ΜΙΑ ΣΤΑΣΗΕΔΩ, ΜΙΑ ΣΤΑΣΗ ΕΚΕΙ

ΜΝΗΜΟΝΕΥΟΜΕΝ ΔΙΟΝΥΣΙΟ ΣΟΛΩΜΟ - ΚΑΙ... ΣΤΑ ΠΕΤΑΧΤΑ (ΜΑΝΤΙΝΑΔΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ 25η ΜΑΡΤΙΟΥ ΤΟ ΤΑΞΙΜΟ ΤΗΣ ΜΑΝΑΣ ΜΟΥ ΣΤΗΝ ΒΑΓΓΕΛΙΣΤΡΑ)

ΜΝΗΜΟΝΕΥΟΜΕΝ ΔΙΟΝΥΣΙΟ ΣΟΛΩΜΟ

«Mε τα ρούχα αιματωμένα,/ Ξέρω ότι έβγαινες κρυφά/ Να γυρεύης εις τα ξένα/ Άλλα χέρια δυνατά.// Mοναχή το δρόμο επήρες,/ Εξανάλθες μοναχή·/ Δεν είν’ εύκολες οι θύρες/ Εάν η χρεία τες κουρταλεί.// Άλλος σου έκλαψε εις τα στήθια,/ Αλ’ ανάσασιν καμιά·/ Άλλος σού έταξε βοήθεια,/ Και σε γέλασε φρικτά.// Άλλοι, οϊμέ! στη συμφορά σου,/ Οπού εχαίροντο πολύ,/ Σύρε να βρης τα παιδιά σου,/ Σύρε, ελέγαν οι σκληροί.// Φεύγει οπίσω το ποδάρι,/ Και ολογλήγορο πατεί,/ Ή την πέτρα ή το χορτάρι/ που τη δόξα σού ενθυμεί./ Tαπεινότατη σού γέρνει/ Η τρισάθλια κεφαλή,/ Σαν πτωχού που θυροδέρνει,/ Κι είναι βάρος του η ζωή.// Ναι· αλλά τώρα αντιπαλεύει/ κάθε τέκνο σου με ορμή,/ που ακατάπαυστα γυρεύει/ Ή τη νίκη ή τη θανή.// Απ’ τα κόκαλα βγαλμένη/ των Ελλήνων τα ιερά,/ και σαν πρώτα ανδρειωμένη,/ Χαίρε, ω χαίρε, Ελευθεριά!». Από τον “Ύμνον εις την Ελευθερίαν”.

«Άκρα του τάφου σιωπή στον κάμπο βασιλεύει·/ λαλεί πουλί, παίρνει σπυρί, κι η μάνα το ζηλεύει./ Τα μάτια η πείνα εμαύρισε· στα μάτια η μάνα μνέει·/ στέκει ο Σουλιώτης ο καλός παράμερα καί κλαίει·/ “Έρμο τουφέκι σκοτεινό, τι σ’ έχω γω στο χέρι;/ οπού συ μού ‘γινες βαρύ κι ο Αγαρηνός το ξέρει”». Από τους “Ελεύθερους Πολιορκημένους” (Σχεδίασμα Β).

«Και εσυνέβηκε αυτές τες ημέρες οπού οι Τούρκοι επολιορκούσαν το Μισολόγγι, και συχνά ολημερνίς και κάποτε οληνυχτίς έτρεμε η Ζάκυθο από το κανόνισμα το πολύ./ Και κάποιες γυναίκες Μισολογγίτισσες επερπατούσαν τριγύρω γυρεύοντας για τους άνδρες τους, για τα παιδιά τους, για τ’ αδέλφια τους που επολεμούσανε./ Στην αρχή εντρεπόντανε νά βγουνε και επροσμένανε το σκοτάδι για ν’ απλώσουν το χέρι, επειδή δεν ήτανε μαθημένες./ Και είχανε δούλους και είχανε σε πολλές πεδιάδες και γίδια και πρόβατα και βόιδα πολλά./ Ακολούθως εβιαζόντανε και εσυχνοτηράζανε από το παρεθύρι τον ήλιο πότε να βασιλέψει για νά βγουνε./ Αλλά όταν επερισσέψανε οι χρείες, εχάσανε την ντροπή, ετρέχανε ολημερνίς». Από τις “Μισολογγίτισσες” της “Γυναίκας της Ζάκυθος”.

«Την ψυχή μέσα μου γρικώ του ποθητού πατρός σου,/ και χίλιες, χίλιες γύρω μου ξαστράφτουν Αμαζόνες./ Άντρες, γυναίκες είν’, κανείς δε θα ρωτά στη μάχη./ Κοίτα τους λάκκους ! – αλλά τι μπορείς συ να κοιτάξεις;/ Άπειρους λάκκους, άπειρους γεμίζουν οι νεκροί μας./ Πέφτουμ’ εμείς, το έργο μας για την πατρίδα μένει,/ και σ’ όλα ζει τα στήθη μας τούτ’ η πνοή και μόνη,/ που φλόγα γίνεται φριχτή καθολικού πολέμου,/ που κάθε γη και θάλασσα παντού περιλαβαίνει,/ που ζώνει εσέ και σκίρτημα και της κουνιάς σου δίνει». Από την “Ελληνίδα μητέρα”.

«Όπου και να σας βρίσκει το κακό, αδελφοί/ όπου και να θολώνει ο νους σας/ μνημονεύετε Διονύσιο Σολωμό/ και μνημονεύετε Αλέξανδρο Παπαδιαμάντη./ Η λαλιά που δεν ξέρει από ψέμα/ θ’ αναπαύσει το πρόσωπο του μαρτυρίου/ με το λίγο βάμμα του γλαυκού στα χείλη». Η συμβουλή που μας δίνει ο Οδυσσέας Ελύτης στο “Άξιον εστί”. Σήμερα, παραμονή της Εθνικής μας Γιορτής της 25ης Μαρτίου, «Μνημονεύομεν Διονύσιο Σολωμό»…

ΚΑΙ… ΣΤΑ ΠΕΤΑΧΤΑ

ΜΑΝΤΙΝΑΔΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ 25η ΜΑΡΤΙΟΥ

«Ταχιά του Ευαγγελισμού γιορτάζουν στην Ελλάδα/ στη μάνα μας την Παναγιά ανάβουμε λαμπάδα», μας λέει η Νεκταρία Θεοδωρογλάκη στην πρώτη σημερινή της μαντινάδα. «Θρησκευτική και εθνική γιορτή, μην το ξεχνούμε,/ τους ήρωες του έθνους μας πρέπει να τους τιμούμε», μας λέει στη δεύτερη. «Χρόνια πολλά στη Βαγγελιώ, όπως και στον Βαγγέλη,/ να ‘ναι η κάθε μέρα σας γλυκιά όπως το μέλι», μας λέει στην τρίτη. Εκ μέρους όλων των Ευάγγελων και των Ευαγγελιών το ευχαριστώ μου για τις ευχές σου, καλή μου μαντιναδολόγε. Και εκ μέρους όλων των αναγνωστών της στήλης για τις άλλες δύο. Αυτό έλειπε, να μη “μιλήσεις” για την αυριανή διπλή γιορτή! Πόσα μας θυμίζεις! Στον καθένα ξεχωριστά και σ’ όλους μαζί.

