ΜΙΑ ΣΤΑΣΗ ΕΔΩ , ΜΙΑ ΣΤΑΣΗ ΕΚΕΙ

ΔΕΝ ΤΑ ΚΑΤΑΦΕΡΑ* 

          (ποίημα της Ελισάβετ Διαμαντάκη - Κωνσταντουδάκη )

                                                              Στον Βαγγέλη Θ. Κακατσάκη

Σ’ ένα ωραίο περιβόλι μπήκα

τα πι’ όμορφα «λουλούδια να διαλέξω

της ομορφιάς τον ύμνο για να πλέξω

μα όλα το ίδιο όμορφα τα βρήκα!

 

Και στέκω δέσμια της ομορφιάς τους..

Ποια να διαλέξω απ’ όλα; ποια ν’αφήσω;

ρωτώ και δεν μπορώ ν’αποφασίσω

συνεπαρμένη από την ομορφιάτους!

 

Το «περιβόλι» ολόγεμο με «στάσεις»

και κάθε μια με μυστική γοητεία

κοντά της σε καλεί να ξαποστάσεις…

 

… κι έτσι δεν τα κατάφερα ως τώρα

να βρω της σιωπής μου την αιτία

μπροστά στου πνεύματος τα εξαίσια δώρα!

 

                                   

* Και για το βιβλίο μου ΜΙΑ ΣΤΑΣΗ ΕΔΩ, ΜΙΑ ΣΤΑΣΗ ΕΚΕΙ, έχει γράψει ποίημα η και δασκάλα, ξεχωριστή ποιήτρια Ελισάβετ Διαμαντάκη - Κωνσταντουδάκη. Υπόχρεος στην αγάπη σου, όπως για 5η φορά ποιητικά την εκφράζεις, καλή μου συναδέλφισσα! 

ΠΑΙΔΟΤΟΠΟΣ

ΕΛΙΣΑΒΕΤ ΔΙΑΜΑΝΤΑΚΗ - ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΥΔΑΚΗ
ΤΡΑΓΟΥΔΩΝΤΑΣ ΤΑ ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ

Καλοί μου φίλοι, καλό Σαββατοκύριακο!

Στις δύο κάτω γωνίες του σημερινού Παιδότοπου δυο ποιήματα της γνωστής δασκάλας – ποιήτριας Ελισάβετ Διαμαντάκη – Κωνσταντουδάκη. Για τους προλόγους στο πρώτο και στο δεύτερο βιβλίο της με τον κοινό τίτλο “Τραγουδώ τα παραμύθια”, πρόκειται… Μαζί μ’ αυτά, στον υπόλοιπο χώρο και οι πρώτοι στίχοι από δυο άλλα βιβλία της, “Το λυχνάρι με το γαλάζιο φως” και “Η πιστή κόρη και ο Ρολάνδος”, που επίσης κυκλοφόρησαν όπως και ένα τρίτο (“Ο βασιλιάς του χρυσού βουνού”) πρόσφατα απ’ τις εκδόσεις “ΕΡΕΙΣΜΑ” του Χρήστου Μαχαιρίδη, εικονογραφημένα αισθαντικά απ’ τον Γρηγόρη Νιόλη. Κι αυτά σαν συνέχεια των 248 σελίδων βιβλίων της με παιδικά ποιήματα “Καλημέρα κάθε μέρα” και έξι (6) ακόμη ποιητικών της συλλογών που κυκλοφόρησαν πέρυσι από τις ίδιες εκδόσεις… «Η ποίηση είναι ζωγραφική που σωπαίνει και η ζωγραφική είναι ποίηση που μιλά», είχα γράψει παρουσιάζοντας στη στήλη (βλ. “Χ.Ν.”, 3.2.2019) το “Καλημέρα, κάθε μέρα”. Το ξαναγράφω και σήμερα καταθέτοντας τον απέραντο θαυμασμό μου για την Ωραία ως Ελληνίδα Δασκάλα (έφυγε από την υπηρεσία το 1991 από το 14ο Δημ. Σχ. Χανίων) κυρίως για την ποιότητα που υπάρχει μέσα στην ποσότητα του ποιητικού της έργου, ιδιαίτερα αυτού που απευθύνεται στα παιδιά. Ενός έργου που αξίζει σίγουρα παραπέρα προβολής και ιδιαίτερης βράβευσης… Σας χαιρετώ με αγάπη όλους! Βαγγέλης Θ. Κακατσάκης, Δάσκαλος Σημείωση: Η παιδική ποίηση της Ελισάβετ Διαμαντάκη – Κωνσταντουδάκη θα παρουσιαστεί μεθαύριο Δευτέρα, 9 Δεκεμβρίου και ώρα 7 μ.μ. στο Ενοριακό Κέντρο “Κωνσταντινουπολειάδα” του Ι.Ν. των Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης Ν. Χώρας. Διοργανωτές η Ενορία, η Τοπική Επιτροπή του Ελλ. Τμήματος της Διεθνούς Εταιρείας Φίλων Ν. Καζαντζάκη και οι Εκδόσεις “Έρεισμα”. Θα μιλήσει η φιλόλογος – συγγραφέας Ρούλα Βουράκη. Θα χαιρετίσει ο αντιπρόεδρος του Ελ. Τμημ. της Δ.Ε.Φ.Ν.Κ. Σήφης Μιχελογιάννης. Συντονιστής ο εκδότης – συγγραφέας Χρήστος Μαχαιρίδης. Θεατρική απόδοση των παραμυθιών από την ηθοποιό Σοφία Πατέλη.

