Φίλες και φίλοι, Καλημέρα!
ΔΕΝ ΕΙΜΑΙ ΚΟΥΡΑΣΜΕΝΟΣ! Δεν είμαι καθόλου κουρασμένος!! Δεν είμαι καθόλου μα καθόλου κουρασμένος σας λέω!!! Θέλετε απόδειξη, το ξέρω. Μα την έχετε! Ιδού, ενώπιόν σας, προ των οφθαλμών σας, αχνιστή αχνιστή η... πετρόσουπα των πεταχτών. Από μένα για σας. Όπως κάθε Τρίτη, Πέμπτη, Παρασκευή, Σάββατο.
ΟΣΟΙ ΝΟΜΙΣΑΤΕ, αρχίζοντας να διαβάζετε το παραπάνω πεταχτό, ότι μιλούσα για λογαριασμό του πρωθυπουργού, πλανηθήκατε πλάνην οικτράν. Παραδεχτείτε το. Ποιος είμαι εγώ που θα μιλούσα σαν να είμαι αυτός. Ο Αντώναρος;
ΚΑΘΕ ΜΠΟΥΚΙΑ και συγχώριο είναι τα “πεταχτά” σου, μου ‘πε τις προάλλες μια άγνωστη μέχρι εκείνη τη στιγμή αναγνώστρια της στήλης. Τέτοια ν’ ακούει ο μάγερας, να παίρνουν τα μυαλά του αέρα και να μην τρώγεται η... πετρόσουπα.
ΓΙΩΡΓΟ, ΠΕΣ ΑΛΕΥΡΙ! Ότι θα ‘ρθει το ΠΑΣΟΚ στην εξουσία όσο περνά ο καιρός, τόσο πιο σίγουρο φαίνεται. Το ζητούμενο, ωστόσο, δεν είναι αυτό, αλλά το αν θα βάλει τάξη, μια κάποια τάξη τελοσπάντων, στην πλήρη αταξία που υπάρχει.
ΟΧΙ ΔΕΝ ΑΠΕΥΘΥΝΘΗΚΑ στον Γιώργο Παπανδρέου, αλλά σ’ έναν άλλο Γιώργο, σ’ έναν φ(θ)ανατικό, παλιάς κοπής, πασοκατζή φίλο μου. Σε ποιον, στον Παπακωνσταντίνου; Ε, όχι δα και παλιάς κοπής ο επί του Τύπου εκπρόσωπος του ΠΑΣΟΚ. Και νέας κοπής και νέας κυκλοφορίας είναι ο άνθρωπος.
ΜΗ ΦΥΓΕΙΣ, ΚΩΣΤΑ! Όχι, ούτε στον Πρωθυπουργό απευθύνομαι. Σ’ έναν άλλον φίλο μου, παλιάς κοπής νεοδημοκράτη, το είπα αυτό χθές.
ΤΟ ΤΕΡΠΝΟΝ ΜΕΤΑ ΤΟΥ ΩΦΕΛΙΜΟΥ ή το ωφέλιμον μετά του τερπνού; Για την ιδιωτικοποίηση της Ολυμπιακής και την κρατικοποίηση του Ρουβά μιλώ. Απορία κι αυτή!
ΕΙΔΟΜΕΝ ΤΟ ΦΩΣ το αληθινόν, το περασμένο Σάββατο, κατεβάζοντας τους διακοπτες για μια ώρα. Μακάρι το επουράνιο πνεύμα να μας φωτίσει να τους κατεβάζομε συχνότερα. Ίσως και να το λάβουμε τότε.
ΤΑ ΠΕΡΙ ΙΔΙΩΤΙΚΟΠΟΙΗΣΗΣ της Ολυμπιακής και εθνικοποίησης του Ρουβά σε άλλη εκδοχή. Εφτασαν αυτά που έδωσαν στον Βγενόπουλο για να πλερώσουν τον Ρουβά; Αλλη απορία κι αυτή!
ΕΘΝΙΚΗ ΕΛΛΑΔΟΣ, γεια σου! Με αφορμή τον αγώνα που δίνει αύριο στο Παγκρήτιο Στάδιο, στο Ηράκλειο, η εθνική μας ομάδα ποδοσφαίρου, εναντίον του Ισραήλ, ο χαιρετισμός. Για γούρι!
ΘΑ ΤΟ ΑΝΤΕΞΟΥΜΕ κι αυτό! Εδώ έχουμε αντέξει τόσα και τόσα. Σιγά που φοβούμαστε την αφρικάνικη σκόνη...
ΑΣ ΚΟΥΝΗΣΟΥΜΕ ΟΛΟΙ μαζί το μαντίλι στον Μάρτη που φεύγει σήμερα. Ας του πούμε να πάει στο καλό και να μας ξανάρθει.
Ο ΠΟΙΗΤΗΣ Πίνδαρος φυλακίστηκε κάποτε για πολιτικούς λόγους και του δημεύθηκε η μικρή περιουσία που είχε. Την ίδια μέρα τον επισκέφτηκε ένας πλούσιος γείτονάς του και του πρόσφερε 100 δραχμές, ένα ποσό ιδιαίτερα μεγάλο, λέγοντάς του. “Σου τις χρωστούσα”. Ο Πίνδαρος απόρησε και ο γείτονας του εξήγησε. “Διάβασα χθες μια ωδή σου που με συγκίνησε πολύ. Αποφάσισα λοιπόν να γράψω στη διαθήκη μου στ’ όνομα σου 100 δραχμές. Σήμερα που έμαθα την ατυχία σου σκέφτηκα ότι δεν μπορούσα να κρατήσω αυτά τα λεφτά που τα είχες ανάγκη”.
“...Τα φωτεινά οράματα πυργώνονται:/ Στους Πυλώνες της Ανθρωπιάς./ Στο μπαινόβγαινε του ημερομίσθιου/ στου άνεργου, στου ψωμοζήτη/ το αβυσσαλέο βλέμμα./ Στο ανοιχτοπάλαμα, το άδειο/ του μη έχοντος,/ στης προσδόκιμης συγκομιδής/ το ανατρεπόμενο,/ στου ξωμάχου βιοπαλαιστή/ τον κάματο”...
Από το ποίημα “Το γεγενήσθαι των οραμάτων”
της Ισμήνης Δάλλα - Ντάτση
ΧΑΙΡΕΤΩ ΣΑΣ ΚΙ ΑΓΑΠΩ ΣΑΣ!
Βαγγέλης Κακατσάκης
e-mail:kakatsakis@sch.gr
(http: petaxta.blogspot.com)
>> τυπώστε αυτό το άρθρο
Τρίτη 31 Μαρτίου 2009
Δευτέρα 30 Μαρτίου 2009
ΕΥΦΗΜΕΣ ΜΝΕΙΕΣ
Ποιος είπε ότι ο Γρηγοράκης έχει πεθάνει;
Σίγουρα δεν ήταν του χαρακτήρα του τέτοιες τιμές. Οτι δεν τον άγγιζαν, για να χρησιμοποιήσω τρεις στίχους απ’ την “Σατραπεία” του Αλεξανδρινού Ποιητή, παραφράζοντάς τους ελάχιστα, “ο έπαινος του δήμου και των σοφιστών/ τα εύκολα αλλά και τα δύσκολα εύγε,/ η Αγορά, το Θέατρο και οι Στέφανοι”.
Αλλα ζητούσε η ψυχή του, γι’ άλλα γνοιαζότανε... Για τον Μιχάλη Γρηγοράκη, την μνήμη του οποίου τίμησε η εφημερίδα μας προχθές Σάββατο 28 Μαρτίου, στο Μεγάλο Αρσενάλι της Πόλης, ο λόγος. Παρόλα αυτά ή αν θέλετε κόντρα σ’ αυτά. Οπως είπα και στην εισήγησή μου.
Την όφειλαν αυτή την τιμή στον Μιχάλη Γρηγοράκη τα “Χανιώτικα νέα”. Κι αυτό γιατί στάθηκε απ’ την πρώτη στιγμή της εμφάνισής τους στο λιακωτό της δημοσιότητας, τον Δεκέμβρη του 1967, μέχρι τον Απρίλη του 2008, όταν η κακή μοίρα τον χτύπησε κατακέφαλα εν μέση οδώ, δίπλα στον Γιάννη Γαρεδάκη, σε καθημερινή βάση, στην όλη πορεία τους. Την όφειλε, όμως, και ο τόπος μας, τα Χανιά, η Κρήτη ολόκληρη. Κι αν έκαμε “δούλες” στ’ αλώνι του λαϊκού μας πολιτισμού, κι αν λίχνισε με το θρινάκι του το μάλαμα που αλώνεψε, κι αν γέμισε τις αποθήκες του εξ αδιανεμήτου κρη(ι)τικού μας πλούτου ο Μιχάλης Γρηγοράκης!
Δεν βάζω το χέρι μου στην φωτιά ότι θα ήταν σωματικά παρών στην περί ης ο λόγος εκδήλωση, αν δεν είχε φύγει για την Χώρα των Μακάρων. Το ότι χαιρόταν και αγαλλιούσε η ψυχή του παρακολουθώντας την, απ’ το άλλο ημισφαίριο της ζωής, όμως, είμαι σίγουρος.
Τον έβλεπα, έτσι ως υπήρξε, ωραίο ως Ελληνα, για να χρησιμοποιήσω μια φράση του Νίκου Εγγονόπουλου, καθ’ όλη την διάρκειά της, να υπομειδιά ευχαριστημένος. Απ’ την αθρόα προσέλευση του κόσμου που ξετρούλιαξε την αίθουσα εκδηλώσεων του Μεγάλου Αρσεναλιού. Απ’ τα που λέχθηκαν γι’ αυτόν απ’ τον μια ζωή συμπορπατηχτή του Γιάννη Γαρεδάκη, απ’ την “κερά” του (έτσι αποκαλούσε την συντρόφισσα της ζωής του, την κυρία Ελένη), απ’ τους άλλους ομιλητές, απ’ τους εκπροσώπους των αρχών.
Απ’ τα που ακούστηκαν στα πηγαδάκια που ανοίχτηκαν στο τέλος της εκδήλωσης, για πάρτη του, στο φουαγιέ. Κυρίως απ’ τις υποσχέσεις που δόθηκαν, απ’ το βήμα ή στο αυτί του Γαρεδάκη, ότι θα εκδοθούν κι άλλα βιβλία του.
