Βαγγέλης Θ.Κακατσάκης: Νίππος

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Νίππος. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Δευτέρα 9 Ιουνίου 2025

ΝΙΠΠΟΣ

Τ' ΑΓΙΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ...

Στο Άγιο Πνεύμα, στο εκκλησάκι μας, στις Πάνω Κατούνες, στο Νίππος. όπως κάθε χρόνο, την παραμονή της Χάρης του ξεπερνώντας όλα τα εμπόδια. Χείμαρρος οι αναμνήσεις... Χρόνια πολλά με υγεία σε όλους!

Δευτέρα 25 Σεπτεμβρίου 2023

(Για τους θρύλους σχετικά με τους θησαυρούς που είναι κρυμμένοι στον Νίππο ο λόγος από τον γνωστό ανά το πανελλήνιο συγγραφέα και μελετητή της κρητικής κι ιδιαίτερα της χανιώτικης γης Αντώνη Πλυμάκη στα "Χανιώτικα νέα" τις προάλλες. Να 'ναι καλά! Πάντα Ωραίος! Β.Θ.Κ.)

Γράφει ο Αντώνης Πλυμάκης

Η Κασέλα

Ένας επαρχιακός δρόµος συνδέει το Νίππος µε το χωριό Βρύσσες του Αποκόρωνα. Αν ακολουθήσουµε αυτόν τον δρόµο, σε µικρή απόσταση από το χωριό αριστερά, και δίπλα σε ένα λιόφυτο που κυριαρχεί το λευκό µαλακό πέτρωµα, υπήρχε µια τεραστίων διαστάσεων πέτρα, την οποία είχα προλάβει και την είδα όταν µου διηγήθηκαν την ιστορία.
Ήταν σαν καταχωµένη µέσα στη γη και εξείχε περίπου 50 πόντους. Επάνω της ήταν τοποθετηµένη µια άλλη µήκους περίπου 2,50 έως 3 µέτρα και πάχους 0,60-0,70. Έµοιαζε δηλαδή σαν µια ογκώδη πλάκα. Το βάρος της υπολογιζόταν σε µερικούς τόνους. Πολλά διηγούνταν γι’ αυτήν οι παλαιότεροι· πώς είχε τοποθετηθεί έτσι για να κρύψει θησαυρό που ήταν φυλαγµένος σε λάκκο της κάτω πέτρας, πως ήταν στοιχειωµένη µαζί µε τον θησαυρό και άλλα.
Φαίνεται µάλιστα πως είχαν πραγµατοποιηθεί παλαιότερα απόπειρες για να µετακινηθεί, για να αποκαλύψουν τον θησαυρό, αλλά δεν είχαν επιτυχία. Όταν τον Απρίλιο του έτους 2000 επισκέφθηκα πάλι την περιοχή, πήγα ως τον χώρο της πέτρας, αλλά ήδη την είχαν σπάσει. Με ανατίναξη ή µε σκαπτικό µηχάνηµα δεν γνωρίζω. Όπως δεν γνωρίζει κανείς αν βρέθηκε ο στοιχειωµένο θησαυρός.

