ΟΠΩΣ ΤΟ ΨΩΜΙ

Ο ΚΑΚΑΤΣΑΚΗΣ ΠΑΙΖΕΙ ΜΕ ΤΟ ΧΑΟΣ ΚΑΙ ΑΜΕΙΒΕΤΑΙ ΜΕ ΖΩΟΓΟΝΑ ΕΡΩΤΗΜΑΤΙΚΑ... ΔΕ ΜΕΤΑΝΟΕΙ ΓΙΑ ΤΙΣ ΛΕΞΕΙΣ ΠΟΥ ΓΡΑΦΕΙ ΚΑΙ ΟΙ ΛΕΞΕΙΣ ΔΕ ΜΕΤΑΝΟΟΥΝ ΠΟΥ ΑΚΟΛΟΥΘΟΥΝ ΤΟ ΜΟΛΥΒΙ ΤΟΥ

((Η ομιλία του Γιάννη Ναζλίδη * στην παρουσίαση της ποιητικής συλλογής "Όπως το ψωμἰ" του Βαγγέλη Θ. Κακατσάκη, στο Εκκοκιστήριο Ιδεών Βέροιας , στις 14 Μαίου 2018)

Αν θέλεις να διαβάσεις το Σύμπαν,

ν` ακούσεις τη φωνή του, τα νταούλια του,
πρέπει πρώτα - πρώτα να κρεμάσεις την ενηλικίωσή σου
στην ντουλάπα μαζί και τις εγκυκλοπαίδειές σου
κι έπειτα να τραγουδήσεις το χάρτινο το φεγγαράκι.
Κάτι τέτοιο κάνει ο Κακατσάκης
κοιτώντας τον Ψηλορείτη σιγομουρμουρίζοντας…
… άστρα μη με μαλώνετε που τραγουδώ στη νύχτα…

Ένα μακρόσυρτο τεριρέμ που
ψάλλεται απ` την εφηβική απεραντοσύνη είναι ο Κακατσάκης.

Ένας σημαιοστολισμός στο στήθος μιας περήφανης στιγμής,
που εδρεύει στη σεμνότητα η στην αγαθότητα του ανθρώπου
που πιστεύει στη γονιμότητα της γης και
στα αναπάντητα ερωτήματα του κόσμου.

Ο γιορτασμός των δένδρων που απλώνονται και κατοικούν
στα ανυπότακτα λημέρια του δάσους του Καζαντζάκη,
η ύψωσης των Τιμίων Δώρων στην εκκλησιά που ιερουργεί η Σεμνότητα,
αυτό είναι ο κρητικός από το Νίππος των Χανίων
που φοράει εσώστηθα την ευαισθησία και
την πνευματική πανοπλία της Κρήτης.

Χριστός Ανέστη εκ νεκρών
Θανάτω θάνατον πατήσας ψέλνει το αγροτόπαιδο
που περισσότερο γοητεύεται από την αλφαβήτα του ουρανού

Ένας που δεν μετανοεί για τις λέξεις που γράφει
λέξεις που δεν μετανοούν που ακολουθούν το μολύβι του.
Δεν τις στέλνει για σπουδές στο εξωτερικό τις λέξεις ο Κακατσάκης.
Καλύτερα εδώ μέσ` τα χωράφια και τον ήλιο,
καλύτερα εδώ στη σπηλιά του ΔΙΑ
καλύτερα εδώ στην άκρη των ακριών,
εδώ που δυνάμεις πεισματικά φυλάγουν την παρθενία του Κόσμου.

Καθόμουν σ` ένα καφενείο μαζί με τον Νίκο το Ξυλούρη το 1975
όταν ήμουν φοιτητής και θυμάμαι που όλουσδιόλου ξαφνικά
καθώς καθόμασταν άρχισε…
Όοοοσοοοο βαααρούννν τα ααα σίδεράααα αμαν άμαννν
Βαααααρουουουννν τα μαύρα ρούχα…

Αυτόν τον στίχο τον έχει διαβασμένο καλά ο Κακατσάκης.
Δέστε την ματιά του!!!.
Μισή είναι μαζί σου και μισή στα μοναστήρια της βαθιάς ύπαρξης.

