Δευτέρα, 29 Μαΐου 2017

ΧΡΥΣΑ




ΠΟΙΟΣ ΦΟΒΑΤΑΙ ΤΗ ΣΩΤΗ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΥ;


Γράφει η Χρύσα Κακατσάκη
Ποιος θέλει έναν κόσμο όπου η σιγουριά πως δεν θα πεθάνουμε από την πείνα συνεπάγεται τον κίνδυνο να πεθάνουμε από βαρεμάρα; Έτσι, τη μονοτονία της επικαιρότητας για την αξιολόγηση και τα μέτρα ήρθε να σπάσει  η μήνυση που κατέθεσε ο διαχειριστής της ιστοσελίδας «Παρατηρητήριο ρατσιστικών εγκλημάτων στην Ελλάδα» Παναγιώτης Δημητράς κατά της συγγραφέως Σώτης Τριανταφύλλου. Αφορμή μια φράση σε άρθρο της που αποδίδεται στον Μάρκο Πόλο: «Φανατικός μουσουλμάνος είναι αυτός που σου κόβει το κεφάλι, ενώ μετριοπαθής εκείνος που σε κρατάει για να σου κόψουν το κεφάλι».

Το γεγονός ξένισε,  γιατί οι θέσεις της Σ. Τριανταφύλλου είναι γνωστές εδώ και καιρό. Τις έχει διατυπώσει επανειλημμένως σε άρθρα, σε βιβλία και τηλεοπτικά πάνελ όπου αρέσκεται να επιβεβαιώνει το «προκαλώ άρα υπάρχω». Με τον ίδιο τρόπο που στα μυθιστορήματά της αναμειγνύει το underground με τον κοσμοπολιτισμό, τη μπίτνικ γραφή με τον αστικό καθωσπρεπισμό, έτσι και στις ισλαμοφοβικές της τοποθετήσεις σχεδόν ταυτίζει τον ακραίο και βίαιο φονταμενταλισμό με μια ολόκληρη  θρησκεία. Παραβλέπει σκοπίμως  πως πολλοί εκπρόσωποι του Ισλάμ, -τον πόλεμο κατά του οποίου έχει αναλάβει εργολαβικά με παραγιό τον Τζήμερο που έσπευσε να της συμπαρασταθεί- διέπρεψαν στις επιστήμες και, κατά την περίοδο της σκοταδιστικής μεσαιωνικής Ευρώπης, διέσωσαν τα περισσότερα έργα της αρχαίας ελληνικής γραμματείας που διαφορετικά θα είχαν χαθεί.  Αγνοεί μάλλον  τον Τζελαλεντίν Ρουμί και τη μετριοπάθεια την οποία διακήρυττε,  την ίδια περίπου εποχή που ο διάσημος θαλασσοπόρος από τη σκοπιά του χριστιανού της Δύσης επέλεγε τον φανατισμό. Ασφαλώς και δεν έτυχε να δει χιλιάδες Μουσουλμάνους  να διαδηλώνουν στο πλευρό των Γάλλων κατά του ISIS.  Με τα συχνά  ομοφοβικά της παραληρήματα, τις αντι-αριστερές εμμονές και δηλώσεις ότι η «πολυπολιτισμικότητα είναι ένα χονδροειδές λάθος» έχει καταφέρει να ανακηρυχθεί σε πρωθιέρεια του πιο αντιδραστικού life style.

Αυτό δεν σημαίνει ότι όποιος βγαίνει από το μαντρί της πολιτικής ορθότητας πρέπει να διώκεται. Η διαφωνία στη δημοκρατία αποτελεί σημάδι ποικιλομορφίας. Τα απολυταρχικά καθεστώτα καλλιεργούν και επιχειρούν να επιβάλλουν την ομοιομορφία με το να οξύνουν και να εκμεταλλεύονται το φυσικό φόβο του διαφορετικού. Σ’ αυτά ποινικοποιούνται οι απόψεις. Ο καταγγέλλων  μπορούσε  ν’ αφήσει τη συγγραφέα στην κρίση των αναγνωστών της. Ή μήπως θεωρεί ότι έχει τη δύναμη να τους επηρεάσει ιδεολογικά σε τέτοιο βαθμό ώστε  να κυκλοφορούν με χαντζάρες στους δρόμους και να σφάζουν όποιον βρουν μπροστά τους;  Χάσαμε το μέτρο, στοπ. Γιατί κάθε φορά που με οποιοδήποτε  τρόπο τραυματίζεται η ελευθερία της  έκφρασης, χαμένος βγαίνει ο Διαφωτισμός.  

