ΣΕ ΡΟΛΟ ΣΙΜΩΝΟΣ ΚΥΡΗΝΑΙΟΥ*
ΦΑΝΤΑΣΜΑΤΑ ΤΟΥ ΠΑΡΕΛΘΟΝΤΟΣ
"ΤΑ ΧΕΛΙΔΟΝΙΑ ΤΟΥ ΜΟΝΑΧΟΥ" ΣΤΟ ΓΕΛ ΣΟΥΔΑΣ ...
Ο ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΟΣ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΩΝΑΣ
Να
φυτεύει τριανταφυλλιές
το
διακόνημα του ενός απ’ τους μοναχούς.
Να
χαρίζει τριαντάφυλλα
στους
επισκέπτες του μοναστηριού
το
διακόνημα ενός άλλου-
τις
μονές χρονιές,
τις
ζυγές άλλαζαν τα διακονήματα.
Έτσι
κυλούσε η ζωή των, χωρίς ποτέ
να
βάλει την ουρά του ο πειρασμός.
Κι
όλο μεγάλωνε, κι όλο μεγάλωνε,
κι
όλο μεγάλωνε ο τριανταφυλλώνας των.
Η χαρά να φυτεύουμε τριαντάφυλλα,
η ευλογία να τα χαρίζουμε.
ΒΑΓΓΕΛΗΣ Θ. ΚΑΚΑΤΣΑΚΗΣ (“Τα χελιδόνια του μοναχού”, Β’ Έκδοση, 2020)
https://www.facebook.com/kakatsakes/posts/pfbid033WZJD6CiNVEaVeorXuh9F5DjGnySvc2sit2TF85jR8MJjL2e3njyijfsAxFmewYWl?notif_id=1742110122671867¬if_t=feedback_reaction_generic&ref=notif
https://www.facebook.com/anestis.chatzigeorgiadis/posts/pfbid0mzENhzM417T6S4eMPUGz5MT9hGEmwyQ8et6jC2UxsxYtR1s8nk4sCJ41AMa7EkQel?notif_id=1742155014301480¬if_t=feedback_reaction_generic_tagged&ref=notif
Ε' ΤΑΞΗ ΔΗΜ. ΣΧ. ΒΑΡΥΠΕΤΡΟΥ ΧΑΝΙΩΝ
ΤΟ ΒΥΖΑΝΤΙΟ ΣΤΕΚΕΙ ΟΛΟΡΘΟ ΜΠΡΟΣΤΑ ΜΑΣ
Καλοί μου φίλοι, καλό Σαββατοκύριακο!
Για τα κοινά σηµεία της καθηµερινής ζωής των Βυζαντινών µε τη δική µας ο λόγος στον σηµερινό Παιδότοπο, από τη γνωστή δασκάλα του ∆ηµ. Σχ. Βαρυπέτρου Χανίων Αναστασία Κοκµοτού και τους µαθητές της. Για µια ξεχωριστή ‘‘κριτική’’ προσέγγιση, που έχει σαν βάση της το βιβλίο της Ιστορίας της Ε’ ∆ηµοτικού, ο λόγος. Για «µεγάλο ξάφνιασµα» των µαθητών της που βρίσκουν τόσες οµοιότητες της καθηµερινής ζωής στο Βυζάντιο µε το σήµερα, κάνει λόγο η ∆ασκάλα στο κείµενο της. «Σε κάθε µάθηµα το Βυζάντιο στέκει ολόρθο µπροστά µας», γράφει, µεταξύ των άλλων, συµπερασµατικά. Να χαίρεσαι τους µαθητές σου και να σε χαίρονται καλή µου συναδέλφισσα!
Σας χαιρετώ µε αγάπη όλους!
Βαγγέλης Θ. Κακατσάκης
δάσκαλος - λογοτέχνης
ΜΕΓΑΛΟ ΞΑΦΝΙΑΣΜΑ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΜΑΘΗΤΕΣ ΜΟΥ
Φέτος, στην Ε΄ τάξη του σχολείου μας, στο μάθημα της Ιστορίας, μαθαίνουμε για το Βυζάντιο. Κι είναι μεγάλο ξάφνιασμα για τους μαθητές μου να βρίσκουν τόσες ομοιότητες μεταξύ της καθημερινής ζωής των Βυζαντινών και της δικής τους. Συνειδητοποιούν σιγά σιγά την κοινή καταγωγή μας και πώς ταξιδεύουν από γενιά σε γενιά οι γνώσεις, η γλώσσα, τα τραγούδια, τα έθιμα οι μικρές συνήθειες και τόσα άλλα, ανεξαρτήτως των αλλαγών που φέρνει ο χρόνος. Πέρυσι έμαθαν για το αθάνατο ελληνικό πνεύμα αλλά φέτος κατάλαβαν γιατί καίει το καντήλι στο σπίτι της γιαγιάς τους.