Το βασιλιά του ένας καλός στρατιώτης χρόνια πολλά πιστά ‘χε υπηρετήσει μα όταν τα πρώτα νιάτα τον αφήσαν και δύσκολο ‘ταν πια να πολεμάει, τον κάλεσε ο βασιλιάς και του ‘πε: – Όσους μ’ υπηρετούν εγώ πληρώνω μα τώρα εσένα πέρασε ο καιρός σου γι’ αυτό ετοιμάσου, φίλε, να σχολάσεις άλλος πιο νιος τη θέση σου να πάρει!… Έτσι τον έδιωξε χωρίς συμπόνια αδιάφορος αν πέθαινε απ’ την πείνα δίχως χρήματα διόλου να του δώσει. Τέτοι’ αδικία δεν την φανταζόταν ο άξιος εκείνος στρατιώτης μα τι να κάνει; Πρέπει να υπακούσει! Να φύγει, αφού ο βασιλιάς τον διώχνει… Εφυγε, και περπάτησε όλη μέρα ώσπου το βράδυ έφτασε στο δάσος. Σαν μπήκε μέσα εκεί, λίγο πιο πέρα είδ’ ένα φως και κατά κείνο πήγε. Όταν πλησίασε, είδ’ ένα σπίτι που μέσα εκεί μια μάγισσα βρισκόταν. – Παρακαλώ σε, άφησε δω πέρα τη νύχτα μου ο δόλιος να περάσω και δος μου αν θέλεις κάτι τι να φάω, κάτι να πιω, τι άλλο δεν αντέχω την κούραση, την πείνα και τη θλίψη… – Δε με γελάς εμένα, στρατιώτη! Ξέρω εγώ πως είσαι λιποτάχτης, μα σε λυπάμαι, και για τούτο μείνε τη νύχτα σου εδώ να την περάσεις. Αφού πεινάς και φαγητό σου δίνω Μα πρώτ’ ας κάνουμε μια συμφωνία: – Τι συμφωνία; ρώτησ’ ο στρατιώτης. – Αύριο το πρωί θέλω να σκάψεις τον κήπο μου που βρίσκεται πιο πέρα. Δέχτηκ’ αυτός. -Τι άλλο θα μπορούσε έτσι φτωχός ως ήτανε να κάμει;-