Για να παραφράσουμε πάντως τον Μάρκο Πόλο καλός συγγραφέας είναι αυτός που, ακόμη  και όταν τον απειλούν πως θα του κόψουν το κεφάλι, έχει κάτι να πει. Κακός εκείνος που,  αν και γράφει σε καθεστώς ελευθερίας,  σε μερικά χρόνια κανείς  δεν  θα τον θυμάται. Ούτε καν οι υποσημειώσεις στην Ιστορία της Λογοτεχνίας.

Κυριακή, 28 Μαΐου 2017

ΠΟΙΗΣΗ

Η ΕΥΡΥΔΙΚΗ ΠΑΙΖΕΙ

Εκεί που την βρίσκει ,
εκεί την χάνει
κι εκεί που την χάνει
εκεί την βρίσκει
την σκιά της η Ευρυδίκη.

Χαρά η μαμά της
που την λένε Άννα,
μα χτυπά η καρδιά της
σαν την καμπάνα.

Είναι δεν είναι η Ευρυδίκη
χρονών τεσσάρων
με τι θα παίζει
και πως θα παίζει
όταν θα γίνει δεκατεσσάρων;

ΒΑΓΓΕΛΗΣ Θ. ΚΑΚΑΤΣΑΚΗΣ
(ανέκδοτο)

Σάββατο, 27 Μαΐου 2017

ΠΑΙΔΟΤΟΠΟΣ

ΓΥΜΝΑΣΙΟ ΒΑΜΟΥ
Ο "ΜΑΘΗΤΩΝ ΛΟΓΟΣ" ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ



Καλοί μου φίλoι, καλό Σαββατοκύριακο!
«Υπάρχουν παιδιά που κρύβουν απίστευτες δυνάμεις μέσα τους. Δυνάμεις που σχετίζονται με το πνεύμα, τις τέχνες, τη μουσική, τη δημιουργικότητα. Δουλειά των εκπαιδευτικών, εκτός των άλλων, είναι να εντοπίσουν αυτές τις δυνάμεις και να τις αναδείξουν. Να δώσουν στους μαθητές τη δυνατότητα να πιστέψουν σ’ αυτές, να τις καλλιεργήσουν και ασφαλώς να τις χρησιμοποιήσουν δημιουργικά προς όφελός τους, αλλά και προς όφελος του συνόλου».
Αυτές ήταν οι σκέψεις των καθηγητών του Γυμνασίου Βάμου, όταν το 2005 ξεκίνησαν να επεξεργάζονται και να υλοποιούν την ιδέα της δημιουργίας μαθητικού περιοδικού, όπως γράφει η διευθύντρια του Σχολείου Αικατερίνη Γκαγκαδέλη, στην αρχή του προλογικού της σημειώματος για το 13ο τεύχος του περιοδικού “Μαθητών Λόγος” που κυκλοφορήθηκε πρόσφατα.
Μεγάλη η χαρά αλλά και η συγκίνησή μου τις προάλλες, όταν έφτασε στα χέρια μου, μαζί μ’ ένα υπέροχο σι-ντί, αφιέρωμα στην ξένη ρόκ μουσική από το Μουσικό Εργαστήρι του Σχολείου.
Και γιατί το Γυμνάσιο του Βάμου ήταν το σχολείο μου, αλλά και κυρίως, γιατί ο “Λόγος” των μαθητών του έχει γίνει πια θεσμός και συνεχίζεται διαχρονικά… «Χαρείτε το μαζί μας, δεν θα χάσετε τον χρόνο σας, είμαι σίγουρη», γράφει στο τέλος του σημειώματός της η διευθύντρια του σχολείου. Κι αν το καταχάρηκα κι αυτό το τεύχος, όπως και τα προηγούμενα, άλλωστε κυρία Γυμνασιάρχις! Κι αν διάβασα όλες τις συνεργασίες με ιδιαίτερο ενδιαφέρον! Κι αν προβληματίστηκα ποιές να μπουν σ’ αυτή τη σελίδα!
Από καρδιάς τα συγχαρητήριά μου και σε σας και στις υπεύθυνες για την έκδοση καθηγήτριες και στα παιδιά της Συντακτικής Επιτροπής και βέβαια στους μικρούς συγγραφείς… Πάντα άξιοι όλοι σας!
Σας χαιρετώ με αγάπη όλους!
Βαγγέλης Θ. Κακατσάκης,
δάσκαλος





