ΤΑ ΠΕΤΑΧΤΑ

Γράφει
ο Βαγγέλης Θ.Κακατσάκης
e-mail:kakatsakis@sch.gr

Φίλες και φίλοι, καλημέρα!

Ο ΝΟΥΣ μου στη Τυνησία ακόμα... βόσκει, πλην όμως ανάγκη πάσα να επιστρέψω σήμερα και στα καθ' ημάς. Στην τρέχουσα καυτή, τι καυτή, ζεματιστή πρέπει να γράψω, ελληνική πραγματικότητα. Το "και" μπροστά από το "καθ' ημάς" σημαίνει βέβαια ότι επιτρέπω στο μολύβι μου κάποιες παρασπονδίες, κάποια ξεστρατίσματα κατά Τυνησία μεριά.

ΜΠΟΡΕΙΣ να χρησιμοποιήσεις όποιο ήχο θέλεις, φτάνει να προειδοποιήσεις, σύμφωνα με την Λογική του Red Rouyal. Με την έννοια αυτή η παραπάνω προειδοποίηση. Εξηγούμαι για να μην παρεξηγούμαι.

ΑΝ ΔΕΝ σπάσεις αυγά δεν μπορείς να κάνεις ομελέτα. Εκ των ων ουκ άνευ αυτό. Ωστόσο, πάμπολλες φορές, για να μην πω τις περισσότερες, συμβαίνει να μην κάνεις ομελέτα κι ας έχεις σπάσει τ' αυγά. Αυτό σαν μια πρώτη γενική τοποθέτηση σχετικά με τον περίφημο διάλογο για το ασφαλιστικό. Αχ, αυτή η συνταγή της ομελέτας!

ΣΕ ΚΛΟΙΟ η ελληνική οικονομία. Σε πολιορκία η ελληνική οικονομία. Σε ασφυξία η ελληνική οικονομία. Κατά κρημνών η ελληνική οικονομία. Ψυχομαχεί η ελληνική οικονομία. Την πήρε ο διάολος και την σήκωσε την ελληνική οικονομία. Έξι οι τίτλοι σε κλιμακωτό σχήμα. Προς επιλογήν.

ΤΡΙΤΟΚΟΣΜΙΚΗ πόλη, λέει, η Αθήνα. Βουνά τα σκουπίδια της. Είναι να μην πηγαίνει ο νους μου στην πρωτεύουσα της Τυνησίας, την Τύνιδα! Ούτε δείγμα σκουπιδιού δεν συνάντησα στους δρόμους της. Εκεί να δείτε τι πάει να πει ευρωπαϊκή πόλη!

ΑΝ ΘΕΛΕΙΣ, Θεούλη, το καλό μου/ στείλε το ιό της γρίπης στο σχολειό μου! Όλο και περισσότερα παιδιά ακούει τελευταία ο καλός Θεούλης. Όλο και περισσότερα σχολεία κλείνουν τελευταία λόγω του ιού της γρίπης.

Η ΜΕΓΑΛΗ επιστροφή του Αθανάσιου Καρούντζου στην Περιφέρεια Κρήτης. Γενικής αποδοχής το πρόσωπό του και καθολικής αναγνώρισης το έργο του, την τετραετία 2000-2004. Καρουντζάκη, για να τονίσει, εκτός απ' την αγάπη του για το νησί μας και την κριτικά κρητική του στάση τον αποκαλούσε ο τ. νομάρχης Χανίων Γιώργος Κατσανεβάκης.
Να μου φιλήσεις τσ' όμορφες σ' όλην την Τυνησία/ κι ανε σου πουν πως γέρασες μη δώσεις σημασία. Η δεύτερη μαντινάδα που μου έστειλε ο Ηλίας Σταματάκης, όντας στην Τυνησία. Ουδέν σχόλιον εκ μέρους μου.

ΠΡΟΣΥΠΟΓΡΑΦΩ όλα όσα ειπώθηκαν για τον Χαράλαμπο Σκριβιλιωτάκη στην τιμητική εκδήλωση που του έγινε στο Ωδείο, κι απ' την οποία λόγω ανειλημμένης υποχρέωσης απουσιάζα. Και με τα δύο μου χέρια το υπογράφω πάντως αυτό που είπε για τον τιμώμενο η Πηνελόπη Ντουντουλάκη. Το όντι "άνθρωπος των ανυποχώρητων και αξεθώριαστων οραμάτων" ο Χαράλαμπος Σκριβιλιωτάκης.

ΚΑΠΟΤΕ είχε πέσει λιμός στην Αντιόχεια κι ο επίσκοπος της πόλης Μελέτιος έκανε έκκληση στους πλούσιους να προσφέρουν. Πολλοί πλούσιοι συμμορφώθηκαν σ' αυτήν την παράκληση. Ένας όμως που ήταν φιλάργυρος και υποκριτής απάντησε ότι δεν είχε τίποτε άλλο να προσφέρει παρά τις προσευχές του. Ο έπαρχος τότε Ευτύχιος διέταξε να κατασχεθούν όλα τα τρόφιμα που είχε στο υπόγειο του μεγάρου του, και του διαμήνυσε: "Οι προσευχές σου θα πιάσουν τόπο, τώρα που θα τις κάνεις νηστεύοντας".