Η Πουπέ

Στην υψηλότερη γειτονιά του Νίππους, στην κορυφή το ας πούµε, σώζονται ακόµη τα ερείπια Πύργου, κατά τους ντόπιους Ρωµαϊκός ή Ενετικός. Η παράδοση αναφέρει πως ήταν τόσο όµορφα κτισµένος που τον είχαν ονοµάσει Πουπέ, δηλαδή κούκλα, και έτσι είναι γνωστός µέχρι σήµερα αυτός ο χώρος. Ίσως επίσης να είχε λάβει την ονοµασία αυτή, επειδή από εκεί η θέα είναι πολύ ωραία. Στα υπόγεια αυτού του ερειπίου διηγούνταν οι παλιοί πως είναι θαµµένος θησαυρός των Ρωµαίων ή των Βενετσιάνων, αλλά είναι άγνωστο αν ποτέ βρέθηκε κάτι ή αν επιχειρήθηκε η αποκάλυψη του. Αυτό που σώζεται σήµερα είναι µόνο λίγες πέτρες σε κτήρια και η άκρη της σκάλας του παλατιού ψηλά στον τοίχο.
Φαίνεται πως έγιναν παλαιότερα µερικές έρευνες γι’ αυτόν, αλλά όλα πήγαιναν στραβά και οι θησαυροθήρες είχαν βγάλει το συµπέρασµα πως ο θησαυρός είναι στοιχειωµένος. Κάποια φορά, στα νεότερα χρόνια, έφεραν µάλιστα κι ένα µέντιουµ, για να τους διευκολύνει στην ανεύρεση του θησαυρού. Όταν όµως άρχισαν την έρευνα, γέµισε ο τόπος µπουµπούρους και µέλισσες. Είχε ξεχαστεί αυτή η έρευνα όταν οι τελευταίοι θησαυροθήρες βρέθηκαν µε πολλά λεφτά. Και η σκέψη όλων πήγε στον θησαυρό, που φαίνεται για να µη δώσουν υποψίες αυτοί που τον ανακάλυψαν, άφησαν και πέρασε µερικό χρονικό διάστηµα ως ότου φανερώσουν µε τον τρόπο που ζούσαν, πλέον, ότι κάτι βρήκαν.
Επίσης ο παλαιός πρόεδρος της Κοινότητας, αγαπητός Γιάννης Κοτσιφάκης, που µου έδωσε τις περισσότερες πληροφορίες, µου είπε ότι όταν έσκαψαν για να τοποθετήσουν υδροσωλήνες, βρήκαν ίχνη από στοές κάτω από τον σηµερινό δρόµο, που φαίνεται ότι προεκτείνονταν και κάτω από τα κτήρια και ήταν µπαζωµένες.

Άνιτσα και Μπάνιτσα

Μια γραφική ρεµατιά δυτικά από το Νίππος, και όχι σε µεγάλη απόσταση, κρύβει φαίνεται, τουλάχιστον κατά την παράδοση, πολλά µυστικά. Εκεί υπάρχει η τοποθεσία που αρχικά ονοµαζόταν Μπάνιτσα και µετά έγινε Άνιτσα. ∆εν µπόρεσα να εξακριβώσω την προέλευση της ονοµασίας. Ίσως πιο ειδικοί από εµένα το πετύχουν. Πραγµατικά είναι µια µυστηριώδης περιοχή που το πλακόστρωτο κάτω όταν το αντικρίσεις, δεν είναι δυνατόν να υπολογίσεις ότι είναι πραγµατικά φτιαγµένο έτσι από τη φύση. Μοιάζει να αποτελείται από τεράστιες αρµολογηµένες πλάκες, πάχους κοντά µισού µέτρου. Λέτε να ΄χει φτιαχτεί από προϊστορικούς Κύκλωπες ή από άλλα µυθικά ή εξωγήινα πλάσµατα;
Εδώ λοιπόν υπάρχει ο πανάρχαιος θρύλος πως είναι θαµµένος µεγάλος θησαυρός και ένα, άγνωστης προέλευσης και χρονικής περιόδου, στιχάκι το επιβεβαιώνει αναφέροντας:
«Στην Άνιτσα στην Μπάνιτσα, στου Καλογερογιάννη
είναι το βίος το πολύ, ποιος άξιος να το βγάνει».
Στην τοποθεσία αυτή µεταπολεµικά είχε σκοτώσει µε δίκανο όπλο ένας αδελφός την αδελφή του για οικογενειακούς λόγους και της έβαλε και το κεφάλι στις γούρνες νερού που υπάρχουν.

Χανιώτικα νέα (Σάββατο, 23. 9,2023)

Τετάρτη 16 Αυγούστου 2023

ΝΙΠΠΟΣ

ΤΗΣ ΜΕΣΟΧΩΡΙΑΝΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ

Όταν λειτουργεί το Νιππιανό Κοινωνείν, όπως το λειτούργησαν οφέτος στην Μεσοχωριανή Παναγία οι Γείτονες της, την παραμονή και την ημέρα της Χάρης της...

Τρεις από τις πολλές μαντινάδες που ακούστηκαν...

