ΤΑ ΧΕΛΙΔΟΝΙΑ ΤΟΥ ΜΟΝΑΧΟΥ

 ΤΑ ΧΕΛΙΔΟΝΙΑ ΤΟΥ ΜΟΝΑΧΟΥ: ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΒΑΘΟΥΣ ΚΑΙ ΠΡΩΤΟΤΥΠΙΑΣ * 

"Τα ποιήματα του Βαγγέλη Κακατσάκη, είναι ποιήματα βάθους και πρωτοτυπίας, συνδυάζουν προσωπικά βιώματα και θρησκευτική πίστη, παρόν και παρελθόν, ανθρώπινους τύπους – πρότυπα και τόπους, προσωπικές αγωνίες και συναισθήματα" π. Μιχαήλ Βλαβογιλάκης

Η ποίηση είναι αποτύπωμα του πολιτισμού. Ασκεί μια αποφασιστική δυναμική στη σύγχρονη κουλτούρα.

Η σκέψη, η τέχνη, το χάρισμα, η υπεροχή της ελληνικής έκφρασης, η συμπύκνωση νοημάτων και ιδεών, η κατάθεση της ψυχής… Τα ποιήματα του Βαγγέλη Κακατσάκη, είναι ποιήματα βάθους και πρωτοτυπίας, συνδυάζουν προσωπικά βιώματα και θρησκευτική πίστη, παρόν και παρελθόν, ανθρώπινους τύπους – πρότυπα και τόπους, προσωπικές αγωνίες και συναισθήματα, νοσταλγία ενός άλλου κόσμου, που φεύγει χωρίς επιστροφή. Λέξεις που παραπέμπουν στην καθημερινότητα αλλά προάγουν τη φαντασία.

Αφηγείται ότι έζησε και φαντάστηκε, τον προσωπικό του παράδεισο, τα όνειρά του, με μια συμβολική, υπαινικτική γραφή και συμπυκνωμένες ανησυχίες.

Προβάλλει τα πιστεύω μας, τις αξίες μας, θεολογεί ορθόδοξα, με απλές χιλιοειπωμένες εκφράσεις και αποσπάσματα από τη Γραφή και τα λατρευτικά κείμενα της Εκκλησίας μας:

«όσο γνωρίζω τα πλάσματα του Θεού

τόσο τα αγαπώ

κι όσο τα αγαπώ,

τόσο γνωρίζω το Θεό».

Γράφει χαρακτηριστικά στο πρώτο ποίημα της συλλογής αυτής.

Και σε άλλο σημείο:

«Η Ορθοδοξία είναι ορθοπραξία».

Σε έναν κόσμο που βρίσκεται σε σύγχυση, σε κρίση, σε αβεβαιότητα, χωρίς πολλά οράματα, αναλαμβάνει ενεργό ρόλο και με τη φωνή του που εκπροσωπεί τη φωνή των απλών ανθρώπων, εκφράζεται και αναπαράγει αλήθειες.

Ο Βαγγέλης Κακατσάκης αποτελεί υπόδειγμα προσφοράς, είναι ένας πνευματικός μαχητής.

Εκ μέρους του Κοινωφελούς Ιδρύματος Αγία Σοφία, τον ευχαριστούμε, για άλλη μια φορά, για την πολύπλευρη υποστήριξή του στο έργο μας, και του ευχόμαστε να είναι γερός και υγιής, σωματικά και πνευματικά, να αγωνίζεται και να προσφέρει στην κοινωνία μας.

* Ο χαιρετισμός του Γεν. Διευθυντή του Κοινωφελούς Ιδρύματος " ΑΓΙΑ ΣΟΦΙΑ" π. Μιχαήλ Βλαβογιλάκη στην παρουσίαση της ποιητικής μου συλλογής " Τα χελιδόνια του μοναχού" που έγινε στις 4 Αυγούστου 2021 στο Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών και Μελετών " Ελευθέριος Κ. Βενιζέλος" Εκ βάθους καρδίας οι ευχαριστίες μου και από εδώ... 

ΤΑ ΧΕΛΙΔΟΝΙΑ ΤΟΥ ΜΟΝΑΧΟΥ

 ΜΑΡΙΑ ΜΑΡΑΚΗ: Ο ΠΟΙΗΤΗΣ Β. ΚΑΚΑΤΣΑΚΗΣ ΕΝΩΝΕΙ ΕΠΟΧΕΣ ΚΑΙ ΤΟΠΟΥΣ ΣΤΕΛΝΟΝΤΑΣ ΠΟΛΥΣΗΜΑΝΤΑ ΝΟΗΜΑΤΑ*

Από αριστερα: Μαρία Μαράκη, Νεκτάριος Κακατσάκης, Στέλλα Αλιγιζάκη

" Ανήσυχος  ο ποιητής , με χρονικούς και τοπικούς διασκελισμούς ενώνει με επιτυχία εποχές και τόπους στέλνοντας πολυσήμαντα νοήματα. Ευήκοος επίσης, λήπτης των μηνυμάτων των καιρών μεγενθύνει την έκταση του ποιητικού του χώρου με τη σύγχρονη επικαιρότητα εκφράζοντας έμμεσα τις ανησυχίες του και τους προβληματισμούς και διατυπώνοντας τα φιλοσοφικά του ερωτήματα και διλήμματα για τη ζωή,το θάνατο, την ευθύνη,τη διαφορετικότητα,την ανθρώπινη απώλεια,τον έρωτα,τη φτώχεια,τη μοναξιά,την προσφυγιά,τις επιπτώσεις της τεχνολογίας και του διαδικτύου στη ζωή μας,τη διαφορετικότητα και τη συμπερίληψη." Μαρία Μαράκη

