Ο ΤΟΠΟΣ- ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ

ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΑΡΙΣΤΙΩΝΑ (ΑΡΙΣΤΕΑ)

Για τρίτη συνεχή χρονιά γιόρτασε τον προστάτη του Άγιο, τον Άγιο Αριστίωνα (Αριστέα) η Οικογένεια του Χαράλαμπου Διαλυνάκη και της Στέλλας Κακατσάκη, στην αυλή του σπιτιού τους Κουνουπιδιανά) όπου το εικονοστάσι του, χθές 2 Σεπτεμβρίου, παραμονή της Χάρης του.




Εκεί με το λιοβασίλεμα, γείτονες συγγενείς και φίλου στον κατανυκτικό εσπερινό που τέλεσε ο παπά-Μανόλης Κουδουμνάκης με ψάλτη τον γράφοντα. Όλοι στην τάβλα της φιλοξενίας στην συνέχεια, στο σαλόνι του σπιτιού, μέχρι αργά...





Και του χρόνου με υγεία, Στέλλα και Μπάμπη! Να χαίρεστε τα παιδιά σας, την Αριστέα (στο όνομα της ο Ἀγιος),

την Μαρία και την Δήμητρα...

Η Χάρη σας να βοηθά τον Άγιο!

Ο ΤΟΠΟΣ ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ

Στο Ηράκλειο το διήμερο 19 και 20 Μαρτίου 2016.

Στο κατάμεστο από κόσμο  ΠΟΛΥΚΕΝΤΡΟ του δήμου Ηρακλείου (κρίμα που δεν έχω ακόμα φωτογραφίες) το βράδυ της 19ης Μαρτίου, που με την συγγραφέα Κλαίρη Μιτσοτάκη, παρουσιάσαμε την ποιητική συλλογή του Χρήστου Κωσταντουδάκη "Λίγο περισσότερο φως".



Ήταν μια υπέροχη εκδήλωση, διανθισμένη με ανοιξιάτικα τραγούδια από υην Λένα Χατζηγεωργίου(κιθάρα η Ελευθερία Φραγκιαδάκη) με συντονιστή.-μαέστρο τον δάσκαλο- ριμαδόρο Κωστή Λαγουδιανάκη.
(Αύριο στις Στάσεις ένα απόσπασμα από την ομιλία μου)

Το πρωί της 20ης Μαρτίου (Κυριακή της Ορθοδοξίας γαρ) στον Άγιο Μηνά, όπου στο τέλος της λειτουργίας έγινε η καθιερωμένη λιτάνευση των εικόνων. "Διατηρώντας το πρόσωπο μας να αγαπάμε όλο τον κόσμο῾, τόνισε ο από Κυδωνίας και Αποκορώνου αρχιεπίσκοπος Κρήτης Ειρηναίος Αθανασιάδης, στη σύντομη πλην όμως μεστή ομιλία του.







Στη συνέχεια στα "Λιοντάρια"για καφέ, με δυο καλα καλούς φίλους , τον Άρη Βαλατίδη και την Κυριακή Κίτσου (στηνφωτό με την Ευδοκία) ακούγοντας μια παιδική χορωδία μπροστά από την Δημοτική Πινακοθήκη να υποδέχεται με τραγούδια την άνοιξη... Πώς να μην γίνεις

παιδί!

Ο ΤΟΠΟΣ- ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ

“Μη θαρρείς πως αγωνιζόμαστε γιατί πιστεύουμε πως εμείς θα νικήσουμε κιόλας; Η νίκη για μας είναι ο αγώνας. Αλλοι μπορούν να πετύχουν το καλό αποτέλεσμα”». Παπα-Γιώργης Χιωτάκης 

Θλιψη για το φευγιό του Σφακιανου, καπεταν-αντάρτη παπα-Γιώργη Χιωτάκη.

 «Αυτοί οι παπάδες είναι ικανοί να μας ανάψουν “φωτιές”»,έλεγαν οι υπηρεσιακοί παράγοντες, ενώ από την πλευρά του ο κόσμος έλεγε «”αυτοί οι παπάδες είναι μέσα στην καρδιά μας”».