Ποιος, είπε ότι ο Γρηγοράκης έχει πεθάνει; Δεν πεθαίνουν ποτέ εκείνοι που άφησαν έργο όπως το δικό του. Δεν πεθαίνουν ποτέ εκείνοι που άφησαν στο πέρασμά τους, όπως ο Διγενής τις πατημασιές του, τα χνάρια τους. Δεν πεθαίνουν ποτέ όσοι έχουν έτοιμα βιβλία για έκδοση. Εν διαρκεί εγρηγόρσει βρίσκονται οι Γρηγοράκηδες.
Κορυφαία , κατά τη γνώμη μου, στιγμή της Ημερίδας για τον Μιχάλη Γρηγοράκη, ήταν όταν διαβάστηκαν “οι δυο δικές του κουβέντες”, που όπως είπε ο Γιάννης Γαρεδάκης είχε γράψει για την περίσταση, προβλέποντας, ότι δεν θα ήταν παρών. Οι κουβέντες αυτές είναι οι εξής:
“Κυρίες και κύριοι, φίλοι καλοί μου, σας ευχαριστώ πολύ, για το κουράγιο που είχατε να 'ρθετε και να τιμήσετε, με την παρουσία σας, αυτήνε τη βραδιά. Ομως επιτρέψετέ μου ν' απευθύνω ένα μεγάλο ευχαριστώ στη Λίλη Γαρεδάκη, στο Γιάννη Γαρεδάκη και στην κερά μου την Ελένη, που τώρα και τριανταπέντε χρόνια υπομένουν καρτερικά τις παραξενιές μου. Παρεξενιές, που έχουν σχέση με την έρευνα και τη μελέτη, μα και μ’ ένα κάποιο - κατά καιρούς - ψευτοσυγγραφιλίκι μου. Και πάλι σας ευχαριστώ!”
Οι χανιώτικες ρούγες του Γρηγοράκη
Στο ξέφωτο της Αγάπης, στην πλατεία Αγάπης που υπάρχει στην ποίηση του Γρηγοράκη, μια πλατεία στην οποία ο ποιητής συνομιλεί και με αγαπημένα του πρόσωπα, βρίσκει επίσης θέση ο μεγάλος του έρωτας, ο αθεράπευτος καημός του για τις ρούγες της αγαπημένης πολιτείας: “Αχ της ζωής μου ο καημός!... Χανιώτικες μου ρούγες/ που μέσα στην απλοϊκή, ξένιαστη πολιτεία/ απλώνεστε αρχοντικά σαν αετού φτερούγες/ να σας περνώ, να σας θωρώ και να μη σας χορταίνω/ και τη χαρά, το θαυμασμό μέσα μου να πληθαίνω”.
Ο καημός αυτός για τις χανιώτικες ρούγες και ο οποίος προκαλεί την πλήθυνση της χαράς και του θαμασμού που υπάρχει στον ποιητή, δεν είναι κενός λόγος “κύμβαλον αλαλάζον”, αλλά στάση ζωής. Η για σαράντα ένα χρόνια, σχεδόν σε καθημερινή βάση αρθρογραφία του, εκτός από θέματα λογοτεχνικού, ιστορικού και λαογραφικού περιεχομένου και σε θέματα σχετικά με την κοινωνική και πνευματική ζωή του τόπου μας αποδεικνύει ακριβώς αυτήν του την αγάπη, ενώ ταυτόχρονα αναδεικνύει και τον προικισμένο δημοσιογράφο, χώρια απ’ όλα τ’ άλλα...
ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Από την εισήγηση του γράφοντος στην “Ημερίδα στη Μνήμη του Μιχάλη Γρηγοράκη” με τίτλο “Εν αρχή ην ο ποιητής Γρηγοράκης”.
Βαγγέλης Κακατσάκης
e-mail:kakatsakis@sch.gr
>> τυπώστε αυτό το άρθρο
Χανιώτικα Νέα(30.03.09)
Κυριακή 29 Μαρτίου 2009
Σάββατο 28 Μαρτίου 2009
ΣΤΑ ΠΕΤΑΧΤΑ
Φίλες και φίλοι, Καλημέρα!
ΟΛΟΙ ΟΙ ΔΡΟΜΟΙ της πόλης μας θα οδηγούν απόψε το βράδυ, εκεί γύρω στις 7, στο Μεγάλο Αρσενάλι, όπου η εφημερίδα μας οργανώνει εκδήλωση για τον Μιχάλη Γρηγοράκη που έφυγε για το άλλο ημισφαίριο της ζωής, πέρυσι 5 Μαΐου.
ΟΡΘΟΣΤΑΤΟΥΝΤΑ και ορθοβαδίζοντα τον θυμούμαστε στα μονοπάτια της λαογραφίας στους μαιάνδρους της λογοτεχνίας, στις ατραπούς της ιστορίας, στα πέλαγα της δημοσιογραφίας, και βεβαίως στην καθημερινότητα της εφημερίδας, τον Μιχάλη Γρηγοράκη. Ωραίο ως Ελληνα, σεμνό και ταπεινό, έτσι ως υπήρξε. Ταγμένο στις Θερμοπύλες του Χρέους, απέναντι σ’ αυτούς που έφυγαν και σ’ αυτούς που θα ’ρθουν.
ΔΥΣΚΟΛΟ και απλησίαστο τον νόμιζαν αυτοί που δεν τον ήξεραν. Μια καρδιά χαμογελαστή ήταν για όλους όσοι τον πλησίαζαν και τον γνώριζαν από κοντά. Ο Γρηγοράκης έμοιαζε με το κάστανο. Μέσα στην κουβάρα που νόμιζες πως θα σε τσιτώσει μια ψίχα ψυχούλα άλλο πράμα σε περίμενε.
ΚΙ ΕΝΑ ΤΣΟΥΒΑΛΙ λίρες να χύσεις μπροστά του ο Γρηγοράκης ούτε που θα γυρίσει να τις δει. Θα έχει εξαφανίσει ωστόσο εν ριπή οφθαλμού το όποιο στρατσόχαρτο σου πέσει. Στο περίπου τα λόγια του και εκδότη και διευθυντή της εφημερίδας μας Γιάννη Γαρεδάκη για τον από ιδρύσεως των Χανιώτικων νέων συνοδοιπόρο του. Τέτοια ήταν η συλλεκτική “μανία” του Μιχάλη.
ΚΟΙΝΟΣ ΕΞ ΑΔΙΑΝΕΜΗΤΟΥ πλούτος το έργο που μας άφησε φεύγοντας ο Μιχάλης Γρηγοράκης. Τα 22 συν 1 βιβλία του (για να συμπεριληφθεί στον μακρύ κατάλογο των βιβλίων του και το “Χανιώτικες Φυσιογνωμίες” που μόλις κυκλοφορήθηκε από τα “Χανιώτικα νέα” όπως και τα περισσότερα). Οι έτοιμες αδημοσίευτες δουλειές του που καλύπτουν όλα τα είδη του λόγου (ποίηση, διηγήματα, νουβέλες, θεατρικά έργα, κριτικά δοκίμια κ.τλ.) και που περιμένουν να γίνουν βιβλία. Οι χιλιάδες δημοσιεύσεις στα “Χανιώτικα νέα”.
ΠΟΥ ΝΑ ΧΩΡΕΣΕΙ η ζωή και το έργο του Μιχάλη Γρηγοράκη σε 24 σελίδες εφημερίδας! Με αφορμή το ένθετο αφιέρωμα που κυκλοφορήθηκε και που θα δοθεί απόψε στο Μεγάλο Αρσενάλι, η αναφορά.
ΜΙΧΑΛΗΣ ΓΡΗΓΟΡΑΚΗΣ: Συντηρητικός και προοδευτικός ταυτόχρονα. Η ποίηση του Μιχάλη Γρηγοράκη με αναφορές στον Κ.Π. Καβάφη, στον Γιώργο Σεφέρη, στον Κωστή Παλαμά, στον Γιάννη Ρίτσο και στον Οδυσσέα Ελύτη. Και οι δύο αυτοί τίτλοι θα μπορούσαν να στεγάσουν την εισήγησή μου στην αποψινή ημερίδα για τον Μιχάλη Γρηγοράκη. Τελικά επέλεξα έναν άλλο. “Εν αρχή ην ο ποιητής Γρηγοράκης”.
HTANE ΞΑΠΛΑ κάτω από ’να πλάτανο ο Θοδωρομανώλης και φχαριστιούνταν ησυχάδα και ξεκούραση. Μιας κοπανιάς ακούει από παρέκει τον ανηψιό του και του φωνιάζει: “Μπαρμπα Μανώλη, μπάρμπα Μανώλη...” Μα εκείνος μιλιά. Ο ανηψιός του ξαναφωνιάζει μα ο Θοδωρομανώλης άχνα. Ο ανιψιός αγανακτεί, βάνει τσι παλάμες του χωνί και ξαναφωνιάζει: “Καπετά Μανώλη...” Κι ως να τ’ ακούσει αυτός δίνει μια και του κάνει: “Ορισε μπρε πεζεμβέκη... Και γιάντα δε μιλείς από ξαρχής ντρέτα...”. Από τις “Εύθυμες Κρητικές Ιστορίες του Μιχάλη Γρηγοράκη.
“Αν θέλεις η ειρήνη/ ν’ απλώνεται παντού με σιγουριά/ κι άφοβα ν’ αντροπατά τα διάσελα του κόσμου/ γίνε σύντροφος/ φρουρός πολεμιστής/ γίνε αυτός που θα μπορεί/ με λόγια και με πράξεις/ να κρατάει την αιώνια λάμψη της./ Τους εχθρικούς κόσμους/ που γύρω θα μουγκρίζουν/ αψήφα τους/ και μη διστάζεις/ να είσαι ριψοκίνδυνος/ φτάνοντας ακόμα/ και στην αυτοθυσία,/ αν θέλεις η ειρήνη/ σα διαμαντόπετρα τη γη μας να στολίζει!”
Άτιτλο, αδημοσίευτο ποίημα του Μιχάλη Γρηγοράκη
ΧΑΙΡΕΤΩ ΣΑΣ ΚΙ ΑΓΑΠΩ ΣΑΣ!
(http: petaxta.blogspot.com)
>> τυπώστε αυτό το άρθρο
Χανιώτικα Νέα(28.03.09)
ΟΛΟΙ ΟΙ ΔΡΟΜΟΙ της πόλης μας θα οδηγούν απόψε το βράδυ, εκεί γύρω στις 7, στο Μεγάλο Αρσενάλι, όπου η εφημερίδα μας οργανώνει εκδήλωση για τον Μιχάλη Γρηγοράκη που έφυγε για το άλλο ημισφαίριο της ζωής, πέρυσι 5 Μαΐου.
