Σάββατο, 19 Αυγούστου 2017

ΠΑΙΔΟΤΟΠΟΣ

ΔΗΜ. ΣΧ. ΓΕΡΑΝΙΟΥ ΧΑΝΙΩΝ
ΠΑΜΕ ΑΝΤΙΚΥΘΗΡΑ


Καλοί μου φίλoι, Καλό Σαββατοκύριακο!







Η εκκλησία του Αγίου Μύρωνα στα Αντικύθηρα

Να πάμε στα Αντικύθηρα μας “προτρέπουν” στον σημερινό Παιδότοπο, “εμμέσως πλην σαφώς” μια μαθήτρια και ένας δάσκαλος, η μαθήτρια της Β’ (τώρα πια της Γ’) Δημοτικού Εμμανουέλα Βουρδουμπά του Δημ. Σχ. Γερανίου Χανίων και ο γνωστός μας δάσκαλός της Μύρων Παναγιωτάκης.
Ολα ξεκίνησαν από μια εκδρομή της Εμμανουέλας πέρυσι στο τόσο κοντινό με την Κρήτη νησάκι στις 17 Αυγούστου στο πανηγύρι του Αγίου Μύρωνα, με την οικογένειά της.
Μια εκδρομή για την οποία έγραψε, κάποια στιγμή. ύστερα από προτροπή του δασκάλου της τις εντυπώσεις της, ένα “σκέφτομαι και γράφω” μια έκθεση όπως έλεγαν την “παραγωγή γραπτού λόγου”, παλιά. Η “βάση” για ένα ιδιαίτερα επιμελημένο έντυπο για ένα μικρό τουριστικό οδηγό, σκέφτηκε ο δάσκαλός της που πολύ “αγαπά” και λόγω ονόματος το συγκεκριμένο νησάκι και πρόσθεσε ό,τι έπρεπε να προσθέσει! Ειλικρινά το καταχάρηκα ξεχωριστά το συγκεκριμένο έντυπο, Μύρων! Μπράβο και σ’ εσένα και βέβαια στην Εμμανουέλα!
Σας χαιρετώ με αγάπη όλους!
Βαγγέλης Θ. Κακατσάκης,
δάσκαλος







Τα Αντικύθηρα είναι ένα μικρό νησάκι ανάμεσα στην Κρήτη και τα Κύθηρα. Είναι νησί με βράχια και με λίγα δέντρα. Εχει λίγες παραλίες αλλά όμορφη φύση. Ολοι πρέπει να επισκεφτούν τα Αντικύθηρα. Ειδικά οι Χανιώτες. Δυόμισι ώρες κρατάει το ταξίδι από το Καστέλι-Κίσαμος.
Μια καλοκαιρινή ημέρα ακούω τη φωνή της μαμάς μου…
“Παιδιά ξυπνήστεεεε! Πάμε εκδρομήηηηη. Στα Αντικύθηραααα!
Εκδρομή; Πεταχτήκαμε από τα κρεβάτια μας εγώ με τα αδέρφια μου όλο χαρά. Πήραμε το πρωινό μας και φύγαμε για το μεγάλο καράβι στο Καστέλι που μας πήγε στ’ Αντικύθηρα. Η διαδρομή ήταν μοναδική, ο ήλιος λαμπερός κι η θάλασσα γαλάζια.
Οση ώρα ταξιδεύαμε εγώ και οι φίλοι μας παίζαμε επιτραπέζια, ακούγαμε μουσική και χαζεύαμε τη θάλασσα περιμένοντας να δούμε κανένα δελφίνι.
Ξαφνικά η μαμά φώναξε: “Φτάσαμε στ’ Αντικύθηρα”. Οταν κατεβήκαμε από το καράβι μας περίμεναν αγροτικά αυτοκίνητα. Μας έβαλαν στην καρότσα και μας οδήγησαν στο εκκλησάκι του Αγίου Μύρωνα. Η εκκλησία ήταν στα βουνά και εκείνη τη μέρα γιόρταζε.
17 Αυγούστου-Αγιος Μύρωνας. Μετά τη λειτουργία πήραμε άγιο νερό από την πηγή και στο χωριό έγινε γλέντι με κρητική μουσική και ωραία φαγητά. Θυμάμαι που ήρθε και μια κυρία με μια λεκάνη που είχε μέσα πολλά σταφύλια. Μετά το γλέντι πήγαμε για μπάνιο σ’ ένα όμορφο μέρος για να ξεχάσεις τις έγνοιες είπε η μαμά.
Κάναμε πικ-νικ και περάσαμε τέλεια.
Αργά το βράδυ είχαν εκδήλωση και μια έκθεση με πράγματα από πηλό που έφτιαχνε μια κυρία στο νησί όπως φλιτζάνες, κούπες κ.α.
Οταν έφτασε το βράδυ ακούσαμε το σφύριγμα του πλοίου και ετοιμαστήκαμε να γυρίσουμε πίσω και όλοι σκεφτήκαμε ότι και του χρόνου πάλι στον Αγιο Μύρωνα.
Εμμανουέλα Βουρδουμπά






