Γράφει ο Βαγγέλης Θ. Κακατσάκης
-mail:kakatsakis@sch.gr
Φίλες και φίλοι, καλημέρα!
ΕΤΣΑ θα το λαλεί μέχρι τα Χριστούγεννα, κατά που φαίνεται ο καιρός. Έτσι θα το πηγαίνει το πράγμα, δηλαδή. Θα μπουρουδιάζει που και που, από βροχές όμως τίποτα. Τα φαινόμενα, ωστόσο, συχνά απατούν. Αλλιώς δείχνουν τα πράγματα κι αλλιώς αρκετές φορές καταλήγουν. Σ' όλες τις περιπτώσεις η όποια μέρα δεν δείχνει πάντα από την αρχή.
ΕΥΚΑΙΡΙΑ να κάνουμε ένα μικρό μάθημα για την κρητική ντοπιολαλιά σήμερα. Λαλώ, λοιπόν, εκτός από μιλώ σημαίνει και: οδηγώ το ζώο μου, το παρακινώ να προχωρήσει πιο γρήγορα, οδηγώ κάποιον βίαια, συμπεριφέρομαι.
ΣΤΙΣ ΕΓΝΟΙΕΣ μου γράφοντας τη στήλη να πετώ πότε πότε και κάποιες απ΄τις λέξεις ή απ' τις φράσεις που πάνε να χαθούν και να τις βάζω στα γραφτά μου. Είναι κι αυτό ένα είδος αντίστασης.
ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ περιπέσει σε άχρηστία απ΄την αχρησία των λέξεών της η κρητική διάλεκτος. "Ο θάνατος μιας γλώσσας είναι όπως ο θάνατος ενός είδους, μαζί της χάνεται ένας κρίκος της αλυσίδας και όλα όσα το τμήμα αυτό σήμαινε για το όλον", κατά τον καθηγητή Γλωσσολογίας του Πανεπιστημίου του Ανατολικού Μίτσιγκαν Αρισταρ.
ΞΕΣΤΡΑΤΙΣΑΝ τα "πεταχτά" απ' την πεπατημένη τους πορεία σήμερα; Εξαρτάται πώς το βλέπει κανείς το πράγμα. Ούτως ή άλλως δεν έχει μόνο η όποια επικαιρότητα δικαιώματα σ' αυτήν τη στήλη!
ΣΤΟ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΟ θα γίνει, κατά που φαίνεται, του Γιαννίτση! Στην οικονομία έχει γίνει προπολλού, όπως έχει δείξει η νεκροψία, της ιεροδούλου γυναικός το σιδηρούν κιγκλίδωμα, για να πούμε τα πράγματα κάπως καλυμμένα. Ωστόσο, των οικιών ημών εμπιμπραμένων ημείς άδομεν.
ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ δεν είναι ν' αποκτήσει η Νέα Δημοκρατία αρχηγό, αλλά πολιτική. Αυτό είναι το μέγα ζητούμενο κατά τον φίλο μου τον γερω δάσκαλο. Άδικο έχει;
ΤΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΠΑΣΟΚ θέλει αρχηγό τον Σαμαρά. Κατά την Ντόρα. Το σύστημα ΠΑΣΟΚ θέλει αρχηγό την Ντόρα. Κατά τον Σαμαρά. Καημένε Παναγιώτη Ψωμιάδη! Άλλα θα ήταν τα ποσοστά σου, αν κάποιος έλεγε ότι σε θέλει το σύστημα ΠΑΣΟΚ!
ΠΡΟΒΟΠΟΥΛΟΣ και πάσης Ελλάδος! Κανένα πρόβλημα. Καλύτερα ο Προβόπουλος, που 'ναι δικός μας άνθρωπος, απ' τους φράγκους, τον Αλμούνια και τον Τρισέ!
Α’ ΟΜΑΔΑ: Κρέσιτς, Αραμπατζής, Λίνο, Τσιρίλο, Κοντρέρας, Γκαρσία, Βιτόλο, Σορλάν, Ίβιτς, Χαβίτο, Μουσλίμοβιτς. Β' ομάδα: Σηφάκης, Νέτο, Αράνο, Ρομπέρζ, Νασούτι, Ναφτί, Κάλβο, Φερνάντες, Κάμπορα, Βεϊρίνια, Κόκε. Η Ά ομάδα είναι ο Άρης Θεσσαλονίκης και η Β' ο ΠΑΟΚ Θεσσαλονίκης, όπως παρατάχτηκαν στον μεταξύ τους αγώνα για την Σούπερ Λίγκα την Κυριακή που μας πέρασε στο γήπεδο της Τούμπας. Σαν τη μύγα μες στο γάλα, σε κάθε ομάδα, από ένας έλληνας ποδοσφαιριστής! Θα μπορούσε να μην ήταν, βέβαια, και κανένας.
Ο ΟΝΟΜΑΣΤΟΣ Πορτογάλος εξερευνητής Βάσκο Ντε Γκάμα έκανε το πρώτο του ταξίδι προς τις Ινδίες, όταν μια μέρα ξέσπασε τρομερή τρικυμία. Το πλήρωμα του καραβιού τρόμαξε και τα παράτησε όλα, όχι όμως και ο Βάσκο Ντε Γκάμα που τους ξανάδωσε θάρρος λέγοντάς τους: "Μην φοβάστε, δεν είναι τίποτα. Η θάλασσα τρέμει απ' το κακό της, γιατί την περνούμε για να φτάσουμε στο τέλος του κόσμου. Οι δοκιμασίες δεν πρέπει να μας πτοούνε. Προοριζόμαστε για ένα ένδοξο τέλος!"
“...Κι αν ρωτήσεις πού πήγαν οι νύχτες με την πανσέληνο/ θα σου πουν ότι κοιμούνται στο γαλαξία καταμεσής/ προσμένοντας το μεγάλο αμνήμον σέλας/ συντροφεύουν τ' αστέρια που τραβούν το γριγρι/ εκεί που ο ορίζοντας γκρεμίζεται και κλείνει παρενθέσεις/ όπως αυτή της ζωής μου...”
Από το ποίημα του Γιάννη Φίλη "Πλάκα".
ΧΑΙΡΕΤΩ ΣΑΣ ΚΙ ΑΓΑΠΩ ΣΑΣ!
(petaxta.blogspot.com)
Παρασκευή 27 Νοεμβρίου 2009
Πέμπτη 26 Νοεμβρίου 2009
ΣΤΑ ΠΕΤΑΧΤΑ
Γράφει ο Βαγγέλης Θ. Κακατσάκης
-mail:kakatsakis@sch.gr
Φίλες και φίλοι, καλημέρα!
ΜΠΟΥΡΟΥΔΙΑΣΕ ο καιρός χθες, πλην όμως δεν έβρεξε στα μέρη μας. Καιρός για ελιές θα έλεγε ο πατέρας μου. Αν, βέβαια, υπήρχαν στα δεντρά ελιές για μάζωμα και δεν τις είχε προ πολλού φάει το χώμα.
ΑΓΓΟΥΡΟΦΑΣ ΝΙΚΑ! Μαζώξτε ό,τι απόμεινε στα δεντρά, γιατί σε λιγάκι δε θα βρίσκετε ούτε τα κουκούτσια. Γενική οδηγία προς λιομαζωχτάδες.
ΛΑΔΙ ΤΥΝΗΣΙΑΣ! Εδώ το καλό λάδι! Πάρε κόσμε! Και κινέζικο λάδι θα διαθέτουμε προς πώληση οσονούπω! Ετοιμη η λύση στην αγορά. Ουδέν κενόν. Κάποιοι βλέπουν κιόλας τα ράφια στα σουπερμάρκετ γεμάτα.
ΚΑΙ ΚΑΛΑ οι Αλμουνιοτρισέδες, είναι ανάγκη να... κρούουνε το καμπανάκι και οι δικοί μας οι Προβοπουλαίοι; Πάμε για φούντο, λέει.
ΕΥΚΟΛΟ ΠΡΑΓΜΑ να λάβει η κυβέρνηση μέτρα. Και για το πάγωμα των μισθών και για το Ασφαλιστικό και για τη φοροδιαφυγή και για τούτο και για τ’ άλλο και για το παράλλο. Από σχέδια επί χάρτου άλλο τίποτα. Ολοι οι έχοντες και κατέχοντες απ’ την... Πάρο και όχι απ’ την... Τήνο είναι σ’ αυτόν τον τόπο.
ΝΤΑΝ, ΝΤΙΝ, ΝΤΑΝ! Το καμπανάκι που χτυπούν οι Αλμουνιοτρισέδες. Ντιν, νταν, ντιν! Το καμπανάκι που χτυπούν οι Προβοπουλαίοι! Σε κηδεία μας καλεί και το ένα, σε κηδεία μας καλεί και το άλλο. Δεν μας αφήνουν στην κακομοιριά μας, λέω εγώ!
ΕΚΤΟΣ ΕΛΕΓΧΟΥ η κατάσταση στην οικονομία! Εκτός ελέγχου η κατάσταση στο Ασφαλιστικό. Στη Νέα Δημοκρατία όμως, τα πάντα είναι υπό έλεγχο. Την Κυριακή που μας έρχεται, άντε τη μεθεπόμενη, 6 Δεκεμβρίου, εκλέγουν αρχηγό. Αρχηγός να ‘ναι κι ό,τι νάναι. Τα όργανα θα αρχίσουν να παίζουν μετά.
ΤΡΕΙΣ ΕΙΝΑΙ υποψήφιοι, οι δυο πάνε για ξύλα/ για μένα όποιος και να βγει μεγάλη μου σκασίλα! Τάδε έφη σε μήνυμά του, όπως πάντα μέσω κινητού, ο και μαντιναδολόγος της στήλης Ηλίας Σταματάκης.
ΣΤΗΝ ΚΡΗΤΗ πάντως, και ειδικότερα βέβαια στα Χανιά, απαξάπαντες οι νεοδημοκράτες στηρίζουν Ντόρα. Απαξάπαντες, πλην λακεδαιμονίων. Πλην... μεσσηνιζόντων στην περίπτωσή μας.
ΑΛΕΞΗΣ εναντίον Αλέκου. Σαν να λέμε Κράμερ εναντίον Κράμερ. Τουλάχιστον δέκα φορές το έχω δει τούτο το έργο. Βαρέθηκα πια.
ΠΩΛΕΙΤΑΙ ΟΠΩΣ είναι επιπλωμένη η βίλα Μπερλουσκόνι. Η πρωθυπουργία της Ιταλίας αργότερα.
ΚΑΠΟΙΟΣ ΜΟΝΑΧΟΣ που κατά κοινή ομολογία διακρινόταν για το θερμό ζήλο του, έγινε μέσα σε μικρό χρονικό διάστημα, περνώντας όλους τους βαθμούς της ιεροσύνης αρχιεπίσκοπος. Ενας άλλος μοναχός, φίλος του, του έστειλε δύο χρόνια μετά μια επιστολή που άρχιζε έτσι: “Προς τον αδελφό Νικόδημο, μοναχό φλογερό, ιερέα θερμό, επίσκοπο χλιαρό, αρχιεπίσκοπο ψυχρό...
“Είναι πάντα η παραμονή της Γιορτής/ Αλλά δεν το νίκησα το Βουνό, ούτε το ξεγέλασα/ Το κατέβηκα μονάχα. Μένει ένας λυγμός/ μετά την απογραφή, αλλά ό,τι περισσεύει,/ φωτίζει. Κι εγώ εντάσσομαι πάντα/ γιατί ζω με τα ένδοξα χρώματα/....”