ΟΡΘΟΣΤΑΤΟΥΝΤΑ και ορθοβαδίζοντα τον θυμούμαστε στα μονοπάτια της λαογραφίας στους μαιάνδρους της λογοτεχνίας, στις ατραπούς της ιστορίας, στα πέλαγα της δημοσιογραφίας, και βεβαίως στην καθημερινότητα της εφημερίδας, τον Μιχάλη Γρηγοράκη. Ωραίο ως Ελληνα, σεμνό και ταπεινό, έτσι ως υπήρξε. Ταγμένο στις Θερμοπύλες του Χρέους, απέναντι σ’ αυτούς που έφυγαν και σ’ αυτούς που θα ’ρθουν.
ΔΥΣΚΟΛΟ και απλησίαστο τον νόμιζαν αυτοί που δεν τον ήξεραν. Μια καρδιά χαμογελαστή ήταν για όλους όσοι τον πλησίαζαν και τον γνώριζαν από κοντά. Ο Γρηγοράκης έμοιαζε με το κάστανο. Μέσα στην κουβάρα που νόμιζες πως θα σε τσιτώσει μια ψίχα ψυχούλα άλλο πράμα σε περίμενε.
ΚΙ ΕΝΑ ΤΣΟΥΒΑΛΙ λίρες να χύσεις μπροστά του ο Γρηγοράκης ούτε που θα γυρίσει να τις δει. Θα έχει εξαφανίσει ωστόσο εν ριπή οφθαλμού το όποιο στρατσόχαρτο σου πέσει. Στο περίπου τα λόγια του και εκδότη και διευθυντή της εφημερίδας μας Γιάννη Γαρεδάκη για τον από ιδρύσεως των Χανιώτικων νέων συνοδοιπόρο του. Τέτοια ήταν η συλλεκτική “μανία” του Μιχάλη.
ΚΟΙΝΟΣ ΕΞ ΑΔΙΑΝΕΜΗΤΟΥ πλούτος το έργο που μας άφησε φεύγοντας ο Μιχάλης Γρηγοράκης. Τα 22 συν 1 βιβλία του (για να συμπεριληφθεί στον μακρύ κατάλογο των βιβλίων του και το “Χανιώτικες Φυσιογνωμίες” που μόλις κυκλοφορήθηκε από τα “Χανιώτικα νέα” όπως και τα περισσότερα). Οι έτοιμες αδημοσίευτες δουλειές του που καλύπτουν όλα τα είδη του λόγου (ποίηση, διηγήματα, νουβέλες, θεατρικά έργα, κριτικά δοκίμια κ.τλ.) και που περιμένουν να γίνουν βιβλία. Οι χιλιάδες δημοσιεύσεις στα “Χανιώτικα νέα”.
ΠΟΥ ΝΑ ΧΩΡΕΣΕΙ η ζωή και το έργο του Μιχάλη Γρηγοράκη σε 24 σελίδες εφημερίδας! Με αφορμή το ένθετο αφιέρωμα που κυκλοφορήθηκε και που θα δοθεί απόψε στο Μεγάλο Αρσενάλι, η αναφορά.
ΜΙΧΑΛΗΣ ΓΡΗΓΟΡΑΚΗΣ: Συντηρητικός και προοδευτικός ταυτόχρονα. Η ποίηση του Μιχάλη Γρηγοράκη με αναφορές στον Κ.Π. Καβάφη, στον Γιώργο Σεφέρη, στον Κωστή Παλαμά, στον Γιάννη Ρίτσο και στον Οδυσσέα Ελύτη. Και οι δύο αυτοί τίτλοι θα μπορούσαν να στεγάσουν την εισήγησή μου στην αποψινή ημερίδα για τον Μιχάλη Γρηγοράκη. Τελικά επέλεξα έναν άλλο. “Εν αρχή ην ο ποιητής Γρηγοράκης”.
HTANE ΞΑΠΛΑ κάτω από ’να πλάτανο ο Θοδωρομανώλης και φχαριστιούνταν ησυχάδα και ξεκούραση. Μιας κοπανιάς ακούει από παρέκει τον ανηψιό του και του φωνιάζει: “Μπαρμπα Μανώλη, μπάρμπα Μανώλη...” Μα εκείνος μιλιά. Ο ανηψιός του ξαναφωνιάζει μα ο Θοδωρομανώλης άχνα. Ο ανιψιός αγανακτεί, βάνει τσι παλάμες του χωνί και ξαναφωνιάζει: “Καπετά Μανώλη...” Κι ως να τ’ ακούσει αυτός δίνει μια και του κάνει: “Ορισε μπρε πεζεμβέκη... Και γιάντα δε μιλείς από ξαρχής ντρέτα...”. Από τις “Εύθυμες Κρητικές Ιστορίες του Μιχάλη Γρηγοράκη.
“Αν θέλεις η ειρήνη/ ν’ απλώνεται παντού με σιγουριά/ κι άφοβα ν’ αντροπατά τα διάσελα του κόσμου/ γίνε σύντροφος/ φρουρός πολεμιστής/ γίνε αυτός που θα μπορεί/ με λόγια και με πράξεις/ να κρατάει την αιώνια λάμψη της./ Τους εχθρικούς κόσμους/ που γύρω θα μουγκρίζουν/ αψήφα τους/ και μη διστάζεις/ να είσαι ριψοκίνδυνος/ φτάνοντας ακόμα/ και στην αυτοθυσία,/ αν θέλεις η ειρήνη/ σα διαμαντόπετρα τη γη μας να στολίζει!”
Άτιτλο, αδημοσίευτο ποίημα του Μιχάλη Γρηγοράκη
ΧΑΙΡΕΤΩ ΣΑΣ ΚΙ ΑΓΑΠΩ ΣΑΣ!
(http: petaxta.blogspot.com)
>> τυπώστε αυτό το άρθρο
Χανιώτικα Νέα(28.03.09)
Παρασκευή 27 Μαρτίου 2009
ΣΤΑ ΠΕΤΑΧΤΑ
Φίλες και φίλοι, Καλημέρα!
ΚΑΗΜΕΝΕ Μακρυγιάννη, γιατί τζάκισες το χέρι σου; Η ερώτηση. Για να χορεύουν σέικ τα κ... παιδα!. Η απάντηση. Το κείμενο από ένα μικρό δρώμενο για τον εορτασμό της 25ης Μαρτίου. Κατά Ντίνο Χριστιανόπουλο.
ΒΑΡΙΕΜΑΙ, βαριέσαι, βαριέται, βαριόμαστε, βαριέστε, βαριούνται. Σε ενεστώτα οριστικής η κλίση του ρήματος. Από έναν κουρασμένο, πολύ κουρασμένο, μα πάρα πολύ κουρασμένο πρωθυπουργό.
Ο ΒΑΡΙΕΜΑΙ! Ετσι λέγαμε τα τέλη της δεκαετίας του 1970 έναν φίλο μας με το που τον βλέπαμε να ‘ρχεται στο αλήστου μνήμης ΙΛΙΟΝ όπου συχνάζαμε, για καφέ. Κι αυτό γιατί πάντα η λέξη “βαριέμαι” ήταν η απάντησή του, όταν τον ρωτούσαμε τι κάνει. Οχι, δεν θα σας πω τ’ όνομά του. Ισα ίσα την φωτογραφία του έβαλα. Κι απού τον θυμήθηκε, τον θυμήθηκε.
Ο ΚΟΥΡΑΣΜΕΝΟΣ πρωθυπουργός της Ελλάδας. Η Ελλάδα του κουρασμένου πρωθυπουργού. Σωστός και ο ένας τίτλος και ο άλλος. Ο ακούραστος πρωθυπουργός της κουρασμένης Ελλάδας. Η κουρασμένη Ελλάδα του ακούραστου πρωθυπουργού. Λάθος και ο ένας τίτλος και ο άλλος.
ΑΝ ΑΥΤΟΙ που έσπερναν τους ανέμους, θέριζαν και τις επερχόμενες θύελλες θα λέγαμε καλά να πάθουνε. Το κακό είναι ότι άλλοι έσπειραν τους ανέμους κι άλλοι καλούνται να θερίσουν τις θύελλες. Εκτός και αν οι δεύτεροι πάρουν με τις πέτρες τους πρώτους. Από τον φίλο μου τον γερω - δάσκαλο η παρέμβαση. Δική του και η διευκρίνιση ότι οι πρώτοι είναι τόσο λίγοι, ενώ οι δεύτεροι τόσο πολλοί! Προς γνώση και συμμόρφωση.
ΝΑ ΕΛΠΙΖΟΥΜΕ σε φτηνότερα καύσιμα; ρώτησα φίλο βενζινοπώλη. Και γιατί να μην ελπίζετε, πάντα με την ελπίδα πρέπει να ζει ο άνθρωπος, η απάντησή του. Φιλοσοφημένη ε;
ΕΙΣ ΟΙΩΝΟΣ άριστος αμύνεσθαι περί πάρτης. Είναι που έχει μπερδέψει η γλώσσα μας τελευταία και την πατρίδα την έχουμε κάνει παρτίδα...
ΑΣ ΔΩΣΟΥΜΕ λάμψη στη γη συμμετέχοντας στη συσκότισή της. Μην το ξεχάσουμε για αύριο. Η Μεγάλη θεά, η Μητέρα Γη, κινδυνεύει να πεθάνει, αν δεν προλάβουμε να την σώσουμε.
ΕΧΕ ΕΜΠΙΣΤΟΣΥΝΗ εις την λεγομένην θείαν οικονομίαν· δεν αφίνει τίποτε ίνα χαθή επί της γης· είναι μήτηρ φιλόστοργος, τόσον δια την διαιώνισιν του χρυσού, όσον και δια την διαιώνισιν των τενεκέδων. Από την “Χρυσή Διαθήκη” του Πολύβιου Δηματρακόπουλου.
ΣΕ ΠΕΡΙΟΠΤΗ θέση στον κατάλογο των Χανιωτών και των Χανιωτισσών που επιμένουν να γράφουν ποιήματα βρίσκεται βέβαια και ο γνωστός και μη εξαιρετέος Παύλος (Παβλής) Πολυχρονάκης. Και η σάτιρα που με πάθος και περισσή επιτυχία υπηρετεί είδος της ποίησης είναι. Και τα νεοριζίτικα και οι μαντινάδες επίσης. Για τους υπηρετούντες τα και τες, εν καιρώ ξεχωριστός κατάλογος.
