ΣΤΑ ΠΕΤΑΧΤΑ

Τ’ ΑΪ – ΛΙΑ βγαίνει το λάδι στην ελιά! Χθες ήταν τ’ Αϊ Λια (χρόνια πολλά στους εορτάζοντες, με πρώτο τον πρώτο κατά τα πρεσβεία μαντιναδολόγο μας, τον Ηλία τον Σταματάκη) όσο λάδι ήταν λοιπόν να βγει στην ελιά, ας δεχτούμε πως βγήκε. Το ότι βγήκε, ωστόσο, δεν σημαίνει ότι θα μείνει μέχρι να ’ρθει το ηλιομάζωμα.
Δείτε περισσότερα... ΣΤΑ ΠΕΤΑΧΤΑ
Βαγγέλης Θ. Κακατσάκης

Φίλες και φίλοι, καλημέρα!
Τ’ ΑΪ – ΛΙΑ βγαίνει το λάδι στην ελιά! Χθες ήταν τ’ Αϊ Λια (χρόνια πολλά στους εορτάζοντες, με πρώτο τον πρώτο κατά τα πρεσβεία μαντιναδολόγο μας, τον Ηλία τον Σταματάκη) όσο λάδι ήταν λοιπόν να βγει στην ελιά, ας δεχτούμε πως βγήκε. Το ότι βγήκε, ωστόσο, δεν σημαίνει ότι θα μείνει μέχρι να ’ρθει το ηλιομάζωμα.

ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ Μαρίνας σύκο και του Αϊ Λια σταφύλι. Δεν θα ’λεγα ότι έχω… καρατσεκάρει την επαλήθευση αυτής της παροιμίας στα μέρη μας σε ό,τι αφορά το πρώτο σκέλος. Σταφύλια τ’ Αϊ Λια ακόμα και μέρες πιο μπροστά έχω φάει, σύκα όμως, όχι. Για να το λέει πάντως η παροιμία, έτσι πρέπει να ’ναι σε άλλα μέρη… Ας αφήσουμε όμως τις παροιμίες για το λάδι και τα συκοστάφυλα και ας πάμε σ’ άλλα…

«ΜΕ ΥΣΤΕΡΙΕΣ και φωνές χάνουμε την ουσία/ κι ύστερα συνερχόμαστε με μια ψυχρολουσία». Από τον και καλό ποιητή Γιώργο Γιακουμινάκη η σημερινή μαντινάδα που τη βρήκα στη σελίδα του, στο Βιβλίο των Προσώπων (φέισμπουκ), τις προάλλες… Τα σχόλια δικά σας…

ΑΥΞΗΣΕΙΣ φωτιά από χθες σε προϊόντα και υπηρεσίες λόγω Φ.Π.Α. Αντιμετωπίσιμη για το ευρύ κοινό η κατάσταση, ωστόσο. Γνωστή σε όλους η συμβουλή. Φάτε μάτια ψάρια και κοιλιά περίδρομο!

ΝΑ ΑΝΑΚΤΗΘΕΙ η εμπιστοσύνη των καταθετών στο τραπεζικό σύστημα… Ανεκτήθη! Να ανακτηθεί η εμπιστοσύνη των καταθετών στο τραπεζικό σύστημα… Ανεκτήθη! Να ανακτηθεί η εμπιστοσύνη των καταθετών στο τραπεζικό σύστημα… Ανεκτήθη! Τρεις και το λουρί της μάνας! Τόσο απλό…

ΘΑ ΕΞΑΚΟΛΟΥΘΗΣΕΙ να πατάει σε δύο βάρκες ο πρωθυπουργός ή θα τις αφήσει και τις δύο και θα φτιάξει μια καινούργια; Βλέποντας και κάνοντας ήταν η απάντηση που μου έδωσε ο φίλος μου ο γερω-δάσκαλος που επιμένει να βλέπει το ποτήρι μισογεμάτο. Δεν χάθηκε, λέει, η ελπίδα, ότι κάποια στιγμή δεν μπορεί παρά ν’ αρχίσει η αντίστροφη πορεία. Αμποτε!

ΜΝΗΜΗ αγωνιστών της Κύπρου προχθές στα Χανιά, στο Πάρκο Ειρήνης και Φιλίας και στο Ζουνάκι για την επέτειο της τουρκικής εισβολής της 20ής Ιουλίου 1974. Κάποιοι δικοί μας έδωσαν τη ζωή τους για την πατρίδα, πληρώνοντας τα εγκληματικά λάθη κάποιων “δικών” μας σε βάρος της πατρίδας. Μην ξεχνιόμαστε!

ΓΙΑ ΤΕΤΑΡΤΗ συνεχή χρονιά ο Α.Ο. Πλατανιάς στη μεγάλη κατηγορία του ελληνικού ποδοσφαίρου. Είδηση! Είδηση (ειδησάρα!) όμως είναι και η συμμετοχή του Κισσαμικού στη Β’ Εθνική. Να ευχηθούμε και στους δύο, όπως και στον Α.Ο. Χανιά βέβαια, ό,τι καλύτερο. Μοιρασμένη εξίσου στα τρία, η καρδιά κάθε αγνού Χανιώτη φιλάθλου!

ΚΑΠΟΤΕ που ο τύραννος των Συρακουσών Διονύσιος είπε στον Αρίστιππο να διαλέξει μια από τρεις εταίρες, ο φιλόσοφος πήρε και τις τρεις λέγοντας: «Και ο Πάρις δυσκολεύτηκε να επιλέξει τη μια απ’ τις τρεις». Τις πήγε, όμως, λένε ως την πόρτα και τις άφησε. Τέτοια τάση είχε και στο να διαλέγει και στο να περιφρονεί. Γι’ αυτό κάποτε ο Στράτων και σύμφωνα με άλλους ο Πλάτων, του είπε: «Εσύ μόνο έχεις την ικανότητα να καμαρώνεις και με καλό ντύσιμο και με κουρέλια». (Από το βιβλίο “Η άλλη όψη της Ιστορίας” εκδ. Σαββάλας).

«Κι εκειά ψηλά σε μια κορφή, στ’ ολόασπρο ξωκκλήσι/ καμπάνα λάλησε γλυκά,/ γιε μου, στο ρημοκκλήσι./ Αφήσαμε τα χαμηλά και στα ψηλά θα βγούμε,/ στο πανεγύρι τ’ Αϊ Λια, υγιέ μου, να βρεθούμε,/ που στεφανώνει τσι κορφές και τα ψηλά μερεύει,/ καλοσυνεύγει τον καιρό και τσι σοδειές συντρέμει./ Παρακαλούμε τ’ Αϊ Λια στη γέμιση να λάχει,/ καλοχρονιά να κατεβεί, κανείς να μην πεινάσει/ να πάρουν λάδι οι καρποί, λιόκαρπος ας λαδώσει,/ βεντέμα να ’ρθει λαδερή, το χρέος μας να λιώσει».
Από το ποίημα “Στ’ Αϊ Λια” του Δημήτρη Ν. Θεοδοσάκη.

ΧΑΙΡΕΤΩ ΣΑΣ ΚΙ ΑΓΑΠΩ ΣΑΣ!
(petaxta.blogspot.com)

Χανιώτικα νέα (21,07.2015)

Read more: http://www.haniotika-nea.gr/sta-petachta-333/#ixzz3gWQPFmIc 
Under Creative Commons License: Attribution Non-Commercial 
Follow us: @HaniotikaNea on Twitter | haniotika.nea on Facebook

ΕΥΦΗΜΕΣ ΜΝΕΙΕΣ

Τους δικούς της Αγίους, τους Αγιοτριαδίτες πατέρες Γεράσιμο και Ακάκιο τους νέους ασκητές, όπως αποκαλούνται, γιόρτασε μαζί με την Παναγία την Τριχερούσα η Ιερά Πατριαρχική Μονή της Αγίας Τριάδας των Τζαγκαρόλων την προηγούμενη Κυριακή 12 Ιουλίου. Κόσμος πολύς στην πανηγυρική Θεία Λειτουργία που έγινε ιερουργούντος του και αδελφού της Μονής μητροπολίτη Κυδωνίας και Αποκορώνου Δαμασκηνού Παπαγιαννάκη και με τη συμμετοχή πολλών ιερέων. Ενας εξ αυτών και ο γνωστός τοις πάσι ομότιμος καθηγητής του Πανεπιστημίου Αθηνών π. Γεώργιος Μεταλληνός, οποίος “κρέμασε” τον κόσμο απ’ τα χείλη του κατά τη διάρκεια του κηρύγματος – ομιλίας που έκανε. «Οι Ελληνες πρέπει να υπάρχουν στην Ευρώπη ως Ελληνες και όχι στην Ελλάδα ως Ευρωπαίοι»
Δείτε περισσότερα... ΕΥΦΗΜΕΣ ΜΝΕΙΕΣ
Βαγγέλης Θ. Κακατσάκης