ΤΟ ΤΑΞΙΜΟ ΤΗΣ ΜΑΝΑΣ ΜΟΥ ΣΤΗΝ ΒΑΓΓΕΛΙΣΤΡΑ

Το ξέρω ότι το έχω ξαναγράψει κι άλλες φορές, αλλά… Διπλό το τάξιμο της μάνας μου στη Φρεδιανή Βαγγελίστρα για να αποκτήσει παιδί. Να το βγάλει στ’ όνομα της το ένα. Να πηγαίνει ξυπόλητη για σαράντα χρόνια, την παραμονή της Χάρης της, της μιας ώρας τον κακοτράχαλο δρόμο που οδηγούσε από τον Νίππο στον Φρε, το δεύτερο. Τα έκανε και τα δύο. Με το παραπάνω το δεύτερο. Γι’ άλλα εφτά χρόνια, όσο τη σήκωναν τα πόδια της, στη Φρεδιανή Βαγγελίστρα την οδηγούσαν τα βήματα της. Για μένα! Κοφτός ο ανήφορος… Έβρεχε βροχή δαρτή… Βουνά αξεπέραστα οι ασπάλαθοι κι οι βάτοι… Βαρύ το φορτίο που άφησε ο χρόνος… Σιγά τα δύσκολα!

Χανιώτικα νέα (Παρασκευή, 24.3.2023) 

ΠΡΙΝ ΑΠΟ 9 ΧΡΟΝΙΑ ΣΑΝ ΧΘΕΣ

ΜΕ ΕΚΤΑΚΙΑ ΤΗΝ ΗΜΕΡΑ ΤΗΣ ΠΟΙΗΣΗΣ

Με απαγγελίες και ζωγραφιές μαθητές εμπνέονται και τιμούν την ποίηση
Με οδηγό τον δάσκαλο και ποιητή Βαγγέλη Κακατσάκη

Γράφει ο Δημήτρης Μαριδάκης *
 

 Στη γοητεία του ποιητικού λόγου αφέθηκαν χθες οι μαθητές της Στ’ τάξης του 10ου Δημοτικού Σχολείου Χανίων τιμώντας την Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης.
Με απαγγελίες ποιημάτων και ζωγραφιές εμπνευσμένες από στίχους του, τα παιδιά υποδέχθηκαν τον δάσκαλο και ποιητή Βαγγέλη Κακατσάκη και συνομίλησαν μαζί του για τα μυστικά της ποιητικής έκφρασης, τα προσωπικά βιώματα που κινητοποιούν την πένα του δημιουργού, αλλά και τον μοναδικό τρόπο που ένας ποιητής συμπυκνώνει μέσα σε ελάχιστες λέξεις όψεις της ανθρώπινης ύπαρξης.
Εντυπωσιασμένος ο κ. Κακατσάκης άκουσε τους μαθητές να απαγγέλλουν στίχους από τις ποιητικές συλλογές του τις οποίες είχε γνωρίσει στα παιδιά -προετοιμάζοντάς τα κατάλληλα- η δασκάλα τους Ελένη Βορεινάκη, ενώ στον πίνακα οι μαθητές είχαν αναρτήσει ζωγραφιές εμπνευσμένες από συγκεκριμένα ποιήματα ή στίχους του Χανιώτη δημιουργού.





Παράλληλα, τα παιδιά είχαν την ευκαιρία να διατυπώσουν τις απορίες τους για συγκεκριμένους στίχους ή να ζητήσουν από τον κ. Κακατσάκη να τους αποκαλύψει το βιωματικό υπόβαθρο λέξεων, φράσεων ή και ολόκληρων ποιημάτων τα οποία είχαν διαβάσει.
«Ηταν πραγματικά μια πολύ όμορφη, με όλη τη σημασία της λέξης, εμπειρία και συγκινητική», σημείωσε, μιλώντας στα “Χ.Ν.”, ο κ. Κακατσάκης για τη συνάντησή του με τους μαθητές του 10ου Δημοτικού Σχολείου Χανίων και πρόσθεσε: «Πάντα μπροστά στα παιδιά νιώθει κανείς μια αμηχανία κι ένα δέος. Τα παιδιά περιμένουν να τους πούμε όλη την αλήθεια και αυτή πρέπει να τους λέμε. Το λέω σε ένα ποίημά μου, όπως το λέει κι ο Μανώλης Αναγνωστάκης. Αυτή την αλήθεια, λοιπόν, προσπαθούμε να αναδείξουμε μέσω της ποίησης και των ποιημάτων μου».
Συνεχίζοντας ο κ. Κακατσάκης δήλωσε εντυπωσιασμένος από την προετοιμασία και τη δουλειά που είχαν κάνει τα παιδιά και συμπλήρωσε: «Δεν ξέρω αν υπάρχουν ποιήματα μόνο για παιδιά ή μόνο για μεγάλους. Σήμερα πάντως αποδείχθηκε από την επικοινωνία που είχα με τα παιδιά της Στ’ τάξης ότι τα παιδιά μπορούν να τα καταλάβουν όλα και να βρουν πράγματα που εμείς δεν τα είχαμε καν στο μυαλό μας μέσα. Εμεινα πραγματικά εντυπωσιασμένος από τα παιδιά και την προετοιμασία που είχαν κάνει με τη δασκάλα τους την κα Ελένη, όπως και τη διευθύντριά τους κα Μαρία Κληματσάκη».
Καταλήγοντας ρωτήσαμε τον κ. Κακατσάκη αν τα παιδιά, που δεν έχουν  τα “στεγανά” και τη “στείρα” λογική που υιοθετούν μεγαλώνοντας οι άνθρωποι, μπορούν να επικοινωνούν καλύτερα με τον ποιητικό λόγο: «Είναι κατ’ εξοχήν ποιητές τα παιδιά και οι ποιητές είναι παιδιά», απάντησε.

* Χανιώτικα νέα (22.03.2014)
 

https://petaxta.blogspot.com/2014/03/blog-post_7780.html?fbclid
Read more: http://www.haniotika-nea.gr/mathites-empneonte-ke-timoun-tin-piisi/#ixzz2wiFa96Tf
Under Creative Commons License: Attribution Non-Commercial
Follow us: @HaniotikaNea on Twitter | haniotika.nea on Facebook

ΕΥΘΥΒΟΛΑ ΚΑΙ ΜΗ

"ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΟ ΝΕΡΟ"

 

 

 

 

 Γράφει ο Νεκτάριος Ευ. Κακατσάκης

Θωρώ τις Μαδάρες απέναντι! Λιγοστό το χιόνι τους, Μάρτη μήνα!

Συνειρμικά oι παρακάτω σκέψεις: 

Μία πρωταρχική που πάντοτε συζητείται, πώς το καλοκαίρι θα είναι... δύσκολο!

Ο νους αμέσως τρέχει στο πολύπαθο φράγμα του Βαλσαμιώτη! Ένα από τα δικά μας “γιοφύρια της Άρτας”! 

Κι εκεί οι ίδιες γνωστές παθογένειες του κράτους των αρχόντων, των υπευθύνων που ποτέ δεν λογοδότησαν! Κι εκεί ένα συνεχές πιγκ πόγκ ευθυνών! 

