ΣΤΑ ΠΕΤΑΧΤΑ

ΣΤΑ ΠΕΤΑΧΤΑ
Γράφει ο Βαγγέλης Θ. Κακατσάκης


Φίλες και φίλοι, καλημέρα!
ΑΕΙΘΑΛΕΣ ΠΡΩΙΝΟ,/ θα σε μαζέψω σπυρί - σπυρί/ για να πάρω κουράγιο! Από ένα ποίημα της γνωστής Χανιώτισσας ποιήτριας Ελένης Μαρινάκη, οι στίχοι. Αμέσως μετά το καλημέρα. Εν είδει υπενθύμισης. Σήμερα είναι άλλη μια μέρα, μα και μια άλλη μέρα.

KΑΒΓΑΔΕΣ με το γιασεμί έβαλε πάλι ο κρίνος... Να γράφεις τα 'πεταχτά', ν’ ακούς Ξυλούρη και να ξεσταίνεσαι. Ποιος είπε ότι τον βρήκε στο σημάδι ο Χάρος τον Ψαρονίκο πριν από 33 χρόνια; Ποιος είπε ότι ο 'Αρχάγγελος' της Κρήτης δεν είναι την κάθε στιγμή έτοιμος να τραγουδήσει τους καημούς της Κρήτης και τις αγωνίες της Ρωμιοσύνης;

ΠΑΕΙ ΝΑ ΦΛΕΒΙΣΕΙ ο Φλεβάρης και το μετανιώνει. Δεν βαριέσαι σου λέει, άφησέ το για αργότερα, έχω ακόμα μέρες να το κάμω. Μα κι αν δεν το κάμω, δεν χάλασε δα και ο κόσμος. Συμπονετικός ο δικός μας; Για να δούμε πού θα το πάει μέχρι να τελειώσει.

ΘΥΜΑ ΤΗΣ ΚΡΙΣΗΣ και τα σκουπίδια. Λιγότερη κατανάλωση - λιγότερα σκουπίδια. Να το πάω παραπέρα από εκεί που το πήγε χθεσινό δημοσίευμα της εφημερίδας μας. Καθόλου κατανάλωση, καθόλου σκουπίδια, άρα αχρείαστοι οι Χ.Υ.Τ.Υ. Να ζούμε τρώγοντας... αέρα κοπανιστό.

ΑΝΟΙΓΩ ΑΓΚΥΛΗ. 'Σύμφωνα με τον Απ(ό)λυτο επιστήμονα, οι αναλογίες των αερίων που συνθέτουν τον κοπανιστό αέρα είναι οι εξής: Οζον 99,4%, Οξυγόνο 0,2%,  Χ(ά)ζωτο 0,1%, Αργό 0,1%, Γρήγορο 0,1%, άλλα αέρια 0,1%'. (βλ. frikipaidia.vikia.com). Κλείνω την αγκύλη.

ΚΟΒΟΥΝ από ’δω (απ’ τους μισθωτούς και τις συντάξεις), κόβουν από ’κει (απ’ τις κοινωνικές παροχές), τ’ από δίπλα όμως δεν το πειράζουν. Ιερά χρήματα θεωρούνται οι διπλές και τριπλές συντάξεις βουλευτών και δημάρχων.

'ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΑΝΘΡΩΠΟΙ, μηδέ άλλον πράττοντες, ειμή πως να παρεμποδίζουν και να απογοητεύουν τους δυναμένους να προχωρήσουν [...] Τους ανθρώπους τούτους να τους βδελύττεσαι και να τους πατάσσης· ζητούν να περισώσωσι τα ελεεινά ναυάγιά των, αποπειρώμενοι κατά της ανθρωπότητας ολοκλήρου'. Από τη «Χρυσή Διαθήκη» του Πολύβιου Δημητρακόπουλου.

ΚΑΝΕ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ τις καρδιές, Θε μου, φωλιές γι’ αηδόνια/ να κατοικούν να κελαηδούν να λειώνουνε τα χιόνια. Οταν ο Ηλίας ο Σταματάκης γράφει ποίηση....

ΣΚΕΨΕΙΣ ΠΡΙΝ ν’ αρχίσει ο χθεσινός αγώνας Πλατανιά - Αρη στα Περβόλια. Αν νικήσει ο Πλατανιάς, έκανε ένα μεγάλο βήμα για την παραμονή του στα σαλόνια του ελληνικού ποδοσφαίρου. Αν χάσει, μόνο μια σειρά από θαύματα θα τον κάνει ν’ αποφύγει τ’ αλώνια. Αν έρθει ισόπαλος, μπαίνει στην εντατική, με ελπίδες, ωστόσο, να βγει. Αλήθεια, τι έγινε, βρε παιδιά;

ΔΕΝ ΤΟ ΚΡΥΒΩ ότι χαίρομαι, χαίρομαι πολύ, όταν με σταματούν στον δρόμο γνωστοί και άγνωστοι και μου λένε ότι διαβάζουν τα 'πεταχτά'. Η ανασφάλειά μου, ωστόσο, πάντα παραμένει. Αποδίδω μ’ αυτά που γράφω, έτσι όπως τα γράφω, αυτά που έχω κατά νου να γράψω;

OTAN O ΣΟΛΩΝ ήταν απασχολημένος με τη σύνταξη της νομοθεσίας του, με την οποία πίστευε ότι θα σταματούσε τις αδικίες και την πλεονεξία των συμπολιτών του, ο Ανάχαρσις περιγελούσε την προσπάθειά του. Ελεγε ότι οι νόμοι δε διαφέρουν καθόλου απ’ τον ιστό της αράχνης, γιατί κι εκείνοι συλλαμβάνουν και κρατούν τους αδύνατους, ενώ οι δυνατοί και οι πλούσιοι τους παραβιάζουν και φεύγουν.  (Από το βιβλίο 'Η άλλη όψη της Ιστορίας', εκδ. 'Σαββάλας').

'Μικρά ερωτήματα οι μέρες/ δεν ξέρεις πού θα καταλήξουν./ Σε καπνούς χάνεσαι του ύπνου/ και τυραννάς τα μεσημέρια./ Οι νύχτες στο πλευρό σου δύσκολες/ αγγίζουν την κοίτη των πραγμάτων./ Βγαίνω ελπίζοντας/ στη σιγή του καιρού./ Φθαρμένο το παλτό μου/ απ’ τους ανέμους./ Τα νέφη σου ξένα στα τοπία./ Σφίγγω στα χέρια μου γραμμές/ και κόβονται οι δρόμοι./ Αειθαλές πρωινό/ θα σε μαζέψω σπυρί - σπυρί/ να γεμίσει η μέρα'.

Aπό την ποιητική συλλογή της Ελένης Μαρινάκη
'Πλανόδιος άνεμος'.

ΧΑΙΡΕΤΩ ΣΑΣ ΚΙ ΑΓΑΠΩ ΣΑΣ!
(petaxta.blogspot.com)

Χανιώτικα νέα (12.02.2013)

ΕΥΦΗΜΕΣ ΜΝΕΙΕΣ

Ο μόνος δρόμος για ν’ αντιμετωπιστεί η κρίση έτσι όπως τη βιώνουμε ως κοινωνία σήμερα είναι ο δρόμος της αλληλεγγύης...

ΕΥΦΗΜΕΣ ΜΝΕΙΕΣ

Στον δρόμο της αλληλεγγύης (1)

