Γράφει ο
ΒΑΓΓΕΛΗΣ Θ. ΚΑΚΑΤΣΑΚΗΣ
kakatsakis@sch,gr
Φίλες και φίλοι, Καλημέρα!
ΝΑ ΑΝΑΜΑΖΩΝΕΙΣ τα του πανηγυριού και να ’χεις να γράψεις και τη στήλη. Τ’ Αγίου Εύπλου, βλέπετε, χθες 11 Αυγούστου!
ΕΙΝΑΙ ΑΛΗΘΕΙΑ, ότι ο Αγιος Εύπλος, το εικονοστάσι του οποίου έφτιαξα εδώ και 5 χρόνια στην αυλή του σπιτιού μου και το γιορτάζω το βράδυ της παραμονής Tης xάρης του, είναι άγνωστος ακόμα και στους περισσότερους θρησκευόμενους. Ούτε οι παπάδες δεν τον κατένε, μου λένε μερικοί-μερικοί, όνομα και μη χωριό, για να με πειράξουν.
ΣΤΗΝ ΚΑΤΑΝΗ της Σικελίας, όπου και ήταν διάκονος της τοπικής Eκκλησίας, έζησε τον 3ο αιώνα μ.Χ. ο Αγιος Εύπλος. Ηταν θερμός κήρυκας του Ευαγγελίοιυ και όπως λέει το συναξάρι του βρήκε μαρτυρικό θάνατο μην αρνούμενος τον Χριστό. Εγώ, πάντως, τον γνώρισα στη Σαμοθράκη.
ΔΙΠΛΑ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ που γεννήθηκε η Ευδοκία, στη Χώρα της Σαμοθράκης, είναι το εκκλησάκι του. Εκεί τον βρήκα να με περιμένει στο σίσιλο μιας μέρας, το καλοκαίρι του 1986. Μου άρεσε το όνομα του. Εύπλος, Εύπλοος, Εύπλους, εύ-πλους!
ΜΑ ΠΙΟ ΠΟΛΥ μου άρεσε το Αϊ - Ενόπλος, το όνομα που του έχουν δώσει οι Σαμοθρακίτες, οι οποίοι λένε γι’ αυτόν ότι είναι βοηθός του Αϊ-Νικόλα. Τότε πήρα την απόφαση να του φτιάξω, όταν αξιωνόμουν, ένα εικονοστάσι και να του κάνω πανηγύρι. Το αξιώθηκα ακριβώς 20 χρόνια αργότερα.
ΝΑ ΓΡΑΨΩ ΓΙΑ το πανηγύρι του Αγίου μου ή να μη γράψω; Ούτε ένα δευτερόλεπτο δεν κράτησε το δίλημμα. Τη λύση την έδωσε το... μολύβι.
ΓΕΜΑΤΟ ΑΠΟ εικόνες και ήχους χρώματα και αρώματα του πανηγυριού του Αγίου Εύπλου το μυαλό μου σήμερα. Σελίδες επί σελίδων θα μπορούσα να γεμίσω περιγράφοντάς τα. Μένω στα προηγούμενα “πεταχτά”, ωστόσο. Κι ας διαμαρτύρεται... το μολύβι μου. Μέχρις ενός σημείου το αφήνω να με... παρασέρνει.
ΑΣΤΡΑΦΤΕΙ Ο τόπος απ’ το καλοκαίρι έξω απ’ το παράθυρό μου. Τα τζιτζίκια επιμένουν να ψάλουν στο δικό τους ήχο, τον Παρακλητικό Κανόνα. Δύο χελιδόνια σπαθίζουν το διάφανο της μέρας και χάνονται απ’ το κάδρο. Η ματιά μου αρμενίζει στον διπλανό ελαιώνα. Ο θείος Αύγουστος μήνας συνεχίζει νωχελικά την προδιαγεγραμμένη πορεία του.
ΤΟΝ ΑΥΓΟΥΣΤΟ δεν υπάρχουν ειδήσεις... Τον Αύγουστο δεν υπάρχουν ειδήσεις... Τον Αύγουστο δεν υπάρχουν ειδήσεις... Και χίλιες φορές να γράψω τη φράση αυτή του Ουμπέρτο Εκο, θα κρατήσω τις επιφυλάξεις μου, τις αποστάσεις μου. Ακούς εκεί δεν έχει ειδήσεις ο Αύγουστος!
ΟΙ ΒΑΣΙΛΙΑΔΕΣ της Περσίας συνήθιζαν να βάζουν κάτω από το προσκέφαλό τους μερικές χιλιάδες χρυσά τάλαντα για να εξασφαλίζουν ατάραχο ύπνο. Ο ρωμαίος αυτοκράτορας Καλιγούλας, εκτός από τη νυχτερινή στρατιωτική φρουρά, χρησιμοποιούσε και άγρια θηρία για να φρουρούν την είσοδο του κοιτώνα του. Ο στρατηγός Αρτέμων συνήθιζε να κρεμά τη νύχτα πάνω απ’ την κεφαλή του την ασπίδα του.
“Ενα πεντάχρονο παιδί κι ένα ενήλικο καλοκαίρι/ κατάχαμα στο Σαντριβάνι/ κοιτάζουν το αλογάκι που λύθηκε και τώρα πετάει/ στον ουρανό του λιμανιού./ Το παιδί κλαίει. Το καλοκαίρι ξέρει./ Το αλογάκι μια κουκίδα,/ ο σπάγγος μπλεγμένος στα χέρια του παιδιού”.
Το ποίημα “Ακουαρέλα” της Μαρινέλλας Βλαχάκη.
ΧΑΙΡΕΤΩ ΣΑΣ ΚΙ ΑΓΑΠΩ ΣΑΣ!
(http//:petaxta.blogspot.com)
Πέμπτη 12 Αυγούστου 2010
Τετάρτη 11 Αυγούστου 2010
Eυθύβολα και μη...
Γράφει ο
NΕΚΤΑΡΙΟΣ ΕΥ.
KΑΚΑΤΣΑΚΗΣ
nek@haniotika-nea.gr
Φάε αντράκι μου...
Κόσμος πολύς. Μόνο πολύς; Ο,τι καταλαβαίνεις και και ακόμη παραπάνω!
Κυριακή κι ενώ μεσημεριάζει κάπου στα Χανιά, γεμάτη η παραλία! Εν μέσω κρίσης οι Ελληνες τουρίστες αναπαύονται οικογενειακώς κάτω από το ελληνικό ήλιο, κάτω από τις ομπρέλες, πάνω στις ξαπλώστρες διαβάζοντας τον κυριακάτικο Τύπο ρουφώντας τους φραπέδες τους και συζητώντας την... κρίση!
Μυρίζει αντηλιακό και τηγανιμένο καλαμαράκι ο αέρας -ένεκα οι ταβέρνες πού ’βάλαν μπρος τα τηγάνια από νωρίς...
Και οι φωνές των παιδιών γίνονται ένα με τα τζι-τζι των τζιτζικιών, το βουητό των λουόμενων και τις τις φωνές της... κλασικής ελληνίδας μάνας πού ’χασε το Νικολάκι της... που ξέχασε να βγει από τη θάλασσα και πλατσαρίζει ανάμεσα σε άλλα παιδάκια, ανάμεσα στα πολυάριθμα μπρατσάκια της Μπάρμπι, του Μπάτμαν, του Gummy Bear και τόσων άλλων.
Πλέουν στ’ ανάβαθα τα σωσίβια, ένα τέτοιο αναγνώρισε η μαμά του Νικολάκη και το ’πιάσε αλά μπρατσέτα λίγο πριν αρχινήσει τις φωνές!
Κι ο Νικολάκης απτόητος -ωραίος ως 4χρονος- αδιάφορος που του φωνάζουν μπρος σε τόσο κόσμο, φορά τα παντοφλάκια του που του ’δωσε η μάνα του στο χέρι και τρέχει ανάμεσα στον κόσμο προς την δική τους την ομπρέλα να βρει τον μπαμπά του να τον παρακαλέσει να μείνει λίγο ακόμα στο νερό!
Χαμογελά ο πατέρας... “Αστη να λέει” έδειχνε το ύφος του και κρύφτηκε πίσω απ’ την αθλητική με τους πηχαίους τίτλους για το τελευταίο μεταγραφικό απόκτημα της ομάδος του!
