ΕΥΘΥΒΟΛΑ ΚΑΙ ΜΗ

 ΓΙΑ ΜΙΑ (ΠΟΙΑ ΤΑΧΑ?) ΕΛΛΑΔΑ)…

Γράφει ο Νεκτάριος Ευ. Κακατσάκης 
Πόσες και ποιες να είναι οι Ελλάδες που ο καθένας κουβαλά µέσα του; Πόσες και ποιες βλέπει στην καθηµερινότητά του αλλά και πόσες και ποιες θεωρεί ότι υπάρχουν; Πόσες από αυτές κείνται κοντά και πόσες βρίσκονται µακριά του;
Κι αυτοί κι εκείνοι που µακριά της κείνται, πόσες και ποιες Ελλάδες κουβαλούν µες στο µυαλό τους;
Αναρωτηθήκατε ποτέ τι να θέλει τούτος ο µικρός ο µέγας τόπος από τον καθένα µας; Αναρωτηθήκατε πόσο πληγώνεται και ποιες οι απαντοχές της;
«Πόσα πολλά µπορεί να υποµείνει µια µάνα…», τ’ αναρωτηθήκατε;
Έχετε αναρωτηθεί πως τούτο το γέρικο σκαρί που το ’χουν κτυπήσει όλοι οι καιροί ξεκίνησε πριν από εµάς και θα συνεχίσει και µετά από εµάς να ταξιδεύει;
Και τι του προσφέρoυµε τάχα; Κάποια προσωπεία που µας γοητεύουν και κάποια άλλα που µας µαγεύουν µαζί µε εκείνα τα δύστροπα και κακοµούτσουνα που της τα φορούµε για να ’χουµε να κράζουµε πάνω τους τα πιο κτηνώδη ένστικτά µας! Να µας... νοµιµοποιούµε και να της ρίχνουµε όλα τα δικά µας φταιξίµατα πάνω της! Τ’ αναρωτηθήκατε ποτέ;
…Μπαίνει στη ζυγαριά το πλιάτσικο; Μπαίνουν στη ζυγαριά εκείνες οι όµορφες προσφορές των παιδιών και τι απ’ αυτά τα δύο βαραίνει πιο πολύ στα… αµπάρια της; Ποιο το ωφέλιµο φορτίο και ποια η σαβούρα που αναγκάζεται σαν ένας άλλος Αίαντας να κουβαλά καθώς ταξιδεύει στους αιώνες;

Χανιώτικα νέα (Τετάρτη, 21.1.26}