Μαθητών Λόγος
Μαθητικό Έντυπο του Γυμνασίου Βάμου
Τεύχος 13°
Χειμώνας 2016-2017
Υπεύθυνες
Καθηγήτριες
Αρκολάκπ Πηνελόπη, Γαλλικής
Παπαδρακάκης Δημήτριος, Φιλόλογος
Γκαγκαδέλη Αικατερίνη, Φυσικός
Συμμετοχή: Καλαϊτζάκη Ειρήνη, Πληροφορικής
Συντακτική Επιτροπή
Ξηρουχάκη Αννα, Λουράκη Γεωργία, Ζαννή Ευτυχία, Πιπεράκης Χαράλαμπος, Κουράκη Ελένη
Διευθύντρια
Γκαγκαδέλη Αικατερίνη, Φυσικός
Περιεχόμενα
Σελ. 2  Η άποψη της Διευθύντριας μας για το περιοδικό
Σελ. 3    Υιοθετώντας το αρχαίο θέατρο της Απτέρας,.. μια πράξη αφύπνισης-  Οι μαθητές ξεναγούν στο αρχαίο Θέατρο της Απτέρας
Σελ. 9   Εθελοντισμός
Σελ. 11 Συνέντευξη της κ. Αδάμ (Κοινωνική λειτουργός στην Κιβωτό του κόσμου)
Σελ. 13 Φρούριο Ιτζεδίν
Σελ. 15 Μediteranean sea connects us
Σελ. 16   Ενετικά Πηγάδια Γαβαλοχωρίου
Σελ. 17 Ενετικά Λυγένια πηγάδια Παλαιλωνίου
Σελ. 18  Επαγγέλματα που εξαφανίζονται
Σελ. 20 Δώρο Θεού
Σελ. 21 Λευκές Κόρες
Σελ. 22  Εκπαιδευτική επίσκεψη στα θρησκευτικά μνημεία των Χανίων
Σελ. 24  Εκπαιδευτική επίσκεψη στο Μουσείο Τυπογραφίας Χανίων
Σελ. 27  Παραμύθι …μύθι …μύθι
Σελ. 29 Βιβλιοπαρουσίαση:  Στο τσιμεντένιο δάσος
Σελ. 30 Πέτρινα γεφύρια