Ο Νικολάκης κάθεται στην άμμο με διπλοτριπλομένη τη κοιλίτσα του, νά σου η μαμά με άλλο ύφος πλέον, πιο παρακαλεστικό: “Φάε αντράκι μου το... σπανακοκαλίτσουνό σου...” του λέει, δίνοντας του το στο στόμα...
“Δε θέλωωω, σου είπα” παραπονιέται ο μπόμπιρας, σηκώνεται και τρέχει προς τη θάλασσα! Στο κατόπι του κι η μάνα με το σπανακοκαλίτσουνο στο χέρι...
NΕΚΤΑΡΙΟΣ ΕΥ.
KΑΚΑΤΣΑΚΗΣ
nek@haniotika-nea.gr
Φάε αντράκι μου...
Κόσμος πολύς. Μόνο πολύς; Ο,τι καταλαβαίνεις και και ακόμη παραπάνω!
Κυριακή κι ενώ μεσημεριάζει κάπου στα Χανιά, γεμάτη η παραλία! Εν μέσω κρίσης οι Ελληνες τουρίστες αναπαύονται οικογενειακώς κάτω από το ελληνικό ήλιο, κάτω από τις ομπρέλες, πάνω στις ξαπλώστρες διαβάζοντας τον κυριακάτικο Τύπο ρουφώντας τους φραπέδες τους και συζητώντας την... κρίση!
Μυρίζει αντηλιακό και τηγανιμένο καλαμαράκι ο αέρας -ένεκα οι ταβέρνες πού ’βάλαν μπρος τα τηγάνια από νωρίς...
Και οι φωνές των παιδιών γίνονται ένα με τα τζι-τζι των τζιτζικιών, το βουητό των λουόμενων και τις τις φωνές της... κλασικής ελληνίδας μάνας πού ’χασε το Νικολάκι της... που ξέχασε να βγει από τη θάλασσα και πλατσαρίζει ανάμεσα σε άλλα παιδάκια, ανάμεσα στα πολυάριθμα μπρατσάκια της Μπάρμπι, του Μπάτμαν, του Gummy Bear και τόσων άλλων.
Πλέουν στ’ ανάβαθα τα σωσίβια, ένα τέτοιο αναγνώρισε η μαμά του Νικολάκη και το ’πιάσε αλά μπρατσέτα λίγο πριν αρχινήσει τις φωνές!
Κι ο Νικολάκης απτόητος -ωραίος ως 4χρονος- αδιάφορος που του φωνάζουν μπρος σε τόσο κόσμο, φορά τα παντοφλάκια του που του ’δωσε η μάνα του στο χέρι και τρέχει ανάμεσα στον κόσμο προς την δική τους την ομπρέλα να βρει τον μπαμπά του να τον παρακαλέσει να μείνει λίγο ακόμα στο νερό!
Χαμογελά ο πατέρας... “Αστη να λέει” έδειχνε το ύφος του και κρύφτηκε πίσω απ’ την αθλητική με τους πηχαίους τίτλους για το τελευταίο μεταγραφικό απόκτημα της ομάδος του!
Ο Νικολάκης κάθεται στην άμμο με διπλοτριπλομένη τη κοιλίτσα του, νά σου η μαμά με άλλο ύφος πλέον, πιο παρακαλεστικό: “Φάε αντράκι μου το... σπανακοκαλίτσουνό σου...” του λέει, δίνοντας του το στο στόμα...
“Δε θέλωωω, σου είπα” παραπονιέται ο μπόμπιρας, σηκώνεται και τρέχει προς τη θάλασσα! Στο κατόπι του κι η μάνα με το σπανακοκαλίτσουνο στο χέρι...
Τρίτη 10 Αυγούστου 2010
στα πεταχτα
Γράφει ο:
ΒΑΓΓΕΛΗΣ Θ. ΚΑΚΑΤΣΑΚΗΣ
e-mail: Kakatsakis@sch.gr
Φίλες και φίλοι, Καλημέρα!
ΜΕΛΤΕΜΙ αυγουστιάτικο, φύσα να μας δροσίσεις/ τη λάβρα του Μνημόνιου, ίσως να μας τη σβήσεις. Μ' αυτό το πλευρό να κοιμάσαι, Ηλία Σταματάκη! Των αδυνάτων αδύνατο το όποιο αυγουστιάτικο μελτέμι, αν το πάρουμε μεταφορικά, να μας σβήσει τη φωτιά που μας άναψε το Μνημόνιο. Κάουδο θα μας κάνει.
ΚΙ ΑΝ δεν μας αποκάψει το Μνημόνιο Νο1, θα μας αποκάψει το Μνημόνιο Νο2 που ήδη έχει αρχίσει να ετοιμάζεται. Oταν ακούς τους “τροϊκούς” να κολλάνε στα όποια καλά τους λόγια για την πορεία της ελληνικής οικονομίας τα “ναι μεν αλλά” τους, άστα και βράστα!
“ΔΕΝ ΗΤΑΝ σοφό να αναστραφούν μέτρα που ελήφθησαν. Αντίθετα θα πρέπει να στραφεί η προσοχή στις επόμενες μεταρρυθμίσεις για ένα αποτελεσματικό δημόσιο τομέα”. Τάδε έφη, μεταξύ των άλλων, ο... αρχιτροϊκάρχης (κατά το “αρχιεργάτης”, όπως λένε αλλιώς τον επιστάτη) Σερβάς Ντερούς. Για την πιθανή επιστροφή της 13ης και της 14ης σύνταξης είχε ρωτηθεί (βλ. “Το Βήμα της Κυριακής”, 8 Αυγ. τ.ε.)
ΑΥΤΟΣ είπε και ελάλησε και αμαρτίαν ουκ έχει. Κάποιοι άλλοι ωστόσο... ποιούσι την νήσσαν, κάνουν την πάπια, δηλαδή. Τι να πουν και τι να μην πουν;
ΜΙΑ ΠΑΠΙΑ, μα ποιά πάπια, μια πάπια, μα ποιά πάπια, μια πάπια, μα ποιά πάπια, μια πάπια με παπιά! Αυτό να πουν. Κι αν δεν το μπορούν, εναλλακτικά να πουν τον... τζίντζιρα, τον μίντζιρα, τον χόντζηρα, τον τζιντζιμιντζιχόντζιρα που ανέβηκε στην τζιντζιριά την μιντζιριά, την χοντζιριά, στην τζιντζιμιντζιχοντζιριά κ.τ.λ., κ.τ.λ..
ΠΟΙΑ είναι η πάπια με τα παπιά και ποιός ο τζίντζιρας ο μίντζιρας, ο χόντζιρας, ο τζιντζιμιντζιχότζιρας; Ελα ντε!
ΕΙΜΑΣΤΕ πολλοί, πάρα πολλοί. Θα μπορούσαμε και περισσότεροι. Χορέψαμε για την Ειρήνη και την Αδελφοσύνη των λαών της γης. Ανανεώσαμε το ραντεβού μας για του χρόνου, εκεί, στην οδό των εθνών της γης, να στείλουμε ξανά πανανθρώπινα μηνύματα για ύψιστα ιδανικά. Τα που έγραψε η και τακτική αναγνώστρια της στήλης, καθηγήτρια Ειρήνη Καλαϊτζάκη στη σελίδα της στο facebοοk για τη συμμετοχή της στην εκδήλωση του “Πλανήτη Κρήτη” στις 7 Αυγούστου, για τη δημιουργία μιας αλυσίδας ανθρώπων από τον Αγιο Νικόλαο μέχρι τα Χανιά.
ΣΤΕΡΝΟ αντίο στον Πάρι Κελαϊδή. Στον διακεκριμένο δημοσιογράφο, στον καταξιωμένο σφακιανό συγγραφέα 42(!) βιβλίων, στον “ωραίο ως Ελληνα” άνθρωπο, που δίδασκε με την όλη παρουσία του σαν μάθημα, την κρητική αρχοντιά! Διαβάζω και ξαναδιαβάζω στο χθεσινό φύλλο της εφημερίδας μας τη νεκρολογία που έγραψε γι' αυτόν ο πάνω απ' όλα φίλος του δημοσιογράφου Πέτρος Μακρής κι ανάβω νοερά ένα πρώτο κερί στη μνήμη του!
