ΕΥΘΥΒΟΛΑ ΚΑΙ ΜΗ

Τό χουν οι μέρες τούτες να γράφονται και να λέγονται μυριάδες όσα πράγματα για το Πολυτεχνείο. Και όλα μπλέκονται μεταξύ τους, κι όλοι αναλίσκονται και αναλύουν τα όσα έγιναν ή δεν έγιναν κείνες τις μέρες του Νοέμβρη. Ενας αχταρμάς τις πιότερες φορές ιδίως τα τελευταία χρόνια της κρίσης που οι καραμέλες είναι στο φόρτε τους. 

Δείτε περισσότερα... ΕΥΘΥΒΟΛΑ ΚΑΙ ΜΗ

Νεκτάριος Ευ. Κακατσάκης

Για τη γενιά του Πολυτεχνείου 

[Υπάρχει κάτι που δεν έγραψες στο βιβλίο της ζωής σου ακόμη; Υπάρχει κάτι που δεν είπες ή δεν σκέφτηκες να αρθρώσεις, υπάρχει ψήγμα μιας ιδέας την οποία αγνοούσες κι έπεσες απ’ τα ουράνια σαν κατάλαβες πως υπήρχε ίσως και ακριβώς “κάτω από τη μύτη σου” κι έτσι δεν μπορούσες να τη δεις; Υπάρχει κάτι για το οποίο έχεις μετανιώσει και αναγνωρίζεις πια το λάθος σου που το υποστήριζες και μάλιστα... όπως λεν φανατικά; Υπάρχει χώρος εντός σου, μες στο νου και στην καρδιά σου να χωρέσει πως τούτος ο κόσμος όλα και όλους τους χωρεί; Αν σε μια απ' όλες τις παραπάνω ερωτήσεις απάντησες θετικά τότε μπορούμε να μιλήσουμε περαιτέρω δίχως πολλές παρενθέσεις]. …Τό χουν οι μέρες τούτες να γράφονται και να λέγονται μυριάδες όσα πράγματα για το Πολυτεχνείο. Και όλα μπλέκονται μεταξύ τους, κι όλοι αναλίσκονται και αναλύουν τα όσα έγιναν ή δεν έγιναν κείνες τις μέρες του Νοέμβρη. Ενας αχταρμάς τις πιότερες φορές ιδίως τα τελευταία χρόνια της κρίσης που οι καραμέλες είναι στο φόρτε τους. Γλύφει ο άλλος την καραμέλα κι έτσι μέσα από τα γλυψίματα και τα σάλια του πετάει και τη δήθεν άποψή του και τους παίρνει όλους αμπάριζα. Και μαζί με τα ξερά καίγονται και τα χλωρά. Και όλα μηδενίζονται και κάθετί που υπήρξε αληθινό πετάγεται σε μιαν άκρη! Ιδιον του λαού μας κι αυτό: Μας αρέσει πολύ γρήγορα να χτίζουμε και γρήγορα να αποδομούμε, γρήγορα να ζητωκραυγάζουμε και να αποθεώνουμε εκείνους που γιουχάραμε λίγο πριν ή να πράττουμε τ’ ανάποδο! Είπαμε, ανάλογα την περίσταση, ανάλογα την τάση την επικρατούσα…

Οχι δεν μπορεί και δεν είναι όλα ένα λάθος, από την μεταπολίτευση και μετά, όπως λέγεται. Ούτε βέβαια πρέπει να ταυτίζουμε ένα ολόκληρο λαό που απέκτησε δικαίωμα στο εκλέγεσθαι και εκλέγειν με τις λάθος επιλογές Κυβερνήσεων που στο κάτω-κάτω ο ίδιος εξέλεγε να τον αντιπροσωπεύσουν. Πολύ περισσότερο δεν μπορούμε να αποδομούμε τη στάση όσων είχαν το σθένος να κλειστούν στο Πολυτεχνείο και με τον τρόπο τους να προσπαθούν να βροντοφωνάξουν την αντίθεσή τους σε ένα απάνθρωπο καθεστώς, στη Χούντα. Διότι για αποδόμηση πρόκειται όταν ακούγονται φωνές οι οποίες διαδίδουν ότι για όλα τα δεινά αυτού του τόπου ευθύνεται η γενιά του Πολυτεχνείου! Μα αν συμβαίνει κάτι τέτοιο, είναι σαν να αναιρείς την έννοια της ίδιας της νεότητας που αμφισβητεί, που μάχεται για ιδανικά τα οποία ακόμη και στις μέρες μας λείπουν και όλοι συμφωνούμε σε αυτό! Αυτά που φώναζαν οι τότε νέοι αλλά και οι μετέπειτα νέες γενιές, αυτά δεν αποδομούνται! Εστω κι αν πολλοί από αυτούς στο δρόμο λοξοδρόμησαν ή λιποψύχησαν και διέψευσαν απλά και μόνο τους εαυτούς τους, πέταξαν εν γνώση τους αυτά για τα οποία τότε μάχονταν. Ομως… δεν ακολούθησαν όλοι τους αυτή την τακτική! Γι’ αυτό λοιπόν δεν πρέπει όλα απλά να τα τσουβαλιάζουμε όπως προσπαθούν να κάνουν κάποιοι οι οποίοι ακολουθώντας αυτήν την τακτική του τσουβαλιάσματος επιχειρούν να διασπείρουν κενά δαιμόνια που μόνο αθώα δεν είναι.

Χανιώτικα νέα (19.11. 2014)

Read more: http://www.haniotika-nea.gr/eithivola-ke-mi-5/#ixzz3JVz1KO5H
Under Creative Commons License: Attribution Non-Commercial
Follow us: @HaniotikaNea on Twitter | haniotika.nea on Facebook

ΣΤΑ ΠΕΤΑΧΤΑ

ΚΑΙ ΣΤΡΑΒΟΣ είναι ο γιαλός και στραβά αρμενίζουμε! Αντε να ισιώσουμε τον γιαλό και να μάθουμε ύστερα ν’ αρμενίζουμε ίσια… Μεγάλη η κουβέντα που κάναμε με τον φίλο μου τον γερω-δάσκαλο χθες για το πού πάμε ως κοινωνία, μα και ως συντεταγμένη πολιτεία σήμερα και για την επικαιρότητα του συνθήματος “Ψωμί – Παιδεία – Ελευθερία”! Υπάρχει ελπίς!

Δείτε περισσότερα... ΣΤΑ ΠΕΤΑΧΤΑ

Βαγγέλης Θ. Κακατσάκης

Σκίτσo του Ηλία Μακρή

Φίλες και φίλοι, καλημέρα!

«ΣΑΝ ΦΥΓΕΙ η κρίση κάποτε κι η πίεση του βάρους/ πείτε μου τι θα γίνουμε τότε χωρίς βαρβάρους». Στο ποίημα του Κ.Π. Καβάφη “Περιμένοντας τους βαρβάρους” μάς παραπέμπει η μαντινάδα που μου είπε από τηλεφώνου ο Εννιαχωριανός. Το καλύτερο, κατά Αλκη Θρύλο, ποίημα του Αλεξανδρινού ποιητή κι ένα απ’ τα δέκα καλύτερα της παγκόσμιας ποίησης. Αλήθεια, μπορούμε ως Ελληνες να ζήσουμε χωρίς βαρβάρους;

Η ΕΠΑΥΡΙΟΝ του εορτασμού της 41ης επετείου της εξέγερσης του Πολυτεχνείου. Στο ίδιο, περίπου, όπως κάθε χρόνο, έργο θεατές. Κάτω από δρακόντεια αστυνομικά μέτρα. Τι ’χες Γιάννη; Τι ’χα πάντα!

ΚΑΙ ΣΤΡΑΒΟΣ είναι ο γιαλός και στραβά αρμενίζουμε! Αντε να ισιώσουμε τον γιαλό και να μάθουμε ύστερα ν’ αρμενίζουμε ίσια… Μεγάλη η κουβέντα που κάναμε με τον φίλο μου τον γερω-δάσκαλο χθες για το πού πάμε ως κοινωνία, μα και ως συντεταγμένη πολιτεία σήμερα και για την επικαιρότητα του συνθήματος “Ψωμί – Παιδεία – Ελευθερία”! Υπάρχει ελπίς!

ΩΣΤΟΣΟ, το παζάρι της κυβέρνησης με την τρόικα συνεχίζεται. Από απαίτηση σε απαίτηση οι εκπρόσωποι των δανειστών παύλα ελεγκτών μας. Κι αυτό θέλουμε και τ’ άλλο θα κάνετε και το παράλλο δεν θ’ αμελήσετε. Πίεση στην πίεση και να τα αυτογκόλ το ένα μετά το άλλο…

ΕΘΝΙΚΗ Ελλάδος, γεια σου! Χαμηλοφτερουγιασμένοι ήρθαν στα Χανιά προχθές για τον σημερινό αγώνα με τη Σερβία οι διεθνείς μας ποδοσφαιριστές. Δεν χωνεύεται με τίποτα η ήττα απ’ τα νησιά Φερόε. Να μη μείνουμε, ωστόσο, σ’ αυτήν όσο οδυνηρή κι αν είναι, το μήνυμα που εκπέμπει ο “Γαλανόλευκος Φάρος”.

«ΟΤΑΝ η τσιγγάνα/ είπε τη Μοίρα του Μαραθώνα/ -πριν απ’ τη μάχη-/ τα πεύκα δεν την πίστεψαν./ Ούτε τα κύματα της ακτής./ Γι’ αυτό από τότε αυτομαστιγώνονται/ με τον άνεμο./ Κι ακόμα να εξιλεωθούν». Από το “Ψηφιδωτό” (τρίτη ποιητική σειρά) του Ιάσονα Ευαγγέλου.

ΝΑ ΑΛΛΑΞΟΥΜΕ νοοτροπία στην οδική μας συμπεριφορά. Οσο εύκολα το λέμε τόσο δύσκολα γίνεται. Ισχύει, ωστόσο και το αντίθετο. Οσο δύσκολα το λέμε τόσο εύκολα γίνεται. Νομίζω!