“Συνωστισμός στους διαδρόμους από παιδιά/ σε στιγμή βίαιης εισαγωγής των στο σύστημα/ τότε που γλαρώνουν στη θέα αστικής ηθικής./ Στο σκουρόχρωμο μωσαϊκό του δαπέδου βαλ πλανέ/ προσγειώνονται άναρχα και χωρίς τάξη/ αραχνοΰφαντες νιφάδες πάλλευκοι αντιδρώντας στην απόγνωση.”
Άτιτλο ποίημα του Χαράλαμπου Σπ. Σκριβιλιωτάκη ("Δημιουργία και άλλα ποιήματα", Χανιά 2001)

ΧΑΙΡΕΤΩ ΣΑΣ ΚΙ ΑΓΑΠΩ ΣΑΣ!
(petaxta.blogspot.com)

>> τυπώστε αυτό το άρθρο

ΣΤΑ ΠΕΤΑΧΤΑ

Γράφει
ο Βαγγέλης Θ.Κακατσάκης

Φίλες και φίλοι, καλημέρα!

ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ από την Τυνησία προχθές, ύστερα από έξι μέρες παραμονή στην χώρα αυτή και επιστροφή στην στήλη από σήμερα, ύστερα από δύο απουσίες του Σάββατου και την Τρίτη, 5 και 8 Δεκεμβρίου αντίστοιχα. Σαλάμ μαλέκουμ, λοιπόν! Για να απευθυνθώ στο γνωστό ωραίο αραβικό χαιρετισμό, που χρησιμοποιείται οποιαδήποτε στιγμή της ημέρας από τους Άραβες και σημαίνει επακριβώς "ειρήνη σ' έσας".

ΣΑΛΑΜ μαλέκουμ επίσης, Νατάσα Σινιώρη από την "Καθημερινή", Νατάσα Παπανικολάου από το "Έθνος", Νιόβη Καραπιπέρη από το "7 μέρες TV", Θάνο Περβολαράκη από την "Πατρίδα" (Ηρακλείου), Χρήστο Φρούσιε από το "Έπαθλο" (Ναυπλίου), Σωτηρία Λαρίγκα από τον "Αγγελιοφόρο" (Θεσσαλονίκης), Κατερίνα Τασσοπούλου από την "Θεσσαλία" (Βόλου), Βάνα Χαρατόλου από τον "Αδέσμευτο Τύπο" και Ιωάννα Γκουμούζα από το "Αθηνόραμα". Τι εικόνες και τι ήχους, τι χρώματα και τι αρώματα, τι γεύσεις και τι εμπειρίες μοιραστήκαμε! Πόσο ωραία περάσαμε!

ΣΑΛΑΜ μαλέκουμ, Μωχάμετ Μπασάρ, που ως υπεύθυνος από την πρεσβεία της Τυνησίας γι' αυτήν μας την επίσκεψη, ήσουν στην κυριολεξία επί ποδός 24 ώρες το 24ωρο για να επιλύσεις το όποιο μας πρόβλημα, να ικανοποιήσεις την όποια επιθυμία μας, να ανεχθείς την όποια παραξενιά μας! Ελληνίδα γυναίκα έχεις, μας καταλαβαίνεις! Σιούκραν ζεζίλαν για όλα! Απ' τα βάθη της καρδιάς μας, απ' τα φυλλοκάρδια μας, "σιούκραν ζεζίλαν"!

ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ πολύ, πάει να πει το "σιούκραν ζεζίλαν" για να σας το μεταφράσω αμέσως και να μην μείνετε με την απορία. Δεν είμαι καλός στις ξένες γλώσσες. Πως λένε το "ευχαριστώ πολύ", όμως στ' αραβικά έπρεπε ανυπερθέτως να το μάθω. Για να το χρησιμοποιήσω εκ μέρους όλων των μελών της ελληνικής δημοσιογραφικής αποστολής για την προβολή του τουρισμού της Τυνησίας και δια του Τύπου!

ΧΘΕΣ βράδυ σ' είδα στ' όνειρο και ναργιλέ ρουφούσες/ και κελεμπία όμορφη, Βαγγέλη μου φορούσες! Μια απ' τις μαντινάδες που μου έστειλε, μέσω κινητού όπως πάντα ο Ηλίας Σταματάκης, όντας στην Τυνησία. Το τι έγινε όταν τη διάβασα, μαζί με τις υπόλοιπες στους άλλους δεν περιγράφεται!

ΕΧΕΤΕ απορία αν "ρούφηξα" ναργιλέ κι αν φόρεσα κελεμπία, το ξέρω! Σιγά σιγά και με το μαλακό. Κι αν έχω να γράψω για την επίσκεψή μου στην άγνωστη για μένα, με τα χίλια και ένα πρόσωπά της, Τυνησία σε άλλη στήλη! Όταν ζεσταθούν οι λέξεις...

Η ΙΔΡΥΣΗ της Καρχηδόνας συνδέεται με την Διδώ την πριγκίπισσα της Τύρου. Κυνηγημένη από τον αδελφό της τον Πυγμαλίωνα, ο οποίος σκότωσε τον άνδρα της, η Διδώ εγκατέλειψε την πατρίδα της. Όταν έφτασε στη σημερινή Τυνησία, παρακάλεσε τον τοπικό ηγεμόνα να της δώσει ένα κομμάτι γη που να χωρά στο τομάρι ενός ταύρου. Η Διδώ έκοψε το τομάρι σε στενές λωρίδες και το χρησιμοποίησε για να κυκλώσει μια ολόκληρη περιοχή που αργότερα έγινε το φρούριο της Καρχηδόνας, η Βύρσα.

