ΠΑΙΔΟΤΟΠΟΣ

ΣΤ1 ΤΑΞΗ 2ου ΔΗΜ. ΣΧ. ΧΑΝΙΩΝ 

ΜΑΤΙΕΣ ΣΤΗΝ ΚΡΗΤΙΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ 1821

Καλοί μου φίλοι, καλό Σαββατοκύριακο!
Παράδειγμα προς μίμηση η γνωστή και από άλλες εργασίες μαθητών της, δασκάλα της Στ1 τάξης του 2ου Δημ. Σχ. Χανίων Αναστασία Παπαναστασίου. Θα ασχοληθούμε με την Επανάσταση στην Κρήτη… μου είπε, όταν της πρότεινα να ετοιμάσουν οι μαθητές της (που τους ξέρω από πέρυσι, όταν είχαν δασκάλα την Ελένη Ιορδανίδου) έναν επετειακό για την εθνική μας γιορτή της 25ης Μαρτίου, Παιδότοπο. Κι αμ έπος, αμ έργον! Τι κι αν το σχολικό βιβλίο “ξεπερνά” τον Σηκωμό των Κρητικών, ως να μην υπήρξε… Να σημειώσω ότι πολλοί απ’ τους μαθητές των δεν είναι Ελληνάκια και ότι η ίδια είναι απ’ τη Θεσσαλονίκη. Καλή συνέχεια σε όλα τα ωραία που κάνετε με τα Εκτάκια σου, Τάσα!

Σας χαιρετώ με αγάπη όλους
Βαγγέλης Θ. Κακατσάκης,
δάσκαλος

 Άμα λευτερωθεί η Κρήτη Θα λευτερωθεί κι εμένα η καρδιά μου  

Άμα λευτερωθεί η Κρήτη, θα γελάσω 

                                             Ν.Καζαντάκης

 Στις μέρες μας, αν και οι ίδιοι ζούμε ιστορικές στιγμές, δε σταματούμε να αγαπάμε την ιστορία, να την μελετούμε και να προσπαθούμε να διδαχθούμε από αυτήν. Καθώς λοιπόν πλησιάζει η σημαντική επέτειος των 200 χρόνων από την ελληνική επανάσταση του 1821, προσπαθήσαμε με τα εκτάκια του Στ΄1 να ανακαλύψουμε τι ακριβώς συνέβη στην Κρήτη τότε (άλλωστε το σχολικό εγχειρίδιο δεν αναφέρει σχεδόν τίποτα). Οι ματιές μας ήταν αποσπασματικές, ήταν  όμως αρκετές για να μας φέρουν κοντά σε έννοιες διαχρονικές όπως: αγώνας για ελευθερία, θυσίες, αντίποινα, διαμάχες, συγκρούσεις, συμφέροντα, διπλωματία, ομόνοια, διχόνοια, επιμονή και δικαίωση...  Αναστασία Παπαναστασίου (δασκάλα)

                                                                                                                                                              

Σε γενικές γραμμές

     Η ελληνική επανάσταση στην Κρήτη ήταν η επανάσταση των υπόδουλων Κρητικών εναντίον των Οθωμανών κατακτητών που ξεκίνησε τον Απρίλιο του 1821 και κράτησε ως το 1830. Παρά τις επιτυχίες των επαναστατών η Κρήτη δε συμπεριλήφθηκε στο νέο ελληνικό κράτος.  Κερασούλα Βουράκη 

 Η αρχή του ξεσηκωμού

     Η απόφαση για να πάρουν μέρος στην επανάσταση πάρθηκε τον Απρίλιο του 1821 στα Σφακιά. Συγκεκριμένα έκαναν συσκέψεις στα Γλυκά Νερά και στο Μοναστήρι της Παναγίας της Θυμιανής. Εκεί πήραν μέρος οπλαρχηγοί και πρόκριτοι σχεδόν από όλη την Κρήτη Μιχαέλα Μέρο

Η ανάγκη για αρχηγό και για συντονισμό

    Οι Κρητικοί ζήτησαν από τον Δημήτριο Υψηλάντη να ορίσει γενικό αρχηγό της επανάστασης στην Κρήτη. Προτάθηκαν διαφορετικά πρόσωπα : οι μεν Σφακιανοί πρότειναν τον Αλέξανδρο Κατακουζηνό που αρνήθηκε, οι δε οπλαρχηγοί από την υπόλοιπη Κρήτη τον Μιχαήλ Κουρμούλη που είχε αναδειχθεί σε μάχες στο νησί. Τελικά, ο Υψηλάντης όρισε γενικό αρχηγό της επανάστασης στην Κρήτη, τον Μιχαήλ Άφεντούλιεφ. Αργότερα τη θέση του πήρε ως ύπατος αρμοστής ο Εμμανουήλ Τομπάζης. Κατερίνα Παπαδάκη