Π. ΣΤΥΛΙΑΝΟ ΘΕΟΔΩΡΟΓΛΑΚΗ, ιερατικό προϊστάμενο του Καθεδρικού Ναού των Εισοδίων της Θεοτόκου, Χανιά: Το πρώτο Ημερολόγιο για το 2015 που πήρα είναι της Ενορίας της Τριμάρτυρης. Μικρό το δώρο, πλην όμως, όπως κι εσείς σημειώνετε, ευλογημένο γιατί είναι αφιερωμένο στο μυστήριο της μετάνοιας. Συγκινεί ιδιαίτερα ο χαιρετισμός σας σ’ όλους τους πιστούς και τους «άπιστους κάθε τάξεως και καταστάσεως». Σας ευχαριστώ από καρδιάς που πάντα με θυμάστε και με τιμάτε με την αγάπη σας.

ΛΕΝΕ πως όταν ο Ανάχαρσης (Σκύθης φιλόσοφος) βρέθηκε στην Αθήνα, πήγε στο σπίτι του Σόλωνα και χτύπησε την πόρτα. Οταν του άνοιξαν, είπε πως ήταν ξένος που ήρθε να γίνει φίλος του Σόλωνα και αν γίνεται να φιλοξενηθεί απ’ αυτόν. Κι όταν ο Σόλωνας απάντησε πως είναι πιο καλό να κάνει κανείς φιλίες στην πατρίδα του, ο Ανάχαρσης ανταπάντησε: «Εσύ, λοιπόν, που είσαι στην πατρίδα σου, κάνε με φίλο και φιλοξένησέ με». Τότε ο Σόλωνας, θαυμάζοντας την εξυπνάδα του, τον δέχτηκε εγκάρδια, τον φιλοξένησε και τον έκανε επιστήθιο φίλο του. (Από το βιβλίο “Η άλλη όψη της Ιστορίας”, εκδ. Σαββάλας). 

«-Γιατί κ’ οι άξιοι ρήτορες δεν έρχονται σαν πάντα/ να βγάλουνε τους λόγους τους, να πούνε τα δικά τους;/ Γιατί οι βάρβαροι θα φθάσουν σήμερα·/ κι αυτοί βαριούντ’ ευφράδειες και δημηγορίες./ -Γιατί ν’ αρχίσει μονομιάς αυτή η ανησυχία/ κ’ η σύγχισις. (Τα πρόσωπα τι σοβαρά που εγίναν)./ Γιατί αδειάζουν γρήγορα οι δρόμοι κ’ οι πλατέες,/ κι όλοι γυρνούν στα σπίτια τους πολύ συλλογισμένοι;/ Γιατί ενύχτωσε κ’ οι βάρβαροι δεν ήλθαν./ Και μερικοί έφθασαν απ’ τα σύνορα,/ και είπανε πως βάρβαροι πια δεν υπάρχουν./ Και τώρα τι θα γένουμε χωρίς βαρβάρους./ Οι άνθρωποι αυτοί ήσαν μια κάποια λύσις». Από το ποίημα “Περιμένοντας τους βαρβάρους” του Κ.Π. Καβάφη. 

ΧΑΙΡΕΤΩ ΣΑΣ ΚΙ ΑΓΑΠΩ ΣΑΣ!

 (petaxta.blogspot.com)

Χανιώτικα νέα (18,11.2014) 

Read more: http://www.haniotika-nea.gr/sta-petachta-205/#ixzz3JQGGAyZb
Under Creative Commons License: Attribution Non-Commercial
Follow us: @HaniotikaNea on Twitter | haniotika.nea on Facebook

ΕΥΦΗΜΕΣ ΜΝΕΙΕΣ

Ένας από εκείνους που όρισαν στη ζωή τους να φυλάγουν Θερμοπύλες, να βρίσκονται, δηλαδή, πάντα, μια ζωή, έτοιμοι να κάμουν το χρέος τους και ο Δημήτρης Μιχελογιάννης. Παρών σ’ όλες τις προκλήσεις, μα και τις προσκλήσεις, της Ιστορίας ο τιμώμενος: Ως εθελοντής στους Βαλκανικούς Πολέμους που διεκρίθη ιδιαίτερα· ως αξιωματικός του Ελληνικού Στρατού, στη Μικρασιατική Εκστρατεία, που τραυματίστηκε σοβαρά· ως διοικητής του 2ου Τάγματος του 14ου Συντάγματος του ΕΛΑΣ στη μάχη της Παναγιάς κατά των Γερμανών, που τ’ όνομά του έγινε θρύλος και πηγή έμπνευσης για τη Λαϊκή Μούσα.

Δείτε περισσότερα... ΕΥΦΗΜΕΣ ΜΝΕΙΕΣ

Βαγγέλης Θ. Κακατσάκης

Δημήτρης Μιχελογιάννης ο Αντρειωμένος (1)

«Των αντρειωμένω τ’ άρματα δεν πρέπει να πουλιούνται, μον’ πρέπει να γυαλίζονται στον τοίχο να κρεμιούνται. Να τα θωρούν οι γι’ άλλοι νιοι, να τ’ αποκαμαρώνουν, να κάμουν κι αυτοί άρματα»…
Αντρειωμένος, με την αρχαϊκή σημασία της λέξης, ο Σ/χης π.δ. Δημήτριος Μιχελογιάννης, όπως επεσήμανε, μιλώντας στην εκδήλωση τιμής και μνήμης που έγινε γι’ αυτόν, την προηγούμενη Δευτέρα 10 Νοεμβρίου στο Πνευματικό Κέντρο Χανίων, ο προϊστάμενος του Γ.Α.Κ. – Ιστορικού Αρχείου Κρήτης Κώστας Φουρναράκης, με θέμα “Το Αρχείο Μιχελογιάννη στο Ιστορικό Αρχείο Κρήτης”.
Αντρειωμένος με βάση όλα όσα εκτός απ’ τον ίδιο είχαν πει προηγουμένως γι’ αυτόν ο αντιπεριφερειάρχης Χανίων Αποστόλης Βουλγαράκης, η αντιδήμαρχος Χανίων Βαρβάρα Περράκη και ο πρόεδρος του Συλλόγου Φίλων του Αρχείου Γιάννης Πλατσιδάκης στους  χαιρετισμούς των και ο πρόεδρος του ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Κρήτης Νίκος Αθανασόπουλος που διάβασε την ομιλία του ιστορικού ερευνητή Δημήτρη Νικολακάκη με θέμα “Δημήτριος Μιχελογιάννης, ο στρατιωτικός, ο αγωνιστής της Εθνικής Αντίστασης, ο άνθρωπος”.
Και βέβαια όλα όσα στη συνέχεια ανέφεραν οι δάσκαλοι Λεωνίδας Βεγλιρής και Στέλιος Τζομπανάκης και κυρίως ο γιος του, πρώην βουλευτής Σήφης Μιχελογιάννης, στις παρεμβάσεις τους.
Ενας αντρειωμένος τα “άρματα” του οποίου, το πιστόλι και τα κιάλια του, που είχε στη Μικρασιατική εκστρατεία, προσφέρθηκαν απ’ τον γιο του στο τέλος της εκδήλωσης στο Ιστορικό Αρχείο, εκεί όπου είχε καταθέσει σε δύο φάσεις, το 1988 και πρόσφατα, ο ίδιος, και το πολλών και ογκωδών φακέλων ιδιαίτερα πολύτιμο για τους ιστορικούς ερευνητές και όχι μόνο, αρχείο του (φωτ. του Σήφη Μαρκάκη).
«Τα αρχεία πρέπει να βρίσκονται στον φυσικό τους χώρο κι αυτός είναι ο χώρος του Ιστορικού Αρχείου», είπε με έμφαση σε μια αποστροφή της ομιλίας του ο Κώστας Φουρναράκης για να καλέσει στη συνέχεια, εμμέσως πλην σαφώς, όλους που κατέχουν κάθε είδους ιστορικό υλικό να το καταθέσουν.
Ο Σήφης Μιχελογιάννης έδειξε τον δρόμο. Σ’ όλους ανήκουν τ’ άρματα των αντρειωμένων…

Δημήτρης Μιχελογιάννης ο Αντρειωμένος (2)

«Τιμή σ’ εκείνους, όπου στη ζωή των/ ώρισαν και φυλάγουν Θερμοπύλες./ Ποτέ από το χρέος μη κινούντες/ δίκαιοι κι ίσοι σ’ όλες των τες πράξεις,/ αλλά με λύπη κιόλας κ’ ευσπλαχνία». Κατοχή είχαν κάμει στο μυαλό μου και οι τέσσερις πρώτοι στίχοι απ’ το ποίημα “Θερμοπύλες” του Κ.Π. Καβάφη, ενώ παρακολουθούσα την περί ης ο λόγος στις σημερινές εύφημες μνείες εκδήλωση.
Ενας από εκείνους που όρισαν στη ζωή τους να φυλάγουν Θερμοπύλες, να βρίσκονται, δηλαδή, πάντα, μια ζωή, έτοιμοι να κάμουν το χρέος τους και ο Δημήτρης Μιχελογιάννης. Παρών σ’ όλες τις προκλήσεις, μα και τις προσκλήσεις, της Ιστορίας ο τιμώμενος: Ως εθελοντής στους Βαλκανικούς Πολέμους που διεκρίθη ιδιαίτερα· ως αξιωματικός του Ελληνικού Στρατού, στη Μικρασιατική Εκστρατεία, που τραυματίστηκε σοβαρά· ως διοικητής του 2ου Τάγματος του 14ου Συντάγματος του ΕΛΑΣ στη μάχη της Παναγιάς κατά των Γερμανών, που τ’ όνομά του έγινε θρύλος και πηγή έμπνευσης για τη Λαϊκή Μούσα.
«Μαθητεία η ενασχόληση με τον Μιχελογιάννη», είπε, μεταξύ των άλλων, στον χαιρετισμό της η μια ζωή… βασικά δασκάλα, αντιδήμαρχος Χανίων Βαρβάρα Περράκη.
Κι αυτό, σίγουρα, όχι μόνο γιατί έκαμε το χρέος του προς την πατρίδα, έτσι όπως αυτός, με άκρα ανιδιοτέλεια το έκαμε, αλλά και γιατί υπήρξε σε όλη την ενενηντάχρονη ζωή του ο άνθρωπος “καντούνι” τόσο στη δημόσια όσο και στην ιδιωτική του οδό.
Ως Ελλην πολίτης, ως πρόεδρος της κοινότητας Ραμνής, ως οικογενειάρχης, ως άνθρωπος που αποδείκνυε παντού και πάντοτε τη σπανιότητα του ανθρώπινου είδους στη φύση και στην ιστορία και που πάνω του μπορούσε ν’ ακουμπήσει ο καθένας. «Το ’πε ο Δημητρός», έλεγαν στο χωριό του τη Ραμνή. «Η παροιμιώδης αυτή φράση τα έκλεινε όλα», είπε στη σύντομη παρέμβασή του ο Λεωνίδας ο Βεγλιρής, που υπηρέτησε για εφτά χρόνια δάσκαλος, τη δεκαετία του 1970, στο ψηλό χωριό του Μιχελογιάννη.
«Το ’καμε ο Μιχελογιάννης». Ακουστά θα την έχεις κι αυτή τη φράση που λένε μεταξύ τους τα δέντρα στην πλατεία της Ραμνής τις νύχτες, όταν πιάνουν την κουβέντα για τα παλιά, Λεωνίδα!

