Βαγγέλης Θ. Κακατσάκης

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΒΕΡΟΙΑ (ΨΩΜΙ). Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΒΕΡΟΙΑ (ΨΩΜΙ). Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τρίτη 22 Μαΐου 2018

ΜΙΑ ΣΤΑΣΗ ΕΔΩ ΜΙΑ ΣΤΑΣΗ ΕΚΕΙ

ΜΑΘΗΜΑ ΠΟΙΗΣΗΣ ΣΤΙΣ ΦΥΛΑΚΕΣ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ
Εμείς έξω, αυτοί μέσα… Μπορεί να συνέβαινε, ωστόσο και το αντίθετο. Να μέναμε εμείς ή κάποιοι από εμάς (μπορεί οι περισσότεροι μπορεί οι λιγότεροι) πάλι μέσα και αυτοί ή κάποιοι από αυτούς (μπορεί οι περισσότεροι μπορεί οι λιγότεροι) να έβγαιναν πάλι έξω… Η βασική σκέψη που έκανα το μεσημέρι της περασμένης Πέμπτης, 17 Μαΐου, με το που βρέθηκα έξω από την καγκελόπορτα των Φυλακών Υψίστης Ασφαλείας της Αγιάς Χανίων, ύστερα από ένα μάθημα που “έκαμα” (που “πήρα” είναι το σωστό) περί ποίησης.
Τι εμπειρία κι αυτή η επίσκεψή μου στο Σχολείο Δεύτερης Ευκαιρίας που λειτουργεί στις Φυλακές της Αγιάς! Πολλά τα μαθήματα που πήρα απ’ το μάθημα που έγινε ύστερα από πρόσκληση του και για χρόνια εθελοντή-δασκάλου του Χώρου, ιστορικού καλλιτεχνικού διευθυντή του ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Κρήτης, Μιχάλη Αεράκη, με συντονιστή τον ίδιο και “βοηθούς” δασκάλους τους μουσικούς, Γιάννη Γιαννακάκη και Χρήστο Κοτσαύτη. Ο δάσκαλος πρέπει να παραμένει πάντα μαθητής, μια ζωή το πιστεύω μου. Επιβεβαιώθηκε πανηγυρικά. Κι αν πήρα μαθήματα απ’ τους “κρατούμενους” μαθητές μου, αλλά και από τους δασκάλους τους, που ήταν εκεί!…
«Γιατί ο άνθρωπος δείχνει καλοσύνη;/ Διότι ο άνθρωπος είναι γεννημένος να δείχνει καλοσύνη!/ Γιατί ο άνθρωπος δε δείχνει καλοσύνη;/ Διότι έκαναν τον άνθρωπο να ξεχάσει να δείχνει καλοσύνη!/ Δύσκολες ερωτήσεις εύκολες απαντήσεις;/ Εύκολες ερωτήσεις, δύσκολες απαντήσεις;». Eνα απ’ τα ποιήματά μου που μας απασχόλησε στο μάθημα και το “Συμπεριφορές”. Συν δυο ακόμα, “Της καρδιάς” και “Ιθάκη μου η ποίηση” που τα τραγούδησε κιόλας ο Χρήστος Κοτσαύτης. Περισσότερο, ωστόσο, ασχοληθήκαμε με τα ποιήματα των κρατουμένων ποιητών… Οπως για παράδειγμα με το ποίημα “Η αξία του Εντμοντ”, το οποίο επίσης έχει μελοποιήσει και τραγούδησε ο Χρήστος Κοτσαύτης: “Σ’ αυτόν τον κόσμο που ζούμε/ τα πλούτη και η ομορφιά/ δεν έχουν σημασία/ αυτό να ξέρεις από μένα/ που έχω εμπειρία/ πάνω απ’ όλα μετράει η αξία./ Σ’ αυτόν τον κόσμο που ζούμε/ η δόξα και η εξουσία δεν έχουν σημασία/ αυτό να ξέρεις από μένα/ που έχω εμπειρία/ πάνω απ’ όλα μετράει η αξία….
ΟΙ ΠΑΙΩΝΙΕΣ ΤΟΥ ΠΟΙΗΤΗ ΗΛΙΑ ΤΣΕΧΟΥ

«Φλέγεσαι άνοιξη/ Μελανοπόρφυροι βυθοί/ Προς Βέρμιο καλπάζουν, Τζένα, Πάικο/ κοπάδια αγριολούλουδα/ Βαθείς Παίονα μύθοι/ “πασάων βοτανέων βασιληίδα”!/ Παιώνιες περήφανες εταίρες/ Αιώνιες αγάπες στα μέρη μας/ Μυρώστε Αλιάκμονα, Γιαννακοχώρι/ Στολίστε έρωτες επιταφίους, μέθες/ Χαρές Βεργίνας, Πέλλας/ Μίεζας». Το ποίημα “Παιώνιες Κράστας, Παιώνιες βασιλείες Κράστας” του Ηλία Τσέχου (από την ποιητική του συλλογή “Ή σταγόνα ή ωκεανός”)

“Ή σταγόνα ή ωκεανός” η ποίηση, συμφωνώ μαζί σου “ηλιότατε” Ηλία Τσέχο! Κι ένα ματσάκι γιασεμιά, όμως… Κι ένα κόκκινο της φωτιάς και του έρωτα τριαντάφυλλο… Και βέβαια, ένα μπουκέτο παιώνιες Κράστας. Οπως αυτές που έφερες μαζί με τα κεράσια απ’ το χωριό σου, το Γιαννακοχώρι Ημαθίας για να στολίσεις το τραπεζάκι του Εκκοκιστηρίου Ιδεών της Βέροιας, όπου η παρουσίαση τη Δευτέρα 11 Μαΐου, της ποιητικής μου συλλογής “Οπως το ψωμί”… “Ποιήματα” οι παρουσιάσεις των ποιημάτων μου τόσο από σένα όσο και “να (τον) χαρώ”, Γιάννη. Ναζλίδη. Ποίημα ποιημάτων, ωστόσο οι παιώνιές σου φίλε ποιητή!