Οι Χαϊνηδες

      Στην Κρήτη υπήρχαν κλέφτες που ονομάζονταν Χα΄ί΄νηδες. Αλλιώς τους λέγανε Καλησπέρηδες. Αυτοί ήταν νέοι άνδρες, ανυπότακτοι που ανέβαιναν στα ορεινά και κατέβαιναν στα πεδινά μόνο τις νύχτες για να κάνουν ξαφνικές και αιματηρές επιδρομές στους Τούρκους. Ο μεγαλύτερός εχθρός τους ήταν οι άγριοι Γενίτσαροι. Μαριλένα Καλογεροπούλου, Καμέλα Κωτσιάση

 

Ο πλάτανος της Σπλάντζιας

       Κάτω από τον πλάτανο της Σπλάντζιας που σήμερα οι μικροί πίνουνε χυμό και οι μεγάλοι απολαμβάνουν τον καφέ τους, βρίσκεται το μνημείο του επισκόπου Μελχισεδέκ. Το μνημείο αυτό που είναι έργο του γλύπτη Αντώνη Παυλάκη, αποτελείται από μία ορειχάλκινη, ανάγλυφη παράσταση όπου απεικονίζονται ο επίσκοπος Μελχισεδέκ και ο ιεροδιάκονος Καλλίνικός Βερριαίος. Αυτοί οι δύο υπήρξαν από τα πρώτα θύματα της επανάστασης στην Κρήτη. Οι Οθωμανοί τους κρέμασαν από τα κλαδιά του πλατάνου ως αντίποινα για τον ξεσηκωμό των Κρητικών.  Σωτήρης Φέλα

Το ολοκαύτωμα του Μελιδονίου

    Στη διάρκεια της κρητικής επανάστασης και ενώ ο αιγυπτιακός στρατός πλησίαζε το χωριό τους, 340 γυναικόπαιδα και 30 οπλαρχηγοί κρύφτηκαν στο σπήλαιο του Μελιδονίου για να γλιτώσουν από τους κατακτητές. Άντεξαν την σκληρή πολιορκία του αιγύπτιου Χουσε΄ί΄ν μπέη  για τρεις ολόκληρους μήνες. Ο τρομερός όμως Αιγύπτιος είχε βάλει στο μυαλό του να τους εξοντώσει και το κατάφερε με δόλο: άναψε φωτιά και τους άφησε να πνιγούν από τις αναθυμιάσεις. Σήμερα μέσα στο σπήλαιο υπάρχει ένα μνημείο για όλους αυτούς που έχασαν τη ζωή τους και η πρώτη αίθουσα του σπηλαίου έχει ονομαστεί «Αίθουσά των Ηρώων  Βασίλης Καπλάν

Η περίοδος της Γραμβούσας

    Τον Αύγουστο του 1825  κρητικοί επαναστάτες κατέλαβαν το φρούριο της Γραμβούσας και το φρούριο της Κισσάμου και οχυρώθηκαν εκεί συνεχίζοντας τον αγώνα κυρίως μέσω πειρατικών επιδρομών. Στο μικροσκοπικό νησάκι της Γραμβούσας συγκεντρώθηκαν πολεμιστές που είχαν στρατολογηθεί για τον Αγώνα καθώς και διωκόμενοι από τους Τούρκους από όλο το νησί, άμαχος πληθυσμός και γυναικόπαιδα. Υπολογίζεται πως την εποχή εκείνη ο πληθυσμός επάνω στο νησί έφτανε τις 5.000 ή και 6.000. Μάλιστα ίδρυσαν εκκλησία και σχολείο.

                                       

Ο ρόλος των μεγάλων δυνάμεων

    Η Κρήτη δε συμπεριλήφθηκε στο νέο κράτος του 1830 λόγω των συμφερόντων και του ανταγωνισμού των μεγάλων δυνάμεων της εποχής εκείνης. Συγκεκριμένα η Αγγλία μπλόκαρε τη διαδικασία γιατί φοβόταν μήπως η Ρωσία βρει διέξοδο στη Μεσόγειο μέσω της Κρήτης. Φοβόταν μήπως ο Τσάρος έκανε κάποια τέτοια συμφωνία με τον Καποδίστρια. Έτσι  λοιπόν η Κρήτη δε συμπεριλήφθηκε στο νέο κράτος και χρειάστηκε να περιμένει 83 ολόκληρα χρόνια, έως το 1913, για να γίνει αυτό. Νίκη Κλειναυτάκη

