ΟΤΑΝ ΓΙΝΕΙΣ ΠΟΙΗΜΑ

«ΟΤΑΝ ΓΙΝΕΙΣ ΠΟΙΗΜΑ» ΤΟΥ ΒΑΓΓΕΛΗ ΚΑΚΑΤΣΑΚΗ:

ΕΝΑ ΒΙΒΛΙΟ ΠΟΥ ΔΕΝ ΞΕΧΝΙΕΤΑΙ!

Της Βικτωρίας Θεοδώρου

Η ποιητική συλλογή του Βαγγέλη Κακατσάκη «’Οταν γίνεις ποίημα» είναι ένα βιβλίο που δεν ξεχνιέται. Έχει σοφία, έχει γνώση. Με εκπλήσσει   ευχάριστα η απλότητα του Ποιητή. Το παρελθόν των ανθρώπων έχει αξία να γραφτεί. Χαίρομαι που διαβάζω και ανακαλύπτω τον Βαγγέλη Κακατσάκη. Μου αρέσουν οι λέξεις του, είναι ποιητικές, έχουν ποιητικό χρώμα.

Χαίρομαι που τα ποιήματά του έγιναν Ποίημα. Επαληθεύεται ο τίτλος του βιβλίου που είναι σεμνός. Στη φωτογραφία ο ποιητής έχει ωραίο βλέμμα, στοχαστικό, λίγο θλιμμένο, γιατί αυτός ξέρει περισσότερα από μας και θα συνεχίσει να καλλιεργεί τη γλώσσα.

Σ.Σ. : Κερί στη μνήμη της μεγάλης, καταξιωμένης παγκόσμια, Ελληνίδας ποιήτριας και αγωνίστριας της Εθνικής Αντίστασης, Βικτωρίας Θεοδώρου, που έφυγε πρίν από λίγες μέρες για το άλλο ημισφαίριο της ζωής η σημερινή ανάρτηση. Αντιγραφή από ένα σημείωμα - δημοσιεύεται για πρώτη φορά - που μου έδωσε η κόρη της, η φιλόλογος – ποιήτρια Ειρήνη Σπανουδάκη, είναι. Ήταν 13 Οκτωβρίου 2013, στην Κρητική Εστία Αθηνών, όπου  και είχαν έρθει μαζί στη παρουσίαση της εν λόγω ποιητικής συλλογής, από τον επ. καθηγητή στο Πανεπιστήμιο Αθηνών Μάνο Στεφανίδη και την ποιήτρια Αγγελική Σιδηρά.  Σιγά που δεν θα ερχόταν η Χανιώτισσα (Καινουργιοχωρίτισσα) Βικτωρία Θεοδώρου με το δώρο της!

Ο ΠΟΙΗΤΗΣ Β. ΚΑΚΑΤΣΑΚΗΣ

Ως χαρίεν ! ο ποιητής  δάσκαλος . Χρόνια όσο γνωρίζω εκπέμπει από τα κείμενά του το άρωμα των εποχών . τη φιλοσοφία των συμβαινόντων, τη χαρμολύπη της ζωής.Χωρίς να είναι εξόριστος ο ποιητής, βλέπει , δεν προφητεύει  σέβεται το άγνωστο  απ’ όπου μυστικά επιβλέπει ο Θεός.

Γιώργος Πευκιανάκης

Δείτε περισσότερα... Ο ΠΟΙΗΤΗΣ Β. ΚΑΚΑΤΣΑΚΗΣ

Βαγγέλης   Κακατσάκης  : ΚΑΖΟΒΑΡ – «όταν γίνεις ποίημα»

                                  ο Δάσκαλος  ο  συγγραφέας  και ποιητής

Ως χαρίεν ! ο ποιητής  δάσκαλος , Χρόνια όσο γνωρίζω εκπέμπει από τα κείμενά του το άρωμα των εποχών . τη φιλοσοφία των συμβαινόντων, τη χαρμολύπη της ζωής.

Χωρίς να είναι εξόριστος ο ποιητής, βλέπει , δεν προφητεύει  σέβεται το άγνωστο  απ’ όπου μυστικά επιβλέπει ο Θεός.

 Είναι παιδιά πολλών ανθρώπων τα λόγια μας  και μιλούν διαφορότροπα στις ψυχές των ανθρώπων , αυτών ,που έχουν την ευαισθησία ν’ αφουγκραστούν τον ποιητή.

Κι ο ποιητής προσεγγίζει τον κόσμο με το δικό του αίσθημα και επιζητεί το συναίσθημά μας.

Κι εμείς οι πιο κοντινοί ξέρομε  αυτό που και ο Ελύτης μας γράφει «η ποίηση αρχίζει εκεί που τον τελευταίο λόγο δεν τον έχει ο Θάνατος…» εδώ οι λέξεις γίνονται νοήματα στην αθανασία .  κι δάσκαλος  μαθητής του Χριστού! Κι εμείς  και ο  ποιητής μαθητές του « Παππού»

Εκεί οι εορτές και τα πανηγύρια, οι έρωτες και τα τζιτζίκια  γίνονται αιωνιότητα,

Φωνές και εικόνες αγαπημένων που μας μεγάλωσαν και την αγάπη τους  πήραμε, τι κι αν έφυγαν .για τον ποιητή  είναι εδώ. Είναι η κάθε μάννα – δική μας-

Είναι «εις την οδόν οι καιροί», γυμνά καλοκαίρια και  βροχές της σιωπής  εξωκκλήσια και  ιστορικοί τόποι- μνήμες γλυκόπικρες-. Ο λόγος και το άκτιστο φως αυτά διασώζουν τον κόσμο της φθοράς   και στα πιο δύσκολα «αρπάζουμε στις φούχτες μας το σκοτάδι και πασχίζομε να το κάνομε φώς»

Τα ποιήματα είναι για να ξαναδιαβάζονται.

  Γιώργος  Πευκιανάκης . Φιλόλογος

εφ. "Νέοι Ορίζοντες" (30. Ιουλίου 2014)