“...Τότε ρώτησα τη γη: Μάνα σιχαίνεσαι την ανθρωπότητα; Και η γη απάντησε: Ευλογώ ανθρώπους με υψηλές φιλοδοξίες,/ που δεν δειλιάζουν στον κίνδυνο./ Καταριέμαι ανθρώπους έξω από τα σημάδια της εποχής,/ ανθρώπους που κάθονται σαν πέτρες./ Κανένας ορίζοντας δεν ανατρέφει ένα νεκρό πουλί/ η μέλισσα θα επιλέξει να φιλήσει ένα ζωντανό λουλούδι...”
Από το ποίημα του τυνήσιου ποιητή Αμπού Αλ-Κάσιμ Σάμπι
“Το θέλημα της ζωής”
(http:noctoc.blogspot.com)

ΧΑΙΡΕΤΩ ΣΑΣ ΚΙ ΑΓΑΠΩ ΣΑΣ!
(petaxta.blogspot.com)

>> τυπώστε αυτό το άρθρο

Ευθυβολα και μη...

Eυθύβολα και μη...
Γράφει ο
NΕΚΤΑΡΙΟΣ ΕΥ.
KΑΚΑΤΣΑΚΗΣ
e-mail: nek@haniotika-nea.gr

Η παγκόσμια ημέρα
της παγκόσμιας ημέρας...
...Και για όσους δεν το ξέρουν ή δεν το 'χουν πληροφορηθεί: σήμερα, 9 του Δεκέμβρη είναι "η διεθνής ημέρα κατά της διαφθοράς".
Δεν μπορείτε να καταλάβετε τη χαρά μου! Εκπέμπω... μια λάμψη, άλλο πράγμα, για τούτο το απρόσμενο δώρο· να δώ κάπου στο διαδίκτυο την συγκεκριμένη είδηση, να την "αλιεύσω" και να διαβάσω όλο το κατεβατό το σχετικό, για το οποίο δεν θα αναφέρω εδώ ούτε το ελάχιστο, κι ο νοών νοείτω!
Χαρά απερίγραπτη η χθεσινή, το λοιπόν, κι έπειτα έκανα μια μικρή παύση να ηρεμήσω και να αρχίσω να οργανώνω τις σκέψεις μου και να τις καταγράφω, εμφανώς ικανοποιημένος που το θεματάκι της στήλης εξασφαλίστηκε!
Σας εξέπληξα, έτσι δεν είναι; Εγώ τουλάχιστον μιαν έκπληξη την... έπαθα, διότι διαβάζοντας όλα τα σχετικά και διάφορα για τους σκοπούς που... υπάρχει στη ζωή μας και αυτή η "Διεθνής ημέρα", μου 'ρθαν πολλά κατά νου και μέσα σ' αυτά και η παροιμία: όλα τα 'χε η Μαριορή μόνο ο φερετζές της έλειπε!
Τουτέστιν, δε μας φτάνει που ζούμε μέσα στη διαφθορά και το ξέρουμε, και το... παλεύουμε, και το "ανεχόμαστε", αλλά επιπλέον φτάσαμε και στον παραλογισμό να το... "γιορτάζουμε" κιόλας, όσοι το "γιορτάζουμε"!
Αφού, έτσι μού 'ρχεται να βγω στους δρόμους και να τραγουδήσω το σουξέ του Καλλίρη εν έτει '93 "γιορτάζω, γιορτάζω/ μ' ακούτε που το φωνάζω;/ θα διασκεδάζω ως το πρωίίί!".
Και μετά τη διασκέδαση, το πρωί της 10ης Δεκεμβρίου θα ξαναγυρίσω πίσω στις άλλες 364 ημέρες της... διαφθοράς, περιμένοντας την επόμενη "Παγκόσμια Ημέρα κατά της Διαφθοράς της 9ης Δεκεμβρίου του 2010 για να το ξαναγιορτάσω...
Από την άλλη, σκέφτομαι ότι ίσως λανθασμένα να την αποκαλώ "γιορτή" αφού γιορτή δεν είναι αλλά και πώς να τη αποκαλέσω; Να την πω επέτειο; Ούτε επέτειος είναι!
Ισως γι' αυτό εκείνοι που την... εφηύραν -διότι περί μεγίστης εφεύρεσης μου μοιάζει- την τοποθέτησαν στη κατηγορία "Παγκόσμιες ημέρες"!
Αποτέλεσμα αυτού; Κάθε ημέρα του χρόνου να είναι πια αφιερωμένη σε πάνω από μία, δυο, τρεις, τέτοιου είδους "Παγκόσμιες ημέρες"!
Οφείλω όμως να αναφέρω και τούτο ως τελευταίο για όσους το γιορτάσουν, ότι το θέμα του φετινού εορτασμού της Διεθνούς Ημέρας κατά της Διαφθοράς είναι "μην αφήνετε τη διαφθορά να σκοτώνει την ανάπτυξη"!
Σημ.: Η ανάπτυξη μας μάρανε...

>> τυπώστε αυτό το άρθρο

Το χρώμα της χαράς

Στο χορό των λουλουδιών
είμαι καλεσμένη.
Κι έχω πρόβλημα μεγάλο
τί χρώμα να βάλω!