Ο μόνος δρόμος για ν’ αντιμετωπιστεί η κρίση έτσι όπως τη βιώνουμε ως κοινωνία σήμερα είναι ο δρόμος της αλληλεγγύης. Ο δρόμος που έχει χαράξει και ακολουθεί εδώ και 18 χρόνια, μεταξύ των άλλων, υλοποιώντας το πρόγραμμα 'Βοήθεια στο Σπίτι' και το Κοινωφελές Ίδρυμα Αγία Σοφία -έργο του μητροπολίτη Ειρηναίου Γαλανάκη κι αυτό ως γνωστό- που έχει έδρα τους Αγίους Πάντες Αποκορώνου. Για ένα 'μικρό θαύμα' που συνεχίζεται χάρις στα παιδιά που εργάζονται με ιεραποστολικό ζήλο στο Ίδρυμα μα και σε όλους όσοι με οποιονδήποτε τρόπο συνεισφέρουν, έκανα λόγο στη στήλη πέρυσι (βλ. 'Χ.Ν.', 30.1.2012) γράφοντας για την καθιερωμένη ετήσια εκδήλωση κοπής της βασιλόπιτας. Για ένα μικρό θαύμα που πρέπει, ωστόσο, να λειτουργεί παραδειγματικά στην καθημερινότητά μας, συμπληρώνω ύστερα απ’ τη φετινή συνεστίαση που έγινε το προηγούμενο Σάββατο 2 Φεβρουαρίου στο κέντρο 'Ριζίτικο' του Τζιτζιφέ. Ξετρούλιαξαν στην κυριολεξία τον συγκεκριμένο χώρο, που μόνο μικρός δεν είναι, οι Αποκορωνιώτες και οι φίλοι του Αποκόρωνα το γλυκό σαν το λάδι, εκείνο βράδυ. Το πρόγραμμα πρέπει να μείνει όρθιο, ιδιαίτερα σήμερα που πλησιαίνουν γύρω μας οι άνθρωποι που έχουν ανάγκη. Αυτή ήταν η βασική σκέψη όλων εκείνων που είτε προσφέρθηκαν για την επιτυχία της εκδήλωσης είτε πρόσφεραν αυτό που πρόσφεραν σε χρήματα ή σε είδος, αλλά και όλων εκείνων που ήρθαν για να ενισχύσουν την όλη προσπάθεια, δεδομένου ότι όλα τα έσοδα πήγαν στην οικονομική στήριξη του προγράμματος. Ο καθένας όπως μπορεί και όσο μπορεί. Αναφέρθηκε ονομαστικά στους 'προσφέροντες' και ο διευθυντής του Ιδρύματος παπα-Μιχάλης Βλαβογιλάκης στον χαιρετισμό του και ο σε ρόλο συντονιστή της εκδήλωσης ταμίας του Δ.Σ. Πέτρος Πανηγυράκης, αλλά και ο αντιπρόεδρος του Δ.Σ. (και γενικός διευθυντής του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών και Μελετών 'Ελευθέριος Κ. Βενιζέλος') Νίκος Παπαδάκης που μοίρασε τα κομμάτια της βασιλόπιτας δίνοντας τον λόγο στους εκπροσώπους των Αρχών και των Φορέων που παρεβρέθηκαν. Ξεχωριστή η αναφορά του στον εκ των στυλοβατών του Ιδρύματος μητροπολίτη Κυδωνίας και Αποκορώνου Δαμασκηνό Παπαγιαννάκη, η απουσία του οποίου ήταν αισθητή, στον και εκδότη της εφημερίδας μας, πρόεδρο του Δ.Σ. του συστεγαζόμενου Ινστιτούτου Επαρχιακού Τύπου Γιάννη Γαρεδάκη (ήταν εκτός Χανίων) για την οικονομική ενίσχυση του Προγράμματος απ’ τα 'Χανιώτικα νεά' και το Ινστιτούτο, όπως και στις Ενορίες του Αποκόρωνα και ειδικά της Ενορίας Κάινας.


'Μας δίνουν κουράγιο
με το ζεστό τους χαμόγελο'
Κατ’ αρχήν να ευχαριστήσουμε όλους τους συντελεστές του θεάρεστου αυτού Ιδρύματος. Να ευχαριστήσουμε ιδιαίτερα το προσωπικό του Ιδρύματος, αυτά τα υπέροχα κορίτσια, τα κατ’ οίκον βοηθείας, που έρχονται στο σπίτι μας και φροντίζουν τα πάντα.
Φροντίζουν για την υγεία μας, για τα φάρμακά μας, για την καθαριότητά μας, μας δίνουν κουράγιο με το ζεστό τους χαμόγελο και πάνω από όλα μας έχουν κάνει να φύγει το άγχος της μοναξιάς από την καρδιά μας.
Ευχόμεθα σε όλους χρόνια πολλά κι ο καινούργιος χρόνος να φέρει υγεία, χαρά και παν ποθητόν.
Νικάκη Αικατερίνη
Γαβαλοχώρι

Στον δρόμο της αλληλεγγύης (2)
Περί αλληλεγγύης μίλησαν σχεδόν όλοι όσοι κλήθηκαν να πάρουν τον λόγο στην περί ης ο λόγος στις σημερινές εύφημες μνείες εκδήλωση. Να μην υπάρχουν πεινώντες και διψώντες, να μην έχουμε 'αναγκεμένους' ανθρώπους, υπογράμμισε στον χαιρετισμό του ο πρωτοσύγκελλος της Μητρόπολης Δαμασκηνός Λιονάκης, ο οποίος, μαζί  με τους παπάδες του Αποκόρωνα, που είχαν κι εφέτος έντονη παρουσία, ευλόγησε την πίτα και το επιτελούμενο έργο. Οι άνθρωποι πρέπει να δείχνουν την ανθρωπιά τους, επεσήμανε ο αντιπρόεδρος της Βουλής των Ελλήνων Χρήστος Μαρκογιαννάκης. Να είναι το έργο στέρεο και δυνατό ευχήθηκε ο αντιδήμαρχος του Δήμου Αποκορώνου Μανόλης Νικολούδης. Το πρόγραμμα παίζει βασικό ρόλο στη διατήρηση της κοινωνικής συνοχής διαπίστωσε ο βουλευτής Κυριάκος Βιρβιδάκης. Δει δη αλληλεγγύης και χωρίς αυτήν πάμε ως κοινωνία κατά κρημνών...
Στο ίδιο μήκος κύματος ήταν και οι χαιρετισμοί και όλων των άλλων που μίλησαν στη συνέχεια. Του θεματικού αντιπεριφερειάρχη Νίκου Καλογερή, των περιφερειακών συμβούλων Νίκου Γιαννούλη και Δημήτρη Μιχελογιάννη, του πρώην βουλευτή Σήφη Μιχελογιάννη, του εκπροσώπου της οργάνωσης των ξένων που ζουν στον Αποκόρωνα 'Χείρα Βοηθείας', του γράφοντος ως εκπροσώπου των 'Χανιώτικων νέων' και του αντιπροέδρου του Δ.Σ. της ΕΤ.ΑΝ.ΑΠ. Μανόλη Αποστολάκη.
Η όλη εκδήλωση που συνεχίστηκε μέχρι αργά με κρητική μουσική απ’ τους Ηλία και Δημήτρη Βλαμάκη, Βαρδή Καραδάκη και Κώστα και Μανόλη Τρουλάκη και την οποία τίμησαν με την παρουσία τους ο υφυπουργός Διοικητικής Μεταρρύθμισης και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης Μανούσος Βολουδάκης και ο δήμαρχος Αποκορώνου Γρηγόρης Μαρκάκης, ήταν εξ ορισμού μια εκδήλωση αλληλεγγύης, άλλωστε!

ΠΑΙΔΟΤΟΠΟΣ

Μπορούμε να διδάξουμε στα παιδιά οποιασδήποτε ηλικίας το οτιδήποτε φτάνει να βρούμε τον «έντιμο» τρόπο.

Επιμέλεια:
ΒΑΓΓΕΛΗΣ Θ. ΚΑΚΑΤΣΑΚΗΣ
Kakatsakis@sch. gr


Ολοι ίσοι, όλοι διαφορετικοί

Kαλοί μου φίλοι!
Οσο πιο μικρό είναι το ανάστημα του μαθητή, τόσο πιο μεγάλο πρέπει να είναι το ανάστημα του δασκάλου. Αυτή η φράση, που την έχω χρησιμοποιήσει κι άλλες φορές, μου ?ρθε στον νου, όταν είδα σε ηλεκτρονική μορφή την εργασία με τίτλο «Ολοι ίσοι, όλοι διαφορετικοί», που μου έστειλε (να ?ναι καλά) η προϊσταμένη του 11ου Νηπιαγωγείου Χανίων Μαρία Σκορδύλη και η οποία έγινε στο πλαίσιο ενός προγράμματος Αγωγής Υγείας. Κοντά σ? αυτήν και η ρήση του Μπρούνερ που λέει ότι μπορούμε να διδάξουμε στα παιδιά οποιασδήποτε ηλικίας το οτιδήποτε φτάνει να βρούμε τον «έντιμο» τρόπο. Μπορούμε να τους μιλήσουμε, παραδείγματος χάρη, για τα ανθρώπινα δικαιώματα και για τη δημοκρατία, για τον κοινωνικό αποκλεισμό και την ισότητα ευκαιριών, για τον ρατσισμό και την ξενοφοβία, όπως έκαναν οι νηπιαγωγοί του 11ου Νηπιαγωγείου Χανίων. Μ? όποιον δάσκαλο καθίσεις, τέτοια γράμματα θα μάθεις! Δείγματα απ? αυτά τα «γράμματα» (δεν χωρεί, δυστυχώς, όλο το υλικό που μου στάλθηκε) φιλοξενούνται στον σημερινό «Παιδότοπο».
Πάντα άξιες Μαρία, Ευαγγελία και Ελένη!
Σας χαιρετώ όλους!
Βαγγέλης Θ. Κακατσάκης


«Ανθρώπινα Δικαιώματα - Δημοκρατία, Κοινωνικός Αποκλεισμός, Ισότητα ευκαιριών»