Από το ποίημα "Παραμονή της γιορτής” της Στέλλας Αρκάδη
ΧΑΙΡΕΤΩ ΣΑΣ ΚΙ ΑΓΑΠΩ ΣΑΣ!
(petaxta.blogspot.com)
>> τυπώστε αυτό το άρθρο
-mail:kakatsakis@sch.gr
Φίλες και φίλοι, καλημέρα!
ΜΠΟΥΡΟΥΔΙΑΣΕ ο καιρός χθες, πλην όμως δεν έβρεξε στα μέρη μας. Καιρός για ελιές θα έλεγε ο πατέρας μου. Αν, βέβαια, υπήρχαν στα δεντρά ελιές για μάζωμα και δεν τις είχε προ πολλού φάει το χώμα.
ΑΓΓΟΥΡΟΦΑΣ ΝΙΚΑ! Μαζώξτε ό,τι απόμεινε στα δεντρά, γιατί σε λιγάκι δε θα βρίσκετε ούτε τα κουκούτσια. Γενική οδηγία προς λιομαζωχτάδες.
ΛΑΔΙ ΤΥΝΗΣΙΑΣ! Εδώ το καλό λάδι! Πάρε κόσμε! Και κινέζικο λάδι θα διαθέτουμε προς πώληση οσονούπω! Ετοιμη η λύση στην αγορά. Ουδέν κενόν. Κάποιοι βλέπουν κιόλας τα ράφια στα σουπερμάρκετ γεμάτα.
ΚΑΙ ΚΑΛΑ οι Αλμουνιοτρισέδες, είναι ανάγκη να... κρούουνε το καμπανάκι και οι δικοί μας οι Προβοπουλαίοι; Πάμε για φούντο, λέει.
ΕΥΚΟΛΟ ΠΡΑΓΜΑ να λάβει η κυβέρνηση μέτρα. Και για το πάγωμα των μισθών και για το Ασφαλιστικό και για τη φοροδιαφυγή και για τούτο και για τ’ άλλο και για το παράλλο. Από σχέδια επί χάρτου άλλο τίποτα. Ολοι οι έχοντες και κατέχοντες απ’ την... Πάρο και όχι απ’ την... Τήνο είναι σ’ αυτόν τον τόπο.
ΝΤΑΝ, ΝΤΙΝ, ΝΤΑΝ! Το καμπανάκι που χτυπούν οι Αλμουνιοτρισέδες. Ντιν, νταν, ντιν! Το καμπανάκι που χτυπούν οι Προβοπουλαίοι! Σε κηδεία μας καλεί και το ένα, σε κηδεία μας καλεί και το άλλο. Δεν μας αφήνουν στην κακομοιριά μας, λέω εγώ!
ΕΚΤΟΣ ΕΛΕΓΧΟΥ η κατάσταση στην οικονομία! Εκτός ελέγχου η κατάσταση στο Ασφαλιστικό. Στη Νέα Δημοκρατία όμως, τα πάντα είναι υπό έλεγχο. Την Κυριακή που μας έρχεται, άντε τη μεθεπόμενη, 6 Δεκεμβρίου, εκλέγουν αρχηγό. Αρχηγός να ‘ναι κι ό,τι νάναι. Τα όργανα θα αρχίσουν να παίζουν μετά.
ΤΡΕΙΣ ΕΙΝΑΙ υποψήφιοι, οι δυο πάνε για ξύλα/ για μένα όποιος και να βγει μεγάλη μου σκασίλα! Τάδε έφη σε μήνυμά του, όπως πάντα μέσω κινητού, ο και μαντιναδολόγος της στήλης Ηλίας Σταματάκης.
ΣΤΗΝ ΚΡΗΤΗ πάντως, και ειδικότερα βέβαια στα Χανιά, απαξάπαντες οι νεοδημοκράτες στηρίζουν Ντόρα. Απαξάπαντες, πλην λακεδαιμονίων. Πλην... μεσσηνιζόντων στην περίπτωσή μας.
ΑΛΕΞΗΣ εναντίον Αλέκου. Σαν να λέμε Κράμερ εναντίον Κράμερ. Τουλάχιστον δέκα φορές το έχω δει τούτο το έργο. Βαρέθηκα πια.
ΠΩΛΕΙΤΑΙ ΟΠΩΣ είναι επιπλωμένη η βίλα Μπερλουσκόνι. Η πρωθυπουργία της Ιταλίας αργότερα.
ΚΑΠΟΙΟΣ ΜΟΝΑΧΟΣ που κατά κοινή ομολογία διακρινόταν για το θερμό ζήλο του, έγινε μέσα σε μικρό χρονικό διάστημα, περνώντας όλους τους βαθμούς της ιεροσύνης αρχιεπίσκοπος. Ενας άλλος μοναχός, φίλος του, του έστειλε δύο χρόνια μετά μια επιστολή που άρχιζε έτσι: “Προς τον αδελφό Νικόδημο, μοναχό φλογερό, ιερέα θερμό, επίσκοπο χλιαρό, αρχιεπίσκοπο ψυχρό...
“Είναι πάντα η παραμονή της Γιορτής/ Αλλά δεν το νίκησα το Βουνό, ούτε το ξεγέλασα/ Το κατέβηκα μονάχα. Μένει ένας λυγμός/ μετά την απογραφή, αλλά ό,τι περισσεύει,/ φωτίζει. Κι εγώ εντάσσομαι πάντα/ γιατί ζω με τα ένδοξα χρώματα/....”
Από το ποίημα "Παραμονή της γιορτής” της Στέλλας Αρκάδη
ΧΑΙΡΕΤΩ ΣΑΣ ΚΙ ΑΓΑΠΩ ΣΑΣ!
(petaxta.blogspot.com)
>> τυπώστε αυτό το άρθρο
Τετάρτη 25 Νοεμβρίου 2009
ΕΥΘΥΒΟΛΑ ΚΑΙ ΜΗ...
Δυο ρολόγια κι εγώ...
Γράφει ο
NΕΚΤΑΡΙΟΣ ΕΥ.
KΑΚΑΤΣΑΚΗΣ
e-mail: nek@haniotika-nea.gr
Τρέξιμο Βέγγου! Με το ρολόι χειρός αλλά και του κινητού... ανά χείρας! Να τα κοιτώ και τα δύο ανά λεπτό, πότε το ένα και πότε το άλλο, για να προλάβω όλα εκείνα που έχω να κάνω... όσα προλάβω... αν τα προλάβω!
Και αν τα προλάβω τα σημερινά, έχει καλώς! Γιατί εφόσον ισχύσει το παραπάνω, τότε θα μου ’χουν μείνει μόνο τα αυριανά για αύριο... Εκτός και αν προκύψει και τίποτα έκτακτο -που το άτιμο πάντα προκύπτει- οπότε πρέπει να το -με το μπαρδόν- χώσω κι εκείνο μέσα στο ήδη πεπιεσμένο μου πρόγραμμα με αποτέλεσμα να μη προλαβαίνω τα προγραμματισμένα, με αποτέλεσμα να τα μεταφέρω για την αυριανή, με αποτέλεσμα... τι να σου λέω τώρα!
...Και μετά, “αβάντι μαέστρο” εκείνη τη μουσική του Μπένι Χιλ να ηχεί μέσα στ’ αφτιά μου για να τα προλάβω όλα εκείνα και μέσα σ’ εκείνα κι όλα τ’ άλλα!
Αγχος; Ουδέν! Αλλοίμονο! Δεν μου μένει καιρός για ν’ αγχωθώ! Εδώ ο “κόσμος χάνεται” κι εγώ έχω την πολυτέλεια να αγχώνομαι; Κανένα άγχος... Το μόνο που προσπαθώ είναι να βλέπω την ώρα στα τακτά χρονικά διαστήματα του... λεπτού!
Με ψιλοπειράζει μόνο ο... λεπτοδείκτης του ρολογιού μου που σταματημό δεν έχει ο άτιμος, παρά... τρέχει πιο γρήγορα κι από τα πόδια μου, που πάνω κάτω στα πεζοδρόμια, ανάμεσα στ’ αυτοκίνητα, μέσα στους δρόμους, σε ανηφόρες - κατηφόρες, σε σκάλες και ισιάδες... με οδηγούν κατά ένα περίεργο τρόπο εκεί που θέλω... αλλά κάποιες φορές!
Διότι κάποιες άλλες, από τη βιασύνη μου, έχω οδηγηθεί και σε μέρη που δεν περίμενα ποτέ ότι... θά ’βλεπα!
Μα δεν πτοούμαι... “Εμπειρία είναι κι αυτό” σκέφτομαι! Βέβαια τον τελευταίο καιρό έχω παραφορτώσει από αυτού του είδους τις εμπειρίες αλλά και τι να κάνω; Τα πόδια μου έχουν γίνει πιο γρήγορα κι από τον νου μου που δεν τα προλαβαίνει ούτε αυτός, παρά με ολίγη καθυστέρηση μου το χτυπάει το κουδουνάκι “που πα ρε μπάρμπα εεε!!!, παρ’ το αλλιώς...”!
Και κάνω μεταβολή για ’κει πού ’πρεπε να πηγαίνω!
Στη μεταβολή απάνω, ρίχνω κι ένα τρεξιματάκι για να προλάβω τον λεπτοδείκτη που με τα δικά του αλάνθαστα σταθερά βήματα έχει φτάσει καμιά εκατοσταριά μέτρα παραπάνω! Αγχος; Ουδέν!
Εχει βραδιάσει πλέον... Καληνύχτα και όνειρα γλυκά!
Αμ δε! Στον ύπνο μου βλέπω τον λεπτοδείκτη παρεού με το ρολόι του κινητού να προθερμαίνονται στην εκκίνηση ενός ιδιότυπου αγώνα δρόμου “100 μέτρων αλλά και Μαραθωνίου” να με περιμένουν... μόλις ξυπνήσω -μου λένε- το πρωί!
>> τυπώστε αυτό το άρθρο
Γράφει ο
NΕΚΤΑΡΙΟΣ ΕΥ.
KΑΚΑΤΣΑΚΗΣ
e-mail: nek@haniotika-nea.gr
Τρέξιμο Βέγγου! Με το ρολόι χειρός αλλά και του κινητού... ανά χείρας! Να τα κοιτώ και τα δύο ανά λεπτό, πότε το ένα και πότε το άλλο, για να προλάβω όλα εκείνα που έχω να κάνω... όσα προλάβω... αν τα προλάβω!
Και αν τα προλάβω τα σημερινά, έχει καλώς! Γιατί εφόσον ισχύσει το παραπάνω, τότε θα μου ’χουν μείνει μόνο τα αυριανά για αύριο... Εκτός και αν προκύψει και τίποτα έκτακτο -που το άτιμο πάντα προκύπτει- οπότε πρέπει να το -με το μπαρδόν- χώσω κι εκείνο μέσα στο ήδη πεπιεσμένο μου πρόγραμμα με αποτέλεσμα να μη προλαβαίνω τα προγραμματισμένα, με αποτέλεσμα να τα μεταφέρω για την αυριανή, με αποτέλεσμα... τι να σου λέω τώρα!
...Και μετά, “αβάντι μαέστρο” εκείνη τη μουσική του Μπένι Χιλ να ηχεί μέσα στ’ αφτιά μου για να τα προλάβω όλα εκείνα και μέσα σ’ εκείνα κι όλα τ’ άλλα!