Δυο κόρες είχε η μάγισσα η κακιά αλλά τη μια μονάχα αγαπούσε. Την άλλη, -που της ήταν προγονή- τη ζήλευε, μαζί και τη μισούσε γιατ’ ήταν όμορφη, μα και καλή, πάντοτε γελαστή και προκομμένη ενώ η δική της, άσχημη πολύ, πολύ ζηλιάρα, μα και φαντασμένη! Της αδερφής την όμορφη ποδιά οπού ‘χε η μητέρα της κεντήσει και πριν να βγει ψηλά στον Ουρανό στην όμορφη κορούλα είχε χαρίσει, από τη μάνα – μάγισσα ζητά απ’ το πρωί ως το βράδυ κι επιμένει, τρόπο να βρει, από την αδερφή να πάρει, όπου τόσο τη ζηλεύει… Η μάγισσα μια μέρα με χαρά λέει στην κόρη της πως τρόπο βρήκε η όμορφη ποδιά που λαχταρά να γίνει πια ολότελα δική της σα βγάλει από τη μέση την καλή που τώρα τη φοράει αδερφή της. – Άκουσε, κόρη μου, τι θα σου πω: Το βράδυ, σαν θα πάτε στο κρεβάτι, απ’ τη μεριά του τοίχου να ‘ναι αυτή και συ να κοιμηθείς από την άκρη. Εγώ θα ‘ρθω μεσάνυχτα εκεί κι όπως βαθιά εκείνη θα κοιμάται, θα τη ραντίσω μαγικό ποτό από τον ύπνο πια να μην ξυπνήσει… Έτσι η ποδιά που τόσο λαχταράς θα γίνει πια -όπως ποθείς,- δική σου!..

Σαν καινούργια… Εδώ μέσα ησυχάζουν κι από πλήξη στενάζουν παραμύθια παλιά, με φτερά διπλωμένα με σιωπή τυλιγμένα και πολλή μοναξιά! Όλ’ αυτά τα υπομένουν και μ’ ελπίδα προσμένουν τη δική σου ματιά, δρόμους κείθε να βρούνε να μπορέσουν να μπούνε στη ζεστή σου καρδιά! …Κι όπως θα ‘σαι κοντά τους και θ’ ακούς τη λαλιά τους έτσι ως τραγουδούν, σαν καινούργια θα μοιάζουν και ζεστά θ’ αγκαλιάζουν και καρδιά σου και νου!

Τα φιλαράκια
Ως πότε πια θα μένουμε κλεισμένα εδώ
 μέσα στη σκοτεινή, την άχαρη, μικρή μας φυλακή;
Έτσι αναρωτιόμασταν κλεισμένα στο συρτάρι
μέχρι όπου μας τ’ άνοιξαν και βγήκαμε στο φως…
Εδώ τώρα βρισκόμαστε σε τούτο το βιβλίο,
και τη δική σου τη ζεστή προσμένουμε ματιά
ν’ ανοίξει ο δρόμος διάπλατα, να μπούμε στην καρδιά σου
 με τ’ άλλα τ’ αδελφάκια μας να σμίξουμε ξανά
 (αν ίσως και τ’ αντάμωσες μες στο βιβλίο το πρώτο,
 κι αν τ’ άφησες να μπουν κι αυτά βαθιά μες στην καρδιά)
και να μας έχεις όλα μας δικά σου φιλαράκια,
να σ’ αγαπάμε αληθινά, και να μας αγαπάς!

Ελισάβετ Διαμαντάκη – Κωνσταντουδάκη 

Γεννήθηκε στον Φουρφουρά Ρεθύμνου και ζει στα Χανιά. Σπούδασε παιδαγωγικά και εργάστηκε ως δασκάλα. Ασχολείται με την ποίηση και γράφει σε παραδοσιακό, ελεύθερο στίχο και σονέττο. Συνεργάστηκε με παιδαγωγικά και λογοτεχνικά περιοδικά.

Χανιώτικα νέα (Σάββατο, 7 Δεκεμβρίου 2019)

ΠΑΙΔΟΤΟΠΟΣ

ΚΛΕΙΩ ΠΑΠΟΥΤΣΑΚΗ - ΕΛΙΣΑΒΕΤ ΔΙΑΜΑΝΤΑΚΗ

1 + 2 ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΓΙΑ ΤΟ ΝΕΡΟ

Καλοί μου φίλοι, καλό Σαββατοκύριακο!

