ΣΤΑΣΕΙΣ (ΒΙΒΛΙΟ)

ΜΙΑ ΣΤΑΣΗ ΕΔΩ ΜΙΑ ΣΤΑΣΗ ΕΚΕΙ

Ο ΑΠΟΚΟΡΩΝΑΣ, Η ΚΡΗΤΗ, Ο ΚΟΣΜΟΣ ΟΛΟΣ

Γράφει ο Πέτρος Πανηγυράκης
Η αντίληψη είναι χάρισμα της φύσης. Ολη η γνώση μας έχει τις ρίζες της στην ικανότητα της αντίληψής μας.
Ενας χαρισματικός δάσκαλος, συγγραφέας, λογοτέχνης, ποιητής, δημοσιογράφος είναι ο, από τις Κατούνες του Νίππους ορμώμενος, Βαγγέλης Κακατσάκης του Θεοκλή.
Όλες οι εκδόσεις του μέχρι σήμερα, όλες οι δράσεις και τα γραφόμενά του στα Χανιώτικα Νέα και όχι μόνον, είναι στάσεις ζωής, της ζωής του οι στάσεις. Και είναι πολλές, πάμπολλες οι στάσεις και οι παραστάσεις του Βαγγέλη, είναι βιωματικές, διδακτικές.
Το μυαλό του γεννά ό,τι έχει μέσα, ό,τι έχει συσσωρεύσει η εβδομηντάχρονη ζωή του, η οικογένεια, το περιβάλλον, ο Αποκόρωνας, η Κρήτη, ο κόσμος όλος.
Ιστορία, θρησκεία, ήθη, έθιμα, παράδοση, πολιτισμός, αγάπη, φιλία, καλοσύνη, ευγένεια είναι μνήμες στο μυαλό του και έρχονται στο φως, στη δημοσιότητα με «το μολυβάκι του».
Έχει μεγάλη καρδιά και αγκαλιάζει όλο τον κόσμο χωρίς διακρίσεις. Είναι χριστιανός, γιατί είναι αναθρεμμένος από χριστιανή Μάνα. Ζει και εργάζεται χριστιανικά, εμποτισμένος με τις παρακαταθήκες του παππού της Κρήτης, του Αγίου Ειρηναίου του Χριστιανού, όπως τον ονομάζει και πιστεύουμε όλοι, επειδή εργάστηκε ως παιδαγωγός στον χώρο των ιδρυμάτων του για τρία χρόνια.
Σε κάθε ευκαιρία, σε κάθε στάση του, βλέπουμε μία ακτινογραφία της ψυχής του. Διαπιστώνουμε την έγνοια και την ευαισθησία του για τη γλώσσα, για την πατρίδα, για την οικογένεια, για το Νίππος, για το Ίδρυμα Αγία Σοφία, για το Ινστιτούτο Επαρχιακού Τύπου, για τον Αποκόρωνα.
Με αφορμή το δεύτερο Παγκόσμιο Συνέδριο Αποκορωνιωτών την Παρασκευή 1 Σεπτεμβρίου 2017 γράφει με τίτλο «Εδώ Αποκόρωνας» επτά στάσεις:
1. Εδώ Αποκόρωνας σαν χώρος στον χρόνο και σαν χρόνος στον χώρο
2. Εδώ Αποκόρωνας και των τεσσάρων εποχών του χρόνου
3. Εδώ Αποκόρωνας σαν ναός και σαν μνημείο της φύσης
4. Εδώ ο Αποκόρωνας των θρύλων και της Ιστορίας
5. Εδώ ο Αποκόρωνας των αρμάτων και των γραμμάτων
6. Εδώ ο Αποκόρωνας της ηρεμίας και της αρχοντιάς, της λαϊκής παράδοσης και της ορθόδοξης πίστης μας
7. Εδώ ο Αποκόρωνας μία πλατεία ευθύνης στην οποία συνυπάρχουμε και συλλειτουργούμε κάτω από τον ίσκιο της σημαίας του

Μπράβο, Βαγγέλη, για όλες τις στάσεις σου, μα ξεχωριστά για αυτήν της 1ης Σεπτεμβρίου 2017, την οποία, με την άδειά σου, αφιερώνω σε όλους τους υποψήφιους δημάρχους και υποψήφιους δημοτικούς και τοπικούς συμβούλους του Αποκόρωνα, για να τις έχουν ως πυξίδα και ευαγγέλιό τους, να γνοιάζονται και να ορδεινιάζονται για ΟΛΟΝ τον Αποκόρωνα.