Γύρεψα το κόκκινο.
Το φοράει η ροδιά.
Τ’ άσπρο που μου πάει,
η αμυγδαλιά!
Τα λιλά, τα θαλασσιά,
οι μικροί πανσέδες.
Και τα βυσσινιά
γιούλια, μενεξέδες!

Ντύθηκαν στο πράσινο
κάκτος και τριφύλλι,
κίτρινο και χρυσαφί,
χαμομήλια κι ήλιοι
και στα γκρίζα, στα σταχτιά
μια γερόντισσα ελιά!
Κι έχω πρόβλημα μεγάλο
στο χορό των λουλουδιών
τι χρώμα να βάλλω!

-Φόρα της χαράς το χρώμα!
Μου προτείνει η μαμά.
Που ταιριάζει μια χαρά,
σε λουλούδια και παιδιά!...

Από την ανέκδοτη ποιητική συλλογή "... και στη μέση η χαρά!" της Ευδοκίας Σκορδαλά Κακατσάκη που βραβεύτηκε στον πανελλήνιο διαγωνισμό της Γυναικείας Λογοτεχνικής Συντροφιάς το 2008

Ο ΛΥΚΟΥΡΓΟΣ ΚΑΙ ΤΟ ΔΙΧΤΥ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ

Σε μια όμορφη βουνοπλαγιά τα ζώα του δάσους είχαν
χτίσει το σχολείο τους. Μικρό και κάτασπρο σαν συννεφάκι καλοκαιρινό. Με μια κατακόκκινη σκεπή που τη φορούσε λίγο στραβά στο κεφάλι του, όπως οι ναυτικοί τον σκούφο τους!..
Ο ήλιος έμπαινε από τα ανοιχτά πορτοπαράθυρά του και σχεδίαζε χρυσαφιές πεταλούδες στους τοίχους, στα μαλλιά και στα μάτια των μικρών μαθητών.
Ο αγέρας τρύπωνε μέσα κουβαλώντας στις φτερούγες του μπουκέτα με μοσχοβολιές από μέντα και θυμάρι, πεύκο και ρίγανη, πικροδάφνες κι αγριολούλουδα…
Ο Λυκούργος το λυκάκι και τα άλλα ζωάκια που πήγαιναν στο σχολείο, μάθαιναν του κόσμου τα πράγματα: Nα γράφουν και να διαβάζουν, να μετρούν και να λογαριάζουν, να ζωγραφίζουν, να χορεύουν, να τραγουδούν και να…παίζουν! Ναι, μη σας φαίνεται παράξενο. Μαθαίνεται, μαθές, και το παιχνίδι!..
Μα το πιο σπουδαίο, νομίζω, απ’ όλα όσα μάθαιναν οι μικροί μαθητές στο σχολείο τους, ήταν να νοιάζονται και να αγαπούν ο ένας τον άλλο! Να είναι φίλοι καλοί κι αγαπημένοι! Η αγάπη που ένιωθαν, μεγάλωνε χρόνο με το χρόνο στις καρδούλες τους.
Και σαν αόρατη χρυσή κλωστίτσα, έπλεκε δίχτυ και τύλιγε μέσα της τους μικρούς μαθητές και τη δασκάλα τους την κυρα Βάγια την κουκουβάγια…
Και κυλούσαν οι χρονιές ήσυχα και χαρούμενα σαν μικρά ποταμάκια…
Ώσπου ένα καλοκαίρι ήρθε στη βουνοπλαγιά η φωτιά!...

Από το καινούριο παραμύθι της Ευδοκίας Σκορδαλά-Κακατσάκη,που μόλις κυκλοφορήθηκε από τις εκδόσεις Άγκυρα

ΣΤΑ ΠΕΤΑΧΤΑ

04/12/09

Γράφει ο:
ΒΑΓΓΕΛΗΣ Θ. ΚΑΚΑΤΣΑΚΗΣ
e-mail: Kakatsakis@sch.gr

Φίλες και φίλοι, καλημέρα!

ΟΤΑΝ εσείς θα διαβάζετε τη στήλη "Στα πεταχτά", εγώ θεού θέλοντος και καιρού επιτρέποντος θα είμαι στην Τυνησία και συγκεκριμένα στην πρωτεύουσα της, την Τύνιδα. Ίσως στο μουσείο Μπαρντό, με τη μοναδική, απ' ό,τι λένε, συλλογή ψηφιδωτών, ίσως στην παλιά Μεδίνα, ίσως στο μεγάλο παζάρι της πόλης. Μπορεί όμως να είμαι και στην αρχαία Καρχηδόνα και ν' αναζητώ τα ίχνη του Αννίβα ή να πίνω καφέ στο παραδοσιακό χωριό του Σιντί Μπου Σαΐντ. Εξαρτάται πότε, ποιa ώρα θα με διαβάσετε.

ΕΝ ΠΑΣΗ περιπτώσει και εν περιπτώσει πάση στην Τυνησία, ως φιλοξενούμενος, μαζί με μερικούς ακόμα δημοσιογράφους επαρχιακών εφημερίδων της πρεσβείας της Τυνησίας στην Αθήνα, θα είμαι καλώς εχόντων των πραγμάτων από χθες και θα μείνω μέχρι και τις 8 του μηνός. 'Αρα, λοιπόν, και επομένως, αύριο Σάββατο και την προσεχή Τρίτη, ξεχάστε με. Ραντεβού την Πέμπτη 10 Δεκεμβρίου, πάντα θεού θέλοντος, λοιπόν.

