ΠΑΙΔΟΤΟΠΟΣ

ΣΤ1 ΤΑΞΗ 9ου ΔΗΜ. ΣΧ, ΧΑΝΙΩΝ 

ΣΠΟΥΔΑΖΟΝΤΑΣ ΤΗ ΓΟΗΤΕΙΑ ΤΟΥ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟΥ

ΣΤ1 ΤΑΞΗ 9ου ΔΗΜ. ΣΧ. ΧΑΝΙΩΝ

Σπουδάζοντας τη γοητεία του διαφορετικού

Καλοί μου φίλοι, Χριστός Ανέστη!

Για ένα από τα υπέροχα ταξίδια που έκαναν τη φετινή δύσκολη σχολική χρονιά τα παιδιά της Στ1 τάξης του 9ου Δημ. Σχ. Χανίων, έχοντας ως εμψυχώτρια τη δασκάλα τους, την και καλή μου φίλη, Βάσω Νυσταζάκη, ο λόγος στον σημερινό, τον πρώτο μεταπασχαλινό φετινό Παιδότοπο. Ανθός μας και καρπός αυτού του ταξιδιού το ιδιαίτερα “ευαίσθητο” τραγούδι “Το πολύχρωμο παζλ” με το οποίο συμμετείχαν στον Διαγωνισμό Στιχουργικής που διοργάνωσε το “Δίκτυο για τα δικαιώματα του παιδιού” με τίτλο “Τα δικαιώματά μας γίνονται τραγούδι”. Τι ευλογία το όποιο προϊόν συνεργασίας του ΕΜΕΙΣ μιας σχολικής τάξης! Τι ευλογία αυτής της λογής τα προϊόντα! Πάντα ωραία ως Eλληνίδα δασκάλα, καλή μου συναδέλφισσα. Πάντα τέτοια “κατορθώματα”, καλά μου Εκτάκια!

Καλή Ανάσταση σε όλους!

Βαγγέλης Θ. Κακατσάκης

δάσκαλος

Σεπτέμβρης 2020, καινούρια σχολική χρονιά, μια χρονιά δύσκολη, αλλιώτικη, γεμάτη ανασφάλεια, μα όπως κάθε νέα χρονιά ένα ξεκίνημα γεμάτο προσδοκίες, ένα ευχάριστο, συναρπαστικό ταξίδι. Για να φτάσουμε όμως στον προορισμό μας, απολαμβάνοντας τη διαδρομή, χρειάζεται μια καλή ομάδα.

Πρώτος στόχος λοιπόν της χρονιάς το χτίσιμο μιας δεμένης αρμονικής ομάδας, η οποία πρέπει να βασίζεται στην εμπιστοσύνη, στην κατανόηση, στην αποδοχή της διαφορετικότητας και στον σεβασμό.

Ξεκινήσαμε το χτίσιμο της ομάδας βιωματικά, παίζοντας παιχνίδια ρόλων, φτιάχνοντας ακροστιχίδες και εικαστικές δημιουργίες. Στη συνέχεια γνωρίσαμε τη σύμβαση για τα δικαιώματα του παιδιού και εστιάσαμε στο 2^ο άρθρο περί απαγόρευσης των διακρίσεων. Διαπιστώσαμε ότι η μοναδικότητα του καθενός είναι που μας κάνει διαφορετικούς, αλλά ταυτόχρονα και μέλη ενός συνόλου που αλληλεπιδρούν. Η σκέψη μας πήγε στη φύση, όπου η ποικιλία δημιουργεί εξαίσιες εικόνες και στα χρώματα, που όταν αναμειγνύονται δίνουν εκπληκτικές αποχρώσεις. Αποφασίσαμε να αποδώσουμε εικαστικά τη γοητεία του διαφορετικού, φτιάχνοντας ένα παζλ με τις φωτογραφίες των παιδιών και καταλήξαμε στο συμπέρασμα ότι κάθε κομμάτι από το παζλ είναι το ίδιο απαραίτητο με τα υπόλοιπα και πως για να είναι το σύνολο ολοκληρωμένο, δεν πρέπει να λείπει κανένα. Όλα τα κομμάτια έχουν τη θέση τους και ταιριάζουν αρμονικά, δημιουργώντας ένα υπέροχο σύνολο.