Χανιώτικα νέα (Τρίτη, 22.05.2018)









Δευτέρα 21 Μαΐου 2018

ΟΠΩΣ ΤΟ ΨΩΜΙ

Ο ΚΑΚΑΤΣΑΚΗΣ ΠΑΙΖΕΙ ΜΕ ΤΟ ΧΑΟΣ ΚΑΙ ΑΜΕΙΒΕΤΑΙ ΜΕ ΖΩΟΓΟΝΑ ΕΡΩΤΗΜΑΤΙΚΑ... ΔΕ ΜΕΤΑΝΟΕΙ ΓΙΑ ΤΙΣ ΛΕΞΕΙΣ ΠΟΥ ΓΡΑΦΕΙ ΚΑΙ ΟΙ ΛΕΞΕΙΣ ΔΕ ΜΕΤΑΝΟΟΥΝ ΠΟΥ ΑΚΟΛΟΥΘΟΥΝ ΤΟ ΜΟΛΥΒΙ ΤΟΥ

((Η ομιλία του Γιάννη Ναζλίδη * στην παρουσίαση της ποιητικής συλλογής "Όπως το ψωμἰ" του Βαγγέλη Θ. Κακατσάκη, στο Εκκοκιστήριο Ιδεών Βέροιας , στις 14 Μαίου 2018)




Αν θέλεις να διαβάσεις το Σύμπαν,
ν` ακούσεις τη φωνή του, τα νταούλια του,
πρέπει πρώτα - πρώτα να κρεμάσεις την ενηλικίωσή σου
στην ντουλάπα μαζί και τις εγκυκλοπαίδειές σου
κι έπειτα να τραγουδήσεις το χάρτινο το φεγγαράκι.
Κάτι τέτοιο κάνει ο Κακατσάκης
κοιτώντας τον Ψηλορείτη σιγομουρμουρίζοντας…
… άστρα μη με μαλώνετε που τραγουδώ στη νύχτα…

Ένα μακρόσυρτο τεριρέμ που
ψάλλεται απ` την εφηβική απεραντοσύνη είναι ο Κακατσάκης.

Ένας σημαιοστολισμός στο στήθος μιας περήφανης στιγμής,
που εδρεύει στη σεμνότητα η στην αγαθότητα του ανθρώπου
που πιστεύει στη γονιμότητα της γης και
στα αναπάντητα ερωτήματα του κόσμου.

Ο γιορτασμός των δένδρων που απλώνονται και κατοικούν
στα ανυπότακτα λημέρια του δάσους του Καζαντζάκη,
η ύψωσης των Τιμίων Δώρων στην εκκλησιά που ιερουργεί η Σεμνότητα,
αυτό είναι ο κρητικός από το Νίππος των Χανίων
που φοράει εσώστηθα την ευαισθησία και
την πνευματική πανοπλία της Κρήτης.

Χριστός Ανέστη εκ νεκρών
Θανάτω θάνατον πατήσας ψέλνει το αγροτόπαιδο
που περισσότερο γοητεύεται από την αλφαβήτα του ουρανού

Ένας που δεν μετανοεί για τις λέξεις που γράφει
λέξεις που δεν μετανοούν που ακολουθούν το μολύβι του.
Δεν τις στέλνει για σπουδές στο εξωτερικό τις λέξεις ο Κακατσάκης.
Καλύτερα εδώ μέσ` τα χωράφια και τον ήλιο,
καλύτερα εδώ στη σπηλιά του ΔΙΑ
καλύτερα εδώ στην άκρη των ακριών,
εδώ που δυνάμεις πεισματικά φυλάγουν την παρθενία του Κόσμου.

Καθόμουν σ` ένα καφενείο μαζί με τον Νίκο το Ξυλούρη το 1975
όταν ήμουν φοιτητής και θυμάμαι που όλουσδιόλου ξαφνικά
καθώς καθόμασταν άρχισε…
Όοοοσοοοο βαααρούννν τα ααα σίδεράααα αμαν άμαννν
Βαααααρουουουννν τα μαύρα ρούχα…

Αυτόν τον στίχο τον έχει διαβασμένο καλά ο Κακατσάκης.
Δέστε την ματιά του!!!.
Μισή είναι μαζί σου και μισή στα μοναστήρια της βαθιάς ύπαρξης.


Υπάρχει μια στιγμή η
μια περίοδος στην ποίηση
πριν αρχίσουν οι λέξεις να κατρακυλούν στο χαρτί.
Ένα ξυπνητήρι που στα καλά καθούμενα σε παρακινεί η σε διατάζει
να πάρεις το μολύβι σου
και να τρέξεις εθελοντικά στο πόλεμο του Αγνώστου.

Αυτή την στιγμή
όπου βαδίζεις ανυποψίαστος σαν ένας φιλήσυχος περιπατητής
και συναντάς ξάφνου μια προκλητική πνευματική ανησυχία.
Είναι αυτό η αρσενική «εγκυμοσύνη»!