 

Η πικρία των Κρητικών

    Στην επανάσταση του 1821 η Κρήτη είχε πρωταγωνιστικό ρόλο. Μάλιστα ο αγώνας στην Κρήτη υπήρξε πιο μακροχρόνιος από αυτόν της υπόλοιπής Ελλάδας αφού αντί για ανεξαρτησία οδήγησε στη συνέχεια της υποδούλωσης καθώς οι μεγάλες δυνάμεις «πούλησαν» την κρητική επανάσταση. Το νησί παρέμεινε υπό αιγυπτιακό έλεγχο έως το 1940 όπου επανήλθε υπό πλήρη οθωμανική κατοχή. Το θέμα της Κρήτης για πολλά χρόνια απασχολούσε την ευρωπαϊκή διπλωματία ως το «κρητικό ζήτημα. Γιουσσέφ Μπενταχμάν, Ιώβη Αναστάση

Χανιώτικα νέα (Σάββατο, 20 Μαρτίου 2021)

https://www.haniotika-nea.gr/maties-stin-kritiki-epanastasi-toy-1821/

ΠΑΙΔΟΤΟΠΟΣ

 Β. ΧΑΡΩΝΙΤΗΣ - ΣΤ2 ΤΑΞΗ 2ου ΔΗΜ. ΣΧ. ΧΑΝΙΩΝ

Η ΧΑΝΙΩΤΙΣΣΑ ΠΑΝΑΓΙΑ ΤΩΝ ΕΙΣΟΔΙΩΝ 

Καλοί μου φίλοι, καλό Σαββατοκύριακο! 

Και βέβαια χρόνια πολλά, στις πολλές εορτάζουσες σήμερα Μαρίες και Δέσποινες, όπως και σ’ όλους τους κατοίκους της πόλης των Χανίων και των χωριών της περιφερειακής μας ενότητας, που έχουν προστάτιδά τους τη μικρούλα Παναγία των Εισοδίων.

Στα Εισόδια της Θεοτόκου είναι αφιερωμένο, όπως το ξέρουν και οι πέτρες του τόπου, το κεντρικό κλίτος του καθεδρικού Ναού της Τριμάρτυρης των Χανίων, στον οποίο αναφέρεται ο σημερινός Παιδότοπος. Από το μοναδικό στο είδος του, βιβλίο του πολυβραβευμένου, δασκάλου – λογοτέχνη, γνωστού ανά το πανελλήνιο, Βασίλη Χαρωνίτη “Η Κρήτη των θρύλων, το κείμενο που φιλοξενείται και από τους μαθητές της Στ2 τάξης του γειτονικού στην Τριμάρτυρη 2ου Δημ. Σχ. Χανίων οι ζωγραφιές που το διανθίζουν. Με ενθουσιασμό η υποδοχή της πρότασής μου, από τη δασκάλα της τάξης Αναστασία Παπαναστασίου να ασχοληθούν με την Τριμάρτυρη με αφετηρία τον σχετικό θρύλο. Και βέβαια από τα Εκτάκια της, που όπως επισημαίνει στο “τρυφερό” κείμενό της, «γνωρίζουν πολύ καλά και μια άλλη της πλευρά». Δημόσια η πρότασή μου ν’ αφιερώσουμε σ’ αυτήν έναν προσεχή Παιδότοπο, καλή μου συναδέλφισσα…

Σας χαιρετώ με αγάπη όλους!
Βαγγέλης Θ. Κακατσάκης,
δάσκαλος

Γεια σας και χρόνια πολλά κι από εμένα! Εγώ θα ήθελα να σας παρουσιάσω μια άλλη πλευρά της Τριμάρτυρης που την γνωρίζουν πολύ καλά τα παιδιά! Την πλατεία της!! Σ΄αυτή την πλατεία πολλά από τα παιδιά της πόλης έκαναν τα πρώτα τους βήματα (μαζί και το δικό μου). Σ΄αυτή την πλατεία δίνουν τα ζεστά απογεύματα της άνοιξης και του καλοκαιριού, ραντεβού για να παίξουν, να τρέξουν, να φάνε παγωτό… καμιά φορά δε δίνουν καν ραντεβού, απλά πηγαίνουν εκεί και ξέρουν ότι όλο και κάποιον φίλο/η τους θα συναντήσουν. Η πλατεία της Τριμάρτυρης είναι ένα ζωντανό σημείο της πόλης που σφύζει από ζωή και νιάτα. Ας μείνει έτσι, να την χαιρόμαστε!