Γερασίμου και Ακακίου, των νέων ασκητών

Τους δικούς της Αγίους, τους Αγιοτριαδίτες πατέρες Γεράσιμο και Ακάκιο τους νέους ασκητές, όπως αποκαλούνται, γιόρτασε μαζί με την Παναγία την Τριχερούσα η Ιερά Πατριαρχική Μονή της Αγίας Τριάδας των Τζαγκαρόλων την προηγούμενη Κυριακή 12 Ιουλίου. Κόσμος πολύς στην πανηγυρική Θεία Λειτουργία που έγινε ιερουργούντος του και αδελφού της Μονής μητροπολίτη Κυδωνίας και Αποκορώνου Δαμασκηνού Παπαγιαννάκη και με τη συμμετοχή πολλών ιερέων. Ενας εξ αυτών και ο γνωστός τοις πάσι ομότιμος καθηγητής του Πανεπιστημίου Αθηνών π. Γεώργιος Μεταλληνός, οποίος “κρέμασε” τον κόσμο απ’ τα χείλη του κατά τη διάρκεια του κηρύγματος – ομιλίας που έκανε. «Οι Ελληνες πρέπει να υπάρχουν στην Ευρώπη ως Ελληνες και όχι στην Ελλάδα ως Ευρωπαίοι». H φράση αυτή ήταν ένας απ’ τους βασικούς άξονες που ανέλυσε ο ωραίος ως Ελληνας παπα-Γιώργης, αφού στον πρόλογό του έκανε λόγο για καταιγισμό ευλογίας και αγάπης. Ας δώσουμε όμως κάποια στοιχεία για τους δύο συμπατριώτες μας Αγίους (πηγή: Ευαγγέλου Π. Λέκκου, Γνωριμία με τους Αγίους της Κρήτης), που έζησαν τον 18ο αιώνα: «Ο Γεράσιμος είχε πατρίδα το Βυζάντιο. Αφού απέκτησε πλουσιότατες γνώσεις και μεγάλη μόρφωση έγινε καθηγητής στην Πατμιάδα Σχολή. Αρρώστησε όμως και έφυγε για τη Σμύρνη και μετά στην Αγία Τριάδα, όπου και πέθανε. Το δεξί του χέρι βρίσκεται στη Μονή της Πάτμου, όπου, όπως λέει η παράδοση το μετέφεραν οι μοναχοί της, όταν αποκόπηκε με θαυματουργικό τρόπο. Ο όσιος Ακάκιος ήταν σύγχρονος του Γερασίμου και έζησε μέχρι το τέλος της ζωής του με θαυματουργικό τρόπο. Η αρετή του, όπως διαβάζουμε στο παραπάνω βιβλίο, έγινε γνωστή με τον ακόλουθο θαυμαστό τρόπο: Κάποιος δαιμονισμένος πήγε στη Μονή, ελπίζοντας να βρει τη θεραπεία του. Παρακινούμενος από το δαιμόνιο, βγήκε από τον ιερό ναό φωνάζοντας· πλησίασε όμως στον τάφο του οσίου Ακακίου και το θαύμα έγινε· θεραπεύτηκε τελείως. Οι μοναχοί που είδαν το θαύμα απόρησαν. Οταν άνοιξαν τον τάφο, διαπίστωσαν με έκπληξη ότι το ενταφιασμένο εδώ και χρόνια λείψανο του οσίου Ακακίου ήταν σώο και αδιάφθορο, με φανερά όλα τα σημάδια της αγιότητας. Το παρέλαβαν, λοιπόν, με ευλάβεια και το κατάθεσαν στο ιερό θυσιαστήριο, μαζί με το τίμιο λείψανο του οσίου Γερασίμου. Δυστυχώς, όμως, κατά την Επανάσταση του 1821 έγιναν και τα δύο παρανάλωμα της φωτιάς».
Και του χρόνου με υγεία!

Χανιώτικα νέα (20.07.2015)

Read more: http://www.haniotika-nea.gr/effimes-mnies-11/#ixzz3gQa8CiZP 

Under Creative Commons License: Attribution Non-Commercial 
Follow us: @HaniotikaNea on Twitter | haniotika.nea on Facebook

ΕΥΦΗΜΕΣ ΜΝΕΙΕΣ

Ας δούμε, ένα απόσπασμα από τον γνωστό,  κατά Θουκυδίδη, διάλογο μεταξύ Αθηναίων και Μηλίων, που έγινε τον Μάρτιο του 416 π.Χ., στις μεταξύ τους διαπραγματεύσεις, όταν οι πρώτοι ζήτησαν επιτακτικά απ’ τους δεύτερους να ενταχθούν στη Συμμαχία τους για να πολεμήσουν εναντίον της Σπάρτης και οι δεύτεροι επικαλέστηκαν τις αρχές του Διεθνούς Δικαίου και της Ηθικής, εκείνης της εποχής για ουδετερότητα. Με την υπενθύμιση ότι ο καλύτερος μελετητής και μεταφραστής του μεγαλύτερου ιστορικού της αρχαιότητας είναι ο κορυφαίος Ελληνας πολιτικός ηγέτης Ελευθέριος Βενιζέλος (δική του η μετάφραση).

Δείτε περισσότερα... ΕΥΦΗΜΕΣ ΜΝΕΙΕΣ

Βαγγέλης Θ, Κακατσάκης

Το άδικον ουκ ευλογείται

Συνάντησα πολλές φορές τις τελευταίες μέρες “γκουγκλάροντας” (τι λέξη!) για διάφορα θέματα στο Διαδίκτυο τον γνωστό, και για μένα από παλιά κατά Θουκυδίδη, διάλογο μεταξύ Αθηναίων και Μηλίων, που έγινε τον Μάρτιο του 416 π.Χ., στις μεταξύ τους διαπραγματεύσεις, όταν οι πρώτοι ζήτησαν επιτακτικά απ’ τους δεύτερους να ενταχθούν στη Συμμαχία τους για να πολεμήσουν εναντίον της Σπάρτης και οι δεύτεροι επικαλέστηκαν τις αρχές του Διεθνούς Δικαίου και της Ηθικής, εκείνης της εποχής για ουδετερότητα. Ας δούμε, ένα απόσπασμά του με την υπενθύμιση ότι ο καλύτερος μελετητής και μεταφραστής του μεγαλύτερου ιστορικού της αρχαιότητας είναι ο κορυφαίος Ελληνας πολιτικός ηγέτης Ελευθέριος Βενιζέλος (δική του η μετάφραση):
«Αθηναίοι: Οσον αφορά στα περί δικαίου στηριζόμενα επιχειρήματα θεωρούμε ότι κι εσείς κι εμείς, δεν στερούμεθα τέτοιων, νομίζουμε, όμως, ότι όσοι διατηρούν την ελευθερίαν των, οφείλουν τούτο στη δύναμή των, εμείς δε, δεν επιτιθέμεθα κατ’ αυτών, ένεκα φόβου. Μήλιοι: Γνωρίζομε, όμως ότι κάποτε οι τύχες του πολέμου επιμερίζονται με περισσότερη ισότητα μεταξύ των αντιπάλων, από όσα θα μπορούσε κανείς να περιμένει, αποβλέποντας στην άνισή δύναμή τους. Και για εμάς, η μεν άμεση υποχώρηση σημαίνει απώλεια κάθε ελπίδας, ενώ αν πολεμήσομε, υπάρχει ακόμη ελπίδα να μείνουμε σώοι. Αθηναίοι: Η ελπίδα είναι πράγματι παρηγοριά σε ώρα κινδύνου και όσες φορές κανείς, στηριζόμενος σ’ αυτήν, διακινδυνεύει μόνο ό,τι έχει ως περίσσευμα, τότε αυτή φέρει μεν βλάβη, αλλ’ όχι πλήρη καταστροφή. Αλλ’ όταν η άκρατη φύση της ελπίδας παρασύρει κάποιον στο να ρίξει τον περί των όλων κύβο, τότε μόνο αντιλαμβάνεται αυτός την αληθινή φύση της, όταν η καταστροφή έχει ήδη επέλθει. Μήλιοι: Αλλ’ εμείς, εξαιτίας ακριβώς του λόγου αυτού πιστεύουμε ότι οι Λακεδαιμόνιοι χάριν του ιδίου συμφέροντός των δε θα θελήσουν να εγκαταλείψουν τους Μηλίους… Αθηναίοι: Αλλά δεν νομίζετε ότι το συμφέρον συμβαδίζει με την ασφάλεια, ενώ η άσκηση της δικαιοσύνης και της τιμής συνεπάγεται κινδύνους, τους οποίους οι Λακεδαιμόνιοι αποφεύγουν, ως επί το πλείστον, ν’ αντιμετωπίζουν;». Η συνέχεια γνωστή, όπως και η συνέχεια της συνέχειας, άλλωστε. Οι Λακεδαιμόνιοι δεν διακινδύνεψαν την εμπλοκή τους και οι Αθηναίοι κρίνοντας ότι δεν τους συνέφερε πια να έχουν τους Μηλίους φίλους, προχώρησαν σ’ ένα απ’ τα πιο μεγάλα εγκλήματα στην ιστορία της ανθρωπότητας, εξανδραποδίζοντας τις γυναίκες και τα παιδιά κι εγκαθιστώντας στο νησί Αθηναίους εποίκους.
Η νέμεση, ωστόσο, για τους Αθηναίους δεν άργησε να έρθει με την ολοκληρωτική καταστροφή τους στη Σικελία.
Το άδικο, στο τέλος, δεν ευλογείται. Το τρίπτυχο της δραματικής ποίησης “Υβρις – Ατις – Νέμεσις”, ισχύει, βλέπετε, πάντα!