Εκεί,
που στα καλά του καθουμένου
αρχίζει ένας απροειδοποίητος όρθρος,
η γενεσιουργός στιγμή
αυτή που δίνει στον Κακατσάκη
το αίσθημα μιας έντονης και απόλυτης απεξάρτησης από την πεζότητα,
για να μεταταγεί
στο τάγμα των ΑΟΠΛΩΝ ΔΥΝΑΜΕΩΝ.
Εκεί που λένε πως κατοικεί
ΤΟ ΠΝΕΥΜΑ
ΤΟ ΑΓΙΟΝ
ΤΟ ΚΥΡΙΟΝ
ΤΟ ΖΩΟΠΟΙΟΝ.

Στην πληθώρα των κατασκηνώσεων των καθημερινών λέξεων
η
καλύτερα στα στρατόπεδα συγκέντρωσης των
αιχμάλωτων πολυχρησιμοποιημένων λέξεων
ο ποιητής παρ` όλο που έχει να κάνει με
ξεψυχισμένες, φθαρμένες και λεηλατημένες λέξεις,
τις παίρνει στην αγκαλιά του, τις περιθάλπει , τις χαϊδεύει,
ως που να ξαναβρούν το κέφι τους και την ζωντάνια τους,
και τότε τις ενθαρρύνει
να ξαναβρούν την τόλμη
να δραπετεύσουν
να αποφυλακισθούν
και να ξεκινήσουν ξανά την σταδιοδρομία τους.

Αυτός είναι ο Κακατσάκης
αυτός που παίζει με το χάος
και αμείβεται με ζωογόνα ερωτηματικά
Ένας δικαστής της ευτελούς πραγματικότητας
αυτοανακηρυσσόμενος
επιτελάρχης της εαρινής επίθεσης
εναντίον της πνευματικής φθοράς

Επειδή πολύ αγάπησε
ο ζητιάνος το ξεροκόμματο του…. γράφει ο Κακατσάκης
το παιδί την δεκάρα του,
ο γύφτος το τσαντίρι του,
και η πόρνη την απόγνωσή της
όταν άφησε η μέρα την τελευταία της πνοή
σταύρωσαν ένα κυκλάμινο
Επειδή πολύ αγάπαγε την ομορφιά.!!!

Ο κουμπαράς του εκκοκκιστηρίου Ιδεών
δέχεται και ενισχύεται σήμερα
από τον ΕΡΑΝΟ των ΑΙΣΘΗΜΑΤΩΝ
που κηρύσσει το ποιητικό έργο του Βαγγέλη Κακατσάκη.

Πριν χρόνια σε μια συνάντησή μας
μουπε καλημέρα Γιάννη και γω του ανταπάντησα
Να χαρώ εγώωωω….
Του άρεσε πολύ αυτή η έκφραση και
έκτοτε μου το επαναλαμβάνει κάθε φορά που βρισκόμαστε.

Σήμερα όμως θα τον προλάβω. Θα του το πω εγώ.
Να σε χαρώ εγώ Κακατσάκη μου και
οι φίλοι που ήρθαν για να σε τιμήσουν. 



* Γιάννης Ναζλίδης ο ποιητής που ζωγραφίζει και ο ζωγράφος που γράφει ποιήματα. Ο δραπέτης της καθημερινότητας και ο κυνηγός του ονείρου. Ο ιδρυτής μαζί με τη γυναίκα της ζωής του , τη Μαίρη, του ΕΚΚΟΚΚΙΣΤΗΡΙΟΥ ΙΔΕΩΝ στη Βέροια. Δέσαμε από την πρώτη στιγμή της γνωριμίας μας, πάνε 20 χρόνια, από τότε, Κρητικός εγώ, Πόντιος αυτός. Τιμή και χαρά , μεγάλη τιμή και μεγάλη χαρά, για μένα η φιλοξενία στο ΕΚΚΟΚΚΙΣΤΗΡΙΟ ΤΩΝ ΙΔΕΩΝ ΤΟΥ! Εκ βαθέων το ευχαριστώ μου και για τη φιλοξενία και βέβαια για τα που είπες, έτσι όπως εσύ αγαπητικά τα είπες για την ποίησή μου, ΝΑ ΣΕ ΧΑΡΩ! Κατάπολλα βέβαια τα ευχαριστώ μου και στην πανταχού παρούσα και τα πάντα πληρούσα  Μαίρη!











Παρασκευή 18 Μαΐου 2018

ΜΙΑ ΣΤΑΣΗ ΕΔΩ ΜΙΑ ΣΤΑΣΗ ΕΚΕΙ

ΕΙΝΑΙ ΚΙ ΑΥΤΟ ΕΥΛΟΓΙΑ...