Γράφει ο Νεκτάριος Ευ. Κακατσάκης

Δείτε περισσότερα... Ο ΤΟΠΟΣ- ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ 

Θλίψη για τον θἀνατο του παπα-Γιώργη Χιωτάκη

Γράφει ο Νεκτάριος Ευ. Κακατσάκης

Εφυγε από τη ζωή σε ηλικία 88 ετών, ο παπα Γιώργης Χιωτάκης, που ήταν γνωστός για και την αγωνιστικότητά του, τόσο εντός όσο και εκτός Ελλάδος ενώ παράλληλα «τιμούσε την ιεροσύνη όσο λίγοι» όπως αναφέρονταν σε αυτόν άνθρωποιπου τον είχαν γνωρίσει..

Η  είδηση του θανάτου του σκόρπισε θλίψη σε όλους καθώς το όνομά του είχε γίνει συνώνυμο της Σφακιανής καταγωγής του ενώ όσοι τον είχαν γνωρίσει από κοντά τον χαρακτήριζαν ως επαναστάτη, ασυμβίβαστο ιερέα. Η κηδεία του θα γίνει σήμερα Δευτέρα 22 Φεβρουαρίου στις 2 μ.μ. στα Νομικιανά Σφακίων, τόπο καταγωγής του.

ΑΠΟ ΤΟ ΑΡΧΕΙΟ ΤΩΝ “ΧΑΝΙΩΤΙΚΩΝ ΝΕΩΝ”
Ανατρέχοντας στο Αρχείο των “Χανιώτικων Νέων” ανασύραμε κάποια χαρακτηριστικά δημοσιεύματα για τον π. Γιώργη Χιωτάκη.
Τον Νοέμβριο του 1976 ο ιδρυτής των “Χ.Ν.” Γιάννης Γαρεδάκης ως ανταποκριτής τότε της εφημερίδας “Τα Νέα”, τον είχε συναντήσει καθώς και άλλους τρεις από τους πέντε συνολικά παπάδες των Σφακίων που εκείνη την εποχή έγιναν γνωστοί στο πανελλήνιο έχοντας εκφράσει την άποψή τους με μία “επαναστατική ανακοίνωση” έπειτα από την παραβίαση των χωρικών μας υδάτων από το “Χόρα” που είχε οδηγήσει σε εληνοτουρκική κρίση. Οι Σφακιανοί ιερείς μιλούσαν τότε για θέματα όπως το ΝΑΤΟ, την Αμερική, τις βάσεις αλλά και εκκλησιαστικά προβλήματα του τόπου.
Για να καταλάβουμε σήμερα το μέγεθος της είδησης απλά αναφέρουμε ότι στο ρεπορτάζ του ο Γ. Γαρεδάκης ανέφερε την ομολογία υπηρεσιακού παράγοντα του τόπου ότι: «Αυτοί οι παπάδες είναι ικανοί να μας ανάψουν “φωτιές”», ενώ από την πλευρά του ο κόσμος έλεγε «”αυτοί οι παπάδες είναι μέσα στην καρδιά μας”».
Στον Βουβά ο δημοσιογράφος συνάντησε τον παπα – Γιώργη, «μέσα σ’ ένα γιαπί να σβήνει ασβέστη[…] πριν ακόμα με χαιρετήσει, μου λέει:

Μαστόροι και τσανάκια
πύργο θεμέλιωναν
κι’ όνειρα εκάναν
άκου τί έλεγαν:

Σ’ Ανατολή και Δύση
σε Νότο και Βορρά
θα κτίσουμενε κάστρα
φρούρια δυνατά.

Εμείς καλοί μαστόροι
κι ηλίθιος λαός
όλο αυτοί στον πάτο
κι εμείς εις τον αφρό.