Ανταποκρινόμενο, ως Εκπαιδευτικό Ιδρυμα, στις ανάγκες εποχής για την καταπολέμηση της φτώχειας, του αποκλεισμού, του ρατσισμού και της ξενοφοβίας, για την προσέγγιση διαφορετικών πολιτισμικών ομάδων που υπάρχουν στην κοινωνία μας και τα σχολεία, αλλά και για την ανάγκη κατανόησης ότι η διαφορετικότητα εμπλουτίζει τη ζωή μας και ενισχύει τον πολιτισμό μας, κατά τη σχολική χρονιά 2011 - 12 στο 11ο Νηπιαγωγείο Χανίων αναπτύχθηκε η θεματική προσέγγιση «Όλοι ίσοι, όλοι διαφορετικοί» του προγράμματος Αγωγής Ενεργού Πολίτη, «Ανθρώπινα Δικαιώματα - Δημοκρατία, Κοινωνικός Αποκλεισμός, Ισότητα ευκαιριών».
Οι εκπαιδευτικοί του Νηπιαγωγείου, Σκορδύλη Μαρία, Σταμελάκη Ευαγγελία και Βλησίδη Ελένη, ευαισθητοποιημένες για όσα βιώνουμε ως χώρα και αντιμετωπίζουμε καθημερινά, ενέταξαν το σχολείο σε εκπαιδευτικό πρόγραμμα στο πλαίσιο της Αγωγής Υγείας. Πιο συγκεκριμένα σε πρόγραμμα ΑΓΩΓΗΣ ΤΟΥ ΕΝΕΡΓΟΥ ΠΟΛΙΤΗ με τίτλο «Ανθρώπινα Δικαιώματα ? Δημοκρατία», με επιμέρους θεματικές:
Προβλήματα Φτώχειας
Αναλφαβητισμού
Δημοκρατικά δικαιώματα
Δικαιώματα του πολίτη
Κοινωνικός αποκλεισμός
Ισότητα ευκαιριών
Ισότητα φύλων
Ρατσισμός
Ξενοφοβία
Με κύριο στόχο πρώτιστα να αποκτήσουν τα παιδιά αυτοπεποίθηση και αυτοεκτίμηση, συνειδητοποιώντας τη μοναδικότητά τους, επιδιώχθηκε να εντοπίσουν τις ομοιότητες και τις διαφορές τους με τους άλλους, σεβόμενα τη διαφορετικότητα, να αναγνωρίσουν τα συναισθήματά τους, να ξεπεράσουν φόβους και φοβίες, να ενισχύσουν τους δεσμούς της ομάδας στην τάξη, να αναλάβουν πρωτοβουλίες συνεργασίας, κατανόησης, αλληλεγγύης και προσφοράς, καλλιεργώντας κι ενισχύοντας την απαιτούμενη ενσυναίσθηση. Με αυτόν τον τρόπο τα νήπια κατάφεραν να εμπλακούν σε δράσεις που τα οδήγησαν στην επεξεργασία των δικαιωμάτων των παιδιών. Στην κορύφωση του προγράμματος οργανώθηκε εκδήλωση στις 11 του Δεκέμβρη, ημέρα του Παιδιού και παρουσιάστηκαν στους γονείς τους τα δικαιώματά από τα ίδια τα παιδιά συνοδευόμενα από ποιήματα μεγάλων Ελλήνων ποιητών.
Την τελετή υποστήριξε ένα moovie maker film που περιελάμβανε την εικονογράφηση αυτών όπως τα παιδιά εμπνεύστηκαν παίρνοντας αφόρμηση από το βιβλίο «Όλοι γεννιόμαστε ελεύθεροι», το οποίο έχει αναρτηθεί και στο youtube: http://www.youtube.com/watch?v=EWhcw2WA10w



ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΣΤΗ ΖΩΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΣΦΑΛΕΙΑ
«Όλοι έχουμε δικαίωμα στη ζωή,
την ελευθερία και την ασφάλεια».



ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΣΤΗΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ
«Η εκπαίδευση είναι δικαίωμα».
«Η βασική εκπαίδευση είναι δωρεάν. Ολοι πρέπει να μπορούμε να μάθουμε μία τέχνη ή να μάθουμε να χρησιμοποιούμε τις ικανότητές μας».



ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΣΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΙΣΟΤΗΤΑ
«Τα δικαιώματα ισχύουν για όλους μας,
όποιες κι αν είναι οι διαφορές μας».



ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΣΤΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΑΣΥΛΟ
«Εάν φοβόμαστε ότι θα μας φερθούν άσχημα στη χώρα μας, έχουμε όλοι το δικαίωμα να φύγουμε για μια άλλη χώρα, όπου θα είμαστε ασφαλείς».



?Έχε το νου σου στο παιδί,
κλείσε την πόρτα με κλειδί
ψέματα λένε?
?Και όταν θα ?ρθουν οι καιροί
που θα ?χει σβήσει το κερί
στην καταιγίδα

Υπερασπίσου το παιδί
γιατί αν γλυτώσει το παιδί
υπάρχει ελπίδα.

ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΣΕΒΑΣΜΟΥ ΚΑΙ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ
«Κανείς δεν έχει δικαίωμα να προσβάλει το όνομά μας. Κανείς δεν έχει το δικαίωμα να μπαίνει κρυφά στο σπίτι μας, να ενοχλεί εμάς και την οικογένειά μας χωρίς να υπάρχει σοβαρός λόγος».
«Κανείς δεν μπορεί να μας κάνει κακό
ή να μας βασανίσει».



ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΣΤΗΝ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ

«Οι μεγάλοι έχουν το δικαίωμα να παντρεύονται και να κάνουν οικογένεια, εάν το θέλουν».

ΣΤΑ ΠΕΤΑΧΤΑ

ΕΦΤΑ ΣΤΟΥΣ ΔΕΚΑ Ελληνες κάνουν περικοπές στα τρόφιμα, ενώ τέσσερις στους δέκα αγοράζουν προϊόντα κατώτερης ποιότητας, σύμφωνα με έρευνα της ΓΣΕΒΕΕ. Τι χρείαν όμως έχουμε ερευνών για να πειστούμε; Η εικόνα με τα υψωμένα χέρια για λίγα λαχανικά, που έκανε τις προάλλες τον γύρο του κόσμου, τα είπε όλα.

ΣΤΑ ΠΕΤΑΧΤΑ
Γράφει ο Βαγγέλης Θ. Κακατσάκης

Φίλες και φίλοι, καλημέρα!
Ή ΘΑ ΒΡΕΞΕΙ ή θα χιονίσει ή καλό καιρό θα κάμει. Αυτό μάλιστα, είναι δελτίο καιρού. Ας το έχει στα υπόψη η Μετεωρολογική Υπηρεσία. Ή μήπως το έχει κι εμείς νομίζουμε πως δεν το έχει;

KAΛΑ ΠΑΕΙ στον τόπο μας ακόμα ο χειμώνας. Καλά με την έννοια ότι δεν έχει δείξει το άγριο πρόσωπό του και δεν έχει τρίξει τα δόντια του. Τουλάχιστον ακόμα. Κάτι είναι κι αυτό. Είναι που είναι ενάντιος ο άνεμος, ας είναι τουλάχιστον σύμμαχός μας ο καιρός. Οσες περισσότερες μέρες τόσο καλύτερα.

ΕΦΤΑ ΣΤΟΥΣ ΔΕΚΑ Ελληνες κάνουν περικοπές στα τρόφιμα, ενώ τέσσερις στους δέκα αγοράζουν προϊόντα κατώτερης ποιότητας, σύμφωνα με έρευνα της ΓΣΕΒΕΕ. Τι χρείαν όμως έχουμε ερευνών για να πειστούμε; Η εικόνα με τα υψωμένα χέρια για λίγα λαχανικά, που έκανε τις προάλλες τον γύρο του κόσμου, τα είπε όλα.

ΚΑΠΟΙΑ ΠΑΙΔΙΑ πεθαίνουνε σήμερα απ’ την πείνα/ ενώ λίστες των πλούσιων υπάρχουν στη βιτρίνα. Μια απ’ τις μαντινάδες που μου έχει στείλει ο Γιάννης Μαλαξιανάκης, που υπογράφει σαν 'Εννιαχωριανός'.

Ο ΣΥΡΙΖΑ κάνει λόγο για επαναδιαπραγμάτευση και όχι για διαγραφή. 'Exει τους λόγους του. Αλλο το 4% κι άλλο το 28%'. Από τον 'βοριά' στη στήλη του '9 μποφόρ' (βλ. εφημ. 'Χριστιανική', 17/1/2013) το σχόλιο.

ΑΛΛΗ ΜΙΑ ΣΥΝΟΔΟΣ Κορυφής της Ευρωπαϊκής Ενωσης αυτές τις μέρες. Στο ίδιο έργο θεατές. Οι 'πλούσιοι' του Βορρά επιθυμούν όλο και μεγαλύτερο μαχαίρι σε βάρος των λαϊκών στρωμάτων. 'Ντρέπομαι για την Ευρώπη, γι’ αυτή τη σχιζοφρενική στάση των χωρών του Βορρά', είχε δηλώσει πριν από λίγο καιρό ένας πολιτικός επιστήμονας.

ΑΝΑΠΤΥΞΗ; Ποια ανάπτυξη; Μην την είδατε, μην την απαντήσατε... την κυρία! Ούτε στις άκρες φαίνεται ούτε στσ’ αναμεσάδες. Ο Μανόλης (ο κάθε Μανόλης) με τα λόγια χτίζει ανώγεια και κατώγεια. Ή για να το πούμε κι αλλιώς. Απιαστα πουλιά, χίλια στον παρά.