Υπάρχει μια στιγμή η
μια περίοδος στην ποίηση
πριν αρχίσουν οι λέξεις να κατρακυλούν στο χαρτί.
Ένα ξυπνητήρι που στα καλά καθούμενα σε παρακινεί η σε διατάζει
να πάρεις το μολύβι σου
και να τρέξεις εθελοντικά στο πόλεμο του Αγνώστου.

Αυτή την στιγμή
όπου βαδίζεις ανυποψίαστος σαν ένας φιλήσυχος περιπατητής
και συναντάς ξάφνου μια προκλητική πνευματική ανησυχία.
Είναι αυτό η αρσενική «εγκυμοσύνη»!

Εκεί,
που στα καλά του καθουμένου
αρχίζει ένας απροειδοποίητος όρθρος,
η γενεσιουργός στιγμή
αυτή που δίνει στον Κακατσάκη
το αίσθημα μιας έντονης και απόλυτης απεξάρτησης από την πεζότητα,
για να μεταταγεί
στο τάγμα των ΑΟΠΛΩΝ ΔΥΝΑΜΕΩΝ.
Εκεί που λένε πως κατοικεί
ΤΟ ΠΝΕΥΜΑ
ΤΟ ΑΓΙΟΝ
ΤΟ ΚΥΡΙΟΝ
ΤΟ ΖΩΟΠΟΙΟΝ.

Στην πληθώρα των κατασκηνώσεων των καθημερινών λέξεων
η
καλύτερα στα στρατόπεδα συγκέντρωσης των
αιχμάλωτων πολυχρησιμοποιημένων λέξεων
ο ποιητής παρ` όλο που έχει να κάνει με
ξεψυχισμένες, φθαρμένες και λεηλατημένες λέξεις,
τις παίρνει στην αγκαλιά του, τις περιθάλπει , τις χαϊδεύει,
ως που να ξαναβρούν το κέφι τους και την ζωντάνια τους,
και τότε τις ενθαρρύνει
να ξαναβρούν την τόλμη
να δραπετεύσουν
να αποφυλακισθούν
και να ξεκινήσουν ξανά την σταδιοδρομία τους.

Αυτός είναι ο Κακατσάκης
αυτός που παίζει με το χάος
και αμείβεται με ζωογόνα ερωτηματικά
Ένας δικαστής της ευτελούς πραγματικότητας
αυτοανακηρυσσόμενος
επιτελάρχης της εαρινής επίθεσης
εναντίον της πνευματικής φθοράς

Επειδή πολύ αγάπησε
ο ζητιάνος το ξεροκόμματο του…. γράφει ο Κακατσάκης
το παιδί την δεκάρα του,
ο γύφτος το τσαντίρι του,
και η πόρνη την απόγνωσή της
όταν άφησε η μέρα την τελευταία της πνοή
σταύρωσαν ένα κυκλάμινο
Επειδή πολύ αγάπαγε την ομορφιά.!!!

Ο κουμπαράς του εκκοκκιστηρίου Ιδεών
δέχεται και ενισχύεται σήμερα
από τον ΕΡΑΝΟ των ΑΙΣΘΗΜΑΤΩΝ
που κηρύσσει το ποιητικό έργο του Βαγγέλη Κακατσάκη.

Πριν χρόνια σε μια συνάντησή μας
μουπε καλημέρα Γιάννη και γω του ανταπάντησα
Να χαρώ εγώωωω….
Του άρεσε πολύ αυτή η έκφραση και
έκτοτε μου το επαναλαμβάνει κάθε φορά που βρισκόμαστε.

Σήμερα όμως θα τον προλάβω. Θα του το πω εγώ.
Να σε χαρώ εγώ Κακατσάκη μου και
οι φίλοι που ήρθαν για να σε τιμήσουν. 


