ΠΡΙΝ ΑΠΟ 9 ΧΡΟΝΙΑ ΣΑΝ ΧΘΕΣ

ΣΤΑ ΠΕΤΑΧΤΑ - 08 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 2012

Γράφει ο Βαγγέλης θ. Κακατσάκης

 

Φίλες και φίλοι, καλημέρα!

ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΚΑΝΕΙ την εμφάνισή του ο χειμώνας, εκεί εξαφανίζεται. Μην ξεχνιόμαστε, όμως. Στις 22 Δεκεμβρίου έρχεται επισήμως για τρίμηνη εγκατάσταση. Πάντως ότι κρυγιάδωσε ο καιρός, κρυγιάδωσε.

ΝΑ ?ΣΑΙ στη ζεστασιά του σπιτιού σου και ν? απολαμβάνεις απ? το παράθυρό σου το χιόνι που πέφτει ασταμάτητα. Ωραίο, μα την αλήθεια θέαμα! Εξω το κρύο και η παγωνιά.

ΠΩΣ ΕΙΝΑΙ να είσαι άστεγος και μάλιστα μια κρύα χειμωνιάτικη νύχτα; Αυτό θέλησαν (βλ. www.Nooz.gr, 6 Δεκ.) να ανακαλύψουν με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Εθελοντισμού, εθελοντές στη Θεσσαλονίκη και αποφάσισαν, παρά το τσουχτερό κρύο, να διανυκτερεύσουν στην πλατεία Αριστοτέλους.

ΜΙΑ ΝΥΧΤΑ άστεγος! Ενα είδος υπενθύμισης για τον δύσκολο κοινωνικό χειμώνα που έρχεται. Μια έστω μικρή γροθιά στο στομάχι της ζεστασιάς μας. Μια υποσημείωση στο κεφάλαιο 'ανθρωπιά'.

ΠΑΝΤΑ θα υπάρχουν άστεγοι. Πάντα θα υπάρχουν πεινασμένοι. Πάντα θα υπάρχουν φτωχοί. Μα και πάντα θα υπάρχουν άνθρωποι που, κατά που λέει ο ποιητής, 'ντρέπονται για την ανθρωπιά τους' και δεν μένουν στα λόγια.

ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΙΑΤΙΚΟ παζάρι από τον Σύλλογο 'Ορίζοντας' στη Λέσχη Αξιωματικών (η τελευταία μέρα χθες). Χριστουγεννιάτικο bazaar για τους 'Γιατρούς του Κόσμου' σήμερα και αύριο στην Πύλη Sabbionara. Παζάρι με χριστουγεννιάτικα είδη στο Δημαρχείο Χανίων για την ενίσχυση του Κοινωνικού Παντοπωλείου από Δευτέρα μέχρι Παρασκευή. Χριστουγεννιάτικη αγορά αγάπης από τον Σύλλογο 'Η Χρυσοπηγή' στις 9, 10 και 11 Δεκεμβρίου στο κέντρο 'Κανάρια'!

'ΔΥΟ ΤΙΝΑ παραμένουν αθάνατα διά τον νουν του ανθρώπου· ο Θεός εις τον ουρανόν και η μεγάλη Ιδέα επί της γης· ό,τι δε διετέθη κατ? αυτών, εις ουδέν άλλο συνέβαλεν, ή εις την ιδίαν εξόντωσίν του'. Από τη 'Χρυσή Διαθήκη' του Πολύβιου Δημητρακόπουλου.

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ, πριν από 46 χρόνια, 8 Δεκεμβρίου 1966 και περί ώραν 02.06 πρωινή το φέρι - μποτ 'Ηράκλειον' βυθίζεται λόγω διάρρηξης του πλευρικού καταπέλτη μέσα σε 10? ανοικτά της νήσου Φαλκονέρας, παρασύροντας στον θάνατο 217 από τους επιβαίνοντας. Σαν σήμερα, τρία χρόνια αργότερα, 8 Δεκεμβρίου 1969 ένα αεροσκάφος της Ολυμπιακής συνετρίβη, ενώ εκτελούσε τη γραμμή Χανιά - Αθήνα κοντά στην Κερατέα, με αποτέλεσμα να σκοτωθούν και οι 90 επιβαίνοντες... Τα χρόνια περνούν, οι μνήμες μένουν νωπές.

'ΝΑ ΜΠΟΡΟΥΝΑ στα σύννεφα γαρδένιες να φυτεύω/ να βρέχουνε ανθόνερο όταν τους το γυρεύω'. Από τον Ηλία Σταματάκη, καλά το καταλάβατε, η μαντινάδα. Δίχως σχόλιο.

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ στις Αννες που γιορτάζουν αύριο. Ξεχωριστά σ? εσένα Αννιώ που σε στενοχώρεσε τόσο πολύ το φευγιό της γιαγιάς σου για τη Χώρα των Μακάρων τις προάλλες. Στη μνήμη της αφιερωμένο το σημερινό ποίημα με το οποίο κλείνω τη στήλη.

Ο ΔΙΟΓΕΝΗΣ τους ρήτορες και όλους που μιλούσαν για δόξα τους ονόμαζε τρισανθρώπους αντί τρισάθλιους. Εναν αμόρφωτο πλούσιο τον αποκαλούσε χρυσόμαλλο πρόβατο. Οταν είδε στο σπίτι ενός ασώτου την επιγραφή 'πωλείται', είπε: 'Το ήξερα ότι το σπίτι αυτό, τόσο που έπινε, θα ξερνούσε τον ιδιοκτήτη του' (πηγή: Διογένη Λαέρτιου: 'Διογένης ο Κυνικός', εκδ. 'γνώση').

