ΠΑΙΔΟΤΟΠΟΣ (Σχολικός εκφοβισμός, 11 Ιουλίου, 2026)

 Α/ ΤΑΞΗ ΔΗΜ. ΣΧ. ΒΑΡΥΠΕΤΡΟΥ ΧΑΝΙΩΝ

ΣΥΖΗΤΩΝΤΑΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΣΧΟΛΙΚΟ ΕΚΦΟΒΙΣΜΟ

Καλοί µου φίλοι, καλό Σαββατοκύριακο!
Για µια πολύ ενδιαφέρουσα δράση της Α’ τάξης του ∆ηµοτικού Σχολείου Βαρυπέτρου Χανίων που έγινε τη σχολική χρονιά 2025 - 2026 ο λόγος στον σηµερινό Παιδότοπο. Πώς βιώνουν και πώς αντιµετωπίζουν τον όποιο υπάρχοντα σχολικό εκφοβισµό το αντικείµενό της. Θερµά συγχαρητήρια στις δασκάλες των παιδιών ∆ήµητρα Βαγιάκη και Μαριάννα Παπαδάκη, όπως και στη δασκάλα Παράλληλης Στήριξης Ιωάννα Αργυράκη για τον τρόπο προσέγγισης του «ευαίσθητου» αυτού θέµατος. Και βέβαια, στον καλό µου φίλο, ιδιαίτερα γνωστό στους αναγνώστες της στήλης, διευθυντή του Σχολείου Βαγγέλη Παγωνίδη.
Να περνάτε καλά τις καλοκαιρινές σας διακοπές, καλά µου παιδιά, ∆ευτεράκια πια...
Σας χαιρετώ µε αγάπη όλους!
Βαγγέλης Θ. Κακατσάκης δάσκαλος – λογοτέχνης

ΠΡΟΛΟΓΟΣ

Ο σχολικός εκφοβισμός αποτελεί ένα σοβαρό κοινωνικό πρόβλημα που επηρεάζει αρνητικά τη ζωή πολλών παιδιών. Εκδηλώνεται με λεκτική, σωματική ή ψυχολογική βία και μπορεί να προκαλέσει φόβο, άγχος και απομόνωση. Η πρόληψη και η αντιμετώπισή του απαιτούν συνεργασία σχολείου, οικογένειας και μαθητών. Ο σεβασμός, η αποδοχή της διαφορετικότητας και η καλλιέργεια της ενσυναίσθησης συμβάλλουν στη δημιουργία ενός ασφαλούς και φιλικού σχολικού περιβάλλοντος για όλους.

Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα κατά του Σχολικού Εκφοβισμού, οι μαθητές της Α’ τάξης συμμετείχαν σε μια σειρά από εκπαιδευτικές και δημιουργικές δράσεις με στόχο την ευαισθητοποίηση τους γύρω από το σημαντικό αυτό ζήτημα.

Κατά τη διάρκεια της δράσης, οι μαθητές συζήτησαν για το φαινόμενο του σχολικού εκφοβισμού, τις μορφές με τις οποίες μπορεί να εμφανιστεί και τον τρόπο με τον οποίο μπορούμε να τον αντιμετωπίζουμε με σεβασμό, κατανόηση και αλληλεγγύη. Μέσα από παραδείγματα της καθημερινής σχολικής ζωής, αναγνώρισαν συμπεριφορές που μπορεί να πληγώνουν τους συμμαθητές τους και τόνισαν τη σημασία της φιλίας και της συνεργασίας.

“ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΔΕΝ ΧΤΥΠΑΝΕ, ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΓΑΠΑΝΕ”

Μια από τις δραστηριότητες ήταν η ανάγνωση και επεξεργασία του παιδικού βιβλίου “Τα χέρια δε χτυπάνε, τα χέρια αγαπάνε” το οποίο δημιουργήθηκε από τους μαθητές του 1ου Ολοήμερου Νηπιαγωγείου Παλαιοκάστρου στη Θεσσαλονίκη, με επιμέλεια κειμένων της Βιργινίας Αρβανιτίδου και εικονογράφηση της Μαρίας Κουτσανοπούλου. Το βιβλίο αυτό, χρησιμοποιεί τα χέρια ως σύμβολο για να μιλήσει στα παιδιά για τη βία, την αγάπη, τη φιλία και τον σεβασμό. Μέσα από την ιστορία αυτή, τα παιδιά ανακάλυψαν ότι τα χέρια δεν είναι φτιαγμένα για να χτυπούν ή να πληγώνουν, αλλά για να αγκαλιάζουν, να βοηθούν, να δημιουργούν και να δείχνουν αγάπη. Οι μαθητές μοιράστηκαν σκέψεις και συναισθήματα, εκφράζοντας τις απόψεις τους για το πώς μπορούν να γίνουν καλύτεροι φίλοι και υποστηρικτές των συμμαθητών τους.Μικρό απόσπασμα: «Τι μπορεί να κάνει ένα χέρι όταν είναι λυπημένο; Υπάρχουν πολύχρωμα χέρια;»