ΣΤΗΝ ΑΓΝΩΣΤΗ σε μένα Λένα Σεπτέμβρη (προφανώς πρόκειται για ψευδώνυμο) το βήμα της ποίησης σήμερα. Δικαιωματικά. Με αφορμή ένα μήνυμα που μου έστειλε. Δεν ήξερε, λέει, μεταξύ των άλλων, ότι στις 21 Μαρτίου γιορτάζει η ποίηση. Να ξέρεις ότι έγινα καθημερινός επισκέπτης του ιστολογίου σου, Λένα!
Ο ΑΡΧΑΙΟΣ φιλόσοφος Αντισθένης άκουσε μια μέρα να τον επαινούν κάτι άνθρωποι, που δεν έκαναν καθόλου καλή ζωή. Γύρισε, λοιπόν, στους μαθητές του και τους είπε: “Πολύ με ανησυχούν αυτοί οι έπαινοι. Φαίνεται, πως έκανα κάποια κακή πράξη”.
“Ποίηση της ψυχής,/ ζωντάνια της κάθε μέρας.../ εσύ μας δίνεις δύναμη/ εσύ μπαίνεις στην καρδιά μας,/ το μυαλό μας θέλει να είναι κοντά σου./ Μια λάμψη σου μόνο,/ μια λέξη σου μόνο/ και αλλάζεις τον κόσμο,/ τον κάνεις πιο όμορφο, πιο δυνατό,/ πιο επαναστάτη/ για να ελπίζει,/ να αγαπά,/ να συγχωρεί,/ να είναι ευτυχισμένος/...”
Από το ποίημα της Λένας Σεπτέμβρη “Ποίηση της ψυχής” (http: lenaseptemvri.blogspot.com/)
ΧΑΙΡΕΤΩ ΣΑΣ ΚΙ ΑΓΑΠΩ ΣΑΣ!
(http: petaxta.blogspot.com/)
Βαγγέλης Κακατσάκης
>> τυπώστε αυτό το άρθρο
Χανιώτικα Νέα(27.03.09)
ΚΑΗΜΕΝΕ Μακρυγιάννη, γιατί τζάκισες το χέρι σου; Η ερώτηση. Για να χορεύουν σέικ τα κ... παιδα!. Η απάντηση. Το κείμενο από ένα μικρό δρώμενο για τον εορτασμό της 25ης Μαρτίου. Κατά Ντίνο Χριστιανόπουλο.
ΒΑΡΙΕΜΑΙ, βαριέσαι, βαριέται, βαριόμαστε, βαριέστε, βαριούνται. Σε ενεστώτα οριστικής η κλίση του ρήματος. Από έναν κουρασμένο, πολύ κουρασμένο, μα πάρα πολύ κουρασμένο πρωθυπουργό.
Ο ΒΑΡΙΕΜΑΙ! Ετσι λέγαμε τα τέλη της δεκαετίας του 1970 έναν φίλο μας με το που τον βλέπαμε να ‘ρχεται στο αλήστου μνήμης ΙΛΙΟΝ όπου συχνάζαμε, για καφέ. Κι αυτό γιατί πάντα η λέξη “βαριέμαι” ήταν η απάντησή του, όταν τον ρωτούσαμε τι κάνει. Οχι, δεν θα σας πω τ’ όνομά του. Ισα ίσα την φωτογραφία του έβαλα. Κι απού τον θυμήθηκε, τον θυμήθηκε.
Ο ΚΟΥΡΑΣΜΕΝΟΣ πρωθυπουργός της Ελλάδας. Η Ελλάδα του κουρασμένου πρωθυπουργού. Σωστός και ο ένας τίτλος και ο άλλος. Ο ακούραστος πρωθυπουργός της κουρασμένης Ελλάδας. Η κουρασμένη Ελλάδα του ακούραστου πρωθυπουργού. Λάθος και ο ένας τίτλος και ο άλλος.
ΑΝ ΑΥΤΟΙ που έσπερναν τους ανέμους, θέριζαν και τις επερχόμενες θύελλες θα λέγαμε καλά να πάθουνε. Το κακό είναι ότι άλλοι έσπειραν τους ανέμους κι άλλοι καλούνται να θερίσουν τις θύελλες. Εκτός και αν οι δεύτεροι πάρουν με τις πέτρες τους πρώτους. Από τον φίλο μου τον γερω - δάσκαλο η παρέμβαση. Δική του και η διευκρίνιση ότι οι πρώτοι είναι τόσο λίγοι, ενώ οι δεύτεροι τόσο πολλοί! Προς γνώση και συμμόρφωση.
ΝΑ ΕΛΠΙΖΟΥΜΕ σε φτηνότερα καύσιμα; ρώτησα φίλο βενζινοπώλη. Και γιατί να μην ελπίζετε, πάντα με την ελπίδα πρέπει να ζει ο άνθρωπος, η απάντησή του. Φιλοσοφημένη ε;
ΕΙΣ ΟΙΩΝΟΣ άριστος αμύνεσθαι περί πάρτης. Είναι που έχει μπερδέψει η γλώσσα μας τελευταία και την πατρίδα την έχουμε κάνει παρτίδα...
ΑΣ ΔΩΣΟΥΜΕ λάμψη στη γη συμμετέχοντας στη συσκότισή της. Μην το ξεχάσουμε για αύριο. Η Μεγάλη θεά, η Μητέρα Γη, κινδυνεύει να πεθάνει, αν δεν προλάβουμε να την σώσουμε.
ΕΧΕ ΕΜΠΙΣΤΟΣΥΝΗ εις την λεγομένην θείαν οικονομίαν· δεν αφίνει τίποτε ίνα χαθή επί της γης· είναι μήτηρ φιλόστοργος, τόσον δια την διαιώνισιν του χρυσού, όσον και δια την διαιώνισιν των τενεκέδων. Από την “Χρυσή Διαθήκη” του Πολύβιου Δηματρακόπουλου.
ΣΕ ΠΕΡΙΟΠΤΗ θέση στον κατάλογο των Χανιωτών και των Χανιωτισσών που επιμένουν να γράφουν ποιήματα βρίσκεται βέβαια και ο γνωστός και μη εξαιρετέος Παύλος (Παβλής) Πολυχρονάκης. Και η σάτιρα που με πάθος και περισσή επιτυχία υπηρετεί είδος της ποίησης είναι. Και τα νεοριζίτικα και οι μαντινάδες επίσης. Για τους υπηρετούντες τα και τες, εν καιρώ ξεχωριστός κατάλογος.
ΣΤΗΝ ΑΓΝΩΣΤΗ σε μένα Λένα Σεπτέμβρη (προφανώς πρόκειται για ψευδώνυμο) το βήμα της ποίησης σήμερα. Δικαιωματικά. Με αφορμή ένα μήνυμα που μου έστειλε. Δεν ήξερε, λέει, μεταξύ των άλλων, ότι στις 21 Μαρτίου γιορτάζει η ποίηση. Να ξέρεις ότι έγινα καθημερινός επισκέπτης του ιστολογίου σου, Λένα!
Ο ΑΡΧΑΙΟΣ φιλόσοφος Αντισθένης άκουσε μια μέρα να τον επαινούν κάτι άνθρωποι, που δεν έκαναν καθόλου καλή ζωή. Γύρισε, λοιπόν, στους μαθητές του και τους είπε: “Πολύ με ανησυχούν αυτοί οι έπαινοι. Φαίνεται, πως έκανα κάποια κακή πράξη”.
“Ποίηση της ψυχής,/ ζωντάνια της κάθε μέρας.../ εσύ μας δίνεις δύναμη/ εσύ μπαίνεις στην καρδιά μας,/ το μυαλό μας θέλει να είναι κοντά σου./ Μια λάμψη σου μόνο,/ μια λέξη σου μόνο/ και αλλάζεις τον κόσμο,/ τον κάνεις πιο όμορφο, πιο δυνατό,/ πιο επαναστάτη/ για να ελπίζει,/ να αγαπά,/ να συγχωρεί,/ να είναι ευτυχισμένος/...”
Από το ποίημα της Λένας Σεπτέμβρη “Ποίηση της ψυχής” (http: lenaseptemvri.blogspot.com/)
ΧΑΙΡΕΤΩ ΣΑΣ ΚΙ ΑΓΑΠΩ ΣΑΣ!
(http: petaxta.blogspot.com/)
Βαγγέλης Κακατσάκης
>> τυπώστε αυτό το άρθρο
Χανιώτικα Νέα(27.03.09)
Πέμπτη 26 Μαρτίου 2009
ΕΥΘΥΒΟΛΑ ΚΑΙ ΜΗ
Χάσαμε την μπάλα πατριώώώώτ!
Δεν τα πάμε καθόλου καλά πατριώώώώτ! Και πώς να τα πάμε δηλαδή; Πώς είναι δυνατόν να τα πηγαίνουμε καλά; Πάει, πέταξε το... "καλά", πατριώώώώτ! Από στραπάτσο σε στραπάτσο είναι η δουλειά και στο τέλος δεν θα μείνει κολυμπηθρόξυλο, σου λέω πατριώώώώτ!
Ως και ο ίδιος ο πρωθυπουργός φέρεται να είπε ότι... βαρέθηκε!
Τί βαρέθηκε;
Το μαύρο χάλι και το μη αναστρέψιμο της κατάστασης στην οποία έχει έλθει η χώρα; Βαρέθηκε να λέγεται πρωθυπουργός σε μια χώρα που κάποιοι την έχουν ονομάσει ακυβέρνητο καράβι;
Αν αυτός βαρέθηκε μια...
Αλλά τί να λέμε τώρα!
Και να μην το είπε πάντως, η ουσία είναι ότι αυτήν την εικόνα βγάζει προς τα έξω! Αυτήν την εικόνα έβγαζε από την αρχή δηλαδή... αλλά τί να λέμε τώρα πατριώώώώτ!
Ας πούμε ένα τραγούδι που ταιριάζει και στην περίσταση "...Εγια μόλα έγια λέσα γεια σου θάλασσα μπαμπέσα."
Αυτό μας ταιριάζει γάντι!
Θα μου πεις, γιατί τα ρίχνω στην μπαμπεσιά της θάλασσας κι όχι στην ανικανότητα των καπετανέων!
Ορθή η παρατήρησις και την δέχομαι!
Ομως, τόσο καιρό που όλος ο κόσμος τα ψέλνει στους καπετανέους έχει ιδρώσει το αυτάκι τους; Πές μου κι εσύ!