Κι εκεί ένα έργο που ποτέ δεν τελείωσε κι ας του έχουμε κόψει πολλές φορές την... κορδέλα!

Από τρέλα και κορδέλα καλά πάμε!

...Κόσμος εξακολουθεί να είναι στους δρόμους για το δυστύχημα των Τεμπών, ζητάει εξηγήσεις, ζητάει να αποδοθούν ευθύνες! Θα χαθεί κι εκεί η μπάλα! Τρέλα και κορδέλα!

Τα έλεγαν, τα φώναζαν οι σιδηροδρομικοί χρόνια· ποιος τους άκουγε;

...Θωρώ τις Μαδάρες απέναντι!

Υδάτινοι πόροι που δεν μάθαμε πώς να τους ελέγξουμε!

Και τώρα κάποιοι επιτήδεια, προσπαθούν να τους ελέγξουν, να τους αρπάξουν, να τους κλέψουν από εμάς!

«Κάτω τα χέρια από τα νερά μας»!

Τούτες τις μέρες οι Σύλλογοι Εργαζομένων στις ΕΥΔΑΠ, έχουν βγει στους δρόμους για να φωνάξουν, για να σταματήσουν εκείνους που πάνε να ιδιωτικοποιήσουν στα... μουλωχτά, στα φανερά και αυτό το αγαθό!

…Θυμούμαι τους παπούδες μου που έπιναν νερό μέσα από τις φούχτες, από τα ροζιασμένα χέρια τους! Σήκωναν το κεφάλι ψηλά, δροσερεμένοι κι ευχαριστούσαν τον Θεό, τη φύση…

…Στους ξεδιάντροπους που πάνε να αποστερέψουν τα παιδιά μας από την ίδια τη ζωή φωνάζουμε με τις φωνές των παππούδων αλλά και των επερχόμενων γενιών: «Κάτω τα χέρια από το νερό».

Χανιώτικα νέα (Τετάρτη, 22. 3. 2023)

 

ΜΙΑ ΣΤΑΣΗ ΕΔΩ, ΜΙΑ ΣΤΑΣΗ ΕΚΕΙ

“ΕΝΑ ΧΕΛΙΔΟΝΙ ΘΑ ΣΟΥ ΦΩΝΑΞΕΙ"  - ΚΑΙ... ΣΤΑ ΠΕΤΑΧΤΑ (ΓΙΑ ΤΗΝ ΗΜΕΡΑ ΤΗΣ ΕΥΤΥΧΙΑΣ ΟΙ ΜΑΝΤΙΝΑΔΕΣ, ΦΤΑΙΕΙ Η ΤΟΥΡΚΟΚΡΑΤΙΑ΄, ΜΙΜΗΣ ΠΑΠΑΪΩΑΝΝΟΥ)

 

  

"ΕΝΑ ΧΕΛΙΔΟΝΙ ΘΑ ΣΟΥ ΦΩΝΑΞΕΙ"

«Ένα χελιδόνι θα σου φωνάξει/ ένα πρωί απ’ τα κεραμίδια/ και θα πηδά το τριανταφυλλένιο φως/ από κορφή σε στέγη στο παράθυρο/ και θ’ αλαφροπατά/ στα κίτρινα και κόκκινα και βιολετί/ αρώματα:/ Κελαδίσματα και ψίθυροι/ και θα τινάξεις πίσω το κεφάλι./ Η θάλασσα θα ‘χει ντυθεί τα όμορφα της./ Νόστος θαλπωρή και θέρμη/ μελωδία/ καλπασμός/ άλογο χωρίς γκέμια/ ξεφάντωμα/ ξελόγιασμα/ άλμα επί κλώνου άνθους είπες/ τραγούδι/ γκαστριά του κόσμου./ Άνοιξη». Άτιτλο ποίημα του καλού μου φίλου, Χανιώτη γιατρού- ποιητή, Γρηγόρη Γεωργουδάκη από την ποιητική του συλλογή “Αμμογραφίες”, Χανιά 2015).

Είσαι η πρώτη,/ η καλύτερη, η μεγαλύτερη./ Η ηρωική φιγούρα της αυλής, τα λόγια του απογεύματος./ Η αισιοδοξία και η παραίτηση συνάμα.// Κι όμως, αρμονική στην όψη, συνηθισμένη./ Κρατάς δυο καθρέφτες, απορείς/ είσαι σαν και εμάς, μα αντίθετη τελείως.// Ακόμα είσαι εδώ·/ πάντα θα είσαι εδώ./ Οι τοίχοι έχουν ποτίσει ανάσες, οι καθρέφτες τα ίδια είδωλα/ μου δείχνουν.// Στον κόσμο, το λίγο σου έχει/ έχει απομείνει». Άτιτλο ποίημα της ιστορικού τέχνης- ποιήτριας Δήμητρας Γεωργουδάκη, (εκδ. “Έρεισμα”, Χανιά, 2015).

«Ωραίος ο θάνατος του Κλέωνα και του Βίτωνα/ Μπροστά στα σκαλιά του ναού που εόρταζε// Ωραίος ο θάνατος του παππού μου.Τον βρήκε στο στήθος με τριαντάφυλλο/ Όρθιον ρεμβάζοντας στην καρέκλα/ Της βεράντας του/ καθώς η γιαγιά του πήγαινε το κονιάκ που της ζήτησε.// Ωραιότερος ο θάνατος του Μολιέρου/ πέφτοντας Επί σκηνής!// να χειροκροτεί ξέφρενα το κοινό/ (πήρε την πτώση του για κομμάτι ρόλου του!// Πολλές φορές τον ζήλεψα ως δάσκαλος/ Από το φόβο της μοναξιάς.// Να πέφτω ως στάχυ/ απαγγέλοντας/ Το Ωραιότερο ποίημα/ - κύκνειο άσμα που ποτέ δε γράφτηκε-/ μπροστά στα έκστατα μάτια των εφήβων/ Ούτως ή άλλως μη φοβουμένων το θάνατο/ Αν δεν τον προκαλούν κιόλας/ Συχνά/ Κι ασυλλόγιστα» Το ποίημα «’Ενθεος θάνατος ή Αγαπώντας τη δουλειά μας» του επίσης καλού μου φίλου Δρος Φιλολογίας – ποιητή Γιάννη Κουβαρά από την ποιητική του συλλογή «Του έρωτα και του έρωτα» (εκδόσεις “Γαβριηλίδης”, Αθήνα 2005)

«Εμένα η τηλεόραση μου// είναι το παράθυρο του δωματίου μου./ Πιάνει τέσσερα κανάλια/ “Άνοιξη!”, “Φθινόπωρο”, “Χειμώνας”, “Καλοκαίρι!”. Παίζει τα πιο ωραία προγράμματα:/ Οι επτά λεύκες, “Τα γυμνά κλαδιά, Τα ερωτευμένα πουλάκια, Ο Ήλιος ο Ηλιάτορας”, Οι ηλιόλουστες πολυκατοικίες,/ Βροντές και αστραπές, Οι κεραίες του ουρανού, Άνθη λεμονιάς./ Καμία φορά, όταν η πόλη βγάζει πολλούς ρύπους κάνει παράσιτα./ Και έχει την πιο προηγμένη τεχνολογία./ Αμέ! Κάτι φορές μυρίζω τις αμυγδαλιές!/ Ενώ μια φορά είδα μια πανέμορφη πρωταγωνίστρια να περνά, σαν απ’ αυτές του Χόλιγουντ/ άνοιξα το παράθυρο,/ πήδηξα και τη φίλησα». Το ποίημα “Παιδικό” του Σταύρου Κουβαρά, από την ποιητική του συλλογή “άνευ” (εκδ. “Ιωλκός”, Αθήνα 2022).