ΥΠΑΡΧΕΙ το ενδεχόμενο να στείλω "στα πεταχτά" κάποιες απ' τις εντυπώσεις μου όντας στην Τυννησία; Χλωμό το βλέπω κι εντελώς χλωμό να στείλω τις "Εύφημες Μνείες" της Δευτέρας. Πάντως το "κολάι" μου σχετικά με τον "Παιδότοπο" το έκανα.

ΕΧΕΙ και η δημοσιογραφία τα τυχερά της, πώς δεν τα 'χει; Ένα ταξίδι στην Τυνησία αίφνης. Πήδους, τρόπος του λέγειν, έπαιζα απ' τη χαρά μου, όταν μου το 'πε ο Γιάννης Γαρεδάκης. Αυτό δα έλειπε, να κάνω και τα κακορέξια μου!
ΩΣΤΟΣΟ, οι εμβολιασμοί για τον ιό της νέας γρίπης συνεχίζονται και όσοι πιστοί προσέρχονται. Αν εμβολιάστηκα εγώ; Και βέβαια εμβολιάστηκα. Αυτό έλειπε να μην εμβολιαστώ και να με εμβολιάσουν στην όαση Τοζέρ!

ΣΑΝ ΑΛΛΟΣ Ιάσονας, ο των όποιων αραχνιασμένων οικονομικών μας υπουργός Γιώργος Παπακωνσταντίνου, ακολουθώντας τις συμβουλές του μάντη Φινέα πέρασε σε μια πρώτη φάση τις συμπληγάδες πέτρες του Γιούρογκρουπ και του Εκοφίν. Το ταξίδι για τη χώρα του Αιήτη, όπου το χρυσόμαλλον δέρας, ωστόσο, συνεχίζεται. Μακρύς, πολύ μακρύς ο δρόμος μέχρις εκεί.

ΝΑ ΠΡΟΣΘΕΣΩ, κι εγώ, με τη σειρά μου, δια του Τύπου και τα δικά μου, εκ βαθέων, συγχαρητήρια στον και εκλεκτό, κι ίσως τον παλιότερο συνεργάτη της εφημερίδας π. Ιγνάτιο Χατζηνικολάου για την διεθνή αναγνώριση της προσωπικότητάς του. Πάντα και εν παντί άξιος!

Ο ΚΑΡΧΗΔΟΝΙΟΣ στρατηγός Αννίβας, που πολλοί τον θεωρούν σχεδόν ισάξιο του Μεγάλου Αλεξάνδρου έμεινε στην ιστορία πιο πολύ από τη φράση "Hannibal ante portas" (Ο Αννίβας μπροστά στις πόρτες μας) που φώναζαν τρομοκρατημένες οι Ρωμαίες, όταν είδαν ένα πρωί τα στρατεύματά του έξω από την πόλη τους. Στην ιστορία όμως είναι γνωστή κι άλλη μια φράση που αποδίδεται σ' αυτόν. Λένε ότι όταν ήταν γέρος πια και ζούσε στην αυλή του βασιλιά της Βιθυνίας Προυσία κι έμαθε ότι οι Ρωμαίοι ζητούσαν την παράδοση του, πριν πιει δηλητήριο και πεθάνει είπε: "Ας απαλλάξουμε τους Ρωμαίους από την ανησυχία, αφού δεν αντέχει η υπομονή τους να περιμένουν ένα γέροντα να πεθάνει".

“Όταν οι άνθρωποι επιλέγουν/ να ζήσουν σύμφωνα με το θέλημα της ζωής,/ η μοίρα δεν μπορεί να κάνει τίποτα παρά να ενδώσει./ Η νύχτα αποβάλλει το πέπλο της όλα τα δεσμά λύνονται./ Όποιος ποτέ δεν ένιωσε/ τη ζωή να τον εξυμνεί,/ πρέπει να χαθεί όπως την ομίχλη./ Όποιος ποτέ δεν ένιωσε/ τη λάμψη της ζωής/ να διαπερνά από μέσα του,/ υποκύπτει στην ανυπαρξία"”.
Από το ποίημα "Το θέλημα της ζωής"
του τυνήσιου ποιητή Αμπού Αλκάσιμ Σάμπι
(http:noctoc.blogspot.com)

ΧΑΙΡΕΤΩ ΣΑΣ ΚΙ ΑΓΑΠΩ ΣΑΣ!
(petaxta.blogspot.com)

>> τυπώστε αυτό το άρθρο


--------------------------------------------------------------------------------
Σχόλια Αναγνωστών

--------------------------------------------------------------------------------

* Όνοματεπώνυμο

ΤΑ ΠΕΤΑΧΤΑ

Γράφει ο Βαγγέλης Θ.Κακατσάκης
e-mail:kakatsakis@sch.gr

Φίλες και φίλοι, καλημέρα!

ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ των Ατόμων με Αναπηρία ή Ατόμων με Ειδικές Ανάγκες, σήμερα, 3 Δεκεμβρίου. Οχι δεν είναι γιορτή. Μια αφορμή είναι για να ‘ρθει στο προσκήνιο η διεκδίκηση ισότιμης θέσης στην κοινωνία από μια ιδιαίτερη ομάδα συνανθρώπων μας.