Οχι μόνο δεν έχει ιδρώσει αλλά φτάσαμε στο σημείο να μας πούν ότι βαρέθηκαν κιόλας...
Γι' αυτό το γύρισα στο τραγούδι και στη... μεταφυσική πατριώώώώτ!
Ελα πάμε μαζί: "ο γιαλός είναι στραβός, τραλαλά, τραλαλά!!!"...
"Και δεν πάει παρακάάάτω, τραλαλί, τραλαλόό!"
Ή μήπως πάει;
Δηλαδή -αν το καλοσκεφτείς- όντες πάνω σ' ένα ακυβέρνητο καράβι, με αντίξοες συνθήκες συν την μπαμπεσιά της θάλασσας και μ' έναν καπετάνιο που βαριέται να πιάσει το τιμόνι τί παραπάνω να περιμένεις από ένα τέλος σαν κι εκείνο του Τιτανικού;
Πού πάμε, βρε πατριώωωτ;
Το μόνο παρήγορο(!) είναι ότι και στο ναυάγιο του Τιτανικού υπήρξαν διασωθέντες... Τους υπόλοιπους αιωνία τους η μνήμη!
Το θέμα είναι πώς θα τα φέρει η... μοίρα;
Αν ανήκουμε στους μεν ή στους δε!
Νεκτάριος Κακατσάκης
>> τυπώστε αυτό το άρθρο
Χανιωτικα Νέα(25.03.09)
Δεν τα πάμε καθόλου καλά πατριώώώώτ! Και πώς να τα πάμε δηλαδή; Πώς είναι δυνατόν να τα πηγαίνουμε καλά; Πάει, πέταξε το... "καλά", πατριώώώώτ! Από στραπάτσο σε στραπάτσο είναι η δουλειά και στο τέλος δεν θα μείνει κολυμπηθρόξυλο, σου λέω πατριώώώώτ!
Ως και ο ίδιος ο πρωθυπουργός φέρεται να είπε ότι... βαρέθηκε!
Τί βαρέθηκε;
Το μαύρο χάλι και το μη αναστρέψιμο της κατάστασης στην οποία έχει έλθει η χώρα; Βαρέθηκε να λέγεται πρωθυπουργός σε μια χώρα που κάποιοι την έχουν ονομάσει ακυβέρνητο καράβι;
Αν αυτός βαρέθηκε μια...
Αλλά τί να λέμε τώρα!
Και να μην το είπε πάντως, η ουσία είναι ότι αυτήν την εικόνα βγάζει προς τα έξω! Αυτήν την εικόνα έβγαζε από την αρχή δηλαδή... αλλά τί να λέμε τώρα πατριώώώώτ!
Ας πούμε ένα τραγούδι που ταιριάζει και στην περίσταση "...Εγια μόλα έγια λέσα γεια σου θάλασσα μπαμπέσα."
Αυτό μας ταιριάζει γάντι!
Θα μου πεις, γιατί τα ρίχνω στην μπαμπεσιά της θάλασσας κι όχι στην ανικανότητα των καπετανέων!
Ορθή η παρατήρησις και την δέχομαι!
Ομως, τόσο καιρό που όλος ο κόσμος τα ψέλνει στους καπετανέους έχει ιδρώσει το αυτάκι τους; Πές μου κι εσύ!
Οχι μόνο δεν έχει ιδρώσει αλλά φτάσαμε στο σημείο να μας πούν ότι βαρέθηκαν κιόλας...
Γι' αυτό το γύρισα στο τραγούδι και στη... μεταφυσική πατριώώώώτ!
Ελα πάμε μαζί: "ο γιαλός είναι στραβός, τραλαλά, τραλαλά!!!"...
"Και δεν πάει παρακάάάτω, τραλαλί, τραλαλόό!"
Ή μήπως πάει;
Δηλαδή -αν το καλοσκεφτείς- όντες πάνω σ' ένα ακυβέρνητο καράβι, με αντίξοες συνθήκες συν την μπαμπεσιά της θάλασσας και μ' έναν καπετάνιο που βαριέται να πιάσει το τιμόνι τί παραπάνω να περιμένεις από ένα τέλος σαν κι εκείνο του Τιτανικού;
Πού πάμε, βρε πατριώωωτ;
Το μόνο παρήγορο(!) είναι ότι και στο ναυάγιο του Τιτανικού υπήρξαν διασωθέντες... Τους υπόλοιπους αιωνία τους η μνήμη!
Το θέμα είναι πώς θα τα φέρει η... μοίρα;
Αν ανήκουμε στους μεν ή στους δε!
Νεκτάριος Κακατσάκης
>> τυπώστε αυτό το άρθρο
Χανιωτικα Νέα(25.03.09)
Τετάρτη 25 Μαρτίου 2009
ΜΝΗΜΗ ΜΙΧΑΛΗ ΓΡΗΓΟΡΑΚΗ
Ημερίδα στη μνήμη του Μιχάλη Γρηγοράκη θα πραγματοποιηθεί το Σάββατο 28 Μαρτίου, στις 7 το απόγευμα, στο Κέντρο Αρχιτεκτονικής Μεσογείου (Μεγάλο Αρσενάλι), στο παλιό λιμάνι των Χανίων. Το πρόγραμμα της εκδήλωσης, που διοργανώνουν τα "Χανιώτικα νέα", έχει ως εξής:
• Xαιρετισμοί
• «Ο Μιχάλης Γρηγοράκης της καθημερινότητας», Γιάννης Γαρεδάκης, εκδότης - διευθυντής εφημερίδας «Χανιώτικα νέα».
• «Μιχάλης Γρηγοράκης: Ο μεγάλος απών και πάντα παρών», Μιχάλης Κ. Μακράκης, ομοτ. καθηγητής Πανεπιστημίου.
• «Εν αρχή ην ο ποιητής Γρηγοράκης», Βαγγέλης Θ. Κακατσάκης, δάσκαλος - λογοτέχνης.
• «Σπάνια επιστημονικά "ερανίσματα" από έναν αυτοδίδακτο ερευνητή», Στέλλα Αλιγιζάκη, φιλόλογος.
• Απόδοση κειμένων από το έργο του Μιχάλη Γρηγοράκη, Μιχάλης Αεράκης, καλλιτεχνικός διευθυντής του ΔΗΠΕΘΕΚ.
>> τυπώστε αυτό το άρθρο
(Χανιωτικα Νέα)
• Xαιρετισμοί
• «Ο Μιχάλης Γρηγοράκης της καθημερινότητας», Γιάννης Γαρεδάκης, εκδότης - διευθυντής εφημερίδας «Χανιώτικα νέα».
• «Μιχάλης Γρηγοράκης: Ο μεγάλος απών και πάντα παρών», Μιχάλης Κ. Μακράκης, ομοτ. καθηγητής Πανεπιστημίου.
• «Εν αρχή ην ο ποιητής Γρηγοράκης», Βαγγέλης Θ. Κακατσάκης, δάσκαλος - λογοτέχνης.
• «Σπάνια επιστημονικά "ερανίσματα" από έναν αυτοδίδακτο ερευνητή», Στέλλα Αλιγιζάκη, φιλόλογος.
• Απόδοση κειμένων από το έργο του Μιχάλη Γρηγοράκη, Μιχάλης Αεράκης, καλλιτεχνικός διευθυντής του ΔΗΠΕΘΕΚ.
>> τυπώστε αυτό το άρθρο
(Χανιωτικα Νέα)
Τρίτη 24 Μαρτίου 2009
ΣΤΑ ΠΕΤΑΧΤΑ
Φίλες και φίλοι, Καλημέρα!
ΣΥΝΤΑΞΙΟΥΧΟΙ ΦΙΛΟΙ ΜΟΥ, ακούστε τα καινούργια/ μ’ αυτά που θα σας δώσουνε παίρνετε δυο κουλούρια. Σε ρόλο τελάλη της στήλης ο Ηλίας Σταματάκης, ποιος άλλος; Απ’ την Πέμπτη μου ‘στειλε την μαντινάδα, μόλις σήμερα βρήκε θέση. Μπαγιάτεψαν τα κουλούρια, Ηλία, αλλά θα τα φάμε. Τι να κάνουμε, κακή κι η πείνα!
ΜΗΔΕΝ ΔΙΑ ΜΗΔΕΝ δεν κάνει μηδέν αλλά αόριστο, μου είπε φίλος λογιστής, καθημερινός φανατικός αναγνώστης της στήλης, αναφερόμενος στο πρώτο πεταχτό της Παρασκευής 20 Μαρτίου. Κανένα πρόβλημα, του είπα. Δεν χάνω τίποτα να γράψω ότι το πηλίκο που βρήκε ο δημόσιος υπάλληλος διαιρώντας το μηδέν της αύξησης με το μηδέν της κατανάλωσής του είναι αόριστο.
ΣΕ ΡΟΛΟ ΜΠΑΡΜΠΑ απ’ τη... Μεθώνη ο υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης Σωτήρης Χατζηγάκης στη συνάντηση που είχε με τους αγρότες της Κρήτης. Όπως προβλέπονταν. Σιγά που θα έπαιζε τον ρόλο του μπάρμπα από την Κορώνη που δεν προβλέπονταν εξάλλου.
ΗΡΑΚΛΕΙΩΤΑΚΗΔΕΣ - ΧΑΝΙΩΤΑΚΗΔΕΣ (αυτή κι αν είναι συμμαχία!) εναντίον Χατζηγάκηδων. Στην επίθεση οι ενωμένες κρητικές δυνάμεις, στην άμυνα οι κυβερνητικές. Πάντως γκολ δεν σημειώθηκε. Μηδέν μηδέν έληξε ο αγώνας που μεταδόθηκε τηλεοπτικά και σε απευθείας σύνδεση.
ΟΤΑΝ ΕΦΥΓΕ Ο ΜΠΑΡΜΠΑΣ από την Μεθώνη. Αυτό το έργο θα παρακολουθήσουμε τώρα. Μια παραγωγή των αγροτών της Κρήτης.
ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ, σκληρή δουλειά, γρήγορα αποτελέσματα; Όχι βέβαια. Γρήγορα λόγια, λίγη δουλειά, σκληρά αποτελέσματα. Από τον φίλο μου τον γερω - δάσκαλο η παρέμβαση.