Αγχος; Ουδέν! Αλλοίμονο! Δεν μου μένει καιρός για ν’ αγχωθώ! Εδώ ο “κόσμος χάνεται” κι εγώ έχω την πολυτέλεια να αγχώνομαι; Κανένα άγχος... Το μόνο που προσπαθώ είναι να βλέπω την ώρα στα τακτά χρονικά διαστήματα του... λεπτού!
Με ψιλοπειράζει μόνο ο... λεπτοδείκτης του ρολογιού μου που σταματημό δεν έχει ο άτιμος, παρά... τρέχει πιο γρήγορα κι από τα πόδια μου, που πάνω κάτω στα πεζοδρόμια, ανάμεσα στ’ αυτοκίνητα, μέσα στους δρόμους, σε ανηφόρες - κατηφόρες, σε σκάλες και ισιάδες... με οδηγούν κατά ένα περίεργο τρόπο εκεί που θέλω... αλλά κάποιες φορές!
Διότι κάποιες άλλες, από τη βιασύνη μου, έχω οδηγηθεί και σε μέρη που δεν περίμενα ποτέ ότι... θά ’βλεπα!
Μα δεν πτοούμαι... “Εμπειρία είναι κι αυτό” σκέφτομαι! Βέβαια τον τελευταίο καιρό έχω παραφορτώσει από αυτού του είδους τις εμπειρίες αλλά και τι να κάνω; Τα πόδια μου έχουν γίνει πιο γρήγορα κι από τον νου μου που δεν τα προλαβαίνει ούτε αυτός, παρά με ολίγη καθυστέρηση μου το χτυπάει το κουδουνάκι “που πα ρε μπάρμπα εεε!!!, παρ’ το αλλιώς...”!
Και κάνω μεταβολή για ’κει πού ’πρεπε να πηγαίνω!
Στη μεταβολή απάνω, ρίχνω κι ένα τρεξιματάκι για να προλάβω τον λεπτοδείκτη που με τα δικά του αλάνθαστα σταθερά βήματα έχει φτάσει καμιά εκατοσταριά μέτρα παραπάνω! Αγχος; Ουδέν!
Εχει βραδιάσει πλέον... Καληνύχτα και όνειρα γλυκά!
Αμ δε! Στον ύπνο μου βλέπω τον λεπτοδείκτη παρεού με το ρολόι του κινητού να προθερμαίνονται στην εκκίνηση ενός ιδιότυπου αγώνα δρόμου “100 μέτρων αλλά και Μαραθωνίου” να με περιμένουν... μόλις ξυπνήσω -μου λένε- το πρωί!
>> τυπώστε αυτό το άρθρο
Τρίτη 24 Νοεμβρίου 2009
ΣΤΑ ΠΕΤΑΧΤΑ
Γράφει ο Βαγγέλης Θ. Κακατσάκης
e-mail:kakatsakis@sch.gr
Φίλες και φίλοι, καλημέρα!
ΟΥΤΕ στις άκρες ούτε στις αναμεσάδες είχε κάνει, μέχρι χτες τουλάχιστον το μεσημέρι την εμφάνισή του ο χειμώνας κι ας είχαμε φθάσει αισίως στις 23 Νοεμβρίου. Ούτε η φανιά της φανιάς του κι ας πέρασε τ' Αϊ Μηνά και τ' Αϊ Φιλίππου και ας γιορτάσαμε τα Εισόδια της Παναγίας. Θα περιμένουμε μέχρι τ' Αγίου Αντρέα για να δούμε αν θ' αντριέψει το κρύο; Ή θα το φέρει, από σήμερα, παραμονή της γιορτής της η Αγία Αικατερίνη;
XOAKIM Αλμούνια ή Ζαν Κλοντ Τρισέ; Ποιον απ' τους δύο προτιμάτε να βγαίνει και να μας περνά γενεές δεκατέσσερις; Κανέναν θα μου πείτε. Ούτε τον ένα τους ούτε τον άλλο τους τον ψηφίσαμε, εξάλλου. Έλα σου, όμως, που έχουν μπει και οι δυο κεχαγιάδες στο κεφάλι μας κι ό,τι δεν προλαβαίνει ν' αποσώσει ο ένας το αποσώνει ο άλλος;
ΗΡΘΑΝ τα αύρια να διώξουν τα σήμερα! Για σύνθημα σε τοίχο, στου Ψυρρή, λέει, πρόκειται. Καλό. Ακόμα καλύτερο όμως το υστερόγραφο που σκέφτηκα με το που το είδα στο Διαδίκτυο. Και κλάμα το σήμερα!
ΟΤΙ ΥΠΑΡΧΕΙ το ενδεχόμενο να βγει ο σημερινός μας πρωθυπουργός, ο Γιώργος Παπανδρέου, μίαν ωραίαν μεσημβρίαν και να πει στον ελληνικό λαό το "επτωχεύσαμεν", κανείς δεν το αποκλείει. Γιατί όμως να βάλει μπροστά απ' το συγκεκριμένο ρήμα το επίρρημα "δυστυχώς" όπως έπραξε εν έτει 1893 ο Χαρίλαος Τρικούπης, και να μη βάλει το "ευτυχώς"; Μήπως τα κέρδη μας από μια ενδεχόμενη πτώχευση θα είναι πιο πολλά απ' τις όποιες ζημιές;
ΕΝ ΠΑΣΗ περιπτώσει και εν περιπτώσει πάση τι έχουμε να χάσουμε από μια πτώχευση. Θα μας κόψουν απ΄ τις Βρυξέλλες το νερό και θα ξεραθούν τα λάχανά μας; Μα δεν καλλιεργούμε πια λάχανα. Εισαγωγής είναι αυτά που τρώμε! Θα υποτιμήσουν το νόμισμά μας; Μα το νόμισμά τους, νόμισμά μας! Θα μας πάνε στα δικαστήρια για να πάρουν την περιουσία μας; Ποια περιουσία μας; Πανί με πανί έχουμε μείνει.
ΕΜΒΟΛΙΑ για τη νέα γρίπη έχουμε να φαν’ και οι χοίροι. Πρόθυμους να εμβολιαστούν δεν βλέπω. Εγώ πάντως το "εμβολιαστείτε" δεν πρόκειται να το ξαναγράψω.
ΑΠΟ 'ΔΩ τα φέουδα κι απ' εκεί οι μηχανισμοί ή απ' εκεί τα φέουδα και απο 'δω οι μηχανισμοί; Μπερδεμένα τα πράγματα στη Νέα Δημοκρατία. Ούτε τα golden boys ούτε τα silver girls μπορούν να τα ξεμπερδέψουν.
ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ θα πάρουμε το πρωτάθλημα! Ο φ(θ)ανατικός αεκτζής γείτονάς μου, ύστερα απ' την ήττα της ομάδας μας από την Καβάλα μου το είπε. Μην πείτε: "Ω, της υπεραισιοδοξίας του"!!! Το πρωτάθλημα της Β' Εθνικής εννοούσε.
ΤΟ ΠΡΩΤΟ κατά κάποιο τρόπο πανεπιστήμιο που λειτούργησε ήταν το Πανδιδακτήριο που ίδρυσαν στην Κων/πολη ο αυτοκράτορας Θεοδόσιος Β' και η ελληνίδα σύζυγος του Ευδοκία (5ος αι. μ.Χ.) Τα μαθήματα διδάσκονταν σ' αυτό στην ελληνική και τη λατινική γλώσσα. Από τους 31 καθηγητές του, οι 16 δίδασκαν στην ελληνική και οι 15 στην λατινική γλώσσα. Και στις δύο γλώσσες ακόμα συντάσσονταν οι διαθήκες των πολιτών, οι αποφάσεις των δικαστηρίων και τα διατάγματα των αυτοκρατόρων.
“...Μια παλιά φωτογραφία, ένα γράμμα,/ δύο αποξηραμένα τριαντάφυλλα στο βάζο,/ ένα κειμήλιο, ένα κάδρο, ένα δώρο,/ αναδρομή στο παρελθόν,/ σταθμός, έσω πλούτος κι αγάπη,/ αγάπη και δάκρυ./ Αγλάισμα του νου το παρελθόν,/ Στόχαση κι αναγάλλιασμα και δέος.”
Από το ποίημα "Το παρελθόν
" της Φωτεινής Σασσάλου-Λαμπροπούλου
ΧΑΙΡΕΤΩ ΣΑΣ ΚΙ ΑΓΑΠΩ ΣΑΣ!
(petaxta.blogspot.com)
>> τυπώστε αυτό το άρθρο
e-mail:kakatsakis@sch.gr
Φίλες και φίλοι, καλημέρα!
ΟΥΤΕ στις άκρες ούτε στις αναμεσάδες είχε κάνει, μέχρι χτες τουλάχιστον το μεσημέρι την εμφάνισή του ο χειμώνας κι ας είχαμε φθάσει αισίως στις 23 Νοεμβρίου. Ούτε η φανιά της φανιάς του κι ας πέρασε τ' Αϊ Μηνά και τ' Αϊ Φιλίππου και ας γιορτάσαμε τα Εισόδια της Παναγίας. Θα περιμένουμε μέχρι τ' Αγίου Αντρέα για να δούμε αν θ' αντριέψει το κρύο; Ή θα το φέρει, από σήμερα, παραμονή της γιορτής της η Αγία Αικατερίνη;
XOAKIM Αλμούνια ή Ζαν Κλοντ Τρισέ; Ποιον απ' τους δύο προτιμάτε να βγαίνει και να μας περνά γενεές δεκατέσσερις; Κανέναν θα μου πείτε. Ούτε τον ένα τους ούτε τον άλλο τους τον ψηφίσαμε, εξάλλου. Έλα σου, όμως, που έχουν μπει και οι δυο κεχαγιάδες στο κεφάλι μας κι ό,τι δεν προλαβαίνει ν' αποσώσει ο ένας το αποσώνει ο άλλος;
ΗΡΘΑΝ τα αύρια να διώξουν τα σήμερα! Για σύνθημα σε τοίχο, στου Ψυρρή, λέει, πρόκειται. Καλό. Ακόμα καλύτερο όμως το υστερόγραφο που σκέφτηκα με το που το είδα στο Διαδίκτυο. Και κλάμα το σήμερα!
ΟΤΙ ΥΠΑΡΧΕΙ το ενδεχόμενο να βγει ο σημερινός μας πρωθυπουργός, ο Γιώργος Παπανδρέου, μίαν ωραίαν μεσημβρίαν και να πει στον ελληνικό λαό το "επτωχεύσαμεν", κανείς δεν το αποκλείει. Γιατί όμως να βάλει μπροστά απ' το συγκεκριμένο ρήμα το επίρρημα "δυστυχώς" όπως έπραξε εν έτει 1893 ο Χαρίλαος Τρικούπης, και να μη βάλει το "ευτυχώς"; Μήπως τα κέρδη μας από μια ενδεχόμενη πτώχευση θα είναι πιο πολλά απ' τις όποιες ζημιές;
ΕΝ ΠΑΣΗ περιπτώσει και εν περιπτώσει πάση τι έχουμε να χάσουμε από μια πτώχευση. Θα μας κόψουν απ΄ τις Βρυξέλλες το νερό και θα ξεραθούν τα λάχανά μας; Μα δεν καλλιεργούμε πια λάχανα. Εισαγωγής είναι αυτά που τρώμε! Θα υποτιμήσουν το νόμισμά μας; Μα το νόμισμά τους, νόμισμά μας! Θα μας πάνε στα δικαστήρια για να πάρουν την περιουσία μας; Ποια περιουσία μας; Πανί με πανί έχουμε μείνει.
