Τίποτα./ Σκασµός! Σκασµός λοιπόν µιλάει ο υπουργός!».
Ένα µικρό απόσπασµα το παραπάνω από το ποίηµα του Τάσου Λειβαδίτη, που έφυγε τον Απρίλιο του 1988! Μπορεί βέβαια να έχουν αλλάξει πολλά από τότε, το µακρινό 1953 όταν και γράφτηκε το συγκεκριµένο ποίηµα! Πολλά όµως έχουν µείνει τα ίδια! Ανάµεσα σε αυτά µιλάω και µία φοβιστική υποταγή στην οποιαδήποτε εξουσία που φέρει π.χ. ένας υπουργός... µε ή άνευ χαρτοφυλακίου και... προσόντων που ορκίζεται να υπηρετεί την πατρίδα και το Έθνος ηµών, αµήν!
Παθογένειες που δεν µπορούµε να αποβάλλουµε λοιπόν! ∆ιότι όταν µιλεί, πολλώ δε µάλλον όταν πράττει ο ‘‘υπουργός’’ -ακόµη κι αν δεν κατέει ίντα αλωνεύει*- σπάνια σταµατιέται!
Εκτός και αν τον πιάσουν µε τις... γίδες στην πλάτη (µία ή δυο δεν είναι αρκετές για να κινηθούν οι διαδικασίες) οπότε… τότε -και αν- θα παραδώσει καρέκλα. Πόσο θλιβερή και αξιολύπητη είναι τούτη η ελληνική µοναχική - µοναδική πραγµατικότητά µας; Πόσο αηδιαστική να υπάρχουν χειροκροτητές φευ ακόµη και «άνεργοι που λιποθυµούν» για όλους αυτούς τους… γιδοφόρους!
Έτσι συνηθίσαµε, να παρακολουθούµε το ίδιο έργο ξανά και ξανά, επί χρόνια! Νισάφι; Α µπα!
Πλέον, το τραβάει ο οργανισµός µας να µας διαφεντεύουν τοιούτοι τύποι µετά των λογής-λογής… Γκρουεζαίων, κι όσο για το φιλότιµο; Aγνωστη έννοια!

(Χανιώτικα νέα, 22.4.2026) 

ΕΥΘΥΒΟΛΑ ΚΑΙ ΜΗ

  ΤΑ ΠΑΡΑΤΡΑΓΟΥΔΑ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ

Γράφει ο Βαγγέλης Θ. Κακατσάκης 

Υπάρχει πιο κάτω από τον πάτο; Κι όµως υπάρχει! Και δυστυχώς είναι µία καθηµερινή επιβεβαίωση ειδικά τώρα στις µέρες µας που τα πάντα βγαίνουν στον… τηλεοπτικό αέρα, µέσω της τηλεόρασης ή των reel ή των µικρής και µεγαλύτερης έκτασης βίντεο!
Αν στο παρελθόν µιλούσαµε για “παρατράγουδα” τηλεοπτικών εκποµπών µιας πρωτοεµφανιζόµενης trash tv, πλέον το φαινόµενο trash έχει περάσει σε πάρα πολλά επίπεδα της δηµόσιας αλλά και της… όποιας ιδιωτικής ζωής. Πολλώ δε µάλλον έχει περάσει στον πολιτικό κόσµο και στον τρόπο που πολιτεύεται! Μάλιστα είναι πολύ συχνό το φαινόµενο: όσο πιο γελοίος και… trash εµφανίζεσαι, να κάνεις και περισσότερο γκελ και να αποσπάσεις την υποστήριξη και την ψήφο ενός κοινού που επικροτεί τέτοιου είδους διασκεδάσεις! Το χειρότερο όλων είναι ότι τέτοιου είδους ‘‘φυντάνια’’ που ευδοκιµούν στην περιοχή µας, στη χώρα µας, δυστυχώς βρίσκουν µιµητές και αντί να υπάρχουν κάποιες ασφαλιστικές δικλείδες και να αποτρέπονται οι χαµηλότατου επιπέδου “παραστάσεις”, αντιθέτως όλο και περισσότερο αυξάνονται και πληθύνονται! Το θέαµα δεν είναι καν διασκεδαστικό! Αντίθετα είναι ένα πολύ φθηνιάρικο κακέκτυπο των πάλαι ποτέ παρατράγουδων που πρωτοεµφανίστηκαν προ πολλών ετών στην ελληνική TV και ως κακέκτυπο, απλά αηδιάζει!