Στο μικρό αυτό νησάκι μπορεί κανείς να δει πολλά πράγματα όπως: Εχει παλιά πόλη με τείχη στο Κάστρο και τα παλιά χρόνια την πύλη αυτή την εξουσίαζε μια άλλη πειρατική πόλη η Φαλάσαρνα. Στα Αντικύθηρα είχε βρεθεί και άγαλμα αφιερωμένο στο Θεό Απόλλωνα (Αρχαιολογικό Μουσείο Αθήνας).
Υπάρχει και νερόμυλος που κάποτε δούλευε μόνο τον χειμώνα.
Το νησάκι των Αντικυθήρων πηγαίνουν πολλοί για να παρατηρήσουν άγρια πουλιά που ξεκουράζονται εκεί και να αγοράσουν μέλι αφού το νησάκι μοσχομυρίζει θυμάρι.
Ενα όμορφο και όχι πολύ δύσκολο μονοπάτι σε πηγαίνει στις Απολυτάρες όπου εκεί βλέπεις ένα υπέροχο πέτρινο φάρο με ωραία θέα και με φαροφύλακα έναν Ρώσο Ναύαρχο το 1917 όπου εκεί γνώρισε και την τρίτη σύζυγό του τη Ζαμπία Χαρχαλάκη.






Τα Αντικύθηρα είναι γνωστά και για τα δυο πολύ σπουδαία σύμβολα. Ενα άγαλμα που βρέθηκε σε ένα ναυάγιο των Αντικυθήρων του 1ου αι. π.Χ. και ήρθε στην επιφάνεια το 1900 περίπου. Εχει υψωμένο το δεξί του χέρι αλλά κανένας δεν ξέρει με σιγουριά τι μπορεί να κρατούσε. Το 1900 βρέθηκε και ένα άλλο σπουδαίο και περίεργο αντικείμενο στο βυθό της θάλασσας από κάποιο σφουγγαρά.
Είναι ένας μηχανισμός με γρανάζια και πολλοί πιστεύουν ότι ήταν πυξίδα ή αστρονομικό όργανο των αρχαίων χρόνων.
Και ο έφηβος και ο μηχανισμός των Αντικυθήρων βρίσκονται στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο Αθηνών.