ΝΑ ΔΙΑΒΑΖΩ στην εφημερίδα για την εκδήλωση που έγινε για τον Παππού, τον μητροπολίτη πρώην Κισάμου και Σελίνου Ειρηναίο Γαλανάκη το Σάββατο στο Καστέλλι! Αν είναι δυνατόν! Τι κρίμα που δεν ήμουν παρών!
ΚΑΠΟΤΕ ο Σωκράτης κουβεντιάζοντας με κάποιον Αθηναίο, τον Αριστόδικο του είπε: “Ο Θεός βλέπει τα πάντα, είναι πανταχού παρών και για όλα φροντίζει”. Με βάση αυτό συμβούλευε: “Οι άνθρωποι δεν πρέπει ν' αποφεύγουν τις άδικες και τις κακές πράξεις μονάχα όταν τους βλέπουν οι άλλοι, αλλά και όταν βρίσκονται ολομόναχοι, γιατί κι αν δεν τους βλέπει κανένας, τους βλέπει ο Θεός που είναι πανταχού παρών!”
“Στο ξάγναντο τούτο/ θα μείνω λίγο ακόμα/ ορθός./ Εχω τόσα να σας πω./ Ακούστε με/ όσο είναι καιρός,/ γιατί μετά θα σας μιλώ/ με τη σιωπή μου”.
Το ποίημα “Τώρα που σας μιλώ” του Χρήστου Δάγλαρη.
ΧΑΙΡΕΤΩ ΣΑΣ ΚΙ ΑΓΑΠΩ ΣΑΣ!
(http//:petaxta.blogspot.com)
ΒΑΓΓΕΛΗΣ Θ. ΚΑΚΑΤΣΑΚΗΣ
e-mail: Kakatsakis@sch.gr
Φίλες και φίλοι, Καλημέρα!
ΜΕΛΤΕΜΙ αυγουστιάτικο, φύσα να μας δροσίσεις/ τη λάβρα του Μνημόνιου, ίσως να μας τη σβήσεις. Μ' αυτό το πλευρό να κοιμάσαι, Ηλία Σταματάκη! Των αδυνάτων αδύνατο το όποιο αυγουστιάτικο μελτέμι, αν το πάρουμε μεταφορικά, να μας σβήσει τη φωτιά που μας άναψε το Μνημόνιο. Κάουδο θα μας κάνει.
ΚΙ ΑΝ δεν μας αποκάψει το Μνημόνιο Νο1, θα μας αποκάψει το Μνημόνιο Νο2 που ήδη έχει αρχίσει να ετοιμάζεται. Oταν ακούς τους “τροϊκούς” να κολλάνε στα όποια καλά τους λόγια για την πορεία της ελληνικής οικονομίας τα “ναι μεν αλλά” τους, άστα και βράστα!
“ΔΕΝ ΗΤΑΝ σοφό να αναστραφούν μέτρα που ελήφθησαν. Αντίθετα θα πρέπει να στραφεί η προσοχή στις επόμενες μεταρρυθμίσεις για ένα αποτελεσματικό δημόσιο τομέα”. Τάδε έφη, μεταξύ των άλλων, ο... αρχιτροϊκάρχης (κατά το “αρχιεργάτης”, όπως λένε αλλιώς τον επιστάτη) Σερβάς Ντερούς. Για την πιθανή επιστροφή της 13ης και της 14ης σύνταξης είχε ρωτηθεί (βλ. “Το Βήμα της Κυριακής”, 8 Αυγ. τ.ε.)
ΑΥΤΟΣ είπε και ελάλησε και αμαρτίαν ουκ έχει. Κάποιοι άλλοι ωστόσο... ποιούσι την νήσσαν, κάνουν την πάπια, δηλαδή. Τι να πουν και τι να μην πουν;
ΜΙΑ ΠΑΠΙΑ, μα ποιά πάπια, μια πάπια, μα ποιά πάπια, μια πάπια, μα ποιά πάπια, μια πάπια με παπιά! Αυτό να πουν. Κι αν δεν το μπορούν, εναλλακτικά να πουν τον... τζίντζιρα, τον μίντζιρα, τον χόντζηρα, τον τζιντζιμιντζιχόντζιρα που ανέβηκε στην τζιντζιριά την μιντζιριά, την χοντζιριά, στην τζιντζιμιντζιχοντζιριά κ.τ.λ., κ.τ.λ..
ΠΟΙΑ είναι η πάπια με τα παπιά και ποιός ο τζίντζιρας ο μίντζιρας, ο χόντζιρας, ο τζιντζιμιντζιχότζιρας; Ελα ντε!
ΕΙΜΑΣΤΕ πολλοί, πάρα πολλοί. Θα μπορούσαμε και περισσότεροι. Χορέψαμε για την Ειρήνη και την Αδελφοσύνη των λαών της γης. Ανανεώσαμε το ραντεβού μας για του χρόνου, εκεί, στην οδό των εθνών της γης, να στείλουμε ξανά πανανθρώπινα μηνύματα για ύψιστα ιδανικά. Τα που έγραψε η και τακτική αναγνώστρια της στήλης, καθηγήτρια Ειρήνη Καλαϊτζάκη στη σελίδα της στο facebοοk για τη συμμετοχή της στην εκδήλωση του “Πλανήτη Κρήτη” στις 7 Αυγούστου, για τη δημιουργία μιας αλυσίδας ανθρώπων από τον Αγιο Νικόλαο μέχρι τα Χανιά.
ΣΤΕΡΝΟ αντίο στον Πάρι Κελαϊδή. Στον διακεκριμένο δημοσιογράφο, στον καταξιωμένο σφακιανό συγγραφέα 42(!) βιβλίων, στον “ωραίο ως Ελληνα” άνθρωπο, που δίδασκε με την όλη παρουσία του σαν μάθημα, την κρητική αρχοντιά! Διαβάζω και ξαναδιαβάζω στο χθεσινό φύλλο της εφημερίδας μας τη νεκρολογία που έγραψε γι' αυτόν ο πάνω απ' όλα φίλος του δημοσιογράφου Πέτρος Μακρής κι ανάβω νοερά ένα πρώτο κερί στη μνήμη του!
ΝΑ ΔΙΑΒΑΖΩ στην εφημερίδα για την εκδήλωση που έγινε για τον Παππού, τον μητροπολίτη πρώην Κισάμου και Σελίνου Ειρηναίο Γαλανάκη το Σάββατο στο Καστέλλι! Αν είναι δυνατόν! Τι κρίμα που δεν ήμουν παρών!
ΚΑΠΟΤΕ ο Σωκράτης κουβεντιάζοντας με κάποιον Αθηναίο, τον Αριστόδικο του είπε: “Ο Θεός βλέπει τα πάντα, είναι πανταχού παρών και για όλα φροντίζει”. Με βάση αυτό συμβούλευε: “Οι άνθρωποι δεν πρέπει ν' αποφεύγουν τις άδικες και τις κακές πράξεις μονάχα όταν τους βλέπουν οι άλλοι, αλλά και όταν βρίσκονται ολομόναχοι, γιατί κι αν δεν τους βλέπει κανένας, τους βλέπει ο Θεός που είναι πανταχού παρών!”
“Στο ξάγναντο τούτο/ θα μείνω λίγο ακόμα/ ορθός./ Εχω τόσα να σας πω./ Ακούστε με/ όσο είναι καιρός,/ γιατί μετά θα σας μιλώ/ με τη σιωπή μου”.
Το ποίημα “Τώρα που σας μιλώ” του Χρήστου Δάγλαρη.
ΧΑΙΡΕΤΩ ΣΑΣ ΚΙ ΑΓΑΠΩ ΣΑΣ!
(http//:petaxta.blogspot.com)
Δευτέρα 9 Αυγούστου 2010
ΕΥΦΗΜΕΣ ΜΝΕΙΕΣ
Γράφει ο
Βαγγέλης Θ. Κακατσάκης
e-mail:kakatsakis@sch.gr
Στο πλαίσιο των “Λαφονησίων” και των “Γραμπουσίων” η εκδήλωση για τον ποιητή και ριμαδόρο της Λίμνης Κισάμου Θεοχάρη Ραϊσάκη, που έγινε την Κυριακή 25 Ιουλίου στην αυλή του σχολείου του όμορφου αυτού χωριού. Στο πλαίσιο των Λαφονησίων... και στο πλαίσιο των Γραμπουσίων...