Μαριλένα Δρουμπάκη

Κι ενώ το ταξίδι μας συνεχίζεται, αποκτήσαμε έναν πολύτιμο συνταξιδιώτη, το Δίκτυο για τα Δικαιώματα του Παιδιού. Συμμετείχαμε με πολλή χαρά στο πρόγραμμα που υλοποίησε με τίτλο «Έρχονται οι γίγαντες», στα πλαίσια του οποίου δημιουργήθηκε ένα καταπληκτικό animation που διαπραγματεύεται την αναπηρία. Η συνεργασία μας  με το Δίκτυο συνεχίστηκε και αποφασίσαμε να πάρουμε μέρος στον διαγωνισμό στιχουργικής που διοργάνωσε, με θέμα «Τα Δικαιώματά μας γίνονται Τραγούδι». Κάπως έτσι γεννήθηκε το τραγούδι που με υπερηφάνεια σας παρουσιάζουμε. Και ο τίτλος δεν θα μπορούσε να είναι άλλος παρά «Ένα πολύχρωμο παζλ».

Η δασκάλα της τάξης

Βασιλεία Νυσταζάκη

Ένα πολύχρωμο παζλ

 

Έχεις δει τα λουλούδια στους κήπους

πως μοιράζονται τη γη χωρίς φραγμούς,

μ’ ένα φως αδερφικό να τα φωτίζει

που δεν ξέρει ξένους και διαφορετικούς.

Μάρα Μαρινάκη

 

Είναι κομμάτια από τ’ όμορφο παζλ

που έναν δρόμο ανοίγει μπροστά μου.

Είναι κομμάτια από τ’ όμορφο παζλ

που με λόγια γλυκά μιλά στην καρδιά μου.

Δέσποινα Νικολιδάκη 

Ένα πολύχρωμο παζλ που όλοι μέσα χωράνε,

κίτρινοι, άσπροι, μελαμψοί, απ’ όποια χώρα και να’ ναι.

Ένα πολύχρωμο πάζλ με όλα του τα κομμάτια

ταιριασμένα αρμονικά, που γαληνεύει τα μάτια.

 

Ένα πολύχρωμο παζλ που διακρίσεις δεν ξέρει,

φτιαγμένο με μαστοριά από επιδέξιο χέρι.

Ένα κομμάτι αν χαθεί κενό μεγάλο αφήνει,

μια γκρίζα τρύπα μουντή μες των χρωμάτων τη δίνη.

 

Έχεις νιώσει την αγάπη να ενώνει

δυο παιδιά αγκαλιασμένα σφιχτά,

που οι λέξεις δεν μπορούν να χωρίσουν

κι ας είναι διαφορετικά.

 

Δύο κομμάτια από τ’ όμορφο παζλ

που όλες τις διαφορές γεφυρώνει.

Δύο κομμάτια από τ’ όμορφο παζλ

που των ανθρώπων τα λάθη διορθώνει.

 

Ένα πολύχρωμο παζλ που όλοι μέσα χωράνε,

κίτρινοι, άσπροι, μελαμψοί, απ’ όποια χώρα και να’ ναι.

Ένα πολύχρωμο παζλ με όλα του τα κομμάτια

ταιριασμένα αρμονικά, που γαληνεύει τα μάτια.

 

Ένα πολύχρωμο παζλ που διακρίσεις δεν ξέρει,

φτιαγμένο με μαστοριά από επιδέξιο χέρι.

Ένα κομμάτι αν χαθεί κενό μεγάλο αφήνει,

μια γκρίζα τρύπα μουντή μες των χρωμάτων τη δίνη.

