ΙΧΝΗΛΑΤΩΝΤΑΣ Α

"ΙΧΝΗΛΑΤΩΝΤΑΣ" ΜΕ ΟΔΗΓΟ ΤΗΝ ΕΛΠΙΔΑ

Γράφει ο Γιάννης Τζεμανάκης 

"Τριάντα ποιήματα ενδεδυμένα την ανθρώπινη αγωνία, τη γεμάτη πόνο και με ελπίδα πορεία, αντάμα με την πίστη, την προσευχή και την άμετρη ψυχική και επιστημονική προσπάθεια, ετοιμάζουν της ελευθερίας την ανάσταση." Γιάννης Τζεμανάκης 

 ( Από καρδιάς οι ευχαριστίες μου στον και σύντεκνό μου δάσκαλο - συγγραφέα Γιάννη Τζεμανάκη για την υπέροχη παρουσίαση του "ΙΧΝΗΛΑΤΩΝΤΑΣ" μου στα αγαπημένα μας "Χανιώτικα νέα"( 22. 4. 2021). Υπόχρεος στην αγάπη σου, καλέ μου σύντεκνε! Β. Θ. Κ. ) 

"Μην φοβηθείς αυτόν π’ εστήριξε την πίστη του πάνω στην ελπίδα! Τον είδα στην ζωή να μάχεται, Μα πάντα ανίκητον το είδα." Γ. Βερίτης

Τούτο το μήνυμα της Ελπίδας, φυτρώνει μέσα από τους στίχους της νέας, σε ψηφιακή έκδοση, βραβευμένης με το Β’ Βραβείο (πρώτο δε δόθηκε)  «Κ.Π.Καβάφης» και το βραβείο «Ησίοδος», ποιητικής Συλλογής, «Ιχνηλατώντας» του Βαγγέλη Κακατσάκη, που γεννήθηκε στις πρώτες 50, απρόσμενα βασανιστικές, ημέρες (25 Μάρτη 2020 -11 Μάη 2020 ) του νέου τρομοκράτη της ανθρωπότητας, COVID 19.

Στη συλλογή αυτή ο «φυλακισμένος», κατ’ επιταγήν του «Μένουμε μέσα» ποιητής. Ακούει τον φόβο να «κραυγάζει στα παραθυρόφυλλα που είναι ερμητικά κλειστά». Αφουγκράζεται, από τα ολάνοιχτα ψυχοπαράθυρα του, τον αχό, τα βήματα της ελευθερίας που πηγαινοέρχεται πίσω από τα κάγκελα, Στοχάζεται, αναπολεί και αναζητεί, την πατρώα, στη γειτονιά και τη πόλη του, ζωή. Μετρά, στους άδειους δρόμους, την 25η του Μάρτη, τα βήματα της ιστορίας. Νοσταλγεί τα βήματα της φυλακισμένης στο εικονοστάσι του σπιτιού του πίστης. Θαυμάζει όσες και όσους «με άσπρες και πράσινες μπλούζες τον αντιμετωπίζουν σε μαρμαρένια αλώνια, σίγουροι ότι στο τέλος θα νικήσουν…» Προσεύχεται με πίστη και παρακαλεί με ελπίδα: «Θέλω τα χελιδόνια μου». Ζωγραφίζει τους αντιπάλους, τον φόβο και την ελπίδα, να παίζουν το σκληρό παιχνίδι επιβίωσης.
«Ο Φόβος και η ελπίδα παίζουν τραμπάλα. Ψηλά ο φόβος, χαμηλά η ελπίδα. Ψηλά η ελπίδα, χαμηλά ο φόβος Τη μια με τον φόβο την άλλη με την ελπίδα. Τραμπαλίζομαι…»

Δύσκολες ημέρες. «Αναμένουμε, υπομένουμε, διαμένουμε, περιμένουμε, προσμένουμε..»
Άνεμος αμφισβήτησης και αισιοδοξίας ριγά το κορμί, καίει τον λογισμό που δεν αντέχει το βάρος και αναφωνεί. «Όταν με το καλό βγούμε έξω. Θα μπορούν να μας γυρίσουν μέσα;»
Τα θρησκευτικά γεγονότα της περιόδου ντύνονται με ξεχωριστά συναισθήματα και χρώματα. Η περιρρέουσα ατμόσφαιρα του πόνου και της λύπης , της αναστάσιμης χαράς και της ελευθερίας χαϊδεύουν το αβέβαιο αύριο.

Η Ανάσταση του Λαζάρου «που συνέχισε τη ζωή του από εκεί που την άφησε, δίχως ωστόσο να ξαναγελάσει» χαροποιεί και λυπεί. Η εν πολλαίς αμαρτίαις περιπεσούσα γυνή προβληματίζει, αφυπνίζει και ενδυναμώνει τον πάντα και ενεργά συμμετέχοντα στην εκκλησία της γειτονιάς του ποιητή.

«.. Στον ρόλο της αμαρτωλής γυναίκας θυμάται τον εαυτό του. Κάθε Μεγάλη Τρίτη ο μοναχικός ποιητής,
στην εκκλησία της γειτονιάς του

Μεγάλη Τρίτη του σωτηρίου έτους 2020 Στην κατ’ οίκον εκκλησία του. και ιερέας και ψάλτης και περιεστώς λαός.»

Ο Μυστικός δείπνος. «Με τηλεδιάσκεψη» φέτος,.αποκαλύπτει την αγωνία και την αγάπη του Δασκάλου στους μαθητές του.
« … Μόνος ο δάσκαλος στο Υπερώον.

Στα σπίτια τους οι μαθητές
Ο καθείς και το πιάτο του
Ο καθείς και το ποτήρι του
Ο καθείς στην οθόνη του
Με τηλεδιάσκεψη »
«Αναμένουμε, υπομένουμε, διαμένουμε, περιμένουμε, προσμένουμε..»

Δύσκολες οι ώρες του έσχατου χαίρε στον, πάνω από την πυρά, κρεμασμένο φετινό Covid 19, Ιούδα. Οι φλόγες γκρεμίζουν το ανάστημα του, την ώρα που από το ψηλό καμπαναριό ηχεί το αναστάσιμο άγγελμα «Χριστός Ανέστη».

Ανάβουμε τις λαμπάδες. Το Ανέσπερο Φως απελευθερώνει και ζωογονεί, χαροποιεί και λαμπρύνει τα πρόσωπα, που σίγουρα όντα για την Ανάσταση, απαστράφτουν κάτω από τις μάσκες και χαμογελούν.

«Φυσικά και δεν κατάφεραν
να σκοτώσουν τον Άγγελο
που ήρθε να απόκυλίσει τον λίθον
εκ της θύρας του μνημείου,
οι Ρωμαίοι στρατιώτες.
Ούτε που σκέφτηκαν να συλλάβουν
τις μυροφόρες γυναίκες
που ήρθαν αξημέρωτα
να αλείψουν το σώμα του Δασκάλου»
Χαμογελούν γιατί είναι
«Αδύνατο να κρυφτεί το χαμόγελο
Κάτω από τις μάσκες που φορούν
ο Ιωσήφ και ο Νικόδημος
σε μια γωνιά του κήπου της Γεσθημανής.»