Να σε φιλοξενεί και να σε κατευοδώνει απ’ την Αξιούπολη του Κιλκίς, όπου βρέθηκες για τον εορτασμό των 100 χρόνων από τη Μάχη του Σκρα, στο ομώνυμο χωριό, παρουσία του προέδρου της Δημοκρατίας Προκόπη Παυλόπουλου, και με κεντρικό ομιλητή τον ίδιο, η πρώην δήμαρχος της περιοχής Σόνια Συμεωνίδου, είναι κι αυτό ευλογία… Να σε πηγαίνει με το αυτοκίνητό του απ’ την Αξιούπολη στη Βέροια, ένας απ’ τους γκαρδιακούς σου φίλους, ο και συνάδελφος σου στη Δασκαλοσύνη, ιστορικός ερευνητής και συγγραφέας Χρήστος Ιντος, μέσω Γουμένισσας, όπου κατοικοεδρεύει, ξεναγώντας σε στα “Μυστικά του Βάλτου”, και όχι μόνο, είναι κι αυτό ευλογία… Να φτάνεις στο Εκκοκκιστήριο Ιδεών της Βέροιας δύο ώρες πριν αρχίσει η εκδήλωση της παρουσίασης της ποιητικής σου συλλογής: “Οπως το ψωμί” και να σε υποδέχονται εκεί η και συν-δημιουργός του μοναδικού αυτού χώρου (μαζί με τον σύζυγό της Γιάννη Ναζλίδη) Μαίρη Ναζλίδου, ο και συμπαίκτης σου στο ποδόσφαιρο, μαθητής σου στο Οικοτροφείο Αρρένων Κισάμου του Αγίου Ειρηναίου Γαλανάκη του Χριστιανού, Ανδρέας Μαρολαχάκης και ο καταξιωμένος ανά το Πανελλήνιο Βεροιώτης ποιητής Ηλίας Τσέχος, είναι κι αυτό ευλογία… Να περιδιαβάζεις (σ)τους χώρους του Εκκοκιστηρίου, κάνοντας ξεχωριστή στάση στο “διανυκτερεύον” ποίημα του Γιάννη Ναζλίδη και να αναρωτιέσαι «που κρύβεται το καλοκαίρι, που συνομωτεί», είναι κι αυτό ευλογία… Να βλέπεις να έρχεται ο εκ των ιδρυτών του Συλλόγου Κρητικών Ημαθίας, Κρητίκαρος φίλος σου Δημήτρης Αλιγιζάκης, με τη γυναίκα του τη Γεωργία, τα παιδιά και τα εγγόνια του, είναι κι αυτό ευλογία… Να βλέπεις τον φίλο σου απ’ τα παλιά, πρώην πρόεδρο της Διδασκαλικής Ομοσπονδίας Ελλάδος Χριστόφορο Κορυφίδη, να καταφτάνει από τη Δράμα, όπου ζει, με τη γυναίκα του την Ολυμπία, για το χατήρι σου, είναι κι αυτό ευλογία… Να παίρνει το μάτι σου ότι ανάμεσα στον κόσμο που περιμένει να αρχίσει η εκδήλωση είναι και οι φίλοι ζωής Γιάννης και Ελένη Γαρεδάκη (μαζί με τους Θεσσαλονικιούς φίλους Θανάση Σαλακίδη και τη γυναίκα του τη Μαρία) αυτό κι αν είναι ευλογία…



Να αρχίζει η εκδήλωση με κρητικούς χορούς απ’ το συγκρότημα του Συλλόγου των Κρητικών Ημαθίας, είναι κι αυτό ευλογία…





Να ακούς τους χαιρετισμούς του προέδρου του Συλλόγου των Κρητικών Στέλιου Αλιγιζάκη (γιου του φίλου μου του Δημήτρη) και της προέδρου του Συλλόγου των Φίλων του Ιδρύματος “Ελευθερίου Κ. Βενιζέλου” Αργυρώς Χανιωτάκη – Σμυρλάκη (συνοδοιπόρου σου σ’ αυτήν την όμορφη περιπέτεια),







 όπως και τις επίσης αγαπητικές ομιλίες του Ηλία Τσέχου και του Γιάννη Ναζλίδη για την ποίησή σου, είναι κι αυτό ευλογία…





Να μιλάς “ξεστομάτου”, έμπλεως συγκίνησης στο τέλος της εκδήλωσης, είναι κι αυτό ευλογία… Να σε χαιρετούν γνωστοί και άγνωστοι (ανάμεσα σ’ αυτούς ο εκδότης της τοπικής εφημερίδας “ΛΑΟΣ” Μιχάλης Πατσίκας, οι υπεύθυνοι της ηλεκτρονικής εφημερίδας faretra.info Δήμητρα Σμυρνή και Δημήτρης Τσιμούρας








και άλλοι πολλοί από άλλα ηλεκτρονικά μέσα επικοινωνίας, είναι κι αυτό ευλογία… Να τραγουδάς ριζίτικα τραγούδια με τους παλιούς και καινούργιους φίλους σου στο γλέντι που οργάνωσε ο Σύλλογος των Κρητικών μετά την εκδήλωση είναι κι αυτό ευλογία… Και να σε πηγαίνει, με το αυτοκίνητό της, περασμένα μεσάνυχτα από τη Βέροια στο αεροδρόμιο Θεσσαλονίκης, η βιολόγος Κατερίνα Αλιγιζάκη (παιδί κι αυτή του φίλου μου του Δημήτρη) είναι κι αυτό ευλογία…
ΜΑΚΕΛΕΙΟ ΣΤΗΝ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΗ


«Οταν πέθανε πέρυσι ο πατέρας μου δεν πέθανα όπως φοβόμουν./ Οταν πέθανε έναν μήνα μετά ο γάτος μου δεν τρελάθηκα όπως φοβόμουν/ Οταν αποφάσισα (σήμερα κιόλας) να κάνω ευθανασία στη δεκαεξάχρονη πολύ άρρωστη σκυλίτσα μου δεν έκλαψα./ Χτες είδα τις φωτογραφίες των νεκρών στη Γάζα και κοιμήθηκα σχεδόν καλά/ φοβάμαι ότι έχω πεθάνει από καιρο…» (Αντωνία Μποτωνάκη). «Κατακρεουργημένη η ανθρωπιά/ στη Λωρίδα της Γάζας./ Το ρολόι του κόσμου χτυπάει πάλι μεσάνυχτα./ Ατέλειωτη η Μεγάλη Παρασκευή στην Παλαιστίνη./ Θεατής στη Σταύρωση του Ανθρώπου,/ στη σφαγή των παιδιών,/ η Διεθνής Κοινότητα./ Πάντα σε ρόλο Κεντυρίονα./ Μια Παλαιστίνια Παναγιά/ με “κατεβασμένη στα μάτια τη μαύρην ομπόλια”/ έχει στήσει επιτάφιο θρήνο./ “Ω γλυκύ μου έαρ, γλυκύτατόν μου τέκνον,/ που έδυ σου το κάλλος”». (Βαγγέλης Κακατσάκης).
Γροθιά στο στομάχι το ποίημα της ποιήτριας Αντωνίας Μποτωνάκη. Απελπισμένη κραυγή διαμαρτυρίας το δικό μου. Εντάξει, θα γραφτούν και κάποια ποιήματα για το τελευταίο (προσώρας, μακάρι να διαψευστώ) μακελειό στην Παλαιστίνη. Δεν αλλάζει, όμως η ποίηση τον κόσμο. Οτι βοηθά, ωστόσο, κατά κάποιο τρόπο να αλλάξουν οι άνθρωποι οι οποίοι θα αγωνιστούν για να αλλάξει ο κόσμος, είναι μια ελπίδα.

Χανιώτικα νέα (18.05.2018)











Τετάρτη 16 Μαΐου 2018

ΟΠΩΣ ΤΟ ΨΩΜΙ


ΜΙΑ  ΒΡΑΔΙΑ  ΜΕ  ΤΑ  ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΤΟΥ  ΚΑΚΑΤΣΑΚΗ
ΕΛΠΙΖΟΝΤΑΣ ΣΤΗΝ ΠΟΙΗΣΗ*



Ελπίζοντας στην ΠΟΙΗΣΗ

ή

στην ανοιχτή αυλόπορτα που οδηγεί στον κήπο με τα γεράνια

περνώντας και την άλλη πόρτα που σε οδηγεί στις κερασιές

κι` έπειτα στον Βασιλικό διάδρομο με τα πυξάρια

που σε πηγαίνει στις παιώνιες… .



Έτσι τρέχουν οι λέξεις στα ποιήματα του Κακατσάκη

ντυμένες σεμνά και

φορώντας τα αξεσουάρ της άμεσης επικοινωνίας.



Τι ωραία βραδιά!!!

Σαν καλόγεροι όλοι οι θεατές προσεύχονται με το κομποσκοίνι. .

Πηγαίνουν βόλτα την ψυχή τους.



Έχει και η σεμνότητα τους κήπους της,

έχει τις τριανταφυλλιές της, τις γέφυρες με τον ουρανό.



Η ποίηση του Κακατσάκη

μοιράζει το ψωμί της σε φτωχούς και άστεγους,

σε αλλόθρησκους και πιστούς,

σε πλούσιους και δραπέτες,

σε νοικοκυρές και ιερόδουλες,

σε ναύτες και ξυλουργούς,

στον καθένα που ξέρει πως δεν χορταίνει η ψυχή

με τα ψώνια απ` τα SUPER MARKET.   



Μια μαγική ποιητική βραδυά έζησαν όσοι παραβρέθηκαν χθες βράδυ στην παρουσίαση της ποιητικής συλλογής του Χανιώτη ποιητή Βαγγέλη Κακατσάκη στο ΕΚΚΟΚΚΙΣΤΗΡΙΟ ΙΔΕΩΝ

Το ανάλαφρο αεράκι της ποίησης και της ψυχικής ανάτασης ανέπνευσαν και εισέπραξαν όλοι όσοι συμμετείχαν και γεύτηκαν την ατμόσφαιρα και τις αναστάσιμες λέξεις του Κακατσάκη.

Μια ανθοδέσμη από νέα παιδιά, Κρητικόπουλα υποδέχτηκαν χορεύοντας τον ποιητή και το έργο του, και οι πανέμορφες παιώνιες του Βερμίου συντροφιά με τα πρώϊμα κεράσια του πλούσιου Ημαθιώτικου κάμπου που έφερε από το Γιαννακοχώρι ολόφρεσκα ο Ηλίας Τσέχος, ένωναν την ομορφιά τους και την φρεσκάδα τους με την γοητεία των στιγμών, υπογραμμίζοντας μ’ αυτό τον τρόπο την σφαιρικότητα του ποιητικού έργου.

Ο Ηλίας Τσέχος και ο Γιάννης Ναζλίδης αναφέρθηκαν στην έκταση του έργου του Κακατσάκη και στη βαθειά ανθρωπολογική διάστασή του, στους ύμνους ουσιαστικά του Κακατσάκη για την αγνότητα και την αθωότητα του ονειρικού κόσμου. Εκτός κειμένου μίλησε στο τέλος ο Κακατσάκης που είπε πως ότι πει είναι εκχύλισμα των αισθημάτων που τον πλημμυρίζουν.