 Μαρκέλλα Ανδρουλάκη

Αγάπη Βαζάκα

Δημήτρης Γελασάκης

Μαριλένα Δρουμπάκη

Φίλιππος Ζαχαράκης

Εμμανουέλα Καραπαναγιώτη

Ερασμία Μαλεκάκη

Μανόλης Μαραθάκης - Πωλιουδάκης

Μάρα Μαρινάκη

Δέσποινα Νικολιδάκη

Φανουρία Νικολιδάκη

Κριστιάν Πάπα

Στέλιος Πατρικάκης

Δημήτρης Φαντάκης

 

 

Τα ανθρώπινα δικαιώματα βασίζονται στον σεβασμό του ατόμου που αξίζει να του φέρονται με αξιοπρέπεια. Κάθε άνθρωπος έχει δικαίωμα στη ζωή, στην ελευθερία της έκφρασης και της σκέψης, δικαίωμα στην εκπαίδευση και στην υγεία. Τέλος όλοι οι άνθρωποι είναι ίσοι απέναντι στον νόμο.

Δημήτρης Γελασάκης

Φανουρία Νικολιδάκη

 Πολλοί άνθρωποι μαζί, όταν προσπαθούν να πετύχουν έναν κοινό στόχο, αποτελούν μια ομάδα. Το μυστικό για να λειτουργήσει μια ομάδα αρμονικά είναι η συνεργασία. Έτσι, έπειτα από συνεργασία και σκληρή δουλειά, η τάξη μας δημιούργησε ένα όμορφο ποίημα με τίτλο «Ένα πολύχρωμο παζλ», το οποίο βασίζεται στο 2^ο άρθρο της σύμβασης για τα δικαιώματα του παιδιού περί απαγόρευσης των διακρίσεων. Ήταν μία μοναδική εμπειρία!

Εμμανουέλα Καραπαναγιώτη

 

Όλα τα παιδιά του κόσμου, από όλες τις χώρες και από όλες τις φυλές, πρέπει να έχουν ίδια δικαιώματα και να μην υπάρχουν διακρίσεις εναντίον τους. Οι άνθρωποι δεν έχουν το δικαίωμα να ξεχωρίζουν τα παιδιά μεταξύ τους, είτε είναι φτωχά είτε είναι με ειδικές ανάγκες, είτε είναι από διαφορετική φυλή! Είμαστε όλοι ίσοι και διαφορετικοί  κι έτσι μόνο, το μέλλον θα είναι καλύτερο για όλους!

Μαρκέλλα Ανδρουλάκη

Χανιώτικα νέα (Σάββατο, 8, Μαϊου 2021) 
 

ΠΑΙΔΟΤΟΠΟΣ

Β1 ΤΑΞΗ 9ου ΔΗΜ. ΣΧ. ΧΑΝΙΩΝ

ΦΙΛΟΙ ΤΗΣ ΦΥΣΗΣ ΕΙΜΑΣΤΕ... 

Καλοί μου φίλοι, καλό Σαββατοκύριακο! 
Στην σημερινή θέση του σημερινού Παιδότοπου το ποίημα του συμπολίτη μας, καταξιωμένου ανά το Πανελλήνιο δασκάλου -λογοτέχνη Βασίλη Χαρωνίτη που βρίσκεται στην βραβευμένη ποιητική του συλλογή "Καλημέρα στην άνοιξη" που κυκλοφόρησε σε βιβλίο πριν από 44 χρόνια! Γύρω από αυτό ποιήματα και εικαστικές δημιουργίες για την άνοιξη των παιδιών της Β1 τάξης του 9ου Δημ. Σχ. Χανίων,  που έγιναν με τηλεδιασκέψεις, εν μέσω καραντίνας, λόγω κορωνοιού, και μου έστειλε η καλή τους δασκάλα, κυρία Βάσω Νυσταζάκη, μαζί με ένα υπέροχο δικό της κείμενο.  Φίλος της φύσης ο Ποιητής, φίλοι της φύσης, ωστόσο , και τα σημερινά παιδιά που υποδέχονται με τον δικό τους τρόπο, τον ερχομό της πιο όμορφης εποχής του χρόνου. 
Να χαίρεσαι τους μαθητές σου, καλή μου συναδέλφισσα και να σε χαίρονται! 
Σας χαιρετώ με αγάπη όλους! 
Βαγγέλης Θ. Κακατσάκης
δάσκαλος

 Η Άνοιξη είναι η εποχή που μας θυμίζει την αναγέννηση, είναι η γλυκιά μοναχοκόρη του χρόνου! Μετά από το γκρίζο τοπίο του χειμώνα, έρχεται η άνοιξη και γεμίζει με χρώματα όλη την πλάση και το φως του ήλιου ζεσταίνει το σώμα μας και τις ψυχές μας. Και όπως λέει και ο Οδυσσέας Ελύτης «Την άνοιξη αν δεν τη βρεις, τη φτιάχνεις!» 