“Ιχνηλατώντας”. Τριάντα ποιήματα ενδεδυμένα την ανθρώπινη αγωνία, τη γεμάτη πόνο και με ελπίδα πορεία, αντάμα με την πίστη, την προσευχή και την άμετρη ψυχική και επιστημονική προσπάθεια, ετοιμάζουν της ελευθερίας την ανάσταση.

 Χανιώτικα νέα (Πέμπτη, 22 Απριλίου 2021)

ΙΧΝΗΛΑΤΩΝΤΑΣ Α

"ΙΧΝΗΛΑΤΩΝΤΑΣ "  ΜΕ ΠΡΟΦΗΤΙΚΗ ΔΙΟΡΑΤΙΚΟΤΗΤΑ 

"Ο Βαγγέλης Κακατσάκης ιχνο-γραφεί με προφητική διορατικότητα την πρώτη περίοδο του κορωνοϊού προβληματιζόμενος για το μέλλον" Νανώ Σπανουδάκη - Κουτσάκη  

Γράφει η Νανώ Σπανουδάκη - Κουτσάκη 

( Και δια του ΙΣΤΟΛΟΓΙΟΥ μου η ολοσέλιδη παρουσίαση που έκανε στα "Χανιώτικα νέα" στη στήλη της Πολιτισμικοί  Σφυγμοί ", η δημοσιογράφος Νανώ Σπανουδάκη -Κουτσάκη της ποιητικής μου συλλογής "ΙΧΝΗΛΑΤΩΝΤΑΣ "με το που κυκλοφόρησε στο ΔΙΑΔΙΚΤΥΟ . Ευκαιρία για να της πω γι' άλλη μια φορά το από καρδιάς ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ μου. Πάντα κατάπρωτη η φίλη μου να γράψει για την όποια συγγραφική δουλειά μου... Β. Θ. Κ. )

Η ΕΜΒΛΗΜΑΤΙΚΗ ΝΕΑ ΠΟΙΗΤΙΚΗ ΣΥΛΛΟΓΗ ΤΟΥ ΒΑΓΓΕΛΗ ΚΑΚΑΤΣΑΚΗ  "ΙΧΝΗΛΑΤΩΝΤΑΣ" 

■ Ιχνο-γραφεί με προφητική διορατικότητα την πρώτη περίοδο
του κορωνοϊού προβληματιζόμενος για το μέλλον

■ Ανησυχεί για την ελληνορθόδοξη παράδοση και τις κοινωνικές δομές

«Δίχως καταθέσεις στεφάνων./ Δίχως δοξολογίες και πανηγυρικούς./ Δίχως παρελάσεις και χειροκροτήματα./ Άδειοι από κόσμο οι δρόμοι./ Περνάει ο κορωνοϊός,/ του Φόβου ο γιός./ Θα σε ξανάβρω στους μπαξέδες/ 3 του Σεπτέμβρη να περνάς,/ μπάρμπα- Γιάννη Μακρυγιάννη;». Το πρώτο ποίημα της συλλογής με τίτλο: “Επέτειος της 25ης Μαρτίου”.

Επί πτερύγων ανέμων του… διαδικτύου, επιτέλους, από τα τέλη Φεβρουαρίου 2021 η νέα ποιητική συλλογή του σπουδαίου μας Χανιώτη ποιητή, λογοτέχνη, δασκάλου, δημοσιογράφου και Ανθρώπου Βαγγέλη Κακατσάκη, “ΙΧΝΗΛΑΤΩΝΤΑΣ”.

• Βραβευμένα ήδη τα ποιήματα που περιλαμβάνει η έκτη αυτή ποιητική του συλλογή με το Β βραβείο (πρώτο δεν δόθηκε) του 6ου Παγκόσμιου Ποιητικού Διαγωνισμού “Κ. Π. ΚΑΒΑΦΗΣ” 2020, που διοργάνωσε η International Art Akademy, και το βραβείο ΗΣΙΟΔΟΣ.

• Τώρα έχουμε την δυνατότητα να τα «ιχνηλατήσουμε» κι εμείς ένα προς ένα από το διαδίκτυο με βάση το ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ του https://petaxta.blogspot.com/2021/02/blog-post_40.html από το οποίο ο αναγνώστης του διαδικτύου παραπέμπεται άμεσα στην διαδικτυακή δ/νση της συλλογής. Η πρόσβαση είναι ελεύθερη για όλους.

• Φυσικά, υπάρχει η πρόθεση να ακολουθήσει η έντυπη έκδοση της όταν η εμπερίστατη κατάσταση της παγκόσμιας πανδημίας το επιτρέψει. Πιθανότατα δε να είναι και εμπλουτισμένη με νέα ανάλογης θεματικής ποιήματα καθώς το μολυβάκι του ποιητή δεν ξεκουράζεται ιδίως όταν η «ξύστρα» -κορωνοϊός παραμονεύει : « Ούτε έναν στίχο για να μείνει/δεν έγραψες σήμερα,/είπε αργά το βράδυ/ο ποιητής στο μολύβι του./Αμίλητο εκείνο, /όπως όλα τα μολύβια,/συνέχισε να γράφει,/μην υπολογίζοντας/ότι η ξύστρα-κορωνοϊός/παραμόνευε» . Ποίημα «Το Μολύβι» Σάββατο, 4 Απριλίου 2020.

• Όπως έγινε, δηλαδή, και με την έντυπη έκδοση «Τα χελιδόνια του Μοναχού» που ακολούθησε την ψηφιακή. Η οποία–ειρήσθω εν παρόδω- έχει «χαλάσει κόσμο» και έχει γίνει ανάρπαστη τόσο διαδικτυακά όσο και στην έντυπη έκδοσή τους που ακολούθησε υπέρ των σκοπών του Κοινωφελούς Ιδρύματος Αγία Σοφία. Οι δε, δεκάδες δεκάδων επαινετικές δημόσιες κριτικές για «Τα Χελιδόνια του Μοναχού» συνεχίζονται με αμείωτη ροή. Βλέπετε, αγαπήθηκαν και θα αγαπιούνται. Προφανώς ως αντίδωρο της αγάπης που εκπέμπουν μέσα από το λυρικό ποιητικό «ορατόριο» για την ορθοπραξία της ορθόδοξης καθημερινότητας-πραγματικότητας όπως είχε γράψει τούτη η στήλη πέρυσι στις 20 Απριλίου 2020 μόλις πρωτοκυκλοφόρησαν.

“Ιχνηλατώντας”: Όνομα και πράμα

• Και σε τούτη την έκτη ποιητική του συλλογή ο Κακατσάκης συνεχίζει να είναι ο… Κακατσάκης. Η ποίησή του δηλαδή, είναι η ίδια στιβαρή, δωρική, στακάτη και κυρίως κατανοητή από κάθε άνθρωπο ποίηση. Έχει το χάρισμα, έχει την δυνατότητα με όχημα τις λέξεις, τον λιτό στίχο και την Αγάπη για όλα τα όντα να κωδικοποιεί τους κοινωνικούς προβληματισμούς ,την ανησυχία, τον φόβο, τη χαρά, τη λύπη. Ο ίδιος γράφει ταπεινόφρονα ότι «αρέσκεται να παίζει με τις λέξεις».