ΕΜΒΟΛΙΑ για τη νέα γρίπη έχουμε να φαν’ και οι χοίροι. Πρόθυμους να εμβολιαστούν δεν βλέπω. Εγώ πάντως το "εμβολιαστείτε" δεν πρόκειται να το ξαναγράψω.
ΑΠΟ 'ΔΩ τα φέουδα κι απ' εκεί οι μηχανισμοί ή απ' εκεί τα φέουδα και απο 'δω οι μηχανισμοί; Μπερδεμένα τα πράγματα στη Νέα Δημοκρατία. Ούτε τα golden boys ούτε τα silver girls μπορούν να τα ξεμπερδέψουν.
ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ θα πάρουμε το πρωτάθλημα! Ο φ(θ)ανατικός αεκτζής γείτονάς μου, ύστερα απ' την ήττα της ομάδας μας από την Καβάλα μου το είπε. Μην πείτε: "Ω, της υπεραισιοδοξίας του"!!! Το πρωτάθλημα της Β' Εθνικής εννοούσε.
ΤΟ ΠΡΩΤΟ κατά κάποιο τρόπο πανεπιστήμιο που λειτούργησε ήταν το Πανδιδακτήριο που ίδρυσαν στην Κων/πολη ο αυτοκράτορας Θεοδόσιος Β' και η ελληνίδα σύζυγος του Ευδοκία (5ος αι. μ.Χ.) Τα μαθήματα διδάσκονταν σ' αυτό στην ελληνική και τη λατινική γλώσσα. Από τους 31 καθηγητές του, οι 16 δίδασκαν στην ελληνική και οι 15 στην λατινική γλώσσα. Και στις δύο γλώσσες ακόμα συντάσσονταν οι διαθήκες των πολιτών, οι αποφάσεις των δικαστηρίων και τα διατάγματα των αυτοκρατόρων.
“...Μια παλιά φωτογραφία, ένα γράμμα,/ δύο αποξηραμένα τριαντάφυλλα στο βάζο,/ ένα κειμήλιο, ένα κάδρο, ένα δώρο,/ αναδρομή στο παρελθόν,/ σταθμός, έσω πλούτος κι αγάπη,/ αγάπη και δάκρυ./ Αγλάισμα του νου το παρελθόν,/ Στόχαση κι αναγάλλιασμα και δέος.”
Από το ποίημα "Το παρελθόν
" της Φωτεινής Σασσάλου-Λαμπροπούλου
ΧΑΙΡΕΤΩ ΣΑΣ ΚΙ ΑΓΑΠΩ ΣΑΣ!
(petaxta.blogspot.com)
>> τυπώστε αυτό το άρθρο
Δευτέρα 23 Νοεμβρίου 2009
ΕΥΦΗΜΕΣ ΜΝΕΙΕΣ
Γράφει ο: ΒΑΓΓΕΛΗΣ Θ. ΚΑΚΑΤΣΑΚΗΣ
e-mail: Kakatsakis@sch.gr
Απαρχή μιας ευρύτερης συνεργασίας
Ξεχωριστής σημασίας γι' αυτούς, μαθήματα ιστορίας, μαθήματα της βενιζελικής σκέψης σχετικά με τον ρόλο του Πολεμικού Ναυτικού στο πλαίσιο της υλοποίησης της Μεγάλης Ιδέας, ειδικότερα, είχαν την ευκαιρία να παρακολουθήσουν την περασμένη Δευτέρα 16 Νοεμβρίου οι σπουδαστές της Σχολής Διοίκησης και Επιτελών του Πολεμικού Ναυτικού, μαζί με πολλούς άλλους χανιώτες, κατά τη διάρκεια της σχετικής ημερίδας που οργάνωσαν στις εγκαταστάσεις του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών και Μελετών "Ελευθέριος Κ. Βενιζέλος", από κοινού η Σχολή τους και το Ίδρυμα, με διδάσκοντες τον επίκουρο καθηγητή του Πανεπιστημίου Αθηνών Ευάνθη Χατζηβασιλείου και την επιστημονική σύμβουλο του Ιδρύματος και διευθύντρια του Κέντρου Ερεύνης του Νεώτερου Ελληνισμού της Ακαδημίας Αθηνών Ελένη Γαρδίκα-Κατσιαδάκη. Πέραν όμως αυτού, οι σπουδαστές της εν λόγω Σχολής είχαν και μία άλλη, ευρύτερης σημασίας, ευκαιρία. Να ξεναγηθούν στην οικία του Εθνάρχη, ν' ακούσουν τον πανταχού πλέοντα βενιζελικό άνεμο, παρακολουθώντας και την ταινία "Η Ελλάδα του Ελευθέριου Βενιζέλου" του Βασίλη Μάρου, και να γίνουν κήρυκες του όλου έργου που επιτελεί το Ίδρυμα. "Αμοιβαίον το κέρδος και δια την Σχολήν και δια το Ίδρυμα αυτή η εκδήλωσις", θα έλεγεν ο Ελευθέριος Βενιζέλος. Μια εκδήλωσις, απαρχή μιας ευρύτερης συνεργασίας, όπως επεσήμαναν ο γενικός διευθυντής του Ιδρύματος Νίκος Παπαδάκης και ο διοικητής της Σχολής αρχιπλοίαρχος Π.Ν. Στυλιανός Φενέκος.
Έχουν γνώση οι φύλακες
“Μια κορυφαία ιστορική στιγμή του 20ου αιώνα, ένα πολυσύνθετο θέμα με ιδιαίτερες πολιτικές, κοινωνικές και στρατιωτικές προεκτάσεις, δεν είναι δυνατόν να αποτελέσει αντικείμενο νέας δικαστικής διαδικαστικής διαδικασίας", επισημαίνει, μεταξύ των άλλων, σε σχετική ανακοίνωσή του, με αφορμή την γνωστή προσφυγή στον Άρειο Πάγο για την αναψηλάφηση της Δίκης των Πρωταιτίων της Μικρασιατικής Καταστροφής, το Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών και Μελετών "Ελευθέριος Κ. Βενιζέλος". Αυτό δεν σημαίνει, βέβαια, ότι ο διάλογος δεν είναι μόνο θεμιτός αλλά και απαραίτητος, δεδομένου ότι η τελική απόφαση ανήκει στην κρίση της ιστορίας. Και η ιστορία, προπάντων σχετικά με τον ρόλο του Ελευθέριου Βενιζέλου, έχει αποφανθεί. Αυτό θα πρέπει να εκτιμήσει, πριν από την οποιαδήποτε διαβούλευση του, το Ανώτατο Δικαστήριο της Χώρας και βεβαίως να λάβει υπόψη του "την διαφαινόμενη προσπάθεια να παρουσιαστεί ο Ελευθέριος Βενιζέλος ως υπεύθυνος για πράξεις και παραλείψεις των διαδόχων του, κάτι που φυσικά δεν αντέχει ούτε στην κοινή λογική ούτε στην ιστορική δεοντολογία", επισημαίνει στην ίδια ανακοίνωση το Ίδρυμα. Στο πλαίσιο αυτό ήταν οι τοποθετήσεις του γενικού διευθυντή του Ιδρύματος Νίκου Παπαδάκη στην τηλεοπτική εκπομπή "Ανιχνεύσεις" της ΕΤ3, την περασμένη Τετάρτη 18 Νοεμβρίου, μια εκπομπή που παρακολούθησαν πολλοί και με μεγάλο ενδιαφέρον ανά το πανελλήνιο. Καθαρές κουβέντες. Ο αντιβενιζελισμός δεν έχει τύχη στις μέρες μας. Έχουν γνώση οι φύλακες!
Αργοπεθαίνει όποιος...
Ένα αριστούργημα του Pablo Neruda με τίτλο "Αργοπεθαίνει..." (μετάφραση από ιταλική δημοσίευση: Βασίλη Χατζηγιάννη), έφτασε πριν από καιρό, από έναν καλό φίλο, μέσω Διαδικτύου, με τη μορφή video και στον υπολογιστή μου. Ας το μοιραστούμε μέσω της εφημερίδας, σαν κείμενο:
"Αργοπεθαίνει/ όποιος γίνεται σκλάβος της συνήθειας,/ επαναλαμβάνοντας κάθε μέρα τις ίδιες διαδρομές,/ όποιος δεν αλλάζει περπατησιά, /όποιος δεν διακινδυνεύει και δεν αλλάζει χρώμα στα ρούχα του,/ όποιος δεν μιλεί σε όποιον δεν γνωρίζει./ Αργοπεθαίνει/ όποιος αποφεύγει ένα πάθος,/ όποιος προτιμά το μαύρο για το άσπρο και τα διαλυτικά σημεία στο "ι"/ αντί ενός συνόλου συγκινήσεων που κάνουν να λάμπουν τα μάτια,/ που μετατρέπουν ένα χασμουρητό σε ένα χαμόγελο,/ που κάνουν την καρδιά να χτυπά στο λάθος και στα συναισθήματα./ Αργοπεθαίνει/ όποιος δεν αναποδογυρίζει το τραπέζι,/ όποιος δεν είναι ευτυχισμένος στη δουλειά του,/ όποιος δεν διακινδυνεύει τη βεβαιότητα για την αβεβαιότητα/ για να κυνηγήσει ένα όνειρο/ όποιος δεν επιτρέπει στον εαυτό του τουλάχιστον μια φορά στη ζωή του/ να αποφύγει τις εχέφρονες συμβουλές./ Αργοπεθαίνει/ όποιος δεν ταξιδεύει,/ όποιος δεν διαβάζει,/ όποιος δεν ακούει μουσική,/ όποιος δεν βρίσκει σαγήνη στον εαυτό του./ Αργοπεθαίνει/ όποιος καταστρέφει τον έρωτά του,/ όποιος δεν επιτρέπει να τον βοηθήσουν/ όποιος περνάει τις μέρες του παραπονούμενος για την τύχη του/ ή για την ασταμάτητη βροχή./ Αργοπεθαίνει όποιος εγκαταλείπει μια ιδέα του πριν την αρχίσει,/ όποιος δεν ρωτά για πράγματα που δεν γνωρίζει./ Αποφεύγουμε τον θάνατο σε μικρές δόσεις/ όταν θυμόμαστε πάντοτε ότι για να είσαι ζωντανός/ χρειάζεται μια προσπάθεια πολύ μεγαλύτερη/ από το απλό γεγονός της αναπνοής./ Μόνο η ένθερμη υπομονή θα οδηγήσει/ στην επίτευξη μιας λαμπρής ευτυχίας".
>> τυπώστε αυτό το άρθρο
Κυριακή 22 Νοεμβρίου 2009
ΤΟ ΠΟΙΗΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ
Η άλλη θάλασσα
Της Κρήτης τ’ όμορφο νησί
δυο θάλασσες το ζώνουν.
Η μια νερένια κι αλμυρή,
γαλανομάτα ανήσυχη.
Η άλλη γκριζοπράσινη,
ειρηνική και σιωπηλή,
στους κάμπους αρμενίζει
κι ανηφορίζει στα βουνά
και μπαινοβγαίνει στις αυλές
κι ανάβει τα καντήλια της
και γιαίνει τις μικρές πληγές
και δίνει υγεία κι ομορφιά
και αυγαταίνει τη ζωή
με τις πικρές της τις ελιές
και τον γλυκό χυμό τους….