Βάσω Νυσταζάκη

    δσσκάλα

Καλημέρα σε όλους. Εύχομαι να είστε όλοι καλά!

Έρχομαι μαζί με τα ταξιδιάρικα χελιδόνια.

Έλα, έλα κοριτσάκι,

μυρίζω ανθισμένα λουλούδια. 

Κοίτα! Τα φύλλα των δέντρων είναι πράσινα!

Σ' αρέσουν οι φράουλες και τα κεράσια; Είναι κατακόκκινα!

Έβαψες κόκκινα αυγά;

Έλα να πάρουμε τις λαμπάδες για την Ανάσταση!

Δεν ακούς; Είμαι η άνοιξη! 

ΟΡΕΣΤΗΣ ΓΕΡΟΣΤΑΜΟΣ 

Έρχομαι μαζί με τα ταξιδιάρικα χελιδόνια.

Έλα, έλα κοριτσάκι,

να σου δώσω τα ωραία λουλούδια, λευκά σαν τα σύννεφα...

Ο κόσμος να είναι χαρούμενος και να νοιώθει σαν να πετά στα σύννεφα...

Έλα, έλα αγοράκι,

να παίζουμε με τα λουλούδια και να μην τα κόβουμε για να μην χαλάμε το περιβάλλον... απλά να τα βλέπουμε και να τα μυρίζουμε!

ΑΓΑΠΗ ΓΟΥΒΕΡΑΚΗ

Έρχομαι μαζί με τα ταξιδιάρικα χελιδόνια.

Έλα, έλα κοριτσάκι,

να σου δώσω ένα λουλουδάκι

να στολίσεις τα μαλλιά σου.

Έλα, έλα αγοράκι, 

πλέξε ένα στεφανάκι,

να το βάλεις στην πόρτα για να φέρεις την άνοιξη ξανά.

ΑΘΗΝΑ ΣΕΡΓΕΝΤΑΚΗ

Τα χελιδόνια ξαναέρχονται, τα δέντρα  ανθίζουν ξανά

 και τα φύλλα πρασινίζουν πάνω στα κλαδιά.

Τα παιδιά πάνε στις αυλές και τα χελιδόνια κελαηδούν

 πάνω στα γερά κλαδιά.      

 Έλα, έλα αγοράκι 

έλα, έλα κοριτσάκι

 να δούμε τα χελιδόνια που κελαηδούν. 

ΧΡΗΣΤΟΣ ΔΟΞΑΚΗΣ 

 

Η Άνοιξη πλησιάζει,

 έλα, έλα κοριτσάκι,

 τα λουλούδια και τα δέντρα ξανανθίζουν.

 Τα χελιδόνια ξαναφτιάχνουν τις φωλιές τους.

Τα παιδιά παίζουν έξω στις αυλές με τους φίλους τους.

φτιάχνουν στεφάνια από λουλούδια.

 Έλα, έλα αγοράκι,

να φτιάξουμε μαζί.

ΣΤΕΛΙΟΣ ΔΟΞΑΚΗΣ

ΑΝΝΑ ΚΩΣΤΟΥΡΑΚΗ

Έρχομαι μαζί με τα ταξιδιάρικα χελιδόνια. 

Έλα, έλα κοριτσάκι,

δες τι όμορφες φωλιές

έφτιαξαν στα μπαλκόνια μας.

Έλα, έλα αγοράκι, 

πάμε στον κήπο να δούμε τα λουλούδια

που άνθισαν και μοσχοβολούν.

Μυρίζει άνοιξη!

ΑΝΝΑ ΚΩΣΤΟΥΡΑΚΗ

 

Κοίτα γύρω σου!!!!

Έρχομαι μαζί με τα ταξιδιάρικα χελιδόνια.