Χανιώτικα νέα (Τετάρτη, 15.4.2026) 

ΕΥΥΘΥΒΟΛΑ ΚΑΙ ΜΗ

 ΕΙΣ ΤΟΥΣ ΑΙΩΝΕΣ ΑΝΟΙΞΗ

Γράφει ο Νεκτάριος Ευ. Κακατσάκης

«Κι αν ήταν Άνοιξη εκείνη, και τούτη τώρα Άνοιξη λογάται»! Μια Άνοιξη ίδια σαν και τις αλλοτινές που κρύβει ο καθένας από τους µεγαλύτερους, κι όσο πιο µεγάλος τόσο πιο πολλές αυτές οι Άνοιξες, µέσα βαθιά στα φυλοκάρδια.
…Κι αν ήταν τότε -πόσο πολύ την αναζητάς µικρέ εαυτέ- µια Άνοιξη, και τούτη τώρα, Άνοιξη λογάται. Καθάρισε το µέσα σου και κλείσε τα µάτια κι άσε όλες τις αισθήσεις λεύθερες όποτε κι όπως το µπορέσεις, για να σε κυριεύσουν µυρωδιές λεµονανθών, νερατζανθών, θυµιάµατος και του ήλιου οι αχτίνες του ελληνικού Πάσχα!
Μια Άνοιξη και τούτη, της πένθιµης καµπάνας που σηµαίνει τη Βδοµάδα τη Μεγάλη.
Κοίτα τα µικρά παιδιά πώς τρέχουν κρατώντας τις λαµπάδες τους!
Κοίτα πώς µ’ οµορφοφτιαγµένα τα µαλλάκια τους, στέκουν -τα µικρότερα- στις µύτες να φιλήσουν τα πόδια Του, να κάµουν το σταυρό τους και έπειτα να τα αχνοπάρει εντός της η κατάνυξη των Ηµερών! Κι ας µην το καταλάβουν, ίσως τα πλείστα απ’ αυτά δεν θα καταλάβουν!
Μα όταν θα έρθει -γιατί θε να έρθει κείνη η ώριµη στιγµή- που θα σταθούν κοιτώντας πίσω στα χρόνια, τούτη την Άνοιξη θα αναθιβάλλουν µες στα γεµάτα σκοτούρες κεφάλια τους! Κι ίσως το δάκρυ να φανεί στα µάτια τα µεγάλα τους γιατί… όταν και κείνα, µπαµπάδες και µαµάδες, όταν κι εκείνα παππούδες και γιαγιάδες, τότε ίσως αυτό να σκέφτονται: πως «κι αν ήταν Άνοιξη εκείνη, και τούτη τώρα Άνοιξη λογάται».

Χανιώτικα νέα (Τετάρτη, 8.4.2026) 