Παρασκευή, 18 Αυγούστου 2017

ΜΙΑ ΣΤΑΣΗ ΕΔΩ ΜΙΑ ΣΤΑΣΗ ΕΚΕΙ



ΥΠΟ ΤΟΝ ΙΣΤΟΡΙΚΟΝ ΠΛΑΤΑΝΟΝ ΤΟΥ ΜΠΟΥΡΝΑΖΟΥ





Υπό τον ιστορικόν πλάτανον του Μπουρνάζου… Θα μπορούσε να έχει και αυτόν τον τίτλον η όμορφη εκδήλωση των αποκαλυπτηρίων της μνημειακής πλάκας που διοργάνωσαν το βράδυ της περασμένης Κυριακής, 13 Αυγούστου, ο Σύλλογος Αρμενιανών Αττικής “Ο Κριτοβουλίδης” σε συνεργασία με τον Δήμο Αποκορώνου και την Ομοσπονδία Σωματείων Αποκορώνου, υπό την αιγίδα του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών και Μελετών “Ελευθέριος Κ. Βενιζέλος” και την υποστήριξη του Κοινωφελούς Ιδρύματος “Αγία Σοφία” και της Παγκρητίου Ενώσεως Αθηνών και την οποία είχα την τιμή να συντονίζω. Για “το προσωρινό πολίτευμα της νήσου Κρήτης ‘υπογραφέν εις Αρμένους’ και τον τόπο συναθροίσεων τον 19ο αιώνα, υπό τον Ελευθέριον Βενιζέλο, πρόεδρο της Επαναστατικής Συνελεύσεως”, ο λόγος. “Οι δύο Συνελεύσεις των Αρμένων 1822 και 1897: Από το πρώτο προσωρινό πολίτευμα της Κρήτης, στην Απαρχή της Αυτονομίας”, το τίτλος της κεντρικής ομιλίας που έκανε ο θεολόγος – ιστορικός ερευνητής, εφημέριος Καλυβών παπα-Μιχάλης Βλαβογιλάκης. Εκεί, “στους ίσκιους τους πλατείς των φοβερών πλατάνων/ που (σ.σ.: επιμένουν να) τους ψηλώνουν γάργαρα κι αστείρευτα νερά”, για να χρησιμοποιήσω τους στίχους του Γεωργίου Σουρή, του 1904…

«Διάχυτη σε όλους μας νομίζω η εντύπωση ότι απόψε η μνήμη καίει άκαυτη βάτος για να θυμηθώ τον στίχο του Οδυσσέα Ελύτη από το “Άξιον εστί”. Ύστερα από τα αποκαλυπτήρια της Μνημειακής Πλάκας “Ιστορικός Πλάτανος Στρατή Μπουρνάζου”. Στους βοστρύχους του θυμιάματος που αιωρούνται ακόμα στην ατμόσφαιρα, στον απόηχο της επιμνημόσυνης δέησης, στο δάφνινο στεφάνι που κατέθεσαν οι διοργανωτές, στο τραγούδι των τζιτζικιών που δεν σταμάτησαν, ακόμα κι όταν ψάλαμε τον “Ύμνον εις την Ελευθερίαν” μας, να μας θυμίζουν οτι ο “βασιλιάς ήλιος”, ο Έλληνας Ήλιος, ζει, και ζει, και ζει, και ζει”. Και βέβαια στα ωραία ελληνικά, φωνήεντα που ανέδειξαν με το ριζίτικο που τραγούδησαν εν είδει προλόγου οι τραγουδιστές του Καλλιτεχνικού Ομίλου “Ο Αποκόρωνας”». Τα που είπα, μεταξύ των άλλων, στην αρχή του 2ου μέρους της προαναφερθείσης εκδήλωσης, πριν δοθεί ο λόγος για τους καθιερωμένους χαιρετισμούς…

“Ο πλάτανος αυτός, μιας και έχει συνυφανθεί με την ιστορία του χωριού και όλης της Κρήτης, υπήρξε, για αιώνες, σημείο αναφοράς. Σημείο αναφοράς έναν τόπο μοναδικού φυσικού κάλλους, τόπο αναψυχής για ταξιδιώτες από όλη την Κρήτη, την Ελλάδα και τον κόσμο, που επισκέπτονταν το μέρος για να θαυμάσουν το μοναδικό τοπίο και να πιουν κρύο νερό από την πηγή. Αλλά, ταυτόχρονα, ο πλάτανος αυτός υπήρξε και σύμβολο ελευθερίας, συνυφασμένο με τους αγώνες του κρητικού λαού για την ελευθερίαν”. Απόσπασμα από τον χαιρετισμό που έστειλε (και διαβάστηκε) η Οικογένεια του και συνεργάτη της εφημερίδας μας, μοναδικού στο είδος του ιστορικού ερευνητή Χαράλαμπου Μπουρνάζου, καθώς “λόγοι ανωτέρας βίας” την εμπόδισε να έρθει. Ωσεί παρόντες, Χαράλαμπε, Ελευθεροπολίτη!

“Μετά πολλά έτη,  […] δεν εύρον πλέον ουδέ τον τόπον, ένθα ήτο ποτέ η δρυς η βασιλική, το πάγκαλον και μεγαλοπρεπές δένδρον, η νύμφη η ανάσσουσα των δρυμώνων”, γράφει προς το τέλος του διηγήματος του “Υπό την βασιλικήν δρυν”, ο Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης. Στον αιώνα η μνημειακή πλάκα “Ιστορικός πλάτανος Στρατή Μπουρνάζου”. Ευλογία! Πάντα άξιος, Γιάννη Τερεζάκη, πρόεδρε του “Κριτοβουλίδη”!
          