Έλα, έλα κοριτσάκι,

στο χέρι να σου φορέσω το μαρτάκι.

Έλα, έλα αγοράκι,

να δεις τον ήλιο τον λαμπερό.

Έλα, έλα κοριτσάκι,

να σου δώσω μία φράουλα στο χέρι.

Έλα, έλα αγοράκι,

Να φτιάξουμε του Μάη το στεφάνι

Και όλη η γη να γίνει ένας κύκλος και μια αγκαλιά.

Έλα, έλα αγοράκι, έλα, έλα κοριτσάκι.

Είμαι η Άνοιξη!!!

ΔΑΝΑΗ ΠΕΝΤΑΡΗ

Έρχομαι μαζί με τα ταξιδιάρικα χελιδόνια.

Έλα, έλα κοριτσάκι, 

μυρίζω τα πολύχρωμα λουλούδια. 

Έλα, έλα αγοράκι,

ανθίζουν τα λουλούδια.

Κάτσε σε μια ιπτάμενη μαργαρίτα, να πετάξουμε μαζί στον ήλιο.

Έλα, έλα αγοράκι,

Έλα, έλα κοριτσάκι,

ήρθε η Άνοιξη!

ΛΗΔΑ ΑΓΟΡΑΣΤΑΚΗ

Έρχομαι μαζί με τα ταξιδιάρικα χελιδόνια...

Έλα, έλα, κοριτσάκι ,

δες την άνοιξη να λάμπει!!

Ένα μικρό χελιδονάκι, κάθεται στα κλαδιά ,

περιμένοντας την μαμά χελιδόνα να φτιάξει την φωλίτσα τους.

Ωχ!!! πείνασα θέλω σκουληκάκια ..!

Θα σου βρω πολλά μέσα από τα λουλουδάκια!

Έλα, έλα αγοράκι,

τα παιδιά τρέχουν και  παίζουν στην εξοχή,

κι ο Μάης τα καλεί..

Τα λουλούδια όλα ανθίζουν ,γιατί επιτέλους ... ήρθε η άνοιξη!!!!

ΜΑΝΩΛΗΣ ΠΑΛΗΟΣ

Έρχομαι μαζί με τα ταξιδιάρικα χελιδόνια.

Έλα, έλα κοριτσάκι,

μυρίζω την άσπρη ανθισμένη αμυγδαλιά 

και τα τσουρέκια τα πασχαλινά, που ψήνει η γιαγιά και η μαμά.

Έλα, έλα αγοράκι,

ετοιμάσου να βάλεις κοντομάνικο μπλουζάκι,

να σουβλίσεις το αρνάκι.

Για κοίτα πώς ταιριάζει το μαρτάκι στο χεράκι!

Έλα, έλα αγοράκι, έλα, έλα κοριτσάκι. Δε μ' ακούς:

Είμαι η Άνοιξη!

ΜΑΝΩΛΗΣ ΓΕΩΡΓΕΔΑΚΗΣ

Έλα, έλα κοριτσάκι,

κράτα με από το χεράκι

ήρθα και είμαι η Άνοιξη.

Έλα, έλα αγοράκι,

δώσε μου ένα φιλάκι,

είσαι καλά;