Η γλώσσα κατανοητή, οι παροιμίες και τα γνωμικά που ακούνε καθημερινά στο σπίτι τους, οι ψαλμοί της εκκλησίας μας ίδιοι. «Σώσον κύριε τον λαόν σου…..», ψέλνουν κι αυτά με την παρότρυνση του παπά κάθε φορά πού πάμε στην εκκλησία. Το πανηγύρι του χωριού μας ίδιο με τα βυζαντινά χρόνια. Η θεία λειτουργία πρώτα και κατόπιν το φαγητό κι ο χορός. “Μα έτσι κάνουμε κι εμείς”, μου λένε.
Η νηστεία και τα φαγητά. Σίτος, οίνος, έλαιον. Προϊόντα που δεν έλειπαν τότε, αλλά ούτε και σήμερα από το ελληνικό σπίτι και που δεν σχετίζονται μόνο με τη θρέψη την υλική, αλλά και την πνευματική. Πόσες τελετουργίες δεν συνδέονται με αυτά! Και πόσες ευχές! Οι θρησκευτικές γιορτές (Χριστούγεννα, Λαμπρή, Δεκαπενταύγουστος, ονομαστικές) αφορμή για τα οικογενειακά τραπέζια κι όσα αυτά συνεπάγονται. Τι βιώματα δίνουν στα παιδιά για μια ζωή! Τι να πρωτοπούμε; Σε κάθε μάθημα το Βυζάντιο στέκει ολόρθο μπροστά μας.
Η ελληνική γλώσσα –διεθνής της εποχής- «γράφει» τη ζωή του Χριστού για να Τον γνωρίσει όλος ο κόσμος. Θα μπορούσε να πει κανείς ότι το Βυζάντιο είναι ο Χριστός. Βυζάντιο και χριστιανισμός. Ορθοδοξία και Ελλάδα. Ελλάδα και Ρωμιοσύνη. Λέξεις κι έννοιες αλληλένδετες. Κι όλη αυτή η ιστορική συνέχεια εκφράζεται με τη λέξη Ρωμιοσύνη, το ευλογημένο καταφύγιο που λέει κι ο Φ. Κόντογλου.
Η νέα τέχνη στα βυζαντινά χρόνια είναι η αγιογραφία. Οι Έλληνες-Ρωμιοί εγκατέλειψαν το μέτρο των αρχαίων Ελλήνων και εκφράστηκαν για πράγματα που είναι πάνω απ΄ τα μέτρα. Είναι ο πόθος για τα υπερφυσικά πράγματα, την αιωνιότητα, την πίστη στα μυστήρια και στο Θαύμα, στον κόσμο πέρα από τις αισθήσεις. Μια βυζαντινή εικόνα στέκει πέρα από τον υλικό κανόνα.
Ο βυζαντινός άνθρωπος είδε τα λόγια Του Χριστού σε αντιπαράθεση με τους αρχαίους σοφούς. Το Βυζάντιο είναι η βασιλεία της πίστης, η αθανασία.