• Η νέα του ποιητική συλλογή, είναι γραμμένη ως ημερολόγιο. Ημερολόγιο 48 ημερών (από 25 Μαρτίου έως 11Μαίου 2020). Δηλαδή, τις ημέρες του πρώτου περυσινού εγκλεισμού μας.

• Η επέτειος της 25η Μαρτίου, το πρώτο ποίημα της συλλογής που παραθέτω εισαγωγικά, είναι κατά την γνώμη μου ένα εμβληματικό ποίημα. Καθώς η μεγάλη ημέρα εορτασμού του Ευαγγελισμού και της εθνικής παλιγγενεσίας «γιορτάστηκε» με την φαντασία του ποιητή με εμβατήριο …κορωνοϊού: «Περνάει ο κορωνοϊός,/ του Φόβου ο γιος». Ένα ποίημα που φέτος μπορεί άριστα να πάρει μεταφορικά την θέση του στον εορτασμό των 200 χρόνων από την επανάσταση του 1821.

• Από τα πρώτα που αναδεικνύει ο ποιητής είναι και η σταθερή του Εθνικού Συστήματος Υγείας. Σ’ αυτήν φαίνεται να ακούμπησαν και να ακουμπούν οι πολίτες της χώρας ως εμπροσθοφυλακή σωτηρίας. Εξαιρετικό, λοιπόν, το ποίημα «Στα Μαρμαρένια αλώνια» που περιγράφει το σκηνικό του πρώτου μήνα όπου όλα ήταν άγνωστα και πρωτόγνωρα στη χώρα μας αλλά και παγκόσμια. «…Και ενώ οι πολλοί/φοβούνται και τον ίσκιο του,/κάποιοι, με άσπρες και πράσινες μπλούζες,/ τον αντιμετωπίζουν/στα μαρμαρένια αλώνια/σίγουροι ότι στο τέλος θα νικήσουν./Υπέρ πάντων ο αγών!»

• Η συλλογή «Ιχνηλατώντας» μέσα από τα 30 ποιήματα που περιλαμβάνει αναδεικνύει όλα όσα ζήσαμε αλλά όχι μόνο. Ξεχωριστό συμβολισμό και πολλαπλές αναγνώσεις έχουν τα ποιήματα που αφορούν στο ημερολόγιο της περυσινής Μεγάλης Εβδομάδας. Όπου ο ποιητής ιχνηλατεί με ενάργεια, ευαισθησία, απορία και λύπη το πώς χάσαμε «τα αυγά και τα πασχάλια».

• Ήδη από το ποίημα « Ο Λάζαρος» Σάββατο 11 Απριλίου 2020, ξεκινά το συγκλονιστικό κυριολεκτικό και μεταφορικό ημερολόγιο της Μεγάλης Εβδομάδας.

• Ξεχωριστό το ποίημα με ημερομηνία «Μεγάλη Πέμπτη, 16 Απριλίου 2020»

• « Ο φόβος είχε καταλάβει/ τις καρδιές των/και η απόφαση ελήφθη ομόφωνα./Μόνος ο Δάσκαλος στο Υπερώον./Στα σπίτια τους οι μαθητές./Ο καθείς και το πιάτο του./Ο καθείς και το ποτήρι του./Ο καθείς στην οθόνη του./Με τηλεδιάσκεψη/οΜυστικός Δείπνος εφέτος;/Απαγε της βλασφημίας,/φοβισμένε ποιητή!»

• Η συλλογή «Iχνηλατώντας» είναι μια ποίηση με πολλαπλές αναγνώσεις. Όπως άλλωστε και οι προηγούμενες ποιητικές συλλογές του Βαγγέλη Κακατσάκη.

• Η δυναμική σύζευξη των λέξεων που διαλέγει δημιουργεί ποικίλες ερμηνείες και αποκαλύπτει σε καθένα μας χωριστά, ανάλογα με την οπτική του, τι ακριβώς εννοεί ο ποιητής.

• Φυσικά δεν μένουν εκτός «νυμφώνος» της συλλογής τα πολιτισμικά προβλήματα που υπήρχαν. Και επιδεινώνονται.

• Ο Κακατσάκης ιχνηλατεί όλες τις παραμέτρους της ουσίας της ζωής μας. Πώς ήταν και πώς είναι. Πώς θα είναι άραγε μετά τον κορωνοϊό; Παρών και τα πάντα ορών ο διαισθητικός προσανατολισμός του ποιητή.

• Η ιχνηλάτησή του βασίζεται στις σταθερές της ελληνορθόδοξης παράδοσης. Στις αξίες μας. Στην φιλοσοφία ζωής μας .Αλλά και στην αγάπη και την αγωνία του για το μέλλον.

• Γι αυτό, σε πολλά ποιήματα και αυτής της συλλογής υπάρχουν ερωτήματα όπως στο ποίημα «Θα μπορούν»: « Στους δρόμους και στις πλατείες/ κυκλοφορεί και οπλοφορεί ο κορωνοϊός./ Μένουμε μέσα …./ ……Όταν με το καλό βγούμε έξω,/θα μπορούν να μας γυρίσουν μέσα;»

• Τριάντα μόλις ποιήματα. Όμως μέσα από αυτά ο Βαγγέλης Κακατσάκης καταφέρνει να ιχνηλατίσει με ευαισθησία και ακρίβεια την τοπική και παγκόσμια πραγματικότητα όπως διαμορφώνεται με την επέλαση της πανδημίας. «Ιχνηλατώντας»: Όνομα και πράμα είναι η νέα ποιητική του συλλογή.

• Θερμά συγχαρητήρια και πολλά ευχαριστήρια στον Βαγγέλη Κακατσάκη για τους πνευματικούς θησαυρούς που κατέχει, νοιώθει και μοιράζεται μαζί μας τιμώντας την ποίηση και τον τόπο.

• Το επιβεβαιώνει με πρόσφατο σχόλιό για τα «Χελιδόνια του Μοναχού» ο γλωσσολόγος, πανεπιστημιακός καθηγητής κ. Γ Μπαμπινιώτης που έγραψε στον Βαγγέλη Κακατσάκη στις 28-1-2021: «Εχετε το χάρισμα της ποίησης ως σύλληψης μορφών ουσίας της ζωής μας και ως ελκυστικής γλωσσικής αποτύπωσης. Αξιοποιήστε αυτή την δωρεά. Σας χρειαζόμαστε».

Σχεδιασμός-Σελιδοποίηση: Αντώνης Π. Βακάκης
Επιμέλεια: Γιώργος Κουκουράκης
Υπεύθυνος ψηφιακής έκδοσης: Παναγιώτης Αλεβαντής

https://www.haniotika-nea.gr/epi-pterygon-diadiktyoy/

ΙΧΝΗΛΑΤΩΝΤΑΣ Α

 "ΙΧΝΗΛΑΤΩΝΤΑΣ" ΕΛΠΙΖΟΥΜΕ!