Ο πρωτότυπος και ευρηματικός τίτλος της ποιητικής συλλογής του Βαγγέλη Κακατσάκη''Τα χελιδόνια του Μοναχού'', έλκει την προσοχή μας εξαρχής συνεπικουρούμενος από το καλαίσθητο εξώφυλλο με τα χελιδόνια να πετούν πάνω από τον τρούλο ενός,όπου γης Ορθόδοξου μοναστηριού.Λέξεις κλειδιά τα χελιδόνια ,σύμβολα της Άνοιξης ξεκινούν το ταξίδι για τους ανοιχτούς ορίζοντες και την απεραντοσύνη του κόσμου από το λημέρι της ορθόδοξης πίστης,το μοναστήρι ,όπου σημαντικός πάντοτε είναι ο ρόλος του μοναχού- που αποτελεί τη δεύτερη λέξη κλειδί.Αυτό τον τίτλο χαρίζει στη συλλογή το πρώτο στη σειρά ποίημα,όπου τα πρώτα χελιδόνια της Άνοιξης γίνονται αυτόπτες μάρτυρες μιας συζήτησης ανάμεσα στον ηγούμενο και στο μοναχό σχετικά με την αγάπη του ανθρώπου προς το Θεό και τα πλάσματά του

Στη συνέχεια ο ποιητής μας θα μας χαρίσει απλόχερα άφθονα μεθυστικά τριαντάφυλλα από τον τριανταφυλλώνα της ποιητικής του συλλογής , πολύτιμα δώρα στις ψυχές των τυχερών που θα ταξιδέψουν στις σελίδες του πονήματος του,όμοια με αυτά του ''Ευλογημένου τριανταφυλλώνα” του μοναστηριού,όπου ένας μοναχός φυτεύει τριανταφυλλιές και ο άλλος τα χαρίζει στους επισκέπτες. Αυτή η εγκάρδια πνευματική γενναιοδωρία του ποιητή εκφράζεται εξαίσια στους στίχους << Η χαρά να φυτεύουμε τριαντάφυλλα,η ευλογία να τα χαρίζουμε>>αλλά και στην παλιά ευγενική συνήθεια της καθημερινότητας του να χαρίζει στους φίλους του σε μια κίνηση συμβολισμού τους βασιλικούς, που φυτεύει γύρω από τις ελιές της αυλής του σπιτιού του,που έλκουν με την ομορφιά τους τα βλέμματα των περαστικών.

Όπως χαίρεται

μια μάνα για το παιδί της,

έτσι χαίρεται

και η ελιά για τους βασιλικούς της,

τους δεκατρείς βασιλικούς

που το ανθρώπινο χέρι

εμπιστεύτηκε στον ίσκιο της.

Χαίρεται η ελιά με τους βασιλικούς της στο ομώνυμο ποίημα της συλλογής,χαίρεται και ο Βαγγέλης να τους χαρίζει απλόχερα.

Μονάζων της ποιήσεως λοιπόν, ο Βαγγέλης Κακατσάκης λειτουργεί και λειτουργείται εντός της σε ένα κόσμο ίδιαίτερο, ξεχωριστό που στηρίζεται γερά στο μετερίζι της Χριστιανικής πίστης και της ορθόδοξης παράδοσης της φυλής μας και από τον οποίο ξεκινά για να ταξιδέψει στους ανοιχτούς ορίζοντες και να φτάσει στο σήμερα, αγγίξοντας τα σύγχρονα προβλήματα και τους καημούς των ανθρώπων των καιρών μας με οδηγούς τα χελιδόνια της Άνοιξης.Αξίζει να σημειωθεί στο σημείο αυτό ότι η προοδευτική οπτική και διάσταση που αποδίδεται στην ορθοδοξία στην ποίηση του Βαγγέλη Κακατσάκη ξεφεύγει από τα στενά εκκλησιαστικά όρια και δίνει απάντηση στις ανάγκες,τα προβλήματα και στους προβληματισμούς των ανθρώπων του σύγχρονου κόσμου.Χαρακτηριστικό είναι επίσης ότι στην αναζήτηση της ταυτότητας της ορθοδοξίας στο ποίημα ''Ορθοδοξίας το ανάγνωσμα” καταλήγει στο συμπέρασμα ότι η Ορθοδοξία είναι η ορθοπραξία.