Δύο ποιήματα για το νερό σήμερα. Ετσι για να υποδεχθούμε τα πρωτοβρόχια – φθινόπωρο εν όψει. Ενα απ’ τη νεαρή και πολλά υποσχόμενη στον τομέα της λογοτεχνίας, Χανιώτισσα ξενοδοχοϋπάλληλο Κλειώ Παπουτσάκη και δύο από τη συνδασκάλα, καταξιωμένη ποιήτρια Ελισάβετ Διαμαντάκη – Κωνσταντουδάκη. Φίλες μου καλές και οι δυο, που ωστόσο δεν γνωρίζονται μεταξύ τους – ευκαιρία… Στη λίαν επιμελημένη έκδοση “Τα κάναμε θάλασσα (τα παραμύθια)”, μια έκδοση του Δικτύου Αναπτυξιακών Εταιριών Νησιωτικής Ελλάδας “Νήσων Περίπλους” (2015), βρήκα το ποίημα της Κλειώς (Εικονογράφηση: Δημοτικό Σχολείο Φρε Αποκορώνου, τάξεις Γ’ και Δ’) μαζί με άλλα, επίσης ενδιαφέροντα λογοτεχνικά κείμενα. Από την αφιερωμένη “Στα παιδιά όλης της γης” 248(!) σελίδων ποιητική συλλογή της Ελισάβετ με τίτλο “Καλημέρα κάθε μέρα” (εκδόσεις Ερεισμα, Χανιά 2018), το άλλο ποίημα.
Να αξιωθεί να γράψει τόσα πολλά ποιήματα όσα η Ελισάβετ εύχομαι στην Κλειώ! Να συνεχίσει να υπηρετεί την ποίηση, με τον μοναδικό τρόπο που αυτή ξέρει, εύχομαι στην Ελισάβετ, που ειρήσθω εν παρόδω εκτός απ’ το “Καλημέρα κάθε μέρα”, εκδόθηκαν το 2018 απ’ το “Έρεισμα”, άλλες έξι ποιητικές συλλογές της και συγκεκριμένα “Το χαμόγελο του ήλιου”, “Σονέτα”, “Πάχνη και φως”, “Γράμματα σ’ ένα φίλο, “Τριαντάφυλλα” και “Ηλιόγερμα”! Συν το “Τραγουδώ τα παραμύθια (βιβλίο πρώτο)” και τα ποιητικά παραμύθια “Η πιστή κόρη και ο Ρολάνδος” και “Το λυχνάρι με το γαλάζιο φως”…
Σας χαιρετώ με αγάπη όλους!
Βαγγέλης Θ. Κακατσάκης
δάσκαλος

Το γλυκό μας το νεράκι
Κλειώ Παπουτσάκη
Ξενοδοχοϋπάλληλος, Χανιά
Εικονογράφηση: Δημοτικό Σχολείο Φρέ Αποκορώνα Χανίων τάξεις Γ και Δ

Μια φορά κι έναν καιρό
ήταν ένας πετεινός
όμορφος και ζωηρός,
είχε κόκκινο λυρί
και μια μύτη σουβλερή.

Ζούσε μέσα στο κοτέτσι
κι όλο έτρωγε γιουβέτσι.
Του άρεσαν και τα αγγούρια
κι όλο έλεγε τραγούδια.

Κοκοκό και κοκοκό,
πώς μ’ αρέσει το νερό!
Κικικί και κικικί,
τρέχει τώρα απ’ τη πηγή!

Ήτανε όμως κι ο κυρ Χήνος
γελαστός και πολύ φίνος.
Είχε όμορφες πατούσες
κι όλο λάτρευε τις μούσες.
Τ’ άρεσαν τα καλαμάρια
και τα γυάλινα λυχνάρια.

Παπαπά και παπαπά,
πώς μ’ αρέσουν τα νερά!
Πιπιπί και πιπιπί,
θέλω να βρω μια πηγή!

Και μιαν όμορφη Τετάρτη
πήρε έναν άσπρο χάρτη.
Βρήκε ένα γλυκό ρυάκι
κι έτρεξε στην μία άκρη.

Μα ο πετεινός κακάρισε
να φύγει απ’ το ρυάκι.
Φύγε από δω, χηνόπουλο,
δικό μου είναι τ’ αυλάκι!

Βρε δεν σου τα πάνε καλά,
του είπε ο Χήνος δυνατά!
Αμα σε πιάσω απ’ την ουρά
και σου τραβήξω τα φτερά
θα γίνεις άσχημος πολύ,
θα σου κόψω το λυρί!

Και τα πουλιά μαλώνανε
σαν να ‘τανε κοκόρια,
βάλανε άγριο καβγά
και αρχίσανε τα ζόρια.

Ωσπου πήγε μεσημέρι
κι ήρθε ένα περιστέρι,
Είμαι τόσο διψασμένο,
τι θα κάνω το καημένο;

Βρε άντε φύγε από εδώ,
του είπε πάλι ο πετεινός
αν σε πιάσω απ’ τη μύτη
θα κάνεις μπαμ
σαν δυναμίτης!

