ΕΥΘΥΒΟΛΑ ΚΑΙ ΜΗ

ΚΑΙ ΦΙΛΟΣΟΦΕΙΝ ... ΚΑΙ ΑΜΠΕΛΟΦΙΛΟΣΟΦΕΙΝ...

Γράφει ο Νεκτάριος Ευ. Κακατσάκης 

Με τέτοια ζέστη ξαφνική και τροµερή, τι να πεις και τι να σκεφτείς; Σήµερα θα το πάµε αλλιώς! Πώς; Με µια ερώτηση! Την παρακάτω: Είναι άραγε το µη χείρον βέλτιστον; Ιδού πεδίο δόξης λαµπρόν για όλους τους φιλοσοφούντες και αµπελοφιλοσοφούντες! Ίσως να πρόκειται για µία από τις πιο συναρπαστικές διαδικασίες αυτή: να προσπαθεί κάποιος να αποδείξει την ισχύ αυτής της φράσης! Και γίνεται ακόµη πιο ενδιαφέρον όταν ο άλλος, ο απέναντι προσπαθεί να αποδείξει το αντίθετο! Ότι δηλαδή το µη χείρον δεν είναι βέλτιστον!

Καµετε και µία αναγωγή στην πολιτική ζωή τούτης της χώρας όπου έχουµε ζήσει και τo µεν και τo δε! Και µάλιστα το δυστύχηµα είναι ότι το επαναλαµβανόµενον είναι... λαού σοφού! Κακή φάρσα; Αναγκαίο κακό; Καθείς ας διαλέξει τι του ταιριάζει!
Τελικά, ίσως και να υπάρχει µία βαθύτερη νοµοτέλεια που µας οδηγεί µονίµως σε αδιέξοδα! Και σε όσα περισσότερα αδιέξοδα οδηγούµαστε, τόσο περισσότερα προβλήµατα δηµιουργούµε στις όποιες µικρές λύσεις µας!
Σίγουρα κάτι τέτοιο θα ήταν και η Λερναία Ύδρα! Το πρόβληµα στην περίπτωσή µας είναι ότι δεν υπάρχει κανένας Ηρακλής, ούτε καν… τσέπης για να επιβληθεί του τέρατος!
Έως τότε; Ποιος ζει και ποιος πεθαίνει! Και αν µε ρωτάς, εκεί βρίσκεται όλη η ουσία!
Κάποιοι θα πεθάνουν δίχως να έχουν ζήσει και κάποιοι θα ζουν πεθαµένοι σε όλη τους τη ζωή! Τυχεροί ή άτυχοι είναι όσοι δεν ανήκουν στους παραπάνω αλλά κοιµούνται τον ύπνο του δικαίου; Ναι και αυτοί υπάρχουν! Κάπου ανάµεσά µας ζουν και αυτοί και κάπου θα τους βρείτε να φιλοσοφούν και να αµπελοφιλοσοφούν ή και όχι!

(Χανιώτικα νέα, (Τετάρτη, 3.6.2026)