ΕΥΘΥΒΟΛΑ ΚΑΙ ΜΗ

INFLUER ΠΟΛΥΧΡΟΝΗΣ ΚΟΥΤΣΑΚΗΣ  

Γράφει ο Νεκτάριος Ευ. Κακατσάκης

Kαθόλου τυχαίος ο τίτλος του παρόντος!
Κάθε που προσπαθώ να µιλήσω για τον Πολυχρόνη Κουτσάκη, τον συγγραφέα Πολυχρόνη Κουτσάκη, πάντα νιώθω σαν σε µία περίεργη ελεύθερη πτώση αφηµένος µέσα στον κόσµο που έχει προκαλέσει µε τη γραφή του, µε το στυλ, τις ιδέες στο κάθε εχγείρηµα - εγχειρίδιο - βιβλίο του!
Και όχι δεν νιώθω καθόλου τον τρόµο αυτής της ελεύθερης πτώσης, γιατί ξέρω καλά πως σε αυτή τη δίνη υπάρχουν εκείνα τα δυνατά σηµεία - στοιχεία απ’ όπου µπορώ να κρατηθώ έστω και προς στιγµή...!
Έρχοµαι όµως στο... προκείµενο! Και βέβαια αναφέροµαι σε ένα από τα τελευταία του νέα βιβλία, µε τίτλο “Influencer, ιστορίες της µιας ανάσας”, που διαβάζοντάς το, και πάλι αφέθηκα στον… πολύ καλά δηµιουργηµένο κόσµο της γραφής του! Αυτή τη φορά, ένα κόσµο όπου παρακολούθησα τις ιστορίες της νέας γενιάς, των σηµερινών εφήβων που έρχονται να παρουσιαστούν απολύτως… “γυµνοί” από φτιασιδώµατα και αναχρονιστικές πεποιθήσεις περί των νέων, της νεολαίας κ.λπ.
Είναι απλά η ωµή πραγµατικότητα, που κυρίως ίσως(;) αναγνωρίζουν οι σηµερινοί γονείς µε παιδιά στην εφηβεία και αυτό είναι κάτι που ο Π.Κ. έχει καταφέρει απολύτως!
Να µας µεταφέρει ακριβώς τον σύγχρονο κόσµο των παιδιών/εφήβων που διαβιούν στη... “δίνη” του σύγχρονου κόσµου µε ό,τι αυτό συνεπάγεται!
Και τις 23 ιστορίες της µιας ανάσας όπως τιτλοφορούνται, πραγµατικά τις διαβάζεις απνευστί, περνώντας από τη µία στην άλλη, µε απόλυτη εµπιστοσύνη στη δεινότητα του συγγραφέα που και πάλι κατάφερε τελικά να λειτουργήσει, τούτη τη φορά περισσότερο παρά ποτέ ως influencer ο ίδιος! Στην περίπτωση δε του Πολυχρόνη, το λέω µε όλη τη βεβαιότητα· ενός Influencer από αυτούς που έχουµε ανάγκη αλλά δυστυχώς σπανίζουν στις µέρες µας!

(Χανιώτικα νέα, Τετάρτη, 1 Απριλίου 2026) 

ΕΥΘΥΒΟΛΑ ΚΑΙ ΜΗ

Αρκούδα με το χαλκά στη μύτη και ο αρκουδιάρης

Γράφει ο Νεκτάριος Ευ. Κακατσάκης

Ο Τζόζεφ Κεντ (Joe Kent) ήταν διευθυντής στο Εθνικό Κέντρο Αντιτροµοκρατίας των Ηνωµένων Πολιτειών. Μία θέση στην οποία βρέθηκε ως προσωπική επιλογή του σηµερινού Αµερικανού προέδρου.