ΤΟ ’ΠΕ Η ΔΕΝ ΤΟ ’ΠΕ ο πρωθυπουργός ότι αν χάσει τις βουλευτικές εκλογές θα παραιτηθεί από αρχηγός της Νέας Δημοκρατίας; Κι αν το ‘πε, το ‘πε, το εννοούσε ή του ξέφυγε;
ΑΛΗΘΕΙΑ ΗΘΕΛΑ να ξέρω πόσοι μαθητές και πόσες μαθήτριες της Γ’ τάξης, των γυμνασίων του Νομού μας συμμετείχαν στον φετινό μαθητικό διαγωνισμό για τον Ελ. Βενιζέλο. Ετσι από περιέργεια.
ΕΧΩ ΕΠΗΡΕΑΣΤΕΙ από τα μυθιστορήματα του Ασίμοφ, ιδιαίτερα τα πρώτα. Στα πρώτα μυθιστορήματα του Ασίμοφ οι κοινωνικοί επιστήμονες έσωζαν πολιτισμούς. Μου άρεσε αυτό και ήθελα να κάνω το ίδιο. Βέβαια, διαπίστωσα ότι η διάσωση πολιτισμών δεν λειτουργεί στην πράξη τόσο καλά όσο στα μυθιστορήματα, αλλά συνεχίζω να προσπαθώ”. Πολ Κρούγκμαν.
ΣΤΟΝ ΜΑΚΡΥ ΚΑΤΑΛΟΓΟ των Χανιωτών και των Χανιωτισσών που επιμένουν να γράφουν ποίηση και οι: Αντώνης Χαρχαλάκης, Μανούσος Δασκαλάκης, Κωστής Μποτωνάκης, Μαρία Ζαβιανέλη... Και βέβαια ο πρώην πρύτανης του Πολυτεχνείου Κρήτης Γιάννης Φίλης, που ναι μεν γεννήθηκε στην Ασίνη της Αργολίδας, πλην όμως, εμείς τον θεωρούμε και δικό μας, ως μετέχοντα χρόνια πράγματα.
Μ’ ΑΥΤΑ ΚΑΙ ΜΕ ΤΟΥΤΑ παραλίγο να ξεχαστώ. 25η Μαρτίου αύριο, Συνέλληνες. Μήπως τη σήμερον ημέρα, έχομε ανάγκη από ένα νέο 1821; Καθόλου ρητορική η ερώτηση...
ΣΥΧΝΑ ΟΙ ΦΙΛΕΛΛΗΝΕΣ που δεν τους συμπαθούσε και τόσο ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης, εκδήλωναν το ενδιαφέρον τους να γνωρίσουν τον αυτοδίδακτο και τρομερό στρατηγό των ελληνικών στρατευμάτων. Εκείνος, ωστόσο τους απέφευγε, λέγοντας στους καπεταναίους του: “Είναι καλύτερα να μας ακούν παρά να μας βλέπουν οι ξένοι”.
“Ακρα του τάφου σιωπή στον κάμπο βασιλεύει·/ λαλεί πουλί, παίρνει σπυρί, κι η μάνα το ζηλεύει./ Τα μάτια η πείνα εμαύρισε· στα μάτια η μάνα μνέει·/ στέκει ο Σουλιώτης ο καλός παράμερα και κλαίει:/ «Ερμο τουφέκι σκοτεινό, τί σ’ έχω ‘γω στο χέρι;/ Όπου συ μου γινες βαρύ κι ο Αγαρηνός το ξέρει»”.
Από τους “Ελεύθερους Πολιορκημένους”
του Διονυσίου Σολωμού
ΧΑΙΡΕΤΩ ΣΑΣ ΚΙ ΑΓΑΠΩ ΣΑΣ!
(petaxta.blogspot.com)
Βαγγέλης Κακατσάκης
>> τυπώστε αυτό το άρθρο
(Χανιώτικα Νέα)
ΣΥΝΤΑΞΙΟΥΧΟΙ ΦΙΛΟΙ ΜΟΥ, ακούστε τα καινούργια/ μ’ αυτά που θα σας δώσουνε παίρνετε δυο κουλούρια. Σε ρόλο τελάλη της στήλης ο Ηλίας Σταματάκης, ποιος άλλος; Απ’ την Πέμπτη μου ‘στειλε την μαντινάδα, μόλις σήμερα βρήκε θέση. Μπαγιάτεψαν τα κουλούρια, Ηλία, αλλά θα τα φάμε. Τι να κάνουμε, κακή κι η πείνα!
ΜΗΔΕΝ ΔΙΑ ΜΗΔΕΝ δεν κάνει μηδέν αλλά αόριστο, μου είπε φίλος λογιστής, καθημερινός φανατικός αναγνώστης της στήλης, αναφερόμενος στο πρώτο πεταχτό της Παρασκευής 20 Μαρτίου. Κανένα πρόβλημα, του είπα. Δεν χάνω τίποτα να γράψω ότι το πηλίκο που βρήκε ο δημόσιος υπάλληλος διαιρώντας το μηδέν της αύξησης με το μηδέν της κατανάλωσής του είναι αόριστο.
ΣΕ ΡΟΛΟ ΜΠΑΡΜΠΑ απ’ τη... Μεθώνη ο υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης Σωτήρης Χατζηγάκης στη συνάντηση που είχε με τους αγρότες της Κρήτης. Όπως προβλέπονταν. Σιγά που θα έπαιζε τον ρόλο του μπάρμπα από την Κορώνη που δεν προβλέπονταν εξάλλου.
ΗΡΑΚΛΕΙΩΤΑΚΗΔΕΣ - ΧΑΝΙΩΤΑΚΗΔΕΣ (αυτή κι αν είναι συμμαχία!) εναντίον Χατζηγάκηδων. Στην επίθεση οι ενωμένες κρητικές δυνάμεις, στην άμυνα οι κυβερνητικές. Πάντως γκολ δεν σημειώθηκε. Μηδέν μηδέν έληξε ο αγώνας που μεταδόθηκε τηλεοπτικά και σε απευθείας σύνδεση.
ΟΤΑΝ ΕΦΥΓΕ Ο ΜΠΑΡΜΠΑΣ από την Μεθώνη. Αυτό το έργο θα παρακολουθήσουμε τώρα. Μια παραγωγή των αγροτών της Κρήτης.
ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ, σκληρή δουλειά, γρήγορα αποτελέσματα; Όχι βέβαια. Γρήγορα λόγια, λίγη δουλειά, σκληρά αποτελέσματα. Από τον φίλο μου τον γερω - δάσκαλο η παρέμβαση.
ΤΟ ’ΠΕ Η ΔΕΝ ΤΟ ’ΠΕ ο πρωθυπουργός ότι αν χάσει τις βουλευτικές εκλογές θα παραιτηθεί από αρχηγός της Νέας Δημοκρατίας; Κι αν το ‘πε, το ‘πε, το εννοούσε ή του ξέφυγε;
ΑΛΗΘΕΙΑ ΗΘΕΛΑ να ξέρω πόσοι μαθητές και πόσες μαθήτριες της Γ’ τάξης, των γυμνασίων του Νομού μας συμμετείχαν στον φετινό μαθητικό διαγωνισμό για τον Ελ. Βενιζέλο. Ετσι από περιέργεια.
ΕΧΩ ΕΠΗΡΕΑΣΤΕΙ από τα μυθιστορήματα του Ασίμοφ, ιδιαίτερα τα πρώτα. Στα πρώτα μυθιστορήματα του Ασίμοφ οι κοινωνικοί επιστήμονες έσωζαν πολιτισμούς. Μου άρεσε αυτό και ήθελα να κάνω το ίδιο. Βέβαια, διαπίστωσα ότι η διάσωση πολιτισμών δεν λειτουργεί στην πράξη τόσο καλά όσο στα μυθιστορήματα, αλλά συνεχίζω να προσπαθώ”. Πολ Κρούγκμαν.
ΣΤΟΝ ΜΑΚΡΥ ΚΑΤΑΛΟΓΟ των Χανιωτών και των Χανιωτισσών που επιμένουν να γράφουν ποίηση και οι: Αντώνης Χαρχαλάκης, Μανούσος Δασκαλάκης, Κωστής Μποτωνάκης, Μαρία Ζαβιανέλη... Και βέβαια ο πρώην πρύτανης του Πολυτεχνείου Κρήτης Γιάννης Φίλης, που ναι μεν γεννήθηκε στην Ασίνη της Αργολίδας, πλην όμως, εμείς τον θεωρούμε και δικό μας, ως μετέχοντα χρόνια πράγματα.
Μ’ ΑΥΤΑ ΚΑΙ ΜΕ ΤΟΥΤΑ παραλίγο να ξεχαστώ. 25η Μαρτίου αύριο, Συνέλληνες. Μήπως τη σήμερον ημέρα, έχομε ανάγκη από ένα νέο 1821; Καθόλου ρητορική η ερώτηση...
ΣΥΧΝΑ ΟΙ ΦΙΛΕΛΛΗΝΕΣ που δεν τους συμπαθούσε και τόσο ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης, εκδήλωναν το ενδιαφέρον τους να γνωρίσουν τον αυτοδίδακτο και τρομερό στρατηγό των ελληνικών στρατευμάτων. Εκείνος, ωστόσο τους απέφευγε, λέγοντας στους καπεταναίους του: “Είναι καλύτερα να μας ακούν παρά να μας βλέπουν οι ξένοι”.
“Ακρα του τάφου σιωπή στον κάμπο βασιλεύει·/ λαλεί πουλί, παίρνει σπυρί, κι η μάνα το ζηλεύει./ Τα μάτια η πείνα εμαύρισε· στα μάτια η μάνα μνέει·/ στέκει ο Σουλιώτης ο καλός παράμερα και κλαίει:/ «Ερμο τουφέκι σκοτεινό, τί σ’ έχω ‘γω στο χέρι;/ Όπου συ μου γινες βαρύ κι ο Αγαρηνός το ξέρει»”.
Από τους “Ελεύθερους Πολιορκημένους”
του Διονυσίου Σολωμού
ΧΑΙΡΕΤΩ ΣΑΣ ΚΙ ΑΓΑΠΩ ΣΑΣ!