Στο ξεκίνημα χαιρέτησαν ο Πρόεδρος του Συλλόγου Κρητικών Ημαθίας Στέλιος Αλιγιζάκης και η Πρόεδρος του Συλλόγου Φίλων του Ιδρύματος ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ κυρία Αργυρώ Χανιωτάκη - Σμυρλάκη και τίμησαν με την παρουσία τους το ζεύγος Γιάννης και Ελένη Γαρεδάκη - ιδρυτής της μεγάλης εφημερίδας ΧΑΝΙΩΤΙΚΑ ΝΕΑ -.

…και εις άλλα….

ΑΠΟ ΤΟ ΕΚΚΟΚΙΣΤΗΡΙΟ ΙΔΕΩΝ ΒΕΡΟΙΑΣ* 

    

Τρίτη 15 Μαΐου 2018

ΟΠΩΣ ΤΟ ΨΩΜΙ


ΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΑΛΗΘΕΙΑΣ
ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΤΗΚΕ ΣΤΟ ΕΚΚΟΚΙΣΤΗΡΙΟ ΙΔΕΩΝ ΤΗΣ ΒΕΡΟΙΑΣ 
Η ΠΟΙΗΤΙΚΗ ΣΥΛΛΟΓΗ "ΟΠΩΣ ΤΟ ΨΩΜΙ"  ΤΟΥ ΒΑΓΓΕΛΗ ΚΑΚΑΤΣΑΚΗ*

Γράφει η Δήμητρα Σμυρνή
Σε μια βραδιά ποίησης, όπου περίσσευε η αλήθεια και η ευαισθησία, παρουσιάστηκε η τέταρτη ποιητική συλλογή του Βαγγέλη Κακατσάκη με τίτλο «Όπως το ψωμί». Διοργανωτές της εκδήλωσης το Εκκοκκιστήριο Ιδεών, ο Σύλλογος Κρητικών Ημαθίας και οι Εκδόσεις «Πυξίδα της Πόλης», με τη στήριξη του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών και Μελετών «Ελευθέριος Κ. Βενιζέλος».

Στον ιδιαίτερο χώρο του Εκκοκκιστηρίου Ιδεών ο Ηλίας Τσέχος, ο Γιάννης Ναζλίδης και η Αργυρώ Χανιωτάκη -  Σμυρλάκη μίλησαν για τη συλλογή και τον ποιητή, καταθέτοντας ο καθένας τη δική του οπτική.





Η βραδιά ξεκίνησε με τους ήχους της κρητικής λύρας, παραπέμποντας στην ατμόσφαιρα της πατρίδας του ποιητή, για να ολοκληρωθεί το κρητικό ηχόχρωμα με τους χορευτές του Συλλόγου Κρητικών Ημαθίας, που ήταν εξαιρετικοί, όπως πάντα.





Χαιρετίζοντας ο Πρόεδρος του Συλλόγου Κρητικών Στέλιος Αλιγιζάκης έδωσε το λόγο στην πρόεδρο του Συλλόγου Φίλων του Εθνικού  Ιδρύματος Ερευνών και Μελετών «Ελευθέριος Κ. Βενιζέλος» Αργυρώ Χανιωτάκη – Σμυρλάκη που, εκδηλώνοντας αρχικά το θαυμασμό της για το χώρο του Εκκοκκιστηρίου Ιδεών, χώρο που δικαιώνει το όνομά του με την αισθητική και τους στόχους του και εκφράζοντας στη συνέχεια την εκτίμησή της για την πόλη μας τη Βέροια με το ιστορικό παρελθόν της, είπε για τον ποιητή, που συγκεντρώνει στο πρόσωπό του πέρα από το λογοτέχνη, το δάσκαλο, το δημοσιογράφο – από το ’70 συνεργάτης στα Χανιώτικα Νέα- και το συνδικαλιστή : «Ο Κακατσάκης είναι η συμπύκνωση πολλών ιδεών. Είναι ο άνθρωπος με τη βαθιά παιδεία, είναι αυτός που ακούει και βλέπει αυτά που δεν μπορούμε ν’ ακούσουμε και να δούμε εμείς…»







Ο ποιητής Ηλίας Τσέχος, έχοντας μπροστά του ολοκόκκινες παιώνιες  Βερμίουκαι δροσερά κεράσια που τα ‘φερε ο ίδιος φρεσκοκομμένα από το Γιαννακοχώρι για τη βραδιά, μίλησε για τον ποιητή και τη συλλογή του με ποίηση, λέγοντας:

[…] «Η ποίηση είναι το ψωμί σε κάθε τραπέζι… Ευλογημένοι όσοι γράφουν με αλήθειες αλυσοδένοντας το χρόνο… Γνωρίζουμε να μοιράζουμε το ψωμί της ποίησης…» […]

Ο Γιάννης Ναζλίδης έκανε τη δική του κατάθεση προσθέτοντας:

[…] «Ο ποιητής δε μετανοεί για τις λέξεις που γράφει κι οι λέξεις δε μετανοούν που ακολουθούν το μολύβι του… Ο Κακατσάκης με τη μισή του ματιά είναι μαζί σου και με τη μισή στα μοναστήρια της ποίησης, περιθάλποντας τις λεηλατημένες λέξεις…» […]

Η ποίηση του Κακατσάκη επικοινώνησε με το κοινό μέσα από ποιήματα της συλλογής που διάβασε με το δικό του χαρακτηριστικό τρόπο ο Ηλίας Τσέχος, αλλά και μέσα από μελοποιημένους του στίχους που ακούστηκαν.