ΕΛΠΙΔΑ ΜΠΟΤΩΝΑΚΗ

ΠΑΙΔΟΤΟΠΟΣ

Β2 ΤΑΞΗ 9ου ΔΗΜ. ΣΧ. ΧΑΝΙΩΝ
ΤΑΞΙΔΙ ΣΤΗΝ ΟΥΤΟΠΙΑ ΜΕ ΜΙΑ ΜΑΣΚΑ

Καλοί μου φίλοι, καλές Απόκριες και Καλή Σαρακοστή!
Το ταξίδι τους με μια μάσκα στην Ουτοπία, έτσι όπως το χάρηκαν βιώνοντας το, κατά την επίσκεψή τους στην έκθεση του Γιάννη Στεφανάκι, που λειτουργεί στην Πινακοθήκη Χανίων, μας περιγράφουν μ’ έναν ξεχωριστό τρόπο τα παιδιά της Β2 τάξης του 9ου Δημ. Σχ. Χανίων, προφανώς με την καθοδήγηση της δασκάλας τους, της παλιάς μου συνεργάτιδος στο 5ο Δημ. Σχολείο της πόλης μας Αννας Νεμπαυλάκη. Μπορούμε να διδάξουμε στα παιδιά το οτιδήποτε, όσο μικρά κι αν είναι, μας έχει πει, (στο περίπου τα λόγια του) απ τη δεκαετία του 1950 ο περίφημος Αμερικανός γνωστικός ψυχολόγος Τζερόμ Μπρούνερ. Το εφαρμόζει αυτό στην πράξη η και συγγραφέας του υπέροχου βιβλίου “Φτου και βγαίνω”, συναδέλφισσα μου. Στο πλαίσιο αυτό ταξίδεψε τους καθηγητές της στους πίνακες της Ουτοπίας του Γιάννη Στεφανάκι, ενός σπουδαίου ζωγράφου, με τη βοήθεια μιας μάσκας, μέρες Αποκριάς. Ενδυναμώνοντας το συναίσθημα της ελευθερίας και απογειώνοντας τη φαντασία…
Σας χαιρετώ με αγάπη όλους!
Βαγγέλης Θ. Κακατσάκης
δάσκαλος

Σημείωση: Η έκθεση του Γιάννη Στεφανάκι “Ταξίδι στην ουτοπία” θα λειτουργεί στη Δημοτική Πινακοθήκη Χανίων μέχρι και τις 8 Απριλίου.





Ας φανταστούμε…

Λέξεις άγνωστες, έννοιες καινούργιες!
Ουτοπία: Ενας τόπος που όλα λειτουργούν τέλεια, ένας τόπος φανταστικός.
Πραγματικότητα: Η ζωή που τώρα αληθινά ζούμε.
Φαντασία: Η ικανότητα να συλλαμβάνουμε στο νου μας εικόνες και ιδέες πέρα από την πραγματικότητα.
Γνώση: Ολα όσα μαθαίνω, όλα όσα γνωρίζω.
Την έκθεση με θέμα “Ταξίδι στην Ουτοπία” του Γιάννη Στεφανάκι, που παρουσιάζεται στη Δημοτική Πινακοθήκη Χανίων, επισκεφτήκαμε με τη δασκάλα μας Αννα Νεμπαυλάκη και την εικαστικό του σχολείου μας Αννα Πεπονή για να κάνουμε ένα ταξίδι αλλιώτικο, ένα ταξίδι φανταστικό.
Σταθήκαμε μπροστά στα έργα της ενότητας “Εικονικές Περιπλανήσεις”. Σ’ αυτά ο καλλιτέχνης περιγράφει τον κόσμο μας με λίγα στοιχεία, τα οποία όμως σημαίνουν πολλά. “Παίζει” κατεβάζοντας μ’ ένα σκοινί ένα σύννεφο, το κάνει κατοικίδιο μέσα σε μια μεγαλούπολη με τεράστιες πολυκατοικίες, όπου δύσκολα μπορείς να δεις τον ουρανό.

Φράσεις με βαθύ νόημα!
Με τη φαντασία κάνουμε τα πιο τολμηρά ταξίδια.
Η φαντασία αγκαλιάζει αυτά που θα καταλάβουμε στο μέλλον.
Η πραγματικότητα έχει ανάγκη τη φαντασία για να πορεύεται μα και στη φαντασία οδηγείται κανείς μέσα από την πραγματικότητα.

Περιγράψαμε
τους πίνακες που μας άρεσαν περισσότερο:

«Μια όμορφη πόλη το βράδυ. Πολυκατοικίες η μία δίπλα στην άλλη, ένα αγόρι που κρατά μια σβούρα και φώτα που κυκλώνουν σαν στεφάνι τις πολυκατοικίες. Σαν κάτι μαγικό να υπάρχει στον πίνακα.»

«Ενα δέντρο κομμένο στη μέση, ένας άνθρωπος, ένα σύννεφο κι ένα σπίτι και χρώματα τέλεια. Θέλω να ταξιδέψω εκεί κάποια μέρα».