'Πήραν στρατί - στρατί το μονοπάτι/ βασιλοπούλες και καλοκυράδες,/ από τις ξένες χώρες βασιλιάδες/ και καβαλλάρηδες απάνω στ? άτι./ Και γύρω στης γιαγιάς μου το κρεβάτι/ ανάμεσ? από δύο χλωμές λαμπάδες/ περνούσανε και σαν τραγουδιστάδες/ της τραγουδούσαν ποιος το ξέρει; κάτι./ Κανείς για της γιαγιάς μου την αγάπη,/ δεν σκότωσε τον Δράκο ή τον Αράπη,/ και να της φέρει το αθάνατο νερό./ Η μάνα μου είχε γονατίσει κάτου·/ μα πάνω -μια φορά κι έναν καιρό-/ ο Αρχάγγελος κουνούσε τα φτερά του'.

Το ποίημα 'Το στερνό παραμύθι' του Λάμπρου Πορφύρα.

ΧΑΙΡΕΤΩ ΣΑΣ ΚΙ ΑΓΑΠΩ ΣΑΣ!

(petaxta.blogspot.com)

Χανιώτικα νέα (08.12.2012)

 

ΠΡΙΝ ΑΠΟ 9 ΧΡΟΝΙΑ ΣΑΝ ΧΘΕΣ

 ΣΤΑ ΠΕΤΑΧΤΑ - 24 Νοεμβρίου 2012

Φίλες και φίλοι, καλημέρα!

ΑΣ ΠΟΥΜΕ ότι μας δίνουν και τις τρεις δόσεις που περιμέ-

νουμε να μας δώσουν τη Δευτέρα, μαζεμένες. Ας πούμε ότι

αντιμετωπίστηκε με τον καλύτερο δυνατό τρόπο και το ζή-

τημα βιωσιμότητας του χρέους. Ας πούμε ότι όλα πήγαν κα-

λύτερα και από ό,τι η ελληνική κυβέρνηση περίμενε να πάνε.

Ε και; Θ? αλλάξουν τα πράγματα από μόνα τους, αν εμείς δεν

τα αλλάξουμε; Εδώ σε θέλω κάβουρα να περπατάς στα κάρ-

βουνα.

Ο ΛΟΓΟΣ στον διάσημο Ελληνα φιλόσοφο Παναγιώτη Κον-

δύλη που έφυγε απ? τη ζωή πριν από 14 χρόνια. 'Καμιά συμ-

μαχία και καμιά προστασία δεν κατασφαλίζει όποιον βρίσκεται

μαζί της σε σχέση μονομερούς εξάρτησης. Τα δίκαια της Ελ-

λάδας δεν εντυπωσιάζουν κανέναν, όσο πίσω τους βρίσκεται

ένας παρίας με διαρκώς απλωμένο το χέρι, κάποιος που ζει

από δάνεια, επιδοτήσεις και προγράμματα στήριξης'. Οταν

αυτός τα έλεγε, οι πολιτικοί μας φορούσαν ωτασπίδες.

ΧΟΡΤΑΣΑΜΕ μνημόνια, φτάνουν δεν θέλουμ? άλλο,/ τα

τρία μας εκάμανε κακό πολύ μεγάλο! Ως εδώ και μη παρέκει

θα μπορούσε να έχει τίτλο η μαντινάδα που μου έστειλε προ-

χθές ο Ηλίας ο Σταματάκης. Ούτε παραγγελιά να του την είχα.

ΑΝΕΡΓΙΑΣ το ανάγνωσμα... Ο τίτλος του κύριου θέματος

στο χθεσινό φύλλο της εφημερίδας μας. Κάθε μέρα πλησιαί-

νουν οι συμπολίτες μας που καταπίνει η δράκαινα...

ΟΠΩΣ ΚΑΙ ΠΕΡΥΣΙ έτσι κι εφέτος δεν παρέθεσε την 'ει-

θισμένη εόρτια τράπεζα', χθες ημέρα των ονομαστηρίων του

(του Αγίου Αμφιλοχίου) ο σεβασμιότατος μητροπολίτης Κι-

σάμου και Σελίνου Αμφιλόχιος Ανδρονικάκης. Αντ? αυτού και

μετά τη Θεία Λειτουργία που τέλεσε στο Μοναστήρι της Γω-

νιάς παρέθεσε γεύμα αγάπης στους τροφίμους του Αννου-

σάκειου Ιδρύματος και παρακάλεσε να δώσουν όποιοι

επιθυμούν, αντί για να του κάνουν δώρο, σ? αυτό τις δωρεές

τους. Να θυμίσουμε ότι εκτός των άλλων δράσεών του το

Αννουσάκειο Ιδρυμα προσφέρει 1.500 μερίδες φαγητού σε

συνανθρώπους μας που πεινούν. Και εις έτη πολλά και διά

της στήλης Σεβασμιότατε!

ΤΟ 18ο ΣΥΝΑΠΑΝΤΗΜΑ του πατέρα μου σήμερα. Σή-

μερα ημέρα των γενεθλίων μου. Στη μνήμη του αφιερωμένο

το ποίημα με το οποίο κλείνω τη στήλη...

Ο ΑΝΤΩΝΙΟΣ πολέμησε για τελευταία φορά τον Οκταβιανό

στην Αλεξάνδρεια. Προτού ακόμη αρχίσει η μάχη, ο στόλος

και το ιππικό του αυτομόλησαν στον εχθρό και ο ίδιος νική-

θηκε, αφού του έμειναν πολύ λίγες δυνάμεις. Επέστρεψε, λοι-

πόν, στο παλάτι, ψάχνοντας για την Κλεοπάτρα. Αυτή είχε

δώσει εντολή να του πουν ότι αυτοκτόνησε, ενώ ήταν ακόμη

ζωντανή. Ο Αντώνιος, τότε, είπε: 'Γιατί, λοιπόν, αργείς, Αντώ-

νιε; Τη μόνη πρόφαση που σου έμεινε να αγαπάς τη ζωή σου

την πήρε η τύχη'. Και λύνοντας τον θώρακα του είπε 'Κλεο-

πάτρα, δεν λυπάμαι που σε έχασα. Γιατί αμέσως θα έλθω

κοντά σου, εκεί που είσαι. Λυπάμαι μονάχα γιατί εγώ, ένας

τέτοιος άνδρας, φάνηκα κατώτερος στην ψυχή από μια γυ-

ναίκα'. Χτυπήθηκε, λοιπόν, με το εγχειρίδιό του στην κοιλιά,

αλλά δεν πέθανε αμέσως. Πέθανε λίγο αργότερα στην αγκα-

λιά της Κλεοπάτρας. Από το βιβλίο 'Η άλλη όψη της Ιστο-

ρίας', εκδ. 'Σαββάλας'.