Χανιώτικα νέα (17.11.2014)

Read more: http://www.haniotika-nea.gr/evfimes-mnies-7/#ixzz3JKRdtnCh
Under Creative Commons License: Attribution Non-Commercial
Follow us: @HaniotikaNea on Twitter | haniotika.nea on Facebook

ΣΤΑ ΠΕΤΑΧΤΑ

ΑΥΤΟ ΤΟ πρωί όσο κι αν μακρύνουν τα δάχτυλα, δεν πρόκειται να φτάσουν “ως εκεί που ωραία λουλούδια σε υψηλό λειμώνα/ λιτανεύει τις μορφές σας ο αέρας της Αρετής”. Στο πρωινό της 17ης Νοεμβρίου, της κάθε 17ης Νοεμβρίου, μετά το 1973, που γιορτάζουμε την επέτειο της Εξέγερσης του Πολυτεχνείου αναφέρεται ο Νικηφόρος Βρεττάκος. “Στους σκοτωμένους σπουδαστές του Νοεμβρίου”, για να χρησιμοποιήσω τον τίτλο ενός ποιήματος της Λένας Παπά, απευθύνεται.

Δείτε περισσότερα... ΣΤΑ ΠΕΤΑΧΤΑ

Γράφει ο Βαγγέλης Θ. Κακατσάκης

Φίλες και φίλοι, καλημέρα!
ΑΥΤΟ ΤΟ πρωί όσο κι αν μακρύνουν τα δάχτυλα, δεν πρόκειται να φτάσουν “ως εκεί που ωραία λουλούδια σε υψηλό λειμώνα/ λιτανεύει τις μορφές σας ο αέρας της Αρετής”. Στο πρωινό της 17ης Νοεμβρίου, της κάθε 17ης Νοεμβρίου, μετά το 1973, που γιορτάζουμε την επέτειο της Εξέγερσης του Πολυτεχνείου αναφέρεται ο Νικηφόρος Βρεττάκος. “Στους σκοτωμένους σπουδαστές του Νοεμβρίου”, για να χρησιμοποιήσω τον τίτλο ενός ποιήματος της Λένας Παπά, απευθύνεται.

«ΨΥΧΗ και σώμα έκαναν λιβάνι και λαμπάδα/ στης λευτεριάς σου τον βωμό για να καούν, Ελλάδα!». Στους νεκρούς του Πολυτεχνείου αναφέρεται και η μαντινάδα που μου έστειλε ο φίλος ιερωμένος. Ποιος είπε ότι δεν εξακολουθεί να αποτελεί πηγή έμπνευσης και για τους μαντιναδολόγους ο χαμός τους!

ΟΙ ΗΡΩΕΣ! Οι ήρωες που έφυγαν νωρίς φορώντας τα φωτοστέφανά τους και οι ήρωες που έμειναν για να αποδεικνύουν διαρκώς τον ηρωισμό τους. «Αχ πού ’σαι νιότη που ’δειχνες πως θα γινόμουν άλλος». Μας απασχόλησε πολύ αυτός ο στίχος του Κώστα Βάρναλη στην κουβέντα που κάναμε για το Πολυτεχνείο με τον φίλο μου τον γερω – δάσκαλο.

«ΚΑΛΑ αυτοί έφυγαν νωρίς!». Και ο τίτλος του γνωστού βιβλίου του Χρόνη Μίσσιου, σε πληθυντικό αριθμό, στον νου μου. Είναι αλήθεια ότι η εξουσία, η οποία εξουσία, φθείρει και σε πολλές περιπτώσεις διαφθείρει. Και η γενιά του Πολυτεχνείου άσκησε εξουσία. Το να ρίχνουμε πάντως, αποκλειστικά σ’ αυτήν τον λίθο του αναθέματος για όλα τα στραβά και τα ανάποδα που συμβαίνουν στην πατρίδα μας είναι κομμάτι άδικο. Κακό πράγμα η ισοπέδωση!

ΣΚΑΒΕ και σκάσε! Διορθώνω. Ψήφισε και σκάσε, θέλω να πω. Μα ψήφισα και έσκασα, λες. Ψήφισε το αντίθετο απ’ αυτό που ψήφισες και ξανασκάσε, σου λέω. Τροϊκανή διαταγή και τα σκυλιά δεμένα!

ΠΡΙΝ από τρία χρόνια θα ήταν είδηση, αν “έπαιζε” στον διεθνή Τύπο οτιδήποτε καλό για την Ελλάδα. Είδηση σήμερα είναι ό,τι κακό “παίζει”. Βρε πώς αλλάζουν οι καιροί! Εκεί που μας έριχναν στο πυρ το εξώτερον για την κρίση μάς ανεβάζουν στα ουράνια για έναν… τάφο.

ΤΙΜΗ, τιμή μεγάλη, για τα Χανιά, η διεξαγωγή του φιλικού αγώνα της Εθνικής μας ομάδας ποδοσφαίρου με την αντίστοιχη ομάδα της Σερβίας. Να ’ναι καλά ο αντιπρόεδρος της ΕΠΟ Γιώργος Βούρβαχης κι ο Γαλανόλευκος Φάρος!

ΑΠ’ ΤΗΝ τουρκική λέξη baris κι όχι “βάρις”, βέβαια προέρχεται η λέξη μπαρής. Αν δεν κάνεις καλύτερα γράμματα, μολυβάκι μου όλο και θα βρίσκει την ευκαιρία να χώνει την ουρά του ο… ιός του πληκτρολογίου!

Ο ΦΩΚΙΩΝ καταδικάστηκε σε θάνατο μαζί με άλλους τέσσερις φίλους του. Στη φυλακή, την ώρα που έπιναν το κώνειο, φαίνεται ότι το δηλητήριο δεν ήταν αρκετό για όλους. Ο δήμιος, όμως, είπε ότι δε θα ετοίμαζε άλλο, αν δεν του έδιναν δώδεκα δραχμές, όσο αγόραζε την κάθε δόση. Κι επειδή η ώρα περνούσε και χρονοτριβούσαν, ο Φωκίων κάλεσε έναν φίλο του και λέγοντάς του «στην Αθήνα ούτε να πεθάνει δεν μπορεί κανείς δωρεάν», τον παρακάλεσε να δώσει τα χρήματα στον δήμιο. (Από το βιβλίο “Η άλλη όψη της Ιστορίας”, εκδ. Σαββάλας).

«Μάτια κλειδωμένα, χέρια παγωμένα/ κείτεται/ -δεκαοχτώ χρονώ ήτανε δεν ήτανε-/ για να ’χω εγώ πουλιά – φτερά στα χέρια μου/ κι εσύ το σπιτάκι σου/ μια γλάστρα με βασιλικό στο πεζουλάκι/ και τα παιδιά μας ξένοιστα να χτίζουνε το μέλλον/ Η μάνα του τον περιμένει και δεν έρχεται/ η άνοιξη του παίζει και δεν τηνε ξέρει πια/ Στις φλέβες του αίμα σταματημένο και πικρό/ γυαλί σπασμένο ο κόσμος, σωριασμένος πάνω του/ Για να ’χω εγώ τον άσπρο μου ύπνο/ και συ γαρίφαλο χαμόγελο στο στόμα σου/ για να ’χουν τα παιδιά μας τον δικό τους ήλιο».
Το ποίημα “Στους σκοτωμένους σπουδαστές
του Νοεμβρίου” της Λένας Παπά.