Ενετικά Λυγένια πηγάδια Παλαιλωνίου


Τα πηγάδια αυτα τα έχτισαν Ενετοί οι οποίοι έβαζαν τους Έλληνες να κάνουν αγγαρείες. Το χώμα που έβγαζαν μέσα από τα πηγάδια δεν ξέρει κανένας τι απέγινε. Το νερό αυτό δεν ήταν πόσιμο αλλά το έβρισκαν παντού. Τα πηγάδια είναι χτισμένα μόνο με πέτρες χωρίς τσιμέντο και ο πάτος είναι με χώμα. Όλα τα πηγάδια επικοινωνούν και όλα έχουν το ίδιο νερό. Το χειμώνα η στάθμη των πηγαδιών ανεβαίνει πολύ με αποτέλεσμα να ξεχειλίζουν και να δημιουργείται μικρή λίμνη στην περιοχή. Υπάρχουν παντού γύρω πέτρινες λαξευτές γούρνες τις οποίες γέμιζαν με νερό για να ποτίζουν τα ζώα.
Πριν πολλά χρόνια κάποιος είχε την ιδέα να ρίξει μερικά Χρυσόψαρα σε ένα από τα πηγάδια. Με τα χρόνια τα Χρυσόψαρα πολλαπλασιάστηκαν με αποτέλεσμα με την υπερχείλιση του χειμώνα να εξαπλωθούν σε όλα τα πηγάδια δίνοντας ένα ξεχωριστό χρώμα σε αυτό τον υδροβιότοπο ο οποίος διεκδικεί μια μοναδικότητα καθότι είναι το μόνο σημείο σε βουνό που υπάρχουν χρυσόψαρα.
Με αυτό το νερό οι παππούδες μας πότιζαν τα ζώα τους. Δεν λειτούργησαν ποτέ σαν ιδιωτικά παρά μόνο σαν κοινοτικά. Βρίσκονται στην περιφέρεια του Παλαιλωνίου αλλά τότε το Παλαιλώνι, ο Κεφάλας και ο Δράπανος ήταν μια κοινότητα. Το νερό, επειδή ήταν χρήσιμο και πολύτιμο, υπήρχε ο Δραγιάτης ο οποίος μοίραζε το νερό, για παράδειγμα ο καθένας δικαιούνταν 4 με 5 κανίστρες καθημερινά . Υπήρχαν περίπου 15 πηγάδια αλλά με την πάροδο του χρόνου. Σήμερα σώζονται σε πολύ καλή κατάσταση 6 με 7.
Στράτος Νιολάκης, Γεωργία Πιπεράκη Β3
και Νιολάκη Αννα Γ2


Πλανόδιος Μανάβης



Ο πλανόδιος μανάβης ήταν από τους πιο αγαπητούς μικροπωλητές στα χωριά. Σ’ αυτό δεν συντελούσε μόνο η εξυπηρέτηση και η προμήθεια των απαραίτητων τροφίμων στην οικογένεια του χωρικού αλλά η καθημερινή επαφή με τις νοικοκυρές δημιουργούσε μια φιλική σχέση που τη διέκρινε η αμοιβαία εμπιστοσύνη. Ο μανάβης ιδιαίτερα όταν αυτός ήταν ευχάριστος και κοινωνικός άνθρωπος ενημέρωνε τις νοικοκυρές για όσα γίνονταν στον κόσμο. Βλέπετε τότε δεν υπήρχαν τα ΜΜΕ και ο μανάβης αποτελούσε ένα μέσο ενημέρωσης. Αυτός θα μετάφερε και τα διάφορα νέα από χωριό σε χωρϊό.
Παπαθεοφίλου Νεφέλη, Πετράκη Στεφανία, Β3 (από  «Τα επαγγέλματα που χάνονται»)



Μουσικό εργαστήρι Γυμνασίου Βάμου “Rock U Bamos”







