ΠΑΙΔΟΤΟΠΟΣ

Α ΤΑΞΗ 5ου ΔΗΜ. ΣΧ, ΧΑΝΙΩΝ

ΠΑΙΖΟΝΤΑΣ ΜΕ ΤΑ ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΚΑΙ ΤΙΣ ΛΕΞΕΙΣ

Καλοί μου φίλοι, καλό Σαββατοκύριακο

Για τα ποιηματάκια που έγραψαν, προ κορωνοϊού, παίζοντας με τα γράμματα και τις λέξεις, στο πλαίσιο ενός ευρωπαϊκού προγράμματος, μας μιλούν στον σημερινό παιδότοπο η δασκάλα Τόνια Σκουλά και οι μαθητές – τριες της Α’ τάξης του 5ου Δημ. Σχ. Χανίων. Εντυπωσιάστηκα δεν το κρύβω, παρά το γεγονός ότι ξέρω καλά την Τόνια (συνυπηρετήσαμε στο 5ο, όντας εγώ διευθυντής της) τις ικανότητές της και το μεράκι της, για τη Δασκαλοσύνη. Δεν είναι, βέβαια, η μόνη! Δεν αποδαίδισεν και ούτε πρόκειται να αποπαιδίσει ο κλάδος των Δασκάλων. Καλύτεροί μας οι νέοι! “Πολλώ κάρονες!” Παρά τις δυσκολίες και την αβεβαιότητα. Να χαίρεσαι τους μαθητές σου και να σε χαίρονται. Τόνια! Και με τον τρόπο του Γιώργου Σεφέρη που έγραψε κι αυτός λίμερκς, που τα λέει “λιμερίκια” ή “ληρολογήματα”…

Σας χαιρετώ με αγάπη όλους!
Βαγγέλης Θ. Κακατσάκης, δάσκαλος

Πρώτη τάξη φέτος...παιχνίδι, χαρά, δημιουργία και φαντασία! Τι καλύτερο λοιπόν από το να παίξουμε με τα γράμματα και τις λέξεις, να συνθέσουμε, να γράψουμε και να ζωγραφίσουμε ιστοριούλες και στιχάκια, δημιουργώντας λίμερικς!

Τα ποιηματάκια «Λίμερικς» είναι ένα είδος του «παράλογου» συστηματοποιημένο και κωδικοποιημένο. Μοναδικός σκοπός τους είναι να διασκεδάσουν τον αναγνώστη, ενώ δεν έχουν λογικό ειρμό. Εμφανίστηκαν στην αγγλική Λογοτενία τον 19^ο -  20^ο . Φημισμένα είναι τα λίμερικς του Έντουαρντ Λιρ, όπως και αυτά του μεγάλου μας ποιητή, Γιώργου Σεφέρη. 

Αφού ολοκληρώσαμε την εκμάθηση των γραμμάτων, έριξα την ιδέα στα παιδιά να φτιάξουμε τα δικά μας λίμερικς . Η αγωνία, η ανασφάλεια , η αρχική αβεβαιότητα γρήγορα αντικαταστάθηκαν από ενθουσιασμό και...καταιγισμό ιδεών και δημιουργικότητας! Το θέμα το έθεσα εγώ: μια και επίσημα συμμετέχουμε στο ευρωπαϊκό πρόγραμμα σύμπραξης και συνεργασίας Erasmus+ με εταίρους τη Λιθουανία και τη Σλοβενία, τους είπα ότι τα ποιηματάκια που θα φτιάξουμε θα έχουν θέμα την Ευρωπαϊκή Ένωση. Ο σκοπός ήταν να κάνουμε μια γνωριμία με την ευρωπαϊκή μας οικογένεια, να γνωρίσουμε κάποια βασικά πράγματα για τις χώρες, τους κατοίκους, τα μνημεία, τα έθιμα ... Κάθε γράμμα της ελληνικής αλφαβήτου λοιπόν αφορά μια χώρα ή μια πόλη της Ευρώπης. 

Η δομή ενός λίμερικ είναι απλή και ξεκάθαρη: πεντάστιχα ποιηματάκια, που ο πρώτος στίχος – ο οποίος μας συστήνει τον πρωταγωνιστή- ομοιοκαταληκτεί με τον δεύτερο, ο τρίτος και ο τέταρτος παρουσιάζουν ένα συμβάν ή μια ιστοριούλα και ομοιοκαταληκτούν μεταξύ τους και ο πέμπτος στίχος ολοκληρώνει το ποιηματάκι. Η διαδικασία συγγραφής τους ήταν απλή και άκρως διασκεδαστική: για κάθε γράμμα τα παιδιά έλεγαν λέξεις που αρχίζουν ή το περιέχουν, πάντα με σκοπό να ταιριάζουν με τη συγκεκριμένη χώρα...Μετά ψάχναμε και βρίσκαμε λέξεις που ομοιοκαταληκτούν μεταξύ τους και μετά ξεκινούσαμε την ιστοριούλα. Αμέσως κατάλαβαν πώς ξεκινάμε! Το ένα συμπλήρωνε την ιδέα του άλλου και, αφού μέσα σε ένα ενθουσιώδες και έντονο κλίμα δημιουργικού χαμού δίναμε στο ποιηματάκι μας την τελική του μορφή, κάθε παιδί ζωγράφιζε και από κάτι ή έγραφε το ποίημα με ωραία γράμματα (πόση περηφάνια και ευθύνη!!).. Πέρα από το πόσο διασκεδαστική ήταν η όλη διαδικασία, επιτεύχθηκε ουσιαστική δουλειά στους τομείς της γλωσσικής ανάπτυξης, της σύνταξης προτάσεων, της παραγωγής γραπτού και προφορικού λόγου και στην εκμάθηση των βασικών ορθογραφικών κανόνων.

Ελπίζουμε κι εσείς, διαβάζοντας τα ποιήματά μας, να διασκεδάσετε όσο κι εμείς, γράφοντάς τα!! 