Χανιώτικα νέα (18.08.2017)

Πέμπτη, 17 Αυγούστου 2017

ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ


ΝΙΠΠΟΣ, ΤΕΤΑΡΤΗ 23 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ, ΩΡΑ 19.30

ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΤΙΜΗΣ ΚΑΙ ΜΝΗΜΗΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΘΕΟΚΛΗ ΝΙΚ. ΚΑΚΑΤΣΗ

 H αιματοβαμμένη και διάτρητη από σφαίρες σημαία του Οπλαρχηγού των Κρητικών Επαναστάσεων Θεοκλή Νικ. Κακάτση. Σημαιοφόρος ο γιος του Δημήτρης στα «Παναποκορώνια» τη δεκαετία του 1960
Ο Δήμος Αποκορώνου, το Κοινωφελές Ίδρυμα «Αγία Σοφία» και η Οικογένεια Κακάτσηδων (Κακατσάκηδων) , με τη συμπαράσταση της Περιφερειακής Ενότητας Χανίων και του Εθνικοὐ  Ιδρύματος Ερευνών και Μελετών «Ελευθέριος Κ. Βενιζέλος», διοργανώνουν εκδήλωση τιμής και μνήμης για τον Οπλαρχηγό των Κρητικών Επαναστάσεων και Μέλος της Μεταπολιτευτικής Επιτροπής Θεοκλή Νικ. Κακάτση (Κακατσάκη), την Τετάρτη 23 Αυγούστου 2017, στις 19.30, στο Νίππος Αποκορώνου.

ΤΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ: AMEΡΟΣ: Επιμνημόσυνη Δέηση, Αποκαλυπτήρια Προτομής, Κατάθεση Στεφάνων, Ενός Λεπτού Σιγή, Εθνικός Ύμνος  Β’ Μέρος : Νεοριζίτικο από Ομάδα Αποκορωνιωτών Ριζιτών, Χαιρετισμοί από τους Διοργανωτές, Ομιλία από τη φιλόλογο-ιστορικό Στέλλα Αλιγιζάκη, Παράδοση της Σημαίας του Οπλαρχηγού από την Οικογένεια στο Ίδρυμα «Ελευθέριος Βενιζέλος». Την Εκδήλωση θα παρουσιάσει και θα συντονίσει ο δάσκαλος-λογοτέχνης Βαγγέλης Θ. Κακατσάκης.

Σημείωση: Την Προτομή   φιλοτέχνησε ο γλύπτης Γιάννης Π. Μαρκαντωνάκης    


Τετάρτη, 16 Αυγούστου 2017

ΧΡΥΣΑ


ΤΗ ΜΗΤΕΡΑ ΜΑΣ ΤΗΝ ΕΛΕΓΑΝ ΔΕΣΠΟΙΝΑ


ς

ΌΛΟΙ ΟΙ ΒΑΣΙΛΙΚΟΙ ΜΟΥ ΓΙΑ ΣΕΝΑ, ΜΑΝΑ!!!
Γράφει η Χρύσα Κακατσάκη
Τη μητέρα μου την έλεγαν Δέσποινα. Γιόρταζε σήμερα, όπως όλες οι παντρεμένες στην Κρήτη. Ο μεγαλύτερος αδελφός μου της έφερνε πάντα λουλούδια που αγαπούσε πολύ και ήταν το δώρο που τα μάτια της πετάριζαν σαν να τα διαπέρασε μια αστραπή χαράς. Ηταν ικανή να πάει μέχρι το διπλανό χωριό για να πάρει ένα σπάνιο φιντάνι και να το προσθέσει στο κολιέ των χρωμάτων. Τον τελευταίο καιρό, που για λόγους... υγείας ήταν καθηλωμένη στο κρεβάτι, ζητούσε από την γυναίκα που τη φρόντιζε να της φέρνει τις γλάστρες για να παρακολουθεί πώς μεγαλώνουν οι γαρδένιες και οι κατηφέδες.
Παραμονή του Δεκαπενταύγουστου έκοβε ένα μάτσο από ευωδιαστά γαρίφαλα και τα πήγαινε στο εικόνισμα της Παναγίας. Τότε δεν καταλάβαινα πως η κίνησή της αυτή είχε να κάνει με μια ακατάλυτη παράδοση που ξεκινά από τις παγανιστικές τελετές των Ανθεστηρίων. Μου αρκούσε το πολυδιάστατο γέλιο της σαν μικρός κρότος σπίρτου, να παρατηρώ τα χέρια της καθώς έστρωναν το γιορτινό τραπέζι , σαν άστρα φωτεινά για ένα απέραντο εργόχειρο.
Και κάθομαι τώρα και μιλώ σε μια στήλη γαλάζιου καπνού στον ουρανό που τον τυλίγουν οι μνήμες. Αυτή είναι η αδυσώπητη διαφορά των ζωντανών από τους νεκρούς. Οι πρώτοι μπορούν να κουβεντιάζουν με τους δεύτερους, που όμως είναι παρόντες .
Ολη μέρα σήμερα η μάνα μέσα στο σπίτι ψάχνει να βρει κεφαλομάντιλο, να το ρίξει στα μαλλιά της, να γίνει πάλι νεράιδα και να φύγει. Όλη μέρα σήμερα ψάχνω να βρω βασιλικούς να γίνουν ταχυδρόμοι.
 