                                           Γράφει ο Βασίλης Γ. Χαρωνίτης 

"Εγώ πάντα ελπίζω.Με δυναμώνουν και οι αισιόδοξες επισημάνσεις του καλού ποιητή Βαγγέλη  Κακατσάκη. Να είναι καλά και να συνεχίζει να αγωνίζεται εναντίον του καθε λογής Κορωνοϊού!" Βασίλης Γ. Χαρωνίτης 

(Λίαν αγαπητική η προσέγγιση που έκανε στα πάντα φιλόξενα "Χανιώτικα νέα¨ ο διακεκριμένος και πολυβραβευμένος συντοπίτης μας (εξ Ανωγείων ορμώμενος) δάσκαλος - λογοτέχνης Βασίλης Γ. Χαρωνίτης στο ¨ΙΧΝΗΛΑΤΩΝΤΑΣ" μου. Τον ευχαριστώ από καρδιάς. Πάντα υπόχρεος στη διαχρονική αγάπη του. Β. Θ. Κ. ) 

Γράφει ο Βασίλης Γ. Χαρωνίτης 

48 χρόνια-48 ημέρες. Δυο εμβληματικοί  αριθμοί για τον Βαγγέλη Κακατσάκη.

48 χρόνια έχουν περάσει από τότε που κυκλοφορήθηκε (το 1973) η πρώτη ποιητική συλλογή του «τα άλογα του χρόνου» και 48 ημέρες ( 25 Μαρτίου-11 Μαϊου 2020),

κλεισμένος,όπως όλοι, λόγω κορωνοϊού, τον αντιμετωπίζει,με το «σπαθί» του,δηλαδή  με τους στίχους της  συλλογής «Ιχνηλατώντας».

Από το 1973,δηλαδή στα 48 χρόνια που έχουν περάσει, ο Κακατσάκης με οδηγό « τα άλογα του χρόνου» μας έχει δώσει 6 ποιητικές συλλογές που τον έχουν καθιερώσει ως ένα αισθαντικό,προβληματισμένο,ανήσυχο  ποιητή. Κατα περίεργη συγκυρία εφέτος διάλεξε 48 ημέρες και, βιώνοντας τες,μας έδωσε τη συλλογή «Ιχνηλατώντας».

Ξεφυλλίζω(ηλεκτρονικά) τη νέα βραβευμένη ποιητική συλλογή του  και προσπαθώ να την αποκρυπτογραφήσω.

Τί άραγε  επιζητεί ν’ αποκαλύψει ο ποιητής «ιχνηλατώντας»  μέσα από (ή και με) τους στίχους των ποιημάτων της νέας ποιητικής συλλογής του;

Μήπως προσπαθεί με αφορμή τον Κορωνοϊό να φανερώσει τις αβεβαιότητες που διαπερνούν τη ζωή μας;

Μήπως,ως έγκυρος ποιητής, εγνωσμένης ευαισθησίας και προβληματισμού, γίνεται ιχνηλάτης ονείρων και οραματισμών που η ποίηση πάντα προσπαθούσε και προσπα- θεί να ανιχνεύσει;

Μήπως ιχνηλατεί μνήμες ή γεγονότα της πίστης και της παράδοσής μας,που  τώρα τελευταία όλο και μας πληγώνουν ;

Μήπως με τους στίχους του  γίνεται  ιχνηλάτης του πόνου, των βουβών δακρύων, της οδύνης που, με αφορμή τον κορωνοϊό, έχει απλωθεί μέσα μας και γύρω μας;

Μήπως θέλει να ρίξει βάλσαμο αναστάσιμης ελπίδας και χαράς στη ζωή μας που, χω-ρίς να το καταλάβομε, γίνηκε «Μεγάλη Εβδομάδα»;

Δυσκολεύομαι ν’απαντήσω μονολεκτικά σ’ αυτά τα καίρια και βασανιστικά ερωτή- ματα.Παρά ταύτα αγωνίζομαι, ακολουθώντας ημερολογιακά  τους στίχους των 30 ποιημάτων(ξεκινώντας από την Τετάρτη 25 Μαρτίου 2020 που «δίχως παρελάσεις και χειροκροτήματα» γιορτάσαμε τη μεγάλη μας επέτειο  ίσαμε τη Δευτέρα 11 Μαϊου του ίδιου χρόνου,που «το πανηγύρι των πουλιών» με τον τρόπο του μας εγκαρδίωσε), να μην «ξεστρατίσω» αλλά, πορευόμενος «βάσει σχεδίου», ακολουθώ,(με πολλούς άλλους θέλω να πιστεύω) τους προβληματισμούς του  ποιητή:

«Αναμένουμε,απομένουμε,διαμένουμε //

 υπομένουμε,περιμένουμε,προσμένουμε

                       υπομένουμε...

  ....................................................................

Διαμένουμε,περιμένοντας και επιμένοντας //

απομένουμε,υπομένοντας και προσμένοντας

την αναμενόμενη νίκη.»

Ποιά νίκη;Ενάντια στον κορωνοϊό ή ενάντια στο φόβο που μας φόρτωσε;

Κάθε αισιόδοξος άνθρωπος ελπίζει.Παρ’όλ’αυτά,κάθε Χριστιανός, υποψιάζεται ότι:

«Τους σταυρούς που ετοιμάζουν// οι σύγχρονοι Γραμματείς και Φαρισαίοι//

με την ανοχή των Πόντιων Πιλάτων// για τους όπου γης εμπερίστατους//

αδελφούς Του

βλέπει ο μόλις Αναστημένος Χριστός// και τρέχουν ποτάμι τα δάκρυα//

από τα μάτια Του».

Και κάτι ακόμη:

«Το να μην έχουν κάποιοι// ένα κεραμίδι πάνω από το κεφάλι τους

δεν είναι υποκείμενο νόσημα,//αλλά το ανόσιο αντικείμενο

του ρήματος αδιαφορώ...»

Ακριβώς γι’ αυτό το λόγο ο Κακατσάκης μας βεβαιώνει ότι,ο  Ιησούς Χριστός

«Σε έναν καταυλισμό  προσφύγων εθεάθη.

Εκεί το λάβετε φάγετε // και το πίετε εξ αυτού πάντες                                     εφέτος»...

Πόσους αιώνες συμβαίνει αυτό; Μόνο εφέτος το αντιληφθήκαμε;                               Παρά ταύτα,τούτες τις μέρες, με εκφράζει η «τραμπάλα» του:

«Ο φόβος και η ελπίδα //παίζουν τραμπάλα

Ψηλά ο φόβος χαμηλά η ελπίδα //Ψηλά η ελπίδα,χαμηλά ο φόβος

Τη μια με το φόβο,την άλλη με την ελπίδα// τραμπαλίζομαι.

Ο κορωνοϊός παρακολουθεί // εκ του σύνεγγυς το παιχνίδι,

γνωρίζοντας το δικό του τέλος // και το τέλος του παιχνιδιού..»