(petaxta.blogspot.com)
Βαγγέλης Κακατσάκης
>> τυπώστε αυτό το άρθρο
(Χανιώτικα Νέα)
Δευτέρα 23 Μαρτίου 2009
ΕΥΦΗΜΕΣ ΜΝΕΙΕΣ
Παιδείας άρξασθε
Δεν είναι δυνατόν να βρίσκουν λεφτά για να σωθούν οι τράπεζες και να μη βρίσκουν λεφτά για την παιδεία. Απόλυτος ο και διαπρεπής γιατρός ογκολόγος, μεγάλος ευεργέτης του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών και Μελετών “Ελευθέριος Κ. Βενιζέλος” Εμμανουήλ Εμμ. Μιχαηλάκης στην άποψή του. Την διατύπωσε από το βήμα του Ιδρύματος προχθές, Σάββατο 21 Μαρτίου, μιλώντας στην εκδήλωση απονομής βραβείων στους μαθητές που κατέκτησαν τις τρεις πρώτες θέσεις στον φετινό, 7ο κατά σειρά, Πανελλήνιο Μαθητικό Διαγωνισμό, που διοργανώνει το Ιδρυμα, με θέμα το έργο του Εθνάρχη. Μα παραείναι δύσκολα τα πράγματα σήμερα, θα μπορούσε να του αντιτάξει κανείς. Ο Γιατρός, όμως, που ως γνωστό μαζί με την αδελφή του τη Δαμασκηνή, ειναι πάντα οι χορηγοί των βραβείων και των σχετικών εκδηλώσεων δεν είχε αφήσει περιθώρια γι’ αυτό.
Οταν ανέλαβε ο Ελευθέριος Βενιζέλος τη διακυβέρνηση της Χώρας, είπε, ήταν ακόμα πιο δύσκολα οικονομικά τα πράγματα. Κι όμως αυτό που διέταξε τον υπουργό του των Οικονομικών να κάνει, όταν επέστρεψε από μια του επίσκεψη στη Θεσσαλία, ήταν να δώσει χρήματα για να χτιστούν εκεί σχολεία που δεν υπήρχαν. Και σε μια αναγγελία που έκανε ο πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών Μπαράκ Ομπάμα τις προάλλες, στάθηκε ο Γιατρός, για να τεκμηριώσει την άποψή του περί προτεραιότητας των δαπανών για την παιδεία.
Σε ασύλληπτα ύψη θ’ ανεβάσει τα κονδύλια που θα δώσει η Κυβέρνησή του σε ομοσπονδιακό επίπεδο, είπε παραθέτοντας τα σχετικά νούμερα.
Τι καλά το πάθος του Εμμανουήλ Μιχαηλάκη για την Παιδεία (ειρήσθω εν παρόδω ότι μια μέρα πριν, την Παρασκευή 20 Μαρτίου, είχε πραγματοποιηθεί για 5η συνεχή χρόνια η απονομή των στο όνομα του υποτροφιών σε αριστούχους φοιτητές του Πολυτεχνείου Κρήτης) να το μιμούνταν οι κυβερνήτες μας!
Είσαι βενιζελικός; δείξε το
Ευλογία για τον τόπο χαρακτήρισε την ύπαρξη του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών και Μελετών “Ελευθέριος Κ. Βενιζέλος”, ενός Ιδρύματος με παγκόσμια εμβέλεια, ο συμπολίτης μας, γνωστός δικηγόρος Γιάννης Δασκαλάκης, ύστερα απ’ την αναγόρευσή του σε εταίρο του Ιδρύματος στην περί ης ο λόγος στην προηγούμενη εύφημη μνεία εκδήλωση. Το ίδιο πράγμα, με άλλα λόγια, είπαν στις αντιφωνήσεις τους και οι άλλοι τρεις Χανιώτες που επίσης αναγορεύτηκαν εταίροι σε αναγνώριση της προσφοράς των, στην ίδια εκδήλωση, και συγκεκριμένα ο εφημέριος του Προφήτη Ηλία π. Μανώλης Μπιτζανάκης και οι γνωστοί επιχειρηματίες Γιώργος Θεοδωράκης και Μανώλης Τριποδάκης. Δεν κάνουμε τίποτα παραπάνω απ’ αυτό που η συνείδησή μας μας υπαγορεύει να κάνουμε, υπογράμμισαν εξάλλου και αυτοί. Η πρόεδρος της Ενωσης Κρητών Νέας Φιλαδέλφειας και Νέας Χαλκηδόνας Ελένη Κανατά, ο πρόεδρος του Πολιτιστικού Συλλόγου Σύρου Βασίλης Καλύβας και ο για χρόνια πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου του Δήμου Ερμούπολης και συγγραφέας Αντώνης Μαρκουλής, που κι αυτοί αναγορεύτηκαν εταίροι, το ίδιο πράγμα, με τον δικό του τρόπο ο καθένας, υπογράμμισαν.
Είσαι βενιζελικός (και σ’ αυτόν τον τόπο, για να χρησιμοποιήσω την ρήση του τ. νομάρχη Χανίων Γιώργου Κατσανεβάκη, όλοι βενιζελικοί είμαστε) δείξε το! Οπως το έδειξαν οι προαναφερθέντες ήδη εταίροι, όπως μπορούσαν. Αυτό ήταν το νόημα των λόγων του γενικού διευθυντή του Ιδρύματος Νίκου Παπαδάκη, του ανθρώπου που κινεί τα νήματα του βενιζελικού εμείς, στο τέλος της εκδήλωσης...
Σαν μεσημέρι έλαμπε η ορθοδοξία
Στο Κολυμπάρι, σαν μεσημέρι έλαμπε η ορθοδοξία, για να χρησιμοποιήσω μια φράση του Ηλία Μηνιάτη, την Κυριακή 8 Μαρτίου, τ.ε., Κυριακή της Ορθοδοξίας γαρ και η Ορθόδοξος Ακαδημία Κρήτης, που εδρεύει στην όμορφη αυτή κωμόπολη του Νομού μας, είχε γι’ άλλη μια χρονιά, την 40ή (!), την επίσημη γιορτή της. Πολύς ο κόσμος που συνέρρευσε. Και στη Μονή της Γωνιάς, όπου τελέστηκε πανηγυρική θεία λειτουργία, ιερουργούντος του σεβασμιοτάτου μητροπολίτη Κισάμου και Σελίνου Αμφιλοχίου και ακολούθησε η λιτάνευση των ιερών εικόνων κατά το Τυπικό της Εορτής. Και βεβαίως στις εγκαταστάσεις της Ακαδημίας όπου μετά τους καθιερωμένους χαιρετισμούς και το καλωσόρισμα από τον νέο διευθυντή Κων/νο Κενανίδη ο ομιλητής της ημέρας, πρωτοπρ. Γρηγόριος Σταμκόπουλος, επίκουρος καθηγητής Εφαρμογών Πληροφορικής στην Ανωτάτη Εκκλησιαστική Ακαδημία Θεσσαλονίκης, ανέπτυξε το θέμα “Ο κόσμος της Πληροφορίας μέσα από την ερμηνευτική προσέγγιση της μοναδικότητας του προσώπου”.
Ωσεί παρόντες στον εορτασμό ο και ιδρυτής της, μητροπολίτης πρώην Κισάμου και Σελίνου Ειρηναίος Γαλανάκης, αλλά και ο από της ιδρύσεώς της μέχρι και πριν δύο μήνες γενικός διευθυντής της Αλέξανδρος Παπαδερός. Ακριβώς γιατί ήταν στην θύμηση και στην κουβέντα όλων. Κι ας έλειπαν. Στο φτωχικό του, στη Δρομονέρου της Χαλέπας, ευρισκόμενος μεταξύ ουρανού και γής, στη σιωπή της νήψης και της προσευχής, για να χρησιμοποιήσω τα λόγια του ανιψιού του του Μιχάλη, ο πρώτος στη Γερμανία όπως έμαθα ο δεύτερος. Πώς να μην λάμπει σαν μεσημέρι η ορθοδοξία λοιπόν!
e-mail: Kakatsakis@sch. gr
Βαγγέλης Κακατσάκης
>> τυπώστε αυτό το άρθρο
Χανιώτικα Νέα(23.03.09)
Σάββατο 21 Μαρτίου 2009
ΣΤΑ ΠΕΤΑΧΤΑ
Φίλες και φίλοι, Καλημέρα!
ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ της Ποίησης σήμερα. Αφορμή για να θυμηθούμε την προτροπή του Οδυσσέα Ελύτη. Να μνημονεύουμε Διονύσιο Σολωμό και Αλέξανδρο Παπαδιαμάντη, μας λέει. Οπου κι αν μας βρίσκει το κακό, όπου και αν θολώνει ο νους μας. Γιατί “η λαλιά που δεν ξέρει από ψέμα/ θ’ αναπαύσει το πρόσωπο του μαρτυρίου/ με το λίγο βάμμα του γλαυκού στα χείλη”.
ΝΑ ΜΝΗΜΟΝΕΥΟΥΜΕ Ομηρο, Αισχύλο, Σοφοκλή, Ευριπίδη, Μένανδρο, Αριστοφάνη, Ρωμανό Μελωδό, Βιτσέντζο Κορνάρο, Γεώργιο Χορτάτζη...
ΝΑ ΜΝΗΜΟΝΕΥΟΥΜΕ Κωστή Παλαμά, Κ.Π. Καβάφη, Νικηφόρο Βρεττάκο, Γιάννη Ρίτσο, Κώστα Βάρναλη, Αγγελο Σικελιανό, Κώστα Καρυωτάκη, Νίκο Καζαντζάκη, Γιώργο Σεφέρη...
ΝΑ ΜΝΗΜΟΝΕΥΟΥΜΕ Μαρία Πριπάκη, Μιχάλη Γρηγοράκη, Γιώργη Μανουσάκη...
ΝΑ ΜΝΗΜΟΝΕΥΟΥΜΕ Πάμπλο Νερούδα, Φεντερίκο Γκαρθία Λόρκα, Μπέρτολτ Μπρέχτ, Βλαντιμίρ Μαγιακόφσκι, Ουόλτ Ουίτμαν.
ΒΙΚΤΩΡΙΑ Θεοδώρου, Στέλλα Αρκάδη, Δημήτρης Κακαβελάκης, Γιώγια Σιώκου, Αλέξης Ζερβάνος, Νίκος Μαραγκουδάκης, Στ.Γ. Κλώρης, Πηνελόπη Ντουντουλάκη, Δέσποινα Μαριαννάκη - Κουτζόγλου, Ευδοκία Σκορδαλά - Κακατσάκη, Δημήτρης Καρτάκης, Βασίλης Χαρωνίτης, Βιργινία Γυπάκη - Αγριμάκη, Χαράλαμπος Σκριβιλιωτάκης, Δημήτρης Τυραϊδής, Μανόλης Λεφάκης, Μαρία Σφακιωτάκη- Περάκη, Θανάσης Δεικτάκης, Φωτεινή Σεγρεδάκη, Νεκταρία Φουντουλάκη... Μακρύς ο κατάλογος των Χανιωτών και των Χανιωτισσών που επιμένουν τη σήμερον ημέρα, σε εποχή αντιποιητική, να γράφουν ποιήματα. Μέσα σ’ αυτόν και ο... υπογραφόμενος. Και βεβαίως η Ελένη Μαρινάκη, ο Γρηγόρης Γεωργουδάκης και ο Λεωνίδας Κακάρογλου, για τους οποίους διοργανώνει απόψε εκδήλωση ο Σύνδεσμος Φιλολόγων.
