ΣΤΑ... ΜΟΝΟΠΑΤΙΑ ΤΗΣ ΑΣΤΡΟΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑΣ
Γράφει ο Γιώργος Κώνστας
Φωτογραφίζοντας τα άστρα, τους πλανήτες σε καταλαμβάνει ένα δέος αντιλαμβανόμενος το απειρολάχιστο της ανθρώπινης ύπαρξης» λέει ο Χρήστος Κοτσάφτης, φίλος της αστρονομικής παρατήρησης και εδώ και χρόνια ενεργά ασχολούμενος την αστροφωτογράφιση.
Ξεκινώντας με κιάλια, μια απλή φωτογραφική μηχανή πλέον έχει φτάσει σε ένα πολύ καλό επίπεδο αποτυπώνοντας εικόνες από νεφελώματα, γαλαξίες και πλανήτες.
Τι ορίζουμε όμως ως αστροφωτογραφία; «Μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε τον όρο για να χαρακτηρίσουμε τη φωτογράφηση ενός τοπίου νυκτερινού ουρανού ή αστρικών ιχνών, μια πλανητική φωτογραφία της Σελήνης, του Κρόνου, του Δία ή μια φωτογραφία του βαθύ ουρανού που η λήψη της αφορά αντικείμενα πέρα από το πλανητικό μας σύστημα και που είναι και το πιο δύσκολο κομμάτι της αστροφωτογραφίας» εξηγεί ο κ. Κοτσάφτης.
Όπως και οι περισσότεροι ξεκίνησε με την παρατηρησιακή αστρονομία, γρήγορα βρέθηκε στα χέρια του ένα μικρό τηλεσκόπιο και στη συνέχεια τα βήματα ήλθαν μόνα τους. «Για να φωτογραφίσεις τη Σελήνη, ένα σχετικά εύκολο θέμα τι απαιτείται; Μια κάμερα DSLR με ένα 300αρι φακό, ρυθμίζεις το ISO, απλά πράγματα. Όμως αυτό δεν σου αφήνει πολλά περιθώρια για να έχεις μια καλύτερη ανάλυση στο αντικείμενο σου. Ένας απειροελάχιστος κραδασμός, μια διαταραχή της ατμόσφαιρας θα έχει ως αποτέλεσμα η φωτογραφία σου να μην έχει την καθαρότητα ,τη σωστή ανάλυση που θα ήθελες» σημειώνει ο συνομιλητής μας.
Για το σκοπό αυτό ο ίδιος αλλά και πολλοί φίλοι της αστροφωτογραφίας επενδύουν σε κάμερες, τηλεσκόπια, υπολογιστές και προγράμματα που μπορούν να απεικονίσουν άριστα τα ουράνια σώματα. Το κόστος όπως σημειώνει δεν είναι απαγορευτικό.
Τι ορίζουμε όμως ως αστροφωτογραφία; «Μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε τον όρο για να χαρακτηρίσουμε τη φωτογράφηση ενός τοπίου νυκτερινού ουρανού ή αστρικών ιχνών, μια πλανητική φωτογραφία της Σελήνης, του Κρόνου, του Δία ή μια φωτογραφία του βαθύ ουρανού που η λήψη της αφορά αντικείμενα πέρα από το πλανητικό μας σύστημα και που είναι και το πιο δύσκολο κομμάτι της αστροφωτογραφίας» εξηγεί ο κ. Κοτσάφτης.
Όπως και οι περισσότεροι ξεκίνησε με την παρατηρησιακή αστρονομία, γρήγορα βρέθηκε στα χέρια του ένα μικρό τηλεσκόπιο και στη συνέχεια τα βήματα ήλθαν μόνα τους. «Για να φωτογραφίσεις τη Σελήνη, ένα σχετικά εύκολο θέμα τι απαιτείται; Μια κάμερα DSLR με ένα 300αρι φακό, ρυθμίζεις το ISO, απλά πράγματα. Όμως αυτό δεν σου αφήνει πολλά περιθώρια για να έχεις μια καλύτερη ανάλυση στο αντικείμενο σου. Ένας απειροελάχιστος κραδασμός, μια διαταραχή της ατμόσφαιρας θα έχει ως αποτέλεσμα η φωτογραφία σου να μην έχει την καθαρότητα ,τη σωστή ανάλυση που θα ήθελες» σημειώνει ο συνομιλητής μας.