Η δασκάλα της Α τάξης του 5^ου δημοτικού σχολείου Χανίων Τόνια Σκουλά και οι μαθητές:

Γναφάκη Σοφία, Επιτροπάκη Μαρία, Ζουριδάκη Πέννυ, Κοτσάκη Μάρω

Λικάι Λεντιόν, Λιονάκη Κωνσταντίνα, Λουράκης Αχιλλέας

Μαρδάκη Ασημίνα, Μόρτογλου Άρτεμις, Μπέλλου Εμμανουέλα

Μπούιντερ Αθηνά, Πενταράκης Ευτύχης, Πιταριδάκης Αντώνης

Ρεμπουλάκη Σοφία, Σούλι Έντρι, Τοπάλοβιτς Ούνα, Τσαγκαράκη Ρουμπίνη

Φιωτοδημητράκη Γεωργία

Είτανε μια κοπέλα στο Πεκίνο

Που ‘λεγε πάντα: «Δος μου κι απ’ εκείνο»

 Και σαν της τα δώσαν όλα

 έσκασε σαν πασαβιόλα

και την κλάψανε πολύ στο Πεκίνο.

ΓΙΩΡΓΟΣ ΣΕΦΕΡΗΣ

ΠΑΙΔΟΤΟΠΟΣ

ΣΤ2 ΤΑΞΗ 5ου ΔΗΜ. ΣΧ. ΧΑΝΙΩΝ

ΖΩΗ ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΟΛΗ

 

Καλοί μου φίλοι, καλό Σαββατοκύριακο!

Χωριό ή πόλη; Αυτό το δίλημμα κλήθηκαν να αντιμετωπίσουν “θεωρητικά” τα παιδιά της Στ2 τάξης του 5ου Δημ. Σχ. Χανίων στο πλαίσιο του μαθήματος της Γλώσσας και ύστερα απ’ τη διδασκαλία της ενότητας “Ζωή έξω από την πόλη”. Καρπός αυτού του διλήμματος, που τους έθεσε με τον δικό της ξεχωριστό τρόπο, η γνωστή από πάμπολλες εργασίες μαθητών της, δασκάλα τους Τόνια Σκουλά, ο σημερινός Παιδότοπος. Ενας Παιδότοπος, “ώριο περβόλι, όμορφο”, για να θυμηθώ το γνωστό ριζίτικο. Ξεκάθαρα υπέρ του χωριού τάσσονται όλα ανεξαιρέτως τα παιδιά! Τόσο στο εισαγωγικό σημείωμα που “συνυπογράφουν” με τη δασκάλα τους, και τις επιμέρους εργασίες τους, όσο και στις ζωγραφιές τους. Κι εγώ μαζί σας, καλά μου Εκτάκια του αγαπημένου μου 5ου Δημ. Σχολείου Χανίων.

Σας χαιρετώ με αγάπη
Βαγγέλης Θ. Κακατσάκης
δάσκαλος

Εισαγωγικό σημείωμα
Με αφορμή την πρόσφατη επέλαση της… Σοφίας, του Ραφαήλ και του Τηλέμαχου, συζητήσαμε στην τάξη για τις δύσκολες συνθήκες ζωής στην επαρχία και ειδικά στα ορεινά χωριά το χειμώνα. Αλλά επειδή είμαστε παιδιά και ως παιδιά οφείλουμε να είμαστε αισιόδοξοι, μας βγήκε η όμορφη πλευρά της ζωής στην επαρχία.. Ζωή στο χωριό σημαίνει παιχνίδι, καθαρός αέρας και ανεμελιά! Προβληματιστήκαμε περαιτέρω για το φαινόμενο της αστυφιλίας και της ερήμωσης της ελληνικής υπαίθρου και διαπιστώσαμε ότι τα τελευταία χρόνια παρατηρείται -ευτυχώς- η αντίστροφη τάση… Εμείς πάντως όταν θα μεγαλώσουμε, θα επιστρέψουμε στα χωριά των παππούδων μας!

Η δασκάλα και οι μαθητές της Στ2 τάξης
του 5ου Δημ. Σχ. Χανίων

Γράμμα σε ένα φίλο που μετακομίζει
σε ένα ορεινό χωριό και δεν του αρέσει καθόλου
…Εμαθα ότι μετακομίζεις σε ένα χωριό και δε σου αρέσει καθόλου! Μην στενοχωριέσαι! Η ζωή στο χωριό είναι πολύ ωραία, επειδή έχεις ελεύθερο χώρο για να παίζεις με τους φίλους σου. Θα έχεις καθαρό αέρα στο χωριό, γιατί δεν υπάρχουν τόσα πολλά αμάξια, ενώ η πόλη είναι γεμάτη καυσαέρια. Το καλύτερο να ζεις στο βουνό είναι ότι έχεις μια μαγευτική θέα και ότι κάθε χειμώνα πέφτει χιόνι που για άλλα παιδιά είναι το όνειρό τους. Είναι πολύ ωραία, διότι γνωρίζεις τον κάθε γείτονα και ξέρεις την προσωπικότητά του. Είναι λοιπόν τέλεια η ζωή στο χωριό!!
Αμαλία Μόνι

…Μη στενοχωριέσαι βρε! Η ζωή στο χωριό είναι πολύ ωραία γιατί έχεις πολύ ελεύθερο χώρο για πολύ παιχνίδι! Εχει περισσότερη ησυχία και γαλήνη. Φαντάσου και πόσο καλύτερη θέα θα έχεις από εκεί πάνω! Πιστεύω ότι το καλύτερο να ζεις στο βουνό είναι ότι δε χρειάζεται να μετακινηθείς για να πας στα χιόνια, επειδή χιονίζει συνέχεια στα ψηλά βουνά. Και όταν χιονίζει δεν πηγαίνεις σχολείο!!!!
Πλάτωνας Ζαφειράκης