ΓΙΟΡΤΑΖΟΥΜΕ ΣΗΜΕΡΑ ή όχι; Γιορτάζουμε εμείς ή οι άλλοι για εμάς; Τελικά είμαστε “καημένα” ή μας βλέπουν οι άλλοι σαν “καημένα”; Σας φαινόμαστε για “καημένα;” Από την ολυμπιονίκη παραολυμπιακών αγώνων Ανθή Καραγιάννη (www.anaplasi-tehab.gr) τα παραπάνω ερωτήματα. Προς όλους εμάς που δεν είμαστε άτομα με αναπηρία. Ή μήπως είμαστε και παραείμαστε;

ΤΗΝ ΠΗΔΗΣΑΜΕ, την κάναμε μ’ ελαφρά πηδηματάκια για να το πούμε αλλιώς, στα στενά των Βρυξελλών; Μπορεί ναι μπορεί και όχι. Σίγουρα πάντως θα μας περιμένουν, μας την έχουν στημένη, στην επόμενη γωνία. Εξάλλου φοβού τους Φράγκους, όταν σου δίνουν δανεικά.

ΕΙΣΤΕ ΟΙ ΠΡΟΣΤΑΤΕΣ άγιοί μας. Κερί θ’ ανάβουμε στ’ όνομά σας Χοακίμ Αλμούνια, Ζαν Κλοντ Γιούνγκερ και Ζαν Κλοντ Τρισέ από τούδε και στο εξής. Η αγία σας τριάς διαφυλάττοι πάντας ημάς. Καληνύχτα μας κι όνειρα γλυκά.

ΔΥΟ ΜΑΝΤΙΝΑΔΕΣ κολλητά τη μια με την άλλη μου έστειλε μέσω κινητού όπως πάντα πρωί πρωί της περασμένης Δευτέρας, σχετικά με την εκλογή του Αντώνη Σαμαρά στη θέση του προέδρου της Νέας Δημοκρατίας ο μαντιναδολόγος της στήλης Ηλίας Σταματάκης. Η πρώτη: Αντώνη βγάλαν αρχηγό οι νεοδημοκράτες/ κι από χαρά χορεύουνε μερόνυχτα στις στράτες. Η δεύτερη: Στην Καλαμάτα χαίρονται και η ΝουΔΟΥ γιορτάζει/ η Ντόρα μας χαμογελά κάνει πως δεν την νοιάζει.

ΟΥΔΕΝ ΣΧΟΛΙΟΝ για τη δεύτερη μαντινάδα. Για την πρώτη όμως μια... παρατηρησούλα είναι απαραίτητη: Δεν χορεύουνε όλοι οι νεοδημοκράτες, Ηλία! Εγώ ξέρω κάποιους που κοιμούνται ακόμα μπούμπουρα.

ΑΛΛΟΙ ΠΑΠΑΔΕΣ ήρθανε κι άλλα χαρτιά βαστούνε και άλλους διάκους βάνουνε για να τους διακονούνε. Καλή η μαντινάδα σε μια πρώτη ανάγνωση επί τη εκλογή του Αντώνη Σαμαρά στην ηγεσία της Νέας Δημοκρατίας, πλην όμως δεν πρόκειται για τον ερχομό άλλων παπάδων αλλά για τον ερχομό άλλου μητροπολίτη. Σωστά;

ΟΙ ΤΡΕΙΣ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΕΣ που εξακολουθούν να κυβερνούν την Ελλάδα, είναι οι εξής δύο: η των Παπανδρέου. Απ’ τις τρεις στις δύο κι απ’ τις δύο στη μία. Μέχρι νεωτέρας.

ΟΙ ΧΘΕΣΙΝΟΙ στίχοι με τους οποίους έκλεισα τη στήλη χθες είναι από το τραγούδι του Παντελή Θαλασσινού “Δόξα Δεκέμβρη μήνα” (στίχοι Ηλία Κατσούλη). Ουδεμία ευθύνη έχει για την παράλειψη ο ιός του κομπιούτερ, ο επονομαζόμενος παλαιότερα δαίμονας του τυπογραφείου. Ε, όχι και να του φορτώσω την αφηρημάδα μου.

Ο ΚΟΡΥΦΑΙΟΣ γάλλος ζωγράφος Ντελακρουά (έργο του και ο ονομαστός πίνακας “Η καταστροφή της Χίου”) είχε μυηθεί στην τέχνη του χρωστήρα από τον Γκερέν. Ο Ντελακρουά δεν έχανε ευκαιρία να εκφράζει τον θαυμασμό του για τους πίνακες του δασκάλου του και τους χαρακτήριζε τον ένα πιο αριστούργημα από τον άλλο. Κάποτε, λοιπόν, που εξεφράσθη έτσι ο Γκερέν του είπε: “Φίλε μου, δεν έχω μεγάλη ιδέα για τα έργα μου εκτός από ένα που είναι πραγματικά σπουδαίο. Κι αυτό είσαι εσύ.”.