Χανιώτικα νέα (20.07.2015)

ΠΑΙΔΟΤΟΠΟΣ

Εντονη μου δημιουργήθηκε η επιθυμία, ύστερα απ’ την περιδιάβασή μου στις 30 υπέροχες σελίδες της έκδοσης που έβγαλαν στο λιακωτό της δημοσιότητας, τα παιδιά της Δ2 τάξης, τα “Διαπολιτισμικούλια”, όπως αποκαλούνται, του 16ου Ολοήμερου Διαπολιτισμικού Σχολείου Χανίων, με τη λήξη της σχολικής χρονιάς,   να πάω μέχρι το Αρχαιολογικό μας Μουσείο, στην οδό Χάληδων, και να το ξαναδώ, έτσι όπως αυτά και τα  το είδαν...  Εχοντας, βέβαια, μαζί μου, τον μικρό Βαγγέλη, τον εγγονό μου, που τέλειωσε κιόλας την Γ’ τάξη.

Δείτε περισσότερα... ΠΑΙΔΟΤΟΠΟΣ

Βαγγέλης Θ. Κακατσάκης

Δ2 Τάξη 16ου Διαπολιτισμικού Δημ. Σχ. Χανίων
Τα Διαπολιτισμικούλια στο Αρχαιολογικό  Μουσεί Χανίων

 Καλοί μου φίλοι, καλό Σαββατοκύριακο!

Δείγματα απ’ την αφιερωμένη στο Αρχαιολογικό Μουσείο Χανίων ειδική έκδοση που έβγαλαν στο λιακωτό της δημοσιότητας, τα παιδιά της Δ2 τάξης, τα “Διαπολιτισμικούλια”, όπως αποκαλούνται, του 16ου Ολοήμερου Διαπολιτισμικού Σχολείου Χανίων, με τη λήξη της σχολικής χρονιάς, φιλοξενούνται στον σημερινό «Παιδότοπο». Αφορμή γι’ αυτή τους την ενασχόληση, όπως σημειώνει στον πρόλογο η υπεύθυνη και για τη σύνταξη της έκδοσης δασκάλα τους Ευαγγελία Φατσέα, ήταν το μάθημα της Ιστορίας “Στα ίχνη ενός μνημείου”, όπως και η περυσινή τους εργασία για τον Άγιο Νικόλαο της Σπλάντζιας, δείγματα της οποίας, ειρήσθω εν παρόδω, έχουν φιλοξενηθεί επίσης σ’ αυτήν τη στήλη. Εξ ονύχων ο λέων… Το γράφω και το υπογράφω!… Εντονη μου δημιουργήθηκε η επιθυμία, ύστερα απ’ την περιδιάβασή μου στις 30 υπέροχες σελίδες της συγκεκριμένης έκδοσης να πάω μέχρι το Αρχαιολογικό μας Μουσείο, στην οδό Χάληδων, και να το ξαναδώ, έτσι όπως και τα “Διαπολιτισμικούλια” το είδαν. Εχοντας, βέβαια, μαζί μου, τον μικρό Βαγγέλη, τον εγγονό μου, που τέλειωσε κιόλας την Γ’ τάξη.
Πάντα άξια, Ευαγγελία! Εκ βαθέων τα συγχαρητήριά μου και σ’ εσένα και στους μαθητές σου
Σας χαιρετώ με αγάπη όλους!
Βαγγέλης Θ. Κακατσάκης
δάσκαλος

Μουσείο Αρχαιολογικό,
στα Χανιά μοναδικό!
Αν θες να το βρεις,
στην οδό Χάληδων να περπατείς.
Ώρες πολλές θα κοιτάς τα ευρήματα και τα περίτεχνα κοσμήματα.

Ένας κόσμος αρχαίος,
μεγάλος και σπουδαίος.
Για την πόλη μας μνημείο,
ξεχωριστό είναι το Αρχαιολογικό Μουσείο.
MAN.

ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΟ ΜΟΥΣΕΙΟ ΧΑΝΙΩΝ
Σωστό (Σ) – Λάθος (Λ)

1) Το Αρχαιολογικό Μουσείο Χανίων στεγάζεται στη μονή του Αγίου Φραγκίσκου:  …………………………..
2) Ο ναός του Αγίου Φραγκίσκου ήταν ο μικρότερος λατινικός ναός των Χανίων: …………………………..
3) Στο ναό του Αγίου Φραγκίσκου δεν υπήρχε καμπαναριό: …………………………..
4) Στο ναό του Αγίου Φραγκίσκου υπήρχαν δέκα παρεκκλήσια: …………………………..
5) Το Αρχαιολογικό Μουσείο Χανίων βρίσκεται στην οδό Χάληδων:
…………………………..
6) Στα χρόνια της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας ο Ναός του Αγίου
Φραγκίσκου μετατράπηκε σε τζαμί: …………………………..
7) Ο μιναρές βρισκόταν στη ΒΔ γωνία: …………………………..
8) Ο μιναρές χτίστηκε το 100 μ.Χ.: …………………………..
9) Στην οδό Χάληδων, εκτός από το Αρχαιολογικό Μουσείο των Χανίων, υπάρχει και η Δημοτική Πινακοθήκη: …………………………..
10) Η οδός Χάληδων πήρε το όνομά της από τα ωραία χαλιά που πουλούσαν εκεί: …………………………..

Συνεργάστηκαν -κατά αλφαβητική σειρά-
οι μαθητές και μαθήτριες του Δ2

Βαλεντίνα Μυρισιώτη
Δημήτρης Νταμοτσίδης
Ελεάνα Ιορδανίδου
Έλενα Στάνι
Ενεριάντα Φρόκκου
Κωνσταντία Δερμιτζάκη
Λένι Τόρρε
Μάνια Χιωτάκη
Μάριος Ιμεράλι
Μελίσα Κιεβάνι
Νίκη Γιακουμάκη
Ντένις Κουμαράκου
Όλια Αρχοντάκη
Ορέστης Ζύφι
Σωτήρης Σκουλάκης
Χάρης Αποστολίδης

Οι λέξεις “αρχαιολογικός” και “μουσείο” είναι ελληνικές. Μήπως ξέρεις πώς ονομάζεται το “Αρχαιολογικό Μουσείο” στα:

αγγλικά; ……………………………………………
αλβανικά; ……………………………………………
αραβικά; ……………………………………………
αρμένικα; ……………………………………………
γαλλικά; ……………………………………………
γερμανικά; ……………………………………………
ισπανικά; ……………………………………………
ιταλικά; ……………………………………………
ρωσικά; ……………………………………………
τουρκικά; ……………………………………………

Κυκλώστε τα αγάλματα που βρίσκονται στο Αρχαιολογικό Μουσείο Χανίων
Αθηνά, Αλέξανδρος, Άρης, Άρτεμις, Αδριανός, Ασκληπιός, Αφροδίτη, Δίας, Διόνυσος, Ήρα, Ηρακλής, Εστία, Παν.

Τα ευρήματα που υπάρχουν στο Αρχαιολογικό Μουσείο Χανίων προέρχονται από τις περιοχές: Κυδωνία (Χανία), Πελεκαπίνα, Φαλάσαρνα, Πολυρρήνια, Άπτερα, Μόδι Κυδωνίας, Λισσός, Ιναχώριο, Γαβαλομούρι, Βούβες, Καβούσι, Άστρικα, Τσισκιανά, Φαράγγι Σαμαριάς, Βρύσες Κυδωνίας, Άστρικας, Γαύδος, Τάρρα…
Μπορείτε να βρείτε στο χάρτη του Νομού Χανίων που βρίσκονται οι παραπάνω τοποθεσίες;

Στο βάθος της αίθουσας προβάλλεται ο υπερφυσικός ανδριάντας ιματιοφόρου φιλόσοφου (250 μ.Χ.) που βρέθηκε το 1905 μ.Χ. στην Έλυρο.

Αμέσως μόλις θα κλείσουν τα σχολεία, θα πάω στο Αρχαιολογικό Μουσείο μαζί με την οικογένειά μου.
Εγώ θα είμαι ο ξεναγός τους.
ΜΑΝ. ΝΤ. ΕΛ.

Την Τετάρτη 21 Ιανουαρίου, η τάξη του Δ2 πραγματοποίησε μια εκδρομή στο Αρχαιολογικό Μουσείο Χανίων. Από τη Δευτέρα μας είχε ενημερώσει η δασκάλα μας ότι θα πάμε στο Μουσείο. Γι’ αυτό το λόγο, όλα τα παιδιά ήταν ενθουσιασμένα και σχεδόν καθημερινά μιλούσαμε γι’ αυτή τη μεγάλη εκδρομή.
Επιτέλους εκείνη η μέρα έφτασε. Μαζευτήκαμε όλοι στο σχολείο και από εκεί ξεκινήσαμε με τα πόδια για το Μουσείο. Εισιτήριο δεν πληρώσαμε, γιατί για εμάς τα παιδιά είναι δωρεάν η είσοδος.
Όλα τα παιδιά περιμέναμε με ανυπομονησία να δούμε πώς θα είναι το εσωτερικό του Μουσείου. Όταν μπήκαμε μέσα, συναντήσαμε έναν αρχαιολόγο που μας ξενάγησε σε όλο το Μουσείο.
Είδαμε πολλά και ωραία αντικείμενα: για παράδειγμα, είδαμε αγγεία, λάρνακες, ψηφιδωτά και κοσμήματα που φορούσαν οι γυναίκες. Αυτό που μου έκανε μεγαλύτερη εντύπωση ήταν τα δαχτυλίδια.
Είμαι περήφανη που είμαι Ελληνίδα. Μέσα στο Μουσείο ένιωσα υπερηφάνεια και ενθουσιασμό. Είμαι περήφανη για την ιστορία της Αρχαίας Ελλάδας.