Ποιός θα εξαφανίσει ή θα ελαττώσει το φόβο και θα δυναμώσει την ελπίδα; Ο λόγος του ποιητή ή ο Λόγος του Ανθρώπου;

Θα γίνει η ζωή μας ένα «Πάσχα/Πέρασμα» στο Φώς;

Εγώ πάντα ελπίζω.Με δυναμώνουν και οι αισιόδοξες επισημάνσεις του καλού ποιητή Βαγγέλη  Κακατσάκη. Να είναι καλά και να συνεχίζει να αγωνίζεται εναντίον του καθε λογής Κορωνοϊού!

Χανιώτικα νέα (25. 3. 2021) 

https://www.haniotika-nea.gr/vaggelis-kakatsakis-ichnilatontas-poiimata/

ΙΧΝΗΛΑΤΩΝΤΑΣ Α΄

«ΙΧΝΗΛΑΤΩΝΤΑΣ» ΤΙΣ ΔΙΑΧΡΟΝΙΚΕΣ ΑΝΘΡΩΠΙΝΕΣ ΑΞΙΕΣ

Γράφει ο Αγησίλαος Κ. Αλιγιζάκης*

"Ο αναγνώστης έχει την αίσθηση ότι η δράση εκτυλίσσεται σε μια θεατρική σκηνή, όπου πρωταγωνιστούν καθημερινοί άνθρωποι, οι οποίοι λειτουργούν ταυτόχρονα ως θεατές και ως ηθοποιοί." Αγησίλαος Αλιγιζάκης 

(Και στο ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ μου και από εκεί στη σελίδα μου στο Βιβλίο των Προσώπων η παρουσίαση της ποιητικής μου συλλογής ΙΧΝΗΛΑΤΩΝΤΑΣ (κυκλοφορεί από τις 22 Φεβρουαρίου τ. ε. ελεύθερα 

στο ΔΙΑΔΙΚΤΥΟ) του γιατρού, ορθοπεδικού - πολιτισμολόγου  Αγησίλαου Αλιγιζάκη. Ύστερα από τη δημοσίευσή της στο FRACTALART και στα Χανιώτικα νέα. Ευκαιρία για να πω γι'  άλλη μια φορά το από καρδιάς ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ μου στον και καλό μου φίλο λόγιο γιατρό, για τα που γράφει, όπως τα γράφει. Β.Θ.Κ.)

O κατ’ οίκον εγκλεισμός της πρώτης καραντίνας ήταν ο μαιευτήρας ενός ποιητικού τοκετού από τον πνευματικό γονέα Βαγγέλη Κακατσάκη. Η ονομασία «Ιχνηλατώντας» της νέας ποιητικής του συλλογής ήταν άμεση και εύστοχη, καθώς απηχούσε και απηχεί τα αισθήματα του συνόλου της κοινωνίας, η οποία βίωσε την πρωτόγνωρη ατομική απομόνωση, την απαγόρευση της παρέλασης της 25ης Μαρτίου και το πρώτο Πάσχα χωρίς εκκλησιασμό και γλέντια. Αυτή η κατάσταση διατάραξε την ψυχή και το σώμα, θέτοντας εναγώνια ερωτηματικά για την ίδια την ανθρώπινη ύπαρξη, η οποία κινδύνευε (και ακόμα κινδυνεύει) να σβήσει στην άβυσσο της πανδημίας. Αυτά τα ερωτήματα απαντά με τον δικό του μοναδικό τρόπο ο Βαγγέλης Κακατσάκης, λειτουργώντας πότε ως άπιστος Θωμάς, ο οποίος ψηλαφά τις οπές των καρφιών στο σώμα του Κυρίου και πότε ως προσευχόμενος στον κήπο της Γεσθημανή περιμένοντας απαντήσεις. Αμφιβολίες και βεβαιότητες εναλλάσσονται, καθώς ο αδύναμος σαρκικός άνθρωπος «συνομιλεί» με τον πνευματική προσευχόμενη ύπαρξη, χαράζοντας ένα μονοπάτι, το οποίο ιχνηλατεί τις διαχρονικές ανθρώπινες αξίες, της καλοσύνης, της αγάπης για τον συνάνθρωπο και τον Θεό, την ελεημοσύνη και τη συγχώρεση. Ταυτόχρονα, καταγράφει τον φόβο, την κοινωνική απομόνωση και τα προβλήματα της καθημερινότητας του κορωνοϊού.

Η ποιητική συλλογή οπτικοποιεί τις εικόνες των κοινωνικών μέσων δικτύωσης και των ΜΜΕ, ερμηνεύοντας τα αισθήματα που γεννιούνται στους τηλεθεατές. Η ημερολογιακή ταξινόμηση έχει τον ρόλο του τριτοπρόσωπου παντογνώστη αφηγητή, ο οποίος γνωρίζει, αλλά δεν προορίζει… Ο αναγνώστης έχει την αίσθηση ότι η δράση εκτυλίσσεται σε μια θεατρική σκηνή, όπου πρωταγωνιστούν καθημερινοί άνθρωποι, οι οποίοι λειτουργούν ταυτόχρονα ως θεατές και ως ηθοποιοί. Με άλλα λόγια, πρόκειται για ένα θέατρο (του παραλόγου) μέσα στο θέατρο, σύμφωνα με τα σαιξπηρικά δραματικά έργα.

Η cut up ποιητική σύνθεση φανερώνει την μελωδική αρμονία του έργου: «Περνάει ο Κορωνοϊός, του Φόβου ο γιός/Μένουμε μέσα…όταν με το καλό βγούμε έξω, θα μπορέσουν να μας γυρίσουν μέσα;/Θέλω τα χελιδόνια είπε κλαίγοντας ένα κορίτσι/Φτου και βγαίνω…/Ευλογημένος ο ερχόμενος εν ονόματι Κυρίου έψαλαν οι ατμοί, με το που άνοιξε η χύτρα ταχύτητας/Μόνος ο Δάσκαλος στο Υπερώον/Στα σπίτια τους οι μαθητές/με τηλεδιάσκεψη ο Μυστικός δείπνος εφέτος;/Covid 19, το όνομα του φετινού Ιούδα/Μακρόθεν αυτός. Μόνος με την ανεργία του/Υπομονή!/Όλοι μαζί! Βάλτε τις μάσκες σας!/ Όλοι μαζί! Βγάλτε τις μάσκες σας!/Δεν είναι παιχνίδι, προπονήσεις κάνουμε!/Ο καθείς και ο κορωνοϊός του./Ωστόσο, το πλάτη με πλάτη παραμονεύει, ενώ οι κλειστές παλάμες επιμένουν να ονειρεύονται την ηδονή της χειραψίας». Εδώ νοιώθει ο αναγνώστης ένα μουσικό παλίμψηστο με εμβατήριο (το ποίημα για την 25η Μαρτίου), τη βυζαντινή ψαλμωδία προσευχής με τον «Δάσκαλο στο Υπερώον», τους προσφιλείς σπιτικούς ήχους της κουζίνας (με τη χύτρα) και φυσικά τις ανθρώπινες κραυγές της ανεργίας, του θανάτου και της μοναξιάς.