'ΕΑΝ ΕΧΗΣ εντός σου τον δαίμονα της μεγαλοφυΐας, ουδαμού θα εύρης θέσιν κατάλληλον διά να σταθής κ’ εάν δεν υπάρχη οδός, διά να σε ωθήση, ούτος προς τα εμπρός, δεν θα ησυχάση, πριν σε διαρρήξη'. Από τη 'Χρυσή Διαθήκη' του Πολύβιου Δημητρακόπουλου.

ΑΝ ΝΙΚΗΣΕΙ ο Πλατανιάς τον Αρη μεθαύριο στα Περβόλια, έχει πολλές ελπίδες ότι θα παραμείνει στα σαλόνια της Α’ Εθνικής. Αν χάσει, πάει πέταξε το πουλάκι. Κρίσιμος, όχι όμως στον ίδιο βαθμό, ο αγώνας και για τον Αρη. Ας νικήσει, λοιπόν, ο Πλατανιάς, που έχει και μεγαλύτερη ανάγκη. Απ’ το στόμα μας... και στης Παναγίας το αφτί!

ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ της εποχής του Περικλή, όπως και οι σημερινοί, έγνεφαν 'όχι' ρίχνοντας το κεφάλι τους προς τα πίσω και σηκώνοντας το πηγούνι κι όχι στρέφοντας το κεφάλι δεξιά και αριστερά. Οταν συναντούσε ο ένας τον άλλο, χαιρετιούνταν σηκώνοντας το δεξί χέρι ψηλά. Οσο για τη χειραψία, τη συνήθιζαν μόνο σε μερικές πράξεις με θρησκευτικό χαρακτήρα και είχε την έννοια μιας επίσημης υπόσχεσης. Το συναίσθημα της χαράς μπορούσε να συνοδεύεται από ένα 'κλακ' των δακτύλων με σηκωμένο το χέρι. Οι Αθηναίοι έφτυναν τον κόρφο τους για να αποφύγουν κάποιο δυσάρεστο οιωνό και σκέπαζαν το πρόσωπό τους, όταν έκλαιγαν ή υπέφεραν. Στις δημόσιες συγκεντρώσεις, όταν το πλήθος συμφωνούσε με τα λόγια του ρήτορα, χειροκροτούσε και φώναζε επιδοκιμαστικά, ενώ, όταν διαφωνούσε, σφύριζε και αποδοκίμαζε κάνοντας πολύ θόρυβο. (Από το βιβλίο 'Η άλλη όψη της Ιστορίας', εκδ. 'Σαββάλας').

'Κατάφωτος θερμός κι ο βίος των ανθρώπων/ με τη φωτιά που κλέβω τους χαρίζω/ Βουρλίζεται ο παντοδύναμος/ Πάλι προστάζει - τίποτα μονάχος του/ Ηρθαν με πήρανε τα δουλικά του/ Κράτος και Βία/ με κάρφωσαν στην πιο γυμνή κορφή/ Την πάσα ημέρα/ ορμούσε τ’ όρνιο/ χόρταινε με το συκώτι μου/ Οχι καρδιά μήτε πνευμόνι,/ θα έληγε αμέσως η τυράγνια μου/ Και πλήθαινε το σπλάχνο μου στο αίμα/ κι ακέραιο οι πληγές μου το ανάσταιναν/ να ’χει ξανά τα νύχια του να μπήξει/ ο θεϊκός εκδικητής'.

Aπό το ποίημα 'Προμηθέας' του Παντελή Μπουκάλα.

ΧΑΙΡΕΤΩ ΣΑΣ ΚΙ ΑΓΑΠΩ ΣΑΣ!
(petaxta.blogspot.com)

Χανιώτικα νέα (09.02.2013)

ΣΤΑ ΠΕΤΑΧΤΑ

ΣΤΑ ΠΕΤΑΧΤΑ
Γράφει ο Βαγγέλης Θ. Κακατσάκης

Φίλες και φίλοι, καλημέρα!
'ΕΙΣ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΑΝ υπάρχουσι λησταί νόμιμοι, λησταί - τοκογλύφοι, λησταί - έμποροι, λησταί - χρυσοχόοι, λησταί ενάρετοι, λησταί - ευσεβείς και πλήθος άλλων [...] Αποκαλείτε ημάς κακούργους· αλλά τι είναι εκείνοι οίτινες τα ιερώτερα του ανθρώπου αισθήματα εμπαίζουσι και εμπορεύονται; Εκείνοι οίτινες υποκρινόμενοι τους ευσεβείς και θρήσκους ληστεύουσι τους ανθρώπους;'. Δημήτρης Παπαρηγόπουλος, 'Σκέψεις ενός ληστού ή η καταδίκη της κοινωνίας', 1861.

ΕΙΠΕ ο γάιδαρος τον πετεινό κεφάλα! Το σχόλιο που έκανε ο φίλος μου ο γερω-δάσκαλος, όταν του έθεσα υπόψη το παραπάνω 'πεταχτό', ύστερα από σχετική κουβέντα που κάναμε.

ΚΑΘΕ αγρότης τίμια κερδίζει το ψωμί του/ στ? αμπέλια και στα λίοφυτα περνάει τη ζωή του. Με αφορμή το προχθεσινό συλλαλητήριο των αγροτών στην πλατεία της Αγοράς, μου έστειλε αυτήν τη μαντινάδα, όπως γράφει, η κα Νεκταρία Θεοδωρογλάκη. Για όλους μας δουλεύει ήλιο μ? ήλιο ο αγρότης, Νεκταρία. Βουνό το δίκιο του. Μόνο που δεν του το δίνουν και μια ζωή τον κοροϊδεύουν.

ΣΥΜΦΩΝΗΣΑΝ για το θέμα των αγροτών οι τρεις αρχηγοί. Σιγά που δεν θα συμφωνούσαν. Αυτό δε σημαίνει όμως ότι θα συμφωνήσουν και οι αγρότες μ? αυτά που συμφώνησαν. Αν ήταν έτσι εύκολα τα πράγματα για την κυβέρνηση...

ΔΥΟ το λάδι, τρεις το ξίδι, πέντε το λαδόξιδο! Να το αλλάξω. Τρεις το λάδι, τρεις το ξίδι, έξι το λαδόξιδο. Ολο και κάτι 'τσιμπάνε' τον τελευταίο καιρό οι τιμές του ελαιολάδου. Απ? το ολότελα καλή κι η Παναγιώταινα...

ΠΗΞΑΜΕ από 'σκουπίδια' στην τηλεόραση. Ευτυχώς που υπάρχουν και μερικές καλές ελληνικές ταινίες για να ξεχαστείς καμιά στάλα και να νοσταλγήσεις τις παλιές, απλές, ανθρώπινες εποχές! 'Βέβαια τα καλά μας τα κανάλια -ιδιωτικά και μη- δεν καταλαβαίνουν τίποτα. Παρά το γεγονός ότι τα διαμάντια του ?50 και του ?60 κάνουν πολύ καλά νούμερα τηλεθέασης'. Απ? τον 'βοριά' στη στήλη του '9 μποφόρ' (βλ. εφ. 'Χριστιανική', 17.1.2013, το σχόλιο).

ΥΨΩΜΕΝΑ χέρια για λίγο ρύζι. Μακρινή και τοπικά και χρονικά η εικόνα κάπου στην Καλκούτα. Πριν από 30 τόσα χρόνια. Υψωμένα χέρια για λίγα λαχανικά. Κοντινή και τοπικά και χρονικά η εικόνα. Κάπου στην Αθήνα, μόλις προχθές.

ΓΙΑΝΝΗ Γ. Χρηστάκη, επιτ σχολ. σύμβουλο - συγγραφέα, Ηράκλειο: Σ? όλους τους Μυθιανούς, που με τον ένα ή τον άλλο τρόπο συνέβαλαν στην πρόοδο και την προκοπή του τόπου τους αφιερώνεις το 256 σελίδων μεγάλου σχήματος, βιβλίο σου 'Το χωριό μου Μύθοι (Μίνθη) Ιεράπετρας', φίλε! Επίτρεψέ μου, ωστόσο, να πω ότι το ξεχωριστό στο είδος του 'πόνημά' σου, πραγματικά έργο ζωής, διαβάζεται με το ίδιο ενδιαφέρον και από όλους εμάς που είδαμε το φως του ήλιου σε τέτοια λογής αγαπησιάρικα χωριά. Η γνωριμία με τους Μύθους, μέσα από την ιστορία, τους θρύλους, τις παραδόσεις και τα κοινωνικά δρώμενα, μας δίνει την ευκαιρία, βλέπεις, να ταξιδέψουμε κι εμείς στην πατρίδα των παιδικών μας χρόνων.