Χανιώτικα νέα (18.07.2015)

Read more: http://www.haniotika-nea.gr/ta-diapolitismikoulia-sto-archeologiko-mousio-chanion/#ixzz3gJPc2yWW 
Under Creative Commons License: Attribution Non-Commercial 
Follow us: @HaniotikaNea on Twitter | haniotika.nea on Facebook

ΣΤΑ ΠΕΤΑΧΤΑ

ΕΥΛΟΓΙΑ! Στο πανηγυράκι της Αγίας Μαρίνας, στο μικρό, ανακαινισμένο τη δεκαετία του 1970, παμπάλαιο εκκλησάκι, που βρίσκεται στην καρδιά ενός δαφνοδάσους, μεταξύ Νίππους και Τζιτζιφέ, χθες. Γι’ άλλη μια, πολλοστή χρονιά… Να ψάλλεις το απολυτίκιο της Αγίας, βλέποντας την εικόνα της όπου ποδοπατεί τον “αρχέκακον όφιν” στο τέμπλο που έφτιαξε ο πατέρας σου, ενώ σου κρατούν το ίσο τα τζιτζίκια. Σε μια “παπαδιαμάντεια” ατμόσφαιρα ένας απ’ τους ορισμούς της ευτυχίας, για σένα, κι αυτός.

Δείτε περισσότερα... ΣΤΑ ΠΕΤΑΧΤΑ

Βαγγέλης Θ. Κακατσάκης

Φίλες και φίλοι, καλημέρα!

ΕΥΛΟΓΙΑ! Στο πανηγυράκι της Αγίας Μαρίνας, στο μικρό, ανακαινισμένο τη δεκαετία του 1970, παμπάλαιο εκκλησάκι, που βρίσκεται στην καρδιά ενός δαφνοδάσους, μεταξύ Νίππους και Τζιτζιφέ, χθες. Γι’ άλλη μια, πολλοστή χρονιά…

«ΑΝΔΡΕΙΑΝ και φρόνησιν συ κεκτημένη σεμνή, ανδρείως κατεπάτησας όφιν αρχέκακον, Μαρίνα πανεύφημε…». Να ψάλλεις το απολυτίκιο της Αγίας, βλέποντας την εικόνα της όπου ποδοπατεί τον “αρχέκακον όφιν” στο τέμπλο που έφτιαξε ο πατέρας σου, ενώ σου κρατούν το ίσο τα τζιτζίκια. Σε μια “παπαδιαμάντεια” ατμόσφαιρα ένας απ’ τους ορισμούς της ευτυχίας, για σένα, κι αυτός. Ας προχωρήσω όμως παρακάτω, αλλάζοντας θέμα…

ΑΠΟ ΤΗ μεταφορά στην κυριολεξία. Μετά τις “φωτιές” στο πολιτικό σκηνικό ή αν θέλετε μαζί με τις φωτιές στο πολιτικό σκηνικό, που απειλούν με “ολοκαύτωμα” τη χώρα, οι πραγματικές πυρκαγιές. Αυτές μας έλειπαν…

ΣΕ ΠΥΡΙΝΟ κλοιό η χώρα. Χαμός! Λαμπάδιασε η Λακωνία, μέσα στα σπίτια της Νεάπολης η φωτιά. Καίγεται ο Υμηττός, ανεξέλεγκτη η κατάσταση στην Εύβοια και στη Μαλακάσα… Ο Θεός να βάλει το χέρι του. Τυχαία όλα αυτά;

ΠΙΟ ΗΡΕΜΑ τα πολιτικά πράγματα σήμερα (χθες) ή μου φαίνεται; Πάει να μπει το νερό στ’ αυλάκι ή μήπως είναι ιδέα μου; Πέρασε ο μεγάλος κίνδυνος ή μας περιμένει στην επόμενη στροφή; Θα σταθεί στο ύψος των περιστάσεων το πολιτικό σύστημα της χώρας μας ή θα επικρατήσει ο παραλογισμός του “γαία πυρί μιχθήτω;”. «Και τζι και τζι και τζι και τζι/ ο βασιλιάς ο ήλιος ζει!». Το ξέρουν καλά και το τραγουδούν το τραγούδι τους, έξω απ’ τα παράθυρά μας, τα τζιτζίκια…

«ΤΟ ΤΡΙΤΟ το μνημόνιο η Μέρκελ εορτάζει/ στον Ελληνα τον φουκαρά καινούργιους φόρους βάζει». Από τη Νεκταρία Θεοδωρογλάκη η σημερινή μαντινάδα. Τι περίμενες, δηλαδή, να τα βάψει μαύρα η καγκελάριος Νεκταρία ή να κάτσει να σκάσει; Τη δουλειά της κάνει και την κάνει καλά. Για τη Γερμανία, φυσικά!…

«ΠΗΡΑΜΕ πια συνείδηση πως είμαστε το πλήθος./ Σχέδια απρόσωπα για φόντο. Οι κομπάρσοι./ Κι ανάμεσά μας: ο ένας! Ο μοναδικός!/ Το στέρεο πρόσωπο της Ιστορίας». Από το ψηφιδωτό (δεύτερη ποιητική σειρά) του Ιάσονα Ευαγγέλου.

ΔΗΜΗΤΡΗ Ν. Θεοδοσάκη, συγγραφέα, ποιητή, Ηράκλειο: Διαβάζω και ξαναδιαβάζω τα “Βουκολικά” σας την τελευταία (15η) ποιητική σας συλλογή που μου αφιερώσατε “από καρδιάς”. Αναπνέω κι εγώ μαζί σας τον αέρα της πρεπιάς και της ανθρωπιάς. Χαιρετίζω κι εγώ μαζί σας τους βοσκούς μας που υπερασπίστηκαν τον ποιμενικό μας πολιτισμό και κράτησαν μια παράδοση αιώνων. Θαυμάζω κι εγώ μαζί σας το μεγαλείο της συνύπαρξης του ανθρώπου με τα ζώα και τη φύση. Χίλια μύρια ευχαριστώ!

ΚΑΠΟΤΕ ο Αρίστιππος παρακαλούσε τον τύραννο Διονύσιο για κάποιο φίλο του και, όταν είδε ότι δεν ικανοποιούνταν το αίτημά του, έπεσε στα πόδια του. Σε εκείνον που τον έψεξε γι’ αυτό, ο φιλόσοφος απάντησε: «Δεν φταίω εγώ αλλά ο Διονύσιος που έχει τα αφτιά στα πόδια του». (Από το βιβλίο “Η άλλη όψη της Ιστορίας” εκδ. “Σαββάλας”.

«Πότε θα ’ρθει η γι’ άνοιξη, να μπει το καλοκαίρι,/ του θέρους η Σαρακοστή, μέρες του Κερασάρη,/ οι σκόλες οι αυγουστιανές, λιοπύρια τ’ Αλωνάρη/ που ξεμαργώνουν οι κορφές και λειώνουν τα κρουστάλλια/ και των βουνών οι άγιοι έχουνε πανεγύρια,/ να βγω τ’ ανεβολέματα και των βοσκών τσι στράτες./ Στ’ Αγιού Πνευμάτου να βρεθώ το μέγα πανεγύρι,/ γη στην κορφή του Αϊ – Λια στ’ Αφέντη το ξωκκλήσι./ Να πιω ολόδροσο νερό, τη δίψα μου να σβήσω, του Ριγολόγου αγίασμα να πιω που γιατρικό ’ναι. Φως να χαρούν τα μάτια μου βουνού τη δροσεράδα/ και τον αέρα λευτεριάς απ’ την ψηλή Μαδάρα”.
Από το ποίημα “Στους Αγιους των βουνών μας” του Δημήτρη Ν. Θεοδοσάκη.
ΧΑΙΡΕΤΩ ΣΑΣ ΚΙ ΑΓΑΠΩ ΣΑΣ!
(petaxta.blogspot.com)

Χανιώτικα νέα (18.07.2015)

Read more: http://www.haniotika-nea.gr/sta-petachta-332/#ixzz3gEMCcEMs 
Under Creative Commons License: Attribution Non-Commercial 
Follow us: @HaniotikaNea on Twitter | haniotika.nea on Facebook

ΣΤΑ ΠΕΤΑΧΤΑ

«ΜΙΑ χαρά!. Αυτή ήταν η απάντησή της, όταν τη ρωτούσαμε τι κάνει, το σύντομο χρονικό διάστημα, που έδινε τη μάχη με την καταραμένη αρρώστια. Για να μη στενοχωρήσει κανέναν. Για να μη δώσει κανένα περιθώριο για λύπηση". Και στη Μαρίνα Φανουράκη – Παπαδάκη, που έφυγε πριν από 6 μήνες στη Χώρα των Αγγέλων, πολύ νωρίς, ο νους μου σήμερα. Λουλούδι στη μνήμη της το απόσπασμα απ’ τον επικήδειο που εκφώνησα, τότε στον Αγιο Νικόλαο, στον Βάμο. Μπορεί και σαν τηλεφώνημα να το δεις, καλή μας!

Δείτε περισσότερα... ΣΤΑ ΠΕΤΑΧΤΑ

Βαγγέλης Θ. Κακατσάκης

Φίλες και φίλοι, καλημέρα!