Ανήσυχος λοιπόν ο ποιητής , με χρονικούς και τοπικούς διασκελισμούς ενώνει με επιτυχία εποχές και τόπους στέλνοντας πολυσήμαντα νοήματα. Ευήκοος επίσης, λήπτης των μηνυμάτων των καιρών μεγενθύνει την έκταση του ποιητικού του χώρου με τη σύγχρονη επικαιρότητα εκφράζοντας έμμεσα τις ανησυχίες του και τους προβληματισμούς και διατυπώνοντας τα φιλοσοφικά του ερωτήματα και διλήμματα για τη ζωή,το θάνατο, την ευθύνη,τη διαφορετικότητα,την ανθρώπινη απώλεια,τον έρωτα,τη φτώχεια,τη μοναξιά,την προσφυγιά,τις επιπτώσεις της τεχνολογίας και του διαδικτύου στη ζωή μας,τη διαφορετικότητα και τη συμπερίληψη.

Τεχνίτης της πένας αποτυπώνει όσα συμβαίνουν γύρω του με αλληγορίες,εξαίσιες οπτικές και ακουστικές εικόνες,σύμβολα,συσχετισμούς και έντονο κάποτε λυρισμό αξιοποιώντας τα βιώματα του ,όπως αυτά χαράζονται στον πλούσιο συναισθηματικό του κόσμο.Έντονη είναι και η φυσιολατρική διάσταση στο ποιητικό λόγο του δημιουργού μας ο οποίος χρησιμοποιεί με μαεστρία τον κόσμο της φύσης ως σκηνικό δράσης,ως καμβά, με έντονους συμβολισμούς που επιδρούν καταλυτικά στα δρώμενα και στα δρώντα πρόσωπα.

Από την πλευρά του ο αναγνώστης <<με τη γεύση του ουρανού στον ουρανίσκο>> απογειώνεται στην πνευματική σφαίρα, εξιλεώνεται,πλησιάζει το θεό και τους αγίους και προσγειώνεται στη συνέχεια στη γη με τους ήχους από τα πετάγματα και τις λαλιές των πουλιών και τις μοσκοβολιές του αροσμαρή , του βαρσάμου ,του γιασεμιού,του κρίνου και βεβαίως τις ευωδιές του βασιλικού.

Στο μεταξύ η ψυχή του αναγνώστη αγαλλιάζει,λυτρώνεται και ξεκουράζεται καθώς βυθίζεται στο πανέμορφο φυσικό τοπίο της κρητικής γης που ξεπροβάλλει μέσα από τις ζωντανές ποιητικές εικόνες και περιγραφές.

Σε αυτή την προσγείωση του στα ανθρώπινα ο αναγνώστης ανακαλύπτει προς μεγάλη του ανακούφιση ότι οι άγιοι είναι ανάμεσά μας με ανθρώπινες ιδιότητες,εκφράζουν τα παράπονά τους,συμπάσχουν στα ανθρώπινα πάθη,συμπονούν και συμπαρίστανται παίρνοντας μια βαθιά ανάσα για να συνεχίσουν στα επουράνια.Ο Άη Γιώργης ανάβει κερί στο πανηγύρι του και πιάνει τη θέση του στο αναλόγιο του αριστερού χορού, ο άγιος Παντελεήμονας κλαίει απαρηγόρητος γιατί δεν πρόλαβε να θεραπεύσει από μια σπάνια αρρώστια το γειτονόπουλό του,η Παναγία της επιστροφής είναι παρούσα στη σύναξη των απανταχού εκ περάτων συναθροισθέντων,ενώ η μικρούλα Παναγία των Εισοδίων υπερίπταται στην πόλη των Χανίων παρά την απογοήτευση του αγιογράφου της Μητροπόλεως μας.

Το ίδιο συμβαίνει και με τους ήρωες του Πανθέου της Ιστορίας μας που έρχονται από τα παλιά για να μας θυμίζουν το τωρινό μας χρέος.

Ξεχωρίζουν ανάμεσά τους<< Ο Μακρυγιάννης στην οδόν του>> ζωσμένος με το γιαταγάνι του και τα απομνημονεύματα του υπό μάλης , ο Διάκος με το χαμόγελό του στην πλατεία της Λαμίας αλλά και οι τέσσερεις μάρτυρες ,οι εκ Μελάμπων Ρεθύμνης ,θύματα της τουρκικής θηριωδίας που πορεύοντα την οδό του μαρτυρίου τραγουδώντας ριζίτικα.Εκπληκτική είναι και η Αναφορά στο Νίκο Καζαντζάκη,στον Αετό της αβύσσου,τον ένθεο άθεο και άθεο ένθεο,όπως τον αποκαλεί,ενώ ευχάριστη έκπληξη προκαλεί η παρουσία της θείας Αχτίτσας με την χριστουγεννιάτικη καινουργή μανδήλα της στην κηδεία του Παπαδιαμάντη στο Ποίημα''Μνήμη Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη΄΄.