'Και την καρυδιά εγώ θα την φυτέψω, μου ?πε την άλλη μέρα ο

πατέρας μου/ όταν τελειώσαμε με τις ελιές./ Λένε πως όποιος

φυτέψει καρυδιά,/ την βγάζει, δεν την βγάζει, την χρονιά,/ σκε-

φτόμουν, ενώ άνοιγα τον λάκκο./ Μάζευα τα καρύδια εφέτος/

δεκαοχτώ χρόνια μετά το φευγιό του/ και τα θυμήθηκα όλα

τούτα./ Κοντά σ? αυτά και πως,/ στον χρόνο απάνω/ όταν κατά-

λαβε πως έφτασε το τέλος του/ μια ήταν η χάρη που μου ζή-

τησε./ Να τον πάω μέχρι το χωράφι/ για ν? αποχαιρετήσει τα

δέντρα/ τα τελευταία απ? τα πολλά που φύτεψε'..

Από το ποίημα του γράφοντος '24 Νοεμβρίου'.

ΧΑΙΡΕΤΩ ΣΑΣ ΚΙ ΑΓΑΠΩ ΣΑΣ!

Χανιώτικα νέα (24.11.2012) ΚΑΙ Ιστολόγιό μου

ΠΡΙΝ ΑΠΟ 9 ΧΡΟΝΙΑ ΣΑΝ ΧΘΕΣ

ΣΤΑ ΠΕΤΑΧΤΑ (27. 10. 2012)

Φίλες και φίλοι, καλημέρα!

'ΧΙΛΙΑΔΕΣ χρόνια παρελαύνουν χωριστά οι Ελληνες'. Φτάνει ενας και μόνο στίχος του Ποιητή για την περιγραφή της πραγματικότητας. Κι όμως το έπος του Σαράντα, την επέτειο του οποίου γιορτάζουμε αύριο, το έγραψαν όλοι μαζί, ενωμένοι, σαν μια γροθιά οι παλιοί μας.

ΤΗΣ ΔΑΦΝΗΣ ξανανθίσαν τα κλωνάρια/ που πάνω στης Ηπείρου τις πλαγιές/ τα νέα να στολίσουν παλικάρια/ που απ’ όλες της Ελλάδας τις μεριές/ τραβούν μ’ ορμή, με θάρρος και μ’ ελπίδα, για να δοξάσουν τη γλυκιά Πατρίδα... Δυνατά, καθαρά, αργά, χρωματιστά! Ετσι όπως μας μάθαινε η δασκάλα μας να απαγγέλουμε, προσπάθησα ν’ απαγγείλω το ποίημά μου στη σχολική γιορτή. Πήγαινα Τετάρτη Δημοτικού θυμούμαι. Σαν χθες.

ΘΑ ΚΛΕΙΣΟΥΝ, δε θα κλείσουν, θα κλείσουν, δεν θα κλείσουν, θα κλείσουν, δεν θα κλείσουν, θα κλείσουν. Αντε κι έκλεισαν. Θα ψηφιστούν, δεν θα ψηφιστούν, θα ψηφιστούν, δεν θα ψηφιστούν, θα ψηφιστούν, δεν θα ψηφιστούν, θα ψηφιστούν... Αντε και ψηφίστηκαν. Τον Μάρτιο πάλι. Αν ξεχειμωνιάσουμε...

ΚΑΙ ΣΤΡΑΒΟΣ ειν’ ο γιαλός και στραβά αρμενίζουμε, μου είπε σε γενομένη συζήτηση προχθές ο φίλος μου ο γερω-δάσκαλος. Και συμπλήρωσε: Να τον ξεστραβώσουμε τον γιαλό δεν μπορούμε, μπορούμε όμως να βρούμε άλλο γιαλό για ν’ αρμενίζουμε. Σιβυλλικός;

ΔΥΟ ΦΑΡΜΑΚΑ χρειγιάζονται να γιατρευτεί η κρίση/ το ’να ’ναι η χάρη του Θεού, τ’ άλλο καλή μας χρήση. Απ’ τον παπα - Αποστόλη Διαμαντούδη η σημερινή μαντινάδα. Στη γραμμή του 'Συν Αθηνά και χείρα κίνει'.

ΠΡΙΝ ΤΟ 2009 οι ελληνικές Τράπεζες παρουσίαζαν στους ισολογισμούς τους κέρδη 120%, 150% και 200%! Τώρα οι ίδιες τράπεζες έχουν ελλείμματα - ζημιές, τις οποίες όμως τις πληρώνει ο φορολογούμενος πολίτης μέσω της λεγόμενης ανακεφαλαίωσης. Με απλά λόγια. Οι ιδιωτικές Τράπεζες όταν έχουν κέρδη τα ιδιωτικοποιούν, ενώ όταν έχουν ζημιές τις κοινωνικοποιούν! Φιλελεύθερες στα κέρδη 'σοσιαληστ(ρ)ικές στις ζημιές'! Απο τον 'βοριά' στη στήλη του '9 μποφόρ' (βλ. εφ. 'Χριστιανική', Πέμπτη 11 Οκτωβρίου 2012).

ΓΙΟΡΤΗ καστάνου απ’ τον Δήμο Κισάμου σε τρεις φάσεις. Αύριο Κυριακή στον Σάσαλο, την άλλη Κυριακή στο Ελος και τη μεθεπόμενη στον Κάμπο. Το κάστανο θέλει κρασί και το καρύδι μέλι/ και το κοπέλι κοπελιά κι η κοπελιά κοπέλι. Συμπληρώνω. Και η φτώχεια καλοπέραση!