Τρίτη, 15 Αυγούστου 2017

ΕΝ ΝΙΠΠΩ

ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΤΗΣ ΜΕΣΟΧΩΡΙΑΝΗΣ



Στην Μεσοχωριανή Παναγίας κι εφέτος, όπως κάθε χρόνο, εκ περάτων συναθροιστήκαμε όσοι  μπορέσαμε από τους απανταχού Νιππιανούς.. Για ν' ανάψουμε ένα κερί στη Χάρη της, να πούμε τα νέα μας, για να θυμηθούμε τους πεθαμένους μας! Λειτουργός κι εφέτος ο χωριανός μας παπα_Παναγιώτης Κουργιαντάκης που μένει στην Θεσσαλονίκη Συγκίνησις μέχρι δακρύων...

Εν τη Κοιμήσει το Νίππος ου κατέλιπες, Θεοτόκε!

ΑΛΛΟ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΚΟ ΥΛΙΚΟ





ΜΙΑ ΣΤΑΣΗ ΕΔΩ, ΜΙΑ ΣΤΑΣΗ ΕΚΕΙ

ΕΧΕ ΓΕΙΑ, ΠΑΝΑΓΙΑ!




“Παρθένε Δέσποινα εις Σε, στηρίζω την ελπίδα,/ να κατοικώ στους ουρανούς, την μόνιμη πατρίδα./ Μόνος ν’ ανέβω δεν μπορώ, το βάρος δεν μ’ αφήνει,/ απ’ τα πολλά αμαρτήματα σου κράζω με οδύνη./ Το όνομά σου ύβρισα με λόγια κάθε ημέρα,/ και την καρδιά σου ελύπησα, αγία μου Μητέρα./ Δείξε την ευσπλαχνίαν σου στην ρυπαράν ψυχήν μου,/ μ’ αγάπην θείαν και στοργήν πλήρωσον την ζωήν μου./ Εν μετανοία έρχομαι, ζητώ την μεσιτείαν,/ να μ’ ελεήση ο Χριστός που ζω στην ασωτείαν./ Στρέψε το βλέμμα στοργικά, μη με αφήσεις μόνον,/ την δέησίν μου επάκουσον, ελάφρυνον τον πόνον./ Με αποστρέφεται ο Χριστός, δε δίδει σημασίαν/ δι’ αυτό εις Σε απευθύνομαι που έχεις παρρησίαν./ Αυτόν ικέτευε, Αγνή, το έλεος να κινήσει,/ τα πταίσματά μου μη μνησθεί και να με συγχωρήσει”. Το ποίημα “Εις την Παναγιάν”, Πέτρου Μοναχού Αγιορείτου (Από την ποιητική συλλογή “Κραυγή Αθωνικής σιωπής”).