Η ποιητική δημιουργία αποκαλύπτεται με τη χρήση της απλής καθημερινής γλώσσας και το γλαφυρό ύφος, τα οποία περιγράφουν την ζωή των έγκλειστων αστών. Τα ποιήματα λειτουργούν ως φάροι που εναλλάσσουν αδιάκοπα δυο φώτα, τα οποία αναβοσβήνουν στους νοερούς οφθαλμούς του αναγνώστη, το κόκκινο και το μπλεˑ το κόκκινο των ασθενοφόρων και το μπλε των περιπολικών. Είναι ανομοιοκατάληκτα «σονέτα» με πηγαίο χιούμορ και αυτοκριτική διάθεση, αισιόδοξες νότες στη σιωπή των άδειων δρόμων, λόγω της καραντίνας.
Εν κατακλείδι, θα λέγαμε ότι ο Βαγγέλης Κακατσάκης είναι δωρικός ποιητής με χάρισμα λόγου, γι’ αυτό έγραψε λίγους στίχους με πολλές ενδιάμεσες αέρινες σιωπές. Ο στόχος του ήταν μαζί με τα αισθήματά του να προσθέσει ο καθένας από τους αναγνώστες τα αισθήματα που βίωσε και βιώνει από την κοινωνική απομόνωση, τα μέτρα και τον φόβο της πανδημίας.

·       ιατρός ορθοπεδικός, πολιτισμολόγος

 https://www.haniotika-nea.gr/vaggelis-kakatsakis-ichnilatontas-chania-2021/

https://www.fractalart.gr/ichnilatontas/

ΙΧΝΗΛΑΤΩΝΤΑΣ Α

 ΒΑΓΓΕΛΗΣ ΚΑΚΑΤΣΑΚΗΣ: “ ΙΧΝΗΛΑΤΩΝΤΑΣ”

"Ο ποιητής δεν επιτρέπει στον εαυτό του να κοιμηθεί η έγνοια του για τ' ανθρώπινα." Χρήστος Κωσταντουδάκης

 Μετά τη δημοσίευση και στα ¨Χανιώτικα νέα" τις προάλλες (15.3.2021) της αισθαντικής προσέγγισης που έκανε στο "ΙΧΝΗΛΑΤΩΝΤΑΣ" μου, ο και καλός μου φίλος δάσκαλος - συγγραφέας Χρήστος Κωσταντουδάκης, η σημερινή ανάρτηση. Οφειλόμενο εκ μέρους μου και από εδώ, το από καρδιάς ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ μου στον Χρήστο, που επιμένει να μας επαναλαμβάνει ότι ¨Κι έτσι η ζωή είναι ωραία" (Β. Θ. Κ.)

Γράφει: ο Χρήστος Κωσταντουδάκης*

 

Προφητικά η Μεγάλη μας ποιήτρια της μεταφορικής ποίησης Κ. Δημουλά είχε μαντέψει διαισθητικά τα μελλούμενα με τους στίχους της.

Βάσει " των νόμων και περιορισμών"

του υπ' αριθμ. τάδε πεπρωμένου

.............................................................

Τώρα θα μεθύσει Αυτός ο νόμος

που θα γίνει στίχος"

Ο ποιητής Βαγγέλης Κακατσάκης όμως, που του έλαχε να ζει μέσα στην ζοφερή πραγματικότητα μιας δυστοπικής εποχής ,ξάφνου, σ' ένα αίτημα για ουρανό βλέπει μια πινακίδα_ σύννεφο να υψώνεται πάνω από το παγκόσμιο στερέωμα και να εντέλλεται : " Απαγορεύεται η Άνοιξις". Έτσι θέλησε να τηρήσει ένα ημερολόγιο ενός " αθέατου Απριλίου" σαν ένα " μαρτάκι" περασμένο στο χέρι για να μη μας βρει το κακό.

Τέθηκε επί τα ίχνη του κόβιντ, γιατί τι άλλο μπορεί να είναι η ιχνηλασία παρά η καταγραφή των ιχνών που αφήνει ένα γεγονός που έχει επηρεάσει τον παγκόσμιο ιστό, " για να πεθάνουν ανώδυνα τα ημερολόγια".

Αυτά τα χειρόγραφα της Άνοιξης ευδόκησαν να μεταγραφούν ( σε α' φάση) στο Διαδίκτυο και να προσφερθούν ως ποιητικό σώμα και αίμα του ποιητή. Είναι η 6η ποιητική συλλογή που καλούμαστε να φορέσουμε κατάσαρκα σαν εμβόλιο ενάντια σε κάθε αισθητική δυσανεξία.

Τα ποιήματα αυτής της συλλογής είναι καθημερινά ξόρκια περασμένα σε μια ασημένια κλωστή για να ξορκίζουν την παγκόσμια λαίλαπα που δυστυχώς : " Όταν μετρούσαν νεκρούς οι Κινέζοι / οι Ευρωπαίοι σφύριζαν αδιάφορα / και οι Αμερικάνοι διασκέδαζαν". Έτσι, ο σύμπας κόσμος μπήκε σε μια άκρως επικίνδυνη περιδίνηση. Κάποτε ο κορωνοϊός έφθασε και στο κατώφλι μας, με το τρένο του απρόσμενου. Τώρα η πανδημία μεσουρανεί και εμείς "αρνούμαστε τη μυστική βοή των πλησιαζόντων γεγονότων" ή παρακολουθούμε με τρομαγμένη απορία.

Ο ποιητής όμως φροντίζει να υπάρχει πάντα αναμμένο ένα κερί ευαισθησίας πλάι στην καρδιά του για το απρόσκλητο ενδεχόμενο.

Σε κάθε απρόβλεπτο παραμένει πάντα άγρυπνη η συνείδηση έτοιμη για την παλινόρθωση και την επανασύσταση της αυτοκρατορίας των αισθημάτων του. Και στις πιο δυσοίωνες στιγμές είναι έτοιμος να προσφέρει ένα αντίδοτο κατά της φθοράς , "μία ιαματική σταγόνα  σ’ έναν  ωκεανό λύπης".

Με ήρεμη ελπίδα όταν " Ο φόβος και η ελπίδα / παίζουν τραμπάλα / ψηλά ο φόβος , χαμηλά η ελπίδα / ψηλά η ελπίδα, χαμηλά ο φόβος" προσφέρει μια λέμβο - ποίηση γιατί γνωρίζει πως " η ποίηση αρχίζει εκεί που αρχίζει να ηττάται ο θάνατος".

Δεν επιτρέπει στον εαυτό του να κοιμηθεί η έγνοια του για τ' ανθρώπινα. Σκαλίζει τη χόβολη για ν' ανακαλύψει τη σπίθα που υπνώττει στις στάχτες για να γίνει φλόγα πυρκαγιά και να αποκαλύψει τις σκέψεις που αναπνέουν , τις λέξεις που καίνε.