Τότε ήρθε και μια σαύρα
που τα είχε βάψει μαύρα,
νερό ήθελε να πιει,
μα άδεια ήταν η πηγή!

Όλοι τους συμφώνησαν
να βρουν την αλεπού,
άλλοι την ‘λεγαν πονηρή,
όμως εκείνη είχε νου.

Τα σύννεφα θυμώσανε,
τους είπε η αλεπού
νεράκι δεν μας δίνουνε,
έχουν κρυφτεί αλλού!

Όλα μαζί τρυπώσανε
πίσω από τον Ηλιο,
Σαν ο πετεινός τσακώθηκε
μαζί με τον κυρ Χήνο!

Κι όλα τα ζώα πιάστηκαν
αμέσως χέρι – χέρι,
το πρώτο που το έκανε
ήταν το περιστέρι!

Τα σύννεφα ξεπρόβαλλαν
σε λίγο απ’ τη φωλιά τους
κι όλοι μαζί γελούσανε
πολύ απ’ τη χαρά τους!

Και το νεράκι έτρεξε
μες στο γλυκό αυλάκι
κι Χήνος τότε έδωσε
στον πετεινό φιλάκι!

Αχ πετεινέ συγχωρά με,
που σου ‘βαλα καβγά,
έλα να πάμε σπίτι μου
να φάμε μουσακά!

Συμπάθα με κυρ Χήνο μου,
που σε ‘διωχνα απ’ το ρυάκι,
έλα να πάμε σπίτι μου,
να πιούμε ένα κρασάκι!

Ειρήνη απλώθηκε παντού,
σαν το γλυκό νεράκι
κι από τότε πάντοτε γεμάτο
ήταν το ρυάκι!

ΠΡΩΤΟΒΡΟΧΙ
Μαύρα σύννεφα πολλά
μαζευτήκανε ψηλά
στον Ουράνιο θόλο
και δεν άργησε η βροχή
να κατηφόρα στη γη
τραγουδώντας σόλο!

Κάπου – κάπου μι’ αστραπή
μια περαστική βροντή
είχε συνοδεία,
κι όλα μοιάζανε μαζί
με παράξενη, βουερή,
θεία συναυλία.

Η φρυγμένη εξοχή
να ρουφάει τη βροχή
ίσα που προφτάνει,
ν’ αναλάβουν τα φυτά
π’ η ζεστή καλοκαιριά
τα ‘χε πια μαράνει!

Το νερό τώρα θα πιουν
και ξανά θ’ αναστηθούν
με το Ουράνιο δώρο
που ‘στειλε ο καλός Θεός
της ζωής ο χορηγός
στο μικρό μας κόσμο.

Ελισάβετ Διαμαντάκη
– Κωνσταντουδάκη

ΕΧΕ, ΠΗΓΟΥΛΑ, ΥΠΟΜΟΝΗ
Σ’ ένα πανέμορφο χωριό
στον καταπράσινο αγρό
κάτω απ’ τα δέντρα τα ψηλά
νεράκι γάργαρο κυλά.

Χόρτα μεγάλα και μικρά
και λουλουδάκια και πουλιά
σβήνουν τη δίψα τους γοργά
στα κρυσταλλένια της νερά…

…Κι άνθρωποι τόσοι πάνε κει
καθημερνή και Κυριακή,
μα ο Χειμώνας σα θα ‘ρθει,
μέν’ η πηγούλα μοναχή!..

Τότε κανείς δε σταματά
γιατί το κρύο τούς τρυπά
και ζέστη ψάχνουνε να βρουν·
όχι νερό να δροσιστούν!..

Έχε, πηγούλα, υπομονή
το Καλοκαίρι να φανεί,
για να ‘χεις πάλι συντροφιά
ανθρώπους, ζώα και πουλιά!

Ελισάβετ Διαμαντάκη – Κωνσταντουδάκη

Χανιώτικα νέα (Σάββατο, 21.9.2019)

http://www.haniotika-nea.gr/dio-piimata-gia-to-nero/

ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ

ΧΘΕΣ ΒΡΑΔΥ ΣΤΗ ΝΕΑ ΧΩΡΑ

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΤΗΣ ΠΟΙΗΤΡΙΑΣ ΕΛΙΣΑΒΕΤ ΔΙΑΜΑΝΤΑΚΗ

Γράφει ο Ηλίας Ι. Κάκανος
Παρουσίαση του έργου της ποιήτριας Ελισάβετ Διαμαντάκη – Κωνσταντουδάκη πραγματοποιήθηκε χθες βράδυ σε εκδήλωση στην αίθουσα εκδηλώσεων του Πολιτιστικού Κέντρου “Κωνσταντινουπολειάδα” στη Νέα Χώρα.