Μερίδιο στη θεματολογία του πονήματός του διεκδικούν και οι προσφιλείς νεκροί στα συναπαντήματα τους με τους ζωντανούς ,που καταφθάνουν πρώτοι με τα πρόσφορά των στη λειτουργία του Αγίου Πνεύματος στον αγαπημένο του γενέθλιο τόπο,έχοντας αφήσει τα δρεπάνια και τα βοσκοράβδια τους ντυμένοι τα κυριακάτικά τους.

Ως εργαλείο για την απόδοση των νοημάτων του και των συναισθημάτων του ο ποιητής χρησιμποιεί τη ρέουσα καθημερινή ομιλία διανθισμένη σε ορισμένα ποιήματα με φράσεις από την εκκλησιαστική γραμματεία,αλλά και την παράθεση αποσπασμάτων από ριζίτικα τραγούδια +

,γεγονός που της προσδίδει πρωτοτυπία και ιδιαιτερότητα.Η γραφή του είναι λιτή,απλή,σύντομη, και περιεκτική ,ατόφια,φυσική, σχεδόν αστόλιστη,αν εξαιρέσουμε τα παιχνίδια των λέξεων και των συλλαβών που ζευγαρώνει με την καθάρια σκέψη του. Τα ποιήματα της συλλογής είναι σύντομα και περιεκτικά με μηνύματα για πολλούς αποδέκτες ,που εστιάζονται έντεχνα. κυρίως στους τελευταίους στίχους. Γενικότερα ο ποιητής στηρίζεται σε θέσεις και αντιθέσεις που διευρύνουν την οπτική του ποιητικού του λόγου καθιστώντας τον πολυεπίπεδο.Παράλληλα αξιοποιεί την ομορφιά των αντιθέτων και των αντιθέσεων σε μια προσπάθεια να τις γεφυρώσει εμβαθύνοντας στις πολύπλευρες οπτικές των πραγμάτων και φωτίζοντας τις υπάρχουσες διαφορετικές εκδοχές χωρίς ο ίδιος να παίρνει ξεκάθαρη θέση σε αυτές.Η τακτική του αυτή αποκαλύπτει και τη διδασκαλική του ιδιότητα σε ένα ζευγάρωμα της δασκαλοσύνης με την ποίηση, μιας και ο φωτισμένος δάσκαλος στο δρόμο για την αναζήτηση της γνώσης φωτίζει όλα τα μονοπάτια που οδηγούν σε αυτή αφήνοντας το δέκτη να διαλέξει ποιο θα ακολουθήσει. Έτσι καθίσταται η ποίησή του ιδιαίτερα γοητευτική,αινιγματική , διαδραστική και συμμετοχική από την πλευρά του αναγνώστη.

Χαρακτηριστικό δείγμα της επιρροής του ποιητή από τη διδασκαλική του ιδιότητα αποτελεί το ποίημα “Αγγελία” που εστιάζεται στην αναγκαιότητα συνύπαρξης και συμπόρευσης του διαφορετικού στη σχολική τάξη και γενικότερα στο σύγχρονο κόσμο.

Μαζί τα χαμομήλια με τις τσουκνίδες,

στον ίδιο κήπο,

σε κοινή θέα,

δίχως κηπουρό.

Ακόμα η πηγαία γραφή του ποιητή μας και ο αυθορμητισμός του σε ένα ειλικρινή ποιητικό λόγο , που ρέει χωρίς απαγορεύσεις και περιορισμούς, συμβάλλουν στην άμεση εξοικίωση του αναγνώστη με τον ιδιωτικό χώρο της ποιήσεως του, αφήνοντας του αισθήματα απόδοχής και αγαπητικής σχέσης με τα γραφόμενα και τον γράφοντα.

Εύστοχα και εύηχα λοιπόν, ο Βαγγέλης Κακατσάκης με μια έντονα συμβολική κίνηση , αφού η ποίηση του με τα ηχηρά της μηνύματα συνδέει με τις διαχρονικές της αξίες το παρελθόν με το παρόν και το μέλλον,αφιερώνει την ποιητική του συλλογή στα τέσσερα εγγόνια του,τον Ευάγγελλο,την Ευδοκία,την Ευριδίκη και την Ευαγγελία(τι σύμπτωση αλήθεια και τα τέσσερα ονόματα έχουν ως πρώτο συνθετικό το ευ,που δηλώνει την καλή ιδιότητα αυτού που σημαίνει το δεύτερο συνθετικό) χαρίζοντας τους δια βίου τις πνευματικές ευωδιές του που μοσχομυρίζουν παράδοση,ορθοδοξία και Ελληνισμό.