ΟΙ ΚΑΤΟΙΚΟΙ της Φλειασίας (πόλη κοντά στη Σικυώνα) έπειτα από συνεχείς παρατηρήσεις κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι κατά την εμφάνιση ενός αστερισμού που ονόμαζαν 'Αίγα' καταστρέφονταν πολλά από τα αμπέλια της περιοχής. Αποφάσισαν, λοιπόν, να στήσουν στην αγορά της πόλης τους μια ορειχάλκινη κατσίκα και να την τιμούν. Με αυτόν τον τρόπο νόμιζαν ότι θα εξιλέωναν τον αστερισμό. Φαίνεται ότι η προσπάθειά τους απέδωσε, αφού για αιώνες γιόρταζαν κάθε χρόνο με λαμπρότητα την κατσίκα - αστερισμό και επιχρύσωναν το άγαλμά της'. (Από το βιβλίο 'Η άλλη όψη της Ιστορίας', εκδ. 'Σαββάλας').

'Κύριε/ Είμαι πενήντα χρόνια ράπτης/ Ράβω κοστούμια/ Κι εμπορεύομαι υφάσματα./ Με την πρώτη το βαμβάκι/ Από το κασμίρι διακρίνω/ το μάλλινο καλά γνωρίζω/ Κύριε,/ Απόψε το βράδυ που κάνει κρύο και φυσά/ Τι ρούχο να ρίξω επάνω μου/ Για να υποδεχτώ/ Τον ξένο/ που χτυπάει την πόρτα;'.

Το ποίημα 'Απορία' του Λεωνίδα Κακάρογλου.

ΧΑΙΡΕΤΩ ΣΑΣ ΚΙ ΑΓΑΠΩ ΣΑΣ!
(petaxta.blogspot.com)

Χανιώτικα νέα (08.02.2013)

ΣΤΑ ΠΕΤΑΧΤΑ

Γράφει ο Βαγγέλης Θ. Κακατσάκης

Φίλες και φίλοι, καλημέρα!
ΤΟ Δου Νου Του μας είπε δα πως λάθος έχει κάμει/ αλλά η φοροθύελλα μοιάζει με το τσουνάμι. Κατευθείαν στα βαθιά σήμερα με τη μαντινάδα του Ηλία του Σταματάκη. Κολύμπι στην άγρια θάλασσα των φόρων. Σιγά που θα το παίξει ναυαγοσώστης το Δου Νου Του. Οποιος πνιγεί πνίγηκε.

ΣΕ ΡΟΛΟ επιστάτη του φεουδάρχη (και μη με ρωτήσετε ποιος είναι ο φεουδάρχης) η κυβέρνηση, κατά μια άποψη. Πώς λέμε βασιλική διαταγή και τα σκυλιά δεμένα; Κάπως έτσι. Το δόγμα 'νόμος και τάξη' έχει κατά που φαίνεται πέραση. Κατά που φαίνεται, ωστόσο, πολλές φορές τα φαινόμενα απατούν.

'ΛΥΠΑΜΑΙ για τον Αντρέα - Δημήτρη που πίστεψε καθώς φαίνεται στη βία σαν απάντηση στη βία του συστήματος. Ντρέπομαι όμως για την Ελλάδα που οδηγεί παιδιά σαν τον Αντρέα - Δημήτρη σ? αυτό το σημείο'. Απ? τα που έγραψε ένας καθηγητής του Αντρέα - Δημήτρη Μπουρζούκου, που συνελήφθη ως μέλος των 'Πυρήνων της Φωτιάς' στο Lifo. Λυπόμαστε για τα παιδιά μας, ντρεπόμαστε για την Ελλάδα... Ολοι μας. Τι κάνουμε, όμως, πέραν της λύπης και πέραν της ντροπής; Αυτό είναι το ζητούμενο.

ΑΛΙΜΟΝΟ στο κράτος που έχει εναποθέσει τον ρόλο του εισαγγελέα στους ιεροκήρυκες και τον ρόλο του ιεροκήρυκα στους εισαγγελείς. Δεν πρέπει κάπου να το ?χω διαβάσει. Μπορεί όμως να μου το έχει πει σε ανύποπτο χρόνο ο φίλος μου ο γερω - δάσκαλος και να μου ?ρθε στον νου εν τη ρύμη του... γραψίματος.

'ΤΟ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑ του θαυμασμού και της καταπλήξεως, οφείλεται μάλλον εις την σπάνιν ενός γεγονότος, παρά εις την πραγματικήν του αξίαν. Είμαι βέβαιος, ότι και αυτή η μωρία θα ήτο μέγα πράγμα, εάν διηγκωνίζετο με τους μεγαλοφυείς, όπως με τους στραγαλατζήδες'. Από τη 'Χρυσή Διαθήκη' του Πολύβιου Δημητρακόπουλου.

ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ καλή χαρά είναι τον τελευταίο καιρό ο φ(θ)ανατικός Αεκτζής γείτονάς μου. Κι είναι... να μην είναι; Από νίκη σε νίκη, έστω και μ? ένα γκολ διαφορά, πάει η ομάδα μας στον β? γύρο. Αν πάρουμε και το διπλό στην Κέρκυρα, τότε ποιος μας πιάνει, Μήτσο!

ΑΠΟ ?ΔΩ το φέρνω, από ?κει το πάω, όλο και κάποια τρύπα μένει στη στήλη κάποιες φορές κι άντε να την καλύψεις. Αντε και καλύφθηκε, πάλι σήμερα!

ΕΙΡΗΝΗ ΗΡ. Χαβρεδάκη - Μαστοράκη, συντ. δασκάλα - συγγραφέας, Χανιά: Οντως απόλαυσα και χάρηκα το βιβλίο σας για τη μεγάλη οικογένεια των Χαβρέδων με τον γενικό τίτλο 'Το Παϊδοχώρι, το χωριό της ρίζας μας (Χανιά 2011)' που είχατε την καλοσύνη να μου στείλετε και μάλιστα με μια ιδιαίτερα θερμή αφιέρωση, διαβάζοντάς το. Σαν να ήταν μια κινηματογραφική ταινία του παλιού καλού ελληνικού κινηματογράφου. Διάχυτο το άρωμα μιας άλλης, τόσο κοντινής και μακρινής ταυτόχρονα, μα και τόσο 'αγαπησιάρικης' εποχής. Ιδιαίτερα ομιλητικά τα σκίτσα με τα οποία το διανθίζετε. Χάρη δεν σας οφείλουν ωστόσο μόνο οι Χαβρέδες και οι Παϊδοχωριανοί... Σας ευχαριστώ από καρδιάς!

ΣΤΗΝ ΑΡΧΑΙΑ Αθήνα δεν υπήρχε πιο φθηνό φαγητό από τις φακές. Οποιος έτρωγε σήμαινε ότι βρισκόταν σε κατάσταση απόλυτης ανέχειας. Μια μέρα ο Διογένης έτρωγε ένα πιάτο φακές, όταν πέρασε ένας απεσταλμένος του άρχοντα και του είπε: 'Α! Διογένη! Αν μάθαινες να μην είσαι ανυπότακτος και αν κολάκευες λιγάκι τον άρχοντα, δεν θα ήσουν αναγκασμένος να τρως συνέχεια φακές'. Ο Διογένης σταμάτησε να τρώει, κοίταξε στα μάτια τον πλούσιο συνομιλητή του και αποκρίθηκε: 'Α! φουκαρά αδελφέ μου! Αν μάθαινες να τρως λίγες φακές, δεν θα ήσουν αναγκασμένος να υπακούς και να κολακεύεις συνέχεια τον άρχοντα'. Από το βιβλίο του Χόρχε Μπουκάι 'Να σου πω μια ιστορία'.

'Κύριε/ όταν αφιχθείς/ θα είμαστε φως/ άρτος και ύδωρ/ το τραπέζι είναι στρωμένο, η θύρα ανοιχτή/ έλα και κάθισε μαζί μας/ βοήθησε να μη νομίζω/ ότι μόνο από μακριά είσαι πιστός/ και μίλησέ μου/ με την αβίαστη γλώσσα των ζώων/ που από απόσταση μας παραμονεύουν/ με την αλάθητη πείνα τους'.
Από τους 'Ψαλμούς' του Said
(Μετάφραση: Νταντή Σιδέρη - Speck).

ΧΑΙΡΕΤΩ ΣΑΣ ΚΙ ΑΓΑΠΩ ΣΑΣ!
(petaxta.blogspot.com)

ΕΥΘΥΒΟΛΑ ΚΑΙ ΜΗ...