Δεν ξέρει πώς αυτή τη φορά πήγα για να γράψω κάτι… Οταν του το λέω, μ’ απαντά: “Να ξέρεις, εμείς κάνουμε αυτό που πιστεύουμε πώς είναι σωστό. Δεν φτάνουμε όμως. Ο κόσμος θέλει κουράγιο. Την πιο πολλή ευθύνη την έχουν οι καλά γραμματισμένοι. Αυτοί πρέπει να λένε την αλήθεια στο λαό για ούλα τούτανα τα μασκαραλίκια, βάσεις κ.λπ. Μόνο έτσα θα τον έχουνε μαζί τους κι έτοιμο για κάθε δυσκολία που θα παρουσιασθεί στον τόπο μας».
Εξάλλου η συζήτηση και με τους υπόλοιπους Σφακιανούς παπάδες (Κώστας Χομπίλης, Νίκος Γιαννουλάκης, Μιχάλης Δαμανάκης) πραγματοποιήθηκε στο χωριό Αγιος Νεκτάριος των Σφακίων όπου ο παπά Γιώργης σημείωνε «πως οι έξη Σφακιανοί παπάδες έχουν 40 κοπέλλια. Γράφε και πρόσεχε μη χάσεις το λογαριασμό. Δέκα (10) του λόγου μου. Εφτά (7) ο παπά Δαμανάκης, έξη (6) ο παπά Γιαννούλης, εφτά (7) ο παπά Χομπίτης, οκτώ (8) ο αδελφός μου, πούναι παπάς στ’ Ασκύφου και δυό (2) ο παπά Παπαδόσηφος. Μα αυτός είναι νέος κι έχει καιρό… Αυτά τα παιδιά, όπως και των αλλων χωριανών μας, πρέπει να ζήσουν λέφτερα όταν θα μεγαλώσουν. Να γιατί φωνάζουμε πως “είναι μωρία όταν συνεχίζουμε να εναποθέτουμε την τύχη του Εθνους στην Ουάσιγκτον και το ΝΑΤΟ, σ’ εκείνους ακριβώς που είναι υπεύθυνοι για την εθνική μας συμφορά στην Κύπρο”. Δεν έχουν πολύ να μας κάνουν αύριο τα ίδια».
Ιδιαίτερη μνεία γίνεται στις παρεμβάσεις του παπα Γιώργη με ριζίτικα και όχι μόνο, ενώ το κείμενο κλείνει με αναφορά στον π. Γιώργη: «Γελά ο παπά Γιώργης τελειώνοντας το τελευταίο από τα πολλά μ’ αλληγορική έννοια ριζίτικα που άκουσα. Και συμπληρώνει:
“Μη θαρρείς πως αγωνιζόμαστε γιατί πιστεύουμε πως εμείς θα νικήσουμε κιόλας; Η νίκη για μας είναι ο αγώνας. Αλλοι μπορούν να πετύχουν το καλό αποτέλεσμα”».

Συνέντευξη σε Γαλλικό περιοδικό
Εξάλλου τον Ιούλιο του 1996 ο συνεργάτης των Χανιώτικων Νέων Βαγγέλης Μπούρμπος είχε αναφερθεί σε ένα πολύ ενδιαφέρον άρθρο που είχε δημοσιευθεί στο γαλλικό περιβαλλοντικό περιοδικό “Επιστήμη και Φύση” όπου ένα ζευγάρι τουριστών έγραφαν τις εντυπώσεις τους από την επίσκεψή τους στα Σφακιά όπου ήρθαν σε επαφή με τη φύση, τους ανθρώπους, τα ήθη και τα έθιμά των ενώ είχαν συναντήσει και τον παπα Γιώργη που τους μίλησε φυσικά για για τα Σφακιά, την ιστορία τους, τους Σφακιανούς, για τους βοσκούς, τις Μαδάρες, για τον τουρισμό αλλά και για τους… κινδύνους που τότε καραδοκούσαν. Ελεγε τότε ο παπα-Γιώργης: «“…θα ήθελα να δώσω κουράγιο στους βοσκούς μας να συνεχίσουν τη δουλειά τους στα βουνά.[…] Γιατί σήμερα πολλοί κίνδυνοι καραδοκούν… Μερικοί θα ήθελαν να μετατρέψουν τα Λευκά Ορη σε τουριστικό τόπο, φτιάχνοντας δρόμους. Οπως έχουν ήδη αρχίσει. Η σκέψη μου ας ευαισθητοποιήσει τους ανθρώπους στην Ευρωπαϊκή Ενωση. Εκεί στις Βρυξέλλες, δεν γνωρίζουν τίποτα για τούτα τα μέρη, δεν γνωρίζουν τα βουνά μας. Θα ήθελα να τους προσκαλέσω όλους τους ευρωπαίους, επιστήμονες, πολιτικούς, να έρθουν να τους δείξω την υπέροχη φύση μας, τα άγρια ζώα και προπαντός να τους εξηγήσω πώς ζούμε δώ και να τους πω: “Καλό είναι να μας δώσετε χρήματα. Οχι όμως να γίνει ό,τι του καπνίσει τον καθενός. Δεν χρειάζονται μεγάλοι δρόμοι που θα κατακρεουργήσουν τα βουνά μας. Θα ήταν καλύτερο, για παράδειγμα, να γίνουν εκείνοι οι αγροτικοί δρόμοι παν θα βοηθήσουν τους βοσκούς στη μεταφορά ζωοτροφών και θα ξαναζωντάνευαν τη ζωή στα χωριά. Ετσι δεν θα είναι μόνοι τους για πολλούς μήνες το χρόνο, όπως συμβαίνει σήμερα. Είμαι έτοιμος να πάω στις Βρυξέλλες και να τους εξηγήσω όλα αυτά”».