                                                            Η δασκάλα της τάξης  

                                              Αναστασία Παπαναστασίου

 

                                           Η ΤΡΙΜΑΡΤΥΡΗ

 

[…] Η Τριμάρτυρη, ο καθεδρικός ναός των Χανίων γιορτάζει στις 21 του Νοέμβρη κάθε χρόνο. Ο κόσμος  έρχεται και δείχνει την ευλάβεια και την πίστη του. Σκύβει και ασπάζεται τη μικρή ασημοσκεπασμένη εικόνα, που βρίσκεται στο προσκυνητάρι, αριστερά όπως μπαίνουμε από την κεντρική πόρτα κι ανάβει κερί. Πολλοί που ξέρουν για την εικόνα, διηγούνται την ιστορία και τα παθήματά της. Λένε πως κάποτε την πήγαν σε ζωγράφο να ζωντανέψει τα ξεθωριασμένα απ’ την πολυκαιρία χρώματά της, μα αυτή έφυγε την ίδια νύχτα, γύρισε στο μέρος ακριβώς που την είχαν πριν και ταυτόχρονά παρουσιάστηκε στον ύπνο εκείνου που την είχε πάρει και την φύλαγε και του παράγγειλε « μπαντανάδες δε θέλω».

   Λένε κι άλλα πολλά. Ας τα βάλουμε όμως σε μια σειρά:   

   Το 1645 που τουρκοπατήθηκαν τα Χανιά, στη θέση που σήμερα υψώνεται η Τριμάρτυρη ήταν και τότε ναός χριστιανικός που οι Τούρκοι τον έκαναν σαπουναριό. Πέταξαν όλα όσα θύμιζαν την προηγούμενη μορφή του χώρου κι έφεραν καζάνια, λάδια, αλάτι κι όλα όσα χρειάζονταν να γίνει το σαπούνι! Όμως το κτίριο δεν έπαψε να θεωρείται ιερός χώρος, ακόμα κι από τους Τούρκους. Βέβαια σταμάτησαν οι όρθροι κι οι λειτουργίες. Δεν ακούγονταν ύμνοι και ψαλμοί και δεν καιγόταν θυμίαμα. Αλλά και τι μ’αυτό;

    Η εικόνα της Παναγιάς έμενε πάντα εκεί στη θέση της κι υπήρχε άσβηστο μπροστά της το καντήλι.

   

Σε τούτο το σαπουναριό γίνονταν κι άλλα περίεργα. Το σαπούνι που έφτιαχναν δεν ήταν καλό. Ό,τι κι αν έκαναν δεν ψηνόταν, όπως έπρεπε. Οι Τούρκοι ιδιοκτήτες έφερναν τον έναν τεχνίτη ύστερ’ από τον άλλον, αλλά το αποτέλεσμα έμενε το ίδιο. Το σαπούνι δεν πετύχαινε.

   Και να ήταν μόνο το σαπούνι; Οι γειτόνοι δε έπαυαν να διηγούνται πως έβλεπαν ένα φως να τριγυρίζει στη σκεπή τις νύχτες, άκουγαν παράξενους νυχτερινούς θορύβους, το παιδί του ιδιοκτήτη έπεσε στο πηγάδι και σώθηκε θαυματουργικά, έβλεπαν παράξενα όνειρα κι άλλα πολλά. Ο ίδιος, μάλιστα, ο τεχνίτης του σαπουναριού, μια νύχτα, λέει, είδε μια μαυροφόρα στον ύπνο του και του’πε : « Εγώ το σπίτι μου  δε θέλω να είναι σαπουναριό. Δε σε πειράζω, αλλά να φύγεις».

   Ο τεχνίτης φοβήθηκε και έφυγε, παίρνοντας όμως μαζί του και την εικόνα.

   Στο μεταξύ ο ιδιοκτήτης του σαπουναριού γίνηκε πρωθυπουργός της Τουρκίας και η χριστιανική  Κοινότητα Χανίων του ζήτησε την άδεια να χτίσει ναό, γιατί οι «Άγιοι Ανάργυροι» δε χωρούσαν τους χριστιανούς της πόλης. Ο Σουλτάνος, που σ’αυτόν έφτασε η αίτηση, έδωσε την άδεια μαζί με μια δωρεά αό 100.000 γρόσια και ο πρωθυπουργός, από ευγνωμοσύνη για τη σωτηρία του γιου του, χάρισε το σαπουναριό μαζί με 30.000 γρόσια. Το νέο κυκλοφόρησε αμέσως  κι η χαρά του κόσμου ήταν απερίγραπτη.