Από την βραβευμένη ανέκδοτη ποιητική συλλογή τησ Ευδοκίας Σκορδαλά Κακατσάκη "Και στη μέση η χαρά"
Της Κρήτης τ’ όμορφο νησί
δυο θάλασσες το ζώνουν.
Η μια νερένια κι αλμυρή,
γαλανομάτα ανήσυχη.
Η άλλη γκριζοπράσινη,
ειρηνική και σιωπηλή,
στους κάμπους αρμενίζει
κι ανηφορίζει στα βουνά
και μπαινοβγαίνει στις αυλές
κι ανάβει τα καντήλια της
και γιαίνει τις μικρές πληγές
και δίνει υγεία κι ομορφιά
και αυγαταίνει τη ζωή
με τις πικρές της τις ελιές
και τον γλυκό χυμό τους….
Από την βραβευμένη ανέκδοτη ποιητική συλλογή τησ Ευδοκίας Σκορδαλά Κακατσάκη "Και στη μέση η χαρά"
Σάββατο 21 Νοεμβρίου 2009
ΣΤΑ ΠΕΤΑΧΤΑ
Γράφει ο
Βαγγέλης Θ. Κακατσάκης
e-mail:kakatsakis@sch.gr
Φίλες και φίλοι, καλημέρα!
ΤΑ ΕΙΣΟΔΙΑ της Θεοτόκου σήμερα, η είσοδος δηλαδή της Παναγίας, της μικρής, μόλις 3 ετών, Μαρίας στον Ναό του Σολομώντα. Μα και τα εισόδια του χειμώνα μια που για τον λαό μας, που όλα του αρέσει να τα συνταιριάζει, σήμερα κάνει αποφασιστικά την είσοδό του στη ζωή της φύσης.
ΑΣ ΠΟΥΜΕ, λοιπόν, και σήμερα, με την έννοια αυτή “καλό χειμώνα”, κι ας το ‘χουμε τόσες και τόσες φορές πει, απ’ τις πρώτες τ’ Αυγούστου συνηθίζουμε να το λέμε. Ας μην ξεχνιόμαστε όμως! Επισήμως έχουμε ακόμα φθινόπωρο, στις 22 Δεκεμβρίου αρχίζει η χειμωνιάτικη περίοδος.
ΚΑΛΟ ΧΕΙΜΩΝΑ και στην ελληνική οικονομία, βέβαια, που έχει ήδη κάνει την είσοδό της σε μια περίοδο ύφεσης και κινδυνεύει να καταπλακωθεί απ’ τα χιόνια. Θα τ’ αντέξει; Θα ‘ρθει, έστω σε τέσσερα χρόνια η άνοιξη;
ΑΣ ΞΑΝΑΓΥΡΙΣΟΥΜΕ όμως στα Εισόδια της Θεοτόκου, για να πούμε χρόνια πολλά στις Μαρίες που γιορτάζουν σήμερα και βέβαια στους κατοίκους της πόλης των Χανίων, μα και των άλλων χωριών, του Ζυμβραγού, του Πιθαριού και του Βουτά για παράδειγμα, που έχουν πολιούχο τους την Παναγία.
ΜΑΡΙΑ ΛΕΝ’ την Παναγιά, Μαρία λεν και σένα/ κι αν αρνηθώ την Παναγιά θα αρνηθώ και σένα. Καπάκι, ας μου επιτραπεί η έκφραση μου ‘ρθε στο μυαλό τούτη η μαντινάδα μαζί με μια άλλη: Δυο Παναγίες αγαπώ η μια ‘σαι συ κυρά μου/ στην άλλη τάσσω ένα κερί σε σένα την καρδιά μου!
ΠΑΝΑΓΙΑ Μεσοσπορίτισσα, έλεγαν οι παλιοί μας την Παναγία αυτής της μέρας. Αρχισπορίτισσα και Ξεσπορίτισσα την έλεγαν αλλού. Ανάλογα με τη φάση που βρισκόταν η σπορά τα ονόματα αυτά. Τη σήμερον ημέρα, βέβαια, που ούτε σπέρνουμε ούτε θερίζουμε, πάνε χάθηκαν κι αυτές οι λέξεις.
ΚΑΙ ΠΟΛΥΣΠΟΡΙΤΙΣΣΑ την έλεγαν την Παναγία της σημερινής ημέρας σε κάποια άλλα μέρη, όπου έβραζαν μέσα στις χύτρες τα πολυσπόρια. Κάθε λογής σπόρους από δημητριακά και όσπρια, δηλαδή, μέσα στα οποία πρόσθεταν αμύγδαλα, σταφίδες και καρύδια. Τα μοίραζαν μεταξύ τους και τα έτρωγαν, για να προκαλέσουν την καλή σοδειά.
ΣΕ ΚΑΠΟΙΑ μέρη δεν αρκούνταν σ’ αυτό. Πήγαιναν και τάιζαν ή ένιβαν τη βρύση του χωριού με πολυσπόρια και έλεγαν “Οπως τρέχει το νερό να τρέχει το βιο”. Υστερα έπαιρναν νερό και γύριζαν στο σπίτι. Ωραίες εποχές!
“ΠΑΝΣΠΕΡΜΙΑ” έλεγαν σε ορισμένα μέρη τα πολυσπόρια. Μόνο κατά ένα τόνο διέφερε η λέξη αυτή από την “πανσπερμία” των αρχαίων Ελλήνων, που τη συνήθιζαν και στη γιορτή των Χύτρων, την τρίτη ημέρα των Ανθεστηρίων και στη γιορτή των Πυανοψίων. Πάει χάθκε κι αυτή η λέξη μαζί με τόσες άλλες!
Ο ΔΟΝ ΠΕΝΤΡΟ της Βραζιλίας που βασίλευε από το 1822 ως το 1831, πουλούσε στους υπηκόους του τίτλους ευγενείας αντί 10 χιλιάδων δολαρίων τον ένα. Πολλοί λοιπόν έσπευσαν να τους αγοράσουν θέλοντας να επιδειχθούν στους συμπολίτες τους. Συγκεντρώθηκε έτσι ένα μεγάλο ποσό που ο Δον Πέντρο δεν το χρησιμοποίησε για τον εαυτό του. Εχτισε μ’ αυτά τα χρήματα ένα μεγάλο φρενοκομείο και έδωσε εντολή να γράψουν με μεγάλα γράμματα στην είσοδό του: “Προσφορά των ματαιόδοξων στους τρελούς”.
“Τα δεντρουλάκια, ο γλυκύς βορράς, η αυγή ολόχαρη/ τ’ αηδόνι, ο ζεστός καιρός, τα νέφαλα/ μυροφόροι του θρήνου χθες για το γλυκύτατον/ της απειράνδρου, της σεμνής, της θεονύμφης/ και η τεκούσα, η ίδια πάναγνη / στη φλογισμένη βάτο ηδονικών τραυμάτων/ μ’ αφρό θαλασσινόν εγείροντας τον σκοτωμένον εραστήν της”
Το ποίημα “Τρεις κώδικες για ένα συναίσθημα” της Ρέας Γαλανάκη
ΧΑΙΡΕΤΩ ΣΑΣ ΚΙ ΑΓΑΠΩ ΣΑΣ!
(petaxta.blogspot.com)
Βαγγέλης Θ. Κακατσάκης
e-mail:kakatsakis@sch.gr
Φίλες και φίλοι, καλημέρα!
ΤΑ ΕΙΣΟΔΙΑ της Θεοτόκου σήμερα, η είσοδος δηλαδή της Παναγίας, της μικρής, μόλις 3 ετών, Μαρίας στον Ναό του Σολομώντα. Μα και τα εισόδια του χειμώνα μια που για τον λαό μας, που όλα του αρέσει να τα συνταιριάζει, σήμερα κάνει αποφασιστικά την είσοδό του στη ζωή της φύσης.
ΑΣ ΠΟΥΜΕ, λοιπόν, και σήμερα, με την έννοια αυτή “καλό χειμώνα”, κι ας το ‘χουμε τόσες και τόσες φορές πει, απ’ τις πρώτες τ’ Αυγούστου συνηθίζουμε να το λέμε. Ας μην ξεχνιόμαστε όμως! Επισήμως έχουμε ακόμα φθινόπωρο, στις 22 Δεκεμβρίου αρχίζει η χειμωνιάτικη περίοδος.
ΚΑΛΟ ΧΕΙΜΩΝΑ και στην ελληνική οικονομία, βέβαια, που έχει ήδη κάνει την είσοδό της σε μια περίοδο ύφεσης και κινδυνεύει να καταπλακωθεί απ’ τα χιόνια. Θα τ’ αντέξει; Θα ‘ρθει, έστω σε τέσσερα χρόνια η άνοιξη;
ΑΣ ΞΑΝΑΓΥΡΙΣΟΥΜΕ όμως στα Εισόδια της Θεοτόκου, για να πούμε χρόνια πολλά στις Μαρίες που γιορτάζουν σήμερα και βέβαια στους κατοίκους της πόλης των Χανίων, μα και των άλλων χωριών, του Ζυμβραγού, του Πιθαριού και του Βουτά για παράδειγμα, που έχουν πολιούχο τους την Παναγία.
ΜΑΡΙΑ ΛΕΝ’ την Παναγιά, Μαρία λεν και σένα/ κι αν αρνηθώ την Παναγιά θα αρνηθώ και σένα. Καπάκι, ας μου επιτραπεί η έκφραση μου ‘ρθε στο μυαλό τούτη η μαντινάδα μαζί με μια άλλη: Δυο Παναγίες αγαπώ η μια ‘σαι συ κυρά μου/ στην άλλη τάσσω ένα κερί σε σένα την καρδιά μου!
ΠΑΝΑΓΙΑ Μεσοσπορίτισσα, έλεγαν οι παλιοί μας την Παναγία αυτής της μέρας. Αρχισπορίτισσα και Ξεσπορίτισσα την έλεγαν αλλού. Ανάλογα με τη φάση που βρισκόταν η σπορά τα ονόματα αυτά. Τη σήμερον ημέρα, βέβαια, που ούτε σπέρνουμε ούτε θερίζουμε, πάνε χάθηκαν κι αυτές οι λέξεις.
ΚΑΙ ΠΟΛΥΣΠΟΡΙΤΙΣΣΑ την έλεγαν την Παναγία της σημερινής ημέρας σε κάποια άλλα μέρη, όπου έβραζαν μέσα στις χύτρες τα πολυσπόρια. Κάθε λογής σπόρους από δημητριακά και όσπρια, δηλαδή, μέσα στα οποία πρόσθεταν αμύγδαλα, σταφίδες και καρύδια. Τα μοίραζαν μεταξύ τους και τα έτρωγαν, για να προκαλέσουν την καλή σοδειά.
ΣΕ ΚΑΠΟΙΑ μέρη δεν αρκούνταν σ’ αυτό. Πήγαιναν και τάιζαν ή ένιβαν τη βρύση του χωριού με πολυσπόρια και έλεγαν “Οπως τρέχει το νερό να τρέχει το βιο”. Υστερα έπαιρναν νερό και γύριζαν στο σπίτι. Ωραίες εποχές!