Η δασκάλα της τάξης Αναστασία Κοκμοτού
Φέτος, μάς λύθηκε η απορία γιατί ο Έλληνας είναι και Ρωμιός και γιατί «τη Ρωμιοσύνη μην την κλαις…..» Οι Έλληνες ήταν υπόδουλοι των Ρωμαίων και υπήκοοι της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας. Όμως επειδή ήταν το κυρίαρχο στοιχείο στην ανατολική μεριά της (γλώσσα-φυλή), εξελληνίστηκε σε αυτές τις εκτάσεις. Κι επειδή η λέξη Έλληνας παρέπεμπε στο Δωδεκάθεο, επικράτησε η λέξη Ρωμαίος-Ρωμιός που σήμαινε χριστιανός. Κατερίνα Τουρνά, Κατερίνα Σηφάκη
Το 626 μ.Χ η Παναγία μας προστάτεψε την Πόλη από τους εχθρούς της. Γι΄ αυτό την αποκάλεσαν-ανάμεσα στα εκατοντάδες προσωνύμιά της- Στρατηγό. Έτσι, κάθε χρόνο στην γιορτή του Ευαγγελισμού και της 25ης Μαρτίου ψάλλουμε «Τη Υπερμάχω στρατηγώ τα νικητήρια…» Εμμανουήλ Κλειδουχάκης, Ελπίδα Γιανναράκη
Πέρυσι ταξίδεψα με την οικογένειά μου στην Κωνσταντινούπολη. Μαζί μας ήταν κι ο συμμαθητής μου ο Γιώργος. Πιο πολύ μάς άρεσε η Αγια Σοφιά. Μόλις μπήκαμε μέσα μάς κόπηκε η ανάσα. Και η μιλιά. Κοιτάς τον θόλο της εκκλησίας και σε πιάνει κάτι, δεν ξέρω να το εξηγήσω. Αισθάνθηκα ότι εκεί κατοικεί ο Θεός. Είπαμε ότι θα ξαναπάμε όταν μεγαλώσουμε. Προκόπης Χατζημιχελάκης
Εμένα με λένε Βαλεντίνα και το όνομά μου είναι λατινικό. Πολύ φυσικό αφού ήμασταν για πολλά χρόνια υπόδουλοι των Ρωμαίων, κι αργότερα πότε εχθροί και πότε σύμμαχοι στην χιλιόχρονη ιστορία του Βυζαντίου, γι’ αυτό η ελληνική γλώσσα είναι έχει πολλές λατινικές λέξεις Βαλεντίνα Μπαλαντινάκη
Στον Πολιτιστικό Σύλλογο που πηγαίνουμε, τραγουδάμε ριζίτικα. Αυτό που μας αρέσει είναι το παρακάτω: Ο Διγενής ψυχομαχεί κι η γης τονε τρομάζει\. Βροντά κι αστράφτει ο ουρανός και σειέται ο πάνω κόσμος,\ κι ο κάτω κόσμος άνοιξε και τρίζουν τα θεμέλια\ κι η πλάκα τον ανατριχιά, πως να τονε σκεπάσει”.Γιώργος Αποστολάκης, Μαρία Κουρνιδάκη
ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Oι εικόνες είναι από το βιβλίο της Ιστορίας της Ε’ Δημοτικού
https://www.haniotika-nea.gr/paidotopos-to-vyzantio-stekei-olortho-mprosta-mas-e-taxi-dim-sch-varypetroy-chanion/
ΑΙΣΧΡΟΣ ΤΡΟΠΟΣ ... "ΚΥΡΙΟΥ
ΕΙΡΗΝΑΙΟΥ ΓΑΛΑΝΑΚΗ ΠΛΑΤΕΙΑ
Β1 ΤΑΞΗ 10ου ΔΗΜ. ΣΧ. ΧΑΝΙΩΝ
ΑΥΤΟΣ ΠΟΥ ΑΓΑΠΑΕΙ ΕΙΝΑΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΟΣ
Καλοί µου φίλοι, καλό Σαββατοκύριακο!
∆εν θα το κρύψω ότι συγκινήθηκα ιδιαίτερα ενώ προετοίµαζα την επιµέλεια του σηµερινού Παιδότοπου, που είναι αφιερωµένος στην ΑΓΑΠΗ, το υλικό του οποίου µου έστειλε η γνωστή στους αναγνώστες της στήλης δασκάλα του 10ου ∆ηµ. Σχ. Χανίων Κάτια Γκλαβά.
Και γιατί µεταξύ των εργασιών των ∆ευτερακιών της, δεν θα το κρύψω, είναι και της µικρότερης εγγονής µου, της Ευαγγελίας.
Πολύ περισσότερο, ωστόσο, γιατί διαπίστωσα γι’ άλλη µια φορά ότι «δεν αποπαίδισε ο Κλάδος των ∆ασκάλων».
Συγχαρητήρια και γι’ αυτήν την υπέροχη εργασία σας, καλή µου συναδέλφισσα! Να χαίρεσαι τους µαθητές σου και να σε χαίρονται!
Σας χαιρετώ µε αγάπη όλους!
