ΠΑΙΔΟΤΟΠΟΣ

Β'ΤΑΞΗ ΔΗΜ. ΣΧ. ΓΕΡΑΝΙΟΥ
ΖΩΓΡΑΦΙΖΟΝΤΑΣ ΑΛΟΓΑ


Καλοί μου φίλoι, καλό Σαββατοκύριακο!
“Ζωγραφίζοντας άλογα” ο τίτλος του σημερινού, πρώτου της φετινής σχολικής χρονιάς, Παιδότοπου, που φιλοξενεί δυο θαυμάσιες εργασίες των περυσινών Δευτερακιών του Δημ. Σχ. Γερανίου Χανίων την “Αθηνά και Νηρέας” και την “Ιπποκέφαλος” που “βγήκαν” σε δυο ξεχωριστά, καλαίσθητα έντυπα. Η δασκάλα των εικαστικών η κυρία Ιόλη (Ολυμπία Δημητριάδη) έμαθε στα Γερανιωτάκια να ζωγραφίζουν “τα πιο όμορφα και έξυπνα ζώα που υπάρχουν στη γη”, μας λένε τα ίδια στις εργασίες τους. Να ’ναι καλά ο γνωστός και από άλλες εργασίες μαθητών του δάσκαλος Μύρων Παναγιωτάκης, που μου τις έστειλε, για να “απολαύσουμε” κάποια δείγματά τους. Πάντα άξιος, Μύρων!
Σας χαιρετώ με αγάπη όλους!
Βαγγέλης Θ. Κακατσάκης,
δάσκαλος

Hταν ένα κοριστσάκι που το έλεγαν Αθήνα. Πήγαινε στη δευτέρα τάξη αλλά στο σχολείο ήταν πάντα μόνο του. Δεν το έκανε κανένας παρέα.
Μάλιστα την κορόιδευαν όλοι κάθε μέρα και τη χτυπούσαν. Δεν την ήθελε ούτε την αγαπούσε κανείς. Και αυτό γιατί το κοριτσάκι δεν ήταν όπως τα άλλα παιδιά. Το κοριτσάκι είχε γεννηθεί με προβλήματα υγείας. Δεν μιλούσε καθαρά ούτε είχε σωστές κινήσεις. Η μαμά της ήταν πολύ στεναχωρημένη. Το κοριτσάκι δεν ήθελε να πάει καθόλου στο σχολείο. Όλο έκλαιγε.
Ένιωθε μεγάλη μοναξιά.
Μια Κυριακή η Αθηνά πήγε με τη μητέρα της σε μια φάρμα μιας φίλης της με άλογα.
Μάλιστα κρατούσαν και λίγα καροτάκια για να προσφέρουν στα αλογάκια καθώς είχαν ακούσει ότι λάτρευαν τα καρότα. Η Αθηνά όταν είδε τα αλογάκια χάρηκε πάρα πολύ. Δεν χόρταινε να τα κοιτάζει και ξεκίνησε να τους δίνει τα καρότα. Ξεκίνησε να τους δίνει τα καροτάκια και όταν έφτασε στο τρίτο αλογάκι σταμάτησε. Το κοίταζε για πολλή ώρα κι εκείνο το ίδιο. Ενα δάκρυ κύλησε στο μάγουλο της. Η ώρα περνούσε και η Αθηνά και το άλογο εξακολουθούσαν να κοιτάζονται. Η Αθηνά ζήτησε να μάθει το όνομα του αλόγου και της είπαν ότι το λένε Νηρέα.
Ζήτησε μάλιστα να κάνουν μαζί ιππασία. Της απάντησαν ότι αυτό είναι δύσκολο γιατί ο Νηρέας είναι τυφλός. Η ιδιοκτήτρια της φάρμας είχε συγκινηθεί κάι είπε ότι η Αθηνά ήταν η μόνη που κατάλαβε ότι ο Νηρέας είχε κάποιο πρόβλημα. Ομως η Αθηνά επέμενε ότι ήθελε να κάνει βόλτα με τον Νηρέα. Θα τον καθοδηγούσε η ίδια. Ετσι λοιπόν ξεκίνησαν να κάνουν ιππασία. Η Αθηνά με τα χεράκια της καθοδηγούσε το άλογο.
Όλοι έμειναν άφωνοι βλέποντας την Αθηνά και τον Νηρέα να κάνουν βόλτα. Εκαναν μια μεγάλη βόλτα περνώντας δάση, λιβάδια, ποταμάκια, λόφους, χωράφια.
Πίσω από τις τελευταίες ακτίνες μια σκιά φάνηκε. Ηταν η Αθηνά και ο Νηρέας που επέστρεφαν πίσω. Όλοι τους περίμεναν με μια μεγάλη αγκαλιά ενθουσιασμένοι και από τότε όλοι σκέφτηκαν  πόσο δυνατοί ήταν και η Αθηνά και ο Νηρέας.