* Γιάννης Ναζλίδης ο ποιητής που ζωγραφίζει και ο ζωγράφος που γράφει ποιήματα. Ο δραπέτης της καθημερινότητας και ο κυνηγός του ονείρου. Ο ιδρυτής μαζί με τη γυναίκα της ζωής του , τη Μαίρη, του ΕΚΚΟΚΚΙΣΤΗΡΙΟΥ ΙΔΕΩΝ στη Βέροια. Δέσαμε από την πρώτη στιγμή της γνωριμίας μας, πάνε 20 χρόνια, από τότε, Κρητικός εγώ, Πόντιος αυτός. Τιμή και χαρά , μεγάλη τιμή και μεγάλη χαρά, για μένα η φιλοξενία στο ΕΚΚΟΚΚΙΣΤΗΡΙΟ ΤΩΝ ΙΔΕΩΝ ΤΟΥ! Εκ βαθέων το ευχαριστώ μου και για τη φιλοξενία και βέβαια για τα που είπες, έτσι όπως εσύ αγαπητικά τα είπες για την ποίησή μου, ΝΑ ΣΕ ΧΑΡΩ! Κατάπολλα βέβαια τα ευχαριστώ μου και στην πανταχού παρούσα και τα πάντα πληρούσα  Μαίρη!

ΟΠΩΣ ΤΟ ΨΩΜΙ

ΣΤΟ ΕΚΚΟΚΙΣΤΗΡΙΟ ΙΔΕΩΝ ΤΗΣ ΒΕΡΟΙΑΣ Ή ΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΒΑΓΓΕΛΗ ΚΑΚΑΤΣΑΚΗ

ΔΕΥΤΕΡΑ, 14 ΜΑΪΟΥ, ΩΡΑ 8 Μ.Μ.

Αν θέλεις να διαβάσεις το Σύμπαν,
ν` ακούσεις τη φωνή του, τα νταούλια του,

πρέπει πρώτα - πρώτα να πλένεις καλά-καλά καλά την ενηλικίωσή σου
τις εικοσιτετράτονες εγκυκλοπαίδειές σου
κι έπειτα να τραγουδήσεις τρεις φορές το χάρτινο το φεγγαράκι.
Κάτι τέτοιο κάνει ο Κακατσάκης
Κοιτώντας τον Ψηλορείτη σιγομουρμουρίζοντας…
… άστρα μη με μαλώνετε που τραγουδώ στη νύχτα…

Σας προσκαλούμε όλους... 

Γιάννης Ναζλίδης

Μετά την Κίσαμο και τα Χανιά, στη Βέροια… Στην πρωτεύουσα της Ημαθίας, και συγκεκριμένα στο Εκκοκκιστήριο Ιδεών , τη Δευτέρα, 14 Μαΐου και ώρα 8 μ. μ. , θα γίνει η τρίτη παρουσίαση της νέας, τέταρτης, ποιητικής συλλογής του Χανιώτη δασκάλου – λογοτέχνη Βαγγέλη Θ. Κακατσάκη με τίτλο «Όπως το ψωμί» και το σύνολο του ποιητικού του έργου. Διοργανωτές της Εκδήλωσης είναι το Εκκοκκιστήριο Ιδεών, ο Σύλλογος Κρητικών Ημαθίας και οι Εκδόσεις «Πυξίδα της Πόλης», με τη στήριξη του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών και Μελετών «Ελευθέριος Κ. Βενιζέλος». Για την ποίηση του Βαγγέλη Θ. Κακατσάκη θα μιλήσουν ο ποιητής Ηλίας Τσέχος και ο Γιάννης Ναζλίδης, ενώ θα χαιρετίσουν ο πρόεδρος του Συλλόγου Κρητικών Ημαθίας Στέλιος Αλιγιζάκης και η πρόεδρος του Συλλόγου Φίλων του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών και Μελετών «Ελευθέριος Κ. Βενιζέλος» Αργυρώ Χανιωτάκη – Σμυρλάκη. Η εκδήλωση, που θα πλαισιωθεί με κρητικούς χορούς από μἐλη του Συλλόγου Κρητικών Ημαθίας θα κλείσει με αντιφώνηση του Βαγγέλη Θ. Κακατσάκη.