«ΝΑ ΔΕΣΟΥΝ οι καρποί των βάτων./ Και μην ξεχνάς ποτέ,/ στη χάση φεγγαριού, να βγαίνεις, συ στο πόδι του/ για να φωτίζεις τη βραδιά, Μαρίνα». Από το “Ψηφιδωτό” (τρίτη ποιητική σειρά) του Ιάσονα Ευαγγέλου.

ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ Μαρίνας σήμερα! Μεγάλη η χάρη της! Μέχρι και τους δαιμόνους μπορεί να μαραίνει η τόσο αγαπημένη στη συνείδηση του λαού μας αυτή Αγία! Βοήθειά μας, ολονών! Από δαιμόνους που μας απειλούν με αφανισμό άλλο τίποτα! Και δεν μιλώ βέβαια μόνο για τους… εξωτερικούς που είναι ορατοί διά γυμνού οφθαλμού. Πιο πολύ τους μέσα χίλιους μύριους δαιμόνους που υφέρπουν στις εθνικές φλέβες, υπονοώ.

ΧΡΟΝΙΑ πολλά και καλά στις Μαρίνες και στους Μαρίνους! Χρόνια πολλά και καλά στους κατοίκους των χωριών του Νομού μας, που έχουν την αγαπημένη αυτή Αγία πολιούχο (χωριούχο;) και πανηγυρίζουν σήμερα. Οπως τους κατοίκους του Κολυμπαριού, της Αγίας Μαρίνας και του Νεροχωριού, του χωριού του Παππού, του μακαριστού μητροπολίτη Κισάμου και Σελίνου Ειρηναίου Γαλανάκη, για παράδειγμα. Αυτό δα έλειπε να τα ξεχάσω.

«ΣΕ ΑΛΛΟΤΙΝΕΣ θερινές νύχτες, απολαμβάναμε άγριες φράουλες, περνούσαμε τα καλοκαίρια μας με τη Μόνικα και τη νύχτα μας με σαλτιμπάγκους και βάζαμε την έβδομη σφραγίδα μας σε μία φθινοπωρινή σονάτα. Τώρα μαζεύουμε, μέσα από κραυγές και ψιθύρους, κομμάτια ενός σπασμένου καθρέφτη, σαν σκηνές από ένα γάμο που θα έπρεπε να κάνει αυτοκριτική πρόσωπο με πρόσωπο. (In memoriam του Ingmar Bergman)». Δάνειο το “πεταχτό” απ’ τη σελίδα που έχει η αδελφή μου η Χρύσα στο Βιβλίο των Προσώπων (φέισμπουκ). Τίτλος του “Δεν έχει τέλος αυτή η παρτίδα”.

ΡΑΓΔΑΙΕΣ οι πολιτικές, και όχι μόνο, εξελίξεις ύστερα απ’ τα που έγιναν προχθές μέσα και έξω απ’ τη Βουλή. Αναμενόμενο το αποτέλεσμα της ψηφοφορίας για τα προαπαιτούμενα της επώδυνης, κατά κοινή ομολογία, συμφωνίας με τους εταίρους μας. Πύρρειος η νίκη της κυβέρνησης του Αλέξη Τσίπρα. Δεν έχει τέλος αυτή η παρτίδα, που παίζεται το μέλλον της πατρίδας…

«Ο ΣΥΡΙΖΑ μας έβγαλε από την αγωνία/ μας φόρτωσαν μνημόνιο το λένε συμφωνία». Η τελευταία μαντινάδα που μου έστειλε ο Ηλίας ο Σταματάκης. Η προτελευταία. «Αλλοι ψηφίσανε το ναι, όχι ψήφισαν άλλοι/ μ’ αλίμονο στην τσέπη μας το ίδιο πάντα χάλι». Χωρίς σχόλια κι αυτή…

ΑΠΟ ’ΔΩ οι Μνημονιακοί από εκεί οι Αντιμνημονιακοί. Μέχρι προχθές που άλλαξαν ονομασία τα στρατόπεδα, ύστερα και από κάποιες ανακατατάξεις. Από εδώ οι Ευρωλάτρες και από εκεί οι Ευρωμάχοι. Κατά μίαν έννοια. Κατά μια άλλη. Από εδώ οι Δραχμομάχοι κι από κει οι Δραχμολάτρες…

ΝΑ ΜΠΟΡΟΥΣΑΜΕ, λέει, να τα βρούμε μεταξύ μας. Να κουβεντιάζαμε “ήσυχα, ήσυχα κι απλά”, για να θυμηθώ τον Γιάννη Ρίτσο. Να αποφασίζαμε πώς θέλουμε να προχωρήσουμε, έχοντας ήσυχη τη συνείδησή μας! Ο καημός που έχει ο φίλος μου ο γερω-δάσκαλος.

«ΜΙΑ χαρά!». Αυτή ήταν η απάντησή της, όταν τη ρωτούσαμε τι κάνει, το σύντομο χρονικό διάστημα, που έδινε τη μάχη με την καταραμένη αρρώστια. Για να μη στενοχωρήσει κανέναν. Για να μη δώσει κανένα περιθώριο για λύπηση. Και στη Μαρίνα Φανουράκη – Παπαδάκη, που έφυγε πριν από 6 μήνες στη Χώρα των Αγγέλων, πολύ νωρίς, ο νους μου σήμερα. Λουλούδι στη μνήμη της το απόσπασμα απ’ τον επικήδειο που εκφώνησα, τότε στον Αγιο Νικόλαο, στον Βάμο. Μπορεί και σαν τηλεφώνημα να το δεις, καλή μας!

«[…] Εχεις μια γεύση τρικυμίας στα χείλη/ Κι ένα φόρεμα κόκκινο σαν το αίμα/ Βαθιά μες στο χρυσάφι του καλοκαιριού/ Και τ’ άρωμα των γυακίνθων. – Μα πού γύριζες/ Κατεβαίνοντας προς τους γιαλούς τους κόλπους με τα βότσαλα/ Ηταν εκεί ένα κρύο αρμυρό θαλασσόχορτο/ Μα πιο βαθιά ένα ανθρώπινο αίσθημα που μάτωνε/ Κι άνοιγες μ’ έκπληξη τα χέρια σου λέγοντας τ’ όνομά του/ Ανεβαίνοντας ανάλαφρα ως τη διαύγεια των βυθών/ Οπου σελάγιζε ο δικός σου αστερίας. […]».
Από το ποίημα “Η Μαρίνα των βράχων” του Οδυσσέα Ελύτη.
ΧΑΙΡΕΤΩ ΣΑΣ ΚΙ ΑΓΑΠΩ ΣΑΣ!
(petaxta.blogspot.com)

Χανιώτικα νέα (17.07.2015)

Read more: http://www.haniotika-nea.gr/sta-petachta-331/#ixzz3g9FoMzeA 
Under Creative Commons License: Attribution Non-Commercial 
Follow us: @HaniotikaNea on Twitter | haniotika.nea on Facebook

ΣΤΑ ΠΕΤΑΧΤΑ

ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ πάση θυσία! Το λέγαμε όλο σχεδόν τον Ιούνη, όταν βλέπαμε ότι αργούσε. Ηρθε! Συμφωνία μέσα στο ευρώ πάση θυσία. Η διαπραγματευτική γραμμή της ελληνικής κυβέρνησης ύστερα από ένα ηχηρότατο ΟΧΙ και τη σύσκεψη των πολιτικών αρχηγών. Ηρθε κι αυτή. Καινούργιο κοσκινάκι μας και πού να το κρεμάσουμε; Ε, όχι δα! Παλιό το κοσκινάκι μας και πώς να το κρεμάσουμε… Ανάγκα και θεοί πείθονται; Ερωτηματικό…

Δείτε περισσότερα... ΣΤΑ ΠΕΤΑΧΤΑ

Βαγγέλης Θ. Κακατσάκης

Φίλες και φίλοι, καλημέρα!
ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ πάση θυσία! Το λέγαμε όλο σχεδόν τον Ιούνη, όταν βλέπαμε ότι αργούσε. Ηρθε! Συμφωνία μέσα στο ευρώ πάση θυσία. Η διαπραγματευτική γραμμή της ελληνικής κυβέρνησης ύστερα από ένα ηχηρότατο ΟΧΙ και τη σύσκεψη των πολιτικών αρχηγών. Ηρθε κι αυτή. Καινούργιο κοσκινάκι μας και πού να το κρεμάσουμε; Ε, όχι δα! Παλιό το κοσκινάκι μας και πώς να το κρεμάσουμε… Ανάγκα και θεοί πείθονται. Ερωτηματικό…

ΜΑΚΡΥΣ ο δρόμος απ’ το αστεία – αστεία στο αστεία – σοβαρά κι από κει στο σκέτο σοβαρά. Πώς βάρυναν και πώς σοβάρεψαν έτσι τα πράγματα και πώς θα βαρύνουν και θα σοβαρέψουν ακόμα περισσότερο! Μπορεί το πολιτικό μας σύστημα, αυτό που έχουμε (κατά τον λαό και οι κυβερνήτες του) να τα αντιμετωπίσει; Μπορεί η κοινωνία, έτσι όπως είναι διαρθρωμένη, να τα αντέξει;

ΕΔΩ μας θέλω, στα δύσκολα! Στη λαϊκή συνείδηση ο Αϊ Γιώργης νικά τον δράκο και γλυτώνει τη βασιλοπούλα απ’ τα νύχια του. Τα που μου είπε ο φίλος μου σε μια μεγάλη κουβέντα που κάναμε χθες, πριν αρχίσει η συζήτηση στη Βουλή για την ψήφιση της συμφωνίας. Για να κλείσει με τη γνωστή παροιμία «ο καλός καραβοκύρης στη φουρτούνα φαίνεται»!