«Ενας ωραίος πίνακας που έχει μια θάλασσα γαλάζια και χρυσοκίτρινη από τις ακτίνες του ήλιου που βγαίνει από την Ανατολή. Μέσα στον πίνακα σαν να βλέπω την εκκλησία της Ευαγγελίστριας που δίπλα της είναι το παλιό μου σπίτι».

«Ενα όμορφο κορίτσι μ’ ένα κίτρινο φόρεμα, ένα χρωματιστό λουλούδι, πολυκατοικίες, σπίτια και μια σκάλα που φτάνει μέχρι το φεγγάρι. Αυτό που μου κάνει εντύπωση είναι
το ηλιοβασίλεμα».

«Ενας μεγάλος γκρι ουρανός κι ένα πελώριο καφέ βουνό. Στην κορυφή του βουνού κάτι μικροσκοπικά σπίτια και μια μπαλαρίνα να τα κοιτάει από μακριά.
Η μπαλαρίνα είναι ο λόγος που διάλεξα αυτόν τον πίνακα γιατί μου θυμίζει εμένα όταν χορεύω».

« Ο πίνακας έχει τέσσερα σπίτια και μια αγελάδα. Έχει κι ένα δέντρο που κάθεται από κάτω ένας άνθρωπος. Μ’ αρέσει το τοπίο και το χρώμα απ’ τα σπίτια και τον ουρανό. Θα ήθελα να έχω αυτόν τον πίνακα σπίτι μου».

«Αυτό που κρατώ στο μυαλό μου είναι πως πολλά πράγματα στη ζωή θέλουν φαντασία, όπως οι πίνακες».

Μία μάσκα!
Η μάσκα δημιουργεί πάντα ένα κλίμα μυστηρίου, ενδυναμώνει το συναίσθημα της ελευθερίας κι απογειώνει τη φαντασία.

Η δασκάλα μας, μας παρότρυνε να φτιάξουμε μια μάσκα για να “ξεκλειδώσουμε” τον αγαπημένο μας πίνακα και να ταξιδέψουμε μέσα σ’ αυτόν, για να μεταμορφωθούμε, να εκφραστούμε και να εξερευνήσουμε έναν καινούργιο κόσμο.
Πηγή έμπνευσης ήταν δυο μάσκες που έφτιαξε ο σπουδαίος ζωγράφος Γιάννης Μόραλης το 2007 και παρουσιάστηκαν στην αναδρομική έκθεση που έγινε προς τιμήν του στην Αθήνα στο Μουσείο Μπενάκη.

Τη μάσκα, τη δημιουργήσαμε επιλέγοντας τα χρώματα προσεκτικά και παίρνοντας έμπνευση από τον πίνακα. Απλές οδηγίες συμμετρίας και γραμμών από τη δασκάλα των εικαστικών μας κατεύθυναν,  έτσι ώστε να είναι ευδιάκριτα όλα τα χαρακτηριστικά του φανταστικού αυτού προσώπου, τα οποία αποτυπώσαμε πάνω στο χαρτόνι. Επειτα ένα στοιχείο, ένα διαφορετικό για τον καθένα μας έκανε ξεχωριστή τη  μάσκα, άλλοτε ένα σύννεφο κι άλλοτε ένα σπίτι

Οι μαθητές του Β2 του 9ου Δημοτικού Σχολείου Χανίων

Μιχαέλα Αποστολάκη, Γιάννος Δημητριάδης, Φαίδων Ελληνάκης, Στέργιος Ζωγράφος, Θωμάς Ιωαννίδης, Μάνος Καλαθάκης, Δέσποινα Κάτσουνα, Γιώργος Κεφαλογιάννης, Μυρσίνη Κορωνάκη,
Χριστίνα Κουτσουρελάκη, Νικόλας Λόττας, Πέτρος Μαρκαντωνάκης, Γιώργος Νικολουδάκης,
Δήμητρα Ουγγρίνη, Μάνος Παυλόπουλος, Ελένη Ρουμπεδάκη, Τάσος Σγουράκης, Ειρήνη Στεφανάκη,
Αντώνης Στυλιανουδάκης, Ζωή Χατζηδάκη.

παιδότοπος