Η χθεσινή του παραίτηση από την ιδιαίτερα υψηλής ευθύνης αυτή θέση, έχει ξεσηκώσει ήδη πολλή συζήτηση κυρίως λόγω των όσων αναφέρει ο απόστρατος βετεράνος µάχιµων επιχειρήσεων των Green Berets, στην επιστολή παραίτησής του µε αποδέκτη τον πρόεδρο Trump! Και αυτό επειδή ο Kent θεωρείται ως ένας πιστός ακόλουθος, απόλυτα ταυτισµένος µε την “ιδεολογία” - ρητορική του Trump.
Οι λόγοι που ο Kent παραιτήθηκε, έγιναν γνωστοί σε όλο τον πλανήτη µέσω της πλατφόρµας κοινωνικής δικτύωσης X και ίσως αποτελέσουν τη θρυαλλίδα για πολιτική αναταραχή στην αµερικανική Κυβέρνηση.
Ούτε λίγο ούτε πολύ ο Joe Kent που δύσκολα κάποιοι “υπέρ-πατριώτες” Αµερικανοί, µπορούν να αµφισβητήσουν την “πατριωτική του συνείδηση και ταυτότητα”, µέσα στην επιστολή του γράφει: «∆εν µπορώ, µε καθαρή συνείδηση, να υποστηρίξω τον συνεχιζόµενο πόλεµο στο Ιράν. Το Ιράν δεν αποτελούσε άµεση απειλή για τη χώρα µας και είναι σαφές ότι ξεκινήσαµε αυτόν τον πόλεµο λόγω πίεσης από το Ισραήλ και το ισχυρό αµερικανικό του λόµπι».
Σε άλλο σηµείο απευθυνόµενος στον Trump,σηµειώνει ότι: «µέχρι τον Ιούνιο του 2025, κατανοούσατε ότι οι πόλεµοι στη Μέση Ανατολή ήταν µια παγίδα που στέρησε από την Αµερική τις πολύτιµες ζωές των πατριωτών µας και αποδυνάµωσε τον πλούτο και την ευηµερία του έθνους µας».
Και παρακάτω τονίζει: «Στην αρχή αυτής της διακυβέρνησης, υψηλόβαθµοι Ισραηλινοί αξιωµατούχοι και επιδραστικά µέλη των αµερικανικών µέσων ενηµέρωσης εξαπέλυσαν µια εκστρατεία παραπληροφόρησης που υπονόµευσε πλήρως την πλατφόρµα σας “America First” και καλλιέργησε φιλοπολεµικά αισθήµατα για να ενθαρρύνει έναν πόλεµο µε το Ιράν. Αυτή η «ηχώ» χρησιµοποιήθηκε για να σας παραπλανήσει ώστε να πιστέψετε ότι το Ιράν αποτελούσε άµεση απειλή για τις Ηνωµένες Πολιτείες και ότι, αν χτυπούσατε τώρα, υπήρχε σαφής δρόµος για µια γρήγορη νίκη. Αυτό ήταν ψέµα και αποτελεί την ίδια τακτική που χρησιµοποίησαν οι Ισραηλινοί για να µας σύρουν στον καταστροφικό πόλεµο στο Ιράκ, που κόστισε στη χώρα µας τη ζωή χιλιάδων από τους καλύτερους άνδρες και γυναίκες µας. ∆εν µπορούµε να κάνουµε ξανά αυτό το λάθος».
Υπάρχουν και πολλά άλλα συγκλονιστικά στοιχεία που ο Kent αναφέρει στην εν λόγω επιστολή!
Βέβαια όλα αυτά, δεν χρειάζονταν για να κατανοήσει ακόµη και ένας απλός µέσος άνθρωπος, το παράλογο της συγκεκριµένης επίθεσης των Αµερικανών, στο Ιράν.
Το θέµα είναι πώς ολόκληρες Κυβερνήσεις σέρνονται από τη µύτη από τον παράλογο αυτόν πλανητάρχη!
Όµως βέβαια οφείλουµε να αναλογιστούµε και το εξής: Αν ο Trump σύρθηκε από τους Ισραηλινούς, κι εµείς από τον Trump, τότε εµείς τι… µέρος του λόγου είµαστε;
Ρητορικά τα ερωτήµατα!

Χανιώτικα νέα (Τετάρτη, 18.3.2026)

ΕΥΘΥΒΟΛΑ ΚΑΙ ΜΗ

ΕΩΣ ΚΑΙ ΧΘΕΣ… ΦΙΛΟΙ

Γράφει ο Νεκτάριος Ευ. Κακατσάκης

    Με τον Sharam είχαµε γίνει φίλοι από την πρώτη στιγµή της συνάντησής µας! Πέρσης εκείνος, Έλληνας εγώ! Κι οι δυο σε ξένο τόπο, στην Αγγλία! Οι αρχαίοι πολιτισµοί των πατρίδων που είχαµε αφήσει πίσω, µάλλον πως αποτελέσαν µία ισχυρή συγκολλητική κόλλα, τελικά πολύ δυνατή για να ξεκινήσουµε να συζητάµε, να κάνουµε παρέα, να ανταλλάσουµε απόψεις…
Αρχές της δεκαετίας το 1990, ο Sharam πού και πού µας µιλούσε για τον πόλεµο που είχε ζήσει στην πατρίδα του -εκείνον τον “Ιράν-Ιράκ”, όπως τον γνωρίζαµε -όσο τον γνωρίζαµε. Μιλούσαµε και για την πολύπαθη Μέση Ανατολή, µε διάφορες -η αλήθεια είναι συγκεχυµένες απόψεις- ενώ έχοντας ακόµη νωπές τις µνήµες από την… “υπερπαραγωγή” του CNN όπως παρουσίαζε την εισβολή και την “καταιγίδα της Ερήµου”, υπήρχε “υλικό” πολύ και θέµα συζήτησης!
Ωστόσο εµείς τότε περισσότερο εστιάζαµε στα σηµεία σύγκλισης, σε όλα εκείνα τα κοινά χαρακτηριστικά στοιχεία που δένουν τους ανθρώπους και δεν τους αποµακρύνουν…
Ο Sharam, ήταν λίγο µεγαλύτερος από όλους εµάς τους συµφοιτητές του, ήταν πάντα χαµογελαστός και πάντα βοηθητικός, υποστηρικτικός, µιας και ζούσε ήδη κάποια χρόνια περισσότερα στην Αγγλία από εµάς! Και όσες φορές µας µιλούσε για τον πόλεµο όπως τον είχε βιώσει πίσω στην πατρίδα του, στ’ αυτιά µας ακουγόταν σαν µία µακρινή στα βάθη των αιώνων χαµένη ιστορία από τις “Χίλιες και µία νύχτες”! Όµως δεν ήταν! Σε ένα πόλεµο, υπάρχουν αντιµαχόµενες πλευρές! Υπάρχουν νικητές και ηττηµένοι! Υπάρχουν νεκροί, υπάρχουν επιζώντες! Υπάρχουν φίλοι, υπάρχουν εχθροί!
Σήµερα, 33 χρόνια µετά, αναλογίζοµαι αν ο Sharam µε σκέφτεται ακόµη ως φίλο ή µήπως είµαστε πια εχθροί;