ΤΙΜΗΤΙΚΗ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΤΟ 2004
Τον Μάιο του 2004 μετά από πρωτοβουλία του Ορειβατικού Συλλόγου Χανίων στην ιστορική εκκλησία της Θυμιανής Παναγίας είχε τιμηθεί ο π. Γιώργης Χιωτάκης.
Με αφορμή την εκδήλωση ο Αντώνης Πλυμάκης είχε αναφερθεί σε χαρακτηριστικά γεγονότα και προσωπικά δικά του βιώματα με τον «πλέον γνωστό ιερωμένο στην περιοχή των Χανίων, και πέρα από αυτήν» όπως χαρακτήριζε τον π. Γιώργη, κάτι το οποίο οφειλόταν όπως σημείωνε «στον αυθόρμητο χαρακτήρα του και στην προσπάθεια του να είναι πάντα παρών στα πάντα».
Εγραφε ο Α. Πλυμάκης: «Μπορεί να μην έμαθε πολλά γράμματα αλλά η διακονία του κοντά στους απλούς ανθρώπους και η αγάπη του για τα Σφακιά, και ο αγώνας στη βιοπάλη για να μεγαλώσει τα ένδεκα εν ζωή παιδιά του, του πρόσφεραν πολλά που ίσως δεν μαθαίνονται στα όποια σχολεία. Ποιος δεν θυμάται τις απλές ομιλίες του κατά τις οποίες πηγαίος και ειλικρινής, έστω και απλοϊκά, μιλούσε στις καρδιές των πιστών πολλές φορές με συγκίνηση και πόνο που τον έκαναν να δακρύζει. Αεικίνητος παπάς λειτούργησε σε παραλίες, σε κάμπους, σε φαράγγια, σε βουνοκορφές. Για πολλά χρόνια στο πανηγύρι της Οσίας Μαρίας στη Σαμάρια. Έφερνε το φως της Αναστάσεως σε δυο και τρία Σφακιανά χωριά πεζοπορώντας για ώρες. Στο Λουτρό, στην Αγιά Ρούμελη ή και στην Ανώπολη. Στον Προφήτη Ηλία στην κορφή της Τρυπητής και στον Άη Γιώργη στα έρημα πλέον Λιβανιανά».
Εκτός άλλων ο Αντώνης Πλυμάκης αναφέρεται και σε ένα περιστατικό από την αναβίωση του πανηγυριού στη Σαμαριά όπου παρών ήταν φυσικά ο παπα Γιώργης.
«Στο πρώτο πανηγύρι στη Σαμάρια, όταν το αναβιώσαμε, το οργανώσαμε κανονικά την 1η Απρίλη και τα νερά ήταν στο φαράγγι πάρα πολλά. Πολύ συχνά στο τμήμα του από το χωριό και κάτω μπαίναμε στα ορμητικά νερά ως τη μέση αφού βγάζαμε τα άρβυλα. Ο παπάς μας πού να βγάνει τα στιβάνια, που δεν τα αποχωρίζεται ποτέ. Βουτούσε μέσα και μετά κάθιζε σε κάποιο βράχο και σήκωνε ένα – ένα τα πόδια του για ν’ αδειάζουν τα νερά από τα στιβάνια. Είχε πάντα την επιθυμία να συμμετέχει στις διάφορες συζητήσεις ή εκδηλώσεις και να παίρνει τον λόγο έστω και αν προκαλούσε τη δυσαρέσκεια των οργανωτών γιατί πάντα είχε να πει μια κουβέντα απλή ή ίσως απλοϊκή φαινομενικά που όμως είχε βαθύ το νόημα και επροβλημάτιζε. Αγωνίστηκε για κάθε θέμα που αφορούσε καταπιεζόμενους ή αδικούμενους ανθρώπους όπου γης και δεν είναι λίγες οι φορές που μοίραζε έντυπα κηρύγματος ή προβληματισμού γραμμένα από τον ίδιο ή φωτοτυπημένα από κάποια βιβλία ή δημοσιεύσεις. Αγωνίστηκε για τους πολύτεκνους, μιας και γνώριζε και ο ίδιος πόσο δύσκολα μεγαλώνουν τα πολλά παιδιά σε μια οικογένεια.
Ποτέ, με όποιες δυσκολίες και αντιξοότητες, δεν έκανε πίσω. Μια χρονιά ξέσπασε την νύχτα καταιγίδα στη Σαμάρια και το πρωί ήταν δύσκολο να φτάσουμε ως το εκκλησάκι της Οσίας. Λειτούργησε μέσα στο δασικό φυλάκιο. Κι ακόμη, πάντα λεβέντης και μπρο-στάρης στο κρητικό γλέντι, στο ριζίτικο τραγούδι».