Το βέβαιο είναι ότι η νέα ποιητική συλλογή του Βαγγέλη Κακατσάκη <<Τα χελιδόνια του μοναχού>> θα μας κρατήσει συντροφιά στην πνευματική ανυδρία των ημερών μας χαρίζοντας μας αισιοδοξία και απαντήσεις στις μοναχικές πνευματικές μας αναζητήσεις.Υπό την έννοια αυτή ο καλύτερος επίλογος του μικρού μου αφιερώματας<<Στα χελιδόνια του μοναχού>> είναι η φωνή του ποιητή ,μέσα από το ποιήμα<<Σταγόνας λάμψη>>

Μια από τις αναπάντητες καληνύχτες

συναντά περασμένα μεσάνυχτα

μια ξεχασμένη σταγόνα νερού

και ζητά στέγη.

Μαζί θα πούμε

καλημέρα στον ήλιο,

η απάντηση της σταγόνας,

λάμποντας στο φως του φεγγαριού.

Ας μην ξεχνάμε ,επίσης,ότι τα “Χελιδόνια του Μοναχού” που καλό είναι να να μην λείψουν από καμία βιβλιοθήκη ταξιδεύουν για τις ανάγκες του Ιδρύματος <<Αγία Σοφία>>.Αξίζει να ενισχύσουμε την προσπάθεια.

*Η αγαπητική ομιλία της φιλολόγου, διευθύντριας του ΓΕΛ Σούδας Μαρίας Μαράκη στην παρουσίαση της ποιητικής μου συλλογής " Τα χελιδόνια του μοναχού" ('Ιδρυμα " Ελ. Βενιζέλος" , 4.8.2021) . Και πάλι και πολλάκις ευχαριστώ, καλή μου φίλη!  

ΤΑ ΧΕΛΙΔΟΝΙΑ ΤΟΥ ΜΟΝΑΧΟΥ

ΖΑΧΑΡΕΝΙΑ ΣΗΜΑΝΔΗΡΑΚΗ:  ΤΑ ΧΕΛΙΔΟΝΙΑ ΤΗΣ ΟΙΚΕΙΟΤΗΤΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΑΝΘΡΩΠΙΑΣ*

(Στα ¨Χελιδόνια του μοναχού¨) “ υπάρχει μια οικειότητα, μια ανθρωπιά, κι όλα μαζί αναδίνουν τον σκεπτόμενο άνθρωπο. Είναι μία σπάνια αρετή, σπάνια γιατί λείπει τόσο, αφού συνδυάζει τη μυστική θεογνωσία μαζί και την αισθητική.”) Ζαχαρένια Σημανδηράκη

Η Ένωση Πνευματικών Δημιουργών Χανίων, παλαιός και καταξιωμένος φορέας του τόπου στον τομέα της, σεμνύνεται ότι περιλαμβάνει στα μέλη της σημαντικούς εργάτες της διανόησης σε διάφορα πεδία. Ένας από αυτούς είναι και ο αγαπητός φίλος, εξαίρετος ποιητής Βαγγέλης Κακατσάκης, γι αυτό και η Ένωσή μας με μεγάλη χαρά συμμετέχει στη διοργάνωση της αποψινής βραδιάς για την παρουσίαση του βιβλίου του Τα χελιδόνια του μοναχού.

Με αισθαντικότητά, βαθύ ανθρωπισμό, ευαισθησία και το ευγενικό πάθος που τον διακρίνει, ο Βαγγέλης στα 60 ποιήματα του βιβλίου του, πλάθει κι εκφράζει εικόνες και συναισθηματικές καταστάσεις του αντικειμενικού κόσμου που αναβρύζουν μια δραματική συγκίνηση ατομικής και κοινωνικής αλήθειας. Αυτά είναι τα κύρια χαρακτηριστικά γνωρίσματα του ταλέντου του.

Άπειρα δημιουργικά στοιχεία, συνθέτουν ένα θαυμάσιο ποιητικό καμβά. Πλούσιο συναίσθημα, ενάργεια σκέψης, λυρική διάθεση και προσωπικό ύφος μεγάλης ευαισθησίας στην καταγραφή βιωμάτων, δοσμένων με τη μοναδική πένα του. Πρωτότυπη αλλά αληθινή έκφραση, ιδιότυπη, μια ποίηση των κοινών μικρών πραγμάτων που παίρνουν αναπάντεχη διάσταση και ποικίλες προεκτάσεις. Δείγμα καθαρότητας στην ποίησή του είναι το πόσο ξεπερνάει τις υποκειμενικές ωθήσεις, και φθάνει σε πολύ ευρύτερα μηνύματα, ερμηνευτικά της ανθρώπινης μοίρας, και του πόνου. Υπάρχει μια οικειότητα, μια ανθρωπιά, κι όλα μαζί αναδίνουν τον σκεπτόμενο άνθρωπο. Είναι μία σπάνια αρετή, σπάνια γιατί λείπει τόσο, αφού συνδυάζει τη μυστική θεογνωσία μαζί και την αισθητική.

Η ποίησή του είναι μία από τις ελάχιστες γέφυρες επικοινωνίας που απόμειναν στους ανθρώπους. Δείγμα καθαρότητας στα ποιήματά του είναι το πόσο ξεπερνάει τις υποκειμενικές ωθήσεις, και φθάνει σε πολύ ευρύτερα μηνύματα, ερμηνευτικά της ανθρώπινης μοίρας, και του πόνου.