Ευχές θερμές για καλή υγεία και οικογενειακή ευτυχία να μας χαρίζεις για πολλά χρόνια όμορφες στάσεις ζωής. Να σπέρνεις αρετή και να θερίζεις τιμή.

 http://www.haniotika-nea.gr/mia-stasi-edo-mia-stasi-eki-10/

ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΕΣ

ΛΕΥΤΕΡΗΣ Ι. ΤΣΟΥΡΑΚΗΣ: KAΛΛΙΤΕΧΝΙΚΟΣ ΟΜΙΛΟΣ "Ο ΑΠΟΚΟΡΩΝΑΣ"
ΠΕΠΡΑΓΜΕΝΑ  1983 - 1992

Γράφει ο Πέτρος Ευ. Πανηγυράκης*

Η ιστορία του Πολιτιστικού κινήματος του Αποκόρωνα, από το προσωπικό αρχείο του και Προέδρου του Καλλιτεχνικού Ομίλου “Ο Αποκόρωνας” ΛΕΥΤΕΡΗ ΤΣΟΥΡΑΚΗ διασώζεται σε διακόσιες σαράντα οκτώ (248) σελίδες 30Χ21 εκ., ενός βιβλίου-Άλμπουμ με τίτλο ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΚΟΣ ΟΜΙΛΟΣ «Ο ΑΠΟΚΟΡΩΝΑΣ»,  Πεπραγμένα 1983-1992.
Xρυσή δεκαετία την χαρακτηρίζουν όσοι την έζησαν και συνεργάστηκαν, ή έγιναν μέλη, ή παρακολούθησαν τις πολυπληθείς και πολυποίκιλες εκδηλώσεις-δραστηριότητες του.
Ο Λευτέρης Τσουράκης, συνοδοιπόρος στα πολιτιστικά δρώμενα της Επαρχίας μας μετά τη μεταπολίτευση, σηματοδότησε με τη συμμετοχή του την πολιτιστική και αναπτυξιακή πορεία του τόπου μας.
Παρών στη δημιουργία της Ε.Τ.ΑΝ.ΑΠ. Α.Ε. και στην οργάνωση της Α’ Παναποκορωνιώτικης Σύναξης στον Στύλο.
Συνοδοιπόροι μας πολλές δεκάδες σημαίνοντες αποκορωνιώτες και φίλοι του Αποκόρωνα, όπως:
Ο Μακαριστός αείδημος συνεπαρχιώτης μας , πρώην Κισάμου και Σελίνου Ειρηναίος Γαλανάκης, ο νυν αρχιεπίσκοπος Κρήτης και τότε Μητροπολίτης Κυδωνίας και Αποκορώνου Ειρηναίος Αθανασιάδης, ο με πολλές ανησυχίες δικηγόρος και νυν Γεν. Δ/ντης του Ιδρύματος Ερευνών και Μελετών «Ελευθέριος Βενιζέλος» Νικόλαος Εμμ. Παπαδάκης, ο αείμνηστος Στέλιος Γ. Πανηγυράκης, Ιστορικός, πρώην Γεν. Δ/ντης Μέσης Εκπαίδευσης, ο μεγάλος Παιδαγωγός, Δάσκαλος των Δασκάλων Νίκος Πετρουλάκης, ο ιστοριοδίφης Χαράλαμπος Μπουρνάζος. Οι αείμνηστοι: Αθηνά Μπλαζουδάκη, Γεώργιος Σταυρουλάκης, Ευτύχης Μαλεφάκης, Μάρκος Ντουκάκης, Μιχάλης Γαυγιωτάκης δάσκαλος.
Η Ευμορφία Μαυρογιάννη , η Αρχιτέκτονας Μηχανικός Αιμιλία Κλάδου- Μπλέτσα  Προϊσταμένη ΤΥΔΚ Χανίων, ο Προϊστάμενος Εφορίας Βυζαντινών Αρχαιοτήτων Μιχάλης Ανδριανάκης, η Στέλλα Αλυγιζάκη. Οι πνευματικοί άνθρωποι του Αποκόρωνα, των Χανίων και της Ομοσπονδίας Αποκορωνιώτικων Σωματείων Αττικής, όλοι ορδινιάζονται για τον Αποκόρωνα.
Μαζί οι τότε βουλευτές της επαρχίας μας και των Χανίων.
Όλοι οι Πρόεδροι των τότε 34 Κοινοτήτων, όλοι οι Πολιτιστικοί Σύλλογοι, οι ενορίες, οι υπηρεσίες που λειτουργούσαν τότε στην επαρχία, Σχολεία Δημοτικά, Γυμνάσια, Λύκεια, ΑΤΕ Βάμου, Ένωση Γεωργ. Συνεταιρισμών κ.α.