…Σκέψου θετικά! Πόσα πολλά πράγματα μπορείς να κάνεις σε ένα ορεινό χωριό! Καταρχάς το χωριό έχει μια θεϊκή θέα, ενώ στην πόλη το μόνο που μπορείς να δεις είναι τα κτήρια, οι κεραίες των πολυκατοικιών και τα αυτοκίνητα. Ζηλεύω πολύ που θα πας στο χωριό, διότι στην πόλη υπάρχει πολλή φασαρία και σε πονάει το κεφάλι σου! Αντίθετα στα ορεινά χωριά υπάρχει ησυχία! Το σημαντικότερο είναι ότι έχει χιόνι και θα παίζεις ατέλειωτες ώρες χιονοπόλεμο!
Ιάσονας Αλαγιάς

Γράμμα σε ένα φίλο
που μετακομίζει
σε ένα ορεινό χωριό
Αγαπημένε μου φίλε… η ζωή στο χωριό δεν είναι τόσο άσχημη όσο φαντάζεσαι! Κάθε μέρα μετά το σχολείο (όπως βλέπεις, δεν τη γλιτώνεις!) θα παίζεις σε όλο το χωριό, όπου θα έχεις άπλετο χώρο. Επίσης, για να πας στο σχολείο θα σε παίρνει το λεωφορείο. Ομως, αν χιονίζει δεν θα πηγαίνεις! (που σίγουρα όλο το χειμώνα αυτό γίνεται!) Τα Χριστούγεννα θα τα περνάς σαν όλες τις χριστουγεννιάτικες κάρτες που βλέπεις με το χιόνι και το ζεστό τζάκι.
Θα χορταίνεις καθαρό αέρα, χωρίς καυσαέρια, μια και στο βουνό υπάρχουν άπειρα δέντρα και θα γαληνεύει η ψυχή σου, καθώς θα βλέπεις μια θέα μαγευτική. Μια και σου αρέσουν τα ζώα πιστεύω πως θα ξετρελαθείς όταν θα μάθεις ότι εκεί υπάρχουν πολλά ζώα, γαλοπούλες, κότες, γάτες, ακόμα και σκίουροι! Θα περνάς τέλεια! Θα ακούς παραμύθια από τους παππούδες και τις γιαγιάδες του χωριού! Πραγματικά σε ζηλεύω!!
Αλκηστη Παρασκάκη

Μην στενοχωριέσαι φίλε μου! Στο χωριό θα γνωρίζεις όλους τους γείτονες και θα έχεις πολλούς φίλους, όχι σαν τη πόλη που κανείς δεν γνωρίζει τον άλλο. Θα μπορείς να παίζεις έξω στους δρόμους ελεύθερα: Λογικά κάποιος νομίζει ότι στο ορεινό χωριό κάνει πολύ κρύο το χειμώνα, Αλλά θα χιονίζει κιόλας! Και χιόνι σημαίνει παιχνίδι και χιονοπόλεμο! Εγώ πάντως θα ήθελα να μένω σε ένα χωριό. Να εκτιμάς πάντα αυτά που έχεις!!!
Παρασκευάς Σκαλίδης

Μια γιαγιά αναπολεί τα παιδικά της χρόνια στο χωριό

…Πάντα θυμάμαι το χωριό μου… είναι για μένα ο παράδεισός μου… ήταν πάντα το χωριό των ονείρων μου. Με μια μεγάλη εκκλησία στη μέση, πολλά σπίτια και δέντρα, ένα σχολείο που είναι τώρα κλειστό και έχει γίνει η μεγάλη αυλή του χωριού… Θυμάμαι τον κήπο στο σπίτι που ζούσα που καλλιεργούσαμε φρούτα και λαχανικά.
Οι άνθρωποι ήταν πάντα πιο φιλικοί σε αντίθεση με την πόλη. Τα Πλακάλωνα -έτσι το λένε το χωριό μου- είχαν ένα μαγευτικό θέαμα… Το μικρό εκκλησάκι είναι το πιο ήσυχο μέρος. Οι εκδρομές ήταν πάντα τέλειες και το καλοκαίρι τα μπάνια ήταν ατέλειωτα.
Όμως το χωριό μου τώρα πια ερήμωσε… πόσο θα ήθελα να ξαναπάω και να το κάνω ξανά “ζωντανό”…
Αντωνία Κουφογιαννάκη

Χανιώτικα νέα ( 26.01.2019)

ΠΑΙΔΟΤΟΠΟΣ

Ε2 ΤΑΞΗ 5ου ΔΗΜ. ΣΧ. ΧΑΝΙΩΝ

ΚΑΛΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ ΚΑΙ ΚΑΛΕΣ ΔΙΑΚΟΠΕΣ

Καλοί μου φίλοι, καλό Σαββατοκύριακο! Και βέβαια καλό Kαλοκαίρι και καλές διακοπές!
Και από τα Πεμπτάκια (τα παιδιά της Ε2 τάξης συγκεκριμένα) του 5ου Δημ. Σχ. Χανίων η ευχή για καλό Kαλοκαίρι και καλές διακοπές! Δική τους η ομαδική ζωγραφιά και δικά τους τα ψηφιδωτά που διανθίζουν τον σημερινό, τελευταίο της φετινής σχολικής χρονιάς, Παιδότοπο, ο οποίος φιλοξενεί στη μέση… της αυλής του το τελευταίο κεφάλαιο από το ιστορικό “αλφαβητάριον” των Ι.Κ. Γιαννέλη – Γ. Σακκά (εκδόθηκε για πρώτη φορά το 1955 από τον ΟΕΔΒ) και στις γωνίες της κάποια απ’ τα ποιήματα του… καιρού εκείνου.
Να ‘ναι καλά η δασκάλα των παιδιών, η Τόνια η Σκουλά (συνεργάτις μου στο 5ο Δημ. Σχ. Χανίων, όταν ήμουν διευθυντής του) για την άμεση ανταπόκριση στην πρότασή μου για εικαστική κάλυψη. Ο,τι καλύτερο τα έργα των σημερινών παιδιών, μαζί με τα ποιήματα, που έλεγαν “στεντορεία τη φωνή” στη γιορτή των εξετάσεων, πριν από κάποιες δεκαετίες οι παππούδες και οι γιαγιάδες τους…
Σας χαιρετώ με αγάπη όλους!
Βαγγέλης Θ. Κακατσάκης
δάσκαλος

Σημ: Και βέβαια ο Παιδότοπος θα παραμείνει ανοιχτός, όπως κάθε χρόνο, το Καλοκαίρι!
Πολλές οι εργασίες που περιμένουν
να φιλοξενηθούν!