Το σχολικό έτος 2016-2017 είναι η όγδοη κατά σειρά χρονιά λειτουργίας του προγράμματος
«Μουσικό Εργαστήρι Γυμνασίου Βάμου». Εκτός από τις ζωντανές μουσικές εκδηλώσεις που έγιναν στο χώρο του σχολείου παρουσιάστηκαν και  με ηχογραφήσεις από τους μαθητές της ομάδας. Επίσης πολλές άλλες εκδηλώσεις όπως σχολικές γιορτές και δράσεις εντός και εκτός σχολείου, με παραστάσεις στο αμφιθέατρο του Βάμου (2012), στο Θέατρο “Βλησίδης” (2013), στο Τεχνικό Επιμελητήριο Χανίων (2015), στην Ορθόδοξη Ακαδημία Κρήτης (2015), στο Πνευματικό Κέντρο Χανίων (2015), στο Θέατρο “Βλησίδη” «Βάμος αλα Rock» (2016), Αντιρατσιστικό Φεστιβάλ Χανίων (2016) και πολλά άλλα συμπληρώνουν την πλούσια δραστηριότητα της ομάδας.
Υπεύθυνοι καθηγητές είναι οι: Γιώργος Πογιατζης καθηγητής Μουσικής και Τίτος Σμυρνάκης καθηγητής Φυσικής του σχολείου μας. Από το 2009 το πρόγραμμα έχει ως στόχο να αποκτήσουν τα παιδιά την ικανότητα, συνεργαζόμενα σε ομάδα, να καλλιεργήσουν και να παρουσιάσουν το ταλέντο τους σε μουσικά όργανα και στο τραγούδι. Οι μαθητές μας γι αυτό το σχολικό έτος συνεργάζονται και δουλεύουν με μεράκι για να παρουσιάσουν μια μουσική εκδήλωση στο πλαίσιο της «Ανοιξης Καλλιτεχνικής Δημιουργίας 2017» με τίτλο «Rock U Βάμος» με τραγούδια μεγάλων καλλιτεχνών και μουσικών συγκροτημάτων από την παγκόσμια rock μουσική σκηνή.
Συμμετέχουν: Ευτυχία Ζαννή, Γεωργία Λουράκη, Αριάδνη Χατζή, Πηνελόπη Χαροκοπάκη, Αρτεμις Φραντζεσκάκη, Πόπη Κατσούλη, Ελένη Μαρικάκη, Ντόνα Μπραχουσάι, Μάϊκ Γουίτγιλντ, Γιάννης Σμυρνάκης, Γιώργος Κολομβάκης, Γιάννης Γιαννακάκης Χρήστος Καστρινάκης.

Χανιώτικα νέα (27.05.2017)


Παρασκευή, 26 Μαΐου 2017

ΜΙΑ ΣΤΑΣΗ ΕΔΩ ΜΙΑ ΣΤΑΣΗ ΕΚΕΙ

 ΚΟΝΤΟΜΑΡΙ ΧΑΝΙΩΝ, 2 ΙΟΥΝΙΟΥ 1941




“Το μπλόκο έχει δώσει τα πρώτα αποτελέσματα. Άντρες γυναίκες και παιδιά, χωρίς καμιά διάκριση, συγκεντρώνονται στο χώρο που έχει επιλεγεί από το απόσπασμα για την εκτέλεση. Το ξεκαθάρισμα θα γίνει μετά, αφού πρώτα συγκεντρωθούν όλοι οι κάτοικοι του χωριού. Η εντολή του ίδιου του Γκαίρινγκ προς τη γερμανική διοίκηση της Κρήτης ήταν ρητή: ‘Να εκτελεστούν χωρίς καμιά απολύτως διάκριση, όλοι οι άντρες του χωριού, από 18 μέχρι 50 χρονών… Κι όμως μέχρι εκείνη τη στιγμή κανείς δεν πίστευε στην εκτέλεση. Οι πιο πολλοί νόμιζαν ότι θα τους πάρουν για αγγαρεία, να θάψουν τους σκοτωμένους Γερμανούς που είχαν πέσει τις πρώτες μέρες των μαχών και είχε αρχίσει η σήψη τους”. (Β.Μαθιόπουλου "Εικόνες Κατοχής")




Η φωτογραφία αυτή είναι η μόνη που έχει δική της λεζάντα γραμμένη από πίσω. Γράφει: “Geis efrsciessung” που σημαίνει “Τουφεκισμός Ομήρων”. Εδώ αρχίζει να γράφεται ο επίλογος του ολοκαυτώματος στο Κοντομαρί του νομού Χανίων, όπου ο Γερμανός φωτογράφος δεν παρέλειψε να αποθανατίσει σε όλη του την τραγική έκταση. Μια φωτογραφία- ντοκουμέντο, που έρχεται μαζί με τις άλλες του ίδιου φιλμ για πρώτη φορά στη δημοσιότητα και αποκαλύπτει μια από τις πρώτες εκτελέσεις άμαχου πληθυσμού στην Ευρώπη, όχι από τα Ες-Ες αλλά από τον τακτικό στρατό, τους επίλεκτους αλεξιπτωτιστές του Χίτλερ.