Η Β’ τάξη του Δημοτικού Σχολείου Γερανίου Χανίων ευχαριστούν για την έμπνευση το “Κ” της Κυριακάτικης Καθημερινής, τεύχος 698, 16-10-2016 και την κυρία Ιόλη που μας έμαθε να σχεδιάζουμε αλογάκια. Γεράνι Δεκέμβριος 2016.




Όλα ξεκίνησαν όταν ξαφνικά μια μέρα η κυρία των εικαστικών η κυρία Ιόλη μας (Ολυμπία Δημητριάδη) μας έμαθε να ζωγραφίζουμε άλογα
Εμείς χαρήκαμε γιατί τα άλογα είναι από τα πιά αγαπημένα ζώα μικρών και μεγάλων. Είναι από τα πιο όμορφα και έξυπνα ζώα που πάρχουν στη Γη. Είναι ένα ψηλό ζώο που το ύψος του ξεκινάει από το μισό μέτρο και μπορεί να φτάσει μέχρι και δύο μέτρα. Γεννάει κάθε φορά συνήθως ένα μωρό και πιο σπάνια δύο. Το άλογο μπορεί να ζήσει μέχρι 30 χρόνια. Έχει γυαλιστερό τρίχωμα και φουντωτή ουρά και χαίτη.
Μόνικα
Σε πολλές χώρες πηγαίνουν ταξιδιώτες για να θαυμάσουν άλογα όπως στην Ουγγαρία.
Αντρέας
Το άλογο αναπνέει από τα ρουθούνια, βλέπει πολύ καλά (360°), μπορεί να κοιμηθεί όρθιο διπλώνοντας τα πόδια. Του αρέσει ο σανός, το καλαμπόκι, το κριθάρι.
Παλιότερα το άλογο ήταν πολύ χρήσιμο. Βοηθούσε στα χωράφια, στις μεταφορές. Αλογα είχαν ο στρατός, οι ιππότες και οι ινδιάνοι.
Το άλογο λέγεται και ίππος. Από αυτή τη λέξη προέρχονται άλλες (λέξεις) όπως: ιπποδρομίες, ιππόδρομος, ιππικό, ιπποπόταμος, ιππόκαμπος, ιππότης, ιππασία, ιππέας, ιπποδύναμη, ιπποτροφείο, ιπποκόμης, ιπποδύναμη.
Το άλογο είναι κοινωνικό ζώο, πιστός φίλος, αγαπάει τους ανθρώπους όταν το αγαπούν κι αυτοί και πολλές φορές βοηθούν μεγάλους και παιδιά να γίνουν καλά.
Μια φορά έκανα ιππασία μ ένα άλογο που το έλεγαν Ερμή.
Εμμανουέλα
Oι ινδιάνοι παλιά είχαν πολλά άλογα.
Λουκάς
Tα άλογα είναι πολύ έξυπνα.
Γιάννης Π.
Θα ήθελα να κάνω κάποτε ιππασία.
Νικόλας
Στην Οδύσσεια ο δούρειος Ιππος ήταν ξύλινο άλογο. Ο Πήγασος ήταν φτερωτό άλογο και ο Βουκεφάλας ήταν το άλογο του Μεγάλου Αλεξάνδρου.
“Μαμά και μωρό”
Γιάννης Π.