Χανιώτικα νέα (Τετάρτη, 11,3,2026)

ΕΥΘΥΒΟΛΑ ΚΑΙ ΜΗ

ΡΑΜΠΟ ΕΠΙ ΓΗΣ

Γράφει ο Νεκτάριος Ευ. Κακατσάκης 

Με αφορµή τα όσα συµβαίνουν στο Ιράν, µερικά στοιχεία -αδιάψευστοι µάρτυρες- δίχως περαιτέρω ανάλυση!
    Ο πρώτος µεγάλος πόλεµος στον οποίο οι ΗΠΑ συµµετείχαν µετά το 1945 ήταν ο Πόλεµος της Κορέας (1950-1953) µε περίπου 36.500 Αµερικανούς στρατιώτες νεκρούς και λίγους άµαχους. H Ν. Κορέα είχε απώλειες περίπου 137.000 στρατιώτες και οι Β. Κορέα και Κίνα (περίπου 800.000 στρατιώτες, και 1 µε 2 εκατ. άµαχοι). Στον Πόλεµο του Βιετνάµ (1955-1975), σκοτώθηκαν περίπου 58.000 Αµερικανοί στρατιώτες ενώ οι στρατιωτικές απώλειες των άλλων χωρών ήταν πολύ µεγαλύτερες: Βόρειο Βιετνάµ & Βιετκόνγκ περίπου 1 εκατ. στρατιώτες, Νότιο Βιετνάµ περίπου 250.000 στρατιώτες, και οι άµαχοι υπολογίζονται σε 2-3 εκατοµµύρια. Ο Πόλεµος του Κόλπου (1990–1991) µε 294 Αµερικανούς στρατιώτες νεκρούς και λίγους άµαχους. Οι µεγαλύτερες απώλειες από την πλευρά των άλλων  χωρών ήταν Ιράκ: 20-35.000 στρατιώτες και χιλιάδες άµαχοι.
    Κι ερχόµαστε πια µετά την 11η Σεπτεµβρίου 2001, όταν οι ΗΠΑ ξεκίνησαν τον πόλεµο στο Αφγανιστάν (2001-2021).  Οι Αµερικανοί στρατιώτες που σκοτώθηκαν ήταν περίπου 2.400, οι σύµµαχοι ΝΑΤΟ περίπου 1.100 και οι άµαχοι Αφγανιστάν περίπου 45.000-50.000. Οι απώλειες των Αφγανικών δυνάµεων υπολογίζονται σε περίπου 70.000 στρατιώτες, ενώ οι Ταλιµπάν και άλλοι αντάρτες έχασαν περίπου 50.000. Στον Πόλεµο στο Ιράκ (2003-2011) οι Αµερικανοί έχασαν 4.500 στρατιώτες. Οι Ιρακινές δυνάµεις (Στρατός Σαντάµ) έχασαν περίπου 20.000, ενώ οι άµαχοι υπολογίζονται περί τους 500.000+.
    Αν κάνουµε έναν υπολογισµό, συνολικά, µετά τον Β΄ Παγκόσµιο Πόλεµο µέχρι σήµερα, οι Αµερικανοί στρατιώτες που σκοτώθηκαν σε αυτούς τους πολέµους και µεγάλες επεµβάσεις ανέρχονται σε περίπου 100.000-120.000, ενώ οι απώλειες στις άλλες χώρες που ενεπλάκησαν στους πολέµους που ξεκίνησαν οι ΗΠΑ ξεπερνούν τα 8-12 εκατοµµύρια (συµπεριλαµβανοµένων στρατιωτικών και αµάχων).
    Το γεγονός ότι οι νεκροί από τη µια µεριά είναι στρατιώτες ενώ από τις άλλες είναι και άµαχος πληθυσµός, οφείλεται στο ότι όλοι οι πόλεµοι διεξήχθησαν εκτός USA. ∆ιότι ως γνωστόν ο πλανήτης Γη για να αισθάνεται ασφαλής χρειάζεται ένα Rambo που… κατά το δοκούν νοιάζεται για την Ειρήνη, την ασφάλεια και τον εκδηµοκρατισµό των κακοµοίρηδων λαών!

