ΜΙΑ ΣΤΑΣΗ ΕΔΩ ΜΙΑ ΣΤΑΣΗ ΕΚΕΙ

ΞΥΠΝΗΣΕ, ΠΕΡΣΕΦΟΝΗ, ΣΤΗΝ ΑΓΚΑΛΙΑ ΤΗΣ ΓΗΣ...

«Εκεί που φύτρωνε φλισκούνι κι άγρια μέντα/ κι έβγαζε η γη το πρώτο της κυκλάμινο,/ τώρα χωριάτες παζαρεύουν τα τσιμέντα/ και τα πουλιά πέφτουν νεκρά στην υψικάμινο./ Κοιμήσου Περσεφόνη/ στην αγκαλιά της γης/ στου κόσμου το μπαλκόνι/ ποτέ μην ξαναβγείς!»… Με τους στίχους του τραγουδιού “Ο εφιάλτης της Περσεφόνης”, που έγραψε ο Νίκος Γκάτσος και μελοποίησε ο Μάνος Χατζηδάκης, πριν από 42 χρόνια, άρχισε την ομιλία του με θέμα “Ανάπτυξη, υπερπαραγωγή, καταναλωτισμός και σωτηρία του περιβάλλοντος, όροι ασύμβατοι”, ο δάσκαλος και πρώην αντιδήμαρχος Κισάμου Μιχάλης Μουντάκης, που έγινε το βράδυ του περασμένου Σαββάτου 1 Σεπτεμβρίου στον πανέμορφο αύλειο χώρο του Αγίου Γεωργίου Πύργου Κισσάμου. Στο πλαίσιο της εκδήλωσης που οργάνωσε η τοπική Ενορία για την αρχή της Ινδίκτου (εκκλησιαστικού έτους) και την Ημέρα του Περιβάλλοντος, που έχει καθιερώσει από το 1989 το Οικουμενικό Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως. Και ύστερα από την τέλεση μικρού αγιασμού από τον αρχιερατικό επίτροπο της Μητρόπολης Κισσάμου και Σελίνου π. Εμμανουήλ Μπαριωτάκη, τον εφημέριο της Ενορίας π. Αντώνιο Κουμή και τον υπηρετούντα ακόμα στην Μητρόπολη Γερμανίας π. Ιωάννη Ψαράκη, το καλωσόρισμα του π. Αντωνίου, την ανάγνωση του μηνύματος του Οικουμενικού Πατριάρχη από τον π. Εμμανουήλ και τον χαιρετισμό του διευθυντή της Ορθοδόξου Ακαδημίας Κρήτης Κωνσταντίνου Ζορμπά.

«Εκεί που σμίγανε τα χέρια τους οι μύστες,/ ευλαβικά πριν μπουν στο θυσιαστήριο/ τώρα πετάνε αποτσίγαρα οι τουρίστες/ και το καινούργιο πάν να δουν διυλιστήριο./ Εκεί που η θάλασσα γινόταν ευλογία/ κι ήταν ευχή του κάμπου τα βελάσματα/ τώρα καμιόνια κουβαλάν στα ναυπηγεία/ άδεια κορμιά, σιδερικά, παιδιά κι ελάσματα./ Κοιμήσου Περσεφόνη/ στην αγκαλιά της γης/ στου κόσμου το μπαλκόνι ποτέ μην ξαναβγείς». Να ακούς να τραγουδούν κι αυτούς τους στίχους, μετά τους πρώτους, βέβαια, δυο απ’ τις μαθήτριες του Λευτέρη Κουμή με μουσική επένδυση του ίδιου, εν είδει δρώμενου, ενταγμένου στη ροή της ομιλίας και να χτυπά ο προβληματισμός σου κόκκινο. Υπάρχει ελπίς; «Η προστασία του περιβάλλοντος είναι και ευθύνη ενός εκάστου εξ ημών», θυμάσαι μια φράση απ’ το μήνυμα του πατριάρχη. Και μια άλλη του διευθυντή της Ορθοδόξου Ακαδημίας: «Ψάχνουμε να βρούμε τη χαμένη περιβαλλοντολογική ηθική»… Ωστόσο, το τραγούδι έχει τελειώσει και ο κεντρικός ομιλητής που έχει πάρει πάλι τη σκυτάλη σε “αναγκάζει” να κρεμαστείς κι εσύ όπως κι όλο το πολυπληθές ακροατήριο, άλλωστε, που έχει κατακλύσει τον αύλειο χώρο του Ναού, από τα χείλη του.