ΕΥΘΥΒΟΛΑ ΚΑΙ ΜΗ...
Γράφει ο Νεκτάοιος Ευ. Κακατσάκης

Βρε πού φτάσαμε! Να μαθαίνουμε ότι καταφθάνει η τρόικα στην Αθήνα κι εμείς να μην νοιαζόμαστε! Να το περνάμε στο ντούκου κάτι που άλλοτε μας έπιανε σύγκρυο όταν το πληροφορούμαστε.
Θα μου πεις και τι να μας νοιάξει; Γιατί να μας νοιάξει; Ο,τι ήταν να το πάθουμε το πάθαμε. Εξάλλου πάντοτε υπάρχουν και τα χειρότερα!
Να ένα χειρότερο: Εγώ που δεν διάβαζα ποτέ - καθόλου τις οικονομικές σελίδες ή τις "οικονομικές" ειδήσεις στις εφημερίδες, εγώ που τις απέφευγα ως ο διάβολος το λιβάνι, τώρα πια ξεκινάω από κει, θέλοντας και μη...! Διότι όλο και κάποιο νέο φορουλάκι θα μου/μας αμπώξουν και ως φαίνεται πως επιθυμώ και να το διαβάσω προτού το… γευτώ!
Και να πεις πως καταλαβαίνω κι επακριβώς τι διαβάζω, καημός δεν ήτανε!
Μου αρκεί όμως και μόνο που βλέπω τη λέξη "Φόρος" ή όπως αλλιώς το ονομάζουν οι ειδικοί! Μήπως είμαι ολίγον μαζοχιστής; Ισως!
…Οσο για το γεγονός ότι πλέον έμαθα να αποδέχομαι τους φόρους, αυτό δεν θα το αναλύσω τώρα!
Διότι κακά τα ψέμματα: Στις πολύ πολύ αρχές της κρίσης, θυμάστε, τότε που ο Παπανδρέου είχε βρει ένα γέρο στον δρόμο που του είπε ότι θα του δώσει τη σύνταξη για να σωθεί η χώρα… ναι, τότε κι εγώ το… 'έψαχνα' το θέμα και... "χαλιόμουν" περισσότερο!
Τώρα πια, μας έχουν καταντήσει να λέμε: Μια ψυχή που είναι να βγει, ας βγει! Ενας φόρος που είναι να μπει, ας μπει! Ψέματα λέω;
Η περίπτωσή μας είναι ιδιάζουσα, και μας πάει γάντι αυτό το 'σφάξε με αγά μου να αγιάσω'!
Ποιος έχει αντίρρηση; Κανείς! Το ’ξερα!
Και πώς να ’χεις αντίρρηση όταν το "σφάξιμο" και "γδάρσιμο" που μας έχει κάνει η ίδια η τρόικα και οι δικοί μας βεβαίως-βεβαίως, μας έχει καταντήσει να νιώθουμε τουλάχιστον σύγχρονοι... οσιομάρτυρες!
Από την άλλη σκέφτομαι ότι "ουδέν κακόν αμιγές καλού"! Επειδή, να μου το θυμηθείτε: θα ’ρθει κάποια στιγμή που όλοι εμείς οι τωρινοί κάτοικοι της Ελλάδος θα συναντιόμαστε στα… Ουράνια Δώματα και θα βλέπουμε από ψηλά τους απογόνους μας να μας ανάβουν καντήλια ως νέους οσιομάρτυρες που εγδάρησαν και σφαγιάσθηκαν με το βαμβάκιον υπό των απίστων τροϊκανών, κ.λπ., κ.λπ..
Τότε αγαπητοί μου και μόνον τότε θα νιώσουμε κι εμείς σπουδαίοι και θα αναγνωρισθεί η μεγάλη συνεισφορά μας στο Εθνος!
Ας κάμουμε λοιπόν υπομονήν και ας αφεθούμε all together ως πρόβατα επί σφαγήν· το οσιομαρτυριλίκι το 'χουμε στο τσεπάκι!
Κάτι είναι κι αυτό...

Χανιώτικα νέα (06.02.2013)

ΣΤΑ ΠΕΤΑΧΤΑ

ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΚΑΠΟΤΕ θα γίνουμε κράτος. Ενα σύγχρονο κράτος σε ρόλο Προμηθέα κι όχι Επιμηθέα. Ενα κράτος που θα προλαμβάνει τα γεγονότα και δε θα ’ρχεται εκ των υστέρων για να μπαλώσει τα πράγματα ή για να επιβάλει τον νόμο και την τάξη του. Υπάρχει τέτοιο κράτος, αλήθεια;

ΣΤΑ ΠΕΤΑΧΤΑ
Γράφει ο Βαγγέλης Θ. Κακατσάκης

Φίλες και φίλοι, καλημέρα!
'O ΠΛΟΥΤΟΣ, Η ΦΗΜΗ και το ταλέντο δεν αρκούν από μόνα τους για να μας κάνουν ευτυχισμένους. Οταν εμφανίζονται ανεξάρτητα από γνήσιες αξίες, το μόνο που καταφέρνουν είναι να κάνουν απλώς πιο υποφερτή την αληθινή φτώχεια και σκλαβιά της ζωής μας'. Από τους Μοναχούς της Νέας Σκήτης η σοφή σκέψη της ημέρας. Ετσι όπως τη βρήκα να με περιμένει, πάνω στο γραφείο μου, στο επιτραπέζιο ημερολόγιο με τίτλο 'Μέρες Σοφίας' (εκδόσεις 'Πατάκη'). Ζητούνται αξίες... Ζητούνται οι ενυπάρχουσες αξίες. Οι πεταμένες στη σκόνη των δρόμων μεγάλες λέξεις!

ΚΟΙΤΑΖΩ ΕΞΩ απ’ το παράθυρό μου. Ο ουρανός απ’ άκρη σ’ άκρη στο χρώμα της στάχτης. Ούτε στις άκρες ούτε στις αναμεσάδες η φανιά του ήλιου. Κι όμως ο ήλιος υπάρχει. Τι κι αν τον έχουν κρύψει τα σύννεφα. Να τον κρύψουν μόνο μπορούν, όχι να τον κρούψουν. Ηλιε, ήλιε, αρχηγέ!

ΤΑ ΠΛΟΙΑ ΔΕΜΕΝΑ στα λιμάνια. Τα τρακτέρ αγροτών στους δρόμους. Εικόνες απ’ το παρελθόν. Εικόνες απ’ το μέλλον. Τα δίκαια αιτήματα των ναυτεργατών. Τα δίκαια αιτήματα των αγροτών. Τι ’χες Γιάννη; Τι ’χα πάντα!

ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΚΑΠΟΤΕ θα γίνουμε κράτος. Ενα σύγχρονο κράτος σε ρόλο Προμηθέα κι όχι Επιμηθέα. Ενα κράτος που θα προλαμβάνει τα γεγονότα και δε θα ’ρχεται εκ των υστέρων για να μπαλώσει τα πράγματα ή για να επιβάλει τον νόμο και την τάξη του. Υπάρχει τέτοιο κράτος, αλήθεια;

ANTI NA ΦΤΙΑΧΝΟΥΝ έστω και κατ’ ελάχιστο τα πράγματα ή να μένουν τουλάχιστον στάσιμα, γίνονται κάθε μέρα, σε επίπεδο καθημερινότητας και χειρότερα. Τα έχουμε δει όλα, λέμε, κι όμως, κατά που φαίνεται, δεν τα έχουμε ακόμα δει όλα. Απ’ τα κακά υπάρχουν τα χειρότερα κι απ’ τα χειρότερα τα... χειροτερότερα. Ούτε στις άκρες ούτε στις αναμεσάδες δεν φαίνεται η περίφημη ανάπτυξη. Κι αυτό δεν ισχύει μόνο για την Ελλάδα.

ΕΚΤΟΣ ΤΟΥ ΠΛΟΙΟΥ των 'Μινωικών' 15 νταλίκες με οπωροκηπευτικά από τα Χανιά προχθές. Αλλος ο ηρακλειώτικος 'πάβλος' κι άλλος ο χανιώτικος για τους Ηρακλειώτες παραγωγούς. Ο συγκρητισμός, του συγκρητισμού, τον συγκρητισμό...

ΑΝΟΙΓΩ ΑΓΚΥΛΗ. Η λέξη 'συγκρητισμός' αναφέρεται απ’ τον Πλούταρχο και λέγεται ότι αποδίδεται στην ένωση των Κρητών παρά τις διαφορές μπροστά σ’ έναν κίνδυνο. Γράφει σχετικά: «Οι Κρήτες πολλάκις στασιάζοντες αλλήλοις και πολεμούντες, έξωθεν επιόντων πολεμίων διελύοντο και τούτο ην ο καλούμενος υπ’ αυτών συγκρητισμός». Δηλαδή: «Οι Κρήτες, ενώ πολλές φορές στασίαζαν και πολεμούσαν μεταξύ τους, όταν αντιμετώπιζαν εξωτερικούς εχθρούς, σταματούσαν τους πολέμους και ένωναν τις δυνάμεις τους για να τους αποκρούσουν». (πηγή: webecache.googleusercontent.com). Κλείνω την αγκύλη.

Σ’ ΕΝΑ ΚΟΧΥΛΙ έγραψα χαρά μου τ’ όνομά σου/ και φύτρωσε κυκλάμινο που έχει τ’ άρωμά σου! Σκέτη ποίηση η μαντινάδα του Ηλία του Σταματάκη. Πρύτανη στις μαντινάδες τον... αναγόρευσε ο Εννιαχωριανός, 'πρύτανη των πρυτάνεων' στις ερωτικές μαντινάδες τον... αναγορεύω εγώ.