Οι εξετάσεις
Επέρασε ένας χρόνος.
Την Κυριακή είναι οι εξετάσεις.
Όλα τα παιδιά ετοιμάζονται.
Άλλα θα ειπούν ποιήματα,
και άλλα θα τραγουδήσουν.
Πολλά παιδιά ετοιμάζουν έργα.
Θα τα βάλουν στην εκθεσί των.
Ο Μίμης ετοίμασε ένα καράβι.
Η Άννα εζωγράφησε κάτι.
Εζωγράφησε το κτήμα του θείου.

Όταν ήλθε η Κυριακή,
έγινε η μεγάλη εορτή
και όλοι ήσαν χαρούμενοι.
Τα παιδιά θα προβιβάζονταν,
θα επήγαιναν στην παραπάνω τάξι
και γι’ αυτό τα εκαμάρωναν όλοι.

Το σχολείο
θα κλείσει

Το σχολείο θα κλείσει πάλι
κι έχω μια χαρά μεγάλη.
Το καημένο κεφαλάκι
θα ξεκουραστεί λιγάκι.

Μια χρονιά δουλειά και σκέψη
-ποιος μπορεί να το πιστέψει-
ζήσαμε σαν μελισσάκια
με χαρές και τραγουδάκια.

Μάθαμε όλοι ν’ αγαπούμε
τη δουλειά μας και ν’ ακούμε
της Αγάπης τη φωνούλα,
που μιλάει μες στην καρδούλα.

Τώρα πια κάθε παιδάκι
δώθε κείθε σαν πουλάκι
κι όσο θέλει θα πετάξει
με το ενδεικτικό του… εν τάξει.

Κι ύστερα το καλοκαίρι
-ο καθένας μας το ξέρει-
στο Σχολείο θα ξαναρθούμε
κι άλλη τάξη θ’ ανεβούμε.

Σκαλοπάτι – σκαλοπάτι
στο πανώριο το παλάτι
του Πολιτιστμού θα μπούμε
και χαρούμενοι θα ζούμε.
Αθ. Παπαθανασίου

Οι πειρασμοί

Ένα παιδί διαβάζει,
κι από το παραθύρι
μια αχτίδα ήλιου μπαίνει
και το γλυκοκοιτάζει.
«Ελα μικρούλι μου, έξω
να παίξουμε μαζί!».
Μα το παιδί της γνέφει:
“Μελέτη έχω πολλή!”

Του γλυκοψιθυρίζει
κι ένα μικρό πουλάκι:
«Εξω ουρανός γαλάζιος,
το δάσος πρασινίζει»
Και το παιδί κοιτάζει
μ’ αγάπη το πουλί,
μα λέει: «Οταν τελειώσω
μελέτη και γραφή”.

Τα πράσινά της φύλλα
να! κι η μηλιά σαλεύει:
«Ελα να δοκιμάσεις
τα ζουμερά μου μήλα
κοκκίνησαν, τα βλέπεις:
Δεν είναι πια στυφά!»
«Οταν θα μελετήσω,
θα ‘ρθω», λέει στη μηλιά.

«Ετελείωσα! φωνάζει.
Τώρα μπορώ να παίξω».
Στον κήπο κατεβαίνει,
τα μήλα δοκιμάζει,
ακούει και το πουλάκι
που γλυκοκελαηδεί
και χαίρεται στον ήλιο
το φρόνιμο παιδί!
Μυρτιώτισσα

Η κυρα – γραμματική

Η κυρά – Γραμματική,
είναι τώρα θυμωμένη
στο συρτάρι μέσα κει,
μήνες τρεις θα ‘ναι κλεισμένη.

Πώς εμένα με παιδεύει
όλο τούτο τον καιρό;
Μήπως ξέρει τι γυρεύει;
Ύδωρ, λέει, θα πη νερό.

Καθαρεύουσα μιλάει,
βάζει και δημοτική,
τόνους, πνεύματα κολλάει,
παρδαλή μαγειρική.

Που να βρη κανείς την άκρη!
ήτα, γιώτα, δύο ρο,
ύ-ψιλον θέλει το δάκρυ
το κεφάλι μας… ξερό.

Τους κανόνες αραδιάζει
την εξαίρεση μαζί,
τρως το ξύλο δε τη νοιάζει
και σου κάνει τη χαζή.

Τιμωρία θα τη βάλω
όπως έμεινα κι εγώ.
Μα καημό έχω μεγάλο
απ’ την τάξη αν θα βγω.

Μήτσος Κατσίνης

ΠΑΙΔΟΤΟΠΟΣ

Δ2 ΤΑΞΗ 5ου ΔΗΜ. ΣΧ. ΧΑΝΙΩΝ
ΑΝΑΖΗΤΩΝΤΑΣ ΤΟ ΔΙΚΟ ΜΑΣ ΑΣΤΕΡΙ


Καλοί μου φίλοι, καλό Σαββατοκύριακο και
"Χαρούμενα Χριστούγεννα, καλά κι ευλογημένα/ σαν του παλιού καλού ζευγά τα δροσερά σπαρμένα!" Χρόνια τώρα, “αναθέτω” τον Χριστουγεννιάτικο ή τον Πρωτοχρονιάτικο Παιδότοπο στην
συνεργάτιδά μου στο 5ο Δημ. Σχολ. Χανίων (ήμουν για μια οκταετία διευθυντής του) καλά καλή δασκάλα Σωτηρία (Ρούλα) Μουστάκα. Πιστός στο έθιμο κι εφέτος. Σιγά που η Ρούλα θα έλεγε όχι και δεν θα με… έβγαζε “ασπροπρόσωπο”. Σ’ ευχαριστώ από καρδιάς, και διά της στήλης, καλή μου συναδέλφισσα! Να χαίρεσαι τα “αστεράκια” σου, που τους εύχομαι να κάνουν πραγματικότητα τα όνειρά τους και να σε χαίρονται. Και του χρόνου με υγεία!