Ο ΑΡΙΣΤΕΙΔΗΣ και ο Θεμιστοκλής ήταν πολιτικοί αντίπαλοι στη διάρκεια των περσικών πολέμων, αλλά και αργότερα, στην πρώτη περίοδο της αθηναϊκής ηγεμονίας. Τότε ο Αριστείδης τιμήθηκε απ’ όλες τις πόλεις της συμμαχίας, επειδή εκτιμήθηκε ο δίκαιος τρόπος με τον οποίο όρισε τη συνεισφορά κάθε πόλης. Ο Θεμιστοκλής των ειρωνευόταν, λέγοντας ότι ο έπαινος αυτός δεν ταιριάζει σε άνδρα, αλλά σε σακούλι με χρυσάφι! Ετσι προσπάθησε να εκδικηθεί τον Αριστείδη για κάποια παλιότερη λογομαχία τους. Γιατί όταν είπε κάποτε ο Θεμιστοκλής ότι η πιο μεγάλη αρετή του στρατηγού είναι να προαισθάνεται τις σκέψεις των εχθρών ο Αριστείδης του απάντησε: 'Αυτό, βέβαια, Θεμιστοκλή, είναι αναγκαίο. Αλλά καλό είναι για έναν στρατηγό να έχει επίσης καθαρά χέρια'. Από το βιβλίο 'Η άλλη όψη της Ιστορίας', εκδ. 'Σαββάλας'.

'[...] Ετσι αποκόπηκαν απ’ τους υπόλοιπους/ και συνέχισαν την πορεία τους στη βροχή/ και στο χιόνι/ ενώ κάτω απ’ τον λαμπρό ηλεκτρονικό ήλιο/ βημάτιζε ακέφαλος/ ο κορμός της συμβατικής παρέλασης./ Απ’ τη μέση και κάτω, η παιδεία·/ άρρυθμη, νωχελική, ημίγυμνη./ Για τον ένα ή τον άλλο λόγο/ χιλιάδες χρόνια παρελαύνουν χωριστά/ οι Ελληνες'.

Από το ποίημα 'Εικοστή Ογδόη'

του Κωνσταντίνου Δ. Φράγκου.

ΧΑΙΡΕΤΩ ΣΑΣ ΚΙ ΑΓΑΠΩ ΣΑΣ!

(petaxta.blogspot.com)

Χανιώτικα νέα (27.10.2012)

ΠΡΙΝ ΑΠΟ 9 ΧΡΟΝΙΑ ΣΑΝ ΧΘΕΣ

 ΣΤΑ ΠΕΤΑΧΤΑ

Φίλες και φίλοι, καλημέρα!

'ΧΙΛΙΑΔΕΣ χρόνια παρελαύνουν χωριστά οι Ελληνες'. Φτάνει ενας και μόνο στίχος του Ποιητή για την περιγραφή της πραγματικότητας. Κι όμως το έπος του Σαράντα, την επέτειο του οποίου γιορτάζουμε αύριο, το έγραψαν όλοι μαζί, ενωμένοι, σαν μια γροθιά οι παλιοί μας.

ΤΗΣ ΔΑΦΝΗΣ ξανανθίσαν τα κλωνάρια/ που πάνω στης Ηπείρου τις πλαγιές/ τα νέα να στολίσουν παλικάρια/ που απ’ όλες της Ελλάδας τις μεριές/ τραβούν μ’ ορμή, με θάρρος και μ’ ελπίδα, για να δοξάσουν τη γλυκιά Πατρίδα... Δυνατά, καθαρά, αργά, χρωματιστά! Ετσι όπως μας μάθαινε η δασκάλα μας να απαγγέλουμε, προσπάθησα ν’ απαγγείλω το ποίημά μου στη σχολική γιορτή. Πήγαινα Τετάρτη Δημοτικού θυμούμαι. Σαν χθες.

ΘΑ ΚΛΕΙΣΟΥΝ, δε θα κλείσουν, θα κλείσουν, δεν θα κλείσουν, θα κλείσουν, δεν θα κλείσουν, θα κλείσουν. Αντε κι έκλεισαν. Θα ψηφιστούν, δεν θα ψηφιστούν, θα ψηφιστούν, δεν θα ψηφιστούν, θα ψηφιστούν, δεν θα ψηφιστούν, θα ψηφιστούν... Αντε και ψηφίστηκαν. Τον Μάρτιο πάλι. Αν ξεχειμωνιάσουμε...

ΚΑΙ ΣΤΡΑΒΟΣ ειν’ ο γιαλός και στραβά αρμενίζουμε, μου είπε σε γενομένη συζήτηση προχθές ο φίλος μου ο γερω-δάσκαλος. Και συμπλήρωσε: Να τον ξεστραβώσουμε τον γιαλό δεν μπορούμε, μπορούμε όμως να βρούμε άλλο γιαλό για ν’ αρμενίζουμε. Σιβυλλικός;

ΔΥΟ ΦΑΡΜΑΚΑ χρειγιάζονται να γιατρευτεί η κρίση/ το ’να ’ναι η χάρη του Θεού, τ’ άλλο καλή μας χρήση. Απ’ τον παπα - Αποστόλη Διαμαντούδη η σημερινή μαντινάδα. Στη γραμμή του 'Συν Αθηνά και χείρα κίνει'.

ΠΡΙΝ ΤΟ 2009 οι ελληνικές Τράπεζες παρουσίαζαν στους ισολογισμούς τους κέρδη 120%, 150% και 200%! Τώρα οι ίδιες τράπεζες έχουν ελλείμματα - ζημιές, τις οποίες όμως τις πληρώνει ο φορολογούμενος πολίτης μέσω της λεγόμενης ανακεφαλαίωσης. Με απλά λόγια. Οι ιδιωτικές Τράπεζες όταν έχουν κέρδη τα ιδιωτικοποιούν, ενώ όταν έχουν ζημιές τις κοινωνικοποιούν! Φιλελεύθερες στα κέρδη 'σοσιαληστ(ρ)ικές στις ζημιές'! Απο τον 'βοριά' στη στήλη του '9 μποφόρ' (βλ. εφ. 'Χριστιανική', Πέμπτη 11 Οκτωβρίου 2012).