" Ούτε έναν στίχο για να μείνει/ δεν έγραψες σήμερα / είπε αργά το βράδυ / ο ποιητής στο μολύβι του"

Πρέπει να σε ναυτολογήσει ο θάνατος για να περιπλεύσεις τη ζωή .

Είναι όμορφη η ζωή, αδερφέ μου!

Αχ! Οι λυπημένες φράσεις , οι λυπημένες λέξεις

πως μοιάζουν στους τυφλούς οργανοπαίχτες"

Μάρτιαι  ειδοί... Χωρίς Εθνική γιορτή φέτος χωρίς μπάντες και σημαιάκια. "Δίχως καταθέσεις στεφάνων/ Δίχως δοξολογίες και πανηγυρικούς / Δίχως παρελάσεις και χειροκροτήματα / Άδειοι από κόσμο οι δρόμοι / περνάει ο κορωνοϊός , του φόβου ο γιος"

Και να ήταν μόνο αυτό.... Καθώς οι πασχαλιές οι εσταυρωμένες , σ' ένα φθηνό ανθοδοχείο εμψυχώνουν το άρωμα του θανάτου και οι καμπάνες πένθιμες ανοίγουν αυλαία στον αέρα , ορίζεται μια συμφωνία : " Να μη γίνει φέτος, λόγω κορωνοϊού η τελετή του Νιπτήρα"

Αδιανόητο για τα χρηστά μας ήθη και έθιμα.

Ο Βαγγέλης Κακατσάκης , και δάσκαλος γαρ, αρέσκεται να παίζει με τα γραμματικά φαινόμενα , τα γράμματα, τους χρόνους, τις εγκλίσεις, τις προθέσεις κ.ά

Αν και ο κόβιντ κυριαρχεί ως απειλή , παίρνει κι αυτός το δικό του μερίδιο: " Ανα - μονή, δια - μονή, επι - μονή/ παρα - μονή/ οι προθέσεις του κορωνοϊού" και αλλού " Αφαιρεί το " Π" από την ποίηση / και συναντά την ποίηση / της παγκοσμιοποίησης."

Η φύση βλέπετε παίζει μαζί μας με σημαδεμένα χαρτιά.

Σ' αυτήν την ποιητική συλλογή ο ποιητής κρατά το ρόλο του αγγελιοφόρου ενός δράματος, όπως ο καρυφαίος του χορού στην αρχαία δραματουργία.

Η ποίηση του αρδεύεται από τη μεγαλοσύνη της γλώσσας. Τα ποιήματα του διαθέτουν μια κρυστάλλινη, διαυγή και κατανοητή υφή και προσφέρουν αισθητική απόλαυση για όσους νιώθουν ότι την έχουν ανάγκη. Πίσω από τις απλές, αλλά πανούργες λέξεις κρύβεται συνήθως ένα πρόσωπο ή πρόσωπα που μορφάζουν δια της αλληγορίας. Ίσως ( τα ποιήματα) υποκρύπτουν μια λεπτή απόχρωση καβαφικής ειρωνείας . Διότι η ειρωνεία του Κακατσάκη είναι πρωτίστως γλωσσική και δευτερευόντως δραματική ή τραγική.

Και σ' αυτήν την ποιητική συλλογή το θρησκευτικό συναίσθημα-και η θεματολογία-είναι διάχυτο. Βεβαίως είναι ορατό δια γυμνού οφθαλμού ότι οι κύκλοι της κοινωνικής, θρησκευτικής και ποιητικής ευαισθησίας εφάπτονται , αν όχι τέμνονται.

Και με λιγότερο φως της Άνοιξης και με λιγότερους λεμονανθούς τα ποιήματα του Βαγγέλη λάμπουν. " Λάμπει μέσα μου αυτό που αγνοώ, ωστόσο λάμπει". Φτάνουν μόνο ένα ματσάκι λέξεις- άνθη ώστε" να διαποτίζουν το πολύ δύσκολο διάχυτο".

 

 

Υ. Γ  Τα ποιήματα που περιλαμβάνονται στην 6η ποιητική συλλογή του Βαγγέλη Κακατσάκη απέσπασαν το β' βραβείο ( α' δεν δόθηκε) στον 6ο Παγκόσμιο Ποιητικό Διαγωνισμό" Κ. Π. ΚΑΒΑΦΗΣ" , 2020 που διοργάνωσε η Διεθνής Ακαδημία Τέχνης και το βραβείο " ΗΣΙΟΔΟΣ".

 

• δάσκαλος - συγγραφέας

ΙΧΝΗΛΑΤΩΝΤΑΣ Α

 

ΙΧΝΗΛΑΤΩΝΤΑΣ: ΓΚΑΡΔΙΑΚΟΣ ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΣ ΣΤΟΝ B. ΚΑΚΑΤΣΑΚΗ

"Ποίηση Κακατσάκεια φουντάνα τρέχει φλέγα\ και ντουχιουντίζει το πονώ, το βάρος του Ωμέγα." Κωστής Λαγουδιανάκης

(Κατέχω πως δεν παίζεσαι, μα κι όι ως το τόσο\ κιανείς μπροστά σου δε μπορεί  να κάνει τον καμπόσο\ Από καρδιάς ευχαριστώ, Κωστή Λαγουδιανάκη\ για τ' ακριβό το δώρο σου, γραμμἐνο με μεράκι !  Οι μαντινάδες που έστειλα, ευχαριστώντας τον εκ των κορυφαίων διαλεκτόφωνων ποιητών μας φίλο μου Κωστή Λαγουδιανάκη, με το που μου έστειλε την ξεχωριστή κρη(ι) τική προσέγγισή του στο ΙΧΝΗΛΑΤΩΝΤΑΣ μου, που φιλοξενήθηκε προ ημερών, στις 6 Μαρτίου και στα "Χανιώτικα νέα". Υπόχρεος στην αγάπη σου, γκαρδιακέ  μου φίλε! Β.Θ. Κ)

Γράφει ο Κωστής Λαγουδιανάκης

Του «Φόβου ο γιος» τη νυματά τη μπένα του και πάλι

και γιασεμιά τση ποίησης γεμώνει τ’ αθογυάλι.

Μένουμε μέσα και στσ’ αυλές ο τρόμος τριγυρίζει

κι ο Κακατσάκης άτρομα την ποίηση πρεπίζει.

Σ’ ένα παράξενο κρυφτό παιχνιδομπερδεμένο

ο Κακατσάκης-ποιητής φωνάζει: φτου και βγαίνω!

Βαστά μολύβι ποίησης που φόβος δεν το στένει

η ξύστρα-κορωνοϊός όσο κι αν επιμένει.

Ποίησης «κορωνέικης» ιχνηλατεί τα ζάλα,

φόβος κι ελπίδα σμίγουνε και παίζουνε τραμπάλα.

Βάσει σχεδίου ρήματα και μετοχές στοιβάζει,

με –ουμε για τα ρήματα κι –οντας μετοχοσάζει.

Μεγαλοβδόμαδο φορεί ποίησης πετραχήλι,

παπάς και ψάλτης γίνεται κι άφτει και το καντήλι.