Τη συγκίνησή του για την ιδιαιτερότητα της βραδιάς από την άποψη του χώρου, της παρουσίας της κρητικής ψυχής, της προσέγγισης της συλλογής του αλλά και της επικοινωνίας με το κοινό, έδωσε αρχικά ο ποιητής Βαγγέλης Κακατσάκης, για να προχωρήσει μιλώντας για τους ακατάλυτους δεσμούς Μακεδόνων και Κρητικών, ολοκληρώνοντας με τη φράση:

«Ο καθένας αντιλαμβάνεται την ποίηση, όπως την εισπράττει. Η ποίηση είναι επικοινωνία κι εγώ γράφω για να επικοινωνήσω. Σας ευχαριστώ για τη συγκινητική βραδιά.»

Οι κοινωνοί της ποίησής του έφυγαν από το Εκκοκκιστήριο κρατώντας πέρα από τη συλλογή του στα χέρια, το βάρος από λέξεις και σκέψεις όπως:

Αλιεύς ελπίδων
σε φουρτουνιασμένες θάλασσες.
Περιποιητής φυτών
στους αγρούς της παγκόσμιας συνείδησης.
Αναρριχητής
στους γκρεμούς της μη εξουσίας.
Ποιμήν αγαθών προβάτων
και διώκτης αιμοβόρων λύκων.
Ο ποιητής!

Αίρων την οδύνη του σύμπαντος κόσμου.
Σε ρόλο Σίμωνος Κυρηναίου.
Ο ποιητής!

Ή και το τελευταίο που ακούστηκε και όλους μας εκφράζει:

Ένα πρωτομαγιάτικο στεφάνι
στην πόρτα της πατρίδας.
όπως τα παλιά.
Επειγόντως!

Χειρότεροι από τους εχθρούς
που μας περιτριγυρίζουν,
οι δαίμονες που επιμένουν
να κυκλοφορούν στις φλέβες μας.


* ΠΗΓΗhttp://faretra.info/2018/05/15/parousiastike-ekkokkistirio-ideon-poiitiki-sillogi-vangeli-kakatsaki-opos-psomi/ 

Κυριακή 13 Μαΐου 2018

ΟΠΩΣ ΤΟ ΨΩΜΙ

ΣΤΟ ΕΚΚΟΚΙΣΤΗΡΙΟ ΙΔΕΩΝ ΤΗΣ ΒΕΡΟΙΑΣ Ή ΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΒΑΓΓΕΛΗ ΚΑΚΑΤΣΑΚΗ
ΔΕΥΤΕΡΑ, 14 ΜΑΪΟΥ, ΩΡΑ 8 Μ.Μ.



Αν θέλεις να διαβάσεις το Σύμπαν,
ν` ακούσεις τη φωνή του, τα νταούλια του,
πρέπει πρώτα - πρώτα να πλένεις καλά-καλά καλά την ενηλικίωσή σου
τις εικοσιτετράτονες εγκυκλοπαίδειές σου
κι έπειτα να τραγουδήσεις τρεις φορές το χάρτινο το φεγγαράκι.
Κάτι τέτοιο κάνει ο Κακατσάκης
Κοιτώντας τον Ψηλορείτη σιγομουρμουρίζοντας…
… άστρα μη με μαλώνετε που τραγουδώ στη νύχτα…


Σας προσκαλούμε όλους... 
Γιάννης Ναζλίδης


Μετά την Κίσαμο και τα Χανιά, στη Βέροια… Στην πρωτεύουσα της Ημαθίας, και συγκεκριμένα στο Εκκοκκιστήριο Ιδεών , τη Δευτέρα, 14 Μαΐου και ώρα 8 μ. μ. , θα γίνει η τρίτη παρουσίαση της νέας, τέταρτης, ποιητικής συλλογής του Χανιώτη δασκάλου – λογοτέχνη Βαγγέλη Θ. Κακατσάκη με τίτλο «Όπως το ψωμί» και το σύνολο του ποιητικού του έργου. Διοργανωτές της Εκδήλωσης είναι το Εκκοκκιστήριο Ιδεών, ο Σύλλογος Κρητικών Ημαθίας και οι Εκδόσεις «Πυξίδα της Πόλης», με τη στήριξη του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών και Μελετών «Ελευθέριος Κ. Βενιζέλος». Για την ποίηση του Βαγγέλη Θ. Κακατσάκη θα μιλήσουν ο ποιητής Ηλίας Τσέχος και ο Γιάννης Ναζλίδης, ενώ θα χαιρετίσουν ο πρόεδρος του Συλλόγου Κρητικών Ημαθίας Στέλιος Αλιγιζάκης και η πρόεδρος του Συλλόγου Φίλων του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών και Μελετών «Ελευθέριος Κ. Βενιζέλος» Αργυρώ Χανιωτάκη – Σμυρλάκη. Η εκδήλωση, που θα πλαισιωθεί με κρητικούς χορούς από μἐλη του Συλλόγου Κρητικών Ημαθίας θα κλείσει με αντιφώνηση του Βαγγέλη Θ. Κακατσάκη.
Η ποιητική συλλογή «Όπως το ψωμί», που περιλαμβάνει 55 από τα ποιήματα, που γράφτηκαν από τον Βαγγέλη Θ. Κακατσάκη την τελευταία διετία, έχει ως κυρίαρχο πρόσωπο τον ποιητή. Τον ποιητή που «σε ρόλο Σίμωνος Κυρηναίου» σηκώνει «την οδύνη του σύμπαντος κόσμου», τον ποιητή που έχει «πατρίδες τις αισθήσεις του» και «πατρίδα την καρδιά του», τον ποιητή που επιμένει να επιστρέφει «στον ίσκιο του κυπαρισσιού» του για να σταυροδένουν μαζί «τις μνήμες με τις ρίζες»… Οι προηγούμενες ποιητικές του συλλογές «Τα άλογα του χρόνου», «ΚΑΖΟΒΑΡ» και «Όταν γίνεις ποίημα». ..
Ο Βαγγέλης Θ. Κακατσάκης γεννήθηκε στο Νίππος Χανίων από γονείς αγρότες το 1948. Είναι απόφοιτος της Μαρασλείου Παιδαγωγικής Ακαδημίας, σπούδασε στην Πάντειο Σχολή και μετεκπαιδεύτηκε στις Επιστήμες της Αγωγής. Εργάστηκε 3 χρόνια στα Ιδρύματα του μακαριστού μητροπολίτη Κισάμου και Σελίνου Ειρηναίου Γαλανάκη και 36 χρόνια ως δάσκαλος και διευθυντής σχολείου. Από τα μέσα της 10ετίας του 1970, είναι συνεργάτης της εφημερίδας «Χανιώτικα νέα». Έχει ασχοληθεί, για μια 20ετία με τον συνδικαλισμό και εξακολουθεί ν’ ασχολείται εδώ και 45 χρόνια με θέματα πολιτισμού και παράδοσης. Η ενασχόλησή του με τη λογοτεχνία άρχισε στα πρώτα γυμνασιακά του χρόνια…