Ω Παναγιά μου Νιππιανή με τα ταξίματά σου

πόσοι εγονατίσανε μπρός στο εικόνισμά σου!

Έχει αμπέλια και ελιές και πρόβατα και μάντρα

τρακτέρι να τση πάρετε μ' αυτή δε θέλει άντρα

Του χρόνου σαν και σήμερο τη σήμερον ημέρα

να 'μαστε ούλοι μας καλά να κάνουμε παρέα

Σχόλιο

Παράδοση δεν είναι μόνο αυτά που μας έχουν παραδώσει οι προαπελθόντες

αλλά και αυτά που εμείς παραδίδουμε στους επερχόμενους

Δευτέρα 17 Ιουλίου 2023

ΝΙΠΠΟΣ

ΣΤΗΝ ΧΑΡΗ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΜΑΡΙΝΑΣ...

Νίππος... Στην Χάρη της Αγίας Μαρίνας, στο εκκλησάκι της που βρίσκεται στην καρδιά ενός δαφνοδάσους, κοντά την Περβολιτσιανή Παναγία. Για να ψάλλουμε κι εφέτος μαζί με τα γειτονόπουλά της, τα πουλιά, το απολυτίκιό της, με τα τζιτζίκια να κρατούν το ίσο... Ανδρείαν και φρόνησιν, συ κεκτημένη, σεμνή, ανδρείως κατεπάτησας όφιν αρχέκακον...

Και του χρόνου αναζήτηχτοι!

Δευτέρα 8 Μαΐου 2023

ΕΝ ΝΙΠΠΩ

ΣΤΟΝ ΑΗ ΓΙΑΝΝΗ ΤΗΣ ΓΡΑΣΑΣ

"Απόστολε Χριστώ τω Θεώ ηγαπημένε, επιτάχυνον ρύσαι λαόν αναπολόγητον..." Και για να λιτανεύσομε την εικόνα του ψάλλοντας μετά το "Χριστός ανέστη" το απολυτίκιό του βρεθήκαμε κι εφέτος στην Χάρη του Άη Γιάννη της Γράσας... Και για να θυμηθούμε παλιές ιστορίες... Και για να πιούμε ένα κρασί... ΚΑΙ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ !

Κυριακή 1 Ιανουαρίου 2023

ΕΝ ΝΙΠΠΩ

ΕΝ ΝΙΠΠΩ, ΠΡΩΤΟΧΡΟΝΙΑ (2023)

Στον Νίππο, που αλλού, λίαν πρωί σήμερα, ανήμερα Πρωτοχρονιάς! Μέσω Άσπρουγα, όπως το συνηθίζω,Στο Κοιμητήρι του Αγιού Αθανάση πρώτα για να πώ το πρώτο ¨καλημέρα" στους προαπελθόντες. Στην εκκλησία του Τιμίου Σταυρού για την λειτουργία του Αγίου Βασιλείου, μετά. Στο πατρικό σπίτι και στο Άγιο Πνεύμα στις Πάνω Κατούνες, για να πάρω μια από τις εικόνες να μου κάνει το ποδαρικό, κατά που με δίδαξε η μάνα μου. Και βέβαια για να πάρω μια ασκελετούρα για την ξώπορτα...

ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ! ΚΑΙ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ ΜΕ ΥΓΕΙΑ!

Τετάρτη 24 Αυγούστου 2022

ΝΙΠΠΟΣ

ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΣΤΟ ΝΙΠΠΟΣ

ΦΩΣ ΣΤΗΝ ΖΩΗ ΤΟΥ ΙΩΑΝΝΗ ΚΟΥΡΟΜΙΧΕΛΑΚΗ

https://www.haniotika-nea.gr/fos-sti-zoi-toy-ethnomartyra-ioanni-koyromihelaki/

Γράφει ο Γιώργος Κώνστας

Πόνημα “ζωής”, γεμάτο διδάγματα και ηθικές αξίες είναι το «Filius Patriae: Ανθυπολοχαγός Ιωάννης Κουρομιχελάκης», το βιβλίο του καθηγητή Αναστασίου Μ. Τάμη που παρουσιάσθηκε το βράδυ της Κυριακής στην πλατεία του Νίππους στον Αποκόρωνα.

