Βαγγέλης Θ. Κακατσάκης

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Μυλωνάκης Λ.. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Μυλωνάκης Λ.. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Παρασκευή 4 Αυγούστου 2017

ΜΙΑ ΣΤΑΣΗ ΕΔΩ ΜΙΑ ΣΤΑΣΗ ΕΚΕΙ

O “Zαέρης” από τους Μαχαιρούς Αποκορώνου






«Ο Ζαέρης δεν έχασε καιρό και άρχισε να ρωτά πράγματα για τα Γυμνάσια. Ήθελε να πληροφορηθεί όχι σχετικά με τα μαθήματα, αλλά με τον τόπο που βρισκόταν το νέο σχολείο του και τη διαδρομή από το χωριό μέχρι εκεί. Έβλεπε το Γυμνάσιο, σαν την αρχή μιας νέας μεγάλης περιπέτειας. Έμαθε, λοιπόν ότι το Γυμνάσιο ήταν στην πρωτεύουσα της επαρχίας, μια μεγάλη ιστορική κωμόπολη. Για να φθάσει εκεί έπρεπε να περπατά δυόμισι με τρεις ώρες το πρωί και άλλες τόσες το απόγευμα. Θα είχε πάνω από δεκαοκτώ χιλιόμετρα την ημέρα πήγαινε – έλα. Θα διέσχιζε λόφους, λαγκάδια και χειμάρρους. Η περιπέτεια θα ήταν μεγάλη, αλλά και αυτός ήταν πολύ δυνατός». (Λ. Μυλωνάκης, “Ζαέρης”, σελ. 154).

Καθόλου τυχαία η επιλογή μου ν’ αρχίσω, ως συντονιστής της παρουσίασης των βιβλίων του γνωστού τοις πάσι γιατρού της πόλης μας Λεωνίδα Ι. Μυλωνάκη “Ζαέρης” και “Επτά αστέρια στο βοριά”, που διοργάνωσαν στο πάντα φιλόξενο Πολιτιστικό Κέντρο της Μητρόπολης Κυδωνίας και Αποκορώνου, ο Ιατρικός Σύλλογος Χανίων και η νεοσύστατη Ομάδα Λογοτεχνίας “ΕΥ-πλους”, με το παραπάνω απόσπασμα απ’ το πρώτο βιβλίο. Εμνήσθην, βλέπετε, ενώ το διάβαζα, ημερών… αρχαίων. Τα χρόνια εκείνα της δεκαετίας του 1960, όταν μ’ ένα σακούλι, γεμάτο βιβλία, φασκόμηλα και όνειρα στην πλάτη ο καθένας μας πηγαινοερχόμαστε με τα πόδια απ’ τα χωριά μας, στο πάλαι ποτέ, αλλά και νυν και αεί, ένδοξο γυμνάσιο Βάμου, για να μάθουμε “γράμματα, σπουδάματα”. Απ’ τους Μαχαιρούς ο Λεωνίδας, απ’ το Νίππος εγώ.

Πατρίδα όλων τα παιδικά μας χρόνια. Ιδιαίτερα ημών που είχαμε την τύχη να γεννηθούμε σε χωριά, στις δημώδεις κοινωνίες μιας ορισμένης εποχής και περιοχής που, φευ(!), έχουν σβήσει. Σ’ αυτήν την πατρίδα επιστρέφει με τα βιβλία του, το “Ζαέρης” που εκδόθηκε πριν από τέσσερα χρόνια και το “Επτά αστέρια στο βοριά”, σαν “έτοιμος από καιρό” ο Λεωνίδας Μυλωνάκης. Θέμα χρόνου γι’ αυτόν το γράψιμο εκείνων που φώλιασαν στις αναμεσάδες του νου του, περιμένοντας να βγουν στο φως. Θέμα χρόνου και η “συνωμοσία” του σύμπαντος για να γίνουν βιβλία, τα συγκεκριμένα βιβλία, δυο συλλεκτικές εκδόσεις, που παρουσιάστηκαν από δυο διακεκριμένους πνευματικούς ανθρώπους του τόπου μας την πρώην σχολική σύμβουλο Προσχολικής Αγωγής -συγγραφέα Αγγέλα Μάλμου και τον δάσκαλο λογοτέχνη Βασίλη Χαρωνίτη, ενώ αποσπάσματα απ’ αυτά διάβασε η συγγραφέας παιδικών βιβλίων Ευδοκία Σκορδαλά – Κακατσάκη, στο κατάμεστο από κόσμο (καρφίτσα, που λένε, δεν έπεφτε) Πολιτιστικό Κέντρο της Μητρόπολης!