Εχω κολλήσει για τα καλά σε τούτη τη φράση που τη χρησιμοποίησα στην πρώτη εύφημη μνεία της προηγούμενης Δευτέρας. Και γιατί τα δύο αυτά “πλαίσια”, του δήμου Ιναχωρίου το πρώτο, του Συλλόγου Προβολής Κισάμου “Η Γραμπούσα”, το δεύτερο,... πλαισίωσαν από κοινού την εν λόγω εκδήλωση. Μα και κυρίως γιατί χωριστά το καθένα τα δύο αυτά “πλαίσια” λειτουργούνται απ’ τους Φορείς τους -χρόνια τώρα- σαν μαθήματα τοπικής πατριδογνωσίας, σαν ασκήσεις κοινωνικής συνοχής και σαν προτάσεις μίμησης από δήμους και λοιπούς Φορείς, που περί άλλων τυρβάζουν και μεριμνούν. Την Κυριακή 25 Ιουλίου άρχισαν και την Κυριακή 29 Αυγούστου θα τελειώσουν τα φετινά “Λαφονήσια”, που καλύπτουν με πολλές και ποικίλες εκδηλώσεις όλα τα μεγάλα χωριά του Ιναχωρίου. Την Κυριακή 24 Ιουλίου, επίσης, άρχισαν και στις 12 Σεπτεμβρίου θα τελειώσουν τα φετινά “Γραμπούσια”, που έχουν σαν κέντρο το Καστέλλι κι εξακτινώνονται με εκδρομές στη Γραμπούσα και στη Γαύδο.
Οποιος δεν αγαπά τον τόπο του με πάθος, δεν μπορεί να λέει πως αγαπά τον κόσμο, έλεγε συχνά (στο περίπου τα λόγια του) ο Παππούς, ο μητροπολίτης πρώην Κισάμου και Σελίνου Ειρηναίος Γαλανάκης.
Και πάλι για τις ρίμες του Ραϊσοθεοχάρη
“Η έκδοση βιβλίου γι’ αυτόν δεν αποσκοπεί τόσο στη διάδοση αλλά στη διάσωση του έργου του, αφού με το πέρασμα του χρόνου, το έργο του, κυρίως προφορικό, χάνεται μαζί και με τους ανθρώπους που τον γνώρισαν και τον έζησαν από κοντά”, γράφει μεταξύ άλλων, για τον Ραϊσοθεοχάρη, στον πρόλογο του βιβλίου του “Ραϊσάκης Θεοχάρης: Ο ποιητής και ριμαδόρος της Λίμνης”, ο δάσκαλος Μιχάλης Μουντάκης.
Για το πρώτο βιβλίο που έγραψε ο Μιχάλης Μουντάκης (είμαι σίγουρος ότι τώρα που έκανε την αρχή θα γράψει κι άλλα) πρόκειται. Χρέος τιμής γι’ αυτόν θεώρησε το γράψιμό του, ο συγγραφέας του. Χρέος τιμής απέναντι στον συγχωριανό του ριμαδόρο που διέθετε “σπάνια μουσική και γλωσσική ευφυία”. Μα και χρέος τιμής απέναντι στη “θεοχάρεια” εποχή, σαν μια ελάχιστη μορφή αντίστασης στη σημερινή πολιτισμική αλλοτρίωση. Με την έννοια αυτή δεν διέσωσε μόνο ένα μεγάλο μέρος από το έργο του Θεοχάρη Ραϊσάκη αλλά και ακέραια την εποχή του ο Μιχάλης Μουντάκης.
Τα ήθη και τα έθιμά της, τις ρίζες και τις μνήμες της, την ύλη και το πνεύμα της, το νερό, το χώμα και τον αέρα της, τις εικόνες και τους ήχους της, τα χρώματα και τα αρώματά της και βεβαίως τη γλώσσα της. “Εν κατακλείδι, οι ρίμες του Θεοχάρη, εκτός από τη χαρά και το γέλιο που προσφέρουν με τα Αριστοφανικά καθαρογλωσσίδια και τα πονηρά υποονοούμενα διασώζουν και τη ντοπιολαλιά, τις λέξεις και τις ιδιαίτερες εκφράσεις τής Δυτικής Κρήτης” διαβάζω, μεταξύ άλλων στο οπισθόφυλλο του βιβλίου.
Ενος βιβλίου ιδιαίτερα φροντισμένου που ο συγγραφέας του, να το γράψω και σήδερα, το έβγαλε “ιδίοις αναλώμασι” και το προσφέρει δωρεάν.
Και σ’ άλλα βιβλία με το καλό, Μιχάλη!
H Aλφαβήτα της βιβλιοθήκης
Με Αλφα δείχνω την αγάπη μου για τα βιβλία
Δύο Βήτα έχει η Βιβλιοθήκη και βιβλία πολλά
Εκεί με το Γάμα γνωρίζω νέους κόσμους
Και με το Δέλτα διαβάζω μαθαίνω πολλά
Κι έχω με το Εψιλον έμπνευση για να γράφω
Με Ζήτα ζωγραφίζω αυτά που ζω μέσα στις ιστορίες
Σαν ήλιος το Ητα βγαίνει απ’ τα βιβλία
Με το Θήτα θαυμάζω τους θησαυρούς που βρίσκω μέσα τους
Γιατί με Γιώτα και ιστορίες είναι γεμάτα
Με Κάππα αποκτώ καινούργιες γνώσεις
και ξεκαρδίσματα όταν υπάρχουν αστεία
Το Λάμδα μας λούζει με φαντασία
Και το Μι μας μεταφέρει σε μαγικούς κόσμους
Νεράϊδες, νάνοι και νανουρίσματα με Νι
Ξεκουράζομαι στο Ξι διαβάζοντας
ξαπλώνοντας σε παραμυθένιο νησί
Ξύνω το κεφάλι μου να βρω τι συμβαίνει
Πω πω δεν το βρίσκω και το Ομικρον περιμένει
να μου δώσει όλο τον κόσμο στα χέρια μου.
Με παραμύθια, ποιήματα και ποιητές στο Πι
Περνώ τις στεναχώριες και τις πίκρες μου
Ρωτώ για πράγματα με Ρο γιατί συνέχεια απορώ
Με Σίγμα τελικό στουκάρω στην τελεία και σταματώ
Με τις σελίδες των βιβλίων βρίσκω τραγούδια
Ταυτίζω τον εαυτό μου στο ΤΑΥ με τραγουδοποιό
Το Υψιλον υφαίνει ιστορίες στο λεπτό
Με φι φανταστικές με Χι μες στις χαρές
Με Ψι γεμίζει η ψυχή λαχτάρα
την ώρα δεν βλέπω με Ωμέγα στην βιβλιοθήκη να ξαναβρεθώ!!
Σημείωση: Από τα παιδιά της ομάδας της Τετάρτης στη Βιβλιοθήκη, που λειτουργεί στο πλαίσιο σχετικού προγράμματος του Εθνικού Κέντρου Βιβλίου η και πρόεδρος της Γυναικείας Λογοτεχνικής Συντροφιάς, συγγραφέας Ναννίνα Σακκά - Νικολακοπούλου(φωτ.).
Σάββατο 7 Αυγούστου 2010
στα πεταχτα
Γράφει ο:
ΒΑΓΓΕΛΗΣ Θ. ΚΑΚΑΤΣΑΚΗΣ
e-mail: Kakatsakis@sch.gr
Φίλες και φίλοι, Καλημέρα!
ΣΑΝ ΧΘΕΣ, 6 Αυγούστου 1945 οι Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής, έριξαν την πρώτη ατομική βόμβα, που ήταν βασισμένη στη διάσπαση του ουρανίου, στη Χιροσίμα. Σαν αύριο 8 Αυγούστου 1945 πάλι οι Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής έριξαν τη δεύτερη ατομική βόμβα, που ήταν βασισμένη στη διάσπαση του πλουτωνίου, στο Ναγκασάκι. Σαν σήμερα, 7 Αυγούστου 1945, οι αμερικάνοι πιλότοι αργούσαν και ο κόσμος κρατούσε την ανάσα του...
Η ΧΙΡΟΣΙΜΑ και το Ναγκασάκι... Οι 250.000 νεκροί... Οι ζωντανοί νεκροί που γυρίζουν στους δρόμους και καίγονται σαν σπίρτα... Οι συνέπειες της ακτινοβολίας που προκάλεσαν περισσότερα θύματα τις επόμενες μέρες και τις επόμενες δεκαετίες... Οι τερατογεννήσεις...