 Χανιώτικα νέα (Τετάρτη, 4,3.2026) 

ΕΥΥΘΥΒΟΛΑ ΚΑΙ ΜΗ

 ΓΙΑ ΤΑ ΚΟΛΟΝΑΚΙΑ ΣΤΟΝ ΒΟΑΚ

Γράφει ο Νεκτάριος Ευ. Κακατσάκης
Το τραγικό δυστύχηµα που συνέβη την περασµένη εβδοµάδα στην περιοχή του Γερανίου επί του Β.Ο.Α.Κ., επανέφερε τη συζήτηση για τα κολονάκια που έχουν τοποθετηθεί σε διάφορα σηµεία του εθνικού δρόµου και αν τελικά βοηθούν στην αποτροπή τροχαίων ατυχηµάτων, φευ και δυστυχηµάτων.
∆εν είναι η πρώτη φορά που και από αυτήν εδώ τη στήλη γράφουµε για την απαράδεκτη εικόνα του συγκεκριµένου δρόµου.
Τούτη τη φορά ωστόσο, δυστυχώς µετά το συγκεκριµένο δυστύχηµα όπου έχασε τη ζωή της µία συµπολίτης µας, η αναφορά θα εστιάσει στα... κολονάκια που φαίνεται πως διαφεντεύουν πια τους δρόµους µας και έχουν τοποθετηθεί -σαν πανάκεια(;)- παντού εντός πόλης αλλά και επί του εθνικού δικτύου!
Η ιδέα της τοποθέτησής τους σε συγκεκριµένα σηµεία επί του Β.Ο.Α.Κ., θεωρητικά -κυρίως(;)- έγινε για να αποτραπούν οι προσπεράσεις και για να µην εισέρχονται στο αντίθετο ρεύµα κυκλοφορίας εκείνοι που θέλουν να προσπεράσουν. Αυτό όµως σε καµία περίπτωση δεν βελτίωσε την κατάσταση! Για όποιον έχει οδηγήσει στα συγκεκριµένα σηµεία τόσο την ηµέρα αλλά πολύ περισσότερο τη νύκτα, υπάρχει έντονη η αίσθηση ότι οι… “επιθετικοί” οδηγοί και όχι µόνο, που έρχονται από την αντίθετη κατεύθυνση, µοιάζουν σαν να οδηγούν κατά πάνω σου! Ειδικά δε αν σκεφτείς ότι δεν είναι µόνο η κακή οδηγική συµπεριφορά αλλά και οι αστάθµητοι παράγοντες, π.χ. όπως ένα σκάσιµο ελαστικού ή µια αιφνίδια απώλεια ελέγχου, µπορεί να οδηγήσει αναπόφευκτα σε µετωπική σύγκρουση ή και σε καραµπόλα, θέτοντας σε άµεσο κίνδυνο ανθρώπινες ζωές.
Πολλοί είναι εκείνοι που κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου ειδικά για την επερχόµενη τουριστική περίοδο που ο ΒΟΑΚ θα επιβαρυνθεί λόγω των οχηµάτων των επισκεπτών µας!
Χρειάζεται θεωρώ -χθες- να ξαναδούµε πως µπορούµε να βελτιώσουµε την κατάσταση!