ΧΑΙΡΕΤΩ ΣΑΣ ΚΙ ΑΓΑΠΩ ΣΑΣ!
(petaxta.blogspot.com)

Χανιώτικα νέα (15.11.2014)

Read more: http://www.haniotika-nea.gr/sta-petachta-204/#ixzz3J82PgWRC
Under Creative Commons License: Attribution Non-Commercial
Follow us: @HaniotikaNea on Twitter | haniotika.nea on Facebook

ΠΑΙΔΟΤΟΠΟΣ

Στην κεντρική θέση του σημερινού Παιδότοπου το ποίημα “Επίγραμμα” του Νικηφόρου Βρεττάκου, που απευθύνεται στα παιδιά του Πολυτεχνείου, στους φοιτητές που πριν από 41 χρόνια, τον Νοέμβρη του 1973, “τοις κείνων ρήμασι πειθόμενοι”, όρθωσαν το ανάστημά τους στο Πολυτεχνείο ενάντια στη Δικτατορία των Συνταγματαρχών. Γύρω απ’ αυτό, τρία κείμενα και τέσσερις ζωγραφιές μαθητών της Ε2 τάξης του 9ου Δημ. Σχ. Χανίων για εκείνες τις μέρες. Το σχολείο εξακολουθεί να είναι Χώρος Λαϊκής Μνήμης και Σχολείο Εθνικής Διδαχής, όταν υπάρχουν άξιοι δάσκαλοι… 

Δείτε περισσότερα... ΠΑΙΔΟΤΟΠΟΣ

Βαγγέλης Θ. Κακατσάκης

 Καλοί μου φίλοι, καλό Σαββατοκύριακο! 
Στην κεντρική θέση του σημερινού Παιδότοπου το ποίημα “Επίγραμμα” του Νικηφόρου Βρεττάκου, που απευθύνεται στα παιδιά του Πολυτεχνείου, στους φοιτητές που πριν από 41 χρόνια, τον Νοέμβρη του 1973, “τοις κείνων ρήμασι πειθόμενοι”, όρθωσαν το ανάστημά τους στο Πολυτεχνείο ενάντια στη Δικτατορία των Συνταγματαρχών. Γύρω απ’ αυτό, τρία κείμενα και τέσσερις ζωγραφιές μαθητών της Ε2 τάξης του 9ου Δημ. Σχ. Χανίων για εκείνες τις μέρες που μου έστειλε ο δάσκαλός τους Νίκος Χατζηιωάννου. Θερμά τον ευχαριστώ και αυτόν και τον φίλο μου απ’ τα παλιά διεθυντή του ιστορικού αυτού σχολείου Δημήτρη Κωνσταντουλάκη για την ανταπόκρισή τους στην πρότασή μου. Το σχολείο εξακολουθεί να είναι Χώρος Λαϊκής Μνήμης και Σχολείο Εθνικής Διδαχής, όταν υπάρχουν άξιοι δάσκαλοι… Σας χαιρετώ με αγάπη όλους! Β.Θ.Κ




.Δίχως τουφέκι και σπαθί, με τον ήλιο στο μέτωπο, 
υπήρξατε ήρωες και ποιητές μαζί. 
Είστε το Ποίημα. Απλώνοντας το χέρι μου 
δεν φτάνει ως εκεί που ωραία λουλούδια 
τις μορφές σας λιτανεύει ο αέρας της αρετής. 
Ω παιδιά μου, Μπροστά σ’ αυτό το ποίημα 
μετράει μόνο η σιωπή.

 Ν. Βρεττάκος.

Τα γεγονότα του Πολυτεχνείου

Παρασκευή 16 Νοεμβρίου 1973. Το απόγευμα αρχίζουν τα αιματηρά γεγονότα της εξέγερσης. Συγκρούσεις του λαού στις πλατείες και στους δρόμους της Αθήνας με την αστυνομία και το στρατό, οδοφράγματα των διαδηλωτών, δακρυγόνα και καπνογόνα, τραυματισμοί, κακοποιήσεις, πυροβολισμοί. Οι φοιτητές μέσα στο Πολυτεχνείο άοπλοι, με μόνο εφόδιο την καρδιά τους και το τραγούδι τους, κυκλωμένοι από τον εχθρό συνεχίζουν το τραγούδι τους και εκπέμπουν από τον ραδιοφωνικό σταθμό που έφτιαξαν. Τα τανκς ξεκινούν. Ο λαός μαζί με τους φοιτητές φωνάζουν: «Αδέρφια μας στρατιώτες, δε θα μας χτυπήσετε. Είμαστε άοπλοι, τα τανκς δε θα μας χτυπήσουν!» Σάββατο 17 Νοεμβρίου 1973 ώρα 2.57 το πρωί. Τρία τανκς ξεκινούν με σκοπό να καταστρέψουν το Πολυτεχνείο. Το πρώτο τανκ, που είναι και το πιο μεγάλο, ρίχνει την πόρτα του Πολυτεχνείου και καταστρέφει ό,τι υπάρχει στην αυλή. Πολλοί άνθρωποι σκοτώνονται από τις σφαίρες στον χώρο του Πολυτεχνείου και στους γύρω δρόμους. Οι αστυνομικοί χτυπούν τους φοιτητές, ενώ οι στρατιώτες προσπαθούν να τους βοηθήσουν. Οι συγκρούσεις διαδηλωτών και αστυνομίας στο κέντρο της Αθήνας συνεχίστηκαν και την επόμενη ημέρα. Κυριακή 25 Νοέμβρη 1973. Στρατιωτικό πραξικόπημα ανέτρεψε τον Παπαδόπουλο και την κυβέρνηση Μαρκεζίνη. Ο νέος πρόεδρος της Δημοκρατίας, στρατηγός Φαίδων Γκιζίκης, όρκισε κυβέρνηση, με πρωθυπουργό τον Ανδρουτσόπουλο, «Νοέμβρη στις 17 τα τανκς επιτέθηκαν, στους άοπλους τους φοιτητές και δεν τους λυπήθηκαν» Γιάννης Κυριακάκης, Χάρης Πατεράκης.

Πολυτεχνείο 1973 – 17 Νοέμβρη

Ολα ξεκίνησαν αρχές Νοέμβρη του 1973 όπου το μνημόσυνο για τον Γεώργιο Παπανδρέου μετατρέπεται σε μεγάλη διαδήλωση ενάντια στη Χούντα που λήγει με ξυλοδαρμούς και συλλήψεις. Στις 14 Νοέμβρη οι φοιτητές προχωρούν σε κατάληψη. Ανάμεσά τιυς υπάρχουν εργάτες και απλοί πολίτες. Ο αγωνιστής Νίκος Ξυλούρης δεν έχασε την ευκαιρία να μπει στο υπό κατάληψη Πολυτεχνείο για να δώσει κουράγιο στους φοιτητές. Τα συνθήματα που ακούγονται και γράφονται σε πανό στο Πολυτεχνείο ήταν “Ψωμί – Παιδεία – Ελευθερία” “Κάτω η Χούντα – Ελευθερία”. Οι φοιτητές συναρμολογούν έναν ραδιοφωνικό πομπό και σύντομα δέχονται βοήθεια ραδιο-πειρατών ώστε το σήμα να φτάνει σε όλη την Αθήνα με συνθήματα «Εδώ Πολυτεχνείο. Εδώ Πολυτεχνείο. Σας μιλά ο ραδιοφωνικός σταθμός των ελεύθερων αγωνιζόμενων φοιτητών των ελεύθερων αγωνιζόμενων Ελλήνων. Κάτω η Χούντα. Κάτω ο Παπαδόπουλος. Λαέ κατέβα στο πεζοδρόμιο. Ελα να μας συμπαρασταθείς». Την Παρασκευή 16 Νοέμβρη ο συγκεντρωμένος λαός γύρω από το Πολυτεχνείο ξεπερνάει τις 100.000. Αργά το απόγευμα ο Παπαδόπουλος δίνει εντολή στην Αστυνομία να χτυπήσει. Πέφτουν δακρυγόνα αλλά και σφαίρες χτυπούν θανάσιμα τους άοπλους πολίτες και φοιτητές. Τα μεσάνυχτα προς 17 Νοέμβρη τανκς κυκλοφορούν στους δρόμους της Αθήνας. Τα μεγάφωνα και ο ραδιοφωνικός σταθμός του Πολυτεχνείου απευθύνουν απεγνωσμένες εκκλήσεις “Αδέλφια μας στρατιώτες! Αδέλφια μας στρατιώτες” Το συντονιστικό των φοιτητών ζητάει διαπραγματεύσεις μα ο δικτάτωρ ετοιμάζει επίδειξη δύναμης. Στις τρεις το πρωί το τανκ γκρεμίζει την είσοδο του Πολυτεχνείου ισοπεδώνοντας τα πάντα. Στρατιώτες αστυνομικοί εισβάλουν στο Πολυτεχνείο. Χιλιάδες άνθρωποι συνελλήφθησαν μα το μήνυμα είχε περάσει. Οι μέρες της Χούντας τελειώνουν… Οπως και αν έχει, όλοι πρέπει να θυμόμαστε τις θυσίες που έγιναν και το αίμα που χύθηκε για να μπορούμε να ζούμε εμείς ελεύθεροι… Γιώργος Σουβαρής, Βασίλης Μπασιαδάκης.

Η εξέγερση του Πολυτεχνείου
Το 1973 ήταν μια μαζική διαδήλωση λαϊκής αντίθεσης στο καθεστώς της Χούντας των Συνταγματαρχών. Η εξέγερση ξεκίνησε στις 14 Νοέμβρη 1973, με κατάληψη του Μετσόβιου Πολυτεχνείου Αθηνών από φοιτητές και σπουδαστές που κλιμακώθηκε σχεδόν σε αντιχουντική επανάσταση και έληξε με αιματοχυσία το πρωί της 17ης Νοέμβρη, μετά από μια σειρά γεγονότων που ξεκίνησαν με την είσοδο άρματος μάχης στον χώρο του Πολυτεχνείου και την επαναφορά σε ισχύ του σχετικού στρατιωτικού νόμου που απαγόρευε συγκεντρώσεις και την κυκλοφορία σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη. Ενα απόσπασμα από το ραδιόφωνο της εποχής «Εδώ Πολυτεχνείο. Λαέ της Ελλάδας, το Πολυτεχνείο είναι σημαιοφόρος του αγώνα μας, του αγώνα σας, του κοινού αγώνα μας ενάντια στη δικτατορία και για την Δημοκρατία». Μαίρη Πατεράκη, Ιωσηφίνα Σεργάκη

Χανιώτικα νέα (15.11.2014)

Read more: http://www.haniotika-nea.gr/politechnio-exakolouthi-na-empnei/#ixzz3J7uDbtAu
Under Creative Commons License: Attribution Non-Commercial
Follow us: @HaniotikaNea on Twitter | haniotika.nea on Facebook

ΣΤΑ ΠΕΤΑΧΤΑ

ΓΕΩΡΓΟ, καλά καλό, πλην όμως φτωχό, τον θέλει (τον ήθελε) τον Αγιο Φίλιππο που γιορτάζει σήμερα η κρητική λαϊκή παράδοση. Δεν ξαργούν (ξαργούσαν) οι άνθρωποι της υπαίθρου την ημέρα της Χάρης του, όπως κάνουν (έκαναν) στις γιορτές άλλων Αγίων. Ούτε ο ίδιος, άλλωστε, ξαργούσε. «Ολη μέρα δούλευε και το βράδυ απόκρευγε» κατά που λέει και η σχετική παροιμία, που θέλει να μας θυμίσει ότι την άλλη μέρα αρχίζει η Σαρακοστή των Χριστουγέννων.