Χανιώτικα νέα (16.09.2017)

ΠΑΙΔΟΤΟΠΟΣ

ΔΗΜ. ΣΧ. ΓΕΡΑΝΙΟΥ ΧΑΝΙΩΝ
ΠΑΜΕ ΑΝΤΙΚΥΘΗΡΑ


Καλοί μου φίλoι, Καλό Σαββατοκύριακο!

Η εκκλησία του Αγίου Μύρωνα στα Αντικύθηρα

Να πάμε στα Αντικύθηρα μας “προτρέπουν” στον σημερινό Παιδότοπο, “εμμέσως πλην σαφώς” μια μαθήτρια και ένας δάσκαλος, η μαθήτρια της Β’ (τώρα πια της Γ’) Δημοτικού Εμμανουέλα Βουρδουμπά του Δημ. Σχ. Γερανίου Χανίων και ο γνωστός μας δάσκαλός της Μύρων Παναγιωτάκης.
Ολα ξεκίνησαν από μια εκδρομή της Εμμανουέλας πέρυσι στο τόσο κοντινό με την Κρήτη νησάκι στις 17 Αυγούστου στο πανηγύρι του Αγίου Μύρωνα, με την οικογένειά της.
Μια εκδρομή για την οποία έγραψε, κάποια στιγμή. ύστερα από προτροπή του δασκάλου της τις εντυπώσεις της, ένα “σκέφτομαι και γράφω” μια έκθεση όπως έλεγαν την “παραγωγή γραπτού λόγου”, παλιά. Η “βάση” για ένα ιδιαίτερα επιμελημένο έντυπο για ένα μικρό τουριστικό οδηγό, σκέφτηκε ο δάσκαλός της που πολύ “αγαπά” και λόγω ονόματος το συγκεκριμένο νησάκι και πρόσθεσε ό,τι έπρεπε να προσθέσει! Ειλικρινά το καταχάρηκα ξεχωριστά το συγκεκριμένο έντυπο, Μύρων! Μπράβο και σ’ εσένα και βέβαια στην Εμμανουέλα!
Σας χαιρετώ με αγάπη όλους!
Βαγγέλης Θ. Κακατσάκης,
δάσκαλος