Το περιεχόμενο του βιβλίου είναι καθαρά βιογραφικό και δεν είναι δύσκολο, να καταλάβει ο αναγνώστης ποιος είναι ο Ζαέρης και οι περιπέτειές του, ποιανού είναι τα βιώματα. Η αφήγησή τους προσφέρει αισθητική απόλαυση, όπως πρέπει να γίνεται με όλα τα λογοτεχνικά έργα τα οποία απευθύνονται κυρίως σε παιδιά!! Απ’ τα που υπογράμμισε μιλώντας για το πρώτο βιβλίο η Αγγέλα Μάλμου. «Ο συγγραφέας διατηρεί μέσα του ανόθευτη την παραδοσιακή Κρήτη, όπως την έζησε στον όμορφο Αποκόρωνα και χωρίς να την εξιδανικεύει, μάς την παρουσιάζει με τον σεβασμό και την αγάπη που αξίζουν όλα τα σημαντικά πράγματα», είπε μεταξύ των άλλων, μιλώντας για το δεύτερο βιβλίο ο Βασίλης Χαρωνίτης.

Υπέρ των Συσσιτίων της Μητρόπολης Κυδωνίας και Αποκορώνου οι εισπράξεις απ’ τις πωλήσεις των βιβλίων. Δωρεάν έλαβε, δωρεάν δίδει μια ζωή ο “Ζαέρης” από τους Μαχαιρούς!



Η αλληλογραφία μας


Αθηνά Κανιτσάκη, συγγραφέα, Χανιά: Η Αθηνά Κανιτσάκη ζει για να γράφει και γράφει για να ζει. Υγεία να έχουμε! Εσείς για να γράφετε και να “βγάζετε” βιβλία κι εγώ για να γράφω κάθε φορά που θα μου τα στέλνετε με την “αγάπη και τις ευχές” σας, την παραπάνω φράση, κυρία Αθηνά! “Χάρμα αναγιγνώσκειν” και το τελευταίο 14ο(!) κατά σειρά βιβλίο σας με τον τίτλο “Εύθυμα και σοβαρά των καιρών μας…” που μεταξύ των άλλων περιλαμβάνει και κείμενά σας στα “Χ.Ν.¨, των οποίων είστε τακτική συνεργάτις. Σας συγχαίρω από καρδιάς γι’ αυτά που γράφετε, όπως τα γράφετε!

Χανιώτικα νέα (04.08.2017)



Δευτέρα 31 Ιουλίου 2017

ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ

ΛΕΩΝΙΔΑ ΜΥΛΩΝΑΚΗ: " ΖΑΕΡΗΣ" - "ΕΠΤΑ ΑΣΤΕΡΙΑ ΣΤΟ ΒΟΡΙΑ"
ΣΗΜΕΡΑ, ΔΕΥΤΕΡΑ, 31.ΙΟΥΛΙΟΥ 2017, ΩΡΑ 8 Μ. Μ.. Η ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΤΟΥΣ
ΣΤΟ ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΤΗΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΗΣ ΚΥΔΩΝΙΑΣ ΚΑΙ ΑΠΟΚΟΡΩΝΟΥ





Δύο βιβλία του γιατρού Λεωνίδα Μυλωνάκη, η νουβέλα “Ζαέρης”  και η συλλογή διηγημάτων «Επτά αστέρια στο Βοριά», θα παρουσιαστούν στο Πολιτιστικό Κέντρο της Μητροπόλεως Κυδωνίας και  Αποκορώνου, τη Δευτέρα 31 Ιουλίου, στις 8μ.μ.
Την παρουσίαση συνδιοργανώνουν ο Ιατρικός Σύλλογος Χανίων και η Ομάδα  Λογοτεχνίας «ΕΥ-πλους»

Για τα βιβλία θα μιλήσουν η τ. σχολική σύμβουλος – συγγραφέας Αγγέλα Μάλμου και ο δάσκαλος –λογοτέχνης Βασίλης Χαρωνίτης, ενώ αποσπάσματα από αυτά θα διαβάσει η συγγραφέας  Ευδοκία Σκορδαλά-Κακατσάκη. Την εκδήλωση θα συντονίζει ο δάσκαλος – λογοτέχνης Βαγγέλης Κακατσάκης. Να σημειωθεί ότι οι εισπράξεις από τις πωλήσεις των βιβλίων θα διατεθούν στα Συσσίτια της Μητροπόλεως Κυδωνίας και Αποκορώνου.