Ο,ΤΙ ΑΠΟΜΕΙΝΕ, όπως απόμεινε... Σαν διατηρητέο μνημείο της παγκόσμιας κληρονομιάς της ΟΥΝΕΣΚΟ... Σαν μνήμη με αναμμένο, πάντα, το καντήλι της... Να ‘σαι καλά. Μαρία, που το άναψες και για μένα!
ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ στα καθ’ ημάς. Στον Αύγουστο της καθημερινότητάς μας και στην καθημερινότητα του Αυγούστου μας. Στον Αγροτικό Αύγουστο που κλείνει τις πύλες του. Στον Πολιτιστικό Αύγουστο που έχει ανοίξει... περίπτερα και στο τελευταίο χωριό του Νομού... Στους απανταχού που έχουν αρχίσει εκ περάτων να συναθροίζονται στο γενέθλιο τόπο...
ΑΜΠΑ! Η τρόικα δε μας απασχολεί. Αυτό δα έλειπε. Να κοιμούμαστε και να ξυπνάμε με την έγνοια της, Αύγουστο μήνα. Από Σεπτέμβρη και βλέπουμε.
ΜΑΣ ΑΠΑΣΧΟΛΟΥΝ, όμως, οι εκλογές. Ποιός κατεβαίνει, με ποιόν κατεβαίνει και ποιός δεν κατεβαίνει και γιατί δεν κατεβαίνει... Δώσε εκλογές του Ελληνα και πάρε του την ψυχή... Τουλάχιστον μέχρι τώρα αυτό γινόταν.
ΝΑ ΔΕΙΤΕ που κάποιοι θα ψάχνουν την ψήφο τους. Συμβαίνουν αυτά. Σαν... τσοι χοχλιοί τσοι μαζώνουνε τους ψήφους, παιδιά! Σαν... τσοι χοχλιοί.
ΌΤΑΝ ΕΝΑΣ ΣΚΥΛΟΣ δαγκώσει έναν άνθρωπο δεν έχουμε είδηση. Είδηση έχουμε όταν ένας άνθρωπος δαγκώσει έναν σκύλο. Με βάση τον ορισμό αυτό, προχωρώ παραπέρα! Τον Αύγουστο οι άνθρωποι δεν δαγκάνουν σκύλους!
ΔΕΝ ΠΡΟΛΑΒΕ να καθίσει καλά καλά στον πάγκο του Ολυμπιακού σαν προπονητής ο Εβαλντ Λίνεν και τον... απήλθαν. Ας όψεται η Μακάμπι του Τελ Αβίβ!
ΤΑ “ΝΕΑ ΤΑ ΧΑΝΙΩΤΙΚΑ”, σωστή εφημερίδα/, αλλού ποθές ωσάν κι αυτή άλλη εγώ δεν είδα!
Από τον Ηλία τον Σταματάκη, τον μαντιναδολόγο της στήλης μας, η μαντινάδα. Υπάρχει κάποιος αναγνώστης μας που να μην την προσυνπογράφει;
ΟΤΑΝ ΑΝΕΦΕΡΑΝ στο στρατηγό των Θηβαίων Πελοπίδα ότι κάποιος αιχμάλωτος στρατιώτης του εχθρού τον κακολογούσε, αντί ν’ αγανακτήσει και τιμωρήσει τον υβριστή του απάντησε: “Ούτε τις κακολογίες ούτε τις βρισιές του στρατιώτη άκουσα ποτέ για να τον τιμωρήσω, αλλά είδα με τα μάτια μου, την αντρεία του στο πεδίο της μάχης κι επομένως δεν μπορώ παρά να τον θαυμάζω.
“Ε, Τσάρλυ, τραβήξου από τον ήλιο/ Σήμερα έπεσε η ατομική/ Σήμερα στα λιμάνια/ οι σωματέμποροι και οι πορτοφολάδες/ μπορούν να περηφανεύονται/ που δεν έγιναν εφευρέτες./ Σήμερα θα μπορούσε να λέει στην προσευχή της μια πόρνη: “Θέε μου, σ’ ευχαριστώ που δεν γέννησα”.
Από το ποίημα του Φώτη Αγγουλέ “Ναγκασάκι”.
ΧΑΙΡΕΤΩ ΣΑΣ ΚΙ ΑΓΑΠΩ ΣΑΣ!
(http//:petaxta.blogspot.com)
ΒΑΓΓΕΛΗΣ Θ. ΚΑΚΑΤΣΑΚΗΣ
e-mail: Kakatsakis@sch.gr
Φίλες και φίλοι, Καλημέρα!
ΣΑΝ ΧΘΕΣ, 6 Αυγούστου 1945 οι Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής, έριξαν την πρώτη ατομική βόμβα, που ήταν βασισμένη στη διάσπαση του ουρανίου, στη Χιροσίμα. Σαν αύριο 8 Αυγούστου 1945 πάλι οι Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής έριξαν τη δεύτερη ατομική βόμβα, που ήταν βασισμένη στη διάσπαση του πλουτωνίου, στο Ναγκασάκι. Σαν σήμερα, 7 Αυγούστου 1945, οι αμερικάνοι πιλότοι αργούσαν και ο κόσμος κρατούσε την ανάσα του...
Η ΧΙΡΟΣΙΜΑ και το Ναγκασάκι... Οι 250.000 νεκροί... Οι ζωντανοί νεκροί που γυρίζουν στους δρόμους και καίγονται σαν σπίρτα... Οι συνέπειες της ακτινοβολίας που προκάλεσαν περισσότερα θύματα τις επόμενες μέρες και τις επόμενες δεκαετίες... Οι τερατογεννήσεις...
Ο,ΤΙ ΑΠΟΜΕΙΝΕ, όπως απόμεινε... Σαν διατηρητέο μνημείο της παγκόσμιας κληρονομιάς της ΟΥΝΕΣΚΟ... Σαν μνήμη με αναμμένο, πάντα, το καντήλι της... Να ‘σαι καλά. Μαρία, που το άναψες και για μένα!
ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ στα καθ’ ημάς. Στον Αύγουστο της καθημερινότητάς μας και στην καθημερινότητα του Αυγούστου μας. Στον Αγροτικό Αύγουστο που κλείνει τις πύλες του. Στον Πολιτιστικό Αύγουστο που έχει ανοίξει... περίπτερα και στο τελευταίο χωριό του Νομού... Στους απανταχού που έχουν αρχίσει εκ περάτων να συναθροίζονται στο γενέθλιο τόπο...
ΑΜΠΑ! Η τρόικα δε μας απασχολεί. Αυτό δα έλειπε. Να κοιμούμαστε και να ξυπνάμε με την έγνοια της, Αύγουστο μήνα. Από Σεπτέμβρη και βλέπουμε.
ΜΑΣ ΑΠΑΣΧΟΛΟΥΝ, όμως, οι εκλογές. Ποιός κατεβαίνει, με ποιόν κατεβαίνει και ποιός δεν κατεβαίνει και γιατί δεν κατεβαίνει... Δώσε εκλογές του Ελληνα και πάρε του την ψυχή... Τουλάχιστον μέχρι τώρα αυτό γινόταν.
ΝΑ ΔΕΙΤΕ που κάποιοι θα ψάχνουν την ψήφο τους. Συμβαίνουν αυτά. Σαν... τσοι χοχλιοί τσοι μαζώνουνε τους ψήφους, παιδιά! Σαν... τσοι χοχλιοί.
ΌΤΑΝ ΕΝΑΣ ΣΚΥΛΟΣ δαγκώσει έναν άνθρωπο δεν έχουμε είδηση. Είδηση έχουμε όταν ένας άνθρωπος δαγκώσει έναν σκύλο. Με βάση τον ορισμό αυτό, προχωρώ παραπέρα! Τον Αύγουστο οι άνθρωποι δεν δαγκάνουν σκύλους!
ΔΕΝ ΠΡΟΛΑΒΕ να καθίσει καλά καλά στον πάγκο του Ολυμπιακού σαν προπονητής ο Εβαλντ Λίνεν και τον... απήλθαν. Ας όψεται η Μακάμπι του Τελ Αβίβ!
ΤΑ “ΝΕΑ ΤΑ ΧΑΝΙΩΤΙΚΑ”, σωστή εφημερίδα/, αλλού ποθές ωσάν κι αυτή άλλη εγώ δεν είδα!