Η ποιητική συλλογή «Όπως το ψωμί», που περιλαμβάνει 55 από τα ποιήματα, που γράφτηκαν από τον Βαγγέλη Θ. Κακατσάκη την τελευταία διετία, έχει ως κυρίαρχο πρόσωπο τον ποιητή. Τον ποιητή που «σε ρόλο Σίμωνος Κυρηναίου» σηκώνει «την οδύνη του σύμπαντος κόσμου», τον ποιητή που έχει «πατρίδες τις αισθήσεις του» και «πατρίδα την καρδιά του», τον ποιητή που επιμένει να επιστρέφει «στον ίσκιο του κυπαρισσιού» του για να σταυροδένουν μαζί «τις μνήμες με τις ρίζες»… Οι προηγούμενες ποιητικές του συλλογές «Τα άλογα του χρόνου», «ΚΑΖΟΒΑΡ» και «Όταν γίνεις ποίημα». ..

Ο Βαγγέλης Θ. Κακατσάκης γεννήθηκε στο Νίππος Χανίων από γονείς αγρότες το 1948. Είναι απόφοιτος της Μαρασλείου Παιδαγωγικής Ακαδημίας, σπούδασε στην Πάντειο Σχολή και μετεκπαιδεύτηκε στις Επιστήμες της Αγωγής. Εργάστηκε 3 χρόνια στα Ιδρύματα του μακαριστού μητροπολίτη Κισάμου και Σελίνου Ειρηναίου Γαλανάκη και 36 χρόνια ως δάσκαλος και διευθυντής σχολείου. Από τα μέσα της 10ετίας του 1970, είναι συνεργάτης της εφημερίδας «Χανιώτικα νέα». Έχει ασχοληθεί, για μια 20ετία με τον συνδικαλισμό και εξακολουθεί ν’ ασχολείται εδώ και 45 χρόνια με θέματα πολιτισμού και παράδοσης. Η ενασχόλησή του με τη λογοτεχνία άρχισε στα πρώτα γυμνασιακά του χρόνια…

ΜΙΑ ΣΤΑΣΗ ΕΔΩ ΜΙΑ ΣΤΑΣΗ ΕΚΕΙ

ΕΚΚΟΚΙΣΤΗΡΙΟ ΙΔΕΩΝ



Ενα Σύγχρονο Κέντρο Πολιτισμού, Δημιουργίας και παρουσίασης των καλλιτεχνικών ιδεών, του κοινωνικού, του επιστημονικού και επιχειρηματικού προβληματισμού, που λειτουργεί ως Αστική Εταιρεία μη Κερδοσκοπικού Χαρακτήρα στη Βέροια είναι το Εκκοκιστήριο Ιδεών που ίδρυσε πριν από τέσσερα χρόνια ο φίλος μου απ’ τα παλιά ποιητής και ζωγράφος Γιάννης Ναζλίδης με την αμέριστη βοήθεια της γυναίκας του Μαίρης. Κι αν ήθελα να το επισκεφτώ άμα τη ιδρύσει του. Και αν ήθελα να με ξεναγήσει στους χώρους του ο “περιπατών” μια ζωή, “επί πτερύγων ανέμων”, “ωραίος ως Ελληνας” Πόντιος καλλιτέχνης! Το αξιώθηκα τις προάλλες, που τύχη αγαθή βρέθηκα στην Εδεσσα, καλεσμένος στον γάμο του διευθυντή της εφημερίδας μας Παρασκευά Περάκη με τη Νάντια Αϊβάτογλου. Να ’ναι καλά ένας άλλος καλός επίσης από τα παλιά, φίλος ο Χρίστος Ιντος απ’ τη Γουμενίσσα του Κιλκίς που ήρθε για να με δει και δέχτηκε με μεγάλη χαρά να πάμε με το αυτοκίνητό του από την πρωτεύουσα του Ν. Πέλλας στην πρωτεύουσα της Ν. Ημαθίας…