«Τα μήλα κάτω απ’ τις μηλιές», για να χρησιμοποιήσω στον πληθυντικό αριθμό τη γνωστή παροιμία. Κόρη του ποιητή Γρηγόρη Γεωργουδάκη η Δήμητρα Γεωργουδάκη, γιος του ποιητή Γιάννη Κουβαρά ο φιλόλογος- ψυχαναλυτής Σταύρος Κουβαράς. Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης, φώναξε λίαν πρωί σήμερα ένα χελιδόνι... Χρόνια πολλά σε όλους τους ποιητές!

ΚΑΙ... ΣΤΑ ΠΕΤΑΧΤΑ 

ΓΙΑ ΤΗΝ ΗΜΕΡΑ ΤΗΣ ΕΥΤΥΧΙΑΣ ΟΙ ΜΑΝΤΙΝΑΔΕΣ Και Ημέρα Ευτυχίας, εκτός από Ημέρα Ποίησης η 21η Μαρτίου. Για την ευτυχία οι μαντινάδες της Νεκταρίας. «Της ευτυχίας η πηγή μες στην καρδιά κρυμμένη,/ κι όσοι την ψάχνουνε αλλού ζούνε δυστυχισμένοι», μας λέει στην πρώτη. «Ευτυχισμένοι άνθρωποι είναι όσοι μπορούνε/ με ανιδιοτέλεια πιστά να αγαπούνε», μας λέει στη δεύτερη. Ευτυχήτε, για να θυμηθώ τον Άλκη Στέα. “

ΦΤΑΙΕΙ Η ΤΟΥΡΚΟΚΡΑΤΙΑ  Όλες οι κυβερνήσεις ευθύνονται για την τραγωδία των Τεμπών, μας λέει μια πρόσφατη δημοσκόπηση. Σε βάθος χρόνου. Τελικά για όλα όσα συμβαίνουν σ’ αυτήν τη χώρα, κι όχι βέβαια μόνο για τα Τέμπη, φταίει η… Τουρκοκρατία. Μετά το «ζαβό το ριζικό μας», τον «Θεό που μας μισεί» και «το κεφάλι το δικό μας», για να θυμηθώ τον Κώστα Βάρναλη. Η ανευθυνότητα της ευθύνης και η ευθύνη της ανευθυνότητας...

ΜΙΜΗΣ ΠΑΠΑΪΩΑΝΝΟΥ Μίμη Παπαϊωάννου! Έτσι επιμένουν να με λένε ακόμη κάποιοι συμμαθητές μου απ’ το “ένδοξο” Γυμνάσιον Βάμου όταν συναντηθούμε. Όπως ο Αντώνης ο Κοντεζής από το Μελιδόνι για παράδειγμα, που “άκουγε” πιο πολύ και ακούει ακόμα στο όνομα… Τάκης Λουκανίδης. Αεκτζής εγώ, Παναθηναϊ”κός αυτός. Και “Σιδέρη” είχαμε και “Δομάζο” είχαμε, και “Νεστορίδη” είχαμε, και “Πολυχρονίου είχαμε… Απ’ όλους μας το “Αιωνία η μνήμη” στον Μίμη της ΑΕΚ, που έφυγε πριν από λίγες μέρες για το επουράνιο γήπεδο της Νέας Φιλαδέλφειας!

Χανιώτικα νέα (Τρίτη, 21.3.2023) 

 

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΕΙΣ

 ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΠΟΙΗΣΗΣ

Ο ΒΑΓΓΕΛΗΣ ΚΑΚΑΤΣΑΚΗΣ ΣΤΟ ΛΥΚΕΙΟ ΑΛΙΚΙΑΝΟΥ

Το Λύκειο Αλικιανού Χανίων θα επισκεφθεί την Τρίτη, 21 Μαρτίου, στο πλαίσιο του εορτασμού της Παγκόσμιας Ημέρας Ποίησης ο δάσκαλος – ποιητής Βαγγέλης Κακατσάκης, όπου θα συνομιλήσει με τα παιδιά των τμημάτων της Α ΄τάξης και του τμήματος Θεωρητικής Κατεύθυνσης της Β’ τάξης για την ποιητική του συλλογή “Τα χελιδόνια του μοναχού” και γενικότερα για την ποίηση. Υπεύθυνες για την δράση οι καθηγήτριες Ανδρονίκη Κοκοτσάκη και Θεανώ Θεοδωρίδου. “Τα χελιδόνια του μοναχού”, που είναι η έκτη ποιητική συλλογή του Ποιητή, κυκλοφορούν από το 2020 ελεύθερα στο Διαδίκτυο ( https://online.fliphtml5.com/rsfkr/otem και σε έντυπη έκδοση από την “Πυξίδα της Πόλης, έχουν τύχει θερμής υποδοχής και στις σχολικές αίθουσες… 

 

 Ο ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΟΣ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΩΝΑΣ

Να φυτεύει τριανταφυλλιές 

το διακόνημα του ενός απ’ τους μοναχούς.

Να χαρίζει τριαντάφυλλα 

στους επισκέπτες του μοναστηριού 

το διακόνημα ενός άλλου-

τις μονές χρονιές,

τις ζυγές άλλαζαν τα διακονήματα.

Έτσι κυλούσε η ζωή των, χωρίς ποτέ 

να βάλει την ουρά του ο πειρασμός.

Κι όλο μεγάλωνε, κι όλο μεγάλωνε,

κι όλο μεγάλωνε ο τριανταφυλλώνας των. 

Η χαρά να φυτεύουμε τριαντάφυλλα,

η ευλογία να τα χαρίζουμε.

ΒΑΓΓΕΛΗΣ Θ. ΚΑΚΑΤΣΑΚΗΣ (Από τα ΧΕΛΙΔΟΝΙΑ ΤΟΥ ΜΟΝΑΧΟΥ)  

https://www.kriti24.gr/pagkosmia-imera-poiisis-sto-lykeio-alikianoy-o-vaggelis-kakatsakis/

https://www.haniotika-nea.gr/sto-lykeio-alikianoy-o-vaggelis-kakatsakis/

https://xania.gr/xania/%CF%87%CE%B1%CE%BD%CE%B9%CE%AC-%CE%B7-%CF%80%CE%B1%CF%81%CE%BF%CF%85%CF%83%CE%AF%CE%B1%CF%83%CE%B7-%CF%84%CE%B7%CF%82-%CF%80%CE%BF%CE%B9%CE%B7%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%AE%CF%82-%CF%83%CF%85%CE%BB%CE%BB/

https://www.biskotto.gr/politismos/pagkosmia-imera-poiisis-sto-lykeio-alikianoy-o-vaggelis-kakatsakis/