ΚΑΠΟΤΕ Η ΠΕΡΙΒΟΗΤΗ εταίρα Φρύνη, θέλοντας να βάλει σε πειρασμό τον Ξενοκράτη και να τον 'ρίξει', κατέφυγε στο σπιτάκι του, γιατί δήθεν την κυνηγούσαν. Αυτός από ανθρωπιά τη δέχτηκε και επειδή υπήρχε ένα μόνο μικρό κρεβάτι στο σπίτι, την άφησε να πλαγιάσει δίπλα του. Ωστόσο, παρά την προκλητική της στάση και συμπεριφορά, τελικά έφυγε άπρακτη. Σε όσους καίγονταν να μάθουν τα διαδραματισθέντα η Φρύνη έλεγε ότι δεν κοιμήθηκε με άνδρα αλλά με ανδριάντα. (Από το βιβλίο 'Η άλλη όψη της Ιστορίας', εκδ. Σαββάλας).

'Ο έρωτας μία μόνο λέξη/ Ερμηνεύει τα που δεν ταιριάζουνε/ Να γίνουν νέοι κόσμοι/ Μέσα από μακρά προσυμβίωση/ Συμβίωση και μετα-συμβίωση/ Που όλες γίνονται/ Ενα φωτόζωο που φωτίζει/ Τα σκοτάδια/ που καλύπτουν/ Τους οριζόντες του κήπου αθανασίας/ Που ως απόλυτος χώρος/ Και χρόνος υπάρχει αιώνια/ Στον έρωτα Μίας μόνο Λέξης'.

To ποίημα 'Φωτό-ζωο' του Δημήτρη Κακαβελάκη.

ΧΑΙΡΕΤΩ ΣΑΣ ΚΙ ΑΓΑΠΩ ΣΑΣ!
(petaxta.blogspot.com)

Χανιώτικα νέα (05.02.2013)

ΕΥΦΗΜΕΣ ΜΝΕΙΕΣ

Δίπλα στον μητροπολίτη Δαμασκηνό Παπαγιαννάκη στην πρώτη ύστερα από καιρό λειτουργία του διαρκώς, μεταξύ των άλλων κληρικών, ο αδελφός του, αρχιμανδρίτης - ηγούμενος της Μονής Τζαγκαρόλων Αγίας Τριάδας Αμφιλόχιος, που δεν τον άφηνε ούτε στιγμή απ? τα μάτια του.Τα δύσκολα πέρασαν, η αγάπη και η έγνοια για τον μοναδικό κατά σάρκα αδελφό δεν έχει ωστόσο τέλος

ΕΥΦΗΜΕΣ ΜΝΕΙΕΣ
Γράφει ο βαγγέλης Θ. Κακατσάκης

Τοιούτος ημίν έπρεπεν αρχιερεύς

'Τοιούτος ημίν έπρεπεν αρχιερεύς, όσιος, άκακος, αμίαντος'... Στον Χριστό, τον Υιό του Θεού, αναφέρεται, βέβαια, ο Απόστολος Παύλος στην προς Εβραίους επιστολή του. Ακούγοντας, ωστόσο, την προηγούμενη Κυριακή 27 Ιανουαρίου, όντας στον ναό του Αγίου Νεκταρίου στα Παχιανά κατά τη θεία λειτουργία τα λόγια αυτά από τον ψάλτη που είπε τον Απόστολο, ο νους μου πήγε στον τοπικό μας επίσκοπο, στον Κυδωνίας και Αποκορώνου Δαμασκηνό Παπαγιαννάκη που ιερουργούσε για πρώτη φορά ύστερα απ? την τρίμηνη και πλέον μεγάλη ταλαιπωρία της υγείας του. Και ποιανού δεν πήγε, μου αποκρίθηκε ένας καλός φίλος, όταν του το είπα απολούτουργα. 'Τα Χανιά ευλογήθηκαν σκανδαλωδώς από την χάρη του Θεού', έγραψε σχετικά την ίδια μέρα στη σελίδα που έχει η 'Ιερά Μητρόπολις Κυδωνίας και Αποκορώνου' στο Βιβλίο των Προσώπων (φέις μπουκ) ένας ιερέας, πριν προσθέσει ακριβώς τα ίδια λόγια του Αποστόλου Παύλου. Ούτε συνεννοημένοι να ?μαστε! Ας ξαναγυρίσουμε, όμως, στην πρώτη μετά από καιρό λειτουργία του μητροπολίτη μας. Πολύς ο κόσμος που ήρθε στον Αγιο Νεκτάριο, στην εκκλησία των παιδικών του χρόνων (ήταν και το μνημόσυνο του ιδιαίτερα αγαπητού στους ενορίτες του και όχι μόνο μακαριστού παπα-Μάρκου Παπαδάκη) για να του ευχηθεί 'σιδερένιος', για να του εκφράσει την αγάπη, την εκτίμηση και τον σεβασμό του και για να πάρει την ευλογία του. Δίπλα του διαρκώς, μεταξύ των άλλων κληρικών, ο αδελφός του, αρχιμανδρίτης - ηγούμενος της Μονής Τζαγκαρόλων Αγίας Τριάδας Αμφιλόχιος, που δεν τον άφηνε ούτε στιγμή απ? τα μάτια του. Τα δύσκολα πέρασαν, η αγάπη και η έγνοια για τον μοναδικό κατά σάρκα αδελφό δεν έχει ωστόσο τέλος. 'Εχω ένα μεγάλο ευχαριστώ στον Θεό που είδε τις αμαρτίες μου και μου άφησε χρόνο μετάνοιας', είχε πει με άκρα ταπείνωση ο ίδιος ο κ. Δαμασκηνός πριν από 15 περίπου μέρες με το που έφτασε στα Χανιά. Προς μεγάλη χαρά του ποιμνίου του. Ηταν πάντα ιδιαίτερα αγαπητός στους πάντες ο πάντα έτοιμος να προσφέρει στον όποιο άνθρωπο έχει ανάγκη, ο απλός, ταπεινός και πράος επίσκοπός μας.



Το σχολείο της γέφυρας

Δεν λέω ότι δεν είναι σπουδαίο πράγμα η υλικοτεχνική υποδομή μιας αίθουσας διδασκαλίας. Το αντίθετο. Υποστηρίζω, όμως, παρ? όλα αυτά, ότι ένας δάσκαλος μπορεί να επιτελεί το λειτούργημά του και κάτω από οποιεσδήποτε συνθήκες. Φωτεινό παράδειγμα  η Χιλιανή δασκάλα Γαβριέλα Μιστράλ (βραβείο Νόμπελ 1946), που είναι ευρύτατα γνωστή απ? την 'Προσευχή του Δασκάλου', που τελειώνει ως εξής: 'Το πλινθόκτιστο σχολείο μου ας είναι καμωμένο από πνεύμα./ Οι φλόγες του ενθουσιασμού μου ας γεμίζουν τη φτωχή του είσοδο,/ τη γυμνή αίθουσά του./ Η καρδιά μου ας είναι στήλη του, η πιο δυνατή/ και η θέλησή μου χρυσάφι καθαρότερο απ? τις κολόνες των πλούσιων σχολείων'. Με αφορμή ένα μήνυμα που μου έστειλε τελευταία η φίλη ποιήτρια Μαρία Ζαβιανέλη και το οποίο, όπως διαπίστωσα, κυκλοφορεί ευρύτατα στο Διαδίκτυο, τα παραπάνω. Ας παραθέσω όμως το κείμενο (τίτλος του 'Το συγκλονιστικό σχολείο της... γέφυρας!) ως έχει με μια απ? τις φωτογραφίες που εμπεριέχει χωρίς κανένα άλλο δικό μου σχόλιο: «Στο Νέο Δελχί, κάτω από μια γέφυρα του Μετρό, συντελείται καθημερινά ένα μικρό θαύμα. Γύρω στα 70 παιδιά απ? τις γειτονικές παραγκουπόλεις παρακολουθούν μαθήματα στο υπαίθριο σχολείο που έχει στήσει ένας αφανής ήρωας. Ο 40χρονος Rajesh Kumar Sharma.[...] «Οποτε περνούσα από την περιοχή έβλεπα παιδιά να χασομεράνε από εδώ κι από ?κει σπαταλώντας τον χρόνο τους», είπε ο ίδιος εξηγώντας πως ξεκίνησε το όλο εγχείρημα. Σκέφτηκε, λοιπόν, να δημιουργήσει ένα δωρεάν σχολείο. Και επειδή δεν είχε την οικονομική δυνατότητα να χτίσει -ή έστω να νοικιάσει - ένα μέρος για να κάνει μάθημα, έβαψε δύο τοίχους μαύρους για να τους χρησιμοποιήσει σαν πίνακα της τάξης και άρχισε να διδάσκει κάτω από μια γέφυρα. Παράλληλα προσπαθούσε να πείσει τους εργάτες και τους αγρότες της περιοχής να επιτρέψουν στα παιδιά τους να παρακολουθήσουν τα μαθήματα, αντί να δουλεύουν για να συμπληρώσουν το οικογενειακό εισόδημα. Και πράγματι. Σύντομα άρχισαν να καταφθάνουν στο «υπαίθριο σχολείο» παιδιά που υπό άλλες συνθήκες θα δούλευαν από εδώ και από κει, χωρίς να έχουν την παραμικρή τύχη να ξεφύγουν από την προδιαγεγραμμένη μοίρα της φτώχειας. Στο σχολείο τα μαθήματα ξεκινάνε από τα βασικά. Στόχος είναι να προετοιμαστούν τα παιδιά για να συνεχίσουν σε κάποιο δημόσιο σχολείο. Οταν ξεκίνησε πέρσι το εγχείρημα είχε 140 μαθητές. Τώρα τουλάχιστον τους μισούς από αυτούς, όπως λέει ο ίδιος, κατάφερε να τους βάλει σε κανονικά σχολεία. [...] «Ο δάσκαλός μας λέει πως για να αντιμετωπίσεις τη φτώχεια πρέπει να ανοίγεις το μυαλό σου και αυτό γίνεται μόνο με τη μόρφωση» είπε στην τοπική εφημερίδα ένας 15χρονος μαθητής του Sharma'.