Αξίζει να αναφέρω Αποκορωνιώτες όπως ο Νίκος Μαρινάκης από τις Βρύσες, ο οποίος είχε παλιννοστήσει από Αμερική και παραχώρησε στον Καλλιτεχνικό Όμιλο ολόκληρο τον 1ο όροφο νεοανεγειρόμενης πολυκατοικίας στην οδό Περίδου 10, για να στεγαστεί και τον αείμνηστο Βασίλη Τσαφαράκη, εκπρόσωπο Πολιτιστικού Συλλόγου του Κεφαλά ο οποίος πολλές φορές ερχόταν από τον Κεφαλά στα Χανιά με ταξί για να συμμετέχει στις συνεδριάσεις του ΔΣ.
Η αγάπη, το μεράκι και το ψυχικό σθένος του Λευτέρη Τσουράκη, του πρώτου πάντα μεταξύ των ίσων μελών των εκάστοτε Διοικητικών Συμβουλίων, οδήγησε τον Κ.Ο.Α. στον Κολοφώνα της δόξης του σε ευγενή άμιλλα με τα άλλα σωματεία του Νομού στο χορό και στο ριζίτικο.
Ταυτόχρονα σχεδόν με την ίδρυση του Κ.Ο.Α. λειτούργησε και το προσωρινό ΔΣ του Κοινωφελούς Ιδρύματος «Αγία Σοφία». Στις τριμηνιαίες συναντήσεις των Πολιτιστικών συλλόγων, οι οποίες είχαν φθάσει στον αριθμό είκοσι τέσσερα (24) συζητούνταν θέματα ενδιαφέροντα για όλο τον Αποκόρωνα και γινόταν πάντα με τη συνεργασία του Κοινωφελούς Ιδρύματος «Αγία Σοφία». Από τότε το ίδρυμα άρχισε να λέγεται το Σπίτι του Αποκόρωνα και  Βουλή του Αποκόρωνα, όπως ήθελε το χώρο αυτό ο αείμνηστος ιδρυτής του, και όπως και σήμερα συνεχίζει να έχει αυτόν το χαρακτήρα με τις δραστηριότητες του ιδρύματος και του συστεγαζόμενου Ινστιτούτου Επαρχιακού Τύπου που ιδρύθηκε με πρωτοβουλία του Αποκορωνιώτη και εκδότη των Χανιώτικων  Νέων, Γιάννη Γαρεδάκη.
Τη σύσταση και λειτουργία του Κ.Ο.Α χαρακτηρίζουν εκφράσεις όπως : Μαρτυρία ζωής του πνευματικού Αποκόρωνα (Βαγγέλης Κακατσάκης) και Πρωτοπόρος ο Αποκόρωνας στον Πολιτιστικό τομέα (Αλέξανδρος Θεοδωρογλάκης) κ.α
Από τα πρώτα χρόνια άρχισαν οι ποικίλες δραστηριότητες και εκδηλώσεις στα Χανιά και στον Αποκόρωνα. Ο τίτλος «Καλλιτεχνικός Όμιλος» του δίνει τη δυνατότητα να συμπεριλάβει στις δραστηριότητες του «χιλιώ λογιώ εκδηλώσεις»
Κύριες δραστηριότητες του η εκμάθηση Κρητικών χορών και Ριζίτικου τραγουδιού με εθελοντή Δάσκαλο Χορού και Ριζίτικου τον Γιώργη Σταύρου Ζουλάκη, ο οποίος άφησε οργανωμένη δική του σχολή με δεκάδες μαθητές και προσέφερε ανιδιοτελώς τις υπηρεσίες του, αυτός και η οικογένεια του όλα αυτά τα χρόνια. Άρχισαν μαθήματα κρητικών χορών και ριζίτικου τραγουδιού και δημιουργήθηκαν χορευτικά συγκροτήματα (παιδικού και εφηβικού) και χορωδία Ριζίτικου τραγουδιού.