ΕΚΔΗΛΩΣΗ (Ανάρτηση Ανδρονίκης Κοκοτσάκη) 

 https://www.facebook.com/tsichgeo/posts/pfbid02V5md7m5eUJPKp7Bm977zJNPgG6jJqVEsm961UoHcEAAKBgrEtEEkv89PnbiNTWaHl

https://www.facebook.com/kakatsakes/posts/pfbid02GJnAnfCoV3v1Te4baCL51KSyYDUDsv3BfWsbXXoRSMQfbzsejKk1eQi9QVfWQFfMl

Zarpa https://www.facebook.com/tsichgeo/posts/pfbid07LPvw7MGbQnfgocnS81FqeYXPQ79AcqCsz6vegBJX4A6XPose7ndjKkqF6xN7pEgl

 

ΠΟΙΗΣΗ

ΤΗΣ ΣΤΑΥΡΟΠΡΟΣΚΥΝΗΣΗΣ 

 

(ΦΩΤΟ: Νίππος, της Σταυροπροσκύνησης, στον Τίμιο Σταυρό, Κυριακή, 19.3.023 )

 

 Όλα τα άνθη παρόντα. 

Τα κατημέρια της παιδικότητας. 

Τα κρινάκια της εφηβείας.

Τα γεράνια της νεότητας. 

Οι βασιλικοί των ώριμων χρόνων.

 Ο αροσμαρής της αιωνιότητας. 

Οσμή ευωδίας πνευματικής

Ο  σταυρός πάντα εκεί για προσκύνηση. 

 

“Τον Σταυρόν Σου προσκυνούμεν, Δέσποτα, 

και την Αγίαν Σου Ανάστασιν δοξάζομεν."

ΒΑΓΓΕΛΗΣ Θ. ΚΑΚΑΤΣΑΚΗΣ  

(Κυριακή, 19.3.023)  

 

 https://www.facebook.com/kakatsakes/posts/pfbid02E2rQ48ZkVopLpFx8VemkqwTqyzqjMG5LyTDk85SUsEoCoRVv2wNYUe3FyQEanNYXl

ΞΕΣΤΕΡΙΑ

ΟΡΘΟΔΟΞOΣ ΑΚΑΔΗΜΙΑ ΚΡΗΤΗΣ 

ΕΥΛΟΓΙΑ Η ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΤΗΣ "ΞΕΣΤΕΡΙΑΣ" ΜΟΥ 

 

Αν ήμουν υποχρεωμένος να χρησιμοποιήσω μια μόνο λέξη για την παρουσίαση της "ΞΕΣΤΕΡΙΑΣ" μου σήμερα, Σάββατο, 18 Μαρτίου, Παγκόσμια Ημέρα Αφήγησης, στην Ορθόδοξο Ακαδημία Κρήτης  από την Ομάδα Φιλαναγνωσίας του Ιδρύματος, θα χρησιμοποιούσα την λέξη ΕΥΛΟΓΙΑ- το είπα και στην αντιφώνησή μου. Κατάπολλα και από καρδιάς τα ευχαριστώ μου στον γενικό διευθυντή της Ακαδημίας Δρα Κωνσταντίνο Ζορμπά (όρθιος στην ΦΩΤΟ) στους υπεύθυνους  της Ομάδας, τον βιβλιοθηκονόμο Γιάννη Μουντογιαννάκη και στην έχουσα την ευθύνη του συντονισμού της συζήτησης  ποιήτρια -  συγγραφέα  Μάχη Χουρδάκη, αλλά και σε όλα τα άλλα μέλη της (Μάρκο Καραβιτάκη, Φωτεινή Καραβιτάκη,Φωτεινή Σεγρεδάκη, Ευαγγελία Μυλωνάκη - Νταουντάκη,Μανόλη Μουντογιαννάκη, Μαίρη Μανουσάκη, Μαρία Καστανάκη, Βασίλη Τσουρουδιανάκη και Βασιλική Προγούλη). Για την υποδοχή που μου έκαμαν, για τα που είπαν έτσι, όπως αγαπητικά τα είπαν, για την φιλοξενία τους...

Σήμερα  μια μόνο φωτογραφία και το κείμενο του δασκάλου, μέλους της Ομάδας, Γιάννη Μυλωνάκη, που είχε αναρτήσει την προηγούμενη μέρα στο υπέροχο ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ του για την ΞΕΣΤΕΡΙΑ, το οποίο και διάβασε στην εκδήλωση...

 

 ΠΟΤΕΣ ΘΑ ΚΑΜΕΙ ΞΕΣΤΕΡΙΑ... ΤΟΥ ΒΑΓΓΕΛΗ ΚΑΚΑΤΣΑΚΗ

(ΜΝΗΜΗ ΘΕΟΚΛΗ ΝΙΚ. ΚΑΚΑΤΣΗ, ΟΠΛΑΡΧΗΓΟΥ ΚΡΗΤΙΚΩΝ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΕΩΝ )

Χρέος βαρύ η διατήρηση της ιστορικής μνήμης της Νήσου. Και σε καιρούς δύσκολους σαν τους τωρινούς, το Χρέος βαρύτερο γίνεται. Διαβάζοντας τη συλλογή διηγημάτων «Πότες θα κάμει ξεστεριά…», ο αναγνώστης με σιγουριά μπορεί να βεβαιώσει πως ο Βαγγέλης Κακατσάκης, τιμά με τρόπο άξιο το Χρέος του.

Με τον λόγο του, μας παρασύρει σ’ ένα ταξίδι ιερό. Μας βάζει να σταθούμε μπροστά σε ώρες δύσκολες του ιστορικού μας παρελθόντος. Τα δεινά της Νήσου, απίστευτα σκληρά. Ο εξισλαμισμός και η βαρβαρότητα στη συμπεριφορά των εξισλαμισμένων, το Παιδομάζωμα, οι εξευτελισμοί και η βία με θύματα γυναίκες και παιδιά, τα φρικτά αντίποινα σε κάθε πράξη αντίστασης, ποτίζουνε το δεντρί της Λευτεριάς με αίμα, αθώο αίμα.

Μαζί του μας παίρνει ο συγγραφέας και, στην Παναγία του Λουτρού μάς φέρνει. Ν’ ακούσουμε τον ανασασμό των παλικαριών, ν’ αφουγκραστούμε τ’ όνειρο της Λευτεριάς, να πάρουμε κι εμείς μέρος στην άγια και άγρια ψαλμουδιά της Ξεστεριάς. Κι ύστερα, στην Πόλη μάς στέλνει. Να θυμηθούμε τον βίο της κόρης του Δασκαλογιάννη, της Μαρίας, που όσο μεγάλα ήταν τα βάσανα που της όρισε η ζωή, άλλο τόσο μεγάλη ήταν και η προσφορά της στον Αγώνα.

Για όλα λαχταρά να μιλήσει ο συγγραφέας. Για τους φανερούς και τρανούς αγωνιστές μα και για τους άλλους, τους κρυφούς, που μην αντέχοντας να βλέπουν την Νήσο καρφωμένη στο Σταυρό, φανερώθηκαν και μετάλαβαν των Αχράντων της Λευτεριάς Μυστηρίων. Κι η ώρα που ο Χουσεΐν, Μιχαήλ γίνηκε, θαρρείς και τα δικά μας τα φυλλοκάρδια κάνει να τραντάξουν από τη λαχτάρα της Λευτεριάς.