Σας χαιρετώ με αγάπη όλους!
Βαγγέλης Θ. Κακατσάκης,
δάσκαλος

Το άστρο της Βηθλεέμ

Ο ποιητής Γεώργιος Δροσίνης, αναφερόμενος στο άστρο των Χριστουγέννων, στο ποίημα “Νύχτα Χριστουγεννιάτικη”, σημειώνει:
«…Κι όποιος το βρει μες στ’ άλλα αστέρια
ανάμεσα και δεν το χάσει
σε μια άλλη Βηθλέεμ ακολουθώντας το μπορεί να φτάσει».
Αναζητήσαμε κι εμείς ως σύγχρονοι “μάγοι” το δικό μας αστέρι. Μακάρι να φωτίζει τη ζωή μας καθώς μεγαλώνουμε.
Τα “αστεράκια” του Δ2 μαζί με τη δασκάλα τους, εύχονται κάθε άνθρωπος να βρει το δικό του άστρο που θα τον οδηγήσει σ’ έναν κόσμο φωτεινό, γεμάτον με αγάπη, αλληλεγγύη, ελπίδα και ειρήνη.

Χρόνια πολλά, καλές γιορτές
Η δασκάλα και τα παιδιά της Δ2 τάξης του 5ου Δημ. Σχ.

Ψηλά εκεί στον ουρανό είναι το δικό μου αστέρι που θα με οδηγήσει βαθιά στη θάλασσα για να γνωρίσω τα φυτά, τα κοράλια και τα σπάνια ζώα που ζουν εκεί. Ομως για να καταφέρω όλα όσα θέλω θα πρέπει να γίνω καλή στις καταδύσεις.
Θέλω να γίνω βιολόγος, να προστατεύω τα φυτά από τη μόλυνση της θάλασσας, να ξεπεράσω τον φόβο μου για τα πελώρια ψάρια και να αναγνωρίζω τα επικίνδυνα πλάσματα αυτού του όμορφου κόσμου.
Εύχομαι να πραγματοποιηθεί αυτή η ευχή μου και το αστέρι μου να με οδηγήσει στον σωστό δρόμο. Η Βηθλέεμ για μένα είναι η “γέννηση” ενός καλύτερου πλανήτη όπου οι άνθρωποι, τα ζώα και τα φυτά θα ζουν αρμονικά.

Μελίνα Τζόκα

Το δικό μου αστέρι είναι ένα όνειρο που αν το ακολουθήσω θα γίνει πραγματικότητα. Γι’ αυτό το όνειρο που θέλω πολύ να γίνει, θα προσπαθώ όσο μπορώ, κι όταν γίνει αληθινό θα το χαίρομαι και θα δουλεύω να γίνει πιο ωραίο. Σ’ αυτό το όνειρο θέλω να βοηθάω τους ανθρώπους, δεν είναι για τον εαυτό μου ή το δικό μου καλό, αλλά κάτι που θα το έχουν ανάγκη όλοι.

Μαρία Μπέλλου

Εμένα το δικό μου “αστέρι” είναι τα όνειρά μου που θέλω ν’ ακολουθήσω για να το φτάσω όσο δύσκολο κι αν είναι. Θέλω να γίνω πολίστας γιατί έχω αρκετή δύναμη και μου αρέσει πολύ αυτό το άθλημα. Επίσης, όταν μεγαλώσω θέλω να γίνω κτηνίατρος, γιατί από μικρός μου άρεσαν τα ζώα αν και μερικά τα φοβάμαι ακόμα. Το πιο μεγάλο μου όνειρο όμως, είναι να πετύχω στη ζωή μου, που θέλω να είναι γλυκιά και καλή. Θέλω να έχω δυο παιδάκια, ένα αγόρι κι ένα κορίτσι. Αυτό είναι το αστέρι μου, που έχει πολλές κι ευχάριστες ευχές. Γιατί για μένα είναι τέλεια ζωή αυτή και νομίζω και για όλους μας.
Αν κανένας χάσει το αστέρι του να το ψάξει. Να ψάξει και να μη σταματήσει το ψάξιμο ποτέ, μέχρι να το βρει.

Αγγελος Βαρουξής

Αστέρια στον κόσμο υπάρχουν πολλά! Μα, όλοι μας μες στην καρδιά μας έχουμε ένα αστέρι μεγαλύτερο. Αυτό το τεράστιο και λαμπερό αστέρι μπορεί να είναι κάποιο όνειρο που δίνουμε ακόμα και τη ζωή μας για να το πραγματοποιήσουμε. Κάποια επιθυμία που πολεμάμε σκληρά για να βγει αληθινή ή ο Παράδεισός μας, που όλοι έχουμε διαφορετικό και μοναδικό. Εμένα ας πούμε το όνειρό μου είναι να γίνω μεταφράστρια, ποιήτρια και συγγραφέας. Για να φτάσω στο πέρασμα και να βρω τον στόχο που θέλω, πρέπει να σταθώ δυνατή.