Οι εκδηλώσεις ξεκίνησαν με δανεισμό των στολών από τον γνωστό τότε φωτογράφο Ευτύχιο Μαυρογένη, λάτρη της Κρητικής Μουσικής και Παράδοσης. Στη δεκαετία 1983-1992 είχαμε πλήρεις στολές παιδικού και αντρικού χορευτικού συγκροτήματος. Αλήθεια τι έγιναν οι στολές αυτές; Που βρίσκονται; Μπορεί κανείς να μας ενημερώσει; Λειτούργησε χορωδία ριζίτικου τραγουδιού και εκδόθηκαν κασέτες και δίσκος, ο οποίος κυκλοφόρησε κατά τη διάρκεια του Α’ παγκοσμίου Συνεδρίου Αποκορωνιωτών το 1987 .
Έγιναν πολλές εκθέσεις με συνεργασία άλλων φορέων. Έγιναν πολλές ομιλίες με διάφορα θέματα, έγιναν εκθέσεις βιβλίων και ζωγραφικής και εκθέσεις γεωργικών προϊόντων. Εκθέσεις Αποκορωνιωτών Πνευματικών Δημιουργών και άλλες. Συμμετείχε ο Κ.Ο.Α σε οργάνωση συνεδρίου μαζί με άλλους παραδοσιακούς συλλόγους, υπηρετώντας πάντοτε την Κρητική παράδοση.
Οι εκδηλώσεις επεκτάθηκαν εκτός επαρχίας, νομού και Κρήτης, σε Γαλλία (Μπορντώ) με τη βοήθεια του τότε Βουλευτή Σήφη Μιχελογιάννη, σε Βουλγαρία με τη βοήθεια του Λευτέρη Ηλιάκη, στη Θεσσαλονίκη και στα νησιά του Αιγαίου Πελάγους.
Όλα αυτά προβάλλονται και διασώζονται από τη ΦΩΝΗ ΤΟΥ ΑΠΟΚΟΡΩΝΟΥ,  η οποία και αυτή έγραψε την δική της ιστορία για την επαρχία μας και σταμάτησε την τεράστια προσφορά της με το θάνατο του ιδρυτή της Γεωργίου Χαβρεδάκη, το Δεκέμβριο του 2011. Σημαντική ήταν η στήριξη και η προβολή του Κ.Ο.Α και από τον χανιώτικο τύπο, Χανιώτικα Νέα, Κήρυξ, Αγώνας και Χανιώτικη Ελευθεροτυπία.
Οι Αποκορωνιώτες καλλιτέχνες Κρητικής Μουσικής συνεργάστηκαν και βοήθησαν τον Κ.Ο.Α με σταθερούς εκπροσώπους τους, τον  Γιώργη Γαλάνη, λύρα και Γιώργη Κουρκούνη, λαούτο.
Σε συνεργασία με το Ίδρυμα «Αγία Σοφία» έγιναν επίσης  εκδηλώσεις για τα νερά του Αποκόρωνα, για τις πυρκαγιές και τις αναδασώσεις, για το περιβάλλον και πολλά  άλλα.
Μπορεί να γίνει έκθεση φωτογραφίας των 172 εκδηλώσεων και αφισών της χρυσής αυτής δεκαετίας του Καλλιτεχνικού Ομίλου  «Ο Αποκόρωνας» 1983-1992, στον Αποκόρωνα και στα Χανιά, όπως έχουν διασωθεί από το προσωπικό αρχείο του ακούραστου προέδρου του Λευτέρη Τσουράκη.
Από ότι είμαι σε θέση να γνωρίζω υπήρχε τη δεκαετία αυτή Αρχείο, αρχειοθετημένο σε ειδικούς φοριαμούς (ντουλάπες). Τι έγινε; Πού βρίσκεται; Υπάρχει συνέχεια; Μπορεί να ξαναμπεί στο προσκήνιο ο Καλλιτεχνικός Όμιλος «Ο Αποκόρωνας», τώρα, με το Δήμο Αποκορώνου, για να πρωτοπορήσει και στον τομέα της παράδοσης μαζί με το Ίδρυμα «Αγία Σοφία» και τον Καλλιτεχνικό Σύλλογο Κρητικής Μουσικής «Ο Χαρίλαος»; Ευχή μου και επιθυμία.

