ΠΟΙΗΣΗ

 Ο ΓΥΜΝΟΣ ΑΓΙΟΣ 

Μόνος, γυμνός και ανυπόδητος,

με ποταμίσια μέχρι των πελμάτων γενειάδα.
Μια πρόχειρη καλύβα
να στεγάζει το σαρκίο του
στις αιφνίδιες καταιγίδες,
ένας καχεκτικός φοίνικας
για να προστατεύεται
από τη λάβρα του καλοκαιριού
και μια μικρή – πικρή πηγή
για να πίνει νερό
μια φορά την εβδομάδα,
οι μόνες απολαύσεις
που επέτρεπε στον εαυτό του
ο Όσιος Ονούφριος, ενόσω μόναζε,
εξήντα τόσα χρόνια,
ως πολίτης της αιγυπτιακής ερήμου,
κουβεντιάζοντας με τον Θεό.

Μόνος, γυμνός και ανυπόδητος,
με ποταμίσια, μέχρι πελμάτων γενειάδα,
και στην εικόνα του,
όντας, ωστόσο, στο εκκλησάκι του,
κάτω από τη σκιά ενός θεόρατου πλάτανου,
δίπλα σε μια αστείρευτη γάργαρη πηγή,
καταμεσής στην πλατεία του χωριού,
ν’ αφήνει καθημερινά το τέμπλο
και να προστρέχει σε βοήθεια των χωριανών,
η τωρινή του απασχόληση.

ΒΑΓΓΕΛΗΣ ΚΑΚΑΤΣΑΚΗΣ ("Τα χελιδόνια του μοναχού")

Σημείωση: Ο Άγιος Ονούφριος είναι αι ο προστάτης Άγιος του χωριού Αλώνες Ρεθύμνης. Αν και έζησε στην έρημο, το εκκλησάκι του είναι στην πλατεία του χωριόύ. Αυτό  μου έκαμε μεγάλη εντύλωση, 'όταν βρέθηκα εκεί κάποια  χρονιά στις 12 Ιουνίου που πανηγύριζε.