Εύα Τζίκα

Κάθε άνθρωπος έχει το δικό του αστέρι που το ακολουθεί. Οταν έχει βάλει έναν στόχο στη ζωή του, το αστέρι του θα τον οδηγήσει εκεί, που θέλει αρκεί να βάλει τα δυνατά του. Το δικό μου αστέρι μοιάζει σαν το Χριστουγεννιάτικο, είναι φωτεινό και κρύβει μέσα του ευχές και χριστουγεννιάτικα τραγούδια. Το αστεράκι μου θα με οδηγήσει σε μια ζωή γεμάτη όνειρα και όμορφες στιγμές.

Εβελίνα Θεοδωρογλάκη

Το μεγαλύτερό μου όνειρο είναι να γίνω μια πολύ καλή αθλήτρια, να πάω στο εξωτερικό και τους Ολυμπιακούς. Το αστέρι μου είναι η δυνατή θέληση για κάτι που θέλω πολύ καιρό. Αν και μου δόθηκε μια ευκαιρία και την έχασα, δεν θα το βάλω κάτω και θα προσπαθήσω ξανά και ξανά ώσπου να τα καταφέρω. Δεν θα τα παρατήσω ποτέ και πάντα θα παλεύω.

Μαρία Μαργαριτάκη

Το αστέρι που θα μας οδηγήσει μπορεί να είναι η καρδιά μας που πάντα έχει μια ελπίδα. Που πάντα μας ζεσταίνει με τον δικό της ιδιαίτερο τρόπο όταν κρυώνουμε ή μας αγκαλιάζει όταν έχουμε ανάγκη μια αγκαλιά. Η καρδιά μας ξέρει και θα μας οδηγήσει στο σωστό.

Ολυμπία Μαγγιώρη

Χανιώτικα νέα (23.12,.2017)

ΠΑΙΔΟΤΟΠΟΣ

Γ2 ΤΑΞΗ 5ου ΔΗΜ. ΣΧ. ΧΑΝΙΩΝ
ΤΑ ΠΟΔΗΛΑΤΑ ΜΑΣ ΞΕΡΟΥΝ ΑΠΟ ΑΝΗΦΟΡΙΕΣ

Καλοί μου φίλoι, καλό Σαββατοκύριακο!

Στην κεντρική θέση του σημερινού Παιδότοπου το γνωστό τραγούδι του Κώστα Μακεδόνα (στίχοι: Αρης Δαβαράκης, Μουσική: Χρήστος Νικολόπουλος) και μια ομαδική ζωγραφιά των παιδιών της Γ2 τάξης του 5ου Δημ. Σχ. Χανίων. Γύρω γύρω “σκέφτομαι και γράφω” διανθισμένα με ζωγραφιές των ίδιων παιδιών για το ποδήλατο, που έγιναν με αφορμή την Ημέρα Δίχως Αυτοκίνητο, στις 22 Σεπτεμβρίου.
Μια απ’ τις καλές Δασκάλες που ψάχνουν και βρίσκουν τους κατάλληλους τρόπους για να “ανακαλύψουν” οι μαθητές τους όμορφα πράγματα η και καλή μου φίλη από παλιά δασκάλα των συγκεκριμένων παιδιών, Παυλίνα Δούμου. Η πρώτη σκέψη που έκανα, όταν πήρα ηλεκτρονικά της εργασίες των τριτακιών του Πέμπτου. Ακολούθησαν κι άλλες…. κοινός παρανομαστής όλων η φράση που είναι “πιστεύω” και της Παυλίνας. Χάριν των παιδιών υπάρχουν οι δάσκαλοι.
Σας χαιρετώ με αγάπη όλους!
Βαγγέλης Θ. Κακατσάκης,
δάσκαλος







Παίρνω ένα ποδήλατο και φεύγω για τ’ αδύνατο, κρατάω στο χέρι το κλειδί. Πιάνω το τιμόνι ο σφυγμός μου δυναμώνει, το έργο κάπου το ’χω ξαναδεί. Ήμουν μικρό παιδάκι με καθαρή καρδιά, είχα τ’ όνειρό μου, το ποδήλατό μου κι όλα έμοιαζαν σωστά. Έγινα δεκάξι, κι όλα ήταν εντάξει είχα μια ζωή μπροστά. Το ποδήλατό μου, ήταν πάντοτε δικό μου και με πήγαινε πολύ μακριά. Μέσα στη Σαχάρα, σαν την πιο βαθιά λαχτάρα μ’ οδηγούσε πέρα απ’ τη χαρά. Και τώρα στον αγώνα, ξανά απ’ την αρχή. Φόρτσα στο πεντάλι, να ’ρθουνε κι οι άλλοι πάμε για ορθοπεταλιές, τα ποδήλατά μας, όπως τα όνειρά μας ξέρουν από ανηφοριές.
Μ΄ ένα ποδήλατο μπορώ να παίζω, να μιλάω και να χαίρομαι. Μπορώ να κοιτώ τη φύση, να μου πέφτει καθαρός αέρας στο πρόσωπο, να παρκάρω εύκολα. Μ΄ ένα ποδήλατο μπορώ να περνάω εύκολα, όταν έχει κίνηση και δεν μολύνω το περιβάλλον, γιατί δε βγάζει καυσαέρια. Εύχομαι να έχει παντού ποδήλατα!
Βασίλης Γκιόκας
Μ΄ ένα ποδήλατο νιώθω χαρούμενος και γελαστός. Γυμνάζω τα πόδια, το μυαλό και το σώμα μου. Μπορώ να βλέπω τους φίλους μου και να τους καλημερίζω. Μ΄ ένα ποδήλατο μπορώ να πάω στο σχολείο, χωρίς να βάζω βενζίνη. Να βλέπω τη θέα, τα βουνά, τη θάλασσα. Παρκάρω εύκολα και πηγαίνω πιο γρήγορα στη δουλειά. Εύχομαι να ανεβαίνω ανηφόρες χωρίς δυσκολίες.
Βαρσάμης Παυλίδης