Οσο κι αν είναι τρομαχτική η εικόνα αυτή, που δείχνει νεκρά τα τιμημένα παλικάρια, διάτρητα από τις εγκληματικές σφαίρες του κατακτητή τόσο η περηφάνεια για τη θυσία τους γεμίζει την ψυχή του κάθε πατριώτη. Η πρώτη εκείνη εκτέλεση στο Κοντομαρί της Κρήτης έμελλε να ανοίξει σαν πρόλογος, ένα καινούργιο κεφάλαιο στη νεότατη ιστορία του τόπου. Πλούσιο κι αυτό σε θυσίες ηρωισμούς και ολοκαυτώματα. Τα πρώτα εκείνα θύματα πότισαν την κρητική γη με το αίμα τους, την τόσο συνηθισμένη σε ποταμούς αδικοχαμένου αίματος. Ομως το δέντρο της λευτεριάς – οι αιωνόβιες εκείνες ειρηνικές ελιές που τις μόλυνε το εχθρικό βόλι- κάρπισε και φούντωσε γιγάντιο […]
ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Σε τρεις από τις πολλές εικόνες που δείχνουν την “εκτέλεση ενός χωριού” (Κοντομαρί Κυδωνίας, 2 Ιουνίου 1941) στάση σήμερα. Για να μην ξεχνάμε. Στον απόηχο των φετινών εκδηλώσεων για τη Μάχη της Κρήτης. Με την απαραίτητη επεξήγηση ότι οι εικόνες και τα συνοδευτικά σχόλια είναι από το βιβλίο – λεύκωμα “Εικόνες Κατοχής” (εκδ. Ερμής, Αθήνα 2006) του Βάσου Μαθιόπουλου, που περιλαμβάνει φωτογραφικές μαρτυρίες από τα γερμανικά αρχεία για την ηρωική αντίσταση του ελληνικού λαού…

Χανιώτικα νέα (26.05.2017)




Πέμπτη, 25 Μαΐου 2017

ΠΟΙΗΣΗ

Η ΠΡΟΣΕΥΧΗ ΕΝΟΣ ΑΣΤΕΓΟΥ




Ιησούς Χριστός νικά
κι όλα τα κακά σκορπά...
Τρεις φορές κάθε βράδυ
πριν να κοιμηθεί
το λέει ένας άστεγος
και σταυρώνει
το ανύπαρκτο μαξιλάρι του.

Έρχεται η νύχτα...
Αγωνία κι αυτή!

Βαγγέλης Θ. Κακατσάκης
(ανέκδοτο)

Τετάρτη, 24 Μαΐου 2017

ΕΥΘΥΒΟΛΑ ΚΑΙ ΜΗ

Ο ΚΑΘΕΝΑΣ ΣΤΟ ΚΟΜΜΑ-ΤΑΚΙ ΤΟΥ ΚΑΙ Ο ΛΑΟΣ ΣΤΗΝ ΠΕΙΝΑ



Γράφει ο Νεκτάριος Ευ. Κακατσάκης
Αυτό πάλι που η πλειοψηφία των νέων κομμάτων και των κινημάτων “αρχινούν” από την Κρήτη, πώς το βλέπετε εσείς; Κάτι πρέπει να σημαίνει και κάπως να δικαιολογείται!
Το… brand name “Κρήτη” πουλάει και πουλάει πολύ! Θα ’πρεπε να το δουν αυτό εκεί στην Περιφέρεια σοβαρά και να το αποτιμήσουν: Θες κύριε να φτιάξεις το κόμμα σου και να το εξαγγείλεις από το νησί μας! Οφείλεις να υπογράψεις ότι όταν θα βρεθείς στη Βουλή το πρώτο πράγμα που θα κάνεις είναι να μας… Τι να μας;
Ας πούπε να μας υποσχεθείς ότι θα μας φτιάξεις… τον ΒΟΑΚ! Κι όχι να μας ξεχάσεις μόλις μπεις και κάτσεις στο έδρανο. Τέλος πάντων το θέμα μας δεν είναι τούτο…