Δείτε περισσότερα... ΣΤΑ ΠΕΤΑΧΤΑ

Βαγγέλης Θ. Κακατσάκης

Φίλες και φίλοι, καλημέρα!

«Τ’ ΑΓΙΟΥ Φιλίππου τσ’ Αποκρές/ φιλεί η Πηλιά το πέλαγος/ κι ο ζευγάς τα χέρια του». Μια απ’ τις ωραίες παροιμιώδεις φράσεις του λαού μας για τη σημερινή ημέρα, που έχει καταγράψει ο Παύλος Βλαστός. Πηλιά είναι βέβαια η Πούλια «που συμφωνα με τις δοξασίες και τις πανάρχαιες παρατηρήσεις», όπως σημειώνει ο Ν. Ψιλάκης στο βιβλίο του “Λαϊκές τελετουργίες στην Κρήτη”, τη μέρα του Αγίου Φιλίππου κατηφορίζει από τον ουράνιο θόλο και φιλεί τα όρη ή τη θάλασσα.

ΓΕΩΡΓΟ, καλά καλό, πλην όμως φτωχό, τον θέλει (τον ήθελε) τον Αγιο Φίλιππο που γιορτάζει σήμερα η κρητική λαϊκή παράδοση. Δεν ξαργούν (ξαργούσαν) οι άνθρωποι της υπαίθρου την ημέρα της Χάρης του, όπως κάνουν (έκαναν) στις γιορτές άλλων Αγίων. Ούτε ο ίδιος, άλλωστε, ξαργούσε. «Ολη μέρα δούλευε και το βράδυ απόκρευγε» κατά που λέει και η σχετική παροιμία, που θέλει να μας θυμίσει ότι την άλλη μέρα αρχίζει η Σαρακοστή των Χριστουγέννων.

ΟΙ ΕΠΟΧΕΣ περάσανε, οι παροιμίες μένουν. Άντε, όμως, να τις εξηγήσεις στα σημερινά παιδιά. Τι πάει να πει η λέξη “απόκρευγε” παππού; Τι είναι ο ζευγάς και τι η Πηλιά; Τι πράγμα είναι η Σαρακοστή; Τρώγεται; Ενα – ένα και με τη σειρά θα τα πούμε, Βαγγέλη!

ΟΥΤΕ πετρέλαιο, ούτε ξύλα, ούτε αερόθερμο, ούτε τίποτα. Κανένα πρόβλημα με τη θέρμανση δεν έχει, κατά δήλωσή της, η Νεκταρία Θεοδωρογλάκη. Για του λόγου το αληθές, να η τελευταία μαντινάδα που μου έστειλε προχθές: «Το πρόβλημα της θέρμανσης, ο έρωτας το λύνει/ Η αγκαλιά τσ’ αγάπης μου ζεσταίνει σαν καμίνι».

ΑΝΑΚΑΛΥΨΕ κι εσύ έναν τάφο, μπορείς! Οσο περισσότερους τάφους ανακαλύψουμε τόσο το καλύτερο! Ούτως ή άλλως μόνο ένας τάφος θα μας σώσει στο τέλος. (Μακάβριο πλην, όμως, σίγουρο το τελευταίο, αν το απομονώσουμε, ε;). ΣΕ ΠΟΙΟΝ ανήκει ο σκελετός του νεκρού της Αμφίπολης; Ποιος (δεν) φοβάται την τρόικα; Ασχετα μεταξύ τους και τα δύο υπαρξιακά ερωτήματα των ημερών. Εξίσου εύκολα και τα δύο. Στη διατύπωσή του το πρώτο και στην απάντησή του το δεύτερο. Κατά την ερώτηση και η απάντηση.

ΝΑ ΔΙΕΞΑΧΘΕΙ δημοψήφισμα στη Σούδα ώστε να εκφραστεί η τοπική κοινωνία για το ζήτημα των δεξαμενών καυσίμων στο Πλατάνι. Σωστή τη βρίσκει την πρόταση που έγινε στο Δημοτικό Συμβούλιο Χανίων από τον Δημήτρη Λειψάκη ο φίλος μου ο γερω-δάσκαλος. Σωστή βρίσκει πάντως κι αυτή του Σεραφείμ Ρίζου για τη δημιουργία ενός μαζικού λαϊκού κινήματος για την προστασία της περιοχής. Εκ των ων ουκ άνευ ότι του άρεσε το ομόφωνο όχι του Δημοτικού Συμβουλίου και η προσφυγή στο Συμβούλιο της Επικρατείας.

ΝΤΑΛΗ Αλυγιζάκη – Κουτσουπάκη, Χανιά: Καμία σχέση η λέξη “μπαρής” με τη λέξη “κουμπάρος”, ούτε βέβαια με το “μπάρε μου” που πάει να πει τουλάχιστον, καλή μου φίλη! Μπαρής σημαίνει φίλος, φιλικός, ειρηνικός και προέρχεται, όπως γράφει και ο Αντώνης Ξανθινάκης στο “Λεξικό” του, από την τουρκική λέξη βάτις που σημαίνει ειρήνη. Ετερος εξ ετέρου σοφός, κυρία Ντάλη!

«Ο ΑΓΙΟΣ Φίλιππος δεν είχε ζευγάρι, είχε μόνο μια αελιά (αγελάδα) κι έκανε όλη μέρα χωράφι με το συζευτή του. Την ημέρα τση μικρής Αποκράς επήρε πάλι τα οζά του και πήγε εκεί που πήγαινε κάθε μέρα για να προλάβει προτού χειμωνιάσει να σπείρει τα σπαρμένα του. Το βράδυ που γύρισε πίσω έμαθε πως στο χωριό του δεν είχανε πράμα ν’ αποκριγιώσουν. Στεναχωρέθηκε ο Φίλιππας κι έσφαξε την αελιά του και τη μοίρασε στο χωριό. Την άλλη μέρα το πρωί που πήγε στ’ αχίρι εβρήκε τ’ οζό του να στέκει εκεί και να τον περιμένει». Από το βιβλίο “Λαϊκές τελετουργίες στην Κρήτη” του Νίκου Ψιλάκη. «[...] 

"Σκαλίστρα αχόρταγη της γης και της σποράς αρπάχτρα/ το ζευγολάτη ακολουθά μαυρόφτερη κουρούνα/ κι από τα νέφη κελαηδεί κρυμμένη η σιταρήθρα,/ ζητώντας για τον κόπο της ένα σπυρί σιτάρι./ Μικρές οι μέρες του Σποριά κι ατέλειωτες οι νύχτες/ τον ύπνο δίνουν πληρωμή στον κάματο της μέρας./ Μόνη ξενύχτρα καίει η φωτιά στο ταπεινό καλύβι./ Κι απ’ της φωτιάς το φωτερό πλάνεμα ο ζευγολάτης/ βλέπει όνειρο: στο νιόσπαρτο αγρό βοριά τα στάχυα/ να καρτερούν το κοφτερό δρεπάνι της θερίστρας». 

Από το ποίημα “Η σπορά” του Γεωργίου Δροσίνη. 

ΧΑΙΡΕΤΩ ΣΑΣ ΚΙ ΑΓΑΠΩ ΣΑΣ!

 (petaxta.blogspot.com)

Χανιώτικα νέα (14.11.2014)

Read more: http://www.haniotika-nea.gr/sta-petachta-203/#ixzz3J2jFdpKt 

Under Creative Commons License: Attribution Non-Commercial
Follow us: @HaniotikaNea on Twitter | haniotika.nea on Facebook

ΣΤΑ ΠΕΤΑΧΤΑ

ΤΟ ΕΝΑ φέρνει το άλλο! Από το “Δόξα τω Θεώ”, το μυριοτραγουδισμένο τραγούδι του Ουρανομήκη (του Παππού, του Μακαριστού Ειρηναίου Γαλανάκη ο χαρακτηρισμός) Μίκη Θεοδωράκη που άκουγα στο ραδιόφωνο, ενώ ετοιμαζόμουν ν’ αρχίσω να γράφω τη στήλη μου να τραγουδά με τη δωρική φωνή του ο Γρηγόρης Μπιθικώτσης στο “Δόξα τω Θεώ πάντων ένεκεν” του Ιωάννου Χρυσοστόμου κι από εκεί στο “εγώ είμαι πάντοτε καλά” του γνωστού τοις πάσι συμπολίτη μας Βασίλη Καλαϊτζή – Μουντάκι. 

Δείτε περισσότερα.. ΣΤΑ ΠΕΤΑΧΤΑ

Βαγγέλης Θ. Κακατσάκης

«ΔΟΞΑ τω Θεώ, πάντων ένεκεν!». Αυτή τη φράση είπε ο Ιωάννης ο Χρυσόστομος, που γιορτάζει σήμερα, πριν αφήσει την τελευταία του πνοή στα Κόμανα του Πόντου, όπου τον είχε εξορίσει η αυτοκράτειρα Ευδοξία, γιατί ως Αρχιεπίσκοπος Κωνσταντινουπόλεως, δεν έπαψε να την ελέγχει, αρχής γενομένης από τότε που η αφεντιά της οικειοποιήθηκε παρανόμως το χωράφι μιας χήρας. Την ίδια φράση χρησιμοποιούσε πάντα, ο ιδιαίτερα αγαπητός αυτός Αγιος, όπως έλεγε ο μακαριστός μητροπολίτης Κυδωνίας και Αποκορώνου Νικηφόρος Συντζανάκης (σαν χθες το θυμάμαι κι ας πέρασαν 50 και χρόνια που τον άκουσα) ό,τι κι αν συνέβαινε κατά τη διάρκεια της πολυκύμαντης ζωής του. Δόξα τω Θεώ για όλα!