«Κόσμε χρυσέ, κόσμε αργυρέ, κόσμε μαλαματένιε… Αυτή, λοιπόν, είναι η γη μας. Ενα στολίδι. Και έτσι πρέπει να παραμείνει. Και νομίζω ότι αυτός είναι και ο στόχος αυτής της εκδήλωσης, που έχετε καθιερώσει να γίνεται κάθε χρόνο στην ενορία σας πάτερ Αντώνιε. Η ευαισθητοποίηση όλων ημών για τη σωτηρία του Περιβάλλοντος». «Να συμφωνήσουμε, λοιπόν εξαρχής ότι όλοι φέρουμε μερίδιο ευθύνης για την κατάσταση που έχει δημιουργηθεί στη γη. Βέβαια, το ποσοστό της ευθύνης είναι δυσανάλογο με τον πληθυσμό της γης, αφού ο μισός, 3,5 δισεκατομμύρια περίπου ευθύνεται μόνο για το 10% των ανθρακικών εκπομπών, ενώ το άλλο μισό επωμίζεται το 90% των επιπτώσεων από την υπερθέρμανση του πλανήτη». «Είκοσι μία διεθνείς συσκέψεις και διασκέψεις έχουν γίνει από το 1972 μέχρι σήμερα και όμως το πρόβλημα όχι μόνο δεν ελαττώνεται αλλά αυξάνεται. Και το κυριότερο, οι μεγάλοι ρυπαντές ή δεν συμμετέχουν ή αρνούνται να υπογράψουν ή αποχωρούν πριν από τη λήξη των εργασιών. Παράδειγμα το πρωτόκολλο του Κιότο που έγινε για να δεσμευτούν οι μεγάλοι ρυπαντές, δεν το υπέγραψαν ΗΠΑ, Κίνα, Ιαπωνία, Καναδάς, Ρωσία». «Ο Κρητικός συγγραφέας Νίκος Καζαντζάκης, μας υπενθυμίζει ότι στον κόσμο τούτον ένας μυστικός νόμος -αν δεν υπήρχε, ο κόσμος θα ήταν από χιλιάδες χρόνια χαμένος- σκληρός κι απαραβίαστος: το κακό, “πάντα στην αρχή θριαμβεύει και πάντα στο τέλος νικιέται”»… Κάποια αποσπάσματα από την όντως εντυπωσιακή ομιλία του Μιχάλη Μουντάκη, που παρουσιάστηκε “εποπτικά” και με τη βοήθεια της φιλολόγου Ρίτας Μουντάκη, της κόρης του…

“Ξύπνησε Περσεφόνη/ στην αγκαλιά της γης/ στου κόσμου το μπαλκόνι/ πάλι να ξαναβγείς»… Όνειρο θερινής νυκτός οι στίχοι αυτοί;

Στάση στις… Στάσεις την ερχόμενη Παρασκευή και την ερχόμενη Τρίτη 7 & 11 Σεπτεμβρίου, αντίστοιχα. Δικαιούται και ο συντάκτης της στήλης λίγες μέρες διακοπών…

Χανιώτικα νέα (Τρίτη, 4.09.2018)
http://www.haniotika-nea.gr/xipnise-persefoni-stin-agkalia-tis-gis/

ΟΠΩΣ ΤΟ ΨΩΜΙ

"ΤΑ ΦΑΡΜΑΚΑ ΣΟΥ ΦΕΡΕ ΤΕΧΝΗ ΤΗΣ ΠΟΙΗΣΕΩΣ"

ΑΝΑΦΟΡΑ ΣΤΗΝ ΠΟΙΗΤΙΚΗ ΣΥΛΛΟΓΗ ¨ΟΠΩΣ ΤΟ ΨΩΜΙ" ΤΟΥ Β. ΚΑΚΑΤΣΑΚΗ

Γράφει ο Μιχάλης Μ. Μουντάκης

Ο τίτλος της νέας ποιητικής συλλογής του Βαγγέλη Κακατσακη, όπως το ψωμί, παραπέμπει συνειρμικά  στη βασική τροφή για τη διατήρηση της ζωής του άνθρώπου. Το  Ψωμί, το ψωμάκι, όπως το θέλει ο λαός μας  για να τονίσει την αξία του και τις δυσκολίες για την  απόκτησή του.

Η πρώτη παρουσίαση του βιβλίου, έγινε στην Κίσαμο στο πλαίσιο των εκδηλώσεων του 5^ου Φεστιβάλ Παιδικού και εφηβικού βιβλίου που οργανώθηκε από την Ιερά Μητρόπολη Κισάμου και Σέλινου και  το Τσατσαρωνάκειο Πολιτιστικό Πολύκεντρο -με αφορμή την παγκόσμια ημέρα παιδικού βιβλίου. Ενώ  η πρώτη παρουσίαση στην πόλη των Χανίων,  θα γίνει στις 5 Μαΐου στο Πνευματικό Κέντρο .

Αλήθεια τι αξία μπορεί να έχει μία ακόμη ποιητική συλλογή στις μέρες μας, εν μέσω κρίσης και πολλαπλών  δυσκολιών;  Και όμως, τώρα μας χρειάζεται, αφού  ο ρόλος της, όπως όλων των τεχνών, είναι λυτρωτικός απέναντι στη σκληρή πραγματικότητα της ζωής, αφού λειτουργεί   θεραπευτικά  για την ψυχή και το σώμα:

Τα φάρμακά σου φέρε Τέχνη της Ποιήσεως,
που κάμνουνε —για λίγο— να μη νοιώθεται η πληγή. 