Αφορμή στάθηκε ένα ακόμη… κίνημα που… ξεκίνησε από εδώ, από το Ηράκλειο συγκεκριμένα, με όνομα “Ελλάδα άλλος δρόμος”! Οχι, δεν έχω κάποια αντίρρηση ούτε και με αυτήν την προσπάθεια του επικεφαλής κ. Νότη Μαριά ο οποίος είναι από τους πιο συμπαθείς πολιτικούς και τους πιο σοβαρούς από πολλούς που τα τελευταία έχουμε δει εντός της ελληνικής βουλής αλλά… βρε παιδί μου, με προβληματίζει το γεγονός ότι ο καθένας σηκώνει ένα δικό του μπαϊράκι και κάνει και μια press conferance και έτοιμο το κομματάκι, το κινηματάκι που υπόσχεται “άλλους δρόμους” ή “άλλες πορείες” για την καημένη την Ελλαδίτσα μας!


Και θέλω να ρωτήξω: «μπρε σεις αρχηγίσκοι κ.λπ., όταν ο καθένας έχει άλλη πορεία, “πώς” και “πού” θα συναντηθείτε για το κοινό όφελος, για να μπει μια σωστή βάση και να λειτουργήσετε επιτέλους υπέρ του λαού που… ακόμη περιμένει από εσάς! Γιατί να μην μπορείτε να καθίσετε όλοι εσείς σε ένα τραπέζι, να συμφωνήσετε επί κάποιων βασικών θεμάτων που θα ενώνουν και δεν θα διασπούν την ενότητα του λαού! Πώς δηλαδή να περιμένουμε από όλους εσάς που κυνηγάτε την αρχηγία να μας σώσετε από τη στιγμή που ακολουθείτε ο καθείς διαφορετικές πορείες; Λες και υπάρχει χρόνος να πειραματιζόμαστε τούτες τις ώρες…


…Πολύ φοβούμαι ότι δεν υπάρχει καμία σοβαρότητα ακόμη, διότι η σοβαρότητα και η κρισιμότητα της κατάστασης θα σας είχε κάνει συνεναιτικούς και όχι ανθενωτικούς…
Υπάρχει βέβαια και τούτο· η ανυπαρξία ενός ηγέτη που θα μπορεί να συνενώσει, αλλά γι’ αυτό θα μιλήσουμε κάποια άλλη φορά!

Χανιώτικα νέα (24.05.2017)


Τρίτη, 23 Μαΐου 2017

ΜΙΑ ΣΤΑΣΗ ΕΔΩ ΜΙΑ ΣΤΑΣΗ ΕΚΕΙ

ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΙΣ ΗΜΕΡΕΣ ΕΚΕΙΝΕΣ




Χίτλερ να μην το καυχηθείς πως πάτησες την Κρήτη/ ξαρμάτωτη την ήβρηκες και λείπαν τα παιδιά της/ στα ξένα πολεμούσανε πάνω στην Αλβανία,/ μα πάλι πολεμήσανε… Στη “δια πασών” την περασμένη εβδομάδα το γνωστό ριζίτικο τραγούδι στις εκδηλώσεις για τη Μάχη της Κρήτης, που ξεκίνησαν με τα εγκαίνια της εγκατάστασης – έκθεσης ζωγραφικής του Δημήτρη Αστερίου στο Γιαλί Τζαμισί, την Τρίτη 16 Μαΐου, συνεχίστηκαν σε πολλές γωνιές της Περιφερειακής μας Ενότητας και κορυφώθηκαν προχθές Κυριακή 21 Μαΐου στο Αεροδρόμιο Μάλεμε και στο Μνημείο Μάχης Κρήτης με την καθιερωμένη ρίψη αλεξιπτωτιστών από την 1η ΜΑΛ.