Χανιώτικα νέα (22.02.2016)

Read more: http://www.haniotika-nea.gr/thlipsi-gia-ton-thanato-tou-papa-giorgi-chiotaki/#ixzz40tNEeoMj 
Under Creative Commons License: Attribution Non-Commercial 
Follow us: @HaniotikaNea on Twitter | haniotika.nea on Facebook

Ο ΤΟΠΟΣ- ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ

ΓΙΟΡΤΑΣΑΜΕ ΚΙ ΕΦΕΤΟΣ ΤΟΝ ΑΓΙΟ ΕΥΠΛΟ ΤΗΣ ΑΥΛΗΣ ΜΑΣ...
ΚΑΛΗ ΠΟΡΕΙΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ!
ΚΑΙ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ ΜΕ ΥΓΕΙΑ!

ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ

«Το μέγεθος του ρόλου δεν εξαρτάται απ’ το μέγεθος της σκηνής». Η φράση αυτή του μακαριστού αρχιεπισκόπου Μακαρίου, τότε προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας, την οποία είχε πει σε μια συνέντευξή του στον αξέχαστο Νίκο Αγγελή, λίγο πριν από την τουρκική εισβολή στην Κύπρο το 1974, ήρθε πολλές φορές στον νου μου κατά τη διάρκεια του διήμερου αφιερώματος με τίτλο “Ελευθέριος Βενιζέλος: Οραματιστής και πραγματοποιός”, που διοργάνωσε στο Καστέλι Φουρνής και στη Νεάπολη Λασιθίου ο τοπικός Πολιτιστικός Σύλλογος “Ο Κέραμος”, σε συνεργασία με την έδρα UNESCO του Πανεπιστημίου Λευκωσίας και υπό την αιγίδα του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών και Μελετών “Ελευθέριος Κ. Βενιζέλος”.

Δείτε περισσότερα... ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ

Βαγγέλης Θ. Κακατσάκης

 ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΚΑΣΤΕΛΛΙΟΥ- ΦΟΥΡΝΗΣ

Διήμερο αφιέρωμα στον Ελευθέριο Βενιζέλο

Γράφει ο Βαγγέλης Θ. Κακατσάκης

«Το μέγεθος του ρόλου δεν εξαρτάται απ’ το μέγεθος της σκηνής». Η φράση αυτή του μακαριστού αρχιεπισκόπου Μακαρίου, τότε προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας, την οποία είχε πει σε μια συνέντευξή του στον αξέχαστο Νίκο Αγγελή, λίγο πριν από την τουρκική εισβολή στην Κύπρο το 1974, ήρθε πολλές φορές στον νου μου κατά τη διάρκεια του διήμερου αφιερώματος με τίτλο “Ελευθέριος Βενιζέλος: Οραματιστής και πραγματοποιός”, που διοργάνωσε στο Καστέλι Φουρνής και στη Νεάπολη Λασιθίου ο τοπικός Πολιτιστικός Σύλλογος “Ο Κέραμος”, σε συνεργασία με την έδρα UNESCO του Πανεπιστημίου Λευκωσίας και υπό την αιγίδα του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών και Μελετών “Ελευθέριος Κ. Βενιζέλος”. Και γιατί ήταν ιδιαίτερα σημαντική η συμμετοχή στις διήμερες εργασίες του εκτελεστικού αντιπροέδρου και διευθυντή της έδρας Unesco στο κυπριακό Πανεπιστήμιο Αιμιλίου Σολωμού, ο οποίος, μάλιστα, είχε ως τίτλο στην εισήγηση που έκανε “Ο Ελευθέριος Βενιζέλος και η Κύπρος”. Και γιατί ο εθνάρχης, όπως και όλοι που μίλησαν γι’ αυτόν επεσήμαναν, δεν ήταν απλά ο κορυφαίος σύγχρονος Ελληνας πολιτικός, αλλά ένας πολιτικός με παγκόσμια ακτινοβολία και αναγνώριση. Κυρίως, όμως, γιατί το όλο επίπεδο της πολυεπίπεδης και ξεχωριστής ποιότητας αυτής της εκδήλωσης ήταν τόσο υψηλό και είχε τέτοια απήχηση!
Εχει πολλά να διδάξει πολλούς στον τομέα των πολιτιστικών εκδηλώσεων “Ο Κέραμος”, ο Πολιτιστικός Σύλλογος του Καστελίου – Φουρνής, του μικρού αυτού χωριού της Κρήτης, οι μόνιμοι κάτοικοι του οποίου δεν ξεπερνούν τους εκατό!