Βαγγέλης Θ. Κακατσάκης
δάσκαλος - λογοτέχνης
 |
| Κυριάκος Καλογεράκης |
Η ΑΓΑΠΗ ΕΙΝΑΙ ΣΤΟΝ ΑΕΡΑ
" Το πιο καθαρό πράγμα λοιπόν της δημιουργίας δεν είναι το λυκόφως,\ ούτε ο ουρανός που καθρεφτίζεται μες στο ποτάμι,\ ούτε ο ήλιος πάνω στης μηλιάς τ’ άνθη\ Είναι η αγάπη" (Νικηφόρος Βρεττάκος)
Εμείς οι δάσκαλοι,εκτός από όλα αυτά που ξέρουμε, ένα πράγμα γνωρίζουμε καλύτερα απ’ όλα, και αυτό είναι να δίνουμε αγάπη. Στις 14 Φεβρουαρίου (του Αγίου Βαλεντίνου) εμείς επιλέξαμε αντί για σοκολατάκια, λουλούδια και κάρτες να μάθουμε την ιστορία του Ερωτόκριτου και της Αρετούσας. Με αφορμή την ιστορία αυτή διαβάσαμε,είδαμε και ζωγραφίσαμε, Μιλήσαμε για τη φιλία,για την αγάπη στην οικογένεια, για την αγάπη στα ζωάκια μας και για την αγάπη στον συνάνθρωπό μας.
Δουλέψαμε πάνω στους στίχους του Ερωτόκριτου και αναλύσαμε λέξεις, ζωντανές της κρητικής διαλέκτου, ρωτώντας τους μεγαλύτερους.
Τελειώνοντας αυτό το αφιέρωμα στην αγάπη όλοι μας καταλάβαμε ότι περισσότερο ευλογημένος είναι αυτός που αγαπάει παρά αυτός που αγαπιέται.
Και εμείς οι δάσκαλοι το γνωρίζουμε καλά!
Η δασκάλα της τάξης Κάτια Γκλαβά
ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΑΓΑΠΗ ΓΙΑ ΜΕΝΑ
Αγάπη για μένα είναι όταν με αγαπούν οι φίλοι μου,όταν με βοηθούν όταν χρειάζεται.
Αγάπη είναι ένα χάδι και μια αγκαλιά. Ελένη Μαυρίδη
Για μένα αγάπη είναι όταν δίνω και παίρνω δώρα. Όταν παίζω με τους φίλους μου και περνάω καλά.
Μάνος Ακρίβας
Όταν μου δείχνουν καλοσύνη και όταν με βοηθούν όταν το χρειάζομαι νιώθω την αγάπη. Τα φιλιά και οι αγκαλιές είναι αγάπη. Συμεών Διακάκης
Αγάπη είναι οι αγκαλιές και τα φιλιά,η συντροφιά,τα δώρα. Αγάπη είναι να δείχνεις καλοσύνη,να δείχνεις εμπιστοσύνη. Ευαγγελία Κακατσάκη
Όταν με ρωτάνε τι είναι η αγάπη σκέφτομαι δώρα,λουλούδια και όλα με καλοσύνη.Αγάπη είναι οι φίλοι μου και όταν τους βοηθάω ή με βοηθούν. Κυριάκος Καλογεράκης
Η καλοσύνη που μου δείχνει κάποιος, η βοήθεια και η υποστήριξη είναι για μένα αγάπη.Η χαρά και το παιχνίδι με τους φίλους μου είναι και αυτό αγάπη. Αγάπη όμως είναι ακόμα και οι τσακωμοί γιατί όταν περνάει ο θυμός ερχεται πάλι η αγάπη. Αναστάσης Δομάζος
Αγάπη είναι για μένα όταν με προσέχουν.Αγάπη για μένα είναι όταν έχω φίλους και νιώθω καλοσύνη. Νιώθω την αγάπη όταν μου κάνουν δώρα. Ελένη – Δωροθέα Κοκογιαννάκη
Αγάπη : ταίριασμα, σεβασμός, φιλιά, αγκαλιά, υποστήριξη, εμπιστοσύνη, δώρα, έρωτας Ζωή Κορομηλά, Αγγελική Καραμπατσάκη
ΣΤΙΧΟΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΓΑΠΗ
Σαν την αγάπη που πονεί
Και δεν τη φανερώνει
Τον εαυτό του μόνο
αφήνει να υποφέρει.
Σαν όμως φανερωθεί
Η αγάπη η κρυμμένη
Η καρδιά θα ανακουφιστεί
μα και θα ηρεμήσει.
Συμεών Διακάκης
Αγάπη σημαίνει αγκαλιές.