Χανιώτικα Νέα (10. 7.2018)

* Συντ. δάσκαλος, πρώην Διευθυντής Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Χανίων

ΟΠΩΣ ΤΟ ΨΩΜΙ

Ο ΒΑΓΓΕΛΗΣ ΚΑΚΑΤΣΑΚΗΣ ΞΥΠΝΗΣΕ ΜΝΗΜΕΣ... 

Γράφει ο Πέτρος Πανηγυράκης * 

Ο Βαγγέλης Κακατσάκης με το τέταρτο ποιητικό του βιβλίο «Όπως το ψωμί» ξύπνησε μνήμες για τη μάνα μας ή τη γιαγιά μας, την εποχή εκείνη που στα σπίτια μας, σ’ όλα τα χωριά, μοιραζόμαστε το ζεστό-καυτό ψωμί.
Τις δεκαετίες σαράντα-πενήντα και πενήντα-εξήντα εμείς με τον τρόπο μας βοηθούσαμε τη Μάνα μας, είτε συμπαίνοντας τον φούρνο, είτε φέρνοντας τον «συντρίφτη», τα «πάνιστρα», το «φουρνόφτυαρο» κι ό,τι άλλο χρειαζόταν για να ολοκληρωθεί το «πύρωμα» του φούρνου. Φέρναμε τα πριναρένια ξύλα από τον «οπίσω λαγκό» που κόβαμε, κρυφά από τους αφεντικούς, γιατί κι εκείνοι τα ήθελαν για δική τους χρήση. Θυμάμαι χήρες γυναίκες που κουβαλούσαν με την πλάτη τους τα δέματα, με πρινάρια, ασπαλάθους, κατσοπρίνια, θύμους και αστιβίδες, για να ψήσουν το ψωμί, να μεγαλώσουν τα πολλά κοπέλια τους. Θυμούμαι τον μεγάλο φούρνο στη μικρή κουζίνα μας, πίσω από την παραστιά, που τον εξαφάνισε η «πολυτέλεια», την ξύλινη μεγάλη σκάφη, που τη φυλάω ακόμα, που η Μάνα μας ή οι μεγάλες αδελφές ζύμωναν και έπλαθαν με τα στιβαρά χέρια τους «το ψωμί». Θυμάμαι και την «ψωμοσανίδα», η οποία και αυτή εξαφανίστηκε. Στης γιαγιάς μου το σπίτι όμως είναι ανέπαφη, με όλα τα σύνεργα (φτυάρι, τρίφτης, πάνιστρα), μπροστά στον φούρνο με την καμινάδα του.
Στα μεγάλα νοικοκυριά το κασόνι ήταν γεμάτο με το στάρι, γιατί δεν έμενε χωράφι αζευγάριστο και άσπαρτο. Κάνανε μεγάλες θημωνιές από στάρι-κριθάρι για αλεύρι, από ταή για τα ζώα και από όσπρια για το μαγείρεμα.
Δούλευε τότε ο νερόμυλος «του Φράγκο στους Αρμένους», όπου πήγαιναν όλοι οι απανωμερίτες το «άλεσμά τους». Υπάρχουν πολλές ιστορίες για τους Μυλωνάδες. Αργότερα εμείς πηγαίναμε το άλεσμα στου Μπαμπαλή το Χάνι, στου «Βγενή» το μηχανοκίνητο εργοστάσιο, για να αλέσομε, να κάνομε το αλεύρι να ζυμώσει η Μάνα μας.
Ήταν πολλά τα «μιγόμια» (μισά τσουβάλια) και γράφαμε τα ονόματα για να μην τα μπερδέψει ο μυλωνάς, το Μανιώ.