«ΘΕ μου και να ’μουνα πουλί στον κόσμο να πετούσα/ βοήθεια για σένανε πατρίδα να ζητούσα». Κραυγή αγωνίας εκπέμπει με τη σημερινή του μαντινάδα ο φίλος ιερωμένος που μου την υπαγόρευσε χθες από τηλεφώνου. Κανείς δεν θα μας σώσει, αν εμείς δεν αγωνιστούμε, με νύχια και με δόντια, για να σωθούμε, πάτερ!

ΚΑΤΙ είναι σάπιο στο βασίλειο της Δανιμαρκίας. Για την Ενωμένη Ευρώπη, που μόνο Ευρώπη των Λαών δεν είναι, ο λόγος, είναι φανερό. Τι καλά να εξαφανιζόταν ως διά μαγείας η σάπια οσμή της. Να γινόταν ένας «όμορφος κόσμος, ηθικός, αγγελικά πλασμένος» για να θυμηθώ έναν στίχο του Εθνικού μας Ποιητή! Τι σκληρή που είναι η πραγματικότητα εντέλει…

ΣΥΝΑΥΛΙΑ στήριξης του συσσιτίου της Μητρόπολης Κυδωνίας και Αποκορώνου χθες στην Ανατολική Τάφρο. Δεν επιτρέπεται να είμαστε χορτάτοι, όταν υπάρχουν δίπλα μας συνάνθρωποί μας που πεινούν…

ΜΕ ΤΗΝ ΑΕΚ και μάλιστα εκτός έδρας ο πρώτος αγώνας του Α.Ο. Πλατανιάς για το πρωτάθλημα της Μεγάλης Κατηγορίας στο ποδόσφαιρο. Κανένα δίλημμα για τον φ(θ)ανατικό αεκτζή γείτονά μου που σκέφτεται ν’ ανέβει Αθήνα για τον συγκεκριμένο αγώνα. Ενα ισόπαλο αποτέλεσμα η δική μου επιθυμία.

ΣΤΟ Καλάμι, κάτω απ’ τ’ αρμυρίκια, στα μπροσπόδια της θάλασσας, λογαριάζω να βρεθώ με το που θα τελειώσω τη στήλη, είναι μεσημεράκι, αργεί ακόμα ν’ αρχίσει η ολομέλεια της Βουλής, αν αρχίσει, σκέφτομαι. Εκεί θ’ αρχίσω να διαβάζω το καινούργιο μυθιστόρημα του Πολυχρόνη Κουτσάκη: “BABY BLUE” που μου το έχει στείλει  εδώ και μέρες. Αυτό, όπως και άλλα πολλά πολύτιμα δεν μπορείς να μας τα στερήσεις κύριε Σόιμπλε!

ΜΕΤΑ την υπογραφή της συμφωνίας (σ.σ.: είχε προηγηθεί η εθελούσια παράδοση του Δασκαλογιάννη στον Πασά) έπρεπε να βγουν να τα πουν στους άντρες έξω. Αν αυτοί είχαν αντίρηση, τότε, σύμφωνα με την παράδοση, η συμφωνία ήταν άκυρη. Βγήκαν, λοιπόν, όλοι με τα κεφαλομάντηλα στα χέρια. Κύτταζαν άφωνοι τον λαό. Δεν μπορούσαν να μιλήσουν. Υστερα από λίγο με κομμένη από τα δάκρυα τη μιλιά, ο Μωράκης είπε μονάχα δύο λέξεις: «Δεν έχομε μπλιο μπαρούτι!». Ο λαός κατάλαβε. Δεν ήθελε άλλο ν’ ακούσει. Χαμήλωσαν όλοι τα κεφάλια και άρχισαν να σκορπίζουν στους τρεις δρόμους του Ασκυφιώτικου λάκκου. Εμείναν οι καπετάνιοι μόνοι. (Από το βιβλίο “Δασκαλογιάννης” του Νίκου Αγγελή, Αθήνα 1971).

«Αυτός ο κύριος της Αναγέννησης μ’ έμαθε να μην περιμένω πολλά πράγματα από τη δευτέρα παρουσία…/ Μας έλεγαν θα νικήσετε όταν υποταχτείτε./ Υποταχτήκαμε και βρήκαμε τη στάχτη./ Μας έλεγαν θα νικήσετε όταν αγαπήσετε./ Αγαπήσαμε και βρήκαμε τη στάχτη./ Μας έλεγαν θα νικήσετε όταν εγκαταλείψετε τη ζωή σας./ Εγκαταλείψατε τη ζωή μας και βρήκαμε τη στάχτη…/ Βρήκαμε τη στάχτη. Μένει να ξαναβρούμε τη ζωή μας τώρα που δεν έχουμε πια τίποτα».
Από το ποίημα “Αντρας” του Γιώργου Σεφέρη.
ΧΑΙΡΕΤΩ ΣΑΣ ΚΙ ΑΓΑΠΩ ΣΑΣ!
(petaxta.blogspot.com)

Χανιώτικα νέα (16.07.2015)

Read more: http://www.haniotika-nea.gr/sta-petachta-330/#ixzz3g34zJXon 
Under Creative Commons License: Attribution Non-Commercial 
Follow us: @HaniotikaNea on Twitter | haniotika.nea on Facebook

ΕΥΘΥΒΟΛΑ ΚΑΙ ΜΗ...

 Δεν φοβούμαι λοιπόν, αλλά ζω! Εχοντας κατά νου ότι δεν μπορεί, κάποια στιγμή, όλες οι δοσμένες μάχες δεν πρόκειται να με/μας διαψεύσουν! Εστω κι αν οι απογοητεύσεις μπαίνουν προσώρας εμπόδιο! Πάντα θα πρέπει να ψάχνει ο καθένας μας να βρει μια τόση δα μικρή αναλαμπή, μια σπίθα για να ξεκινήσει και πάλι να μάχεται…

Δείτε περισσότερα... ΕΥΘΥΒΟΛΑ ΚΑΙ ΜΗ...

Νεκτάριος Ευ. Κακατσάκης

Οι... χρησμοί λόγω των ημερών

Στην Ελλάδα των 10 εκατομμυρίων διαφορετικών απόψεων καταγράφω και τη δική μου εν είδει χρησμού με την προσδοκία να κρατηθώ ακριβώς στο “μέσον”, όπως επιθυμώ τούτη ακριβώς την ώρα, έστω κι αν είμαι απόλυτα κατασταλλαγμένος ως προς τη θέση μου για όσα συμβαίνουν σήμερα στη χώρα μας]…

• …Η θεωρία απέχει παρασάγγας από την πράξη. Πλέον έχουμε περάσει στο δεύτερο όσον αφορά την πολιτική κατάσταση που βιώνουμε στη χώρα μας!
Ποιος θα περίμενε να συμβούν όλα όσα μας επεφύλαξαν όλες αυτές οι τελευταίες εβδομάδες· όλα αυτά που σε άλλες εποχές δεν ήταν δυνατόν να διανοηθούμε ότι θα ήταν δυνατόν να βιώσουμε…
• …«Οχι, η Ελλάδα ποτέ δεν πεθαίνει»! Είναι ο ήλιος της ελπίδας, του μπλε τ’ ουρανού και της θάλασσας που θα μας κρατούν δέσμιους και δεσμευμένους με την τραχύτητα των δυσκολιών που όμως πάντοτε θα ξεπερνάμε! Μια θεωρία που αποδεδειγμένα ισχύει εδώ και χιλιάδες χρόνια για τους ανθρώπους που κατοίκησαν τούτον τον χώρο και μιλούν και σκέφτονται ελληνικά! Κι αν έχουν δει τα μάτια μας. Κι αν έχουν πάθει τα σώματά μας… Κατάδική μας αυτή η αέναη μάχη που δεν τελεύει, κι ούτε θα τελέψει, που δυναμώνει το νου και τις ψυχές μας!
• Ποιος εξάλλου μπορεί να προδικάσει το τέλος αλλά και να πει πότε θα επέλθει αυτό; Γι’ αυτό δεν φοβούμαι. Δεν φοβούμαι όσο έχω μέσα μου, έννοιες κι έγνοιες όπως η ελευθερία όπως έχω διδαχθεί από την Ιστορία μας! Ολα τα άλλα τα που συμβαίνουν, σκέφτομαι πως είναι απλά μια ακόμη από τις τροφές για σκέψη!
• Δεν φοβούμαι λοιπόν, αλλά ζω! Εχοντας κατά νου ότι δεν μπορεί, κάποια στιγμή, όλες οι δοσμένες μάχες δεν πρόκειται να με/μας διαψεύσουν! Εστω κι αν οι απογοητεύσεις μπαίνουν προσώρας εμπόδιο! Πάντα θα πρέπει να ψάχνει ο καθένας μας να βρει μια τόση δα μικρή αναλαμπή, μια σπίθα για να ξεκινήσει και πάλι να μάχεται…
Κι αντί επιλόγου τα παρακάτω:
Δεν έχει σημασία να εξηγήσω επακριβώς πώς βλέπω τα πράγματα έπειτα από τις τελευταίες εξελίξεις για τον τόπο μας.
Μένω τούτη την ώρα στην αρχική θέση μου: δεν υπάρχει τέλος για τούτον εδώ τον τόπο!
Ποτέ ο φόβος δεν επέδρασε εκφοβιστικά για κείνους που βοήθησαν να διατηρηθεί και να φτάσει έως εμάς η έννοια Ελλάδα. Τούτο ας το έχουμε υπόψη και ας το κοινωνήσουμε τριγύρω, να μαθευτεί και ν’ ακουστεί…
Οι ώρες κι οι καιροί το καλούν κι εμείς τ’ οφείλουμε πια στις επόμενες γενιές.
Κι έχω την αίσθηση πως δεν θα τις απογοητεύσουμε!