“ΠΑΝΣΠΕΡΜΙΑ” έλεγαν σε ορισμένα μέρη τα πολυσπόρια. Μόνο κατά ένα τόνο διέφερε η λέξη αυτή από την “πανσπερμία” των αρχαίων Ελλήνων, που τη συνήθιζαν και στη γιορτή των Χύτρων, την τρίτη ημέρα των Ανθεστηρίων και στη γιορτή των Πυανοψίων. Πάει χάθκε κι αυτή η λέξη μαζί με τόσες άλλες!
Ο ΔΟΝ ΠΕΝΤΡΟ της Βραζιλίας που βασίλευε από το 1822 ως το 1831, πουλούσε στους υπηκόους του τίτλους ευγενείας αντί 10 χιλιάδων δολαρίων τον ένα. Πολλοί λοιπόν έσπευσαν να τους αγοράσουν θέλοντας να επιδειχθούν στους συμπολίτες τους. Συγκεντρώθηκε έτσι ένα μεγάλο ποσό που ο Δον Πέντρο δεν το χρησιμοποίησε για τον εαυτό του. Εχτισε μ’ αυτά τα χρήματα ένα μεγάλο φρενοκομείο και έδωσε εντολή να γράψουν με μεγάλα γράμματα στην είσοδό του: “Προσφορά των ματαιόδοξων στους τρελούς”.
“Τα δεντρουλάκια, ο γλυκύς βορράς, η αυγή ολόχαρη/ τ’ αηδόνι, ο ζεστός καιρός, τα νέφαλα/ μυροφόροι του θρήνου χθες για το γλυκύτατον/ της απειράνδρου, της σεμνής, της θεονύμφης/ και η τεκούσα, η ίδια πάναγνη / στη φλογισμένη βάτο ηδονικών τραυμάτων/ μ’ αφρό θαλασσινόν εγείροντας τον σκοτωμένον εραστήν της”
Το ποίημα “Τρεις κώδικες για ένα συναίσθημα” της Ρέας Γαλανάκη
ΧΑΙΡΕΤΩ ΣΑΣ ΚΙ ΑΓΑΠΩ ΣΑΣ!
(petaxta.blogspot.com)
Παρασκευή 20 Νοεμβρίου 2009
ΣΤΑ ΠΕΤΑΧΤΑ
Γράφει ο:
ΒΑΓΓΕΛΗΣ Θ. ΚΑΚΑΤΣΑΚΗΣ
e-mail: Kakatsakis@sch.gr
Φίλες και φίλοι, καλημέρα!
ΠΑΜΕ Μουντιάλ! Πάμε Νότια Αφρική! Πάμε στη ζούγκλα με τον ταρζάν. Με τον Ρεχάγκελ, αυτός είναι ο Ταρζάν, και τους παίχτες του: τον Κυργιάκο, τον Κατσουράνη, τον Καραγκούνη, τον Χαριστέα, τον Σαλπιγγίδη και τ' άλλα παιδιά! Τα ταρζανόπουλα!
Μ
ΜΕΘΕΟΡΤΙΑ επινίκια για την πρόκριση της Εθνικής μας, ύστερα από την εκτός έδρας νίκη της επί της Ουκρανίας με 1-0. Σιγά που θα το άφηνα να περάσει στο ντούκου.
Κ
ΚΑΙ ΒΕΒΑΙΑ δεν άλλαξε ούτε κατ΄ελάχιστο το σημερινό γκρίζο τοπίο της ελληνικής οικονομικής και κοινωνικής πραγματικότητας η νίκη της Εθνικής μας επί της Ουκρανίας, μια νίκη που σημαίνει την πρόκρισή μας στο επόμενο Μουντιάλ, στην κορυφαία δηλαδή παγκοσμίως ποδοσφαιρική συνάντηση. Μας έδωσε όμως το δικαίωμα να πανηγυρίσουμε. Έστω κατά μόνας. Να ξεχαστούμε λιγάκι πανηγυρίζοντας και να πανηγυρίσουμε ξεχνώντας. Όπου γάμος και χαρά η Βασίλω πρώτη.
ΒΡΗΚΕ τα πράγματα χειρότερα απ' ότι τα περίμενε, λέει, δια χειλέων Γιώργου Παπανδρέου, η Κυβέρνηση. Τι περίμενε, δηλαδή, ότι θα τα βρει καλύτερα; Και τι περιμέναμε εμείς, ότι αν τα έβρισκε καλύτερα θα μας το έλεγε;
ΧΡΩΣΤΩ, χρωστείς, χρωστεί, χρωστούν, όλοι μαζί χρωστούμε/ Χαρίστε μας τα χρέη μας να σας ευγνωμονούμε. Δεν χάνει τίποτα να στείλει ο Γιώργος Παπακωνσταντίνου ως υπουργός των άδειων ελληνικών ταμείων, αυτή την μαντινάδα στους Αλμούνιοτρισέδες. Πού ξέρετε! Μπορεί και να τους συγκινήσει απ' τη μια η ειλικρίνειά μας και απ' την άλλη το ποιητικό μας τάλαντο.
ΣΤΗΝ ΑΡΧΗ της κούρσας τα πράγματα έδειχναν ότι η Ντόρα θα κάνει περίπατο. Στη συνέχεια τα πράγματα έδειχναν ότι ο Αντώνης θα κάνει περίπατο. Τώρα τα πράγματα δείχνουν ότι έχουμε το απόλυτο ντέρμπι. Μέχρι τις 29 βέβαια θα κυλήσει ακόμα πολύ νερό στους ποταμούς της χώρας.
ΕΠΕΙΔΗ, όπως μου γράφει στο μήνυμα που μου έστειλε ο Ηλίας Σταματάκης "το σημμισιακό σκουτέλι γή σπάσιμο γη χ... θέλει", αντί να συμπληρώσει τη μισή μαντινάδα, έγραψε μια ολόκληρη: Να ΄μουνα λάδι της ελιάς στο λύχνο σου κερά μου/ να καίγομουν να φώτιζα εσένανε χαρά μου. Καλοδεχούμενη.
ΕΜΒΟΛΙΑΣΤΕΙΤΕ! Μια! Εμβολιαστείτε! Δυο! Εμβολιαστείτε! Τρεις και το λουρί της μάνας! Άμα σας το ξαναπώ να μου τρυπήσετε τη μύτη! Αμάν πια!
ΔΕΝ ΑΓΟΡΑΖΕΙ, λέει, γουρούνι στο σακί ο Μπόμπ Κοζώνης! Ακούς εκεί γουρούνι στο σακί η Αεκάρα μας, γείτονα!
ΧΑΡΑΛΑΜΠΟ Μπουρνάζο, Αθήνα: Σαν κόρες οφθαλμών φύλαξα τα αποκόμματα της εφημερίδας με τας "Αυγερινάς του ηλίου ακτίνες" σου. Κλασικό κείμενο. Να 'σαι πάντα καλά, Γερω-Χαράλαμπε!
Η ΠΗΝΕΛΟΠΗ, η γυναίκα του Οδυσσέα, έστησε στην κάμαρά της αργαλειό κι ύφαινε τρία χρόνια ένα πανί ολοκέντητο, σάβανο του πεθερού της του Λαέρτη. Κι έλεγε πως όταν θα το τελείωνε, τότε θα παντρευόταν κάποιον από τους μνηστήρες. Όμως όλη τη μέρα ύφαινε κι όλη τη νύχτα ξήλωνε. Τρία χρόνια κράτησε αυτό το τέχνασμά της, ώσπου το μαρτύρησε μια δούλα της.
“...Λίγο να κάμεις πως ξεχνιέσαι και κρυώνεις/ παραπατάς, τραβάς την κατηφόρα/ μπαίνεις στο έρημο τοπίο που νυχτώνει/ ακούς φωνές και ψίθυρους πνιγμένους/ τραγούδια που γυρεύουν απαντήσεις/ κι εσύ δεν έχεις ούτε μια κουβέντα.”
Από το ποίημα "Δημοτικό 1" της Ελένης Μαρινάκη.
ΧΑΙΡΕΤΩ ΣΑΣ ΚΙ ΑΓΑΠΩ ΣΑΣ!
>> τυπώστε αυτό το άρθρο
ΒΑΓΓΕΛΗΣ Θ. ΚΑΚΑΤΣΑΚΗΣ
e-mail: Kakatsakis@sch.gr
Φίλες και φίλοι, καλημέρα!
ΠΑΜΕ Μουντιάλ! Πάμε Νότια Αφρική! Πάμε στη ζούγκλα με τον ταρζάν. Με τον Ρεχάγκελ, αυτός είναι ο Ταρζάν, και τους παίχτες του: τον Κυργιάκο, τον Κατσουράνη, τον Καραγκούνη, τον Χαριστέα, τον Σαλπιγγίδη και τ' άλλα παιδιά! Τα ταρζανόπουλα!
Μ
ΜΕΘΕΟΡΤΙΑ επινίκια για την πρόκριση της Εθνικής μας, ύστερα από την εκτός έδρας νίκη της επί της Ουκρανίας με 1-0. Σιγά που θα το άφηνα να περάσει στο ντούκου.
Κ
ΚΑΙ ΒΕΒΑΙΑ δεν άλλαξε ούτε κατ΄ελάχιστο το σημερινό γκρίζο τοπίο της ελληνικής οικονομικής και κοινωνικής πραγματικότητας η νίκη της Εθνικής μας επί της Ουκρανίας, μια νίκη που σημαίνει την πρόκρισή μας στο επόμενο Μουντιάλ, στην κορυφαία δηλαδή παγκοσμίως ποδοσφαιρική συνάντηση. Μας έδωσε όμως το δικαίωμα να πανηγυρίσουμε. Έστω κατά μόνας. Να ξεχαστούμε λιγάκι πανηγυρίζοντας και να πανηγυρίσουμε ξεχνώντας. Όπου γάμος και χαρά η Βασίλω πρώτη.
ΒΡΗΚΕ τα πράγματα χειρότερα απ' ότι τα περίμενε, λέει, δια χειλέων Γιώργου Παπανδρέου, η Κυβέρνηση. Τι περίμενε, δηλαδή, ότι θα τα βρει καλύτερα; Και τι περιμέναμε εμείς, ότι αν τα έβρισκε καλύτερα θα μας το έλεγε;
ΧΡΩΣΤΩ, χρωστείς, χρωστεί, χρωστούν, όλοι μαζί χρωστούμε/ Χαρίστε μας τα χρέη μας να σας ευγνωμονούμε. Δεν χάνει τίποτα να στείλει ο Γιώργος Παπακωνσταντίνου ως υπουργός των άδειων ελληνικών ταμείων, αυτή την μαντινάδα στους Αλμούνιοτρισέδες. Πού ξέρετε! Μπορεί και να τους συγκινήσει απ' τη μια η ειλικρίνειά μας και απ' την άλλη το ποιητικό μας τάλαντο.
ΣΤΗΝ ΑΡΧΗ της κούρσας τα πράγματα έδειχναν ότι η Ντόρα θα κάνει περίπατο. Στη συνέχεια τα πράγματα έδειχναν ότι ο Αντώνης θα κάνει περίπατο. Τώρα τα πράγματα δείχνουν ότι έχουμε το απόλυτο ντέρμπι. Μέχρι τις 29 βέβαια θα κυλήσει ακόμα πολύ νερό στους ποταμούς της χώρας.