Από τον Ηλία τον Σταματάκη, τον μαντιναδολόγο της στήλης μας, η μαντινάδα. Υπάρχει κάποιος αναγνώστης μας που να μην την προσυνπογράφει;
ΟΤΑΝ ΑΝΕΦΕΡΑΝ στο στρατηγό των Θηβαίων Πελοπίδα ότι κάποιος αιχμάλωτος στρατιώτης του εχθρού τον κακολογούσε, αντί ν’ αγανακτήσει και τιμωρήσει τον υβριστή του απάντησε: “Ούτε τις κακολογίες ούτε τις βρισιές του στρατιώτη άκουσα ποτέ για να τον τιμωρήσω, αλλά είδα με τα μάτια μου, την αντρεία του στο πεδίο της μάχης κι επομένως δεν μπορώ παρά να τον θαυμάζω.
“Ε, Τσάρλυ, τραβήξου από τον ήλιο/ Σήμερα έπεσε η ατομική/ Σήμερα στα λιμάνια/ οι σωματέμποροι και οι πορτοφολάδες/ μπορούν να περηφανεύονται/ που δεν έγιναν εφευρέτες./ Σήμερα θα μπορούσε να λέει στην προσευχή της μια πόρνη: “Θέε μου, σ’ ευχαριστώ που δεν γέννησα”.
Από το ποίημα του Φώτη Αγγουλέ “Ναγκασάκι”.
ΧΑΙΡΕΤΩ ΣΑΣ ΚΙ ΑΓΑΠΩ ΣΑΣ!
(http//:petaxta.blogspot.com)
Παρασκευή 6 Αυγούστου 2010
ΣΤΑ ΠΕΤΑΧΤΑ
Γράφει ο:
ΒΑΓΓΕΛΗΣ Θ. ΚΑΚΑΤΣΑΚΗΣ
e-mail: Kakatsakis@sch.gr
Φίλες και φίλοι, Καλημέρα!
ΚΑΙ ΜΕΘ’ ΗΜΕΡΑΣ έξ παραλαμβάνει ο Ιησούς τον Πέτρον και Ιάκωβον και Ιωάννην τον αδελφόν αυτού και μεταφέρει αυτούς εις όρος υψηλόν κατ’ ιδίαν. Και μετεμορφώθη έμπροσθεν αυτών και έλαμψεν το πρόσωπον αυτού ως ο ήλιος, τα δε ιμάτια αυτού εγένοντο λευκά ως το φως... (Κατά Ματθαίον, κεφ. 17 (1,2). Της Μεταμόρφωσης σήμερα! Του Σωτήρος ή του Χριστού όπως λέει απλά ο λαός μας.
ΤΗ ΝΥΧΤΑ, λέει, της παραμονής ανοίγουν οι ουρανοί και πολλοί αγρυπνούν για να δούν το άγιο φως γιατί “το ’χουν σε καλό”. Αγρυπνούσαν, διορθώνω. Πάει καταργήθηκε ο Ενεστώτας σ’ αυτήν την περίπτωση. Μένει όμως σε μια άλλη. Κάποιοι εξακολουθούν να πηγαίνουν σε δίσκους τα πρώτα σύκα και τα πρώτα σταφύλια στις εκκλησίες για ευλογία. Ευτυχώς υπάρχουν ακόμα άφθονα συκοστάφυλα...
ΤΑ ΜΕΣΟΔΟΚΙΑ, παιδιά μου, προσέχετε τα μεσοδόκια! Τις μεγάλες γιορτές της Ορθοδοξίας έλεγε μεσοδόκια ο παππούς, ο μητροπολίτης πρώην Κισάμου και Σελίνου Ειρηναίος Γαλανάκης. Ενα απ’ τα κατ’ αυτόν “μεσοδόκια”, που κρατούν στέρεο το σπίτι της λαϊκής μας ορθοδοξίας και η γιορτή της Μεταμόρφωσης.
ΜΙΑ ΑΚΟΜΑ εκδήλωση τιμής για τον Ειρηναίο Γαλανάκη, τον πιο σεβάσμιο Ελληνα, όπως γράφτηκε, αύριο βράδυ στο Καστέλλι της Κισάμου, στον αύλειο χώρο του “Μουσείου Ειρηναίου”. Από την Ενωση προβολής του έργου Του. Από τους παλιούς μαθητές των οικοτροφειών του. Μην το ξεχάσουμε!
ΤΗΣ ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΣΗΣ σήμερα! Να μεταμορφωνόταν, λέει, εν μια νυκτί και η Ελλάδα. Να έλαμπε το πρόσωπό της όπως ο ήλιος και τα ιμάτιά της να γίνονταν λευκά σαν το φως. Να μεταμορφωνόμαστε όλοι μας! Να μεταμορφώνονταν όλα προς το καλύτερο! Να μεταμορφωνόταν ο Βόρειος Οδικός Αξονας, για παράδειγμα...
ΔΕΝ ΓΙΝΟΝΤΑΙ τέτοιας λογής θαύματα στις μέρες μας. Το ξέρω. Και προπάντων δεν γίνονται από μόνα τους. Μ’ ένα λόγο μας, με μια χειρονομία...
ΕΔΩ ΔΕΝ ΕΓΙΝΕ προχθές το άλλο! Να νικήσει μ’ ένα γκολάκι διαφορά ή να πάρει μια λευκή ισοπαλία ο ΠΑΟΚ και να στείλει τον Αγιαξ για... βρουβοβλάστακα. Κρίμα...
ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ παραπολιτικό “πεταχτό” ούτε για δείγμα σήμερα. Με το που έπιασα το μολύβι στα χέρια μου, είπα να κάνω αποτοξίνωση. Παρά του ό,τι ο πειρασμός ήταν μεγάλος. Τέλος πάντων. Θου, Κύριε φυλακή τω στόματί μου...
ΚΑΠΟΙΑ ΜΕΡΑ ένας Αθηναίος είπε στον Πλάτωνα ότι έχει πολλούς εχθρούς που τον κακολογούν. Ο Πλάτωνας του απάντησε: “Θα φροντίσω να κάνω τέτοια τη διάγωγή μου, ώστε κανένας να μην πιστεύει στις κακολογίες των εχθρών μου”.
“Είμαι εγώ/ ως το τέλος του σκοτεινού δρόμου./ Είμαι εγώ/ και μετά κάποιος άλλος./ Ανοίγω τις πόρτες της αμφισβήτησης/ αναζητώντας κάποια ίχνη ζωής./ Ολα τα κελιά του μυαλού μου/ ξεκλείδωτα/ και οι κρατούμενοι αγνοούνται./ Είμαι εγώ/ μέχρι τη στιγμή εκείνη/ που οι παλμοί μου/ αρχίζουν να χορεύουν ατίθασα/ [...]
Από το ποίημα του Μίλτου Γήτα “Μεταμόρφωση”
ΧΑΙΡΕΤΩ ΣΑΣ ΚΙ ΑΓΑΠΩ ΣΑΣ!
(http//:petaxta.blogspot.com)
ΒΑΓΓΕΛΗΣ Θ. ΚΑΚΑΤΣΑΚΗΣ
e-mail: Kakatsakis@sch.gr
Φίλες και φίλοι, Καλημέρα!
ΚΑΙ ΜΕΘ’ ΗΜΕΡΑΣ έξ παραλαμβάνει ο Ιησούς τον Πέτρον και Ιάκωβον και Ιωάννην τον αδελφόν αυτού και μεταφέρει αυτούς εις όρος υψηλόν κατ’ ιδίαν. Και μετεμορφώθη έμπροσθεν αυτών και έλαμψεν το πρόσωπον αυτού ως ο ήλιος, τα δε ιμάτια αυτού εγένοντο λευκά ως το φως... (Κατά Ματθαίον, κεφ. 17 (1,2). Της Μεταμόρφωσης σήμερα! Του Σωτήρος ή του Χριστού όπως λέει απλά ο λαός μας.
ΤΗ ΝΥΧΤΑ, λέει, της παραμονής ανοίγουν οι ουρανοί και πολλοί αγρυπνούν για να δούν το άγιο φως γιατί “το ’χουν σε καλό”. Αγρυπνούσαν, διορθώνω. Πάει καταργήθηκε ο Ενεστώτας σ’ αυτήν την περίπτωση. Μένει όμως σε μια άλλη. Κάποιοι εξακολουθούν να πηγαίνουν σε δίσκους τα πρώτα σύκα και τα πρώτα σταφύλια στις εκκλησίες για ευλογία. Ευτυχώς υπάρχουν ακόμα άφθονα συκοστάφυλα...