Η  εκδήλωση οργανώθηκε από την ενορία των Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης σε συνεργασία με το Ελληνικό Τμήμα της Διεθνούς Εταιρείας Φίλων Νίκου Καζαντζάκη και τις εκδόσεις ΕΡΕΙΣΜΑ.
Το έργο της ποιήτριας παρουσίασε η φιλόλογος Ρούλα Βουράκη και την εκδήλωση συντόνισε ο δάσκαλος και συγγραφέας Βαγγέλης Κακατσάκης.
Παρέμβαση έκανε ο αντιπρόεδρος του Ελληνικού Τμήματος της Δ.Ε.Φ. Νίκου Καζαντζάκη, Σήφης Μιχελογιάννης ενώ ποιήματα απήγγειλε η φιλόλογος Χριστίνα Δουλαβέρη.
Με δήλωση του στα «Χ.ν.» ο αντιπρόεδρος του Ελληνικού Τμήματος της Δ.Ε.Φ. Νίκου Καζαντζάκη Σήφης Μιχελογιάνης υπογράμμισε ότι  τα ποιήματα  της ποιήτριας Ελισάβετ Διαμαντάκη – Κωνσταντουδάκ, «έχουν μια ένταση, μια ρωμαλεότητα και αντιμετωπίζουν τα σύγχρονα προβλήματα της κοινωνίας μας. Αναφέρονται σε ιστορικά και μυθικά πρόσωπα. Είναι μια ποιήτρια που έχει κάνει έντονη την παρουσία της στα Χανιά».
Με την ευκαιρία ο κ. Μιχελογιάννης  ανακοίνωσε ότι η φιλόλογος Ρούλα Βουράκη τον διαδέχεται πλέον στη θέση του υπεύθυνου της  Τοπικής Επιτροπής Χανίων της Διεθνούς Εταιρείας Φίλων Νίκου Καζαντζάκη.
Από την πλευρά του ο δάσκαλος και συγγραφέας Βαγγέλης Κακατσάκης σημείωσε ότι «η Ελισάβετ Διαμαντάκη – Κωνσταντουδάκη είναι μία σπάνια ποιήτρια καθώς «εξέδωσε μέσα σε ένα χρόνο έξι ποιητικές συλλογές που είναι η δουλειά 42χρόνων και είναι κάτι που αξίζει πραγματικά βραβείο. Τα ποιήματά της καλύπτουν όλα τα είδη της ποίησης από παραδοσιακό μέχρι και ελεύθερο στίχο και επίσης όλα τα θέματα. Είναι μεγάλη η λατρεία της για τον Νίκο Καζαντζάκη  αλλά και τον Ελευθέριο Βενιζέλο στους οποίους αφιερώνει πολλά ποιήματα. Είναι πραγματικά μια δυνατή ποιητική παρουσία».

Χανιώτικα νέα (19.02.2019)

ΜΙΑ ΣΤΑΣΗ ΕΔΩ , ΜΙΑ ΣΤΑΣΗ ΕΚΕΙ

ΤΟΥ ΕΡΩΤΑ ΚΑΙ ΤΟΥ ...  ΕΡΩΝΤΑ

«Τα λόγια του έρωτα δεν μαραίνονται ποτέ», έχει αποφανθεί σ’ έναν στίχο του ο Μαγιακόφσκι. «Επαναληφθείτε λόγια αξέχαστα της αγάπης, επαναληφθείτε», τα προ(σ)καλεί ο Κύπριος ποιητής Κώστας Μόντης. «Ας τα επαναλάβουμε κι εμείς/ αφού/ Η ώρα του έρωτα/ είναι η πιο ακριβής/ η πιο αλάνθαστη», μας καλεί μ’ ένα ποίημά του απ’ την ποιητική του συλλογή “Του έρωτα… και του έρωτα” ο και καλός μου φίλος φιλόλογος – ποιητής Γιάννης Κουβαράς. “Συντονίστε τα ρολόγια σας/ στον ρυθμό της καρδιάς”, οι δυο τελευταίοι του στίχοι. Και με αφορμή την Ημέρα των Ερωτευμένων, που γιόρτασαν, όσοι γιόρτασαν, χθες, 14 Φεβρουαρίου, τα παραπάνω. Εν είδει προλόγου σε μια εορτή εισαγόμενη και εν πολλοίς αμφισβητούμενη.