Στο Βαφέ, η τελευταία στάση του ταξιδιού μας. Στη μνήμη των, άγνωστων σε εμάς, εθελοντών, που δεν άκουσαν τους κυβερνήτες ή τους ισχυρούς του κόσμου, μα την ψυχή τους μονάχα, να τους προστάζει. Για χάρη του Δίκιου και της Λευτεριάς.

Ο Βαγγέλης Κακατσάκης, όπως σε όλο του το έργο, έτσι και σε αυτό το λογοτεχνικό πόνημά του, ετοιμάζει με σεβασμό το στημόνι και το υφάδι του. Κι ύστερα, άξια υφάντρα καλεί, τη Μνημοσύνη, να υφάνει πέπλο ταιριαστό της Μεγάλης Θυσίας. Το αποτέλεσμα, όφελος μεγάλο για όλους τους αναγνώστες. Όσοι δεν έτυχε να ‘χουν διαβάσει για τον Αγώνα στην Νήσο, να μάθουν θα ζητήσουν. Κι όσοι πάλι τα σημάδια της Θυσίας έχουν ψηλαφίσει, περήφανη χαρά στην ψυχή τους θα νιώσουν να θεριεύει...

[Βαγγέλης Θ. Κακατσάκης, Πότες θα κάμει ξεστεριά…, Μουσείο Τυπογραφίας Γιάννη και Ελένης Γαρεδάκη, Χανιά 2021]

ΓΙΑΝΝΗΣ ΜΥΛΩΝΑΚΗΣ 

 https://verbisincharta.blogspot.com/2023/03/blog-post.html?fbclid=IwAR29Zl1Pw9CaDcVl6hjTxHRsMvzkc7OtUkNIor3nDdiBF6jwV7uT7S27gYc

 https://www.facebook.com/mylonakis.yannis/posts/pfbid022Whr4D6ajJEpZ4bVkJci9RAqHHJfYCRXT7jME7bGQArhA1HhJPJDJvnFStk6KQdHl

 https://www.facebook.com/kakatsakes/posts/pfbid02NbeazqDRoncJFjZR57t5Mzxnix6qePLA1Wx4QFyvUsFJLQLBcQBB9zPXWzh2HQGil?notif_id=1679171079236361&notif_t=feedback_reaction_generic&ref=notif

ΠΑΙΔΟΤΟΠΟΣ

9o ΔΗΜ. ΣΧ. ΧΑΝΙΩΝ

"ΓΑΛΑΡΙΑ", Η ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΑΦΙΚΗ ΜΑΣ ΟΜΑΔΑ

Καλοί μου φίλοι, καλό Σαββατοκύριακο!

“Γαλαρία” ο τίτλος της κινηματογραφικής ομάδας του 9ου Δημ. Σχ. Χανίων - για τη δημιουργία, τη λειτουργία, την προοπτική και τους στόχους της, ο λόγος στον σημερινό Παιδότοπο. Αναζητήστε την ΔΑΣΚΑΛΑ! Τη  γνωστή και από άλλες υπέροχες εργασίες μαθητών της, που έχουν φιλοξενηθεί κατά καιρούς στην στήλη, Βασιλεία Νυσταζάκη. Σ’ αυτήν που επιμένει χάριν των μαθητών της τάξης της, αλλά και όλων των μαθητών του Σχολείου που υπηρετεί να υπάρχει, προπάντων, τα εύσημα.

Και στην παρουσίαση της ταινίας που ετοιμάζετε, με το καλό, Βάσω! Πάντα Ωραία ως Ελληνίδα Δασκάλα! Χίλια μπράβο στα παιδιά της “Γαλαρίας”! Να τα χαίρεσαι μαζί με τους γονείς τους και να σε χαίρονται!

Σας χαιρετώ με αγάπη όλους!

Βαγγέλης Θ. Κακατσάκης, 

δάσκαλος - λογοτέχνης

Οι ταινίες είναι μια γλώσσα χωρίς σύνορα, που συνδέει ανθρώπους ανεξάρτητα από την καταγωγή, τη γλώσσα, το φύλο ή την ηλικία. Με το σκεπτικό αυτό ξεκίνησε τη λειτουργία της η «Γαλαρία», η κινηματογραφική ομάδα του σχολείου μας, η οποία στοχεύει στο διαδοχικό πέρασμα από το παιδί-θεατή, στο παιδί-κριτικό και στη συνέχεια στο παιδί-δημιουργό.

Βασιλεία Νυσταζάκη

Δασκάλα

Όταν η κυρία Βάσω μας ενημέρωσε ότι θα ξεκινήσει στο σχολείο μας να λειτουργεί κινηματογραφική ομάδα, ενθουσιάστηκα και θέλησα να συμμετέχω σε αυτή. Οι συναντήσεις μας είναι ενδιαφέρουσες. Μαθαίνουμε πολλά πράγματα για τη δημιουργία μιας ταινίας μπροστά αλλά και πίσω από την κάμερα. Όταν η θεωρία γίνεται πράξη, χαίρομαι και εύχομαι μεγαλώνοντας να γίνω ηθοποιός και να ζήσω αυτές τις υπέροχες εμπειρίες μέσα από το ταξίδι μιας ταινίας.

Νεφέλη Σουβαρή

Μπήκα στην κινηματογραφική ομάδα του σχολείου μας, που ξεκίνησε τη λειτουργία της τον περασμένο Οκτώβριο, επειδή μου αρέσει ο κινηματογράφος. Όταν γράφτηκα, περίμενα ότι θα μάθω σημαντικά πράγματα για το πώς γυρίζεται μια ταινία. Μέχρι τώρα μου αρέσει που συμμετέχω σ’ αυτή την ομάδα γιατί έχω μάθει πολλές ενδιαφέρουσες πληροφορίες και περιμένω πώς και πώς να δημιουργήσουμε τη δική μας ταινία.

Ραφαέλα Ανυφαντάκη

Εγώ αποφάσισα να γραφτώ στην κινηματογραφική ομάδα του σχολείου μας για να μάθω καινούρια πράγματα και κυρίως για να μάθω πώς δημιουργείται μια ταινία και να δω από κοντά τα μηχανήματα που χρησιμοποιούνται. Στην αρχή πίστευα πως όλοι θα συμμετέχουν στην ταινία που θα φτιάξουμε ως ηθοποιοί, όμως η κυρία Βάσω μας εξήγησε ότι κάποιοι από εμάς θα αναλάβουν άλλους ρόλους που είναι απαραίτητοι για να ολοκληρωθεί μια ταινία. Χαίρομαι που βρίσκομαι στην ομάδα αυτή. Τη λατρεύω!

Μελίνα Σαλπέα

Αποφάσισα να μπω στην ομάδα του κινηματογράφου γιατί από μικρή μου άρεσε να φτιάχνω ταινίες και γενικά πάντα μου άρεσαν ο κινηματογράφος και το θέατρο. Από την ομάδα περίμενα να μιλάμε για κινηματογράφο και να φτιάχνουμε ταινίες αλλά κάνουμε εκτός από αυτά και πολλά άλλα πράγματα όπως να σκεφτόμαστε ιδέες για το σενάριο μας, να πηγαίνουμε σε κινηματογραφικά σεμινάρια και πάρα πολλά άλλα!!