Παρθένα Μάνα, που σαν πνέμα επιάστη ο σπόρος/ στο αφίλητο κορμί, κι ο Λόγος εσαρκώθη/ το αμόλευτο τρυγώντας σπλάχνο σου σα βρέφος!/ Ω Δέσποινά μου Υποταγή, τον πόνο δέξου τον/ και συ, σαν το σταυρό, και γείρε το κεφάλι/ με υπομονή, κατά γης χαμογελώντας -/ να μην πνιγεί, Κυρά, στα κλάματά σου ο κόσμος!/ Εσύ ‘σαι η κιβωτός, που σαν αυγό στην άβυσσο/ λάμπεις και στου Θεού τη σκοτεινιά αρμενίζεις,/ βαθιά τα σπέρματα όλα μέσα σου φρουρώντας./ Το πράσινο δρεπανωτό πατάς φεγγάρι,/ κι όλες στα χέρια σου κρατώντας τις ελπίδες μας/ στον άγριο ουρανό κατάφορτη ανεβαίνεις,/ κι αχνογελώντας στέκεσαι δεξά στο γιο σου./ Εσύ ‘σαι το ανθισμένο κλαρί στην άβυσσο της δύναμής του,/ εσύ ‘σαι ο στοχασμός ο πράος/ μες στο φλεγόμενο καμίνι της οργής του”. Από τον “Ύμνο στην Παναγία” του Νίκου Καζαντζάκη.

“Σε μια παλάμη θάλασσας γεύτηκες τα πικρά χαλίκια/ Δύο η ώρα το πρωί περιδιαβάζοντας τον έρημο Αύγουστο/ Είδες το φως του φεγγαριού να περπατεί μαζί σου/ Βήμα χαμένο. Ή αν δεν ήτανε η καρδιά στη θέση της/ Ήταν η θύμηση της γης με την ωραία γυναίκα/ Η ευχή που λαχτάρησε μέσ’ απ’ τους κόρφους του βασιλικού/ Να τη φυσήξει ο άνεμος της Παναγίας!/ Ώρα της νύχτας! Κι ο βοριάς πλημμυρισμένος δάκρυα/ Μόλις ερίγησε η καρδιά στο σφίξιμο της γης/ Γυμνή κάτω από τους αστερισμούς των σιωπηλών της δέντρων/ Γεύτηκες τα πικρά χαλίκια στους βυθούς του ονείρου/ Την ώρα που τα σύννεφα λύσανε τα πανιά/ Και δίχως ήμαρτον κανέν’ από την αμαρτία χαράχτηκε/ Στα πρώτα σπλάχνα του ο καιρός./ Μπορείς να δεις ακόμη/ Πριν από την αρχική φωτιά την ομορφιά της άμμου/ Όπου έπαιζες τον όρκο σου κι όπου είχες την ευχή/ Εκατόφυλλη ανοιχτή στον άνεμο της Παναγίας!” Το ποίημα “Ο άνεμος της Παναγίας” του Οδυσσέα Ελύτη.

“Στο Γαλατά ψιλή βροχή και στα Tαταύλα μπόρα/ βασίλισσα των κοριτσιών είναι η Mαυροφόρα./
Έχε γεια Παναγιά τα μιλήσαμε,/ όνειρο ήτανε, τα λησμονήσαμε./ Στο Γαλατά θα πιω κρασί, στο Πέρα θα μεθύσω/ και μες απ’ το Γεντί Kουλέ κοπέλα θ’ αγαπήσω./ Έχε γεια Παναγιά τα μιλήσαμε,/
όνειρο ήτανε, τα λησμονήσαμε/ Γεντί Kουλέ και Θαραπειά,/ Ταταύλα και Nιχώρι,/ αυτά τα τέσσερα χωριά ‘μορφαίνουνε την Πόλη./ Έχε γεια Παναγιά τα μιλήσαμε,/ όνειρο ήτανε, τα λησμονήσαμε”. (Παραδοσιακό 1η ερμηνεία: Δόμνα Σαμίου)

Χανιώτικα νέα (15.08.2017)


Δευτέρα, 14 Αυγούστου 2017

ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ

ΣΤΟΥΣ ΑΡΜΕΝΟΥΣ ΑΠΟΚΟΡΩΝΟΥ
ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΗΡΙΑ ΜΝΗΜΕΙΑΚΗΣ ΠΛΑΚΑΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΠΛΑΤΑΝΟ ΤΟΥ ΜΠΟΥΡΝΑΖΟΥ