Παρουσία πλήθους κόσμου, χωριανών, κατοίκων του Αποκόρωνα, απόδημων, ανθρώπων από κάθε γωνιά του νομού αναδείχθηκε η ζωή και ο θάνατος του Ιωάννη Κουρομιχελάκη αλλά και παράλληλα ένα μεγάλο μέρος της ελληνικής ιστορίας των πρώτων ετών του 20ου αιώνα.

ο Γ. ΜΠΑΜΠΙΝΙΩΤΗΣ

Στον όγκο (537 σελίδες), στο δίγλωσσο (ελληνικά και αγγλικά), στον τρόπο γραφής «είναι ένα είδος ιστορικού μυθιστορήματος», αλλά κυρίως στην αξία του ««μέγιστο εθνικό μάθημα» αναφέρθηκε αρχικά ο κεντρικός ομιλητής ο καθηγητής κ. Γεώργιος Μπαμπινιώτης. «Έχουμε μια διεξοδική και συναρπαστική μαζί ιστορική αφήγηση των γεγονότων του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου και της Μικρασιατικής εκστρατείας και καταστροφής που ακολούθησε. Δεν πρόκειται για καθαρώς ιστορικό έργο αλλά για ιστορική ανάπλαση των γεγονότων, με αναφορά και σύνδεση με τη ζωή του εθνομάρτυρα Ιωάννη Κουρομιχελάκη» δήλωσε ο καθηγητής, τονίζοντας πως σε αυτό το βιβλίο ο Α. Τάμης «με πήρε από το χέρι και μου έδειξε με ζωντανό λόγο, εναργείς περιγραφές, νηφάλιες κρίσεις και πειστικά επιχειρήματα τα θέματα των Βαλκανικών πολέμων, του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου και κυρίως της Μικρασιατικής εκστρατείας σε όλο το δραματικό μεγαλείο της. Έμαθα τόσα πολλά για τόσα σημαντικά θέματα που δεν τα γνώριζα σε τόση έκταση και βάθος. Του το οφείλω! Συνειδητοποίησα το μεγαλείο ζωής και προσφοράς στην πατρίδα, ενός τέκνου της Κρήτης, ενός μεγάλου Έλληνα από ένα μικρό χωριό το Νίππος. Ενός Κρητικού που με το παράδειγμα του μας έδειξε τι σημαίνει θυσία για την πατρίδα, τι σημαίνει αξίες, τι σημαίνει ιδανικά για τα οποία αξίζει να δώσεις και τη ζωή σου. Αξίζει ένα εγκάρδιο ευχαριστώ στους απογόνους του Ιωάννου Ανδρέα Κοτσιφάκη, του εγγονού του Γιάννη Κουρομιχελάκη, καθώς πήραν πάνω τους την ευθύνη της διαιώνισης της μνήμης του ήρωα και της προβολής ενός προτύπου αγωνιστή και ανθρώπου που χρειαζόμαστε κατεξοχήν σήμερα. Στο βιβλίο του Τάμη δόθηκε η ευκαιρία να αναδειχθεί ο δυναμικός ρόλος της οικογένειας του ήρωα, η σπουδαιότητα του τόπου καταγωγής του που έδωσε τέτοιους αγωνιστές. Χωρίς το βιβλίο αυτό θα χάνονταν όλα αυτά στη λήθη του χρόνου!»