Λέει  χαρακτηριστικά  ο  Κων/νος  Καβάφης.

Η  εικονογράφηση του βιβλίου, είναι  της Αγγέλας Μάλμου και η έκδοση, της Πολιτιστικής Εταιρείας Κρήτης , Πυξίδα της Πόλης.

Είναι δύσκολο να  επιχειρήσουμε ανάλυση και ερμηνεία  στα πενήντα τέσσερα ποιήματα της ποιητικής συλλογής , αφού είναι γνωστό  ότι το μυστικό που κρύβεται μέσα στο ποίημα, ίσως μέσα στον ποιητή, ισχύει για μια μονάχα περίπτωση  για μια στιγμή, και δεν έχει καμιά σχέση με τις αόριστες γενικεύσεις είτε του  αναγνώστη, είτε του κριτικού της ποίησης.  Ενδεικτικά  μόνο να σταθούμε σε ορισμένα σημεία:  . Ο Βαγγέλης Κακατσάκης, ο ποιητής, σε ρόλο Σημωνος Κιρηναίου., σηκώνει πρώτος το σταυρό. . Επίκαιρο το ποίημα λόγω του συμβολισμού του. Πολλοί σηκώνουν  σταυρό  και τα βάρη των  συνανθρώπων τους.

Η επικαιρότητα , με τους  πολέμους  , τους πρόσφυγες, τους μετανάστες,  και τον ανθρώπινο πόνο ,έχουν αγγίξει  την ψυχή του ποιητή και έγιναν στίχος:  Όμως δεν έχουμε πρόβλημα  εμείς, δυστυχώς,  αρκεί να μην  αγγίξει  εκεί που χτυπά η καρδιά μας.

Το αυτό ισχύει  και για  την μεγάλη μας πατρίδα την Ευρώπη, που σιωπά  και καλείται να πάρει θέση   απέναντι στα  προβλήματα αυτά με τον χαρακτηριστικό τίτλο, Ευρώπη ακούς;

 Η πατρίδα του ποιητή, το Νίππος ,  φωτογραφίζεται μέσα από  απλές καθημερινές εικόνες  που έχουν αποτυπωθεί ανεξίτηλα στη μνήμη του από τα παιδικά του χρόνια . Ο σπουργίτες  το τριαντάφυλλο, η γεύση το κοκκιναπιδο και  ακόμη ,η εκκλησία του Αγίου Πνεύματος στις Κατούνες . Επίσης  η  Μάνα του, ως ρήμα και ουσιαστικό ,σε  μια πρωτότυπη  εκδοχή με  ορολογία και  άλλα  στοιχεία  δανεισμένα  από το βιβλίο της Γραμματικής της Νεοελληνικής Γλώσσας.

Και ακόμη, η χριστιανική θρησκεία και η πίστης μας ,αποτελεί   πηγή έμπνευσης για  τον ποιητή, αφού μεγάλο μέρος των ποιημάτων του βιβλίου του, έχουν θρησκευτική προέλευση.  :

Και από τη μακρόχρονη θητεία του ποιητή στην εκπαίδευση,  μια μόνο πικρή αναφορά  , μνημόσυνο για το  μαθητή  του που έφυγε στο είκοσι δυο του, για το ταξίδι χωρίς επιστροφή, ντυμένος με το βαθύ γαλάζιο της θάλασσας.

Και ο κύκλος των ποιημάτων κλείνει με αυτό «Της καρδιάς». Αυτήν προτάσσει ο ποιητής για το συμβολισμό και το βαθύτερο νόημα που κρύβει. Την καρδιά ως καμπάνα για να στείλει μήνυμα, φωτιά για να στείλει φως,  βρύση για να ποτίσει , λουλούδι για να ευωδιάσει   και χέρι  για να χαιρετήσει και να ορκιστεί.

Η περιήγησή μας στο βιβλίο τελειώνει. Ο αναγνώστης  του βιβλίου είναι βέβαιο ότι πολύ περισσότερα  θα δει και θα καταλάβει.

Ο Βαγγέλης Κακατσάκης, πέραν  αυτής της ποιητικής αυτής συλλογής και όλων των άλλων  που έχει κυκλοφορήσει μέχρι σήμερα,  έχει   πολλές και ποικίλες δράσεις  στο ενεργητικό του  που είναι γνωστές και δεν έχουν ανάγκη  άλλης αναφοράς. Η πορεία του και η προσφορά στα γράμματα την παράδοση και τον πολιτισμό του τόπου μας καλά κρατεί.!!

Χανιώτικα νέα (1 Μαίου 2018)


Σ. Σ. Φίλος και συνοδοιπόρος μου μια ζωή ο και μερωτικός μου σύντεκνος δάσκαλος - συγγραφέας Μιχάλης Μουντάκης. Λίαν αγαπητική η προσέγγισή του στη νέα ποιητική μου συλλογή. Από το χωριό μου το Νίππος Αποκορώνου, μέχρι το χωριό του, το Έλος Κισάμου το "Ω" των ΕΥΧΑΡΙΣΤΙΩΝ μου...