ΠΟΙΗΣΗ

Ο ΓΥΜΝΟΣ ΑΓΙΟΣ

Μόνος γυμνός και ανυπόδητος

 Με ποταμίσια μέχρις αστραγάλων γένια… 

Μια πρόχειρη καλύβα

για να στεγάζει το σαρκίο του

 στις αιφνίδιες καταιγίδες

 ένας καχεκτικός φοίνικας 

για να προστατεύεται από τη λαύρα του καλοκαιριού 

μια μικρή-πικρή πηγή 

για να πίνει νερό μια φορά την εβδομάδα.

Οι μόνες απολαύσεις

που επέτρεπε στον εαυτό του

 ο Οσιος Ονούφριος

ενόσω μόναζε, εξήντα τόσα χρόνια

ως πολίτης της αιγυπτιακής ερήμου

 κουβεντιάζοντας με τον θεό.

Μόνος γυμνός και ανυπόδητος.

Με ποταμίσια μέχρις αστραγάλου γένια…

 Και στην εικόνα του.

Οντας στο εκκλησάκι/ 

που ονομάτισε στη χάρη Του

η λαϊκή ευσέβεια.

Κάτω απ’ τη σκιά ενός θεόρατου πλατάνου 

δίπλα σε μια αστείρευτη γάργαρη πηγή.

 Στο κέντρο του χωριού 

Αλώνες του Ρεθύμνου.

 Ν’ αφήνει καθημερινά το τέμπλο

για να συνδράμει με τον τρόπο του τους χωριανούς

 η μόνη του απόλαυση!

ΒΑΓΓΕΛΗΣ Θ. ΚΑΚΑΤΣΑΚΗΣ

*ανέκδοτο (γράφτηκε μετα τον πηγαιμό μου στο πανηγύρι του Αγίου στις Αλώνες Ρεθύμνου στις 12 Ιουνίου 2017) 

ΠΟΙΗΣΗ

Πορεία

Επί τραχείας οδού, μια ζωή, η πορεία του.

Συχνά θλιμμένος, ποτέ θλιβερός.

Πάντα ορθοστατών και ορθοβαδίζων.

Με αναπεπταμένη τη σημαία της ευθύνης.

Επιμένοντας

να καλημερίζει τον ήλιο

και να καλησπερίζει το φεγγάρι.

Βαγγέλης Θ. Κακατσάκης

(Από την ανέκδοτη ποιητική συλλογή "ΟΠΩΣ ΤΟ ΨΩΜΙ")

ΠΟΙΗΣΗ

ΣΤΟ ΤΑΜΕΙΟ ΑΝΕΡΓΙΑΣ

Ανάμεσα στη Σκύλλα και στη Χάρυβδη
το σαπιοκάραβό τους...
Και, βέβαια θα περάσει το στενό
έστω με μικρές απώλειες,
όπως λέει το σενάριο,
όμως,
λίγο ακόμη, πολύ λίγο, θα κρατήσει
το ταξίδι.
Στο στούντιο έχει ήδη γραφτεί
το επόμενο επεισόδιο
μ' εκείνον πρωταγωνιστή,
τον τελευταίο σύντροφο του Οδυσσέα.

Πάλι ξεμένει από δουλειά!
Πάλι στο ταμείο ανεργίας....

Βαγγέλης Θ. Κακατσάκης
( Από την ανέκδοτη ποιητική συλλογή "ΌΠΩΣ ΤΟ ΨΩΜΙ")

ΠΟΙΗΣΗ

ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ

Καλός τόπος για νυχτερίδες-
χρόνια τώρα- με το έμπα της μέρας,
το ρημαγμένο εκκλησάκι μας.
Πολύς ο περιεστώς λαός
και σήμερα.
Ένα πληγωμένο, από σφαίρα κακού κυνηγού.,
περιστέρι,
που βρήκε προστασία στα χαλάσματα,
ο ιερέας.

Και για να έχουν
καλόν ύπνο οι νυχτερίδες
και για να ξαναπετάξει
το πληγωμένο περιστέρι
το κερί στο μανουἀλι της θύμησης.


ΒΑΓΓΕΛΗΣ Θ. ΚΑΚΑΤΣΑΚΗΣ
(Από την ανέκδοτη ποιητική συλλογή "ΟΠΩΣ ΤΟ ΨΩΜΙ")

ΠΟΙΗΣΗ

ΠΑΡΑΠΟΝΟ ΑΓΙΩΝ





Σ 'ένα από τα δώματα του ουρανού-
πάντα, πάντως, διαφορετικό
και πάντα σε διαφορετική ημερομηνία-
συναθροίζονται στην ετήσιά τους μάζωξη,
δίπλα σ' όλους τους γνωστούς αγίους,
οι άγνωστοι στους ανθρώπους άγιοι-
έτσι ως υπήρξαν επί γης, λίγο πριν την εκδημία τους.
Έρχεται κι ο ίδιος αυτοπροσώπως ο Θεός,
με την μορφή ενός σεβάσμιου παππούλη πάντα,
χωρίς την συνοδεία των αγγέλων του,
μόνο και μόνο για ν' ακούσει
το ανθρώπινο παράπονό τους-
τι δεν έχουν αξιωθεί αυτοί
έστω μια μνεία του ονόματός τους
στα συναξάρια της εκκλησίας...

ΒΑΓΓΕΛΗΣ Θ. ΚΑΚΑΤΣΑΚΗΣ
(ανέκδοτο)

ΠΟΙΗΣΗ

ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΛΙΤΟΤΗΤΑΣ





Ούτε να λείπει,
ούτε να περισσεύει
το απαραίτητο.
Λίγο λιγότερο
και το απαραίτητο λείπει.
Λίγο περισσότερο
και το απαραίτητο περισσεύει.

Αγιοκέρι στο μανουάλι
της παρεξηγημένης Αγίας Λιτότητας
ο άρτος ημών ο επιούσιος


ΒΑΓΓΕΛΗΣ Θ. ΚΑΚΑΤΣΑΚΗΣ

(αδημοσίευτο)

ΠΟΙΗΣΗ

Η ΠΡΟΣΕΥΧΗ ΕΝΟΣ ΑΣΤΕΓΟΥ




Ιησούς Χριστός νικά
κι όλα τα κακά σκορπά...
Τρεις φορές κάθε βράδυ
πριν να κοιμηθεί
το λέει ένας άστεγος
και σταυρώνει
το ανύπαρκτο μαξιλάρι του.

Έρχεται η νύχτα...
Αγωνία κι αυτή!

Βαγγέλης Θ. Κακατσάκης
(ανέκδοτο)