Στο Καστέλλι Φουρνής δύοντος του ηλΙου
 

Στο Καστέλι Φουρνής, λοιπόν, το Σάββατο 8 Αυγούστου, με τη δύση του ήλιου. Ξετρουλιαχτή από κόσμο η τεράστια αυλή του πάλαι ποτέ Δημοτικού Σχολείου, που ανακαινισμένο με σεβασμό κι αγάπη “φωνάζει” ότι εξυπηρετεί με τον καλύτερο τρόπο το Καστελιανό – Φουρνιώτικο κοινωνείν. Εγκάρδια η υποδοχή από τον πρόεδρο του “Κέραμου” και ψυχή των “ξακουστών” σ’ όλο το Λασίθι εκδηλώσεών του, ομότιμο καθηγητή του Πανεπιστημίου Λευκωσίας Γιώργο Μαυροειδή και από τα άλλα μέλη του Δ.Σ., στο χανιώτικο “κλιμάκιο” που αποτελείται από τον γενικό διευθυντή του Ιδρύματος Νίκο Παπαδάκη, τον εκπρόσωπο του Παραρτήματος Αθηνών Φίλων του Ιδρύματος Σταύρο Νικηφοράκη, την, και εισηγήτρια στο αφιέρωμα, ιστορικό Στέλλα Αλιγιζάκη και τον σύζυγό της Γιάννη Αποστολόπουλο και τον γράφοντα. Σαν στο σπίτι μου απ’ την πρώτη στιγμή! Και γιατί συναντώ αγαπημένους φίλους, όπως τους δασκάλους, “πολιτογραφημένους Χανιώτες” Γιώργο Περράκη και Κώστα Μπαρμπούνη (από δασκάλους και καθηγητές η ευρύτερη περιοχή της Φουρνής άλλο τίποτα!) και τους και εισηγητές Χριστόφορο Χαραλαμπάκη και Σήφη Μπουζάκη, καθηγητή Γλωσσολογίας στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και ομότιμο καθηγητή του Πανεπιστημίου Πατρών, αντίστοιχα, αλλά και φίλους φίλων που μου δίνουν ή τους δίνω γνώρα. Ωστόσο, ο Γιώργος Μαυροειδής είναι κιόλας στο βήμα κι εγώ ρίχνω μια “πεταχτή” ματιά στο πρόγραμμα της πρώτης ημέρας:Καλωσόρισμα, μνήμη επισκόπου Ανθιμου Δρακωνάκη, χαιρετισμοί, προβολή της ταινίας “Ο Ελευθέριος Βενιζέλος”, ομιλία με θέμα “Η επικαιρότητα του Ελευθερίου Βενιζέλου” από τον Νίκο Παπαδάκη, τιμητικές διακρίσεις, μουσική και χοροί της Κρήτης, δεξίωση…

