Ευθύβολα και μη

 ΣΤΟΝ ΚΑΙΡΟ ΤΗΣ ΤΕΧΝΗΤΗΣ ΝΟΗΜΟΣΥΝΗΣ, ΤΡΟΦΗ ΓΙΑ ΣΚΕΨΗ

Γράφει ο Νεκτάριος Ευ. Κακατσάκης

Είναι πραγµατικά δύσκολο να επιλέξει κάποιος ένα συγκεκριµένο απόσπασµα από τα όσα σηµείωσε ο καθηγητής του Πολυτεχνείου Κρήτης Γιώργος Χαλκιαδάκης στη συνέντευξή του στη Lifo. Μιλώντας για την Τεχνητή Νοηµοσύνη, ως ένας ερευνητής που συγκαταλέγεται στο κορυφαίο 0,24 παγκοσµίως, καταφέρνει µέσα από µία συνέντευξη να δώσει τροφή για σκέψη σε όλους εµάς που νιώθουµε ακόµη γοητευµένοι και ενθουσιώδεις και τα όσα µας… προσφέρει “απλόχερα” η χρήση της Τ.Ν.
Ο Γ. Χαλκιαδάκης σηµειώνει ότι η κακή χρήση της Τ.Ν. «µπορεί να είναι καταστροφική σε διάφορα επίπεδα. Το πιο άµεσο που φοβάµαι, γιατί το βλέπω να έρχεται πολύ γρήγορα, είναι ότι η ανεξέλεγκτη και λάθος χρήση της ΤΝ θα µας κάνει όλους, ατοµικά και συλλογικά, πιο ράθυµους και πιο ηλίθιους».
Ποιος άραγε θα ήθελε για τo παιδί του να γίνει ένας χρήσιµος ηλίθιος σε ένα κόσµο όπου θα κυριαρχεί η µη σκέψη, η µη ηθική ή η αυτοµατοποιηµένη εναρµόνιση του ατόµου σε µια πολτοποιηµένη µάζα!
Στο ίδιο µήκος κύµατος όµως κινείται και η Ιωάννα Κωσταρέλλα επίκουρη καθηγήτρια ∆ηµοσιογραφίας στο ΑΠΘ όπως διαβάσαµε σε κείµενό της που δηµοσιεύθηκε την περασµένη ∆ευτέρα στην στήλη της εφηµερίδας µας “Εντός εκτός και επί τ’ αυτά” µε τίτλο: “Περισσότερα βιβλία ή περισσότερα εργαλεία;” και αφορούσε 500 σύγχρονα media labs σε δηµόσια σχολεία σε όλη τη χώρα, που ανακοίνωσε στις αρχές του µήνα που πέρασε η Υπουργός Παιδείας». Στόχος του συγκεκριµένου προγράµµατος είναι «να αξιοποιηθούν τα τεχνολογικά εργαλεία και να δηµιουργηθούν στα σχολεία χώροι που τα παιδιά θα µαθαίνουν να φτιάχνουν podcast, vidcast, πληροφοριακά γραφήµατα και γενικότερα να παράγουν περιεχόµενο». Η κα Κωσταρέλλα αναρωτιέται «µήπως τα παιδιά δεν χρειάζονται media labs, γιατί ήδη γνωρίζουν και µάλιστα πολύ καλύτερα από τους µεγάλους πώς να φτιάχνουν βιντεάκια για το Tik Tok, αλλά βιβλιοθήκες που θα τους δώσουν έµπνευση για να φτιάξουν περιεχόµενο; Η επαφή µε τα βιβλία, αλλά κυρίως η ενίσχυση της δηµιουργικότητας και της φαντασίας, είναι το ζητούµενο για την εκπαίδευση στην εποχή της Τεχνητής Νοηµοσύνης». Η συγκεκριµένη θέση ταυτίζεται απόλυτα µε αυτό που ο Γ. Χαλκιαδάκης σε µία αποστροφή του λόγου του σηµειώνει: «είχα την τύχη να έχω εξαιρετικούς δασκάλους (ξεκινώντας ήδη από τα χρόνια του λυκείου, και θα τολµήσω να πω και του δηµοτικού) αλλά και συγγενείς που πάντα µου έκαναν δώρο βιβλία, κυρίως λογοτεχνικά, και τους έχω ευχαριστήσει πολλές φορές γι’ αυτό. Για παράδειγµα τη νονά µου (την Κατερίνα Πόθου). Οπότε, αν είστε νονός ή νονά, προτείνω να κάνετε δώρο ένα βιβλίο».
Ας προβληµατιστούµε και ας πράξουµε!

Χανιώτικα νέα (Τετάρτη, 8.7.2026)