Aποκαλυπτήρια μνημείου χθες στους Αρμένους Αποκορώνου. Την εκδήλωση διοργάνωσαν ο Σύλλογος Αρμενιανών Αττικής  “ Ο Κριτοβουλίδης”  σε συνεργασία με την Ομοσπονδία Σωματείων Αποκορώνου, το Δήμο Αποκορώνου, υπό την αιγίδα του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών και Μελετών “Ελευθέριος Κ. Βενιζέλος” , και την υποστήριξη του Κοινωφελούς Ιδρύματος Αγία Σοφία και της Παγκρητίου Ενώσεως Αθηνών,.
Την εκδήλωση παρουσίασε  ο εκπαιδευτικός – λογοτέχνης κ. Βαγγέλης Κακατσάκης, ενώ  κεντρικός ομιλητής ήταν  αιδεσιμότατος – ιστορικός, π. Μιχάλης Βλαβογιλάκης, με θέμα: “Οι δύο Συνελεύσεις των Αρμένων 1822 και 1897 – από το πρώτο προσωρινό πολίτευμα της Κρήτης στην απαρχή της αυτονομίας.  Τιμήθηκαν το πρώτο πολίτευμα της Κρήτης  και ο τόπος συναθροίσεων της Επαναστατικής Συνελεύσεως υπό τον Ελευθέριο Βενιζέλο.
Χαιρετισμό απηύθυνε ο κ, Γιάννης Τερεζάκης πρόεδρος των συλλόγων Αρμενιανών Αττικής “Ο Κριτοβουλίδης” και της Ομοσπονδίας Σωματείων Αποκορώνου υπογραμμίζοντας ότι « το χωριό μας εκείνα τα χρόνια θεωρούνταν Βενιζελικό, σίγουρα γι’ αυτό που σε συνδυασμό με το παραδεισένιο περιβάλλον, ήταν η αιτία – τούτα τα ίδια πλατάνια που σήμερα μας σκιάζουν, να είναι οι μάρτυρες των εδώ συνάξεων του με συγχωριανούς και όχι μόνο. Σε αυτόν τον χώρο προγενέστερα, όπως μας λέει και μας καταγράφει και ο άλλος συγχωριανός μας λόγιος – ιστορικός και επαναστάτης αγωνιστής Καλλίνικος Κ. Κριτοβουλίδης, υπεγράφη το καταρτισθέν  εις Επίδαυρον πολίτευμα, υπεγράφει δε από τον ίδιο, ως μέλος των επαναστατικών συνελεύσεων, αλλά και ως πληρεξούσιος Αποκορώνου στη συνέλευση αυτή».






Ο κεντρικός ομιλητής, εφημέριος του Ιερού Ναού Αγίας Παρασκευής Καλυβών π. Μιχαήλ Βλαβογιλάκης, αναφέρθηκε λεπτομερώς στα ιστορικά γεγονότα εκείνης της περιόδου επισημαίνοντας, μεταξύ άλλων, τα εξής: « Η εξέγερση του ελληνισμού το ’21 υπήρξε καρπός μακράς ιδεολογικής προετοιμασίας, αποτέλεσε πλήγμα στην Ιερά Συμμαχία και σήμανε τον θρίαμβο της αρχής των εθνοτήτων. Τα αιτήματα της ελευθερίας, της αυτοδιάθεσης και της πολιτικής ισότητας διαχύθηκαν στο λαό που συνειδητοποίησε ότι αποτελεί μια ξεχωριστή εθνότητα – οντότητα, η οποία μπορεί να αυτονομηθεί από την Οθωμανική Αυτοκρατορία…. Ως φυσική συνέπεια ακολούθησε το αίτημα για εθνική ανεξαρτησία όλο τον 19ο αιώνα. Στο τέλος αυτής της ιστορικής διαδρομής πρωτοστάτησε ο Βενιζέλος, υπερβαίνοντας τις παγίδες και τα προσκόμματα της διεθνούς διπλωματίας».





Στην επιμνημόσυνη δέηση χοροστάτησε ο μητροπολίτης Κυδωνίας και Αποκορώνου κ. Δαμασκηνός, ενώ μετά τα αποκαλυπτήρια του μνημείου έγινε κατάθεση στεφάνου από τους διοργανωτές.
  
Ηλίας Ι. Κάκανος
Από "Χανιώτικα νέα" (13.08.2017)