ΚΑΛΩΣΟΡΙΣΜΑ – ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΙ

«Παραφράζοντας τον κορυφαίο διηγηματογράφο Τσέχοφ, θα έλεγα για τον μεγάλο Ελληνα πολιτικό το ακόλουθο: “Υπάρχουν δύο ειδών πολιτικοί. Εκείνοι που φέρνουν κάτι καινούργιο, το καινούργιο όμως πολώνει, αλλά υπάρχουν και εκείνοι που φέρνουν κάτι το ανεπανάληπτο”. Από αυτούς είναι ο Ελευθέριος Βενιζέλος. Ενας πολιτικός που δεν αναφέρεται μόνο στην εποχή του, αλλά που δημιούργησε μία εποχή». Κάποιες απ’ τις φράσεις που χρησιμοποίησε ο Γιώργος Μαυροειδής στο καλωσόρισμά του για να δικαιολογήσει την άποψή του γιατί ένα διήμερο αφιέρωμα στον εθνάρχη. Στο ίδιο πνεύμα και το μήνυμα του γενικού γραμματέα του Ιδρύματος της Βουλής των Ελλήνων Παύλου Σούρλα (το διάβασε ο γιος του Κώστα Μπαρμπούνη, ο Μανούσος) και τα που είπαν οι εκπρόσωποι των Αρχών (ο αρχιμανδρίτης Τίτος Ταμβακάκης εκ μέρους της Μητρόπολης Πέτρας, η αντιπεριφερειάρχης Λασιθίου Πελαγία Πετράκη, ο δήμαρχος Αγίου Νικολάου Αντώνης Ζερβός και ο Αιμίλιος Σολωμού απ’ το Πανεπιστήμιο Λευκωσίας) στους χαιρετισμούς τους που ακολούθησαν μετά από ένα 20λεπτο σύμφωνα με το πρόγραμμα, ιδιαίτερα συγκινητικό, αφιέρωμα στη μνήμη του Καστελιανού επισκόπου Ολύμπου (έδρα του η Νέα Υόρκη των Ηνωμένων Πολιτειών) Ανθιμου Δρακωνάκη που έφυγε τον Μάιο του τ.ε. για τη Χώρα των Μακάρων, με ομιλητές τον συγγενή του φιλόλογο Γιώργο Δρακωνάκη και τον αδελφό του παπα-Κωστή. Το πόσο επίκαιρος είναι σήμερα ο Ελευθέριος Βενιζέλος, ο ένας απ’ τους δύο άξονες των τοποθετήσεων όλων. Το πόσο σημαντικό και “αναγνωρίσιμο” είναι το έργο του Ιδρύματος ο δεύτερος (στάθηκε ιδιαίτερα σ’ αυτό και ο Γ. Μαυροειδής) χωρίς να λείψουν οι ενθουσιώδεις αναφορές για τον ρόλο του “Κέραμου” και οι συγκινησιακές προσεγγίσεις στη μνήμη του επισκόπου Ανθιμου…

Η ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΕΛ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΥ

Καλύτερο πρόλογο από τη δεκάλεπτης διάρκειας ταινία, παραγωγή του Ιδρύματος (κείμενα: Γιώργος Κουκουράκης, απόδοση κειμένων: Μιχάλης Αεράκης) “Ο Ελευθέριος Βενιζέλος (Ανθολόγημα από τη ζωή και το έργο του)”, για την κεντρική ομιλία με θέμα “Η επικαιρότητα του Ελευθερίου Βενιζέλου”, δεν θα μπορούσε να υπάρξει, σκέφτομαι, ενώ ο Νίκος Παπαδάκης ανεβαίνει στο βήμα. Απόλυτη σιωπή σε όλη τη διάρκεια της ταινίας, απόλυτη σιωπή όμως και σε όλη τη διάρκεια της ομιλίας, που έγινε από στήθους και κράτησε περίπου 35 λεπτά. Κρεμασμένος, τρόπος του λέγειν, ο κόσμος απ’ τα χείλη του. «Ο Βενιζέλος πίστευε ότι ο ρόλος του ηγέτη είναι ρόλος αμαξηλάτη και μισούσε τόσο τον λαϊκισμό όσο και τη δημαγωγία», υπογράμμισε στην αρχή της ομιλίας του ο γενικός διευθυντής του Ιδρύματος, αφού πρώτα “απένειμε” τα εύσημα στον πρόεδρο του Συλλόγου για τη διοργάνωση του αφιερώματος και εξέφρασε τα συλλυπητήριά του για τον χαμό του Ανθιμου. «Ο Βενιζέλος είχε σπάνια αίσθηση των συγκυριών και των ορίων» επεσήμανε λίγο αργότερα, χρησιμοποιώντας πλήθος παραδείγματα απ’ την ιστορική του διαδρομή, με πρώτα αυτό της κόντρας του με τον λαϊκισμό των Συντηρητικών της Κρήτης, το 1889, όταν κήρυξαν πραξικοπηματικά την Ενωση με την Ελλάδα και αυτό της εκδίωξης των Κρητικών βουλευτών απ’ τη Βουλή, που απαιτούσαν, άμα τη αναλήψει των καθηκόντων του ως πρωθυπουργού την «εδώ και τώρα» Ενωση. «Ο Παπαδάκης παρέδωσε μαθήματα ιστορίας», θα μου πει, όταν αυτός κατέβαινε απ’ το βήμα καταχειροκροτούμενος ο Σταύρος Νικηφοράκης. Και, βέβαια, μαθήματα άσκησης πρωθυπουργικής εξουσίας και πολιτικής ευθύνης, σκέφτηκα.