Στην ομάδα πηγαίνω κάθε φορά με χαρά και ευχαρίστηση και πάντα ό,τι κάνουμε έχει ενδιαφέρον. Επίσης θα είμαι υπερήφανη για την ταινία που θα φτιάξουμε.

Μιχαέλα Κλωνιζάκη

Πήγα στην ομάδα κινηματογράφου για να μάθω περισσότερα για τις ταινίες και να είμαι με τους φίλους μου. Η κυρία Βάσω λέει ότι θα φτιάξουμε μία ταινία και εγώ θέλω να είμαι σκηνοθέτης ή boom man! Πρότεινα να έχει θέμα την βιβλιοθήκη του σχολείου μας! Υπήρξαν κι άλλες ιδέες όπως για την Χαλέπα, την γειτονιά που ζούμε. Τελικά αποφασίσαμε να ασχοληθούμε με τα προβλήματα που μπορεί να προκύψουν από την ενασχόληση με τα social media.

Μαθιός Φραϊδάκης

Ξεκίνησα τον κινηματογραφικό όμιλο γιατί ήθελα να απασχοληθώ με κάτι ενδιαφέρον. Όταν πήγα στον σύλλογο για πρώτη φορά, παίξαμε παιχνίδια για να γνωριστούμε. Στις επόμενες συναντήσεις βλέπαμε βιντεάκια για να βρούμε ιδέες για την ταινιούλα που θα φτιάξουμε. Ένα Σάββατο πήγαμε στο Πνευματικό Κέντρο για να μας δείξουν απαραίτητα μηχανήματα για τη δημιουργία μιας ταινίας. Χαίρομαι πολύ που γράφτηκα στο σύλλογο και περιμένω με ανυπομονησία να ξεκινήσουν τα γυρίσματα για τη δική μας ταινία.

Θάνος Μπαρμπόπουλος

Μπήκα σε αυτή την ομάδα γιατί θεώρησα ότι θα ήταν μία πολύ ενδιαφέρουσα εμπειρία. Η κινηματογραφική μας ομάδα ονομάζεται “Γαλαρία”. Αυτό το όνομα δείχνει ότι είμαστε μια ωραία παρέα που συνεργαζόμαστε για να υλοποιήσουμε τις διάφορες ιδέες μας. Εξάλλου στη γαλαρία κάθονται τα πιο κεφάτα και δεμένα παρεάκια.

Ελένη Ρουμπεδάκη

Τη φετινή χρονιά μου δόθηκε η ευκαιρία για πρώτη φορά να συμμετέχω στην κινηματογραφική ομάδα του σχολείου μου που οργάνωσε η κ. Βάσω Νυσταζάκη. Έχω ενθουσιαστεί πολύ γιατί είδα από κοντά πως φτιάχνεται μια ταινία και έμαθα πόσοι πολλοί άνθρωποι συμμετέχουν για την παραγωγή της. Άκουσα πρώτη φορά λέξεις όπως πλάνο, γωνία λήψης, μοντάζ, και σενάριο. Είμαι χαρούμενη και ανυπομονώ για την δικιά μας ταινία την οποία θα ανεβάσουμε και στο διαδίκτυο.

Δανάη Πεντάρη

Στην ομάδα αποφάσισα να συμμετέχω γιατί βρήκα πολύ ενδιαφέρουσα την ιδέα, το θέμα του κινηματογράφου και για να ζήσω την εμπειρία. Στις συναντήσεις μας έχουμε παρακολουθήσει ταινίες και τις έχουμε σχολιάσει, καθώς επίσης έχουμε βρει το θέμα της μικρής μας ταινίας. Έχω πολύ μεγάλη ανυπομονησία να τελειώσουμε την δική μας ταινία και να δούμε το αποτέλεσμα.

 

 

Μανώλης Γεωργεδάκης

Αποφάσισα να παρακολουθήσω τα μαθήματα κινηματογράφου, γιατί μου αρέσει να ασχολούμαι με τη φωτογραφική μηχανή, να βγάζω φωτογραφίες, να φτιάχνω μικρά βίντεο! Στα μαθήματα είμαστε σε ομάδες και μαθαίνουμε πώς φτιάχνονται οι ταινίες! Συζητάμε όλοι μαζί με την κ. Βάσω και μου αρέσει πολύ! Περιμένω πώς και πώς να έρθει η στιγμή να γυρίσουμε μία δικιά μας ταινία!

Βασίλης Παπαδάκης

 Τα υπόλοιπα μέλη της ομάδας: Στέλλα Μυρτώ Τσερκάκη, Άγγελος Φαντάκης,Γιώργος Σαλπέας, Αλκιβιάδης Παπαμίχος, Αναστασία Ανδρουλάκη, Ελένη Λαζαρίδη, Αχιλλέας Καράμπελας, Κατερίνα Φουντουλάκη, Μελίνα Τουρλέα. Νικόλας Καλιοντζάκης. Μιχάλης Κωνσταντινίδης. Άννα Κωστουράκη

Χανιώτικα νέα (Σάββατο, 18.3.2023) 

 

ΞΕΣΤΕΡΙΑ

ΣΑΒΒΑΤΟ, 18 ΜΑΡΤΙΟΥ 2023

Η "ΞΕΣΤΕΡΙΑ" ΣΤΗΝ ΟΡΘΟΔΟΞΟ ΑΚΑΔΗΜΙΑ ΚΡΗΤΗΣ

 

Και στην Ορθόδοξο Ακαδημία Κρήτης, το Σάββατο18 Μαρτίου στις 12 μ. παρουσίαση του βιβλίου μου " Πότες θα κάμει Ξεστεριά... ". Από την Ομάδα Φιλαναγνωσίας του Ιδρύματος (υπεύθυνοι ο βιβλιοθηκονόμος του Ιδρύματος Γιάννης Μουντογιαννάκης και η φιλόλογος - συγγραφέας Μάχη Χουρδάκη) και με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Αφήγησης η ιδιαίτερα τιμητική πρόσκληση. Καλώς να βρεθούμε! 

Η εκδήλωση είναι μόνο για τα μέλη της Ομάδας

Λεπτομέρειες για την εκδήλωση  εδώ https://www.facebook.com/photo?fbid=585877006907855&set=a.433772075451683

 

ΜΙΑ ΣΤΑΣΗ ΕΔΩ, ΜΙΑ ΣΤΑΣΗ ΕΚΕΙ

ΓΙ ΑΛΛΗ ΜΙΑ ΧΡΟΝΙΑ ΣΤΟ ΑΚΡΩΤΗΡΙ - ΚΑΙ... ΣΤΑ ΠΕΤΑΧΤΑ (ΜΑΝΤΙΝΑΔΕΣ ΤΗΣ ΝΕΚΤΑΡΙΑΣ  ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΥΣ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ - ΠΑΝΤΑ ΩΣΕΙ ΠΑΡΩΝ Ο ΠΟΙΗΤΗΣ ΑΛΕΞΗΣ ΖΕΡΒΑΝΟΣ)

 

 

Γι’ άλλη μια χρονιά στο Ακρωτήρι, στους Τάφους των Βενιζέλων μεθαύριο, Κυριακή 20 Μαρτίου, με αφορμή το 87ο συναπάντημα απ’ τον θάνατο του Εθνάρχη. Αφού γι’ άλλη μια χρονιά, γίνει, όπως γίνεται τα τελευταία χρόνια, από το σχολικό έτος 2002-2003, αποσπέρας, μια μέρα πριν, στις εγκαταστάσεις του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών και Μελετών “Ελευθέριος Κ. Βενιζέλος” η απονομή βραβείων του Πανελλήνιου Μαθητικού Διαγωνισμού Δοκιμίου για τη Γ΄ Λυκείου, με θέμα τα σχετικά με τη ζωή, το έργο και την εποχή τού κατά κοινή παραδοχή κορυφαίου Έλληνα πολιτικού.