ΤΟ ΕΝΑ φέρνει το άλλο! Από το “Δόξα τω Θεώ”, το μυριοτραγουδισμένο τραγούδι του Ουρανομήκη (του Παππού, του Μακαριστού Ειρηναίου Γαλανάκη ο χαρακτηρισμός) Μίκη Θεοδωράκη που άκουγα στο ραδιόφωνο, ενώ ετοιμαζόμουν ν’ αρχίσω να γράφω τη στήλη μου να τραγουδά με τη δωρική φωνή του ο Γρηγόρης Μπιθικώτσης στο “Δόξα τω Θεώ πάντων ένεκεν” του Ιωάννου Χρυσοστόμου κι από εκεί στο “εγώ είμαι πάντοτε καλά” του γνωστού τοις πάσι συμπολίτη μας Βασίλη Καλαϊτζή – Μουντάκι.

ΤΟ ’ΧΩ γράψει και παλιότερα, αλλά, καλό θα κάνει να το ξαναγράψω, αφού ως γνωστό, κατά που λέμε οι δάσκαλοι, η επανάληψη είναι η μητέρα της μάθησης. Ενα το κρατούμενο. Συν το ό,τι όλο και κάποιοι δεν θα το έχετε διαβάσει. Ποιο; Δείτε επόμενο “πεταχτό”…

«ΤΙ ΚΑΝΕΙΣ Στρατηγέ;», ρωτούσες για παράδειγμα τον και “Στρατηγό” προσφωνούμενο φίλο μου, ο οποίος ειρήσθω εν παρόδω βρίσκεται εδώ και πολύ καιρό στην Αθήνα, “εν Αθήναις”, θα έλεγε αυτός. «Μην κάνετε περιττάς ερωτήσεις, ο Στρατηγός είναι πάντοτε καλά», η απάντησή του. Τίποτε λιγότερο και τίποτε περισσότερο.

Ο ΣΤΡΑΤΗΓΟΣ είναι πάντοτε καλά! Ενας στρατηγός κι ο καθένας μας μπορεί και πρέπει να είναι στρατηγός του εαυτού του, οφείλει να λέει ότι είναι πάντοτε καλά. Οχι για να σκούνε οι τυχόν εχθροί του, αλλά για να μην σκάσει ο ίδιος πριν την ώρα του γκρινιάζοντας. Εγώ, είμαι πάντοτε καλά! Πες το… Χρυσόστομε!

ΧΡΥΣΑΦΙ έτρεχε, λένε από το στόμα του Αγίου που γιορτάζει σήμερα (Χρόνια πολλά Χρυσόστομε!) όταν μιλούσε καθώς όλοι κρεμιούνταν απ’ τα χείλη του. “Χρυσορήμων” η γλώσσα του μας λέει το τροπάριο των Τριών Ιεραρχών. Οτι δεν χάριζε κάστανα στους άρχοντες όσο ψηλά κι αν βρίσκονταν, δεν το λέει πάντως. Ειδικότης του να κυνηγά το άδικο και να προστατεύει αυτούς που δεν είχαν στον ήλιο μοίρα…

«ΔΕΝ είχε στόμα πάγχρυσο, μονάχα μα και πλούτο/ αγάπης που εσκόρπισε παντού στον κόσμο τούτο». Ναι! Μου την έστειλε τη μαντινάδα που περίμενα για τον Ιωάννη τον Χρυσόστομο ο φίλος ιερωμένος. Αντε και την έκλεισα την τρύπα!

Ο ΙΩΑΝΝΗΣ ο Χρυσόστομος μπορεί να κατέκτησε τις καρδιές του λαού, σύντομα όμως προκάλεσε πλήθος αντιδράσεων εκ μέρους εκείνουν που θίγονταν από το ελεγκτικό του κήρυγμα. Ετσι δημιουργήθηκε ένα έντονο και ασφυκτικό αντι-Χρυσοστομικό κλίμα. Ιδιαίτερα δε εξόργισε το περιβάλλον της αυτοκράτειρας Ευδοξίας. Το αποκορύφωμα ώστε να ανάψει η θρυαλλίδα της συσσωρευμένης αντιπάθειας σε βάρος του, τόσο εκ μέρους των αρχόντων και πολιτικών όσο και των εκκλησιαστικών παραγόντων της εποχής, ήταν ο έλεγχος στην αυτοκράτειρα Ευδοξία, η οποία παρανόμως οικειοποιήθηκε το χωράφι μιας φτωχής χήρας. (Πηγή: http://el.wikipedia.org) 

«Aπ’ το πρωί μες στη βροχή/ και μέσα στο λιοπύρι/ για μια μπουκιά κι ένα ποτήρι/ και δόξα τω Θεώ./ Παράθυρο για τ’ όνειρο/ κι αυλή για το σεργιάνι/ ο ίσκιος σου να μη σε φτάνει/ και δόξα τω Θεώ./ Πέτρα στην πέτρα ολημερίς/ χτίζω και δε σε φτάνω/ ήλιε μου πόσο είσαι πάνω και δόξα τω Θεώ». Στίχοι: Ιάκωβος Καμπανέλλης, Μουσική: Μίκης Θεοδωράκης. Eκτέλεση: Γιάννης Πουλόπουλος, Γρηγόρης Μπιθικώτσης, Μαρία Φαραντούρη, Ειρήνη Παπά κ.λπ. 

ΧΑΙΡΕΤΩ ΣΑΣ ΚΙ ΑΓΑΠΩ ΣΑΣ! 

(petaxta.blogspot.com)

Χανιώτικα νέα (13.11.2014)

Read more: http://www.haniotika-nea.gr/sta-petachta-202/#ixzz3Iwsc4Xbi
Under Creative Commons License: Attribution Non-Commercial
Follow us: @HaniotikaNea on Twitter | haniotika.nea on Facebook

ΕΥΘΥΒΟΛΑ ΚΑΙ ΜΗ

«Ε κακομοίρη άνθρωπε, μπορείς να μετακινήσεις βουνά, να κάμεις θάματα, κι εσύ να βουλιάζεις στην κοπριά, στην τεμπελιά και στην απιστία! Θεό έχεις μέσα σου, Θεό κουβαλάς και δεν το ξέρεις – το μαθαίνεις μονάχα την ώρα που πεθαίνεις, μα ’ναι πολύ αργά».
Νίκος Καζαντζάκης
Δείτε περισσότερα...  ΕΥΘΥΒΟΛΑ ΚΑΙ ΜΗ
Νεκτάριος Ευ. Κακατσάκης

Κρίση αξιών, Καζαντζάκης και η δική μας ευθύνη

«Η οικονομική κρίση που βιώνουμε είναι πρωτίστως κρίση αξιών. Γι’ αυτό και η κοινωνία πρέπει να στρέψει την προσοχή της στις μεγάλες αξίες μέσα από τα έργα των ιερών φωνών του Καζαντζάκη, του Παπαδιαμάντη κ.ά.».
Τάδε έφη Τάκης Χρυσικάκος σε συνέντευξή του στο ένθετο περιοδικό “διαδρομές” των «Χ.Ν.», (βλ. Σάββατο 8-11-14). Σωστή η άποψη του ηθοποιού ο οποίος πρωταγωνιστεί στη θεατρική παράσταση “Αναφορά στον Γκρέκο” του ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Κρήτης στο Βενιζέλειο Ωδείο!
Ομως, το εύλογο ερώτημα είναι «πώς ο κόσμος θα στρέψει την προσοχή του προς αυτές τις αξίες, πώς θα ακούσει και από πού αυτές τις φωνές των σοφών “παππούδων μας”»;
Και επειδή ζούμε σε μια σύγχρονη κοινωνία, πρέπει να αναρωτηθούμε «από ποια Μέσα πληροφόρησης θα ακουστούν τα λόγια τα μεστά, από ποια Μέσα όταν εκείνα “παίζουν” από το πρωί μέχρι το βράδυ με… σκουπίδια που διασκορπίζουν μέσα στα σπίτια, στα αυτιά και στις… “συνειδήσεις” μικρών τε και μεγάλων»!
Κυρίως από ποια ΜΜΕ όταν τα πλείστα από αυτά έχοντας “πρόσβαση στα σπίτια μας”, παίζουν τον ρόλο του προπαγανδιστή του ανόητου όντος που δεν ζει αλλά πλανιέται δω κι εκεί κυρίως “σκοτώνοντας την ώρα του” με ανούσιες καταστάσεις που δεν έχουν ψήγμα πολιτισμού, ίχνος αλήθειας. Θλιβερή εικόνα η κατάντια μας ως άνθρωποι να αλληλοσυγκρουόμαστε για “σημεία” που δεν οδηγούν ούτε προσδίδουν τίποτα ουσιώδες στην ύπαρξή μας.
Μοιάζει σαν να μηρυκάζουμε μια τσίχλα γεμάτη συντηρητικά που συντηρούν τη φούσκα που μας κρατάει έγκλειστους σε τόπο άτοπο, άχρωμο και άοσμο. Και όντας υπό έλεγχο την ώρα της κάλπης οδηγούμαστε να ψηφίσουμε -υποτίθεται- κατά βούληση. Μα βούληση δική μας δεν υπάρχει αφού ένας απομονωμένος και καλά χειραγωγούμενος πολίτης στο στυλ που βολεύει την όποια εξουσία δεν είναι αυτόβουλος αλλά μάλλον ένα “ρομποτοειδές” που έχει ρυθμιστεί κατά τρόπο που βολεύει αυτούς που μας κυβερνούν.
Υπάρχουν τρόποι να ξεφύγει κάποιος από όλη αυτή τη κατάσταση; Ισως ένας απ’ αυτούς είναι ο δρόμος της γνώσης της έρευνας… Ενας τρόπος που όμως δεν προσφέρεται στον λαό, στην ευρεία μάζα.
Η… “κακομοιριά” μας λοιπόν δεν έχει να κάνει μόνο με τα οικονομικά… Ομως αυτή έχει καλές βάσεις σε μια χώρα που “κάποιοι” λυμαίνονται τον χώρο και τον χρόνο του ατόμου;
Ενός ατόμου που το “βάζουν” να σκέφτεται απαντήσεις σε ερωτήματα του είδους: τι σας άρεσε στη νέα εκπομπή του τάδε τηλεπαρουσιαστή «της πρωινής, της μεσημεριανής ή της βραδινής ζώνης» ή το καλούν να επιλέξει ανάμεσα σε 2-3 ονόματα που θεωρεί κατάλληλα για να κυβερνήσουν τούτο τον τόπο. Κι έπειτα οι όποιες απαντήσεις αιωρούνται «για να ’χουμε να λέμε».
Καμία αισιοδοξία λοιπόν δεν υπάρχει «όσο τα νούμερα της AGB δίνουν χρώμα στις ζωές των συμπολιτών μου».
Αισιόδοξος όμως μπορώ να είμαι μόνο όταν βλέπω παιδιά να γεννιούνται, γιατί σκέφτομαι ότι -δεν μπορεί- κάποτε κάποια μαγιά θα νοστιμίσει το ψωμί που όσοι το γευθούν θα καταλάβουν τη διαφορά! Κι όταν την καταλάβουν, θα ρίξουν στα σκουπίδια όλες τις ανθυγιεινές τροφές που τρέφονταν και θα μάθουν να φτιάχνουν το δικό τους το ψωμί με την καλή μαγιά και θα μπορούν να ταΐζουν τα παιδιά τους και άμποτε κάποια στιγμή να μάθουν όλοι να απολαμβάνουν τη γλύκα τούτης της τροφής, να μάθουν να φτιάχνουν το ψωμί της γεύσης, της βίωσης και της γέμωσης της ψυχής…
Ομως επειδή αρχικά αναφερθήκαμε στα έργα των «των ιερών φωνών του Καζαντζάκη, του Παπαδιαμάντη κ.ά.» όπως τις χαρακτήρισε ο Τ. Χρυσικάκος, ο λόγος του Καζαντζάκη και σήμερα είναι επίκαιρος όσο ποτέ.
Λέει: «Ε κακομοίρη άνθρωπε, μπορείς να μετακινήσεις βουνά, να κάμεις θάματα, κι εσύ να βουλιάζεις στην κοπριά, στην τεμπελιά και στην απιστία! Θεό έχεις μέσα σου, Θεό κουβαλάς και δεν το ξέρεις – το μαθαίνεις μονάχα την ώρα που πεθαίνεις, μα ’ναι πολύ αργά».
Τούτο τον λόγο επιχειρεί να μας μεταφέρει η παράσταση του ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ.Κ. και ο Τάκης Χρυσικάκος κάθε Παρασκευή, Σάββατο, Κυριακή και Δευτέρα έως και τις 24 Νοεμβρίου στο Βενιζέλειο Ωδείο.