«Τέχνη είναι ένα δωμάτιο μέσα στο οποίο συγκατοικούν οι παππούδες μου, οι γιαγιάδες μου, οι Πόντιοί μου,οι Κρητικοί μου, οι Μικρασιάτες μου, οι Αμερικάνοι, οι Γάλλοι, οι Ισπανοί, οι Πέρσες, οι Κινέζοι, οι γύφτοι, οι Τσιγγάνες, οι Εμμανουέλες, οι Δειπνοσοφιστές, η Σαπφώ, ο Ικτίνος, ο Ικαρος, ο Magritte, ο Τσιτσάνης, ο Marcel Ourhamp, οι Beattles, η Edith Piaf, η Adel, ο Δομήνικος Θεοτοκόπουλος, τα πολυφωνικά ηπειρώτικα, ο Θεόφιλος, ο Χατζηδάκις… χάρτινο το φεγγαράκι., όπως δήλωσε σε μια συνέντευξή του ο Γιάννης Ναζλίδης. Κι ακόμα «είναι οι μύθοι και τα τραγούδια των αιώνων, τα δάκρυα και οι καημοί των ανθρώπων, είναι οι “ξυπόλυτες” λέξεις, οι εξορισμένοι έρωτες και το νυφικό της Αρετούσας, είναι ουσιαστικά το Φανταστικό Μουσείο του Μαρλώ που έχει μέσα του όλα τα πνευματικά αρώματα του κόσμου». Είναι όλα όσα λειτουργούν και λειτουργούνται, έτσι όπως λειτουργούν και λειτουργούνται ολοχρονίς του χρόνου, σε τελική ανάλυση, στο “Εκκοκιστήριο Ιδεών” που υπήρξε κάποτε για πολλές δεκαετίες Εκκοκιστήριο Βάμβακος, συμπληρώνω εγώ.

Οι περιοδικές εκθέσεις ζωγραφικής, γλυπτικής, κεραμικής, design, αρχιτεκτονικής, η φιλοξενία συνεδρίων, διαλέξεων μουσικών συναυλιών και θεατρικών παραστάσεων, η οργάνωση καλλιτεχνικών φεστιβάλ και εκπαιδευτικών σεμιναρίων για παιδιά και ενηλίκους, οι πειραματικές δράσεις και εργασίες σ’ όλο το φάσμα της Τέχνης, είναι το αντικείμενο του Εκκοκιστήριου Ιδεών που υποστηρίζει, στους 1000 τ.μ. περίπου καλυμμένους και στους 1500 τ.μ. περίπου ακάλυπτους, με “έγνοια” επιμελημένους χώρους του, τις αξίες της Τέχνης, της Επιστήμης, της γνώσης και του επιχειρείν και αναδεικνύει το Νέο, το Καινούργιο και το Μελλοντικό στο πλαίσιο της Ιστορίας και των παραδόσεων. Και μόνο για να τους επισκεφθεί και να ξεναγηθεί σ’ αυτούς αξίζει να πάει κανείς απ’ την άκρη του κόσμου, που λέει ο λόγος, στην Βέροια…

Γύρω στις τέσσερις ώρες “κράτησε” η ξενάγηση στο Εκκοκιστήριο Ιδεών στο οποίο κάθε βράδυ, “διανυκτερεύει” τοποθετημένο σε περίοπτη θέση, ένα ποίημα του δημιουργού του. “Τι γρήγορα πηγαίνεις πουθενά!” ο τίτλος του ποιήματος που “διανυκτέρευσε” το βράδυ της 7ης Ιουλίου. Απ’ αυτό ο στίχος με τον οποίο κλείνω τις σημερινές στάσεις: “Πού κρύβεται το καλοκαίρι; Με ποιούς συνωμοτεί;”

    
Χανιώτικα νέα (25.07.2017)