Η μέθεξη της γραφής του μεταδίδεται αυτούσια και συγκινεί. Δίνει όπως πάντα μια γνήσια ποίηση που τη διακρίνει τόσο ο βαθύς λυρισμός της, όσο και η αγάπη σε κάθε τι ανθρώπινο, γήινο, αφήνοντας καθαρά να φανεί και η συγκίνηση του, μέσα σ' ένα αισθητικό μεγαλείο απ' το οποίο περνούν και τα ευγενικά του συναισθήματα. Είναι εκείνο που έχει πει ο Γκαίτε: το φως που καίει την ψυχή και τη σάρκα, που γίνεται πυρκαγιά μέσα στην καθάρια ατμόσφαιρα μιας πολύ συνειδητής, πολύ κρυστάλλινης πνευματικότητας, για να γίνει στο τέλος φωτεινό μετέωρο. Ένα μετέωρο ή μια περιπέτεια, που σημειώνει ο Βαγγέλης?

Η περιπέτεια που συνεχίζεται.
Ο χρόνος που δεν κάνει στάσεις.
Η περιπέτεια του χρόνου.

Ο χρόνος που συνεχίζεται.
Η περιπέτεια που κάνει στάσεις.
Ο χρόνος της περιπέτειας.

Στην περιπέτεια του ποιήματος
και στο ποίημα της περιπέτειας
χρόνος.

Μακάρι να σου δίνει ο Θεός άπλετο χρόνο, να μας παίρνεις κι εμάς στις περιπέτειες των ποιημάτων σου, Βαγγέλη Κακατσάκη.

* Ο χαιρετισμός της Προέδρου της Ένωσης Πνευματικών Δημιουργών Χανίων Ζαχαρένιας Σημανδηράκη στην παρουσίαση της ποιητικής μου συλλογής " Τα χελιδόνια του μοναχού" ('Ιδρυμα " Ελ. Βενιζέλος" , 4.8.2021) . Και από αυτήν τη θέση οι ευχαριστίες μου. Και βέβαια η κατάθεση του θαυμασμού μου για το συγγραφικό έργο σου και τη σύνολη προσφορά σου στο πολιτισμικό γίγνεσθαι του τόπου μας, Ζαχαρένια! 

ΜΙΑ ΣΤΑΣΗ ΕΔΩ ΜΙΑ ΣΤΑΣΗ ΕΚΕΙ

 ΜΕ ΤΗ ΓΕΥΣΗ ΤΟΥ ΟΥΡΑΝΟΥ ΣΤΟΝ ΟΥΡΑΝΙΣΚΟ 

(ΑΝΤΙΦΩΝΗΣΗ ΣΤΗΝ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΤΩΝ " ΧΕΛΙΔΟΝΙΩΝ" )

(Εδώ η εκδήλωση: https://youtu.be/kLhpnaGHPI8)

Τίποτα λιγότερο και τίποτα περισσότερο από ένα μεγάλο ευχαριστώ, με πολλά ωμέγα στο τέλος κι ένα μικρό ποίημα, εν είδει επιλόγου στην αντιφώνησή μου. Αφού πρώτα επαναφέρω στο κεκλιμένο επίπεδο της μνήμης τον μακαριστό Γεώργιο Χαραλ. Παπαδάκη, η οικογένεια του οποίου πρόσφερε το απαιτούμενο ποσό για την έκδοση του βιβλίου, που διατίθεται για τις ανάγκες του Κοινωφελούς Ιδρύματος «Αγία Σοφία».