Ξαρμάτωτη την ήβρηκε (ας όψεται ο Μεταξάς) την Κρήτη, τον Μάη του 1941, ο Χίτλερ. Δίχως τα παιδιά της, τα παλικάρια της, που πολεμούσανε πάνω στην Αλβανία. Κι όμως η Κρητική ψυχή ξεσηκώθηκε. «Δεν την πατείτε σεις μωρέ την Κρήτη ανάθεμά σας!» φώναξαν στους αλεξιπτωτιστές τους που μόλυναν τον κρητικό ουρανό, οι γέροντες, οι γυναίκες και τα παιδιά, κάνοντας όπλα τις κατσούνες και τα θρινάκια. Ξαρμάτωτη βρήκανε και την Ελλάδα (ας όψονται οι φταίχτες πολιτικοί) γι’ άλλη μια φορά τον Μάη του 2011, οι διεθνείς αγορές, κι ήρθαν οι κάθε λογής σωτήρες, όπως είχα γράψει και τότε “Στα πεταχτά” (“Χ.Ν.”, 17.5.2011) για να μας σώσουν. Άλλη, μεγάλη κουβέντα αυτή. Όλο μας “σώζουν” και σωζόμαστε, κι όλο του χαμού είμαστε. “Βουβοί, μοιραίοι, κι άβουλοι αντάμα,/ προσμένουμε ίσως κάποιο θάμα”, για να θυμηθώ τους “Μοιραίους” του Κώστα Βάρναλη.

Επιστροφή στις ημέρες εκείνες. Στις ημέρες που οι παππούδες και οι γιαγιάδες μας, οι πατεράδες και οι μανάδες μας, για να χρησιμοποιήσω στίχους από το ποίημά μου “Αθανασία”, “αντί για ψωμί”, “δείπνησαν τη λεβεντιά”, ήπιαν το κρασί της δόξας”, “έτσι χορτάτους τους βρήκε ο θάνατος”. Στις ημέρες εκείνες που «η Κρήτη φόρεσε το μαύρο τσεμπέρι της κι έψαλλε το “Χριστός Ανέστη!”» “Μνήμη Αγίου, μίμησις Αγίου”, συνήθιζε να λέει σε ανάλογες περιπτώσεις ο μακαριστός παπά Γιώργης Χιωτάκης.



Να μην επαναληφθούν ποτέ πια








Εδώ είναι θαμμένα τα σκληρά εμβατήρια/ τα λυκίσια μάτια τα επηρμένα./ Κλείνει ο αιώνας κι είναι ακόμη είκοσι χρονών/ η λεηλατημένη νιότη τους/ πρώιμος ανθός, καρπός υποταγής./ Υπομονή. Η γη τους υποφέρει/ θέλει να τους πετάξει ως ξένο σώμα/ κι εγώ την αγωνία της μαρτυρώ/ μα κάποτε θα σπάσω το κλουβί του ελέους/ θα βάλω το στάρι να τους πνίξει/ κι ας έρθει συφάμελο να με πάρουν./ Ας στήσουνε το στεν να μ’ εκτελέσουν πάλι”. Από την ποιητική συλλογή “Αρειος Ύπνος”, της Βικτωρίας Θεοδώρου.

«Εμπνευσμένος από το επιβλητικό μα φρικαλέο κοιμητήριο των Γερμανών στο “Ύψωμα 107” που δεσπόζει στον κάμπο του Μάλεμε», είναι ο “Άρειος Ύπνος”, όπως σημειώνεται στο οπισθόφυλλο του βιβλίου που κυκλοφορήθηκε το 1983. “Σαν Ύβρη και βάση πολέμου”, το βλέπει η Βικτωρία Θεοδώρου κι επικαλείται “την Ποίηση να την συντρέξει για να εκφράσει καίρια και ανεξίτηλα τα συμβάντα που χάραξαν την γενιά της, για να μην επαναληφθούν ποτέ πια”. Όλων μας η ευχή. Να μην επαναληφθούν ποτέ πια!