Ο Λεωνίδας Ι. Μυλωνάκης, γεννήθηκε στους Μαχαιρούς Αποκορώνου, το 1947. Φοίτησε στο Γυμνάσιο Βάμου μέχρι και την Ε΄τάξη και απεφοίτησε από το 1ο Γυμνάσιο Αρρένων Χανίων. Σπούδασε Ιατρική στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Υπηρέτησε στην πρωτοβάθμια περίθαλψη ως οικογενειακός γιατρός ΙΚΑ  ΝΜΥ Χανίων και διευθυντής  ΕΟΠΠΥ  ΝΜΥ Χανίων. Υπηρέτησε επί δύο συνεχείς τετραετίες στην τοπική αυτοδιοίκηση.

Το «Ζαέρης» (εκδ. 2013) και το «Επτά Αστέρια στο Βοριά»(εκδ.2017),  όπως έχει επισημάνει η κριτική που τα υποδέχτηκε με ενθουσιασμό,  διαβάζονται στην κυριολεξία απνευστί. Έχουν αναφορά στην παιδική ηλικία του συγγραφέα όπου κυριαρχεί η παραδοσιακή ζωή της κρητικής υπαίθρου με τις πολλές  «αξίες» της , την αγάπη στον Θεό, στο περιβάλλον και στον άνθρωπο, χωρίς ωστόσο να την εξωραίζει…