Για το σκοπό αυτό ο ίδιος αλλά και πολλοί φίλοι της αστροφωτογραφίας επενδύουν σε κάμερες, τηλεσκόπια, υπολογιστές και προγράμματα που μπορούν να απεικονίσουν άριστα τα ουράνια σώματα. Το κόστος όπως σημειώνει δεν είναι απαγορευτικό.
ΠΛΑΝΗΤΙΚΕΣ ΚΑΜΕΡΕΣ
«Πλέον υπάρχουν ειδικές κάμερες για πλανητική φωτογράφιση που τραβάνε πάρα πολλές λήψεις το δευτερόλεπτο. Αφού συγκεντρώσεις ένα μεγάλο αριθμό λήψεων τις βάζεις σε ένα πρόγραμμα που έχει τη δυνατότητα να ξεχωρίζει την καλή ανάλυση. Έτσι από τις 1000 μπορεί να κρατήσει τις 150. Αυτές τις 150 θα τις αθροίσει και στο τέλος θα βγει ένα τέτοιο αποτέλεσμα που να μπορείς να διακρίνεις με μεγάλη ευκρίνεια και την παραμικρή λεπτομέρεια πάνω στον πλανήτη ή στο άστρο. Πέρα από την ειδική κάμερα απαιτείται ένα τηλεσκόπιο πάνω στο οποίο θα προσαρμόσεις την κάμερα και μια πλατφόρμα- βάση» τονίζει. Για τους φίλους της αστροφωτογραφίας ο πιο δύσκολος… αντίπαλος είναι η φωτορύπανση για αυτό το λόγο και η φωτογράφιση στις πόλεις είναι σχεδόν απαγορευτική. «Υπάρχουν φίλτρα κατά της φωτορύπανσης που όμως σου κόβουν και πληροφορίες από τις φωτογραφία σου. Στα Χανιά επιδιώκουμε για καλές φωτογραφήσεις να πηγαίνουμε στα Άπτερα ή ακόμα καλύτερα στον Ομαλό» τονίζει ο κ. Κοτσάφτης.
«Πλέον υπάρχουν ειδικές κάμερες για πλανητική φωτογράφιση που τραβάνε πάρα πολλές λήψεις το δευτερόλεπτο. Αφού συγκεντρώσεις ένα μεγάλο αριθμό λήψεων τις βάζεις σε ένα πρόγραμμα που έχει τη δυνατότητα να ξεχωρίζει την καλή ανάλυση. Έτσι από τις 1000 μπορεί να κρατήσει τις 150. Αυτές τις 150 θα τις αθροίσει και στο τέλος θα βγει ένα τέτοιο αποτέλεσμα που να μπορείς να διακρίνεις με μεγάλη ευκρίνεια και την παραμικρή λεπτομέρεια πάνω στον πλανήτη ή στο άστρο. Πέρα από την ειδική κάμερα απαιτείται ένα τηλεσκόπιο πάνω στο οποίο θα προσαρμόσεις την κάμερα και μια πλατφόρμα- βάση» τονίζει. Για τους φίλους της αστροφωτογραφίας ο πιο δύσκολος… αντίπαλος είναι η φωτορύπανση για αυτό το λόγο και η φωτογράφιση στις πόλεις είναι σχεδόν απαγορευτική. «Υπάρχουν φίλτρα κατά της φωτορύπανσης που όμως σου κόβουν και πληροφορίες από τις φωτογραφία σου. Στα Χανιά επιδιώκουμε για καλές φωτογραφήσεις να πηγαίνουμε στα Άπτερα ή ακόμα καλύτερα στον Ομαλό» τονίζει ο κ. Κοτσάφτης.
ΤΟ ΝΕΦΕΛΩΜΑ ΤΟΥ ΑΕΤΟΥ
Υπάρχει κάποια φωτογραφία από τις χιλιάδες που έχει τραβήξει που θα την ξεχώριζε είναι το επόμενο ερώτημα μας …«Με ενθουσίασε η φωτογράφιση του νεφελώματος του αετού, η καρδιά του οποίου φωτογραφήθηκε από το διαστημικό τηλεσκόπιο το Hubble. Υπάρχει ένα κομμάτι εκεί που λέγεται “οι πύλες της δημιουργίας”. Κατάφερα να το φωτογραφίσω και για ερασιτεχνική λήψη η απεικόνιση ήταν πάρα πολύ καλή. Υπάρχουν βέβαια και πολλές φωτογραφίες που θα ήθελα να βγάλω και δεν το έχω καταφέρει. Ξέρεις στο βόρειο ημισφαίριο μπορούμε να φωτογραφίσουμε συγκεκριμένα αντικείμενα στον ουρανού ποιος δεν θα θελε να βρεθεί στη Χιλή ή στην Αργεντινή στο νότιο ημισφαίριο και να φωτογραφίσει εκεί τον ουρανό;» απαντάει ο κ. Κοτσάφτης.