   Ο τεχνίτης του σαπουνιού, που είχε πάρει την εικόνα μαζί του, όταν έφυγε, μόλις  έμαθε πως το σαπουναριό θα γινόταν ναός, την πήρε και την πήγε σε ζωγράφο να την περιποιηθεί. Μα, όπως είπαμε, την ίδια νύχτα η εικόνα γύρισε στο σπίτι του και ταυτόχρονα τού παρουσιάστηκε στον ύπνο, λέγοντάς του: «μπαντανάδες δε θέλω».

   Στο μεταξύ, το έργο για το χτίσιμό του ναού είχε αρχίσει. Έτσι ο τεχνίτης πήρε τη εικόνα και την έφερε στα Χανιά. Στην αρχή τη φύλαξαν στους Αγίους Αναργύρους κι όταν προχώρησε κάπως το έργο, την έφεραν με πομπή και την τοποθέτησαν στον τοίχο της πρόσοψης.

   Η ανέγερση του ναού προχωρούσε γοργά, η μια δωρεά διαδεχόταν την άλλη και το 1860 ο ναός ήταν έτοιμος μαζί με το καμπαναριό.

  Η καμπάνα τοποθετήθηκε και ο ήχος της απλώθηκε στην πόλη. Καλούσε τους χριστιανούς σε προσκυνήματα και σε ζωντάνεμα μνήμης.

   Οι Τούρκοι αντέδρασαν αμέσως και κατάφεραν να την κατεβάσουν και να την κρύψουν. Ευτυχώς, όχι για πολύ. Ένας χριστιανός τη βρήκε, ανέβηκε τη νύχτα στο καμπαναριό, την  κρέμασε και το ξημέρωμα ο ήχος της ξύπνησε τους Χανιώτες. Ο ίδιος ήχος διαλάλησε αργότερα τον ερχομό της λευτεριάς και συνεχίζει ως τα σήμερα…

  

Έτσι έγινε η Τριμάρτυρη. Ένα στολίδι των Χανίων που δέθηκε μ’ όλα τα μεγάλα και τα αξιομνημόνευτα του τόπου γεγονότα.  […]           

    (Από το βιβλίο του Βασίλη Χαρωνίτη «Η Κρήτη των Θρύλων»)         

Χανιώτικα νέα (Σάββατο, 21.11. 2020)  

ΠΑΙΔΟΤΟΠΟΣ

 ΣΤ1 ΤΑΞΗ 2ου ΔΗΜ. ΣΧ. ΧΑΝΙΩΝ 

ΜΕΛΕΤΩΝΤΑΣ ΤΟ "ΟΧΙ" ΤΟΥ 1940

Καλοί μου φίλοι, καλό Σαββατοκύριακο! 

Στην 28η Οκτωβρίου είναι αφιερωμένο ο σημερινός Παιδότοπος, καθώσ έιμαστε στις παραμονές του φετινού εορτασμού της μεγάλης αυτής εθνικής μας γιορτής. Το γνωστό ποίημα "Ξανάνθισαν οι δάφνες" του Σπύρου Παναγιωτόπουλου, που ήταν στα παλιά αναγνωστικά, στην "καρδιά' της σελίδας. Τα που έγραψαν και ζωγράφισα οι μαθητές και οι μαθήτριες της ΣΤ1 τάξης του 2ου Δημ. Σχ. Χανίων σχετικά με το θέμα, γύρω από αυτό. Πρώτο το κείμενο της δασκάλας τους, της Αναστασίας Παπαναστασίου, εν είδει προλόγου. Σ' αυτήν τα αναλογούντα εύσημα. Δεν αποπαίδισεν ο κλάδος των Δασκάλων! Χαίρομαι χαρά μεγάλη, κἀθε φορά που το διαπιστώνω, και το διαπιστώνω συχνά. Να είστε καλά, καλά μου Εκτάκια, από την προηγούμενη χρονιά,  φιλαράκια! Αξέχαστη για μένα η συνεργασία, και μάλιστα δυο φορές, με την περυσινή σας δασκάλα, την κυρία Ελένη Ιορδανίδου, και βέβαια μαζί σας1 

Σας χαιρετώ με αγάπη όλους ! 