Τετάρτη 9 Μαΐου 2018

ΟΠΩΣ ΤΟ ΨΩΜΙ


ΣΤΗ ΒΕΡΟΙΑ Η ΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΒΑΓΓΕΛΗ Θ. ΚΑΚΑΤΣΑΚΗ


Μετά την Κίσαμο και τα Χανιά, στη Βέροια…  Στην πρωτεύουσα της Ημαθίας, και συγκεκριμένα στο Εκκοκκιστήριο Ιδεών , τη Δευτέρα, 14 Μαΐου και ώρα 8 μ. μ. , θα γίνει η τρίτη  παρουσίαση της νέας, τέταρτης, ποιητικής συλλογής του Χανιώτη δασκάλου – λογοτέχνη Βαγγέλη Θ. Κακατσάκη με τίτλο «Όπως το ψωμί» και το σύνολο του ποιητικού του έργου. Διοργανωτές της Εκδήλωσης είναι το Εκκοκκιστήριο Ιδεών, ο Σύλλογος Κρητικών Ημαθίας και οι Εκδόσεις «Πυξίδα της Πόλης», με τη στήριξη του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών και Μελετών «Ελευθέριος Κ. Βενιζέλος». Για την ποίηση του Βαγγέλη Θ. Κακατσάκη θα μιλήσουν ο ποιητής Ηλίας Τσέχος και ο Γιάννης Ναζλίδης, ενώ θα χαιρετίσουν ο πρόεδρος του Συλλόγου Κρητικών Ημαθίας Στέλιος Αλιγιζάκης και η πρόεδρος του Συλλόγου Φίλων του Εθνικού  Ιδρύματος Ερευνών και Μελετών «Ελευθέριος Κ. Βενιζέλος» Αργυρώ Χανιωτάκη – Σμυρλάκη. Η εκδήλωση, που θα πλαισιωθεί με κρητικούς χορούς από μἐλη του Συλλόγου Κρητικών Ημαθίας θα κλείσει με αντιφώνηση του Βαγγέλη Θ. Κακατσάκη.

Η ποιητική συλλογή «Όπως το ψωμί», που περιλαμβάνει 55 από τα ποιήματα,  που γράφτηκαν από τον Βαγγέλη Θ. Κακατσάκη την τελευταία διετία,  έχει ως κυρίαρχο πρόσωπο τον ποιητή. Τον ποιητή  που «σε ρόλο Σίμωνος Κυρηναίου» σηκώνει «την οδύνη του σύμπαντος κόσμου», τον ποιητή που έχει «πατρίδες τις αισθήσεις του» και «πατρίδα την καρδιά του», τον ποιητή που επιμένει να επιστρέφει «στον ίσκιο του κυπαρισσιού» του για να σταυροδένουν  μαζί «τις μνήμες με τις ρίζες»… Οι προηγούμενες ποιητικές του συλλογές «Τα άλογα του χρόνου», «ΚΑΖΟΒΑΡ» και «Όταν γίνεις ποίημα». ..

Ο Βαγγέλης Θ. Κακατσάκης γεννήθηκε στο Νίππος Χανίων από γονείς αγρότες το 1948. Είναι απόφοιτος της Μαρασλείου Παιδαγωγικής Ακαδημίας, σπούδασε στην Πάντειο Σχολή και μετεκπαιδεύτηκε στις Επιστήμες της Αγωγής. Εργάστηκε 3 χρόνια στα Ιδρύματα του μακαριστού μητροπολίτη Κισάμου και Σελίνου Ειρηναίου Γαλανάκη και 36 χρόνια ως δάσκαλος και διευθυντής σχολείου. Από τα μέσα της 10ετίας του 1970, είναι συνεργάτης της εφημερίδας «Χανιώτικα νέα». Έχει ασχοληθεί, για μια 20ετία  με τον συνδικαλισμό και εξακολουθεί ν’ ασχολείται εδώ και 45 χρόνια με  θέματα πολιτισμού και παράδοσης. Η ενασχόλησή του με τη λογοτεχνία άρχισε στα πρώτα γυμνασιακά του χρόνια…