ΕΠΕΙΔΗ, όπως μου γράφει στο μήνυμα που μου έστειλε ο Ηλίας Σταματάκης "το σημμισιακό σκουτέλι γή σπάσιμο γη χ... θέλει", αντί να συμπληρώσει τη μισή μαντινάδα, έγραψε μια ολόκληρη: Να ΄μουνα λάδι της ελιάς στο λύχνο σου κερά μου/ να καίγομουν να φώτιζα εσένανε χαρά μου. Καλοδεχούμενη.
ΕΜΒΟΛΙΑΣΤΕΙΤΕ! Μια! Εμβολιαστείτε! Δυο! Εμβολιαστείτε! Τρεις και το λουρί της μάνας! Άμα σας το ξαναπώ να μου τρυπήσετε τη μύτη! Αμάν πια!
ΔΕΝ ΑΓΟΡΑΖΕΙ, λέει, γουρούνι στο σακί ο Μπόμπ Κοζώνης! Ακούς εκεί γουρούνι στο σακί η Αεκάρα μας, γείτονα!
ΧΑΡΑΛΑΜΠΟ Μπουρνάζο, Αθήνα: Σαν κόρες οφθαλμών φύλαξα τα αποκόμματα της εφημερίδας με τας "Αυγερινάς του ηλίου ακτίνες" σου. Κλασικό κείμενο. Να 'σαι πάντα καλά, Γερω-Χαράλαμπε!
Η ΠΗΝΕΛΟΠΗ, η γυναίκα του Οδυσσέα, έστησε στην κάμαρά της αργαλειό κι ύφαινε τρία χρόνια ένα πανί ολοκέντητο, σάβανο του πεθερού της του Λαέρτη. Κι έλεγε πως όταν θα το τελείωνε, τότε θα παντρευόταν κάποιον από τους μνηστήρες. Όμως όλη τη μέρα ύφαινε κι όλη τη νύχτα ξήλωνε. Τρία χρόνια κράτησε αυτό το τέχνασμά της, ώσπου το μαρτύρησε μια δούλα της.
“...Λίγο να κάμεις πως ξεχνιέσαι και κρυώνεις/ παραπατάς, τραβάς την κατηφόρα/ μπαίνεις στο έρημο τοπίο που νυχτώνει/ ακούς φωνές και ψίθυρους πνιγμένους/ τραγούδια που γυρεύουν απαντήσεις/ κι εσύ δεν έχεις ούτε μια κουβέντα.”
Από το ποίημα "Δημοτικό 1" της Ελένης Μαρινάκη.
ΧΑΙΡΕΤΩ ΣΑΣ ΚΙ ΑΓΑΠΩ ΣΑΣ!
>> τυπώστε αυτό το άρθρο
Πέμπτη 19 Νοεμβρίου 2009
ΣΤΑ ΠΕΤΑΧΤΑ
Γράφει ο:
ΒΑΓΓΕΛΗΣ Θ. ΚΑΚΑΤΣΑΚΗΣ
e-mail: Kakatsakis@sch.gr
Φίλες και φίλοι, καλημέρα!
ΚΑΙΡΟΣ ΓΙΑ ελιές! Να ξυπνάς, να βλέπεις τις λιόκαλες μέρες του Νοέμβρη και να ζηλεύεις που δεν έχεις ακόμη βγει στις ελιές κι ας έφτασε ο καιρός τους. Εφτασε ο καιρός καλέ μου που πέφτουν οι ελιές...
ΤΟ ΘΕΜΑ δεν είναι, βέβαια, αν θα βγεις στις ελιές, αλλά αν θα βρεις να μαζώξεις απ’ τ’ απομάζουδα που άφησε ο δάκος. Παραέκαμε οφέτος τη δουλειά του ο ερίφης!
ΚΙ ΑΝΤΕ και βγήκες, κι άντε και βρήκες, ό,τι βρήκες, να μαζώξεις. Στη ζημιά θα ‘σαι! Ούτε το μεροκάματό σου δεν θα πλερωθείς! Στον πάτο που έπιασε παραμένει η τιμή του λαδιού.
ΕΒΓΑΛΑΜΕ κι οφέτος, παιδί μου, της χρονιάς μας το λάδι! Πόσο διαφορετική ήταν αλήθεια, η βιοφιλοσοφία της μάνας μου. Πόσο διαφορετική ήταν αλήθεια, η βιοφιλοσοφία των παλιών μας. Δόξα σοι ο Θεός, έλεγαν, όταν έβγαζαν ίσα ίσα το γεμεκλίκι τους!
ΘΑ ΤΗΝ ΦΙΛΗΣΩ την ελιά που ‘χεις στο μάγουλό σου... Εδώ σε θέλω, Ηλία Σταματάκη. Φίλος αναγνώστης, θέλει λέει, να συμπληρώσεις τη μαντινάδα.
ΤΙ ΟΣΟΝΟΥΠΩ καταφτάνουν; Κατέφτασαν και στρογγυλοκάθισαν στα υπουργεία μας οι απεσταλμένοι των... Αλμουνιοτρισέδων. Ω της εθνικής μας ανεξαρτησίας το κεφάλαιον!
ΚΑΤΑ ΤΑ ΔΥΟ τρίτα υπέγραψε, με καθυστέρηση 35 χρόνων βέβαια, τη διακήρυξη της 3ης του Σεπτέμβρη του ΠΑΣΟΚ, ο Αντώνης Σαμαράς. Η εθνική ανεξαρτησία και η λαϊκή κυριαρχία είναι το νόημα του Πολυτεχνείου, μας είπε. Ας έβαζε και την κοινωνική απελευθέρωση με δημοκρατικές διαδικασίες. Τί θα έχανε;
ΕΟΡΤΑΣΜΟΣ Πολυτεχνείου δίχως μικροεπεισόδια, δακρυγόνα και συλλήψεις δεν γίνεται. Να μην καεί όμως η Αθήνα γίνεται. Πέρασε το κρας τεστ και μάλιστα με καλό βαθμό ο Μιχάλης Χρυσοχοΐδης.
ΕΙΜΑΣΤΕ η πιο διεφθαρμένη χώρα στην Ενωμένη Ευρώπη, λέει. Ούτε οι σταύλοι του Αυγεία στον καιρό τους, να είμαστε. Και σε ρόλο Ηρακλή ο Γιώργος Παπανδρέου;
ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ πεθαίνουν πέντε (5) άτομα στην Ελλάδα απ’ το τσιγάρο, γράφει μεταξύ των άλλων, σε μήνυμα που μου έστειλε χθες ο φίλος γιατρός - ποιητής Γρηγόρης Γεωργουδάκης, με αφορμή την 18η Νοεμβρίου, που είναι λέει αφιερωμένη στη Χρόνια Αποφρακτική Πνευμονοπάθεια. Ας γρηγορούμε! Η υπόθεση δεν σηκώνει τσιγάρο! Το κάπνισμα σκοτώνει!
ΠΡΩΤΙΣΤΩΣ δια βίου μαθητής των ανθρώπων και δικαστής της αλήθειας των πραγμάτων και των ανθρώπων, μου δήλωσε ότι είναι ο άγνωστος σ’ εμένα προσωπικά, δάσκαλος και διδάκτορας φιλοσοφίας, Δημήτριος Σιδηρόπουλος. Βρήκε το blog μου “στα χαμένα του Δικτύου”, λέει. Τιμή μου που τον έχω αναγνώστη.
ΕΝΑΣ ΠΑΛΑΙΜΑΧΟΣ ρωμαίος στρατιώτης παρουσιάστηκε κάποτε στον αυτοκράτορα Οκταβιανό και του ζήτησε να αποδοθεί δικαιοσύνη για κάποια υπόθεσή του. Ο Οκταβιανός ανέθεσε τότε σ’ έναν ικανό νομικό να τον βοηθήσει. Ο παλαίμαχος, όμως, είπε στον αυτοκράτορα: “Οταν με χρειάστηκες στον πόλεμο, δεν έστειλα άλλον στην θέση μου. Οπως λοιπόν, πολέμησα αυτοπροσώπως για σένα, έτσι κι εσύ, αυτοπροσώπως, πρέπει να με βοηθήσεις τώρα που έχω την ανάγκη σου”. Ο Οκταβιανός ευχαριστήθηκε απ’ την απάντηση του στρατιώτη του κι έδωσε ο ίδιος λύση στο ζήτημά του.
“Το θαυμαστό κορμό/ μιας προγονικής ελιάς/ γοητευμένος αντικρίζω/ το βλέμμα μου αόρατη γραφίδα,/ επίμονα διερευνά/ την κοπιαστική πορεία των γραμμών./ Από την Γη στον Ουρανό./ Αιώνων διαδρομή./ Μ’ ευλάβεια σωπαίνω./ Φιλόδοξος ζωγράφος καθώς είμαι,/ την παντοτινή ουσία των πραγμάτων/ σ’ ένα σχεδίασμα πασχίζω να συλλάβω.”
Ποίημα του Φίλιππου Μάνου για την ελιά
ΧΑΙΡΕΤΩ ΣΑΣ ΚΙ ΑΓΑΠΩ ΣΑΣ!
(petaxta.blogspot.com)
>> τυπώστε αυτό το άρθρο
ΒΑΓΓΕΛΗΣ Θ. ΚΑΚΑΤΣΑΚΗΣ
e-mail: Kakatsakis@sch.gr
Φίλες και φίλοι, καλημέρα!
ΚΑΙΡΟΣ ΓΙΑ ελιές! Να ξυπνάς, να βλέπεις τις λιόκαλες μέρες του Νοέμβρη και να ζηλεύεις που δεν έχεις ακόμη βγει στις ελιές κι ας έφτασε ο καιρός τους. Εφτασε ο καιρός καλέ μου που πέφτουν οι ελιές...
ΤΟ ΘΕΜΑ δεν είναι, βέβαια, αν θα βγεις στις ελιές, αλλά αν θα βρεις να μαζώξεις απ’ τ’ απομάζουδα που άφησε ο δάκος. Παραέκαμε οφέτος τη δουλειά του ο ερίφης!
ΚΙ ΑΝΤΕ και βγήκες, κι άντε και βρήκες, ό,τι βρήκες, να μαζώξεις. Στη ζημιά θα ‘σαι! Ούτε το μεροκάματό σου δεν θα πλερωθείς! Στον πάτο που έπιασε παραμένει η τιμή του λαδιού.
ΕΒΓΑΛΑΜΕ κι οφέτος, παιδί μου, της χρονιάς μας το λάδι! Πόσο διαφορετική ήταν αλήθεια, η βιοφιλοσοφία της μάνας μου. Πόσο διαφορετική ήταν αλήθεια, η βιοφιλοσοφία των παλιών μας. Δόξα σοι ο Θεός, έλεγαν, όταν έβγαζαν ίσα ίσα το γεμεκλίκι τους!
ΘΑ ΤΗΝ ΦΙΛΗΣΩ την ελιά που ‘χεις στο μάγουλό σου... Εδώ σε θέλω, Ηλία Σταματάκη. Φίλος αναγνώστης, θέλει λέει, να συμπληρώσεις τη μαντινάδα.
ΤΙ ΟΣΟΝΟΥΠΩ καταφτάνουν; Κατέφτασαν και στρογγυλοκάθισαν στα υπουργεία μας οι απεσταλμένοι των... Αλμουνιοτρισέδων. Ω της εθνικής μας ανεξαρτησίας το κεφάλαιον!