Βαγγέλης Θ. Κακατσάκης 

δάσκαλος 

Της δάφνης τα κλωνάρια

 

Της δάφνης ξανανθίσαν τα κλωνάρια
απάνω στις Ηπείρου τις πλαγιές,
τα νέα να στολίσουν παλικάρια,
που απ' όλες της Ελλάδας τις μεριάς
τραβούν μ' ορμή, με θάρρος και μ' ελπίδα
για να δοξάσουν τη γλυκιά πατρίδα.

 

Ο βάρβαρος εχθρός τώρα ας το μάθει
κι ας φύγει ντροπιασμένος, ταπεινός.
Η δάφνη στην Ελλάδα δεν ξεράθει,
της Λευτεριάς δε σβήστει ο αυγερινός.
Κρατεί η Ελλάδα κλώνο ελιάς, μα ξέρει
να σπέρνει κεραυνούς με τ' άλλο χέρι.

 

                      Σπύρος Παναγιωτόπουλος

                                                       

 

Καθώς για  άλλη μια φορά πλησιάζει η επέτειος της 28^ης  Οκτωβρίου θυμηθήκαμε, με τους μαθητές και της μαθήτριες της Στ1 του 2^ου Δ.Σ.Χανίων, τα γεγονότα που μας οδήγησαν να εμπλακούμε στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, παρακολουθήσαμε βίντεο, ανατρέξαμε φωτογραφίες και γελοιογραφίες της εποχής, ακούσαμε τραγούδια, διαβάσαμε αποσπάσματα… και στη συνέχεια βάλαμε τις εντυπώσεις και τις σκέψεις μας σε ζωγραφιές και σε λέξεις! Ελπίζουμε να τα απολαύσετε!     

Η δασκάλα της τάξης                                            

Αναστασία Παπαναστασίου

 

Θυμόμαστε το 1940 και τα γεγονότα που μας οδήγησαν στον πόλεμο…

   Σε λίγες μέρες πλησιάζει η επέτειος του «ΟΧΙ» και στο σχολείο μιλήσαμε για αυτό. Αυτό που μου έκανε μεγαλύτερη εντύπωση είναι ο τορπιλισμός του πλοίου ΕΛΛΗ που τορπιλίστηκε στις 15 Αυγούστου 1940. Κάναμε και κάποιες ζωγραφιές σε σχέση με αυτό. Δύο μήνες αργότερα, τον Οκτώβριο του 1940 οι Ιταλοί και πάλι μας προκάλεσαν με ένα τελεσίγραφο που ζητούσε από τον Ιωάννη Μεταξά να ανοίξει τα σύνορα για να μπει ο ιταλικός στρατός. Ο Μεταξάς απάντησε ΟΧΙ και τότε άρχισε ο ελληνο-ιταλικός πόλεμος. Πολεμήσαμε με την καρδιά μας για την πατρίδα μας, πολεμήσαμε στα σύνορα της Αλβανίας. Πάλι καλά που τους διώξαμε και νικήσαμε τους Ιταλούς. Ελπίζω να μην ξαναγίνει!

                                                                                         Συμεών Κριμλιάδης

     Όταν πήγα στο σχολείο, η κυρία είπε τόοοσα πολλά πράγματα για την 28η Οκτωβρίου. Μεγαλύτερη εντύπωση μου έκανε ότι οι Ιταλοί και οι Γερμανοί ήθελαν να κατακτήσουν την Ελλάδα. Όμως η Ελλάδα αντιστάθηκε και βροντοφώναξε ΟΧΙ. Οι Έλληνες πήγαν να πολεμήσουν στα βουνά της Αλβανίας και έδιωξαν τους Ιταλούς.

                                                                                           Καμέλα Κωτσιάση

 

 

 

Αν ζούσα το 1940…

   Αν ζούσα το 1940 και ήμουν νέος πιστεύω θα πήγαινα στον πόλεμο χωρίς δεύτερη σκέψη κι αν πέθαινα, τουλάχιστον θα πέθαινα για την πατρίδα μου. Αλλά αν ζούσα τα δύσκολα χρόνια της Κατοχής, θα τα έβρισκα σκούρα γιατί πεινάω εύκολα και τότε, από ό,τι έμαθα, το φαγητό έλειπε σε όλους. Σίγουρα θα ήμουν πολύ τρομαγμένος, όχι όμως τόσο ώστε να γίνω προδότης. Αυτό ποτέ!

                                                                                                  Λούις Λουμπίνια

 

 

        Αν ζούσα το 1940 θα έφτιαχνα μια εταιρεία που κατασκευάζει droons και θα τα έστελνα σε πολέμους αντί να στέλνει ο πρωθυπουργός ανθρώπους να πολεμάνε. Αλλά θα ήταν καλύτερο να σταματήσουν οι πόλεμοι για πάντα!