Πάσχα του κορωνοϊού γιορτής δεν έχει δράμι

κι Αναστημένου δάκρυα θωρεί να ‘ναι ποτάμι.

Ποίηση Κακατσάκεια φουντάνα τρέχει φλέγα

και ντουχιουντίζει το πονώ, το βάρος του Ωμέγα.

Διώχνει τον Παρατατικό, φοβάται Ενεστώτα,

με λέξες το παιχνίδισμα ρέγεται πρώτα-πρώτα.

Προθέσεις κορωνοϊού και γνώσεων προθέσεις

με τσ’ αρμηνειάς υπομονή προτείνει να προσθέσεις.

Στ’ όνειρο των χεριών ζητά οντέ θα ξεξυπνήσει

ν’ αφήσει τα σκουντήματα χεραγκαλιές να ζήσει.

Μολύβι Κακατσάκειο με ποίησης χαΐρι

που τα πουλιά τα λεύτερα στένουνε πανεγύρι.

Του Κακατσάκη ποίηση με μπένα του Βαγγέλη

την ανοσία ‘πό  κακό ξετρέχει στην αγέλη.

Τα ζάλα τζη ‘ναι σίγουρα μα κι ουρανοπετώντας

του Κακατσάκη ποίηση γελά «ιχνηλατώντας».

Χίλιες ευκές στην μπένα σου κι εφτάγερη να ζήσει

μ’ άνοιξες μοσκομύριστες τον κόσμο να πλουμίσει.

«Ιχνηλατώντας» να πετά στση ποίησης τ’ αόρι

το ξέκορφο μαξούλι τζη να το ‘χει μονοφόρι.

  (Ηράκλειο, 2/3/2021)

 

 

 

 

 

 

 

 

Κατέχω πως δεν παίζεσαι,μα κι όι ως το τόσο

κιανείς μπροστά σου δε μπορεί  να κάνει τον καμπόσο.

 

Από καρδιάς ευχαριστώ, Κωστή Λαγουδιανάκη

για τ' ακριβό το δώρο σου, γραμμἐνο με μεράκι! 

 

ΒΑΓΓΕΛΗΣ 

 

ΙΧΝΗΛΑΤΩΝΤΑΣ Α

 ΙΧΝΗΛΑΤΩΝΤΑΣ ΣΤΟ ΔΙΑΔΙΚΤΥΟ 

"ΙΧΝΗΛΑΤΩΝΤΑΣ" είναι ο τίτλος της νέας ποιητικής συλλογής του Βαγγέλη Θ. Κακατσάκη, που κυκλοφορεί ελεύθερα στο Διαδίκτυο από τις 21 Φεβρουαρίου 2021, ( https://online.fliphtml5.com/rsfkr/sohg/ )

 Η ποιητική αυτή συλλογή ( Σχεδιασμός - Σελιδοποίηση: Αντώνης Π. Βακάκης, Επιμέλεια: Γιώργος Κουκουράκης, Υπεύθυνος Ψηφιακής Ἐκδοσης: Παναγιώτης Αλεβαντής ) που είναι η έκτη του ποιητή περιλαμβάνει 30 από τα ποιήματα που γράφτηκαν κατά την περίοδο της πρώτης, λόγω κορωνοϊού, καραντίνας (Μάρτιος -Μάιος 2020, που συνέπεσε και με το Πάσχα).  Με τα ποιήματα αυτά συμμετείχε στον 6ο Παγκόσμιο Ποιητικό Διαγωνισμό "Κ. Π. ΚΑΒΑΦΗΣ" 2020,που διοργάνωσε η International Art Akademy, και πήρε το 2ο Βραβείο (πρώτο δε δόθηκε) και το βραβείο ΗΣΙΟΔΟΣ. Στις προθέσεις του είναι να ακολουθήσει και έντυπη έκδοση, εμπλουτισμένη και με άλλα σχετικά ποιήματα, αφού ο κορωνοϊός επιμένει να μας τυραννά. 

Το ποίημα "Θέλω τα χελιδόνια μου", που παρατίθεται ως δείγμα γραφής, γράφτηκε στις 2 Απριλίου 2020 

Κατασκεύασαν σιδερένια κοράκια
και τα έστειλαν να κυνηγήσουν
τους ιούς 
της ατμόσφαιρας.
Οι άνθρωποι βγήκαν στις στέγες των σπιτιών
και χειροκροτούσαν για τη δεδομένη νίκη. 
Όντως σε λίγο δεν υπήρχαν ιοί.
Ούτε χελιδόνια υπήρχαν, ωστόσο,
διαπίστωσαν με τρόμο οι άνθρωποι.
Θέλω τα χελιδόνια μου,
είπε κλαίγοντας ένα κορίτσι.

Ένα αγόρι μεταμόρφωσε –
ως διά μαγείας –
τα κοράκια σε περιστέρια
και τα χελιδόνια επέστρεψαν.

 https://fliphtml5.com/rsfkr/sohg

ΙΧΝΗΛΑΤΩΝΤΑΣ Α

ΣΕ ΛΙΓΕΣ ΜΕΡΕΣ  "ΙΧΝΗΛΑΤΩΝΤΑΣ" ΣΤΟ ΔΙΑΔΙΚΤΥΟ

Όλα έτοιμα για να κυκλοφορήσει σε λίγες μέρες  στο Διαδίκτυο η έκτη ποιητική μου συλλογή, με τον τίτλο ΙΧΝΗΛΑΤΩΝΤΑΣ.  Για 30 από τα ποιήματα που έγραψα πέρυσι, κατά τη διάρκεια της πρώτης καραντίνας πρόκειται .

Από καρδιάς οι ευχαριστίες μου στους, και καλούς μου φίλους, συντελεστές της έκδοσης: 

Στoν  μαθητή μου στο Δημ. Σχ. Στροβλών Σελίνου, γραμματέα της Μητρόπολης Κισάμου και Σελίνου, θεολόγο - συγγραφέα Αντώνη Π. Βακάκη, που είχε την ευθύνη του σχεδιασμού, της σελιδοποίησης και του εξώφυλλου.

Στον επιστημονικό συνεργάτη του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών και Μελετών "Ελευθέριος Κ. Βενιζέλος"  - πολιτικό επιστήμονα Γιώργο Κουκουράκη, που είχε την όλη επιμέλεια  του βιβλίου.

Και στον τ. ανώτατο  υπάλληλο της Ευρωπαϊκής Ένωσης - συγγραφέα Παναγιώτη Αλεβαντή  που επιμελήθηκε την ψηφιακή έκδοση. 

ΣΗΜΕΙΩΣΗ : H ποιητική συλλογή "ΙΧΝΗΛΑΤΩΝΤΑΣ" πήρε το δεύτερο βραβείο (πρώτο δε δόθηκε) στον 6ο ΠΑΓKΟΣΜIΟ ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟ ΠΟΙΗΣΗΣ  "Κ. Π. ΚΑΒΑΦΗΣ" 2020, που διοργάνωσε η NATIONAL ART AKADEMY.