ΠΟΙΗΣΗ

                                                                        ΔΥΟ ΠΟΥΛΙΑ*

                                                                                                 

                                                                          Σ’ αγαπώ,

είπε ένα ρομπότ

απροσδιορίστου φύλου,

όπως  όλα του είδους,

στο διπλανό του.

                                                            Μιλάς ανθρώπινα                                    

και δε σε καταλαβαίνω,

η απάντηση που πήρε.

 

Δυο πουλιά,

κοράκι το ένα, χελιδόνι το άλλο,

επέμεναν να πετούν

από πάνω του.

 (Κυριακή, 5 Απριλίου 2020)

ΒΑΓΓΕΛΗΣ Θ. ΚΑΚΑΤΣΑΚΗΣ 

* Από την ποιητική συλλογή "ΙΧΝΗΛΑΤΩΝΤΑΣ" που περιλαμβάνει 30 από τα ποιήματα που γράφτηκαν κατά τη διάρκεια της πρώτης "επιδρομής" του κορωνοϊού (Μάρτιος - Μάϊος 2020) και είναι έτοιμη να κυκλοφορήσει, σύντομα, σε πρώτη φάση, στο Διαδίκτυο σε ψηφιακή μορφή. 

Να σημειωθεί ότι η εν λόγω ποιητική συλλογή πήρε πρόσφατα το 2ο βραβείο  (δεν δόθηκε πρώτο) μαζί με την ποιητική συλλογή "Ενατενίσεις" του εξ Ιωαννίνων Μιλτιάδη Ντόβα στον 6ο Παγκόσμιο Διαγωνισμό Ποίησης "Κ. Π. Καβάφης 2020, που διοργανώθηκε από την INTERNATIONAL ARTSOCIETY, που είναι μια παγκόσμια κοινότητα καλλιτεχνών και φιλότεχνων.

ΠΟΙΗΣΗ

ΜΕΓΑΛΗ ΠΕΜΠΤΗ

Φώτης Κόντογλου: ΟΙ πρόσφυγες ή Η Κοιλάδα του Κλαυθμώνος

Μεγάλη Τετάρτη κι ο Χριστός εχάθη.
Τον έβαλαν σε καραντίνα, λόγω κορωνοιού,
σ’ ένα προάστιο της Ιερουσαλήμ…
Τον ξόρισαν σ’ ένα ξωκλήσι
στην έρημο του Σινά…
Τον απήγαγε μια πρωτοεμφανισθείσα οργάνωση
και ζητά λύτρα απ’ την καθεστηκυία τάξη...
Οι τρεις επικρατούσες φήμες
για την εξαφάνισή του.



Μεγάλη Πέμπτη κι ο Χριστός ευρέθη.
Σ’ ένα καταυλισμό προσφύγων-
τι σημασία έχει πού-
εθεάθη.
Εκεί το λάβετε φάγετε
και το πίετε εξ αυτού πάντες,
εφέτος.

ΒΑΓΓΕΛΗΣ Θ. ΚΑΚΑΤΣΑΚΗΣ

(Από την ανέκδοτη ποιητική συλλογή «Ιχνηλατώντας»)

ΠΟΙΗΣΗ

Ο ΛΑΖΑΡΟΣ



"Λάζαρε, δεύρο έξω",
είπε ο χριστός-
σαν χάδι η φωνή του-
και ο φίλος του
τον άκουσε από τον τάφο
που τον είχαν βάλει
πριν από τέσσερις μέρες,
"απελυτρὠθη, αναστήθη και σηκώθη,
ζωντανός, σαβανωμένος
και με το κερί ζωσμένος."

Κανένας φόβος
για τους κατασκευασμένους
από τους Γραμματείς και Φαρισαίους ιούς.
Υπό την σκέπην του Υιού του Θεού
ο φτωχός Λάζαρος
που συνέχισε τη ζωή του
από εκεί που τον είχε αφήσει,
δίχως, ωστόσο, να ξαναγελάσει.
Ήταν τόσο φρικτά εκείνα που είδε
"εις τον Άδη οπού πήγε".
Είδε φόβους, είδε τρόμους,
είδε βάσανα και πόνους...

ΒΑΓΓΕΛΗΣ Θ. ΚΑΚΑΤΣΑΚΗΣ
(Από την ανέκδοτη ποιητική του συλλογή, "Ιχνηλατώντας")

ΠΟΙΗΣΗ

ΘΕΛΩ ΤΑ ΧΕΛΙΔΟΝΙΑ ΜΟΥ

Κατασκεύασαν σιδερένια κοράκια
και τα έστειλαν να κυνηγήσουν
τους ιούς της ατμόσφαιρας.
Οι άνθρωποι βγήκαν στις στέγες των σπιτιών
και χειροκροτούσαν τη δεδομένη νίκη.
Όντως σε λίγο δεν υπήρχε ούτε ίχνος ιού.
Ούτε χελιδόνια υπήρχαν, ωστόσο,
διαπίστωσαν με τρόμο ορισμένοι.

Θέλω τα χελιδόνια μου, είπε,
κλαίγοντας, ένα κορίτσι.
Ένα αγόρι μεταμόρφωσε,
διά της μαγείας της αγάπης,
τα κοράκια σε περιστέρια
και τα χελιδόνια επέστρεψαν.

ΒΑΓΓΕΛΗΣ Θ. ΚΑΚΑΤΣΑΚΗΣ
Από την ποιητική συλλογή ΙΧΝΗΛΑΤΩΝΤΑΣ
που γράφεται...