                                                                        Ορφέας- Μάριος Κοτσιφάκης

 

Το ΟΧΙ ήταν δύσκολη ή εύκολη απάντηση;

    Πιστεύω ότι το ΟΧΙ ήταν η δύσκολη απάντηση γιατί οδήγησε σε πόλεμο. Αν είχανε πει ΝΑΙ και ανοίγανε τα σύνορα θα μας κατακτούσανε και μπορεί να είμασταν σκλαβωμένοι μέχρι τώρα.  Το ΟΧΙ ήταν η σωστή απάντηση αν και είχε πολλές συνέπειες: άνθρωποι σκοτώθηκαν, κάποιοι έπαθαν κρυοπαγήματα και ακρωτηριάστηκαν… Επομένως ήταν η δύσκολη αλλά η σωστή απάντηση.

                                                                            Μαριλένα Καλογεροπούλου

    Το ΟΧΙ ήταν δύσκολη απάντηση γιατί μας οδήγησε σε πόλεμο. Η Κατοχή κράτησε 4 χρόνια. Οι άνθρωποι υπέφεραν. Ο πόλεμος τελείωσε το 1944 και οι άνθρωποι βγήκα στους δρόμους κρατώντας το πιο δυνατό όπλο της γης, την ελληνική σημαία!

                                                                                        Κερασούλα Βουράκη

 

Τι πιστεύω για τον φασισμό και τον ναζισμό;

    Πρόσφατα έμαθα πως ακόμα και στις μέρες μας υπάρχουν άνθρωποι που πιστεύουν στο φασισμό και τον ναζισμό. Όταν το έμαθα νόμιζα πως μου κάνουν πλάκα αλλά τελικά ήταν αλήθεια. Ο φασισμός υποστηρίζει τη δικτατορία και δε συμφωνεί με τη δημοκρατία. Ο ναζισμός υποστηρίζει ότι μαύροι, Εβραίοι, Ρομά κ.α. είναι κατώτεροι. Εγώ πιστεύω ότι όλοι είμαστε ΙΣΟΙ ανεξαρτήτως χρώματος, θρησκείας, καταγωγής κ.τ.λ. Δεν πρέπει να είμαστε ρατσιστές!!

                                                  Αντρέι Αντριές - Γιουσσέφ Μπενταχμάν

 

     Ο Χίτλερ ήταν ναζιστής και ο Μουσολίνι φασίστας. Αυτά τα φαινόμενα είναι ό,τι χειρότερο κι ελπίζω να εξαφανιστούν για πάντα!                                                                             

                                                                                              Νίκη Κλειναυτάκη

 

ΠΑΙΔΟΤΟΠΟΣ

   Α2 ΤΑΞΗ 2ου ΔΗΜ. ΣΧ. ΧΑΝΙΩΝ

ΚΑΙ ΝΑ ΠΟΥ ΕΦΤΑΣΕ ΤΟ ΓΛΥΚΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΑΚΙ

Καλοί μου φίλοι, καλό Σαββατοκύριακο και να που έφτασε το γλυκό καλοκαιράκι…
«Σας αποστέλλω το κείμενο, το δικό μου και των παιδιών, μερικές ζωγραφιές και το τραγούδι “Γλυκό καλοκαιράκι”, σε εικόνες και σε απλό κείμενο. Σας ευχαριστώ θερμά, μέσα από την καρδιά μου που για μια ακόμα φορά δίνετε την ευκαιρία στους μαθητές μου και σ’ εμένα να επικοινωνήσουμε μέσω του “Παιδότοπου”, με κάποιες απ’ τις εργασίες μας». Ενα απόσπασμα απ’ το κείμενο με το οποίο συνόδευσε το υλικό που μου έστειλε ηλεκτρονικά και φιλοξενείται σήμερα, η γνωστή στους αναγνώστες της στήλης, εκ Δροσάτου Κιλκίς ορμώμενη, νέα δασκάλα, Βασιλική Χαραλαμπίδου.
Δεν αποπαίδισεν ο Κλάδος των Δασκάλων! Και για την υπουργό Παιδείας, το γράφω, δηλώνοντας αισιόδοξος, με τη λήξη της αν μη τι άλλο “περιπετειώδους” σχολικής χρονιάς. Πάντα ψηλά τη σημαία της Δασκαλοσύνης, καλή μου Βασιλική!