Να έχουμε πάντα και εν παντί συντονισμένα τα ρολόγια μας στους ρυθμούς της καρδιάς, η δική μου προτροπή προς όλους, ανεξαρτήτως ηλικίας: Εχοντας υπόψη και το ποίημα “Νέος υμέναιος”, πάλι του Γιάννη Κουβαρά, που το παραθέτω ολόκληρο: «Την έκλεψε στα 18 της Αυτός 17!/ Στα 81 της Της έλεγε κάθε τόσο -/ Αν φύγεις πρώτη θα σε πάω με κλαρίνα στα κρίνα./ Γι’ αυτό τώρα -έμεινε πίσω εκείνη- άγρυπνη κάθε νύχτα/ απ’ τα κλαρίνα να την ζαλίζουν με το λάγγεμα και το κ-/ άλεσμά τους/ …ώσπου σαλέψανε τα λογικά της/ έβαψε την ψυχή της στα μαύρα με φρέσκα καρυδόφυλλα/ απ’ την καρυδιά του κήπου./ Κι ένα πρωί τη βρήκαν κρεμασμένη εκεί/ με τα παλιά στέφανα στην κεφαλή/ στο ύψος της Αγάπης του». Ερωτας μέχρι τέλους…

Ανοίγω παρένθεση. Ερωντα έλεγε η μάνα μου τον έρωτα. Ερωντα τον λέω κι εγώ από μια ηλικία κι ύστερα. Και γιατί μου την θυμίζει και γιατί αυτό το υπέροχο “ν”, μετά το ωμέγα και πριν από το ταυ, μου φέρνει στο νου το πιο φημισμένο απ’ τα κρητικά ενδημικά αρωματικά φυτά, το γνωστό μας δίκταμο που γιατρεύει τις όποιες πληγές. Κλείνω την παρένθεση.

«Δεν σβήνουν/ οι ορίζοντες των ματιών σου/ μέσα στα κάτοπτρα/ Μήτε οι γραμμές θα ορίσουν τα χέρια/ και τις κνήμες σου./Κι έτσι/ ιερός/ που είναι ο Ερωτας/ όλα θα γίνουν οφθαλμοί του απείρου». Το ποίημα “Γυμνό” της Ανδρομάχης Χουρδάκη, απ’ την ποιητική της συλλογή “Τα σκουλαρίκια της Περσεφόνης”, που κυκλοφορήθηκε πρόσφατα από τις εκδόσεις “Ραδάμανθυς”. Εν είδει επιλόγου…

ΟΣΟΙ ΠΙΣΤΟΙ ΤΗΣ ΠΟΙΗΣΗΣ, ΠΡΟΣΕΛΘΕΤΕ

«Γέλια και δάκρυα κι όνειρα, παλιά και νια της ζήσης/ όσα μ’ αγγίξαν απαλά, κι όσα πληγές μ’ αφήσαν,/ όσα του κόσμου σκοτεινά, κι όσα φωτολουσμένα,/ όσα στον άνθρωπο χαρές ασύνορες σκορπίσαν,/ κι όσα με σίδερα βαριά, γυρού γυρού τον κλείσαν,/ τα πήρα μες στου σπλάχνου μου το μυστικό αργαστήρι/ κι όλα τραγούδια τα ‘καμα, τον χρόνο μη φοβούνται!../ Της σκοτεινής τους φυλακής, την πόρτα τωρ’ ανοίγω, στης λευτεριάς το ξάγναντο να βγουν να τραγουδήσουν/ και στη ζεστή σας την καρδιά, να βρούνε καταφύγι»… Αυτά μάς λέει στο πρώτο από τα 58 ποιήματα της ποιητικής της συλλογής “Το χαμόγελο του ήλιου”, που κυκλοφορήθηκε την προηγούμενη χρονιά από τις εκδόσεις “Ερεισμα”, η δασκάλα – ποιήτρια Ελισάβετ Διαμαντάκη – Κωνσταντουδάκη. Της πρώτης απ’ τις έξι(!) ποιητικές της συλλογές, (“Σονέτα”, “Πάχνη και φως”, “Γράμματα σ’ ένα φίλο”, “Τριαντάφυλλα” και “Ηλιόγερμα” οι τίτλοι των άλλων πέντε) που “βγήκαν” πάλι απ’ το “Ερεισμα” την ίδια χρονιά. Εν είδει προλόγου.