“... Εσύ περιγελάς την σοφία μας,/ την αγωνία μας, τις αϋπνίες μας,/ τολμάς κι ονειρεύεσαι/ χωρίς να μας ρωτήσεις,/ επιμένεις ν’ αφουγκράζεσαι/ την ανάσα τ’ ουρανού,/ να χτίζεις στην άμμο παλάτια,/ να πιλαλάς στα ξέφωτα,/ να συνομιλείς με ξωτικά/ σε σκοτεινές σπηλιές,/ να κρατάς από το χέρι την Πεντάμορφη./ Εσύ! Ενα παιδί!/ Πλάσμα αχάριστο, περιθωριακό./ Εσύ! Ενα παιδί/ με ειδικές ανάγκες!”.
Από το ποίημα “Το παράπονο του παιδοτρίβη” του Γιάννη Καφούση

ΧΑΙΡΕΤΩ ΣΑΣ ΚΙ ΑΓΑΠΩ ΣΑΣ!
(petaxta.blogspot.com)

>> τυπώστε αυτό το άρθρο

Eυθύβολα και μη...

Γράφει ο
NΕΚΤΑΡΙΟΣ ΕΥ.
KΑΚΑΤΣΑΚΗΣ
e-mail: nek@haniotika-nea.gr

Σύγχρονα προβατάκια

Ναι, είμαι απ' αυτούς που κατακρίνουν τα σήριαλ του Παπακαλιάτη αλλά... "θα κάτσω να τα δω, άμα λάχει και... αν δεν έχω κάτι καλύτερο να κάνω"! Τη δικαιολογία αυτή όπως και πάμπολλες επί παντός επιστητού έχω πανέτοιμη στο στόμα να εκστομίσω για να δικαιολογηθώ για την όποια επιλογή μου...
...Κι άλλη μια επιπλέον ψευδαίσθηση στην ζωή μου ζω δηλαδή, γιατί νομίζω ότι όντως δεν έχω τίποτα καλύτερο να κάνω! Π.χ. να παίξω με την κόρη μου, να περάσω λίγη περισσότερη ώρα μαζί της, παρακαταθήκη στις αναμνήσεις μου!
Η ζωή μας γεμάτη από τέτοιου είδους ψευδαισθήσεις που από παντού μάς περικυκλώνουν, δε μας αφήνουν να σκεφτούμε, να μιλήσουμε να νοιαστούμε, να κοιτάξουμε κατάματα και κατάβαθα εμάς και τους άλλους...
...Ναι, ξέρω ότι πολλές φορές γίνομαι "ολίγον τι" υπερβολικός και υπερβολικά τα γράφω αλλά
-πιστέψτε με- είναι μόνον κάποια από όσα μπορώ να αντιληφθώ!
Δεν κάνω λοιπόν τίποτα παραπάνω από το να προσπαθώ να κατανοήσω την τρελή αυτή σημερινή εποχή που ζούμε!
Και προσπαθώ -όπως μπορώ- να ελέγχω ό,τι κι αν λέγεται, ό,τιδήποτε κι αν "παίζεται" από τα ΜΜΕ, να μην αποδέχομαι τα όσα μας πασάρονται με το κιλό, συμφωνώντας έτσι -απόλυτα με κάποιον φίλο μου που πρόσφατα μου έλεγε ότι “πλέον ο κόσμος λειτουργεί άκριτα ως... πρόβατον, και ποσώς τον ενδιαφέρει να διασταυρώσει μια πληροφορία αλλά αντιθέτως άμεσα γίνεται φορέας αυτής έστω κι αν στην αρχή -όταν την πρωτακούει- μοιάζει υπερβολή και ψεύτικη-"κάλπικη"!
Ως φορείς πρόκειται να την αναπαραγάγουν και να την διανθίσουν υπό το δικό τους πρίσμα και να την "μεταφέρουν" με κουτσομπολίστικη διάθεση!
Και μάλιστα στις περισσότερες των περιπτώσεων δεν κάνουν τίποτα λιγότερο από αυτό που έχουν μπολιαστεί να κάνουν ως σύγχρονοι άνθρωποι μέσα στην παγκοσμιοποιημένη κοινότητα που ζουν”!
Τα παράλογα και οι παραλογισμοί λοιπόν σε όλο τους το μεγαλείο, σε όλους τους τομείς της ζωής που τρέχει και δεν σταματά πουθενά αλλά καταπίνει τους πάντες και τα πάντα στο πέρασμά της!
Αλήθειες και ψέματα που συγχέονται και συγχύζουν όλους εμάς που αφημένοι στην όποια δική μας πραγματικότητα ή φαντασίωση, επιβιώνουμε στη σύγχρονη ζωή μας!


>> τυπώστε αυτό

ΣΤΑ ΠΕΤΑΧΤΑ

Γράφει ο:
ΒΑΓΓΕΛΗΣ Θ. ΚΑΚΑΤΣΑΚΗΣ
e-mail: Kakatsakis@sch.gr

Φίλες και φίλοι, καλημέρα!

ΚΑΤ’ ΑΡΧΗΝ κι αμέσως μετά το καθημερινό από καρδιάς καλημέρα, καλό μήνα! Πρώτη Δεκεμβρίου σήμερα, μην ξεχνιόμαστε. Δεκέμβρης και χειμώνιασε θα ‘ρθει και καλοκαίρι/ μαζί θα το προσμένουμε πιασμένοι χέρι χέρι, λοιπόν. “Νοέμβρης και χειμώνιασε” έγραφε στη μαντινάδα που εδώ και 15 μέρες μου έστειλε ο μαντιναδολόγος της στήλης Ηλίας Σταματάκης. Γιατί να μου ξωμείνει σκέφτηκα, κι άλλαξα για τις ανάγκες του πράγματος το όνομα του μήνα. Δεν κολλάει μόνο όπου θέlει ο πιθαράς τ’ αυτί στο πιθάρι, βάζει και το πιθάρι όπου τον βολεύει.