Καλό καλοκαίρι σε όλους τους μαθητές και στους δασκάλους των.
Σας χαιρετώ με αγάπη όλους
Βαγγέλης Θ. Κακατσάκης
δάσκαλος

Σημείωση: Ο Παιδότοπος, όπως και τις άλλες χρονιές, θα παραμείνει, Θεού θέλοντος, ανοιχτός τις μέρες των διακοπών…

 Μετά από μία αρκετά δύσκολη περίοδο, αφού μείναμε σχεδόν δυόμιση μήνες μακριά από την τάξη μας και τη σχολική πραγματικότητα, επιστρέψαμε όλο κέφι και όρεξη. Τίποτα δεν είναι όπως πριν αλλά ακόμα κι έτσι συνεχίσαμε να είμαστε δημιουργικοί με τους μικρούς μας μαθητές. Γέλια , τραγούδια, μαθήματα, ζωγραφιές και παιχνίδια μας συντρόφευσαν τον τελευταίο μήνα της σχολικής χρονιάς. Και να που έφτασε το καλοκαίρι. Το γλυκό καλοκαιράκι όπως μου είπαν στην τάξη. Κλείσαμε τα μάτια μας και για λίγα δευτερόλεπτα, με τη βοήθεια βέβαια και του γνωστού τραγουδιού με τίτλο «Γλυκό καλοκαιράκι αγαπημένο», φανταστήκαμε το φετινό καλοκαίρι. Ζωγραφίσαμε καλοκαιρινές εικόνες και φτιάξαμε το εικονόλεξο με τους στίχους του τραγουδιού. Σε μερικές σειρούλες γράψαμε και κάποιες από τις σκέψεις μας. Απλά και χαρούμενα σας ευχόμαστε καλό καλοκαίρι με υγεία και αισιοδοξία!!!

Ευχαριστώ θερμά για τη συνεργασία την εκπαιδευτικό Παράλληλης Στήριξης κα. Αθηνά Κακαβελάκη.

Η δασκάλα του τμήματος Α2

Βασιλική Χαραλαμπίδου

Γλυκό καλοκαιράκι

Γλυκό καλοκαιράκι αγαπημένο

  με πόση εγώ λαχτάρα σε προσμένω.

Γλυκό καλοκαιράκι χαρωπό

αχ πόσο σ΄αγαπώ !

Να τρέξω πάλι στις χρυσές ακρογιαλιές

στη θάλασσα να κάνω χίλιες

σκανδαλιές.  Το κύμα

ν΄αψηφάω το ψηλό, αχ πόσο το ποθώ.

Πώς θέλω να περάσω το καλοκαίρι ( Γράφω 3-4 σειρές κι ας κάνω ορθογραφικά λάθη).

Θα ήθελα να πάω διακοπές, θερινό σινεμά και να πηγαίνω στη θάλασσα.

Αντώνης Μποτωνάκης

Το καλοκαίρι θέλω να πηγαίνω στην παραλία με τους φίλους μου. Θα ήθελα να πηγαίνω το Σαββατοκύριακο στης γιαγιάς με τα ξαδέρφια μου και να κάνω πατίνι στην αυλή.

Νίκος Κοντοπυράκης

Αυτό το καλοκαίρι θέλω να κάνω πολλά μπάνια. Θέλω να πάμε με τον αδερφό μου σε μια κατασκήνωση και να παίξουμε πολλά παιχνίδια.

Νοέλ Κρίστο

Να μαζεύω κοχύλια με τις φίλες μου. Να πάω με τις φίλες μου στις νεροτσουλήθρες. Να δω το ηλιοβασίλεμα με τις φίλες και τους φίλους μου. Να πάρω σλάιμ (παιχνίδι). Να κάνω τα γενέθλιά μου στη θάλασσα.

Φαίδρα Μαυριγιαννάκη

Το καλοκαίρι θα ήθελα να πάω στη θάλασσα να κάνω κολύμπι με τους φίλους μου.

Ντανίλο Πέτροβιτς  

Θα ήθελα να περάσω το καλοκαίρι στη Σαμοθράκη και να γιορτάσω τα γενέθλιά μου.

Κατερίνα Ταρασίδη

Το καλοκαίρι αυτό θέλω να το περάσω όλη μέρα στη θάλασσα μαζί με τις φίλες μου.

Μαρίνα Κολιακουδάκη

Θέλω να μείνω όλη μέρα στη θάλασσα.

Νοέμι Τούφα

Παίζοντας με τους φίλους μου. Περνώντας χρόνο με την οικογένειά μου. Να κολυμπάω στα κύματα.

Κωνσταντίνος Πασιούρας

Χανιώτικα νέα (Σάββατο, 27.6.2020)