Παρασκευή 30 Ιουνίου 2017

ΜΙΑ ΣΤΑΣΗ ΕΔΩ ΜΙΑ ΣΤΑΣΗ ΕΚΕΙ

Λ.ΚΑΚΑΡΟΓΛΟΥ: Ο ΠΟΙΗΤΗΣ ΤΗΣ ΜΝΗΜΗΣ




«Πάει καιρός που το ταβάνι στάζει μνήμες/ Όσο και να προσπαθώ να λύσω το πρόβλημα/ Δεν τα καταφέρνω/ Γι’ αυτό φέρνω ειδικούς/ Μήπως και βρω και μιαν άκρη/ Ένας μου είπε:/ Τόση υγρασία που είναι κλεισμένη/ Στη μνήμη/ Τη βαραίνει/ Άλλος:/ Να σκάψω το ταβάνι/ Και να φτιάξω τη μνήμη από την αρχή/ Και ένας τρίτος:/ Τόσο ελαφριά που είναι/ Δεν μπορεί να κρατηθεί και πέφτει/ Κανείς τους δεν μου είπε/ Πόσο ακόμη θ’ αντέχω/ Να σκουπίζω το πάτωμα/ Ψάχνοντας να σε βρω». Το ποίημα του Λεωνίδα Κακάρογλου “Η μνήμη δεν τελειώνει”.
“Μνήμη σχεδόν πλήρης”, ο τίτλος της προηγούμενης, ένατης κατά σειρά ποιητικής συλλογής του ξεχωριστού, και για την προσφορά του στο τοπικό πολιτισμικό “γίγνεσθαι”, συμπολίτη μας, πολιτικού μηχανικού στο επάγγελμα και καταξιωμένου ανά το πανελλήνιο ποιητή Λεωνίδα Κακάρογλου, που κυκλοφορήθηκε το 2014 απ’ το “βιβλιοπωλείον της ΕΣΤΙΑΣ”. “Η μνήμη δεν τελειώνει”, ο τίτλος του πρώτου απ’ τα 36 ποιήματα της τελευταίας ποιητικής του συλλογής, με τίτλο “Οι τίγρεις των δωματίων”, που εκδόθηκε πρόσφατα πάλι από το “βιβλιοπωλείον της ΕΣΤΙΑΣ”.
Πρωτίστως ποιητής της μνήμης ο Λεωνίδας Κακάρογλου. Της μνήμης που πονά μα και ταυτόχρονα γιατρεύει… Της μνήμης που είναι γεμάτη με αγκάθια μα και με τριαντάφυλλα… Της μνήμης των προσώπων, μα και της μνήμης των πραγμάτων… Της μνήμης των ημερών που παρήλθαν και επανέρχεται σαν ανάμνηση στον ενεστώτα χρόνο μα και της μνήμης των ημερών που έρχονται και εμφανίζεται λουσμένη μ’ ένα υπερκόσμιο φως, πάλι στον ενεστώτα χρόνο. Αυτά στο περίπου σκεφτόμουν, ενώ παρακολουθούσα την παρουσίαση της περί ης ο λόγος ποιητικής συλλογής…
«Θέλω να μιλήσω απλά, να μου δοθεί ετούτη η χάρη», «ευχόταν» και «προσευχόταν» ο Γιώργος Σεφέρης. Το ‘χει πετύχει αυτό από τα 10 του χρόνια (που άρχισε κατά δήλωσή του στο τέλος της εκδήλωσης, να γράφει) και το “λαλεί και πάει”, ο Λεωνίδας Κακάρογλου. Eνα το κρατούμενο! Ποίηση είναι η συγκινησιακή χρήση της γλώσσας σε βαθμό υπέρτατο. Ποίηση είναι επικοινωνία. Ποίηση είναι “μεταλαβιά” από το ίδιο δισκοπότηρο…
Τυχεροί όσοι βρεθήκαμε (κι είμαστε αρκετοί) στην παρουσίαση της τελευταίας δουλειάς του Λεωνίδα. Αυτό σκέφτομαι, αναθιβάλοντας τα που “έλαβαν χώραν”: Τις αισθαντικές απαγγελίες των ποιημάτων του Ποιητή απ’ τη χαρισματική ηθοποιό Αλεξάνδρα Σακελλαροπούλου, τις σε βάθος και πλάτος, πλην όμως σύντομες αναλύσεις της Κακαρόγλειας ποίησης απ’ τις καταξιωμένες φιλολόγους Χριστίνα Λιναρδάκη και Άννα Λαμπαρδάκη, τις “θεσπέσιες” μουσικές ανάσες που παρέμβαλαν οι πολλά υποσχόμενοι Λευτέρης και Δέσποινα Βαϊγκούση, με το βιολί του ο πρώτος και με το βιολοντσέλο της η δεύτερη, τον άψογο συντονισμό της όλης εκδήλωσης απ’ τον καθηγητή του Πολυτεχνείου Κρήτης Βασίλη Κουϊκόγλου και, βέβαια, το συγκινητικό “κλείσιμο” απ’ τον ίδιο, που το “μετέφρασα” σαν ένα «λάβετε φάγετε την αδυναμία μου», αλλά και ως ένα «πίετε εκ της δυνάμεώς μου πάντες»…



Η αλληλογραφία μας


Λεωνίδα Μυλωνάκη, γιατρό – συγγραφέα, Χανιά: “Αστέρια!” και τα “Επτά αστέρια στο βοριά”, τα εφτά σου αισθαντικά διηγήματά σου, που κυκλοφορήθηκαν πρόσφατα σε βιβλίο, τρία χρόνια μετά τον “Ζαέρη” σου. Το πρώτο που έχω να πω για να συνοδεύσω τα από καρδιάς”συγχαρητήριά” μου. Ότι πρόκειται για μια συλλεκτική έκδοση, “χάρμα ιδέσθαι”, το δεύτερο. Από κει και πέρα τα μύρια όσα που δεν θα με έφταναν εφτά σελίδες εφημερίδας για να τα αραδιάσω. Να αρκεστώ προσώρας μόνο σε τούτο. Ολοι οι πάλαι ποτέ συμμαθητές σου στο ένδοξο Γυμνάσιον Βάμου, προπάντων εμείς που αγαπούσαμε το “τόπι”, νιώθουμε περήφανοι για σένα Λεωνίδα από τους Μαχαιρούς!

Χανιώτικα νέα (30.06.2017)