Τα Αντικύθηρα είναι ένα μικρό νησάκι ανάμεσα στην Κρήτη και τα Κύθηρα. Είναι νησί με βράχια και με λίγα δέντρα. Εχει λίγες παραλίες αλλά όμορφη φύση. Ολοι πρέπει να επισκεφτούν τα Αντικύθηρα. Ειδικά οι Χανιώτες. Δυόμισι ώρες κρατάει το ταξίδι από το Καστέλι-Κίσαμος.
Μια καλοκαιρινή ημέρα ακούω τη φωνή της μαμάς μου…
“Παιδιά ξυπνήστεεεε! Πάμε εκδρομήηηηη. Στα Αντικύθηραααα!
Εκδρομή; Πεταχτήκαμε από τα κρεβάτια μας εγώ με τα αδέρφια μου όλο χαρά. Πήραμε το πρωινό μας και φύγαμε για το μεγάλο καράβι στο Καστέλι που μας πήγε στ’ Αντικύθηρα. Η διαδρομή ήταν μοναδική, ο ήλιος λαμπερός κι η θάλασσα γαλάζια.
Οση ώρα ταξιδεύαμε εγώ και οι φίλοι μας παίζαμε επιτραπέζια, ακούγαμε μουσική και χαζεύαμε τη θάλασσα περιμένοντας να δούμε κανένα δελφίνι.
Ξαφνικά η μαμά φώναξε: “Φτάσαμε στ’ Αντικύθηρα”. Οταν κατεβήκαμε από το καράβι μας περίμεναν αγροτικά αυτοκίνητα. Μας έβαλαν στην καρότσα και μας οδήγησαν στο εκκλησάκι του Αγίου Μύρωνα. Η εκκλησία ήταν στα βουνά και εκείνη τη μέρα γιόρταζε.
17 Αυγούστου-Αγιος Μύρωνας. Μετά τη λειτουργία πήραμε άγιο νερό από την πηγή και στο χωριό έγινε γλέντι με κρητική μουσική και ωραία φαγητά. Θυμάμαι που ήρθε και μια κυρία με μια λεκάνη που είχε μέσα πολλά σταφύλια. Μετά το γλέντι πήγαμε για μπάνιο σ’ ένα όμορφο μέρος για να ξεχάσεις τις έγνοιες είπε η μαμά.
Κάναμε πικ-νικ και περάσαμε τέλεια.
Αργά το βράδυ είχαν εκδήλωση και μια έκθεση με πράγματα από πηλό που έφτιαχνε μια κυρία στο νησί όπως φλιτζάνες, κούπες κ.α.
Οταν έφτασε το βράδυ ακούσαμε το σφύριγμα του πλοίου και ετοιμαστήκαμε να γυρίσουμε πίσω και όλοι σκεφτήκαμε ότι και του χρόνου πάλι στον Αγιο Μύρωνα.
Εμμανουέλα Βουρδουμπά






Στο μικρό αυτό νησάκι μπορεί κανείς να δει πολλά πράγματα όπως: Εχει παλιά πόλη με τείχη στο Κάστρο και τα παλιά χρόνια την πύλη αυτή την εξουσίαζε μια άλλη πειρατική πόλη η Φαλάσαρνα. Στα Αντικύθηρα είχε βρεθεί και άγαλμα αφιερωμένο στο Θεό Απόλλωνα (Αρχαιολογικό Μουσείο Αθήνας).
Υπάρχει και νερόμυλος που κάποτε δούλευε μόνο τον χειμώνα.
Το νησάκι των Αντικυθήρων πηγαίνουν πολλοί για να παρατηρήσουν άγρια πουλιά που ξεκουράζονται εκεί και να αγοράσουν μέλι αφού το νησάκι μοσχομυρίζει θυμάρι.
Ενα όμορφο και όχι πολύ δύσκολο μονοπάτι σε πηγαίνει στις Απολυτάρες όπου εκεί βλέπεις ένα υπέροχο πέτρινο φάρο με ωραία θέα και με φαροφύλακα έναν Ρώσο Ναύαρχο το 1917 όπου εκεί γνώρισε και την τρίτη σύζυγό του τη Ζαμπία Χαρχαλάκη.

Τα Αντικύθηρα είναι γνωστά και για τα δυο πολύ σπουδαία σύμβολα. Ενα άγαλμα που βρέθηκε σε ένα ναυάγιο των Αντικυθήρων του 1ου αι. π.Χ. και ήρθε στην επιφάνεια το 1900 περίπου. Εχει υψωμένο το δεξί του χέρι αλλά κανένας δεν ξέρει με σιγουριά τι μπορεί να κρατούσε. Το 1900 βρέθηκε και ένα άλλο σπουδαίο και περίεργο αντικείμενο στο βυθό της θάλασσας από κάποιο σφουγγαρά.

Είναι ένας μηχανισμός με γρανάζια και πολλοί πιστεύουν ότι ήταν πυξίδα ή αστρονομικό όργανο των αρχαίων χρόνων.
Και ο έφηβος και ο μηχανισμός των Αντικυθήρων βρίσκονται στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο Αθηνών.