Χανιώτικα νέα (04.02.2013)

ΠΑΙΔΟΤΟΠΟΣ

Στ2 τΑξη Δημ. Σχ. Ναυσταθμου
Επικοινωνώντας με σχολεία της Ευρώπης

πιμέλεια: Βαγγέλης Θ. Κακατσάκης

Στ2 τΑξη Δημ. Σχ. Ναυσταθμου
Επικοινωνώντας με σχολεία της Ευρώπης

Mε 40 (!) σχολεία από διάφορες ευρωπαϊκές χώρες (Ισπανία, Αγγλία, Πολωνία, Εσθονία, Λετονία, Βουλγαρία, Τσεχία, Γαλλία, Λιθουανία, Ρουμανία και Φινλανδία) βρήκαν την ευκαιρία να επικοινωνήσουν τα παιδιά της Στ2 τάξης του Δημ. Σχ. Ναυστάθμου Κρήτης, στο πλαίσιο του προγράμματος e-twinning, ανταλλάσσοντας ευχές μέσα από χριστουγεννιάτικες κάρτες που έφτιαξαν τα ίδια. Γράφει σχετικά, μεταξύ των άλλων, στο σημείωμα με το οποίο συνόδευσε τις εργασίες των παιδιών και τις φωτογραφίες που φιλοξενούνται στον σημερινό «Παιδότοπο» η δασκάλα των παιδιών Σταυρούλα Λαδά: «Το επόμενο βήμα είναι να συνεχίσουμε την επικοινωνία μας για να παρουσιάσει κάθε σχολείο τον τόπο του και τη χώρα του με λεπτομέρειες. Πιστεύω ότι η προσπάθεια αυτή ανοίγει στα παιδιά ορίζοντες και αποτελεί γι' αυτά ένα παράθυρο στον κόσμο. Επιπλέον θεωρώ ότι είναι σημαντικό να κάνουμε γνωστή την πόλη μας, αλλά και την Κρήτη, σε μαθητές και δασκάλους άλλων ευρωπαϊκών σχολείων». Οντως εντυπωσιακή, αλλά και χρήσιμη, όχι μόνο για τα παιδιά, η δραστηριότητά σας, Σταυρούλα! Καλή συνέχεια! Πάντα άξια! Χάριν των παιδιών υπάρχουμε και ως γονείς και ως δάσκαλοι! Συγχαρητήρια θερμά και σ' εσένα και στους μαθητές σου και για τη μαθητική εφημερίδα της τάξης σας «Σχολικές Περιπέτειες» που βγάζετε. Γι' αυτήν όμως, άλλος «Παιδότοπος»…
Β.Θ.Κ.

Είναι πολύ όμορφο να επικοινωνείς με Ευρωπαίους συμμαθητές και να περιμένεις κάρτες φτιαγμένες από αυτούς.
Κωνσταντίνα Μπουρίτη, Αγγελική Πήλιουρα, Δανάη Λαβράνου, Μαρία Τζωρτζινάκη, Βασίλης Μαυριγιαννάκης, Μαριέττα Φωτεινού
***
Μας έδωσε πολλή χαρά να γνωρίσουμε άλλα σχολεία της Ευρώπης και περιμένουμε να τους πούμε για τη χώρα μας, αλλά και το νησί μας.
Βαγγέλης Νατσίδης, Σοφία Βεργετζή, Κωνσταντίνος Μπέκος, Μαρία Λυδάκη, Μαρία Κεχαγιά, Δημήτρης Κεχαγιάς

Είναι πρώτη φορά που θα λάβουμε κάτι ξένο, που θα πάρουμε στα χέρια μας κάτι από άλλα παιδιά από την Ευρώπη.

Σπύρος Σαμοΐλης, Θοδωρής Λιονάκης, Βασίλης Γεωργάκης, Θοδωρής Χριστοφορίδης, Δημοσθένης Γιωτάκος, Σωτήρης Ζιώγας

Η τάξη μου συμμετέχει στο Ευρωπαϊκό πρόγραμμα που λέγεται e-twinning. Σε αυτό το πρόγραμμα ανταλλάξαμε χριστουγεννιάτικες κάρτες με άλλα σχολεία της Ευρώπης και λάβαμε μηνύματά τους μέσω Διαδικτύου. Ομως αυτό που μας ενθουσιάζει περισσότερο είναι ότι η συνεργασία μας με αυτά τα σχολεία θα συνεχιστεί αυτή τη φορά ανταλλάσσοντας πληροφορίες για τον τόπο μας.
Εμένα προσωπικά αυτό το πρόγραμμα μου αρέσει πάρα πολύ. Κάθε φορά που η δασκάλα μας μπαίνει μέσα στην τάξη κρατώντας πολλούς φακέλους στο χέρι της και λέει: «Ηρθαν κι άλλες κάρτες», εγώ καταλαβαίνω αμέσως τι εννοεί και ανυπομονώ να τις ανοίξω και να δω το εσωτερικό τους. Ισως μερικές να μην έχουν ωραίες ζωγραφιές ή γράμματα, αλλά με ευχαριστεί το γεγονός ότι κάποια παιδιά έκαναν κόπο για να φτιάξουν αυτή την κάρτα και να μας τη στείλουν.
Επίσης με ενθουσιάζει η σκέψη ότι σε λίγο καιρό θα ανταλλάξουμε πληροφορίες για τον τόπο μας. Ετσι αυτοί θα μάθουν πολλά για την πανέμορφη χώρα μας και εμείς θα έχουμε την ευκαιρία να μάθουμε πολλά ενδιαφέροντα πράγματα για τη δική τους. Κατά τη γνώμη μου αυτό το πρόγραμμα είναι ένα από τα πιο ωραία που έχει δει η τάξη μου.
Κωνσταντίνος Μπέκος

Το e-twinning είναι ένα πρόγραμμα στο οποίο διάφορα σχολεία της Ευρώπης συνεργάζονται. Η έκτη τάξη, το τμήμα Στ2 του Ιδιωτικού Δημοτικού Σχολείου Ναυστάθμου Κρήτης ΔΔΜΝ συμμετείχε και αυτό στο πρόγραμμα. Ομάδες παιδιών ανέλαβαν κάποιες χώρες στις οποίες θα έφτιαχναν από μια κάρτα στην κάθε μία. Τα παιδιά της Στ2 τάξης έφτιαξαν τις κάρτες με χαμόγελο, ευχαρίστηση και θέληση. Οι κάρτες των παιδιών ήταν πολύχρωμες με όμορφα σχέδια.
Οταν ετοιμάστηκαν οι κάρτες, στάλθηκαν στα σχολεία στο εξωτερικό. Οταν άρχισαν τα παιδιά να υποδέχονται τις κάρτες, ενθουσιάστηκαν.
Δανάη Λαβράνου

Λίγες μέρες πριν τις διακοπές των Χριστουγέννων η τάξη μας Στ2 ΔΔΜΝ έκανε μια ομαδική κι ευχάριστη εργασία με θέμα τα Χριστούγεννα.
Η εργασία αυτή ήταν να φτιάξουμε όμορφες κάρτες και να τις στείλουμε στις άλλες ευρωπαϊκές χώρες που θα παραλάβουμε κι εμείς από αυτές.
Στις κάρτες αυτές σχεδιάσαμε πολλά χριστουγεννιάτικα σχεδιάκια και μετά γράψαμε ευχές για τα Χριστούγεννα και τη νέα χρονιά.
Μετά από τη διαδικασία αυτή, στείλαμε τις κάρτες στις χώρες μέσω ταχυδρομείου.
Οι κάρτες που παραλάβαμε ήταν πολύ ωραίες. Ολες ήταν διαφορετικές, με τις δικές τους ευχές και πληροφορίες. Επιπλέον, κάποιες χώρες μας στείλανε διάφορες παραδοσιακές συνταγές της χώρας τους και άλλες πληροφορίες για τον πολιτισμό ή τον τόπο τους.
Αυτή η διαδικασία μας άρεσε πάρα πολύ και θα θέλαμε να ξαναέχουμε την ευκαιρία για μια τέτοια αξέχαστη εμπειρία.
Θα θέλαμε να ευχαριστήσουμε όλα τα παιδιά που συμμετείχαν στην ανταλλαγή καρτών και να τους ευχηθούμε καλή χρονιά με υγεία και ευτυχία!
                                        Μαριέττα Φωτεινού

Χανιώτικα νέα (02.02.2013)