Ο ΑΛΗΘΙΝΟΣ ποιητής χρησιμοποιεί τη γλώσσα, τον ποιητικό λόγο εν προκειμένω στην βασική κοινωνική του αποστολή που είναι η επικοινωνία. Μόνο τότε καταξιώνεται ο ποιητικός λόγος όταν παίρνει μέρος στη διπολική πορεία ποιητή αναγνώστη. Κι αυτό γιατί ο αληθινός ποιητής δεν γράφει τόσο για τον εαυτό του, αλλά κυρίως για να επικοινωνήσει με τους άλλους. Fait - social, κοινωνικό γεγονός η γλώσσα σύμφωνα με τον γάλλο γλωσσολόγο F. Saussure.
ΟΙ ΠΟΙΗΤΕΣ δεν μπορούν με τα ποιήματα τους ν’ αλλάξουν τον κόσμο. Μπορούν όμως με τα ποιήματά τους να βοηθήσουν τους ανθρώπους ν’ αλλάξουν για ν’ αγωνιστούν αυτοί στη συνέχεια για τη αλλαγή του κόσμου. Δεν θυμάμαι ποιός διατύπωσε τις σκέψεις αυτές, που κάπου τις διάβασα. Ούτως ή άλλως τις προσυπογράφω.
ΘΥΜΑ ΤΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗΣ κρίσης έπεσε και η Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης και σε μεγάλο βαθμό και το έτος Γιάννη Ρίτσου (για τα 100 χρόνια απ’ τη γέννησή του). Ετσι οι επιβάτες των μαζικών μέσων μεταφοράς δεν θα ακούσουν φέτος όμορφους στίχους, που λόγω του επετειακού έτους θα ήταν του ποιητή της Ρωμιοσύνης...
ΕΝΑ ΚΑΛΟ ΠΟΙΗΜΑ είναι μια πράξη αντίστασης. Αν πιστεύετε σ’ αυτήν την φράση του παλαιστίνιου ποιητή Μαχμούτ Ντάρβις, αντισταθείτε διαβάζοντας ποιήματα. Γιατί πολλά καλά ποιήματα είναι πολλές πράξεις αντίστασης. Και πολλές πράξεις αντίστασης από πολλούς ανθρώπους μπορούν ν’ αλλάξουν τον κκόσμο προς το καλύτερο.
“... Λέω καλημέρα στον ήλιο,/ άρα υπάρχω./ Οχι! δεν μπορούν/ πια να με σκοτώσουν,/ αφού το χαμόγελό μου βαφτίστηκε/ στην κολυμπήθρα των ματιών σας!/ Οχι δεν μπορούν πια να με σκοτώσουν/ αφού το χέρι μου/ έμεινε μέσα στο δικό σας./ - Είμαι μαζί σας!/ Τροπαιοφόρος άνεμος μπήκε απ’ τα παράθυρα./ Οι μαργαρίτες έγιναν τραγούδια. / Το κρασί και το ψωμί/ σώμα και αίμα./ Τώρα πια ο ναός/ αντηχεί απ’ τ’ αλληλούϊα”.
Απ’ το ποίημα του γράφοντος “Την άλλη μέρα”
ΧΑΙΡΕΤΩ ΣΑΣ ΚΙ ΑΓΑΠΩ ΣΑΣ
(Petaxta.blogspot.com)
Βαγγέλης Κακατσάκης
>> τυπώστε αυτό το άρθρο
ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ της Ποίησης σήμερα. Αφορμή για να θυμηθούμε την προτροπή του Οδυσσέα Ελύτη. Να μνημονεύουμε Διονύσιο Σολωμό και Αλέξανδρο Παπαδιαμάντη, μας λέει. Οπου κι αν μας βρίσκει το κακό, όπου και αν θολώνει ο νους μας. Γιατί “η λαλιά που δεν ξέρει από ψέμα/ θ’ αναπαύσει το πρόσωπο του μαρτυρίου/ με το λίγο βάμμα του γλαυκού στα χείλη”.
ΝΑ ΜΝΗΜΟΝΕΥΟΥΜΕ Ομηρο, Αισχύλο, Σοφοκλή, Ευριπίδη, Μένανδρο, Αριστοφάνη, Ρωμανό Μελωδό, Βιτσέντζο Κορνάρο, Γεώργιο Χορτάτζη...
ΝΑ ΜΝΗΜΟΝΕΥΟΥΜΕ Κωστή Παλαμά, Κ.Π. Καβάφη, Νικηφόρο Βρεττάκο, Γιάννη Ρίτσο, Κώστα Βάρναλη, Αγγελο Σικελιανό, Κώστα Καρυωτάκη, Νίκο Καζαντζάκη, Γιώργο Σεφέρη...
ΝΑ ΜΝΗΜΟΝΕΥΟΥΜΕ Μαρία Πριπάκη, Μιχάλη Γρηγοράκη, Γιώργη Μανουσάκη...
ΝΑ ΜΝΗΜΟΝΕΥΟΥΜΕ Πάμπλο Νερούδα, Φεντερίκο Γκαρθία Λόρκα, Μπέρτολτ Μπρέχτ, Βλαντιμίρ Μαγιακόφσκι, Ουόλτ Ουίτμαν.
ΒΙΚΤΩΡΙΑ Θεοδώρου, Στέλλα Αρκάδη, Δημήτρης Κακαβελάκης, Γιώγια Σιώκου, Αλέξης Ζερβάνος, Νίκος Μαραγκουδάκης, Στ.Γ. Κλώρης, Πηνελόπη Ντουντουλάκη, Δέσποινα Μαριαννάκη - Κουτζόγλου, Ευδοκία Σκορδαλά - Κακατσάκη, Δημήτρης Καρτάκης, Βασίλης Χαρωνίτης, Βιργινία Γυπάκη - Αγριμάκη, Χαράλαμπος Σκριβιλιωτάκης, Δημήτρης Τυραϊδής, Μανόλης Λεφάκης, Μαρία Σφακιωτάκη- Περάκη, Θανάσης Δεικτάκης, Φωτεινή Σεγρεδάκη, Νεκταρία Φουντουλάκη... Μακρύς ο κατάλογος των Χανιωτών και των Χανιωτισσών που επιμένουν τη σήμερον ημέρα, σε εποχή αντιποιητική, να γράφουν ποιήματα. Μέσα σ’ αυτόν και ο... υπογραφόμενος. Και βεβαίως η Ελένη Μαρινάκη, ο Γρηγόρης Γεωργουδάκης και ο Λεωνίδας Κακάρογλου, για τους οποίους διοργανώνει απόψε εκδήλωση ο Σύνδεσμος Φιλολόγων.
Ο ΑΛΗΘΙΝΟΣ ποιητής χρησιμοποιεί τη γλώσσα, τον ποιητικό λόγο εν προκειμένω στην βασική κοινωνική του αποστολή που είναι η επικοινωνία. Μόνο τότε καταξιώνεται ο ποιητικός λόγος όταν παίρνει μέρος στη διπολική πορεία ποιητή αναγνώστη. Κι αυτό γιατί ο αληθινός ποιητής δεν γράφει τόσο για τον εαυτό του, αλλά κυρίως για να επικοινωνήσει με τους άλλους. Fait - social, κοινωνικό γεγονός η γλώσσα σύμφωνα με τον γάλλο γλωσσολόγο F. Saussure.
ΟΙ ΠΟΙΗΤΕΣ δεν μπορούν με τα ποιήματα τους ν’ αλλάξουν τον κόσμο. Μπορούν όμως με τα ποιήματά τους να βοηθήσουν τους ανθρώπους ν’ αλλάξουν για ν’ αγωνιστούν αυτοί στη συνέχεια για τη αλλαγή του κόσμου. Δεν θυμάμαι ποιός διατύπωσε τις σκέψεις αυτές, που κάπου τις διάβασα. Ούτως ή άλλως τις προσυπογράφω.
ΘΥΜΑ ΤΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗΣ κρίσης έπεσε και η Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης και σε μεγάλο βαθμό και το έτος Γιάννη Ρίτσου (για τα 100 χρόνια απ’ τη γέννησή του). Ετσι οι επιβάτες των μαζικών μέσων μεταφοράς δεν θα ακούσουν φέτος όμορφους στίχους, που λόγω του επετειακού έτους θα ήταν του ποιητή της Ρωμιοσύνης...
ΕΝΑ ΚΑΛΟ ΠΟΙΗΜΑ είναι μια πράξη αντίστασης. Αν πιστεύετε σ’ αυτήν την φράση του παλαιστίνιου ποιητή Μαχμούτ Ντάρβις, αντισταθείτε διαβάζοντας ποιήματα. Γιατί πολλά καλά ποιήματα είναι πολλές πράξεις αντίστασης. Και πολλές πράξεις αντίστασης από πολλούς ανθρώπους μπορούν ν’ αλλάξουν τον κκόσμο προς το καλύτερο.
“... Λέω καλημέρα στον ήλιο,/ άρα υπάρχω./ Οχι! δεν μπορούν/ πια να με σκοτώσουν,/ αφού το χαμόγελό μου βαφτίστηκε/ στην κολυμπήθρα των ματιών σας!/ Οχι δεν μπορούν πια να με σκοτώσουν/ αφού το χέρι μου/ έμεινε μέσα στο δικό σας./ - Είμαι μαζί σας!/ Τροπαιοφόρος άνεμος μπήκε απ’ τα παράθυρα./ Οι μαργαρίτες έγιναν τραγούδια. / Το κρασί και το ψωμί/ σώμα και αίμα./ Τώρα πια ο ναός/ αντηχεί απ’ τ’ αλληλούϊα”.
Απ’ το ποίημα του γράφοντος “Την άλλη μέρα”
ΧΑΙΡΕΤΩ ΣΑΣ ΚΙ ΑΓΑΠΩ ΣΑΣ
(Petaxta.blogspot.com)
Βαγγέλης Κακατσάκης
>> τυπώστε αυτό το άρθρο
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)