«Κρίμα ήτανε να μένουνε κρυμμένα σαν τη σπίθα στην στάχτη τα δικά σου παιδιά και να μην έρθουν να χαρούνε, να λάμψουνε στο χαμόγελο του ήλιου στο φως», έγραφε “έμπλεος χαράς”, ο γνωστός από τη στήλη μου “Στα πεταχτά” “Γέρω – Δάσκαλος” Βασίλης Ιγγλεζάκης, στην εφημερίδα μας άμα τη κυκλοφορία του “Χαμόγελου”. Για “αμαρτία” είχα κάνει λόγo εγώ, έχοντας υπόψη και τα “παιδικά” της που “πήραν σειρά” αμέσως μετά. “Καλημέρα κάθε μέρα”, “Το λυχνάρι με το γαλάζιο φως”, “Η πιστή κόρη και ο Ρολάνδος”, “Τραγουδώ τα παραμύθια”, (βιβλίο πρώτο), οι τίτλοι τους· κι έπεται συνέχεια…Οσοι πιστοί της ποίησης, της ποίησης που υπηρετεί εδώ και 55 χρόνια η φίλη μου απ’ τα παλιά Ελισάβετ Διαμαντάκη – Κωνσταντουδάκη, προσέλθετε! Την προσεχή Δευτέρα, 18 Φεβρουαρίου και ώρα 7.30 μ.μ. στην “Κωνσταντινουπολειάδα” της Νέας Χώρας, η παρουσίαση του ποιητικού της έργου. Χαρά μεγάλη για μένα που θα έχω σ’ αυτήν τον ρόλο του συντονιστή της εκδήλωσης, κεντρική ομιλήτρια της οποίας θα είναι η φιλόλογος – συγγραφέας, Ρούλα Βουράκη, παρέμβαση θα κάνει ο αντιπρόεδρος του Ελλ. Τμ. της Δ.Ε.Φ. Νίκου Καζαντζάκη, Σήφης Μιχελογιάννης, ενώ ποιήματα θα απαγγείλει η φιλόλογος Χριστίνα Δουλαβέρη…

ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΠΟΥΛΕΙΑΔΑ ΝΕΑΣ ΧΩΡΑΣ, ΣΤΙΣ 18 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ

ΚΑΙ ΣΤΟ ΡΑΔΙΟ "ΜΑΡΤΥΡΙΑ" ΤΟ ΣΑΒΒΑΤΟ 10.30 Π. Μ.
(ΣΤΗΝ ΕΚΠΟΜΠΗ "ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ ΕΝ ΚΙΝΗΣΕΙ")

ΤΟ ΠΟΙΗΤΙΚΟ ΕΡΓΟ ΤΗΣ ΕΛΙΣΑΒΕΤ ΔΙΑΜΑΝΤΑΚΗ - ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΥΔΑΚΗ

Την ποιήτρια Ελισάβετ Διαμαντάκη-Κωνσταντουδάκη παρουσιάζουν την Δευτέρα 18 Φεβρουαρίου 2019, στις 7,30 μ.μ., στην αίθουσα εκδηλώσεων του Πολιτιστικού Κέντρου «Κωνσταντινουπολειάδα», Μελετίου Πηγά 32, η ενορία των Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης σε συνεργασία με το Ελληνικό Τμήμα της Διεθνούς Εταιρείας Φίλων Νίκου Καζαντζάκη και τις εκδόσεις ΕΡΕΙΣΜΑ.

Το έργο της ποιήτριας θα παρουσιάσει η φιλόλογος Ρούλα Βουράκη και την εκδήλωση θα συντονίσει ο δάσκαλος και συγγραφέας Βαγγέλης Κακατσάκης.

Παρέμβαση θα κάνει ο αντιπρόεδρος του Ελληνικού Τμήματος της Δ.Ε.Φ. Νίκου Καζαντζάκη, Σήφης Μιχελογιάννης. Απαγγελία ποιημάτων από την φιλόλογο Χριστίνα Δουλαβέρη.