Read more: http://www.haniotika-nea.gr/i-chrismi-logo-ton-imeron/#ixzz3fxtdRZqL 
Under Creative Commons License: Attribution Non-Commercial 
Follow us: @HaniotikaNea on Twitter | haniotika.nea on Facebook

ΣΤΑ ΠΕΤΑΧΤΑ

«Κι αν δεν μπορείς να κάμεις την ζωή σου όπως την θέλεις,/ τούτο προσπάθησε τουλάχιστον/ όσο μπορείς: μην την εξευτελίζεις/ μες στην πολλή συνάφεια του κόσμου,/ μες στες πολλές κινήσεις κι ομιλίες./ Μην την εξευτελίζεις πηαίνοντάς την,/
γυρίζοντας συχνά κ’ εκθέτοντάς την/ στων σχέσεων και των συναναστροφών/ την καθημερινήν ανοησία,/ ώς που να γίνει σα μια ξένη φορτική».
Το ποίημα “Οσο μπορείς” του Κ.Π. Καβάφη.

Δείτε περισσότερα... ΣΤΑ ΠΕΤΑΧΤΑ

βαγγέλης Θ. Κακατσάκης

Φίλες και φίλοι, καλημέρα!

ΤΟ ΤΡΙΤΟ και δυσκολότερο μνημονιακό “μακρύ ταξίδι της νύχτας μέσα στη μέρα” ή της μέρας μέσα στη νύχτα, αν προτιμάτε, για να χρησιμοποιήσω τον τίτλο του γνωστού θεατρικού έργου του Ο’ Νηλ ως έχει ή σε παράφραση μόλις άρχισε. Συνέλληνες προσδεθείτε! Πολλές και ποικίλες αναταράξεις κατά τη διάρκειά του. Εάν και εφόσον!

ΓΗΝ ΚΑΙ ύδωρ ζητούσαν μέχρι και την ύστατη ώρα η Μέρκελ, ο Σόιμπλε και οι συν αυτοίς από την πατρίδα μας στη μαραθώνια συνεδρίαση των ηγετών της Ευρωζώνης στις Βρυξέλλες. Τον απόλυτο εξευτελισμό του Ελληνα πρωθυπουργού και του ελληνικού λαού. Δηλαδή επί αποικιοκρατίας πώς ήτανε;

ΜΟΝΑΧΑ η πραγματικότητα μπορεί να μας μάθει πως την πραγματικότητα ν’ αλλάξουμε, μας έχει πει, στο περίπου τα λόγια του, ο Μπέρτολτ Μπρεχτ. Ανώμαλη πάντα η προσγείωση σ’ αυτήν.

ΜΙΚΡΟΣ λαός και πολεμά δίχως σπαθιά και βόλια… Και οι στίχοι αυτοί του Γιάννη Ρίτσου στον νου μου, τις τελευταίες μέρες, προπάντων κατά τη διάρκεια της “ατέλειωτης” συνόδου κορυφής των Βρυξελλών. Η μάχη, η συγκεκριμένη μάχη, χάθηκε. Ο πόλεμος, ωστόσο, συνεχίζεται. Είμαστε λαβωμένοι και μάλιστα βαριά, είμαστε όμως ακόμα ζωντανοί! Είμαστε;

ΑΘΗΝΑ καλημέρα, σου εύχομαι τα καλύτερα! Λίαν συγκινητικό το μήνυμα που έστειλε προχθές, Κυριακή, ενώ άρχιζε η σύνοδος κορυφής στις Βρυξέλλες, ο αστροναύτης Σκοτ Κέλι από τον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό, στην Ελλάδα, συνοδεύοντάς το με μια φωτογραφία της πρωτεύουσας της πατρίδας μας. Ελλάδα καλημέρα, κάθε μέρα! Δεν είσαι μόνη στον αγώνα σου, δεν είσαι μόνη στην ολομέτωπη γερμανική επίθεση που δέχτηκες. Βάλε όμως κι εσύ τα δυνατά σου και κάνε δύναμη την αδυναμία σου. Δεν μας φταίνε σε όλα και πάντα οι άλλοι…

«- ΚΑΤΑΛΑΒΕΣ, μου είπαν. Αυτός είναι βαριά άρρωστος./ Καίγεται απ’ τον πυρετό της ελευθερίας./ Το θερμόμετρο έσπασε./ – Κατάλαβα./ Ο άνθρωπος είναι βαρύτατα υγιής»«. Από το “Ψηφιδωτό” (δεύτερη σειρά) του Ιάσονα Ευαγγέλου.

ΜΟΝΟ σαν απομονωθεί, όπως τον Βαρουφάκη/ ο Γερμανός ο Σόιμπλε θα βρούμε την Ιθάκη». Από τον Εννιαχωριανό η σημερινή μαντινάδα, που την πήρα μέσω Διαδικτύου, ενώ είχα ήδη αρχίσει να γράφω τη στήλη. Αλλη περίπτωση ο Βαρουφάκης κι άλλη ο Σόιμπλε, Γιάννη! Αχ, αυτοί οι ιέρακες του διεθνούς χρηματοπιστωτικού συστήματος…

Η ΕΠΟΧΗ των ανοιχτών γάμων, των γάμων με τα 800 και άτομα, μας τελείωσε. Ακόμα κι αν ανοίξουν, όταν ανοίξουν, οι τράπεζες. Περασμένα μεγαλεία και διηγώντας τα να κλαις…

ΑΠΟΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΣ σε μια Ελληνίδα μάνα παλιάς κοπής, τη μάνα του ιδρυτή της εφημερίδας μας Γιάννη Γαρεδάκη, που έφυγε στα 102 της χρόνια για το άλλο ημισφαίριο της ζωής. Μια μάνα που δεν ήταν τίποτα λιγότερο και τίποτα περισσότερο από μάνα! Τα παιδιά της, ο κόσμος όλος! Τα παιδιά της, η ζωή της η ίδια. Οχι δεν έχω τίποτα να προσθέσω σ’ όσα έγραψε το περασμένο Σάββατο εκ μέρους και των αδελφιών του ο Γιάννης της σ’ αυτήν τη σελίδα αποχαιρετώντας τη. Αιωνία Αυτής η Μνήμη!

Ο ΑΝΝΙΒΑΣ, αφού προδόθηκε από τους ίδιους τους Καρχηδόνιους συγκλητικούς, κατέφυγε στην Αντιόχεια, όπου παρέσυρε τον Αντίοχο σε πόλεμο εναντίον των Ρωμαίων. Οταν οι Ρωμαίοι νίκησαν τον Αντίοχο, απαίτησαν την παράδοση του Αννίβα, ο οποίος κατόρθωσε να διαφύγει στη Βιθυνία. Ομως το κρησφύγετό του αποκαλύφθηκε και ο Καρχηδόνιος στρατηγός προτίμησε τον θάνατο από την παράδοση στους εχθρούς. Λένε ότι λίγο πριν πεθάνει είπε: «Ας απαλλάξουμε τους Ρωμαίους από την αγωνία που νιώθουν τόσα χρόνια, αφού οι ίδιοι δεν έχουν την υπομονή να περιμένουν λίγο έναν γέροντα να πεθάνει». Ετσι πήρε δηλητήριο και πέθανε το 184 π.Χ. σε ηλικία 67 ετών. (Από το βιβλίο “Η άλλη όψη της ιστορίας”, εκδ. “Σαββάλας”).

«Κι αν δεν μπορείς να κάμεις την ζωή σου όπως την θέλεις,/ τούτο προσπάθησε τουλάχιστον/ όσο μπορείς: μην την εξευτελίζεις/ μες στην πολλή συνάφεια του κόσμου,/ μες στες πολλές κινήσεις κι ομιλίες./ Μην την εξευτελίζεις πηαίνοντάς την,/
γυρίζοντας συχνά κ’ εκθέτοντάς την/ στων σχέσεων και των συναναστροφών/ την καθημερινήν ανοησία,/ ώς που να γίνει σα μια ξένη φορτική».
Το ποίημα “Οσο μπορείς” του Κ.Π. Καβάφη.
ΧΑΙΡΕΤΩ ΣΑΣ ΚΙ ΑΓΑΠΩ ΣΑΣ!
(petaxta.blogspot.com)

Χανιώτικα νέα (14.07.2015)

Read more: http://www.haniotika-nea.gr/sta-petachta-329/#ixzz3frAfmeiM 
Under Creative Commons License: Attribution Non-Commercial 
Follow us: @HaniotikaNea on Twitter | haniotika.nea on Facebook

ΕΥΦΗΜΕΣ ΜΝΕΙΕΣ

Μία καταπληκτική, μία συγκλονιστική, με όλη τη σημασία της λέξης, παράσταση ζήσαμε όσοι είχαμε την τύχη να πάμε, οι περισσότεροι μία, αλλά κάποιοι και δύο ή και τρεις φορές, το τριήμερο 5 – 7 Ιουλίου, στην ξετρουλιαχτή από κόσμο αίθουσα του Ωδείου Χανίων, όπου το “εμείς” του 1ου Λυκείου της πόλης μας (μαθητές, σημερινοί και χθεσινοί, καθηγητές, αλλά και γονείς), ανέβασε το έργο “Οι Ηλίθιοι”, του Νηλ Σάιμον σε μετάφραση Ερρίκου Μπελιέ. Ενας απ’ τους τυχερούς κι εγώ που βρέθηκα εκεί το τελευταίο βράδυ.