ΤΑ ΜΕΣΟΔΟΚΙΑ, παιδιά μου, προσέχετε τα μεσοδόκια! Τις μεγάλες γιορτές της Ορθοδοξίας έλεγε μεσοδόκια ο παππούς, ο μητροπολίτης πρώην Κισάμου και Σελίνου Ειρηναίος Γαλανάκης. Ενα απ’ τα κατ’ αυτόν “μεσοδόκια”, που κρατούν στέρεο το σπίτι της λαϊκής μας ορθοδοξίας και η γιορτή της Μεταμόρφωσης.
ΜΙΑ ΑΚΟΜΑ εκδήλωση τιμής για τον Ειρηναίο Γαλανάκη, τον πιο σεβάσμιο Ελληνα, όπως γράφτηκε, αύριο βράδυ στο Καστέλλι της Κισάμου, στον αύλειο χώρο του “Μουσείου Ειρηναίου”. Από την Ενωση προβολής του έργου Του. Από τους παλιούς μαθητές των οικοτροφειών του. Μην το ξεχάσουμε!
ΤΗΣ ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΣΗΣ σήμερα! Να μεταμορφωνόταν, λέει, εν μια νυκτί και η Ελλάδα. Να έλαμπε το πρόσωπό της όπως ο ήλιος και τα ιμάτιά της να γίνονταν λευκά σαν το φως. Να μεταμορφωνόμαστε όλοι μας! Να μεταμορφώνονταν όλα προς το καλύτερο! Να μεταμορφωνόταν ο Βόρειος Οδικός Αξονας, για παράδειγμα...
ΔΕΝ ΓΙΝΟΝΤΑΙ τέτοιας λογής θαύματα στις μέρες μας. Το ξέρω. Και προπάντων δεν γίνονται από μόνα τους. Μ’ ένα λόγο μας, με μια χειρονομία...
ΕΔΩ ΔΕΝ ΕΓΙΝΕ προχθές το άλλο! Να νικήσει μ’ ένα γκολάκι διαφορά ή να πάρει μια λευκή ισοπαλία ο ΠΑΟΚ και να στείλει τον Αγιαξ για... βρουβοβλάστακα. Κρίμα...
ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ παραπολιτικό “πεταχτό” ούτε για δείγμα σήμερα. Με το που έπιασα το μολύβι στα χέρια μου, είπα να κάνω αποτοξίνωση. Παρά του ό,τι ο πειρασμός ήταν μεγάλος. Τέλος πάντων. Θου, Κύριε φυλακή τω στόματί μου...
ΚΑΠΟΙΑ ΜΕΡΑ ένας Αθηναίος είπε στον Πλάτωνα ότι έχει πολλούς εχθρούς που τον κακολογούν. Ο Πλάτωνας του απάντησε: “Θα φροντίσω να κάνω τέτοια τη διάγωγή μου, ώστε κανένας να μην πιστεύει στις κακολογίες των εχθρών μου”.
“Είμαι εγώ/ ως το τέλος του σκοτεινού δρόμου./ Είμαι εγώ/ και μετά κάποιος άλλος./ Ανοίγω τις πόρτες της αμφισβήτησης/ αναζητώντας κάποια ίχνη ζωής./ Ολα τα κελιά του μυαλού μου/ ξεκλείδωτα/ και οι κρατούμενοι αγνοούνται./ Είμαι εγώ/ μέχρι τη στιγμή εκείνη/ που οι παλμοί μου/ αρχίζουν να χορεύουν ατίθασα/ [...]
Από το ποίημα του Μίλτου Γήτα “Μεταμόρφωση”
ΧΑΙΡΕΤΩ ΣΑΣ ΚΙ ΑΓΑΠΩ ΣΑΣ!
(http//:petaxta.blogspot.com)
Πέμπτη 5 Αυγούστου 2010
ΣΤΑ ΠΕΤΑΧΤΑ
Γράφει ο:
ΒΑΓΓΕΛΗΣ Θ. ΚΑΚΑΤΣΑΚΗΣ
e-mail: Kakatsakis@sch.gr
Φίλες και φίλοι, Καλημέρα!
ΔΙΑΚΟΠΕΣ; Ποιές διακοπές; Ολοχρονίς του χρόνου σε διακοπές είμαστε οι Χανιώτες. Για να παρηγορούμαι το λέω. Οσα δεν φτάνει η αλεπού τα κάνει κρεμαστάρια! Ομφακες εισί...
ΕΝΤΑΞΕΙ τη δεύτερη δόση, μετά πολλών επαίνων και ολίγων πλην όμως φαρμακερών παρατηρήσεων, την εξασφαλίσαμε. Να ρέει το χρήμα, παρακαλώ. Να έρχεται, το ρευστόν, για να το πούμε κι αλλιώς... Απού ζει, μεταζώνεται...
ΤΡΟΪΚΑ δω, τρόικα ’κει, τρόικα παραπέρα/ κατάρα σ’ όσους φταίξανε κι επά μας τηνε φέρα. Από τον Ηλία τον Σταματάκη, τον μαντιναδολόγο της στήλης, η μαντινάδα. Οχι όμως μόνο απ’ αυτόν η κατάρα.
ΣΕ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ αδυναμίας μας να πληρώσουμε τα τοκοχρεωλύσια των δανείων οι δανειστές μας καθώς “και ο πρώτος τυχών κομιστής παραστατικών ελληνικών τοκοχρεωλυσίων θα έχουν την εξουσία να κατάσχουν και να πλειστηριάσουν αντικείμενα της ακατάσχετης ελληνικής δημόσιας περιουσίας”. Με βάση το Μνημόνιο αυτά. Εντάξει ο Παρθενώνας μπορεί και να τη γλιτώσει. Εχουμε τόσα νησάκια να κατάσχουν οι δανειστές παύλα ελεγκτές μας!
ΔΕΝ ΘΑ ΠΩΛΗΘΟΥΝ μονάδες της ΔΕΗ... Δεν θα καταργηθεί ο 13ος και ο 14ος μισθός στον ιδιωτικό τομέα... Δεν θα καταργηθούν οι συλλογικές συμβάσεις εργασίας. Τα παλιά “δεν” πέθαναν. Πάμε γι’ άλλες
κηδείες...
ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΜΑΣ... έσουρναν τα εξ αμάξης οι διεθνείς οικονομικοί Οίκοι, έχουν αρχίσει τελευταία να μας απονέμουν εύσημα. Κάποιο λάκκο έχει η φάβα ή έχει βρεθεί φάβα στον λάκκο;
ΤΑ ΠΡΟΣΩΠΑ τα οποία στηρίζει σε 70 δήμους σε όλη τη χώρα ενόψει των εκλογών για την Τοπική Αυτοδιοίκηση ανακοίνωσε το ΠΑΣΟΚ. Εβαπτίσθησαν, εμυρώθησαν. Ο λαός ωστόσο θα αποφασίσει, αν θα εκλεγούν κιόλας.
Η ΒΑΡΙΑ βιομηχανία της Ελλάδας, ο τουρισμός, εξακολουθεί παρά τις όποιες εγγενείς αδυναμίες του και παρά τις διάφορες δυσκολίες, να λειτουργεί. Μέγας ο Θεός της Ελλάδας!
ΚΑΙ ΣΥΝΑΝΤΗΣΕΙΣ αποφοίτων, πολλές συναντήσεις αποφοίτων έχει στο ρεπερτόριο του ο Αύγουστος. Ευλογημένος μήνας...
“Η ΝΥΞ ΕΙΝΑΙ ΚΑΛΟΣ σύμβουλος αλλά δια τους έχοντας εις την ψυχή των ημέραν · δια τους έχοντας όμως και εις την ψυχή των νύκτα είναι ολέθριος σύμβουλος”. Από τη “Χρυσή Διαθήκη” του Πολύβιου Δημητρακόπουλου.