Χανιώτικα νέα (12.11.. 2014)

Read more: http://www.haniotika-nea.gr/krisi-axion-kazantzakis-ke-diki-mas-efthini/#ixzz3Ir9KFuz3
Under Creative Commons License: Attribution Non-Commercial
Follow us: @HaniotikaNea on Twitter | haniotika.nea on Facebook

ΑΝΑΣΚΑΛΕΥΟΝΤΑΣ

Επαναδημοσιεύουμε λοιπόν σήμερα τη μία από τις δύο φωτογραφίες από την κηδεία του Ν. Καζαντζάκη (φωτ. 1), στην οποία απεικονίζεται ο Μανούσος Μανουσογιαννάκης (καπετάν Μανούσακας κατά Φρέντυ Γερμανό). Είναι ο βρακοφόρος που κρατά το μπροστινό μέρος του φέρετρου, και οι Χανιώτες τον γνώριζαν και με το προσωνύμιο “ο Ντελής” λόγω της εμφάνισής του (σ.σ. από τη λέξη ντελικανής). 

Δείτε περισσότερα... ΑΝΑΣΚΑΛΕΥΟΝΤΑΣ

Νεκτάριος Ευ. Κακατσάκης

ΑΝΑΦΟΡΑ ΣΤΟΝ ΟΜΙΛΟ ΒΡΑΚΟΦΟΡΩΝ ΧΑΝΙΩΝ

Ιστορίες προσώπων “μέσα” από μια φωτογραφία

Δύο φωτογραφίες που δημοσιεύθηκαν στο “Ανασκαλεύοντας το Αρχείο των «Χ.Ν.»” για την κηδεία του Ν. Καζαντζάκη στις 5 Νοεμβρίου αλλά και η αναφορά από τον Φρέντυ Γερμανό στον καπετάν Μανούσακα, τον Χανιώτη βρακοφόρο που απεικονίζεται σε αυτές: (σ.σ. στη μία μεταφέρει το φέρετρο του Καζαντζάκη μαζί με άλλους έξω από την εκκλησία του Αγίου Μηνά και στην άλλη ρίχνει χώμα από τα Χανιά στον τάφο του μεγάλου Κρητικού στοχαστή), ήταν η αφορμή για τη συνάντησή μας με την Ευαγγελία Νικολακάκη-Μανιουδάκη η οποία μας μίλησε όχι μόνο για τον καπετάν Μανούσακα αλλά και για δύο ακόμη πρόσωπα που απεικονίζονται στη συγκεκριμένη φωτ. και τα οποία αναγνώρισε η συγγραφέας του βιβλίου “Οι Εραστές της Λευτεριάς”, πολύ καλή γνώστης της τοπικής μας ιστορίας και όχι μόνο.

Επαναδημοσιεύουμε λοιπόν σήμερα τη μία από τις δύο φωτογραφίες από την κηδεία του Ν. Καζαντζάκη (φωτ. 1), στην οποία απεικονίζεται ο Μανούσος Μανουσογιαννάκης (καπετάν Μανούσακας κατά Φρέντυ Γερμανό). Είναι ο βρακοφόρος που κρατά το μπροστινό μέρος του φέρετρου, και οι Χανιώτες τον γνώριζαν και με το προσωνύμιο “ο Ντελής” λόγω της εμφάνισής του (σ.σ. από τη λέξη ντελικανής). Οπως μας πληροφόρησε η κα Νικολακάκη-Μανιουδάκη ο Μ. Μανουσογιαννάκης διατηρούσε κατάστημα στη Δημοτική Αγορά και υπήρξε από τους πρωτοχορευτές του Ομίλου Βρακοφόρων Ν. Χανίων που ιδρύθηκε στην πόλη μας στα 1952 (όπως διαβάζουμε σε λεζάντα μίας από τις φωτογραφίες που παραθέτουμε σήμερα).
Σε αυτό το σημείο οφείλουμε να αναφέρουμε ότι το σημερινό “Ανασκαλεύοντας…” διαφέρει από όλα τα προηγούμενα 88 της χρονιάς αφού κατά παρέκκλιση δημοσιεύουμε δύο φωτογραφίες που δεν προέρχονται από το Αρχείο των “Χ.Ν.”, αλλά τις θεωρούμε πολύ ενδιαφέρουσες και γι’ αυτό τις συμπεριλάβαμε….
Επανερχόμαστε όμως στη φωτογραφία μας: Ο βρακοφόρος στα αριστερά είναι ο Μιχάλης Γεωργίου Λεφάκης (Λέφας) ο οποίος γεννήθηκε στους Κάμπους Κυδωνίας, έζησε στα Τσικαλαριά και πρόκειται για τον γνωστό σκηνοθέτη και παραγωγό Κινηματογράφου. Ηταν και αυτός πρωτοχορευτής του Ομίλου Βρακοφόρων και ενδεχομένως ως μέλη του, παραβρέθηκαν στην κηδεία του Καζαντζάκη μαζί με τον πρόεδρο και εκ των ιδρυτών του χανιώτικου Συλλόγου, Κωνσταντίνο Βενιανάκη ο οποίος απεικονίζεται στην ίδια φωτογραφία και είναι αυτός που στέκεται δεξιά, δίπλα στον Μανουσογιαννάκη με το κοστούμι.
Εξάλλου, στον επί σειρά ετών πρόεδρο του Συλλόγου Κ. Βενιανάκη, είχε αναφερθεί και ο συνεργάτης των “Χ.Ν.” Αντώνης Πλυμάκης με δημοσίευμά του στις 23 Σεπτεμβρίου τ.ε. παραθέτοντας παράλληλα ενδιαφέροντα στοιχεία και λεπτομέρειες για τον συγκεκριμένο Σύλλογο που «ήταν από τους ελάχιστους συλλόγους που υπήρχαν τότε στην Κρήτη ως “φορείς διάδοσης των κρητικών χορών”», όπως χαρακτηριστικά σημείωνε στο κείμενό του.
Σε αυτό γινόταν λόγος και για τον Τουριστικό Σύνδεσμο Κρήτης που στη δεκαετία του ’60, μαζί με τον Ομιλο Βρακοφόρων Χανίων «ήταν σχεδόν καθημερινά στην τοπική και μέχρι πανευρωπαϊκή επικαιρότητα. Εχω στοιχεία μόνο για τον Ιούλιο του 1968 που είχαν προσκληθεί να χορέψουν σε οκτώ φεστιβάλ στη Γαλλία και Ιταλία» έγραφε ο Α.Π. ενώ αναφερόταν και στο Δ.Σ. του Ομίλου Βρακοφόρων και συγκεκριμένα σε δύο μέλη του: τον Μανώλη Κλαουράκη και Γ. Πλυμάκη.
Παραθέτουμε σήμερα από την εφημερίδα “Παρατηρητής” της 27ης Οκτωβρίου 1962 ένα μικρό μονόστηλο που αφορά στις αρχαιρεσίες «προς ανάδειξιν του νέου Διοικητικού Συμβουλίου Βρακοφόρων Ν. Χανίων» και τη σύσταση του Δ.Σ. του Συλλόγου, στο οποίο πέρα από τους τους Μ. Κλαουράκη και Γ. Πλυμάκη αναφέρονται και όλα τα μέλη του Συλλόγου τότε.
Ομως, για να επανέλθουμε στα πρόσωπα που υπήρξαν η αφορμή για το σημερινό δημοσίευμα, παραθέτουμε σήμερα ακόμη δύο φωτογραφίες που μας υπέδειξε η κα Μανιουδάκη – Νικολακάκη, και προέρχονται από το βιβλίο του Γιάννη Νικολάου Μάντακα “Ιστορικό Λαογραφικό Ανθολόγιο» Α” τόμος, Εκδόσεις Παράρτημα Πολεμικού Μουσείου Χανίων (σ.σ. οι λεζάντες αναγράφονται στο βιβλίο).
Στη φωτ 2 βλέπουμε τόσο τον Κωνσταντίνο Βενιανάκη όσο και τον Μιχάλη Λεφάκη (εδώ αναφέρεται ως Μιχάλης Λέφας) μαζί με άλλους χορευτές του Ομίλου ενώ στη φωτ. 3 σε παρέλαση εθνικής επετείου, ο Μιχάλης Λεφάκης είναι ο σημαιοφόρος και στα αριστερά του παρελαύνει ο Μανούσος Μανουσογιαννάκης μαζί με τους Αντώνη Ποντικάκη, Θεόδωρο Ψαρό και Σταύρο Λύκο ενώ δεν έχει αναγνωριστεί ο βρακοφόρος που παρελαύνει πίσω από τον σημαιοφόρο.
Το σημείο της φωτογραφίας αναγνωρίζεται και είναι στη σημερινή Ανδρέα Παπανδρέου (τότε Βασιλέως Κωνσταντίνου), λίγο πριν το Ρολόι.