Τι να πω για το νόστιμο, μυρωδάτο «εφτάζυμο», που έφτιαχναν τον Δεκαπενταύγουστο σε όλα τα χωριά.
«Έλα, συμπέθερε να φας εφτάζυμο, για δεν κατέω ανέ ξαναφάς», μου είχε πει η συμπεθέρα μου η Παπαδιά. Και πράγματι δεν ξανάφαγα τέτοιο νόστιμο εφτάζυμο, γιατί πέθανε την επόμενη χρονιά το 1990. Το εφτάζυμο που φτιάχνουν τώρα δεν έχει καμία σχέση με εκείνο της συμπεθέρας μου.
Παρασύρθηκα όμως και έκανα το γραφτό μου χρονογράφημα!!!
Έχω μπροστά μου το νέο βιβλίο του συναδέλφου και φίλου Βαγγέλη «Όπως το ψωμί» με τα πενήντα πέντε εμπνευσμένα, εύστοχα ποιήματά του.
Έχω μπροστά μου και τις περισσότερες παρουσιάσεις του βιβλίου στα Χανιώτικα Νέα από εκλεκτούς και ειδικούς της γραφής. Τα έχουν γράψει όλα.
Λίγες επισημάνσεις θέλω να καταθέσω κι εγώ γι’ αυτό το ποιητικό έργο, το οποίο πράγματι έκανε μεγάλο «ντόρο» στα Χανιά και όχι μόνο το 2018.
Ο φίλος και συνάδελφος Βαγγέλης Κακατσάκης με τον δικό του τρόπο, τη δική του συμπεριφορά, πάντα «εν εγρηγόρσει», κινεί το σώμα (πόδια και χέρια) και το μυαλό. Από το Νίππος, εντός και εκτός Αποκόρωνα, βρίσκεται άλλοτε στο πάλαι ποτέ Γυμνάσιο Βάμου, άλλοτε στο Ίδρυμα Αγία Σοφία και στο Ινστιτούτο Επαρχιακού Τύπου, συνεργάτης του Ιδρύματος «Ελευθέριος Βενιζέλος», στα σχολειά απ’ όπου πέρασε, από τα μετερίζια στα οποία αγωνίστηκε και αγωνίζεται για μια καλύτερη κοινωνία. Έχει γίνει «καντουνάδα» των Χανιώτικων Νέων. Προβληματίζει, συγκινεί, μορφώνει με το «μολυβάκι του».
Ασχολείται με θέματα παιδείας, παράδοσης, πολιτισμού και όχι μόνο και με τη δική του «κακατσάκειο» γραφή και γλώσσα έχει αποκτήσει πολλούς μαθητές.
Τα ποιήματά του τα περισσότερα έχουν προβληθεί και σχολιαστεί.
Εγώ θα μείνω μόνο σε δύο:
Το ποίημα «Της καρδιάς», σελ. 67
Καμπάνα κάνω την καρδιά και λέω της να παίξει,
ελπιδοφόρο μήνυμα σ’ όλη τη γη να μπέψει.
Φωτιά την κάνω την καρδιά και λέω της ν’ ανάψει,
όπου υπάρχει σκοτεινιά για να σκορπίσει λάμψη.
Βρύση την κάνω την καρδιά και λέω της να τρέξει,
μ’ ανθόνερο της ανθρωπιάς τη γη να καταβρέξει.
Ρόδο την κάνω την καρδιά, λέω της να μυρίσει,
την ευωδιά της άνοιξης σε όλους να χαρίσει.
Χέρι την κάνω την καρδιά και λέω της να δώσει,