Για να ασχοληθεί κανείς με την αστροφωτογραφία το βασικό προσόν είναι… το μεράκι και η αφιέρωση χρόνου ειδικά μάλιστα ο τελευταίος πρέπει να είναι νυκτερινός. «Η κατάλληλη φωτογράφηση είναι πάντα βράδυ απαιτείται ξενύχτι κάτι δύσκολο για κάποιον που θα πρέπει να σηκωθεί νωρίς για να πάει στη δουλειά του. Ομως τα συναισθήματα είναι μοναδικά. Όταν φωτογραφίζεις ένα φωτόνιο και ξέρεις ότι απεικονίζεις κάτι που έγινε πριν από 8.000 χρόνια γιατί τόσο έκανε να φτάσει το φως του στη γη αντιλαμβάνεσαι τη μαγεία του να βλέπεις αντικείμενα αόρατα στο ανθρώπινο μάτι. Βλέποντας το μεγαλείο του ουρανού μας “προσγειώνεσαι”, σε βοηθάει να σκεφτείς λίγο διαφορετικά τη ζωή και την καθημερινότητα σου» καταλήγει ο συνομιλητής μας.
Ο ίδιος παροτρύνει τον κόσμο να ασχοληθεί με την αστροφωτογραφία και την αστρονομία μέσα και από τον “Σύλλογο Φίλων Αστρονομίας Κρήτης” που τα τελευταία χρόνια δραστηριοποιείται δυναμικά.
Υπάρχει κάποια φωτογραφία από τις χιλιάδες που έχει τραβήξει που θα την ξεχώριζε είναι το επόμενο ερώτημα μας …«Με ενθουσίασε η φωτογράφιση του νεφελώματος του αετού, η καρδιά του οποίου φωτογραφήθηκε από το διαστημικό τηλεσκόπιο το Hubble. Υπάρχει ένα κομμάτι εκεί που λέγεται “οι πύλες της δημιουργίας”. Κατάφερα να το φωτογραφίσω και για ερασιτεχνική λήψη η απεικόνιση ήταν πάρα πολύ καλή. Υπάρχουν βέβαια και πολλές φωτογραφίες που θα ήθελα να βγάλω και δεν το έχω καταφέρει. Ξέρεις στο βόρειο ημισφαίριο μπορούμε να φωτογραφίσουμε συγκεκριμένα αντικείμενα στον ουρανού ποιος δεν θα θελε να βρεθεί στη Χιλή ή στην Αργεντινή στο νότιο ημισφαίριο και να φωτογραφίσει εκεί τον ουρανό;» απαντάει ο κ. Κοτσάφτης.
Για να ασχοληθεί κανείς με την αστροφωτογραφία το βασικό προσόν είναι… το μεράκι και η αφιέρωση χρόνου ειδικά μάλιστα ο τελευταίος πρέπει να είναι νυκτερινός. «Η κατάλληλη φωτογράφηση είναι πάντα βράδυ απαιτείται ξενύχτι κάτι δύσκολο για κάποιον που θα πρέπει να σηκωθεί νωρίς για να πάει στη δουλειά του. Ομως τα συναισθήματα είναι μοναδικά. Όταν φωτογραφίζεις ένα φωτόνιο και ξέρεις ότι απεικονίζεις κάτι που έγινε πριν από 8.000 χρόνια γιατί τόσο έκανε να φτάσει το φως του στη γη αντιλαμβάνεσαι τη μαγεία του να βλέπεις αντικείμενα αόρατα στο ανθρώπινο μάτι. Βλέποντας το μεγαλείο του ουρανού μας “προσγειώνεσαι”, σε βοηθάει να σκεφτείς λίγο διαφορετικά τη ζωή και την καθημερινότητα σου» καταλήγει ο συνομιλητής μας.
Ο ίδιος παροτρύνει τον κόσμο να ασχοληθεί με την αστροφωτογραφία και την αστρονομία μέσα και από τον “Σύλλογο Φίλων Αστρονομίας Κρήτης” που τα τελευταία χρόνια δραστηριοποιείται δυναμικά.
Χανιώτικα νέα (Τρίτη, 24 Σεπτεμβρίου 2019)