Ο ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ

Παίρνοντας το λόγο, ο συγγραφέας και καθηγητής κ. Αναστάσιος Τάμης μίλησε για το δικό του δίδαγμα από την έρευνα που έκανε για να συγγράψει το βιβλίο. «Το χρέος προς την πατρίδα είναι αυτός ο εθνισμός που μεταβάλλεται σε πατριωτισμό», τόνισε ο συγγραφέας υπογραμμίζοντας πως «τον πατριωτισμό του Κουρομιχελάκη τον νιώθουμε εμείς οι Έλληνες της διασποράς, που ζήσαμε κάτω από φοβερές θυσίες, κάτω από ρατσισμό και ξενοφοβία που χαρακτήριζε τις γενιές των μεταναστών από το 1900 μέχρι το 1920. Άρα έχουμε έναν πατριωτισμό που πρέπει να τον πάρουμε μαζί μας και να τον κάνουμε σημαία, μεταλαμπαδεύοντας τον στα παιδιά μας, αν θέλουμε να διαμορφώσουμε πατριώτες που να αγαπάνε τον τόπο τους. Για μας τους Έλληνες της διασποράς, η Ελλάδα είναι μια ιδεολογία, αλίμονο, αν τη βλέπαμε ως έθνος-κράτος, θα είχαμε μια αποστασιοποιημένη εικόνα». Τέλος στάθηκε και στο «χρέος προς την πολιτεία. Ο Κουρομιχελάκης δεν έβλεπε το κράτος απέναντι του, όπως το έβλεπαν πολλοί φυγόμαχοι και λιποτάκτες, να μην ξεχάσουμε ότι πάνω από 35.000 ήταν αυτοί που πέταξαν τα όπλα και έφυγαν. Πίστευε ότι έπρεπε να προσφέρει στα κοινά, ενώ θα μπορούσε να λειτουργήσει ως “ιδιώτης” να κοιτάξει το τομάρι του και να φύγει».

Ο Ν. ΠΑΠΑΔΑΚΗΣ

Στον σύντομο χαιρετισμό του ο γεν. διευθυντής του ιδρύματος “Ελευθέριος Κ. Βενιζέλος” κ. Νίκος Παπαδάκης εξήρε τον Γιώργο Μπαμπινιώτη για την «τάξη που έβαλε στο γλωσσικό ζήτημα, κάτι που θα αναγνωριστεί από τις επόμενες γενιές» αλλά και τον Αναστάσιο Τάμη «για το θαυμάσιο βιβλίο». Παράλληλα ο κ. Παπαδάκης επισήμανε πως «ακούστηκαν τόσα πολλά για τον Ελευθέριο Βενιζέλο που θεωρώ περιττό να τονίσω την προσωπικότητα, το εύρος και το παγκόσμιο κύρος που διέθετε αυτός ο μεγάλος πολιτικός άνδρας». Στον “Τάμειο άθλο” του συγγραφέα αναφέρθηκε ο παρουσιαστής της εκδήλωσης δάσκαλος και λογοτέχνης κ. Βαγγέλης Κακατσάκης, ενώ στον χαιρετισμό του ο δήμαρχος Αποκορώνου Χαράλαμπος Κουκιανάκης στάθηκε στην προσωπικότητα του Κουρομιχελάκη «ένας άνθρωπος ταπεινής καταγωγής, ολιγογράμματος, εργατικός, τίμιος και οικογενειάρχης. Πιστός στην παράδοση των προγόνων του κατατάχθηκε στον στρατό το 1911, επέστρεψε το 1912, κατατάχθηκε και πάλι το 1915 μέχρι τον Αύγουστο του 1916, εντάχθηκε στην “Εθνική Άμυνα”, και τον Απρίλιο του 1921 επιστρατεύτηκε για 4η φορά και εντάχθηκε στο “Σύνταγμα Ευζώνων” του Πλαστήρα και έπεσε στη μάχη του “Καλέ Γκρότο” τον Αύγουστο του 1921. » Με θερμά λόγια για τον καθηγητή Α. Τάμη μίλησε ο πρόεδρος της Ομοσπονδίας Κρητικών Αυστραλίας και Ν. Ζηλανδίας κ. Αντώνης Τσουρδαλάκης που με τη σειρά του εξήρε τη ζωή και τον ηρωικό θάνατο του Κουρομιχελάκη. Τέλος, τα ευχαριστήρια της οικογένειας του Ιωάννη Α. Κοτσιφάκη (εγγονού του Ιωάννη Κουρομιχελάκη) μετέφερε η κ. Χριστίνα Κοτσιφάκη – Σαρρή. Το παρών έδωσαν επίσης ο βουλευτής Μ. Βολουδάκης, ο δήμαρχος Σφακίων Μ. Χιωτάκης, περιφερειακοί και δημοτικοί Σύμβουλοι.