Το “ευχαριστώ” ξεκινά από το Άγιο Πνεύμα, το εκκλησάκι της γειτονιάς μου, τις Κατούνες του Νίππους, όπου είδα για πρώτη φορά να πετούν χελιδόνια και καταλήγει εδώ, στον φιλόξενο αύλειο χώρο του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών και Μελετών «Ελευθέριος Κ. Βενιζέλος», στο “εμείς” της Εκδήλωσης. Στους οργανωτές. Στον και φίλο ζωής γενικό διευθυντή του Ιδρύματος, Νίκο Παπαδάκη και για τον χαιρετισμό του, όπως και στον Γιώργο Κουκουράκη, τη Μαρία Κατσούλη και την Αριστέα Ξανθουδάκη. Στο Ίδρυμα «Αγία Σοφία». Στον γενικό διευθυντή του, παπά – Μιχάλη Βλαβογιλάκη και στον γραμματέα του Μάρκο Σελλιανάκη, που είχε και τον ρόλο του συντονιστή. Στην πρόεδρο της Ένωση Πνευματικών Δημιουργών Χανίων Ζαχαρένια Σημανδηράκη και στον υπεύθυνο των Εκδόσεων «Πυξίδα της Πόλης» Μαθιό Φραντζεσκάκη και για τους χαιρετισμούς τους. Στου συντελεστές της. Στις ομιλήτριες Μαρία Μαράκη και Στέλλα Αλιγιζάκη για τις λίαν αγαπητικές προσεγγίσεις τους στην ποίησή μου. Στον Γιάννη Τσαραμανίδη για την υπέροχη μελοποίηση και στον γιο μου τον Νεκτάριο για την αισθαντική απαγγελία των ποιημάτων μου. Αφού, ωστόσο, έχει κάνει στάση (για το ευχαριστώ ο λόγος) στο “εμείς”, τόσο της ψηφιακής έκδοσης που έγινε τον Απρίλη του 2020, εν μέσω πανδημίας, όσο και της έντυπης που ακολούθησε τον Οκτώβρη. Στον Αντώνη Βακάκη, που είχε την ευθύνη της σελιδοποίησης και του σχεδιασμού και των δύο εκδόσεων, στον Γιώργο Κουκουράκη που είχε την όλη επιμέλεια και στον υπεύθυνο της ψηφιακής έκδοσης, Παναγιώτη Αλεβαντή. Όπως και στην Ευδοκία για την όλη της συμπαράσταση και τη Χριστίνα Τζομπανάκη για τη βοήθειά της. Στους ανθρώπους των γραμμάτων, που έγραψαν για την ποιητική μου συλλογή στον έντυπο και ηλεκτρονικό Τύπο: Στον Νικόλα Κακατσάκη, που έχει φύγει για τον επουράνιο Παρνασσό. Στον Γιάννη Φίλη, στη Νανώ Σπανουδάκη – Κουτσάκη, στην Ελένη Χωρεάνθη, στον Σταμάτη Αποστολάκη, στη Φωτεινή Σεγρεδάκη, στον Κωστή Λαγουδιανάκη και στον πρόεδρο της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών, Κώστα Καρούσο, που έγραψαν και για τις δυο εκδόσεις. Κι ακόμα στους (στις): Νίκο Βαβουλέ, Γεωργία Βαμβουνάκη, Κατερίνα Βαρανάκη, Πόπη Λαμπρινέα, Γιάννη Μαλαξιανάκη, Γρηγόρη Γεωργουδάκη, Αγησίλαο Αλιγιζάκη, Μανόλη Λεφάκη, Πηνελόπη Ντουντουλάκη, παπά Στυλιανό Θεοδωρογλάκη, Καίτη Αλέξη, Μαρία Δρακάκη, Ελισάβετ Διαμαντάκη, Χρήστο Κωσταντουδάκη, Λουκά Παπαδάκη, Κώστα Καλαπανίδα, Χαράλαμπο Καλύβα, Γιώργο Κατσανεβάκη, Γιάννη Κουβαρά, Ανδρονίκη Κοκοτσάκη, Εμμανουήλ Κουτράκη, Ι.Γ. Δελλή, Αγγέλα Μάλμου, Μαρία Μαράκη, Γιάννη Μαρκαντωνάκη, Μιχάλη Μουντάκη, Πέτρο Πανηγυράκη, Παντελή Χίνο, Σήφη Πετράκη και Κατερίνα Πουλή – Πετράκη. Όπως και σ’ όλους και σ’ όλες που έγραψαν στα μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης ή σε γράμματά τους, που μου έστειλαν. Στα ΜΜΕ που πρόβαλαν το βιβλίο, αλλά και την εκδήλωση, ξεχωριστά την εφημερίδα μου τα “Χανιώτικα νέα” και ονομαστικά τον ιδρυτή της Γιάννη Γαρεδάκη και τον διευθυντή της Παρασκευά Περάκη, για τη φιλοξενία των κειμένων. Και βέβαια, σε όλους που μου κάνατε την τιμή και μου δώσατε τη χαρά να είστε εκεί. Εκ βαθέων το ευχαριστώ μου σ’ όλες και σ’ όλους μαζί, αλλά και σε μία – μία κι έναν -έναν χωριστά. Βρύση την κάνω την καρδιά και λέω της να τρέξει/ σε όλους μα και χωριστά ευχαριστώ να μπέψει.

«Ανάψαμε κι εφέτος την Αγία Φωτιά./ Ακουμπήσαμε τα μάτια μας/ στις καντουνάδες των παλαιών μας./ Λειτουργήσαμε και λειτουργηθήκαμε.// Την άλλη μέρα, λίαν πρωί/ επιστρέψαμε εις τα ίδια,/ ο καθείς το μαγκανοπήγαδό του.// Με τη γεύση του ουρανού στον ουρανίσκο». Το ποίημα «Οι εναπομείναντες» από την ποιητική συλλογή σε πρώτο πληθυντικό πρόσωπο, που αναφέρεται στο πανηγύρι του Αγίου Πνεύματος.
Χαιρετώ σας κι αγαπώ σας!

Σημείωση: Η αντιφώνησή μου στην παρουσίαση της ποιητικής μου συλλογής «Τα χελιδόνια του μοναχού» (Ίδρυμα «Ελ. Βενιζέλος», 4 Αυγούστου 2021).