ΓΙΟΡΤΗ καστάνου απ’ τον Δήμο Κισάμου σε τρεις φάσεις. Αύριο Κυριακή στον Σάσαλο, την άλλη Κυριακή στο Ελος και τη μεθεπόμενη στον Κάμπο. Το κάστανο θέλει κρασί και το καρύδι μέλι/ και το κοπέλι κοπελιά κι η κοπελιά κοπέλι. Συμπληρώνω. Και η φτώχεια καλοπέραση!

Ο ΑΡΙΣΤΕΙΔΗΣ και ο Θεμιστοκλής ήταν πολιτικοί αντίπαλοι στη διάρκεια των περσικών πολέμων, αλλά και αργότερα, στην πρώτη περίοδο της αθηναϊκής ηγεμονίας. Τότε ο Αριστείδης τιμήθηκε απ’ όλες τις πόλεις της συμμαχίας, επειδή εκτιμήθηκε ο δίκαιος τρόπος με τον οποίο όρισε τη συνεισφορά κάθε πόλης. Ο Θεμιστοκλής των ειρωνευόταν, λέγοντας ότι ο έπαινος αυτός δεν ταιριάζει σε άνδρα, αλλά σε σακούλι με χρυσάφι! Ετσι προσπάθησε να εκδικηθεί τον Αριστείδη για κάποια παλιότερη λογομαχία τους. Γιατί όταν είπε κάποτε ο Θεμιστοκλής ότι η πιο μεγάλη αρετή του στρατηγού είναι να προαισθάνεται τις σκέψεις των εχθρών ο Αριστείδης του απάντησε: 'Αυτό, βέβαια, Θεμιστοκλή, είναι αναγκαίο. Αλλά καλό είναι για έναν στρατηγό να έχει επίσης καθαρά χέρια'. Από το βιβλίο 'Η άλλη όψη της Ιστορίας', εκδ. 'Σαββάλας'.

'[...] Ετσι αποκόπηκαν απ’ τους υπόλοιπους/ και συνέχισαν την πορεία τους στη βροχή/ και στο χιόνι/ ενώ κάτω απ’ τον λαμπρό ηλεκτρονικό ήλιο/ βημάτιζε ακέφαλος/ ο κορμός της συμβατικής παρέλασης./ Απ’ τη μέση και κάτω, η παιδεία·/ άρρυθμη, νωχελική, ημίγυμνη./ Για τον ένα ή τον άλλο λόγο/ χιλιάδες χρόνια παρελαύνουν χωριστά/ οι Ελληνες'.

Από το ποίημα 'Εικοστή Ογδόη'

του Κωνσταντίνου Δ. Φράγκου.

ΧΑΙΡΕΤΩ ΣΑΣ ΚΙ ΑΓΑΠΩ ΣΑΣ!

(petaxta.blogspot.com)

Χανιώτικα νέα (27.10.2012)

ΠΡΙΝ ΑΠΟ 9 ΧΡΟΝΙΑ ΣΑΝ ΧΘΕΣ

 ΣΤΑ ΠΕΤΑΧΤΑ

20 Οκτωβρίου 2012

Φίλες και φίλοι, καλημέρα!

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ του βιβλίου 'Ο Φρες στο διάβα των αιώνων' του Μανώλη Ι. Μακριδάκη αύριο, στις 5 μ.μ., στην Ευαγγελίστρια του Φρε απ’ τον γράφοντα. Ενα βιβλίο λεύκωμα, 360 σελίδων, μεγάλου σχήματος, που θα το έλεγα εγκυκλοπαίδεια, αν δεν διαβαζόταν σαν μυθιστόρημα και σαν διηγήματα, τα επιμέρους κεφάλαιά του. Οσοι πιστοί!

ΑΥΡΙΟ ΚΥΡΙΑΚΗ, στις 6 μ.μ. και τα εγκαίνια της Ενοριακής Βιβλιοθήκης Καλυβών 'Μαρία Σ. Πριπάκη'. Κρίμα που δεν μπορώ να γίνω δύο κομμάτια! Το υποσχέθηκα, ωστόσο, ήδη. Σε πρώτη ευκαιρία θα την επισκεφθώ τη βιβλιοθήκη της Μαρίας, θέλω να δω τον χώρο που δροσίζεται η ψυχούλα της, έχοντας λύσει τον γόρδιο δεσμό.

ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΑΡΤΕΜΙΟΥ και του Αγίου Γερασίμου, βοήθειά μας, σήμερα! Προστάτης της Ελληνικής Αστυνομίας ο πρώτος, θεωρείται επιπλέον ότι θεραπεύει τα αρθριτικά, την κήλη, τις αναπηρίες και άλλες παρόμοιες παθήσεις. Προστάτης Αγιος της Κεφαλλονιάς ο δεύτερος, αν και Πελοποννήσιος, γιατί εκεί άγιασε κι εκεί βρίσκεται το λείψανό του. Αγιος που καταπολεμά τα δαιμόνια κυρίως θεωρείται αυτός.

ΚΑΙ ΠΡΟΣΤΑΤΗΣ Αγιος των Νεροκουριανών ο Αγιος Γεράσιμος. Πολύς κόσμος κάθε χρόνο τόσο αποσπέρας, όσο και ανήμερα της Χάρης του, στ’ όμορφο αυτό χωριό. Ο περικαλλής και μεγαλόπρεπος ναός του ανηγέρθη τη δεκαετία του 1970 σε μοναστηρικό οικόπεδο, σε ανάμνηση παλιού ομώνυμου ναού, γράφει ο Γιάννης Φατσέας στο βιβλίο του 'Νεροκούρου - Παλιές αναμνήσεις'. 'Πανηγυρίζει με τάβλα στρωμένη όμορφα', από την ίδια την εκκλησία, σημειώνει ο μπάρμπα - Γιάννης. Χρόνια πολλά στους Νεροκουριανούς και σ’ όλους - όλες, όσοι - όσες γιορτάζουν σήμερα.