Μ΄ ένα ποδήλατο νιώθω χαρά που βλέπω διάφορα: τα δέντρα, τα πουλιά, τους ανθρώπους. Μ΄ ένα ποδήλατο γυμνάζω το σώμα, τα μπράτσα και δεν κάνω κακό στο περιβάλλον. Πηγαίνω γρήγορα εκεί που θέλω, ενώ το αμάξι αργεί να πάει εκεί που θέλει στην πόλη. Νομίζω ότι είναι καλό να έχουμε όλοι ποδήλατο!
Πάρης Τυλιπάκης
Μ΄ ένα ποδήλατο γίνομαι πιο δυνατός, μπορώ να παρκάρω πιο εύκολα όπου θέλω και να πάω πιο γρήγορα στη δουλειά. Μ΄ ένα ποδήλατο δεν χαλώ τη φύση, γιατί το ποδήλατο δε βγάζει καυσαέρια. Μακάρι να είχαν όλοι ποδήλατα και να ήταν χαρούμενοι και χαμογελαστοί.
Γιώργος Σαρικάκης

Μ’ ένα ποδήλατο νιώθω μεγάλη χαρά. Μ’ ένα ποδήλατο δεν μολύνω τη φύση. Μ’ ένα ποδήλατο μπορώ να τρέχω. Εύχομαι να έχω ένα ποδήλατο!
Τένσιλ Πετσάι
Μ΄ ένα ποδήλατο μπορώ να βλέπω τους φίλους μου στο πάρκο, στην παραλία και στο δρόμο. Μ΄ ένα ποδήλατο νιώθω χαρούμενος και γελώ. Μ΄ ένα ποδήλατο φτάνεις γρήγορα στη δουλειά. Μ΄ ένα ποδήλατο μπορώ αν έχει γίνει ένα τρακάρισμα να πάω από το πεζοδρόμιο. Εύχομαι το ποδήλατό μου να είχε καλύτερα φρένα.
Παναγιώτης Μαρδάκης
M΄ ένα ποδήλατο μπορώ να πηγαίνω γρήγορα στη δουλειά, να μην κολλά στους δρόμους. Μ΄ ένα ποδήλατο μπορώ να γυμνάζω τα πόδια, τα χέρια και τους ώμους. Μπορώ να παρκάρω εύκολα. Να χαιρετάω τους φίλους μου και να χαμογελώ. Μ΄ ένα ποδήλατο μπορώ να προστατεύω τη φύση από τα καυσαέρια. Τι ωραία θα ήταν αν όλοι κυκλοφορούσαν με ποδήλατο.
Αλέξανδρος Μπιλιανίδης








Μ’ ένα ποδήλατο τονώνονται οι μύες και τα κόκκαλα και δεν είσαι κλεισμένος σ’ ένα σίδερένιο αυτοκίνητο, που είναι και ανθυγιεινό. Μ’ ένα ποδήλατο κάνω βόλτες με τους φίλους μου και παίζουμε αγώνες, μηχανές, αστυνόμους και κλέφτες. Μ’ ένα ποδήλατο νιώθω καλύτερα, παίρνω αέρα και στο μποτιλιάρισμα περνάω εύκολά και πάω πιο γρήγορα όπου θέλω. Το ποδήλατο καθαρίζει το περιβάλλον και η φύση, γιατί δεν βγάζει καυσαέριο και καπνούς. Μακάρι να είχαν όλοι ποδήλατο!
Κώστας Φιωτοδημητράκης
Μ’ ένα ποδήλατο μπορώ να περνώ τον δρόμο, όταν έχει αυτοκίνητα. Μπορώ να γυμνάζω τα πόδια, τα χέρια και την κοιλιά. Να βλέπω το περιβάλλον, τη θέα, τους φίλους μου και τα λουλούδια. Μπορώ να ανεβαίνω και τις ανηφόρες. Μ’ ένα ποδήλατο νιώθω χαρά. Είμαι ευτυχισμένη. Δεν βάζω βενζίνη και μπορώ να πάω και στο πεζοδρόμιο. Μπορώ να παρκάρω πιο γρήγορα, γιατί είναι πιο λεπτό και μικρό από τα αμάξια. Εύχομαι να έχουν όλοι ποδήλατο!
Μαρτίνα Σπιρκόσκι

ΠΑΙΔΟΤΟΠΟΣ

Ε2 ΤΑΞΗ 5ου ΔΗΜ. ΣΧ. ΧΑΝΙΩΝ
ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΜΙΚΡΟΥΣ ΑΛΛΑΖΕΙ ΤΟ ΑΥΡΙΟ

Καλοί μου φίλoι, καλό Σαββατοκύριακο!
«Μπορεί να είμαστε μικροί, αλλά έχουμε οικολογικές ανησυχίες! Με αφορμή την πρόσφατη βύθιση του δεξαμενόπλοιου “Αγία Ζώνη” και την συνεπακόλουθη οικολογική καταστροφή στον Αργοσαρωνικό, συζητήσαμε για το περιβάλλον, τους κινδύνους που το απειλούν, τις συνέπειες από τις καταστροφικές ανθρώπινες δραστηριότητες, καθώς και για το πώς μπορούμε να προστατεύσουμε τη γη μας… Από τους μικρούς αλλάζει το αύριο κι εμείς θα κάνουμε ό,τι μπορούμε για να υπερασπιστούμε τον πλανήτη μας, το σπίτι μας…».
Τα που έγραψαν στο σημείωμα που μας έστειλαν για να συνοδεύσουν τα “Σκέφτομαι και γράφω” και τις ζωγραφιές που έκαναν, τα παιδιά της Ε2 τάξης του 5ου Δημ. Σχ. Χανίων, στο μάθημα της Γλώσσας, έχοντας σε ρόλο εμψυχωτή τη γνωστή στους αναγνώστες του Παιδότοπου και από άλλες εργασίες μαθητών της, δασκάλα τους Τόνια Σκουλά. «Από τους μικρούς αλλάζει το αύριο!». Μου άρεσε ιδιαίτερα αυτή η φράση σας, καλά μου Πεμπτάκια. Οπως και οι υπέροχες εργασίες σας, βέβαια, που “αντανακλούν” και τη δική σας ευαισθησία για το περιβάλλον, αλλά και την ευαισθησία της καλής σας δασκάλας. Μπράβο σας!
Σας χαιρετώ με αγάπη όλους!
Βαγγέλης Θ. Κακατσάκης,
δάσκαλος