ΚΑΤΑ ΤΑ ΔΥΟ τρίτα υπέγραψε, με καθυστέρηση 35 χρόνων βέβαια, τη διακήρυξη της 3ης του Σεπτέμβρη του ΠΑΣΟΚ, ο Αντώνης Σαμαράς. Η εθνική ανεξαρτησία και η λαϊκή κυριαρχία είναι το νόημα του Πολυτεχνείου, μας είπε. Ας έβαζε και την κοινωνική απελευθέρωση με δημοκρατικές διαδικασίες. Τί θα έχανε;
ΕΟΡΤΑΣΜΟΣ Πολυτεχνείου δίχως μικροεπεισόδια, δακρυγόνα και συλλήψεις δεν γίνεται. Να μην καεί όμως η Αθήνα γίνεται. Πέρασε το κρας τεστ και μάλιστα με καλό βαθμό ο Μιχάλης Χρυσοχοΐδης.
ΕΙΜΑΣΤΕ η πιο διεφθαρμένη χώρα στην Ενωμένη Ευρώπη, λέει. Ούτε οι σταύλοι του Αυγεία στον καιρό τους, να είμαστε. Και σε ρόλο Ηρακλή ο Γιώργος Παπανδρέου;
ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ πεθαίνουν πέντε (5) άτομα στην Ελλάδα απ’ το τσιγάρο, γράφει μεταξύ των άλλων, σε μήνυμα που μου έστειλε χθες ο φίλος γιατρός - ποιητής Γρηγόρης Γεωργουδάκης, με αφορμή την 18η Νοεμβρίου, που είναι λέει αφιερωμένη στη Χρόνια Αποφρακτική Πνευμονοπάθεια. Ας γρηγορούμε! Η υπόθεση δεν σηκώνει τσιγάρο! Το κάπνισμα σκοτώνει!
ΠΡΩΤΙΣΤΩΣ δια βίου μαθητής των ανθρώπων και δικαστής της αλήθειας των πραγμάτων και των ανθρώπων, μου δήλωσε ότι είναι ο άγνωστος σ’ εμένα προσωπικά, δάσκαλος και διδάκτορας φιλοσοφίας, Δημήτριος Σιδηρόπουλος. Βρήκε το blog μου “στα χαμένα του Δικτύου”, λέει. Τιμή μου που τον έχω αναγνώστη.
ΕΝΑΣ ΠΑΛΑΙΜΑΧΟΣ ρωμαίος στρατιώτης παρουσιάστηκε κάποτε στον αυτοκράτορα Οκταβιανό και του ζήτησε να αποδοθεί δικαιοσύνη για κάποια υπόθεσή του. Ο Οκταβιανός ανέθεσε τότε σ’ έναν ικανό νομικό να τον βοηθήσει. Ο παλαίμαχος, όμως, είπε στον αυτοκράτορα: “Οταν με χρειάστηκες στον πόλεμο, δεν έστειλα άλλον στην θέση μου. Οπως λοιπόν, πολέμησα αυτοπροσώπως για σένα, έτσι κι εσύ, αυτοπροσώπως, πρέπει να με βοηθήσεις τώρα που έχω την ανάγκη σου”. Ο Οκταβιανός ευχαριστήθηκε απ’ την απάντηση του στρατιώτη του κι έδωσε ο ίδιος λύση στο ζήτημά του.
“Το θαυμαστό κορμό/ μιας προγονικής ελιάς/ γοητευμένος αντικρίζω/ το βλέμμα μου αόρατη γραφίδα,/ επίμονα διερευνά/ την κοπιαστική πορεία των γραμμών./ Από την Γη στον Ουρανό./ Αιώνων διαδρομή./ Μ’ ευλάβεια σωπαίνω./ Φιλόδοξος ζωγράφος καθώς είμαι,/ την παντοτινή ουσία των πραγμάτων/ σ’ ένα σχεδίασμα πασχίζω να συλλάβω.”
Ποίημα του Φίλιππου Μάνου για την ελιά
ΧΑΙΡΕΤΩ ΣΑΣ ΚΙ ΑΓΑΠΩ ΣΑΣ!
(petaxta.blogspot.com)
>> τυπώστε αυτό το άρθρο
Τετάρτη 18 Νοεμβρίου 2009
Eυθύβολα και μη...
Γράφει ο
NΕΚΤΑΡΙΟΣ ΕΥ.
KΑΚΑΤΣΑΚΗΣ
e-mail: nek@haniotika-nea.gr
Επ’ αφορμής και
λόγω της ημέρας...
"Για να γυρίσει ο ήλιος θέλει δουλειά πολλή"!
Κάποτε αυτό, μα πλέον μεταλλαγμένος ακόμη κι αυτός ο στίχος... έχει γίνει η πικρή καθημερινή διαπίστωση: "για να ανατέλει ο ήλιος χρειάζεται... αδιάκοπα να δουλεύεις, χωρίς σταματημό..."
Η πορεία ανήμερα 17 του Νοέμβρη έχει τελειώσει και φέτος, 36 χρόνια μετά...
...Στους δρόμους και χθες, και σήμερα και αύριο, τόσα χρόνια, όλοι εκείνοι που αντέχουν ακόμα να παλεύουν και για όλους τους άλλους που δεν μπόρεσαν ποτέ να συμπορεύονται-να μάχονται αλλά αρκούνται να υπομένουν, είναι αυτοί που δεν πιστεύουν σε πορείες μαζικές!
Δίκιο οι μεν! Δίκαια και οι δε! Εκ του αποτελέσματος κρίνοντας!
Εκ της πεζής πραγματικότητας και των σημείων των καιρών, κρίνοντας! Κρίνοντας και από τα άπειρα παραδείγματα όλων εκείνων των επαναστατών που βολεύτηκαν, εκείνων των ταγών που διέψευσαν τις προσδοκίες των ταγμένων στις ίδιες ιδέες!
Κρίνοντας ακόμη και από τη θέση αυτού του κειμένου που σήμερα γράφεται κι αυτό επ' αφορμής και λόγω της ημέρας!
Κι ανάμεσα στις παραπάνω "κρίσεις", οι λέξεις του Robert Frost: "Ποτέ δεν τόλμησα να είμαι επαναστάτης στα νιάτα μου γιατί φοβόμουν πως έτσι θα γινόμουν συντηρητικός στα γεράματα!"
Τροφή -τα λόγια του αμερικανού ποιητή- για σκέψη και ανάλυση στις έννοιες του "επαναστάτη", του "συντηρητικού", της "τόλμης", των "νιάτων", των "γηρατιών"...
Οι αναλύσεις κι οι σκέψεις συγχρόνως με άγουν, με φέρουν... και στα σταυροδρόμια που συνάντησα έως τώρα! Στέκομαι για λίγο σε κάθε ένα από αυτά νοερά πλέον, προσπαθώντας να σταθμίσω -αν μπορούν να μπουν στο ζύγι- τα όσα σπουδαία και μη έζησα ακολουθώντας κάποιο δρόμο απ' αυτούς που κάθε φορά παρουσιάζονταν εμπρός μου!
Κι εγώ όπως και καθένας των ανθρώπων που σταυροδρόμια στη ζωή του συναντά πάρα πολλά!
Κάποιοι και με λογική ή από ένστικτο διαλέγουν την πορεία τους! Κάποιοι άλλοι, δίχως να το πολυσκεφτούν ακολουθούν εκείνο το δρόμο που απλά θέλουν, κάποιοι άλλοι μένουν μετέωροι και αμφιταλαντεύονται για ώρα πολλή, ίσως για καιρό πολύ, ίσως για μια ολόκληρη ζωή...
Και κάποιοι "άλλοι" όπως εκείνοι που ευτυχώς(!) έφυγαν εκείνες τις μέρες τους Νοέμβρη του '73, πρόλαβαν να "καταλήξουν" στον τελευταίο δρόμο τους στο σταυροδρόμι που τους έλαχε, στα μάτια όλων των υπολοίπων νικητές...
>> τυπώστε αυτό το άρθρο
NΕΚΤΑΡΙΟΣ ΕΥ.
KΑΚΑΤΣΑΚΗΣ
e-mail: nek@haniotika-nea.gr
Επ’ αφορμής και
λόγω της ημέρας...
"Για να γυρίσει ο ήλιος θέλει δουλειά πολλή"!
Κάποτε αυτό, μα πλέον μεταλλαγμένος ακόμη κι αυτός ο στίχος... έχει γίνει η πικρή καθημερινή διαπίστωση: "για να ανατέλει ο ήλιος χρειάζεται... αδιάκοπα να δουλεύεις, χωρίς σταματημό..."
Η πορεία ανήμερα 17 του Νοέμβρη έχει τελειώσει και φέτος, 36 χρόνια μετά...
...Στους δρόμους και χθες, και σήμερα και αύριο, τόσα χρόνια, όλοι εκείνοι που αντέχουν ακόμα να παλεύουν και για όλους τους άλλους που δεν μπόρεσαν ποτέ να συμπορεύονται-να μάχονται αλλά αρκούνται να υπομένουν, είναι αυτοί που δεν πιστεύουν σε πορείες μαζικές!
Δίκιο οι μεν! Δίκαια και οι δε! Εκ του αποτελέσματος κρίνοντας!
Εκ της πεζής πραγματικότητας και των σημείων των καιρών, κρίνοντας! Κρίνοντας και από τα άπειρα παραδείγματα όλων εκείνων των επαναστατών που βολεύτηκαν, εκείνων των ταγών που διέψευσαν τις προσδοκίες των ταγμένων στις ίδιες ιδέες!
Κρίνοντας ακόμη και από τη θέση αυτού του κειμένου που σήμερα γράφεται κι αυτό επ' αφορμής και λόγω της ημέρας!
Κι ανάμεσα στις παραπάνω "κρίσεις", οι λέξεις του Robert Frost: "Ποτέ δεν τόλμησα να είμαι επαναστάτης στα νιάτα μου γιατί φοβόμουν πως έτσι θα γινόμουν συντηρητικός στα γεράματα!"
Τροφή -τα λόγια του αμερικανού ποιητή- για σκέψη και ανάλυση στις έννοιες του "επαναστάτη", του "συντηρητικού", της "τόλμης", των "νιάτων", των "γηρατιών"...
Οι αναλύσεις κι οι σκέψεις συγχρόνως με άγουν, με φέρουν... και στα σταυροδρόμια που συνάντησα έως τώρα! Στέκομαι για λίγο σε κάθε ένα από αυτά νοερά πλέον, προσπαθώντας να σταθμίσω -αν μπορούν να μπουν στο ζύγι- τα όσα σπουδαία και μη έζησα ακολουθώντας κάποιο δρόμο απ' αυτούς που κάθε φορά παρουσιάζονταν εμπρός μου!
Κι εγώ όπως και καθένας των ανθρώπων που σταυροδρόμια στη ζωή του συναντά πάρα πολλά!
Κάποιοι και με λογική ή από ένστικτο διαλέγουν την πορεία τους! Κάποιοι άλλοι, δίχως να το πολυσκεφτούν ακολουθούν εκείνο το δρόμο που απλά θέλουν, κάποιοι άλλοι μένουν μετέωροι και αμφιταλαντεύονται για ώρα πολλή, ίσως για καιρό πολύ, ίσως για μια ολόκληρη ζωή...
Και κάποιοι "άλλοι" όπως εκείνοι που ευτυχώς(!) έφυγαν εκείνες τις μέρες τους Νοέμβρη του '73, πρόλαβαν να "καταλήξουν" στον τελευταίο δρόμο τους στο σταυροδρόμι που τους έλαχε, στα μάτια όλων των υπολοίπων νικητές...
>> τυπώστε αυτό το άρθρο
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)