Αγάπη σημαίνει φιλία.
Αγάπη σημαίνει οικογένεια
που σε αγαπούν και αγαπάς.
Ευαγγελία Κακατσάκη
Έισαι όμορφη σαν τη θάλασσα
και σαν το νυχτολούλουδο
γλυκά μυρίζεις.
Κυριάκος Καλογεράκης
 |
| Αναστάσης Δομάζος |
Στα ρηχά ποτάμια που κελαηούν
ο Ερωτόκριτος και η Αρετούσα σαν
μικρά πουλιά κελαηδούν.
Σαν τον ήλιο που λάμπει στο σκοτάδι.
Μανούσος Αρετάκης
Η αγάπη θέλει σεβασμό
Μα θέλει και καλοσύνη
Θέλει ειλικρίνεια
Για να έχει εμπιστοσύνη.
Κάλλια Ιωσηφίδη
Αγάπη μου γλυκιά
Σε αγαπώ πολύ
Πάμε μια βόλτα μαζί;
Άννα – Μαρία Κουμάκη
 |
| Ελένη - Δωροθέα Κοντογιάννη |
Και να αγαπιέσαι
Να σου μιλούν και να μιλάς
Και να σε συμπονάνε.
Ελένη - Δωροθέα Κοκογιαννάκη
 |
| Κάλλια Ιωσηφίδη |
Οι
δυο τους αγαπιόντουσαν
και ήθελε ο ένας τον άλλον
η καρδιά τους να είναι
Για πάντα μαζί
για ώρα πολλή.
Ιωάννης Καμαριανάκης
ΚΡΗΤΙΚΕΣ ΛΕΞΕΙΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΕΡΩΤΟΚΡΙΤΟ
 |
| Ιωάννης Καμαριανάκης |
Στράτα :ο δρόμος
Ανατρανίσω : να σηκώσω τα μάτια μου
Δώκε : δώσε
Αναδακρυώσει : να δακρύσει, να βουρκώσει
Αρμάρι : χώρος που φυλλασσονται πράγματα, έπιπλο
Κακορίζικος : κακότυχος
Ανιμένω : περιμένω
Κατέχω : το ξέρω
Όντε : όταν
Ζήση : η ζωή
Ο κύρης : ο πατέρας
Μανόλης Ροδουσάκης, Κάλλια Ιωσηφίδη, Αναστάσης Δομάζος, Ευαγγελία Κακατσάκη
Ο Βιτσέντζος Κορνάρος γεννήθηκε το 1553 στη Σητεία. Ήταν Κρητικός ποιητής την εποχή της Βενετοκρατίας στην Κρήτη. Θεωρείται ένας από τους κυριότερους εκπροσώπους της κρητικής λογοτεχνίας αλλά και της νεοελληνικής λογοτεχνίας. Ήταν ο συγγραφέας του αφηγηματικού ποίηματος «Ερωτόκριτος».
Έζησε στη Σητεία περίπου μέχρι το 1580. Εγκαταστάθηκε στον Χάνδακα στο σημερινό Ηράκλειο. Εκεί παντρεύτηκε την Μαριέτα Ζένο, με την οποία απέκτησε και δύο κόρες, την Ελένη και την Κατερίνα. Από το 1591 ανέλαβε διοικητικά αξιώματα. Υπήρξε επίσης μέλος ενός λογοτεχνικού συλλόγου, της Ακαδημίας των Παράξενων, που είχε ιδρύσει ο αδελφός του Ανδρέας, που ήταν επίσης συγγραφέας. Πέθανε στον Χάνδακα το 1613 ή το 1614 από άγνωστη αιτία και θάφτηκε στο μοναστήρι του Αγίου Φραγκίσκου. Ευτυχία Δαρατσάκη, Ζωή Κορομηλά
Χανιώτικα νέα ( 8. 3.2025)
https://www.haniotika-nea.gr/paidotopos-aytos-poy-agapaei-einai-perissotero-eylogimenos-v1-taxi-10oy-dim-sch-chanion/
ΔΙΑΒΑΖΟΝΤΑΣ "ΕΝ ΜΕΣΩ ΘΥΕΛΛΗΣ" ΤΟΥ ΧΡΗΣΤΟΥ ΣΥΝΝΕΦΑΚΗ
Ο ΔΙΚΟΣ ΜΟΥ ΧΑΡΤΑΕΤΟΣ