Χανιώτικα νέα (Τετάρτη, 11.2.2026) 

ΕΥΘΥΒΟΛΑ ΚΑΙ ΜΗ

ΕΛΛΑΔΑ ΘΡΗΝΟΥΣΑ ΑΔΙΚΟΥΣ ΘΑΝΑΤΟΥΣ

Γράφει ο Νεκτάριος Ευ. Κακατσάκης 

∆ύο των τελευταίων ωρών ειδήσεις οι κυρίαρχες τούτες τις µέρες, στο έµπα µιας αιµατοβαµµένης εβδοµάδας! Η Ελλάδα µαυροφορούσα και πάλι πάνω από σορούς ανθρώπων που χαθήκαν άδικα! Ένα “άδικα” που χτυπάει κατευθείαν στην καρδιά και στα µηλίγγια, που δεν παύει να τριβελίζει τις σκέψεις όλων! 
Το ξαφνικό µαντάτο πως µια έκρηξη σε ένα εργοστάσιο στα Τρίκαλα έκανε κάρβουνο πέντε γυναίκες που εργάζονταν στη βάρδια τους…
Το ξαφνικό µαντάτο πως επτά νέοι άντρες έχασαν τη ζωή τους σε ένα τροχαίο δυστύχηµα στη Ρουµανία ενώ πήγαιναν να παρακολουθήσουν την αγαπηµένη τους οµάδα…  
Τούτες τις ώρες ακόµη κι η σιωπή κραυγάζει! Τούτες τις ώρες του συγκλονισµού, δεν υπάρχουν λόγια...
Κι οι έννοιες µοιάζουν απούσες µέσα στις όποιες λέξεις! 
…Κοινή η µοίρα των πέντε γυναικών, κοινή η µοίρα των επτά ανδρών, πλέκονται µαζί µε µαύρο νήµα δηµιουργώντας δυο τραγωδίες ελληνικές σε µια χώρα µικρή που σοκαρισµένη θρηνεί ξανά µαζικούς θανάτους!

Χανιώτικα νέα (Τετάρτη, 28.1.2026) 

ΕΥΘΥΒΟΛΑ ΚΑΙ ΜΗ

 ΓΙΑ ΜΙΑ (ΠΟΙΑ ΤΑΧΑ?) ΕΛΛΑΔΑ)…

Γράφει ο Νεκτάριος Ευ. Κακατσάκης 
Πόσες και ποιες να είναι οι Ελλάδες που ο καθένας κουβαλά µέσα του; Πόσες και ποιες βλέπει στην καθηµερινότητά του αλλά και πόσες και ποιες θεωρεί ότι υπάρχουν; Πόσες από αυτές κείνται κοντά και πόσες βρίσκονται µακριά του;
Κι αυτοί κι εκείνοι που µακριά της κείνται, πόσες και ποιες Ελλάδες κουβαλούν µες στο µυαλό τους;
Αναρωτηθήκατε ποτέ τι να θέλει τούτος ο µικρός ο µέγας τόπος από τον καθένα µας; Αναρωτηθήκατε πόσο πληγώνεται και ποιες οι απαντοχές της;
«Πόσα πολλά µπορεί να υποµείνει µια µάνα…», τ’ αναρωτηθήκατε;
Έχετε αναρωτηθεί πως τούτο το γέρικο σκαρί που το ’χουν κτυπήσει όλοι οι καιροί ξεκίνησε πριν από εµάς και θα συνεχίσει και µετά από εµάς να ταξιδεύει;
Και τι του προσφέρoυµε τάχα; Κάποια προσωπεία που µας γοητεύουν και κάποια άλλα που µας µαγεύουν µαζί µε εκείνα τα δύστροπα και κακοµούτσουνα που της τα φορούµε για να ’χουµε να κράζουµε πάνω τους τα πιο κτηνώδη ένστικτά µας! Να µας... νοµιµοποιούµε και να της ρίχνουµε όλα τα δικά µας φταιξίµατα πάνω της! Τ’ αναρωτηθήκατε ποτέ;
…Μπαίνει στη ζυγαριά το πλιάτσικο; Μπαίνουν στη ζυγαριά εκείνες οι όµορφες προσφορές των παιδιών και τι απ’ αυτά τα δύο βαραίνει πιο πολύ στα… αµπάρια της; Ποιο το ωφέλιµο φορτίο και ποια η σαβούρα που αναγκάζεται σαν ένας άλλος Αίαντας να κουβαλά καθώς ταξιδεύει στους αιώνες;