ΤΡΕΙΣ ΤΙΜΗΤΙΚΕΣ ΔΙΑΚΡΙΣΕΙΣ

Στο πλαίσιο της όλης εκδήλωσης του διήμερου αφιερώματος για τον Ελευθέριο Βενιζέλο, δηλαδή, εν είδει δεύτερης παρένθεσης και οι τιμητικές διακρίσεις σε τρεις ξεχωριστούς ανθρώπους για την προσφορά τους: Στον Καστελιανό από μητέρα παγκόσμιο πρωταθλητή στα άλματα εις μήκος και τριπλούν Γιώργο Κωστάκη, στον οποίο η έδρα Unesco του Πανεπιστημίου Λευκωσίας χορήγησε μια υποτροφία για μεταπτυχιακές σπουδές, στον επίσης Καστελιανό, γνωστό στους Χανιώτες δάσκαλο (υπηρέτησε στην αρχή της σταδιοδρομίας του για 6 χρόνια στο Μουστάκο Σελίνου και συνταξιοδοτήθηκε όντας διευθυντής στο 19ο Δημοτικό Σχολείο Χανίων) Γιώργο Περράκη για το βιβλίο του “Στο περιβόλι τ’ όμορφο της μαντινάδας”, που περιλαμβάνει 6.000 μαντινάδες, ένα πραγματικά σπάνιο στο είδος του βιβλίο που βγήκε απ’ τον “Κέραμο”, χάρη στην ηθική, υλική και εκδοτική στήριξη της έδρας Unesco του Πανεπιστημίου Λευκωσίας και στον Αιμίλιο Σολωμού, ο οποίος μάλιστα αναγορεύθηκε επίτιμος δημότης του Δήμου Αγίου Νικολάου για την όλη προσφορά του. Κι αν είχα να γράψω γι’ αυτές τις διακρίσεις, όπως και για πολλά άλλα, αν υπήρχε χώρος…

ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΟΣ ΜΕΡΑ ΔΕΥΤΕΡΗ

«Εγώ γαρ ηγούμαι πόλιν πλείω ξύμπασαν ορθουμένην ωφελείν τους ιδιώτας…»: Το βενιζελικό όραμα του ελληνικού θεσμικού εκσυγχρονισμού”, “Ο Ελευθέριος Βενιζέλος και οι εκπαιδευτικές μεταρρυθμίσεις”, “Ο Ελευθέριος Βενιζέλος και το γλωσσικό ζήτημα”, “Ο Ελευθέριος Βενιζέλος και η Κύπρος”, ήταν οι τίτλοι των εισηγήσεων που έγιναν τη δεύτερη μέρα (Κυριακή 9 Αυγούστου) στην κατάμεστη από κόσμο αίθουσα του κινηματοθεάτρου “Δρηρός” της Νεάπολης από τη Στέλλα Αλιγιζάκη και τους Σήφη Μπουζάκη, Χριστόφορο Χαραλαμπάκη και Αιμίλιο Σολωμού, αντίστοιχα, με συντονιστές τη φιλόλογο – λυκειάρχη Μαρία Κωστάκη – Φούσκη και τον φιλόλογο, πρώην γυμνασιάρχη Γιάννη Οικονομάκη. «Στους δύσκολους καιρούς που περνάμε η διατήρηση της μνήμης του Ελευθερίου Βενιζέλου και η αναδρομή στις αρχές, τις αξίες και το έργο του αποτελούν πυξίδα προσανατολισμού στην πορεία για τη συνέχιση ύπαρξης του Ελληνισμού», υπογράμμισε στην εισαγωγή του ο Γιώργος Μαυροειδής. «Ο Ελευθέριος Βενιζέλος είναι ανεξάντλητος» επεσήμανε στο τέλος, στη λίαν ενδιαφέρουσα παρέμβασή του ο Νίκος Παπαδάκης. 

Για να μείνω, λόγω χώρου, εδώ, μόνο σ’ αυτά…

Φωτογραφίες: Σταύρος Νικηφοράκης

Χανιώτικα νέα (13.08.2015)

Read more: http://www.haniotika-nea.gr/diimero-afieroma-ston-eleftherio-venizelo/#ixzz3igjQdpEq 
Under Creative Commons License: Attribution Non-Commercial 
Follow us: @HaniotikaNea on Twitter | haniotika.nea on Facebook