Μ’ ΕΝΑ ΠΟΤΗΡΙ τσικουδιά, τα βάσανα ξεχνούνε/ οι Κρητικοί κατέχουνε τρόπους για να γλεντούνε. Μία ολόκληρη εβδομάδα τη φύλαγα τούτη τη μαντινάδα που μου έστειλε η Νεκταρία η Θεοδωρουλάκη. Γιατί τη γράφω σήμερα; Μα σήμερα βγάνω τα τσίκουδα. Χίλιες τσικουδιές, Μανώλη Ξυλά!

ΕΥΑΓΓΕΛΙΑ ΣΤΑΥΡΟΥ ΣΑΡΑΒΕΛΑΚΗ: Mε συγκίνησες με το ευχαριστήριο που έβαλες στην εφημερίδα τις προάλλες, Ευαγγελία. Το νιώθω ανάγκη. Κάθε φορά που πηγαίνω στο Νίππος και με βγάζει ο δρόμος στον Ασπρουγα, δεν μπορώ να μην ψιθυρίζω τη λέξη 'Αθάνατος' όταν περνώ απ’ τη 'βίλα', όπως έλεγε την καλύβα του ο Σταύρος. Δεν αποθαίνει ο μερακλής!

'ΤΟ ΓΛΕΝΤΙ είχε ανάψει για τα καλά και οι περιπαικτικές μαντινάδες έδιναν και έπαιρναν. Σε κάποια στιγμή ο Μπάντρης, απευθυνόμενος στη χορεύτρια που είχε μαγέψει τους Φρεδιανούς, της λέει: «Στου τσουλουφιού σου τ’ άρμενο/ βλέπω πουλί πετάμενο». Και η χορεύτρια ετοιμόλογη του απαντά: «Στου γελεκιού σου το γιακά/ βλέπω μια ψείρα και γλακά». Μια άλλη φορά χόρευε ο Δημήτρης Γιακουμινάκης... Οι φίλοι του για να τον πειράξουν, του κόλλησαν στο σακάκι ένα τσίρο. Στη συνέχεια άρχισαν τα γέλια και τα επιφωνήματα με την επωδό: «Χορεύει ο τσίρος, χορεύει ο τσίρος...». Με αυτόν τον τρόπο απόκτησε το παρανόμι του και τόσο ο ίδιος, όσο και οι απόγονοί του έμειναν σαν Τσιροδημήτρης, Τσιρογιώργης κ.λπ.'. Από το βιβλίο του Μανώλη Ι. Μακριδάκη, 'Ο Φρες στο διάβα των αιώνων'.

'Αν βρεις στο δρόμο σου το γόρδιο δεσμό/ δε γίνεται να στρίψεις πια/ δεξιά, αριστερά ή και πίσω ακόμα/ προσποιούμενος άλλο ταξίδι./ Δεν σου μένει άλλη επιλογή από τη λύση/ των μπερδεμάτων του πανάρχαιου κόμπου./ Οσαδήποτε μάγια ή ξηραμένα δάκρυα/ κι αν κρύβει στους κύκλους του./ Οσηδήποτε ζωή ή θάνατο/ κι αν χρειαστείς στο σταθμό του./ Αλλωστε δεν σε παίρνει/ να προχωρείς συνεχώς με την όπισθεν,/ να ξοδέψεις το χρόνο σου στο ίδιο σημείο./ Εκτός βέβαια, κι αν είσαι Αλέξανδρος/ και παίζεις στα δάχτυλά σου τα μαχαίρια'.

Από το ποίημα της Μαρίας Πριπάκη 'Ο γόρδιος δεσμός'.

ΧΑΙΡΕΤΩ ΣΑΣ ΚΙ ΑΓΑΠΩ ΣΑΣ!

(petaxta.blogspot.com)

Χανιώτικα νέα (20.10.2012)

ΠΡΙΝ ΑΠΟ 9 ΧΡΟΝΙΑ ΣΑΝ ΧΘΕΣ

ΣΤΑ ΠΕΤΑΧΤΑ

Παρασκευή,13 Οκτωβρίου 2012

Φίλες και φίλοι, καλημέρα!

'

ΤΣΑΛΑΚΩΜΕΝΗ' μου έγραψε πριν από 10 περίπου μήνες (βλ. 'στα πεταχτά' 22 Δεκεμβρίου 2011) ότι νιώθει κι αυτή και η γενιά της, η καθημερινή, κατά δήλωσή της, αναγνώστρια της στήλης Μανωλία Ρουμπεδάκη απ’ την Κάινα. Μια κοπελιά 23 μόλις χρόνων, που έχει, ούσα μαθήτρια Γυμνασίου, τιμήσει την Ελλάδα με παγκόσμιο βραβείο έκθεσης και έχει ήδη κάνει λαμπρές σπουδές. Τις προάλλες η Μανωλία ένιωσε την ανάγκη να μου ξαναγράψει...

'ΤΗΝ ΠΡΟΣΤΑΓΗ ενός, μεγάλου συμπατριώτη μας, ν’ αγαπούμε την ευθύνη και να πληρώνουμε το χρέος μας απέναντι στην πατρίδα, διαβάζω σήμερα στα πεταχτά (Τρίτη 9 Οκτωβρίου) και βρίσκω την αφορμή να σας γράψω', υπογραμμίζει στον επίλογο του μηνύματος - γράμματός της η Μανωλία. Για να συνεχίσει: 'Παραγγελιά ακόμα μας άφησε ο Κρητικός ετούτος να κουβαλάμε το θάρρος της γνώμης μας, την αντριγιά της ψυχής μας και να μιλούμε πάντοτε κατάμουτρα την πάσα αλήθεια'.

