ΔΙΑΦΟΡΑ

 ΕΝΑΣ ΧΡΟΝΟΣ ΧΩΡΙΣ ΤΟΝ ΝΙΚΟ ΠΑΠΑΔΑΚΗ (Χανιώτικα νέα, 7.9.26)

O χρόνος δεν καταφέρνει να κάνει πάντα αυτό που συνήθως μπορεί: να απαλύνει τη θλίψη για μια απώλεια.

Τούτο ισχύει και στην περίπτωση του Νίκου Παπαδάκη, γιατί είναι από τους ανθρώπους εκείνους, τους μετρημένους στα δάκτυλα, που εξακολουθούν να είναι παρόντες στις κουβέντες, στις απλές καθημερινές στιγμές, σε όλα τα μικρά και μεγάλα γεγονότα που σημάδεψαν με την παρουσία τους.

Ένας χρόνος πέρασε από το φευγιό του. Με τις αναφορές στην προσωπικότητα, στην παρακαταθήκη του να είναι συνεχείς, όχι μόνο σε εκδηλώσεις, αλλά εκεί που πραγματικά αναγνωρίζεται το μέγεθος της προσφοράς του· στις κουβέντες των απλών ανθρώπων, όλων εκείνων που είχαν την ευκαιρία να ανταλλάξουν έστω και δυο κουβέντες μαζί του.

Για εμάς στα «Χανιώτικα νέα», η απουσία του Νίκου Παπαδάκη είναι πέρα από στεναχώρια και μια… πρόκληση. Να μάθουμε να ζούμε χωρίς τον φίλο, τον συνεργάτη, τον άνθρωπο που μας τιμούσε με τα κείμενά του.

Τον ακούραστο εργάτη του Βενιζελισμού, που πρώτα και κύρια, έμαθε σε όλους να αγαπούν την έρευνα, να σέβονται την ιστορία και να παλεύουν άδολα για την προκοπή του τόπου μας.

Με την ακεραιότητα, την ευγένεια, το αποκορωνιώτικο πείσμα του και την αγάπη για όσα πίστευε, ο Νίκος Παπαδάκης άφησε πίσω του κάτι πάρα πολύ σημαντικό: την ανάμνηση ενός ανθρώπου που ήξερε να δουλεύει σκληρά και να νοιάζεται.

Για όλα αυτά και πολλά περισσότερα, ο Νίκος Παπαδάκης ανήκει σε εκείνους τους ανθρώπους που δεν ξεχνιούνται ποτέ. Γιατί εξακολουθούν να υπάρχουν, πρωταγωνιστές, σε μικρές και μεγάλες ιστορίες του τόπου μας.

Και στις δικές μας ιστορίες, στα «Χανιώτικα νέα», ο Νίκος Παπαδάκης θα έχει πάντοτε μια ξεχωριστή θέση.

Λιγότερα