Δείτε περισσότερα... ΕΥΦΗΜΕΣ ΜΝΕΙΕΣ

Βαγγέλης Θ. Κακατσάκης

Μία καταπληκτική παράσταση
Μία καταπληκτική, μία συγκλονιστική, με όλη τη σημασία της λέξης, παράσταση ζήσαμε όσοι είχαμε την τύχη να πάμε, οι περισσότεροι μία, αλλά κάποιοι και δύο ή και τρεις φορές, το τριήμερο 5 – 7 Ιουλίου, στην ξετρουλιαχτή από κόσμο αίθουσα του Ωδείου Χανίων, όπου το “εμείς” του 1ου Λυκείου της πόλης μας (μαθητές, σημερινοί και χθεσινοί, καθηγητές, αλλά και γονείς), ανέβασε το έργο “Οι Ηλίθιοι”, του Νηλ Σάιμον σε μετάφραση Ερρίκου Μπελιέ. Ενας απ’ τους τυχερούς κι εγώ που βρέθηκα εκεί το τελευταίο βράδυ. Και γιατί είχα ακούσει τα μύρια τόσα καλά από πολλούς για την παράσταση, αλλά και κυρίως γιατί πολλά απ’ τα παιδιά που σήκωσαν πάνω τους το εγχείρημα, ήταν μαθητές μου στο 5ο Δημ. Σχολείο Χανίων, του οποίου υπήρξα διευθυντής. Οπως τον Μανόλη Χαιρέτη, φοιτητή στο Παιδαγωγικό Τμήμα του Πανεπιστημίου Κρήτης, σήμερα, για παράδειγμα, που ήταν ο εμπνευστής της όλης προσπάθειας. Εκείνος ανέλαβε τη σκηνοθεσία, τη μουσική επιμέλεια (τους στίχους των υπέροχων τραγουδιών τους έγραψε ο δίδυμος αδελφός του ο Γιώργος), αλλά και κυρίως την καθοδήγηση των μαθητών, με βοηθό σκηνοθέτη κι υπεύθυνο ενδυματολόγο τον Πάνο Παρασκάκη, ξοδεύοντας αμέτρητες εργατοώρες. Δύσκολο το εγχείρημα, μεγάλη η πρόκληση, λαμπρό, πέραν της όποιας αισιόδοξης προσδοκίας, το αποτέλεσμα! «Επαγγελματική παράσταση», «Μία παράσταση για την Επίδαυρο», «Απίστευτη δουλειά»… Κάποιες απ’ τις διθυραμβικές κριτικές που άκουσα φεύγοντας, μέσ’ σ’ ένα διάχυτο ενθουσιασμό, που ούτε η Ανατολική Τάφρος θα μπορούσε να τον χωρέσει, αν υποθέσουμε ότι παιζόταν εκεί το έργο. Στο κλίμα αυτό και ο… προβληματισμός του και προέδρου του Δ.Σ. του ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ.Κ., προέδρου του Συλλόγου Φίλων Θεάτρου Χανίων, Νάσου Αθανασόπουλου, αν θα ανεβάσει, όπως σχεδίαζε το συγκεκριμένο έργο του Νηλ Σάιμον… Αστεία – αστεία ανέβασαν ψηλά, πολύ ψηλά τον πήχη τα παιδιά, σημερινά και χθεσινά, του 1ου Λυκείου της πόλης μας, με την αμέριστη βοήθεια των καθηγητών τους, του Νεκτάριου Ξανθουδάκη, της Ελένης Καρτσωνάκη και της Μαριάννας Βερνάρδου, αλλά και πολλών γονέων και φίλων του σχολείου. Τελικά οι δάσκαλοι, όλων των βαθμίδων, είναι πολύ τυχεροί άνθρωποι, όπως υπογράμμισε προς το τέλος της σύντομης προσλαλιάς του, πριν αρχίσει η παράσταση, ο διευθυντής του σχολείου Σπύρος Κούρτης. Για να το δικαιολογήσει ως εξής: «Τα παιδιά μας -οι μαθητές μας- με τη δημιουργικότητα, την εφευρετικότητα, την αισιόδοξη διάθεση, το πηγαίο χιούμορ τους, μας δίνουν ζωή, μας ανανεώνουν και με τον μοναδικό τρόπο τους μας βοηθούν να ξεπερνάμε τις δυσκολίες της ζωής, οι οποίες τον τελευταίο καιρό έχουν πολλαπλασιαστεί…».

Στη χώρα των Ηλιθίων

Αντιγράφω απ’ το εισαγωγικό σημείωμα του προγράμματος της περί ης ο λόγος στις σημερινές εύφημες μνείες παράστασης, τα έσοδα της οποίας, ειρήσθω εν παρόδω, διατέθηκαν, στον Σύλλογο “Ορίζοντας” στη μνήμη του παλιού μαθητή του σχολείου Γιώργου Λιοδάκη: «Κουλιέτσινκοφ: Ενα χωριό της Ουκρανίας, το οποίο κατοικείται από ανθρώπους που είναι καταδικασμένοι να γεννιούνται και να πεθαίνουν ηλίθιοι. Μια παλιά κατάρα πλανάται πάνω από το χωριό την οποία επέβαλε ο κόμης Γιουσέκεβιτς θέλοντας έτσι να εκδικηθεί τον θάνατο του γιου του, ο οποίος αυτοκτόνησε, επειδή τον απαρνήθηκε η Σοφία Ζουμπρίτσκι εξαιτίας της αγραμματοσύνης του. Η κατάρα θα σπάσει μόνο αν μια απόγονος Ζουμπρίτσκι παντρευτεί απόγονο Γιουσέκεβιτς. Η άφιξη ενός νέου δασκάλου και ένας αγνός έρωτας σηματοδοτεί το πέρασμα από την άγνοια στη γνώση από το σκοτάδι στο φως. Το έργο φαινομενικά απλοϊκό καυτηριάζει την εκμετάλλευση του ανθρώπου από τον άνθρωπο.
Οι κάτοικοι του Κουλιέτσινκοφ πιστεύουν ότι είναι ηλίθιοι και δεν μπορούν να αλλάξουν. Μήπως όμως η ηλιθιότητα βρίσκεται στην ενοχή, στον φόβο, στην άγνοια και στα σχέδια κάποιων να μας χειραγωγούν; Ο δάσκαλος με τη δύναμη της γνώσης θα φέρει στο φως την αλήθεια και θα νικήσει την κατάρα. Φτάνει, όμως, αυτό για να είναι ο άνθρωπος ευτυχισμένος; Μήπως και η “εξυπνάδα”, όταν δε χρησιμοποιείται λελογισμένα, οδηγεί στην απληστία; Τελικά, η αλήθεια στη ζωή βρίσκεται στην αγάπη που δίνουμε σε ό,τι κάνουμε. Μόνο τότε νιώθουμε πλήρεις και ευτυχισμένοι και ο άνθρωπος δικαιώνει την ύπαρξή του». Πραγματικά, για να επαναλάβω τις δύο τελευταίες περιόδους, σε μία, έτσι είναι: Η αλήθεια στη ζωή βρίσκεται στην αγάπη που δίνουμε σε ό,τι κάνουμε, γιατί τότε μόνο νιώθουμε πλήρεις και ευτυχισμένοι και ο άνθρωπος δικαιώνει την ύπαρξή του. Να ποιος είναι ο σκοπός υπάρξεως του ανθρώπου, για να απαντήσω στο ερώτημα που ερχόταν και ξαναερχόταν κατά τη διάρκεια της παράστασης.

Σημείωση: Στο θέατρο της Ανατολικής Τάφρου, την επόμενη μέρα (Τετάρτη 9 Ιουλίου) όπου η τελευταία παράσταση (στον χώρο αυτό) του έργου “Αναφορά στον Γκρέκο” του Νίκου Καζαντζάκη. Να γράψω για σήμερα μόνο τούτο που είπε ο καλλιτεχνικός διευθυντής του ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ.Κ., στη σύντομη ομιλία του στην αρχή για τον πρωταγωνιστή της παράστασης. «Ο Τάκης Χρυσικάκος δεν παριστάνει τον Καζαντζάκη, είναι ο Καζαντζάκης». Σε προσεχείς εύφημες μνείες, Θεού θέλοντος, περισσότερα.

Χανιώτικα νέα (13.07.2015)

Read more: http://www.haniotika-nea.gr/effimes-mnies-10/#ixzz3flsnLviK 
Under Creative Commons License: Attribution Non-Commercial 
Follow us: @HaniotikaNea on Twitter | haniotika.nea on Facebook