Χανιώτικα νέα (Παρασκευή, 6 Αυγούστου 2021) - https://www.haniotika-nea.gr/me-ti-geysi-toy-oyranoy-ston-oyranisko-2/

ΣΧΕΤΙΚΑ ΡΕΠΟΡΤΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΚΔΗΛΩΣΗ

Δείτε και τα ρεπορτάζ για την εκδήλωση του ΗΛΙΑ ΚΑΚΑΝΟΥ στα Χανιώτικα νέα (https://www.haniotika-nea.gr/pempti-poiitiki-syllogi-apo-ton-vaggeli-kakatsaki/) και στο " Επαρχιακό ΦΩΣ ¨ με πολλές και καλές φωτογραφίες του... "πανταχού παρόντος" δημοσσιογράφου Γιάννη Κάκανου https://eparxiakofos.gr/paroysiastike-i-5i-poiitiki-syllogi-to/ Κατάπολλα τα ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ μου και από εδώ... 

ΤΑ ΧΕΛΙΔΟΝΙΑ ΤΟΥ ΜΟΝΑΧΟΥ

ΤΟ " ΠΕΤΑΓΜΑ"  ΤΩΝ ΧΕΛΙΔΟΝΙΩΝ ΣΤΟ ΙΔΡΥΜΑ " ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ" 

Εδώ η εκδήλωση: https://youtu.be/kLhpnaGHPI8)

             Όλα λειτούργησαν τέλεια στο " πέταγμα" των " Χελιδονιών του μοναχού", στην παρουσίαση της ομώνυμης ποιητικής μου συλλογής, που έγινε, χθες το βράδυ, στον "μαγικό" αύλειο χώρο του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών και Μελετών " Ελευθέριος Κ. Βενιζέλος". Εντυπωσιακή η προσέλευση του χανιώτικου κοινού- κοσμοπλημμύρα- με την τήρηση όλων των υγειονομικών μέτρων, ωστόσο. Μυσταγωγία η όλη εκδήλωση... Με πολλά ΩΜΕΓΑ το ΕυχαριστΩ μου, σε όλους, για να μείνω μόνο σ' αυτό προσώρας... 

ΑΠΟ ΤΙΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΤΟΥ ΑΝΔΡΕΑ ΝΙΚΑΚΗ 

ΤΑ ΧΕΛΙΔΟΝΙΑ ΤΟΥ ΜΟΝΑΧΟΥ

 TΕΤΑΡΤΗ, 4 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ, ΩΡΑ 8 Μ. Μ.

“ ΤΑ ΧΕΛΙΔΟΝΙΑ ΤΟΥ ΜΟΝΑΧΟΥ” ΣΤΟ ΙΔΡΥΜΑ “ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ”

Στον αύλειο χώρο του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών και Μελετών “ Ελευθέριος Κ. Βενιζέλος” (Χαλέπα Χανίων)  θα παρουσιαστεί την Τετάρτη, 4 Αυγούστου και ώρα 8 μ. μ. η ποιητική συλλογή του Βαγγέλη Θ. Κακατσάκη, “ Τα χελιδόνια του μοναχού” που εκδόθηκε το 2020 και έχει αποσπάσει πολλές και εγκωμιαστικές κριτικές.

Την εκδήλωση διοργανώνει το Κοινωφελές Ίδρυμα “ Αγία Σοφία” , σε συνεργασία με την Ένωση Πνευματικών Δημιουργών Χανίων και τις εκδόσεις “ Πυξίδα της Πόλης”, και με την υποστήριξη του Ιδρύματος ¨Βενιζέλος.

Για το βιβλίο θα μιλήσουν η φιλόλογος – συγγραφέας Στέλλα Αλιγιζάκη και η διευθύντρια του ΓΕΛ Σούδας – φιλόλογος Μαρία Μαράκη, ενώ ποιήματα θα διαβάσει ο Νεκτάριος Ευ. Κακατσάκης.

Η εκδήλωση, την οποία θα συντονίζει ο γραμματέας του Ιδρύματος “Αγία Σοφία¨ Μάρκος Σελλιανάκης, θα πλασιώνεται και από τέσσερα ποιήματα της συλλογής που μελοποίησε ο δάσκαλος – μουσικός Γιάννης Τσαραμανίδης.

    Σημείωση: Θα τηρηθούν όλα τα προβλεπόμενα λόγω της πανδημίας μέτρα. 

Τα έσοδα από τις πωλήσεις του βιβλίου, που εκδόθηκε με χορηγία της Οικογένειας Γεωργίου Παπαδάκη, διατίθενται για τις ανάγκες του Κοινωφελούς Ιδρύματος “ Αγία Σοφία”.

https://www.facebook.com/kakatsakes/posts/10219911417231999?comment_id=10219926574490921&notif_id=1627516070528273&notif_t=feed_comment&ref=notif

ΝΕΚΤΑΡΙΟΣ 

https://www.facebook.com/nektarios.kakatsakis/posts/10226201969817857?notif_id=1627546260555251&notif_t=close_friend_activity&ref=notif