Χανιώτικα νέα (Τετάρτη, 21.1.26}

ΕΥΘΥΒΟΛΑ ΚΑΙ ΜΗ

 ΕΝΑΣ ΠΛΑΝΗΤΑΡΧΗΣ... ΣΑΛΤΙΜΠΑΓΚΟΣ 

Γράφει ο Νεκτάριος Ευ. Κακατσακης  

“Σαλτιµπάγκος” σύµφωνα µε το λεξικό τουκαθηγητή Γλωσσικογίας Γεωργίου ∆. Μπαµπινιώτη, είναι «1. ο πλανόδιος διασκεδαστής -σχοινοβάτης, ακροβάτης, ταχυδακτυλουργός ή ηθοποιός- που εκτελεί διάφορα κωµικά νούµερα σε ανοικτούς χώρους, πλατείες κ.λπ. προς τέρψη τού κοινού:  2. (µτφ.) άνθρωπος επιπόλαιος και χωρίς ηθικές αρχές και υπόληψη ΣΥΝ. κατεργάρης, αγύρτης».
Η λέξη “σαλτιµπάγκος” χρησιµοποιείται για να περιγράψει κάποιον που φαίνεται ανεξέλεγκτος, θεατρικός ή γελοίος, που κάνει φανφάρες και φαντασµαγορικά πράγµατα χωρίς σοβαρότητα. Μεταφορικά δε όταν λέµε για έναν ηγέτη ότι είναι “σαλτιµπάγκος”, εννοούµε ότι: δεν φαίνεται σοβαρός ως ηγέτης, παίρνει υπερβολικές ή απρόβλεπτες αποφάσεις, και κάποιες φορές κάνει πράγµατα µόνο για εντυπωσιασµό, όχι για ουσιαστικό αποτέλεσµα.
Ο πλανητάρχης συνδυάζει θεατρικότητα, πρόκληση και απρόβλεπτες κινήσεις, που συχνά εξυπηρετούν περισσότερο ψυχολογικούς ή επικοινωνιακούς σκοπούς παρά ουσιαστική πολιτική στρατηγική. Αυτό µάλιστα τον καθιστά επικίνδυνο, γιατί ο κόσµος και οι θεσµοί συχνά δεν ξέρουν πώς να αντιδράσουν σωστά.
Από την πρώτη στιγµή της ανακοίνωσης της υποψηφιότητάς του το 2015 έως και σήµερα ο συγκεκριµένος, έχει δηµιουργήσει ένα τέτοιο µοτίβο συµπεριφορών που δείχνουν ξεκάθαρα το ποιόν του. To χειρότερο όλων βέβαια είναι ότι το ακροατήριό του όπως ο κάθε αδύναµος πλανεµένος, µοιάζει να µαγεύεται σε κάθε περίπτωση, σε κάθε πράξη ή λόγο του, ακόµη και αν αυτά τις περισσότερες φορές έχουν αποβεί… φούµαρα!
∆ύο µόνο από τα εκατοντάδες φούµαρα που «µοίραζε» ο συγκεκριµένος είναι όταν εν έτει 2019, πρότεινε να αγοράσει τη Γροιλανδία από τη ∆ανία, κάτι που είχε προκαλέσει διεθνή σαρκασµό και όταν απειλούσε το Ιράν ανακοινώνοντας στρατιωτικές κινήσεις χωρίς ξεκάθαρο σχέδιο, δοκιµάζοντας τις αντιδράσεις του κόσµου και των συµµάχων. 
Και τώρα, 6 χρόνια µετά επανέρχεται… αναστατώνοντας τον πλανήτη µας!
∆εν περιγράφω άλλο!

Χανιώτικα νέα (Τετάρτη, 14.1,2026)