Παράλληλα, παρακολούθησαν σχετικά εκπαιδευτικά βίντεο, τα οποία αποτέλεσαν αφορμή για προβληματισμό και συζήτηση. Οι μικροί μαθητές εξέφρασαν τις σκέψεις και τα συναισθήματά τους, προτείνοντας τρόπους με τους οποίους μπορούν να βοηθήσουν ώστε το σχολείο να αποτελεί έναν ασφαλή και φιλικό χώρο για όλους.

ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ ΣΤΙΣ ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΤΩΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ

• Τι σημαίνει για σένα εκφοβισμός;

Κωνσταντίνος και Στόγιαν Στεναχώρια

Γιώργος και Κατερίνα Φόβος

• Πως νιώθεις όταν κάποιος σου μιλάει άσχημα;

Ειρήνη, Αντρέας και Σπύρος Λύπη

Χρύσα και Αριστέα Θυμό.

Ο Διονύσης είπε πως στεναχωριέται πάρα πολύ και θέλει κάποιον δίπλα του να τον βοηθήσει.

Ο Γιώργος και ο  Νεκτάριος απάντησαν πως λυπούνται πολύ και μας είπαν πως ενημερώνουν την κυρία τους αν κάποιο περιστατικό συμβεί ώστε να λυθεί. 

• Τι θα έκανες αν έβλεπες ένα παιδί να στεναχωριέται από την συμπεριφορά κάποιου άλλου;

Ξανθή: Θα έμπαινα μπροστά να το αντιμετωπίσω.

Εμμανουέλα: Θα έλεγα Stop. Δεν είναι σωστό.

Ράιαν και Πωλίνα: Θα ζητούσαμε βοήθεια.

Ο Νικόλας είπε πως θα κλαίει αν δει ένα άσχημο περιστατικό να συμβαίνει και θα νιώθει πολύ λυπημένος. 

• Ποια λόγια μπορούν να κάνουν κάποιον να χαμογελάσει;

Γεώργιος :Είμαι φίλος σου! Είμαι εδώ για σένα!

Μάριος και Κωνσταντίνος: Έλα να παίξουμε παρέα! Θα σε βοηθήσουμε αν κάτι χρειαστείς!

• Τι μπορούμε να κάνουμε όλοι μαζί για να νιώθουν οι συμμαθητές  μας ασφαλείς και χαρούμενοι στο σχολείο;

Κυριακή, Λυδία και Έστερ: Να κάνουμε παρέα όλα τα παιδιά του σχολείου και αν δούμε κάποιο παιδάκι να είναι μόνο του να το βάλουμε στην παρέα μας.

• Πώς θα ένιωθες εσύ αν κάποιος δεν σε άφηνε να παίξεις μαζί του;

Αγάπη, Γεωργία, Σοφία: Θα ήμασταν  στεναχωρημένες. Θα προσπαθούσαμε να παίξουμε με κάποιους άλλους. 

Η συζήτηση έκλεισε με την υπόσχεση η τάξη μας πρέπει να είναι γεμάτη από αγάπη, σεβασμό και φιλία.

ΟΛΟΙ ΕΙΜΑΣΤΕ ΦΙΛΟΙ...

Ως επιστέγασμα των δράσεων, τα παιδιά δημιούργησαν ομαδικές αφίσες-ζωγραφιές με μηνύματα κατά του σχολικού εκφοβισμού, στέλνοντας το δικό τους ηχηρό μήνυμα: «Όλοι είμαστε φίλοι – Κανένα παιδί μόνο του!» και μια ατομική κατασκευή.

Μέσα από τέτοιες πρωτοβουλίες, καλλιεργούνται αξίες όπως η ενσυναίσθηση, η συνεργασία και ο αμοιβαίος σεβασμός, συμβάλλοντας στη δημιουργία ενός σχολικού περιβάλλοντος όπου κάθε παιδί νιώθει αποδεκτό, ασφαλές και χαρούμενο. Ένα χαμόγελο, μια καλή κουβέντα και μια πράξη καλοσύνης μπορούν να κάνουν τη διαφορά και να συμβάλουν στη δημιουργία ενός ασφαλούς και χαρούμενου σχολείου για όλους.

Οι εκπαιδευτικοί της Α΄ τάξης του Δ.Σ. Βαρυπέτρου

Βαγιάκη Δήμητρα, Παπαδάκη Μαριάννα , Αργυράκη Ιωάννα

Χανιώτικα νέα (Σάββατο,11.7. 2026)