Σημ.: Δεν ήταν εφικτό να ταυτοποιήσουμε τους δύο βρακοφόρους που διακρίνονται πίσω από τον Λεφάκη στη φωτ. από την κηδεία του Ν. Καζαντζάκη.

Χανιώτικα νέα (11.11.2014)

Read more: http://www.haniotika-nea.gr/istories-prosopon-mesa-apo-mia-fotografia/#ixzz3IlNifXuJ
Under Creative Commons License: Attribution Non-Commercial
Follow us: @HaniotikaNea on Twitter | haniotika.nea on Facebook

ΣΤΑ ΠΕΤΑΧΤΑ

ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΣ στο Μεγάλο Κάστρο που γιορτάζει τον πολιούχο του Αγιο, σήμερα. Τον “λεβεντόγερο”, κατά Νίκο Καζαντζάκη “Αγιο Μηνά” που εξακολουθεί να ’χει την έγνοια στην πόλη του Ηρακλείου, κάνοντας κάθε βράδυ, τη βόλτα του, καβάλα στ’ άλογό του. Χρόνια σας πολλά, Ηρακλειώτισσες και Ηρακλειώτες

Δείτε περισσότερα... ΣΤΑ ΠΕΤΑΧΤΑ

Βαγγέλης Θ. Κακατσάκης

Φίλες φίλοι, καλημέρα!

«ΚΙ ΑΜΑ τελέψει τη βόλτα του, χαράματα πια, γυρίζει πάλι στο κόνισμά του και κανένας δε θα καταλάβαινε τι μυστήρια γίνονται την πάσα νύχτα, αν δεν έβρισκε ο καντηλανάφτης ο Μούρτζουφλος, το πρωί που πάει να συγυρίσει την εκκλησία, το άλογο του Αϊ-Μηνά ιδρωμένο». Νίκος Καζαντζάκης.

ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΣ στο Μεγάλο Κάστρο που γιορτάζει τον πολιούχο του Αγιο, σήμερα. Τον “λεβεντόγερο”, κατά Νίκο Καζαντζάκη “Αγιο Μηνά” που εξακολουθεί να ’χει την έγνοια στην πόλη του Ηρακλείου, κάνοντας κάθε βράδυ, τη βόλτα του, καβάλα στ’ άλογό του. Χρόνια σας πολλά, Ηρακλειώτισσες και Ηρακλειώτες!

ΓΙΑ ΝΑ δούμε τι θα δούμε! Για να δούμε, στην προκειμένη περίπτωση, αν ο κυρ-Νοέμβρης που έκαμε και ξαναέκαμε το κομμάτι του δείχνοντάς μας το χειμωνιάτικο πρόσωπό του, αλλάξει τροπάρι. Αλλο πράγμα ο νοεμβριανός ήλιος, όταν το παίζει απόλυτος άρχοντας στον ουράνιο θόλο! ΠΑΝΗΓΥΡΙΖΟΥΝ οι Γερμανοί και σ’ έναν βαθμό πανηγυρίζουν όλοι οι Ευρωπαίοι μαζί τους για την πτώση πριν από 25 χρόνια του τείχους του Βερολίνου. Κι αν έχουν υψωθεί, ωστόσο, όλο αυτό το διάστημα καινούργια τείχη που χωρίζουν τους ανθρώπους της Γηραιάς Ηπείρου! Κι αν εξακολουθούν να υψώνονται! Αλλο τα τείχη που έκτισαν και έκλεισαν τον καθένα μας “από τον κόσμον έξω” για να θυμηθώ τον Αλεξανδρινό Ποιητή…

ΦΩΝΑΖΕΙ ο κλέφτης για να φοβηθεί ο νοικοκύρης! Ανεβάζει τους τόνους η Αγκυρα μετά το “πράσινο φως” για ανακήρυξη της ελληνικής Α.Ο.Ζ. Δίνουν και παίρνουν οι απειλές για σύρραξη. Ψυχραιμία συστήνει η ελληνική πλευρά που θέλουμε να πιστεύουμε ότι έχει κάνει τα κουμάντα της. Σαν να μη μας έφταναν όλα τ’ άλλα! ΗΛΘΕ στα Χανιά, στο πλαίσιο των εορτασμών για τα 40 χρόνια από την ίδρυση της Νέας Δημοκρατίας, μας είδε, μας άκουσε, έδωσε υποσχέσεις και απήλθε ο αναπληρωτής υπουργός Οικονομικών Χρήστος Σταϊκούρας. Δίχως να ξεχάσει να μας διαβεβαιώσει ότι φυσικά βγαίνουμε “βήμα – βήμα” από την κρίση. Αναμενόμενο. Το παράξενο θα ήταν να μη μας διαβεβαίωνε.

«ΑΥΤΟΚΤΟΝΗΣΕ η Ρηνιώ της πολυκατοικίας μας,/ γιατί απορρίφτηκε στα Λατινικά./ Είδατε λοιπόν;/ Και μια νεκρή γλώσσα/ μπορεί να σκοτώσει μια ζωντανή κοπέλα/ Λες κι έτσι θα μπορούσε να της μιλήσει». Από το “Ψηφιδωτό” (τρίτη ποιητική σειρά) του Ιάσονα Ευαγγέλου.

ΙΣΟΠΑΛΙΑ ο Α.Ο. Πλατανιάς, νίκη ο Α.Ο. Χανίων, ισοπαλία ο Κισσαμικός. Αν νικούσαν και οι τρεις ομάδες μας, στα πανελλήνια πρωταθλήματα των κατηγοριών που συμμετέχουν, θα ήταν βέβαια, καλύτερα, μην είμαστε, όμως, και πλεονέκτες. Πάμε δυνατά για τους επόμενους αγώνες!

«ΧΡΟΝΙΑ σαράντα τέσσερα είμαι σ’ εσένα Κρήτη/ κι έχω ψηλά την κεφαλή, μα χαμηλά τη μύτη./ Γιατί ’σαι μάνα δεύτερη μα στοργική για μένα και τ’ όνομά σου διαλαλώ με μάτια βουρκωμένα». Με αφορμή μια μαντινάδα, που μου έστειλε ο εκ Μυτιλήνης ορμώμενος κατοικοεδρεύων στο Σφηνάρι της Κισάμου συγγραφέας Γιώργος Καμβυσέλλης και βρήκε θέση στη στήλη τις προάλλες η παραπάνω ρίμα του φίλου ιερωμένου. Εχετε γίνει κι εσείς… με τον νόμο, όπως ο Καμβυσέλλης, Κρητικός… πάτερ!

«Ο ΧΑΣΑΝ μπέης, ο αιμοβόρος Χριστιανομάχος, ήταν γείτονάς του, κολλητά στην εκκλησία ήταν το

κονάκι του και μια νύχτα άκουσε χτύπους στον τοίχο, απάνω απ’ το κρεβάτι του· κατάλαβε, ήταν ο Αϊ-Μηνάς, που τον φοβέριζε, γιατί ίσια – ίσια τη μέρα εκείνη είχε κατασκοτώσει στο ξύλο ένα χριστιανό. Είχε θυμώσει λοιπόν ο καπετάν-Μηνάς και του χτυπούσε τώρα τον τοίχο. Σήκωσε κι ο Χασάν μπέης τη γροθιά του κι άρχισε να χτυπάει κι αυτός τον τοίχο. “Ε, ε γείτονα, του φώναζε, έχεις δίκιο, ναι μα την πίστη μου, δίκιο μα μη καταχτυπάς τον τοίχο κι εγώ θα σου φέρνω κάθε χρόνο δύο ασκιά λάδια για το καντήλι σου κι είκοσι οκάδες κερί, να μερώσεις. Γειτόνοι είμαστε, μη μαλώνουμε”». (Από το βιβλίο του Νίκου Καζαντζάκη “Αναφορά στον Γκρέκο”). 

«Χωρίς περίσκεψιν, χωρίς λύπην, χωρίς αιδώ/ μεγάλα κ’ υψηλά τριγύρω μου έκτισαν τείχη./ Και κάθομαι και απελπίζομαι τώρα εδώ./ Άλλο δεν σκέπτομαι: τον νουν μου τρώγει αυτή η τύχη·/ διότι πράγματα πολλά έξω να κάμω είχον./ A όταν έκτιζαν τα τείχη πώς να μην προσέξω./ Aλλά δεν άκουσα ποτέ κρότον κτιστών ή ήχον./ Aνεπαισθήτως μ’ έκλεισαν από τον κόσμον έξω». Το ποίημα “Τείχη” του Κ.Π. Καβάφη.

 ΧΑΙΡΕΤΩ ΣΑΣ ΚΙ ΑΓΑΠΩ ΣΑΣ! 

(petaxta.blogspot.com)

Χανιώτικα νέα (11.11.2014)

Read more: http://www.haniotika-nea.gr/sta-petachta-201/#ixzz3IlJedaBZ
Under Creative Commons License: Attribution Non-Commercial
Follow us: @HaniotikaNea on Twitter | haniotika.nea on Facebook