όρκο τιμής στον ουρανό πως δε θα με προδώσει.
Καμπάνα, φωτιά, βρύση, ρόδο, χέρι την κάνει την καρδιά ο Βαγγέλης και τη μοιράζει «Όπως το ψωμί».
«Βρύση την κάνω την καρδιά και λέω της να τρέξει
Και μ’ ανθόνερο της ανθρωπιάς τη γη να καταβρέξει».
Ο ποιητής έχει πολλή ανθρωπιά και τη μοιράζει «Όπως το ψωμί».
Στο ποίημα «Δόξα τω Θεώ», σελ. 58
Όταν με απειλεί το χειρότερο, Κύριε,
νιώθω το χέρι σου να με προστατεύει
και να κατευθύνει τα διαβήματά μου.
Ξέρεις, Εσύ, μέχρι πού φτάνουν οι αντοχές μου,
το βάρος του Σταυρού που μπορώ να σηκώνω.
Περαστικά σύννεφα
οι όποιες κακές σκέψεις· σαν καπνός
διαλύονται στον ήλιο του ελέους Σου.
Και τα καλά δεχούμενα
και τα κακά δεχούμενα.
«Δόξα τω Θεώ πάντων ένεκεν».
Έχει ανεπτυγμένο το θρησκευτικό συναίσθημα στον υπέρτατο βαθμό ο ποιητής. Σηκώνει το βάρος του Σταυρού του, όπως ο Σίμωνας Κυρηναίος, μέχρι που φτάνουν οι αντοχές του και δοξάζει τον Θεό για να μας πει στο τέλος:
Και τα καλά δεχούμενα
και τα κακά δεχούμενα
«Δόξα τω Θεώ πάντων ένεκεν».
Η φίλη και συνάδελφος Αγγελική Μάλμου, πρώην Σχολική Σύμβουλος Προσχολικής Αγωγής, συγγραφέας και ζωγράφος, πολύ εύστοχα και πειστικά έκανε την εικονογράφηση του βιβλίου με τις σχετικές εικόνες, που απολαύσαμε στην παρουσίαση στο Πνευματικό Κέντρο Χανίων το Σάββατο 5 Μαΐου 2018 με την τεχνική υποστήριξη της Χριστίνας Τζομπανάκη, νηπιαγωγού και του συναδέλφου Μιχάλη Μουντάκη.
Να είσαι πάντα καλά, ακμαίος και δυνατός.
Να σε βλέπει η Βαγγελίστρα του Φρε, τη χάρη της οποίας το όνομα φέρεις, για να συνεχίζεις την προσφορά σου στην κοινωνία, γιατί η σημερινή κοινωνία πολύ τη χρειάζεται.

Χανιώτικα νέα (22.05.2018)

* Δάσκαλος πάντα και μετά τη συνταξιοδότηση του ο εκ Παιδοχωρίου  ορμώμενος Πέτρος Ευ. Πανηγυρἀκης. Έντονη διαχρονικά η παρουσία του στα κοινωνικα - πολιτιστικά αλλά και στα πολιτικά πράγματα της πάλαι ποτέ επαρχίας μας και νυν δήμου Αποκορώνου, όπου τον γνωρίζουν  οι πέτρες και ως συγγραφέα. Μεγάλη η προσφορά του στο Κοινωφελές Ίδρυμα "Αγία Σοφία" που ίδρυσε ο Άγιος Ειρηναίος Γαλανάκης ο Χριστιανός. Εγκάρδιες οι ευχαριστίες μου για τα γραφόμενά του...

http://www.haniotika-nea.gr/opos-to-psomi-11/