«Πώς μπορώ να προστατεύσω το περιβάλλον»
Εδώ και χρόνια το φυσικό περιβάλλον καταστρέφεται καθημερινά. Ας το προστατεύσουμε! Μπορούμε να κάνουμε ανακύκλωση, και να μην ξοδεύουμε πολλή ηλεκτρική ενέργεια ή να μην πετάμε σκουπίδια και χαρτιά στα δάση, γιατί τα καίει ο ήλιος και μπορεί να πιάσει φωτιά. Για να διατηρήσουμε όμορφα ποτάμια πρέπει να μη σπαταλάμε το νερό. Τα ζώα πεθαίνουν από τους λαθροκυνηγούς που τα κυνηγάνε για να τα πουλήσουν ή για να τα φάνε ή για τη διασκέδασή τους. Να τους σταματάμε! Παραλίες βρομίζονται καθημερινά. Γι΄αυτό μπορούμε να συμμετέχουμε σε καθαρισμούς ακτών ή απλά να μην πετάμε σκουπίδια! Και όταν βλέπουμε σκουπίδια κάτω να τα μαζεύουμε. Επίσης, να συμμετέχουμε σε οικολογικές οργανώσεις που προστατεύουν τα ζώα. Με αυτούς τους τρόπους θα βοηθήσουμε το περιβάλλον.
Ξένια Γιαννούλη, Αμαλία Μόνι


“Οικολογική μετακίνηση… κυκλοφορώ με το ποδήλατο στην πόλη!”
Είναι ωραία να μετακινείσαι με το ποδήλατο. Δυναμώνεις το σώμα σου και είναι καλύτερη η ψυχολογία σου, γιατί νιώθεις χαρούμενος. Το πιο καλό όμως είναι ότι με το ποδήλατο δεν μολύνεις το περιβάλλον, γιατί δεν έχει τόσα πολλά αυτοκίνητα, άρα ούτε πολύ καυσαέριο. Αν δεν υπάρχουν πολλά αυτοκίνητα στις πόλεις είναι καλύτερα, δεν έχει τόση κίνηση. Η πόλη είναι έτσι πιο όμορφη! Αλλά για να γίνει αυτό πρέπει να φτιάξει ο δήμαρχος πολλούς ποδηλατόδρομους!
Ιωάννα Βασιλείου




“Σκέψεις για τη ρύπανση των θαλασσών”
Ακουσα στις ειδήσεις μια μέρα ότι στην Αθήνα ένα πλοίο που είχε μέσα πετρέλαιο βούλιαξε και ότι προκάλεσε μεγάλη οικολογική καταστροφή. Και σκεφτόμουν: «Μα γιατί να μην ντρέπονται να ρυπαίνουν αυτή τη θάλασσα και όλες τις θάλασσες; γιατί να ρυπαίνουν τις θάλασσες που οι άνθρωποι κολυμπούν; Τις θάλασσες που τώρα οι ψαράδες δεν έχουν δουλειά γιατί τα ψάρια που τρώμε είναι πια μολυσμένα; Τα ψαροπούλια τα καημένα δε θα μπορούν να φάνε και θα πεθάνουν κι αυτά! Λυπήθηκα πολύ που είδα ένα ψαροπούλι μαύρο από το πετρέλαιο! Ένιωσα άσχημα για όλους γύρω μου! Πόσο κακός μπορεί να γίνει ένας άνθρωπος! Μα γιατί να μην σκέφτεται ότι δολοφονεί την ίδια τη γη; Ενα πλοίο όταν δεν είναι γερό μπορεί να μη βουλιάξει με τη μία, αλλά κάποια στιγμή θα βουλιάξει… Και σκέψου τι κακό θα κάνεις και σε εσένα, που θα σε βάλουν φυλακή αλλά και στο περιβάλλον… Δε θέλω να μολύνεται η θάλασσα!»
Αντωνία Κουφογιαννάκη


“Ο λαθροκυνηγός και το ελάφι”
-Μμμ! τι νόστιμο χορτάρι!
– Οοοο! Τι όμορφο ελάφι! Θα το σκοτώσω και τα το πουλήσω και θα γίνω πλούσιος!
– Ποιος είσαι εσύ;;
– Είμαι ο Τζο, ο λαθροκυνηγός…
– Μη! Μη με σκοτώσεις, σε παρακαλώ!
– Γιατί;
– Αυτήν την περίοδο απαγορεύεται να κυνηγάμε τα ζώα του δάσους, γιατί τώρα κάνουν μωρά και δεν επιτρέπεται να τα σκοτώνουμε! Θα σου άρεσε να σου σκοτώναμε την οικογένειά σου;
– Ναι, έχεις δίκιο… Δώσε μου όμως και άλλον έναν λόγο για να μη σε σκοτώσω!
– Όταν κυνηγάς σε απαγορευμένη περίοδο, μετά δε θα έχουν να φάνε και τα άλλα ζώα του δάσους, όπως οι λύκοι και οι αρκούδες και θα χαθεί το είδος τους. Έτσι η τροφική αλυσίδα θα καταστραφεί και θα καταστραφεί και το ίδιο το δάσος.
– Αα! Δεν το είχα σκεφτεί αυτό! Συγγνώμη! Δεν ήξερα πόσο κακό έκανα! Δεν θα ξανακυνηγήσω ποτέ παράνομα!
– Χαίρομαι που κατάλαβες το λάθος σου!
Άλκηστη Παρασκάκη, Ελένη Μαρδάκη

Χανιώτικα νέα (21.10.2017)