'ΣΑΝ ΚΑΤΙ ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΟ να νιώθω. Να τ’ ονομάσω δεν ξέρω. Κάτι γκρίζο σαν να ’ναι, κάτι πιο πέρα από την απογοήτευση, τη χαμένη πίστη και εμπιστοσύνη προς τον άνθρωπο. Σκέφτομαι και λέω: Τέσσερα εκατομμύρια χρόνια εξελικτικής διαδικασίας πέρασαν από πάνω μας και μεις ακόμα εκεί μασκαρεύουμε και περιγελούμε όνειρα κι ελπίδες, δεν καταλαβαίνουμε καν τι πάει να πει η λέξη ντροπή'...

ΕΝΑ ΜΕΡΟΣ της αλήθειας, όπως την εκφράζει η Μανωλία στο παραπάνω 'πεταχτό', που επισημαίνει ότι 'ασχήμυνε ο καιρός μας και αφήνει τα ίχνη του άσχημα σαν κι αυτόν'. Μένω σ’ αυτόν για να της πω και διά της στήλης, χρησιμοποιώντας τον τίτλο ενός βιβλίου του Τούρκου συγγραφέα Ασίς Νεσίν, παραφράζοντάς τον ελάχιστα, ότι μπορεί έτσι να είναι τα πράγματα, μα έτσι δεν θα πάνε. Τίποτα δεν χάνεται, αν δεν τ’ αφήσουμε εμείς να χαθεί, Μανωλία! Και τίποτα δεν σώζεται, αν δεν στρατευθούμε στην υπόθεση της σωτηρίας του. Δεν έχει τέλος ο αγώνας. Γιατί 'δεν έχει τέλος αυτή η θητεία', για να χρησιμοποιήσω έναν στίχο του Ντίνου Χριστιανόπουλου...

ΕΚΑΜΕ ΜΕ ΤΟ ΧΕΡΙ του νόημα πως δεν θέλει να του καθαρίσει το τζάμι του αυτοκινήτου του στο φανάρι που σταμάτησε. Ο μετανάστης με το ένα χέρι, ωστόσο, επέμενε. Θα του το έκανε λέει 'ντώρο' το καθάρισμα. Ντράπηκε για την άρνησή του. Ντράπηκε για την άνεσή του. Ντράπηκε που θυμήθηκε πως οι γονείς του ήταν μετανάστες...

ΣΤΟΝ ΑΠΟΗΧΟ της επίσκεψης της Μέρκελ στην Ελλάδα και η σημερινή μαντινάδα. Από τη μαντιναδολόγο μας τη Νεκταρία Θεοδωρουλάκη αυτή. Τη Μέρκελ δε κεράσαμε ρακή να ξεδιψάσει/ τους όρους του Μνημόνιου αμέσως να ξεχάσει. Ηταν τόσο απλό. Αν πρωθυπουργός της χώρας ήταν, λέμε τώρα, ο Ελευθέριος Βενιζέλος. Είχε τον τρόπο του αυτός...

ΣΙΓΑ ΠΟΥ ΔΕΝ θα κάλυπταν τη μαύρη τρύπα των 550 εκατ. ευρόπουλων στον προϋπολογισμό. Εδώ κάλυψαν μαύρα κι άραχνα φαράγγια δισεκατομμυρίων. Τους την έμαθαν καλά την τέχνη κοπτικής ραπτικής των δικών μας οι τροϊκάνοι.

Ο ΠΥΘΑΓΟΡΑΣ, όταν είδε κάποιους να χτυπούν ένα σκυλί, λένε ότι λυπήθηκε και είπε τα εξής: 'Πάψτε να χτυπάτε το ζώο, γιατί μέσα του κατοικεί η ψυχή ενός φίλου μου. Και τη γνώρισα την ψυχή του, αφού, άκουσα τη φωνή της'. (Από το βιβλίο 'Η άλλη όψη της Ιστορίας', εκδ. 'Σαββάλας').

'Μη σπαταλήσεις όλα τα όνειρά σου/ μονάχα σε μια νύχτα/ Φύλαξε κάτι για τη νύχτα - φωτιά/ να ’χεις κι εσύ ν’ ανάψεις/ ένα δαυλό για το δρόμο/ Φύλαξε κάτι για μια νύχτα απόγνωσης/ -που η ψυχή θα λαχταράει-/ να ’χεις να στρώσεις δίπλα σου/ κορμί και πόθο/ ιδρώτα ν’ ανταλλάξεις/ φύλαξε κάτι για μια νύχτα πόνου/ στίχους να κάνεις τα όνειρα,/ να ’χεις να σκάβεις μέσα στην καρδιά/ να μην πνιγείς/ πάτο να βρεις για να πατήσεις'.

Από το ποίημα 'Μη σπαταλήσεις τα όνειρα' του Θοδωρή Βοριά.

ΧΑΙΡΕΤΩ ΣΑΣ ΚΙ ΑΓΑΠΩ ΣΑΣ!

(petaxta.blogspot.com)

Χανιώτικα νέα (13.10.2012)

ΠΡΙΝ ΑΠΟ 9 ΧΡΟΝΙΑ ΣΑΝ ΧΘΕΣ

Σάββατο, 25 Αυγούστου 2012

ΣΤΑ ΠΕΤΑΧΤΑ

ΣΤΑ ΠΕΤΑΧΤΑ
Φίλες και φίλοι, καλημέρα!

ΠΑΙΔΙ ΤΟΥ ΒΟΥΝΟΥ! Οπως τον Νικηφόρο Βρεττάκο για παράδειγμα. Γι’ αυτόν ο Ταΰγετος. Για μένα τα Λευκά Ορη. Να κάθομαι στο καφενείο του Γιάννη του Κοτσιφού, Σαββατόβραδο στο Νίππος, κάτω απ’ τον ίσκιο τους και να μου γνέφουν με τα άσπρα μαντήλια τους.

ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ στο βαλτωμένο τοπίο της σημερινής ελληνικής πραγματικότητας έτσι όπως τα τηλεοπτικά δελτία την περιγράφουν. Οι συνάντησεις του Σαμαρά με τους Μερκολάντ. Το πακέτο των μέτρων σαν διαπραγματευτικό ατού. Το τείχος του Βερολίνου. Η έκθεση της τρόικας. Ο κίνδυνος της χρεοκοπίας, αν δεν εκταμιευτεί η επόμενη δόση...

Η ΕΠΟΜΕΝΗ δόση, της επόμενης δόσης, την επόμενη δόση, επόμενη δόση! Μόνο στον ενικό, σ’ όλες πάντως τις πτώσεις η κλίση. Ο ορισμός της πλήρους εξάρτησης. Αχ αυτή η επόμενη δόση!

ΑΠΟΥ ’ΝΑΙ απ’ όξω απ’ το χορό πολλά τραγούδια ξέρει. Εδώ σε θέλω κάβουρα να πορπατείς στα κάρβουνα. Εδώ σε θέλω πέρδικα να πορπατείς λεβέντικα!

ΕΛΛΑΣ, Ελλάς/ Αντώνης Σαμαράς! Ελλάς, Ελλάς/ ή ταν ή επί τας! Ελλάς, Ελλάς/ τι θα γίνει φίλε μου με μάς/ μίλα μας και μη μας αγαπάς! Για να θυμηθούμε και τον Βασίλη Παπακωνσταντίνου.

ΞΑΝΑΣΤΡΟΦΑ τα γράφει ενίοτε... το μολύβι μου. Την πλήρη οικονομική και επιστημονική του υποβάθμιση (και όχι βέβαια 'αναβάθμιση' όπως έγραψε χθες) βιώνει την σήμερον ημέρα ο εκπαιδευτικός.

ΜΑΝΤΙΝΑΔΕΣ στη... μαντινάδα. Διπλή μαντινάδα μου έστειλε 'ως απάντηση', όπως μου γράφει, στη χθεσινή μαντινάδα της Νεκταρίας Θεοδωρουλάκη για το περίφημο 'Μαζί τα φάγαμε' του Πάγκαλου, ο Παναγιώτης Αλεβαντής από τις Βρυξέλλες: 'Για την κοιλιά τον Πάγκαλο πολλοί τον κοροϊδεύουν,/ για τσ’ αριθμούς που μολογά γιάντα δεν τονε ψέγουν/ Απ’ το βιβλίο φαίνεται πως μάλλον δίκιο έχει/ πολλοί μαζί τα φάγανε και τώρα πέρα βρέχει'.

'ΕΦ’ ΟΣΟΝ βλέπεις ότι το κράτος του πνεύματος δεν κατισχύει των προλήψεων και της ύλης, έκαστος δε, δεν είναι υπεύθυνος διά τας ιδίας του μόνον πράξεις, εφ’ όσον ο πατήρ ερυθριά διά τον υιόν και ο υιός διά τον πατέρα, η ευτυχία και η δυστυχία θα είναι αι μάλλον ακροσφαλείς καταστάσεις του βίου'. Από τη 'Χρυσή Διαθήκη' του Πολύβιου Δημητρακόπουλου.

MEHSHAM Alieva, μαθήτρια - συγγραφέα, Χανιά: Ο,τι καλύτερο μου συνέβη τις προάλλες ήταν το βιβλίο σου 'Τα παιχνίδια της ζωής' που μου έδωσε ο και καλός ποιητής, εκδότης σου ('Ερεισμα') Χρήστος Μαχαιρίδης. Ενα ακόμα βιβλίο από σένα, ύστερα από τη 'Γειτονιά των Ρόδων', ένα μυθιστόρημα γεμάτο από αγάπη, ομορφιά και ειρήνη. Από ένα κορίτσι που ήρθε στα εφτά του χρόνια στον τόπο μας απ’ το Αζερμπαϊτζάν, έμαθε να μιλά και να γράφει όσο λίγοι τα ελληνικά και είναι μόλις 17 χρονών! Να ’σαι πάντα καλά Αλίεβα (Ελένη)!

ΚΑΠΟΤΕ ρώτησαν τον Διογένη τι ράτσας σκύλος είναι. Αυτός απάντησε: 'Οταν πεινώ είμαι σκυλάκι του σαλονιού, όταν χορτάσω μολοσσός. Τα δύο είδη που όλοι τα επαινούν, αλλά κανένας δεν τα παίρνει μαζί του στο κυνήγι, γιατί είναι κουραστικά. Ετσι και μ’ εμένα δεν μπορείτε να συμβιώσετε γιατί φοβάστε τα προβλήματα που δημιουργώ'. (Πηγή: Διογένη Λαέρτιου 'Διογένης ο Κυνικός', εκδ. 'γνώση').
'Γύρω τριγύρω στην καρδιά μου τα γεράνια στέφανα των γκρεμνών του/ ρωγμές για ζώα, νεροσυρμές ελάτια κι αγριοπερίστερα./ Κι ένας αητός απάνω μου να σπαθίζει τα σύννεφα./ Κι ένας αητός απάνω μου να σκάφτει τις βροντές/ Ζητώντας να βρει μέσα τους ένα σπινθήρα!/ Ετσι μου στάθηκε ο Ταΰγετος όσο να γεννηθούνε/ τα δύο παιδιά του Θεού μέσα μου: η ποίηση και η αγάπη'. Από το ποίημα 'Ετσι μου στάθηκε ο Ταΰγετος' του Νικηφόρου Βρεττάκου.

ΧΑΙΡΕΤΩ ΣΑΣ ΚΙ ΑΓΑΠΩ ΣΑΣ!
Χανιώτικα νέα (25.08.2012)

 https://petaxta.blogspot.com/2012/08/blog-post_25.html