«Στις 29 Μαρτίου (1936), στις 4 το απόγευμα, η κρητική γη τον δέχθηκε στα σπλάχνα της. Στο ύψωμα του Προφήτη Ηλία στο Ακρωτήρι, εκεί όπου το 1897 ύψωσε τη σημαία της κρητικής ελευθερίας και έγραψε την πρώτη μεγάλη σελίδα μιας τρικυμιώδους πολιτικής σταδιοδρομίας. Στον λαϊκό θρήνο προστέθηκε η φωνή του Κωστή Παλαμά: “Έσβησε ο Μέγας, μεγάλο ανάφτε, καθώς εκείνος,/ μνήμα, να είν’ άστρο, φως του η Αθήνα, δρόμος του η Κρήτη,/ του Ομήρου ο στίχος φωνή του πρέπει, δε φτάνει ο θρήνος,/ το πάτημά του πυρό, το ανέβα του Ψηλορείτη./ Των ιερών χρόνων, αρχαίων και νέων, τη λαμπυράδα/ γραμμέν’ η μοίρα του να ξυπνήσει και ν’ αναστήσει,/ οι όργητες άγριες, τα πάθη μπόρες, νύχτες τα μίση·/ τρεμοσαλεύει ο αποσπερίτης, λάμπεις η Ελλάδα”! Η Πηνελόπη Δέλτα θα αποδώσει στο ημερολόγιό της επιγραμματικά τον συγκλονιστικό τρόπο που μεταδόθηκε το άγγελμα του θανάτου, από το ένα στο άλλο χωριό της Κρήτης: “- Σύντεκνε, Εεεε! Σύντεκνε.../ -Εεεε! Ακούω!/ - Κακά μαντάτα… - .../ - Ο αρχηγός απόθανε.../ Σιωπή… Και σε λίγο: / - Ο Θεός σχωρέσει την ψυχή του.../ Κι αν πόθανε, για μας ποτέ δεν θα ποθάνει…”. Η λαϊκή μούσα του νησιού θρήνησε τον μεγάλο ηγέτη εκφράζοντας την οδύνη για την απώλεια της πατρικής μορφής του Βενιζέλου, αλλά και την περηφάνια της κρητικής ψυχής: “Ένας αντρειωμένος πόθανε και παν να τονε θάψουν./ Χάρε και μην το καυχηθείς πως πήρες αντρειωμένο/ τον ηύρηκες ξαρμάτωτο, στα ξένα κουρασμένο./ Χάροντα τσι σαΐτες σου να τσι μαλαματώσεις/ γιατί δεν άφησες καρδιά να μην τηνε πληγώσεις!”». Από το βιβλίο του γενικού διευθυντή του Ιδρύματος “Βενιζέλος” Νικολάου Εμμ. Παπαδάκη (Παπαδή).

Αισιοδοξίας ανάγνωσμα. Όταν το χανιώτικο “εμείς” συντονίζεται για να τιμά κατά που τού αξίζει τον μεγαλύτερο Έλληνα πολιτικό, χάρις στο Ίδρυμα που φέρει τ’ όνομα του… Και στην επέτειο του θανάτου του και στην επέτειο της γέννησής του και σε κάθε ευκαιρία και να προβάλλει σε παγκόσμιο επίπεδο το έργο του. Όταν το “βενιζελικό” εμείς σε πανελλήνιο επίπεδο λειτουργεί, έτσι όπως υποδειγματικά και παραδειγματικά λειτουργείται εδώ και 23 χρόνια… Χάρις στο Ίδρυμα με ιθύνοντα νου τον γενικό διευθυντή του Νικόλαο Εμμ. Παπαδάκη που κινεί τα νήματα του, και με πρόεδρο του τα πρώτα 13 χρόνια τον και εμπνευστή του μακαριστό μητροπολίτη Ειρηναίο Γαλανάκη και τα υπόλοιπα με τον εκάστοτε πρόεδρο της Βουλής των Ελλήνων… Γι’ άλλη μια χρονιά στο Ακρωτήρι, μεθαύριο! 

ΚΑΙ... ΣΤΑ ΠΕΤΑΧΤΑ

 

ΜΑΝΤΙΝΑΔΕΣ ΤΗΣ ΝΕΚΤΑΡΙΑΣ  ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΥΣ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ  «Απόψε στους Χαιρετισμούς όσοι πιστοί βρεθούνε/ το “Υπερμάχω Στρατηγώ” μ’ ευλάβεια ακούνε», μας λέει στην πρώτη σημερινή της μαντινάδα η Νεκταρία Θεοδωρογλάκη. Για να συμπληρώσει στη δεύτερη: «Τον Ύμνο τον Ακάθιστο θα ψάλλουμε για (Ε)Κείνη/ την Παναγία που σ’ όλους μας αγάπη μόνο δίνει». Οι Β΄ Χαιρετισμοί της Παναγίας, απόψε, μας θυμίζει η μαντιναδολόγος μας…

 ΠΑΝΤΑ ΩΣΕΙ ΠΑΡΩΝ Ο ΠΟΙΗΤΗΣ ΑΛΕΞΗΣ ΖΕΡΒΑΝΟΣ  «Στον ήλιο γυάλιζαν πολύ/ τα μπιχλιμπίδια που ‘χαν οι στολές/ και δείχνανε απίθανα μεγάλα/ τα χάρτινα κεφάλια./ Τα τύμπανα χτυπούσανε μ’ ένα ρυθμό παράξενα βαρύ/ κι ο Βασιλιάς Καρνάβαλος/ σκορπούσε ευαρέσκειες με ύφος γελαστό/ στο πλήθος των πιστών του υπηκόων,/ στους μασκαράδες που πιστά ακολουθούν/ και στο λαό που του αρέσουν οι παράτες». Από την ποιητική συλλογή “Ένας πίθηκος συλλογιέται” του ποιητή Αλέξη Ζερβάνου, που έφυγε πριν από 7 χρόνια για τον Επουράνιο Παρνασσό, οι στίχοι. Και του Αγίου Αλεξίου ανθρώπου του Θεού, σήμερα 17 Μαρτίου. Πάντα ωσεί παρών με τον πίθηκο του ο φίλος μου...

 

Χανιώτικα νέα (Παρασκευή, 17.3.20023) 

 https://www.haniotika-nea.gr/gi-alli-mia-chronia-sto-akrotiri/