ΠΡΩΤΗ ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ κι επιστροφή στην ημέρα εκείνη. Στην 1η Δεκεμβρίου 1913. Στην ημέρα που ο πραγματοποιός της ελπίδας, ο Μέγας Βενιζέλος και οι γέροντες της Κρήτης, ανάμεσά τους ο Χατζημιχάλης Γιάνναρης και ο Αναγνώστης Μάντακας ζούσαν σε στάση προσοχής μαζί με όλο το συρρεύσαν πλήθος την ημέρα της Κρήτης. Την ενσωμάτωσή της στον εθνικό κορμό. Σαν υπόμνηση διαρκούς χρέους.

ΠΡΩΤΗ ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ και ο μακρύς χειμώνας της Νέας Δημοκρατίας μόλις ξεκίνησε. Τέρμα τα εύκολα της διαδικασίας. Τα δύσκολα της ουσίας μόλις άρχισαν. Και καλά έχει όλη την καλή διάθεση να σβήσει ο νέος αρχηγός της Νέας Δημοκρατίας, όλα όσα ειπώθηκαν κατά την πορεία για την εκλογή. Τα που θα ειπωθούν, όμως, σβήνονται;


ΠΡΩΤΗ ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ και ο επί των Οικονομικών (των όποιων οικονομικών μας χαλιών τέλος πάντων) Υπουργός μας επαιτεί λίγο χρόνο και λίγη κατανόηση με τον προϋπολογισμό υπό μάλης, στις αυλές των Βρυξελλών. Πόσο εύκολες είναι αλήθεια οι θύρες “όταν η χρεία τες κουρταλεί”; Βαριά πεπόνια το παίζουν οι Φράγκοι.

ΝΤΕΡΜΠΥ, ΠΟΙΟ ντέρμπυ; Οχι δεν μιλώ για την άνετη επικράτηση του Αντώνη Σαμαρά επί της Ντόρας Μπακογιάννη. Στις νίκες του Ολυμπιακού επί του αιωνίου του αντίπαλου, του Παναθηναϊκού αναφέρομαι. Παραμάσκαλα πήραν οι γαύροι τους βάζελους την Κυριακή. Και στο ποδόσφαιρο και στο μπάσκετ.

ΖΗΤΟΥΝΤΑΙ ΓΕΝΙΚΟΙ γραμματείς, ζητούνται γενικοί γραμματείς, ζητούνται γενικοί γραμματείς, ζητούνται γενικοί γραμματείς... Υποβάλλονται υποψηφιότητες ηλεκτρονικά, υποβάλλονται υποψηφιότητες ηλεκτρονικά, υποβάλλονται υποψηφιότητες ηλεκτρονικά, υποβάλλονται υποψηφιότητες ηλεκτρονικά... Καλά κρασιά!

ΚΑΙ ΔΙΑ ΤΟΥ Τυπου, μεθεορτίως, χρόνια σου πολλά, Ανδρέα Κουφουδάκη! Δεν ξεχνώ ποτέ ότι εσύ είσαι ο νονός (με την καλή έννοια) της στήλης. Δεν γράφεις, κάτι “στα πεταχτά” να κλείσουμε μια τρύπα; μου είπες, όντας αρχισυντάκτης της εφημερίδας τότε Ιούνιος του 2004 ήταν. Το θυμάσαι;

ΜΙΑ ΜΕΡΑ ΕΝΑΣ Κινέζος ευγενής κάλεσε σε τιμητικό δείπνο τον φιλόσοφο Λιου Τι, ο οποίος ήταν πάντα πολύ λιτά ντυμένος με την προϋπόθεση να ντυθεί κάπως αξιοπρεπέστερα, όπως θα άρμοζε στο αρχοντικό που θα έμπαινε. Πραγματικά ο Λιου Τί φόρεσε ένα θαυμάσιο ένδυμα από χρυσοποίκιλτο χρυσάφι και πήγε στο τιμητικό δείπνο. Οταν όμως τον σέρβιραν οι υπηρέτες πήρε το πιάτο και αναποδογύρισε όλο το φαγητό επάνω του. Ο οικοδεσπότης έμεινε με ανοιχτό το στόμα, και ο φιλόσοφος του είπε: “Γιατί απορείς; Το φαγητό έπρεπε να το φάει η φορεσιά μου. Αυτήν κάλεσες κι όχι εμένα”.

“Στολίζω δέντρο με τα χιόνια του Χριστού/ τραπέζι στρώνω με τα δώρα του χειμώνα/ εσύ το φως ενός ορίζοντα κλειστού/ που το φορώ του ταξιδιού μου αρραβώνα. / Ανάβω φώτα και λαμπιόνια ζωηρά/ και μες τη φλόγα της γιορτής κεράκι λιώνω/ φωτογραφίζω αναμνήσεις στη σειρά/ να σε θυμάμαι όσο λείπω ένα χρόνο”.

ΧΑΙΡΕΤΩ ΣΑΣ ΚΙ ΑΓΑΠΩ ΣΑΣ!
(petaxta.blogspot.com)

>> τυπώστε αυτό το άρθρο