ΛΕΝΑ ΣΕΠΤΕΜΒΡΗ, καλλιγράφο - ποιήτρια, Χανιά: Εντέλει στα χέρια του Θεού είμαστε! Το πιστεύω κι εγώ αυτό Λένα! Οπως πιστεύω και το άλλο. Οτι σε μεγάλο βαθμό είμαστε αυτό που θέλουμε να είμαστε! Σ’ ευχαριστώ που μου έδωσες τη χαρά να διαβάσω κι εγώ ηλεκτρονικά (http://lenaseptemvi.blogspot.com) τα ποιήματα της πρώτης σου ποιητικής συλλογής με τον γενικό τίτλο “Ταξίδι στη Ζωή” (εκδόσεις “BookBed”). Να μοιραστώ την αγιότητα των συναισθημάτων σου. Συγχαρητήρια! Ξέρεις να χρησιμοποιείς συγκινησιακά τη γλώσσα σε βαθμό υπέρτατο.
Ο ΘΕΜΙΣΤΟΚΛΗΣ μετά τη ναυμαχία της Σαλαμίνας πρότεινε στους Αθηναίους ένα σχέδιο που αν του επέτρεπαν να το εκτελέσει, θα έβγαινε πολύ ωφέλιμο για την Αθήνα. Ο Αριστείδης που έμαθε ότι το σχέδιο αυτό ήταν να κάψουν ξαφνικά τους στόλους όλων των άλλων ελληνικών πόλεων για να μείνουν έτσι μονάχα οι Αθηναίοι θαλασσοκράτορες και κυρίαρχοι όλης της Ελλάδας, είπε στους Αθηναίους: “Το σχέδιο φαίνεται πολύ ωφέλιμο για μας, αλλά είναι πολύ άδικο”. Και οι Αθηναίοι που δεν ήθελαν να είναι άδικοι απέρριψαν το σχέδιο.
[...] Αν αύριο πέθαινα,/ δεν θα ’χα προλάβει/ να δω τη ζωή μου όπως θα ’πρεπε/ ...απλή, λιτή και όμορφη/ φορτωμένη από μικρά κι άξια.../ Θέ μου, βοήθησέ με να προλάβω,/ γιατί, όλα όσα προλάβαινα μέχρι σήμερα/
δεν έχουν να κάνουν με την ψυχή μου...
Από το ποίημα της Λένας Σεπτέμβρη “Αν αύριο πέθαινα”
ΧΑΙΡΕΤΩ ΣΑΣ ΚΙ ΑΓΑΠΩ ΣΑΣ!
(http//:petaxta.blogspot.com)
ΒΑΓΓΕΛΗΣ Θ. ΚΑΚΑΤΣΑΚΗΣ
e-mail: Kakatsakis@sch.gr
Φίλες και φίλοι, Καλημέρα!
ΔΙΑΚΟΠΕΣ; Ποιές διακοπές; Ολοχρονίς του χρόνου σε διακοπές είμαστε οι Χανιώτες. Για να παρηγορούμαι το λέω. Οσα δεν φτάνει η αλεπού τα κάνει κρεμαστάρια! Ομφακες εισί...
ΕΝΤΑΞΕΙ τη δεύτερη δόση, μετά πολλών επαίνων και ολίγων πλην όμως φαρμακερών παρατηρήσεων, την εξασφαλίσαμε. Να ρέει το χρήμα, παρακαλώ. Να έρχεται, το ρευστόν, για να το πούμε κι αλλιώς... Απού ζει, μεταζώνεται...
ΤΡΟΪΚΑ δω, τρόικα ’κει, τρόικα παραπέρα/ κατάρα σ’ όσους φταίξανε κι επά μας τηνε φέρα. Από τον Ηλία τον Σταματάκη, τον μαντιναδολόγο της στήλης, η μαντινάδα. Οχι όμως μόνο απ’ αυτόν η κατάρα.
ΣΕ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ αδυναμίας μας να πληρώσουμε τα τοκοχρεωλύσια των δανείων οι δανειστές μας καθώς “και ο πρώτος τυχών κομιστής παραστατικών ελληνικών τοκοχρεωλυσίων θα έχουν την εξουσία να κατάσχουν και να πλειστηριάσουν αντικείμενα της ακατάσχετης ελληνικής δημόσιας περιουσίας”. Με βάση το Μνημόνιο αυτά. Εντάξει ο Παρθενώνας μπορεί και να τη γλιτώσει. Εχουμε τόσα νησάκια να κατάσχουν οι δανειστές παύλα ελεγκτές μας!
ΔΕΝ ΘΑ ΠΩΛΗΘΟΥΝ μονάδες της ΔΕΗ... Δεν θα καταργηθεί ο 13ος και ο 14ος μισθός στον ιδιωτικό τομέα... Δεν θα καταργηθούν οι συλλογικές συμβάσεις εργασίας. Τα παλιά “δεν” πέθαναν. Πάμε γι’ άλλες
κηδείες...
ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΜΑΣ... έσουρναν τα εξ αμάξης οι διεθνείς οικονομικοί Οίκοι, έχουν αρχίσει τελευταία να μας απονέμουν εύσημα. Κάποιο λάκκο έχει η φάβα ή έχει βρεθεί φάβα στον λάκκο;
ΤΑ ΠΡΟΣΩΠΑ τα οποία στηρίζει σε 70 δήμους σε όλη τη χώρα ενόψει των εκλογών για την Τοπική Αυτοδιοίκηση ανακοίνωσε το ΠΑΣΟΚ. Εβαπτίσθησαν, εμυρώθησαν. Ο λαός ωστόσο θα αποφασίσει, αν θα εκλεγούν κιόλας.
Η ΒΑΡΙΑ βιομηχανία της Ελλάδας, ο τουρισμός, εξακολουθεί παρά τις όποιες εγγενείς αδυναμίες του και παρά τις διάφορες δυσκολίες, να λειτουργεί. Μέγας ο Θεός της Ελλάδας!
ΚΑΙ ΣΥΝΑΝΤΗΣΕΙΣ αποφοίτων, πολλές συναντήσεις αποφοίτων έχει στο ρεπερτόριο του ο Αύγουστος. Ευλογημένος μήνας...
“Η ΝΥΞ ΕΙΝΑΙ ΚΑΛΟΣ σύμβουλος αλλά δια τους έχοντας εις την ψυχή των ημέραν · δια τους έχοντας όμως και εις την ψυχή των νύκτα είναι ολέθριος σύμβουλος”. Από τη “Χρυσή Διαθήκη” του Πολύβιου Δημητρακόπουλου.
ΛΕΝΑ ΣΕΠΤΕΜΒΡΗ, καλλιγράφο - ποιήτρια, Χανιά: Εντέλει στα χέρια του Θεού είμαστε! Το πιστεύω κι εγώ αυτό Λένα! Οπως πιστεύω και το άλλο. Οτι σε μεγάλο βαθμό είμαστε αυτό που θέλουμε να είμαστε! Σ’ ευχαριστώ που μου έδωσες τη χαρά να διαβάσω κι εγώ ηλεκτρονικά (http://lenaseptemvi.blogspot.com) τα ποιήματα της πρώτης σου ποιητικής συλλογής με τον γενικό τίτλο “Ταξίδι στη Ζωή” (εκδόσεις “BookBed”). Να μοιραστώ την αγιότητα των συναισθημάτων σου. Συγχαρητήρια! Ξέρεις να χρησιμοποιείς συγκινησιακά τη γλώσσα σε βαθμό υπέρτατο.
Ο ΘΕΜΙΣΤΟΚΛΗΣ μετά τη ναυμαχία της Σαλαμίνας πρότεινε στους Αθηναίους ένα σχέδιο που αν του επέτρεπαν να το εκτελέσει, θα έβγαινε πολύ ωφέλιμο για την Αθήνα. Ο Αριστείδης που έμαθε ότι το σχέδιο αυτό ήταν να κάψουν ξαφνικά τους στόλους όλων των άλλων ελληνικών πόλεων για να μείνουν έτσι μονάχα οι Αθηναίοι θαλασσοκράτορες και κυρίαρχοι όλης της Ελλάδας, είπε στους Αθηναίους: “Το σχέδιο φαίνεται πολύ ωφέλιμο για μας, αλλά είναι πολύ άδικο”. Και οι Αθηναίοι που δεν ήθελαν να είναι άδικοι απέρριψαν το σχέδιο.
[...] Αν αύριο πέθαινα,/ δεν θα ’χα προλάβει/ να δω τη ζωή μου όπως θα ’πρεπε/ ...απλή, λιτή και όμορφη/ φορτωμένη από μικρά κι άξια.../ Θέ μου, βοήθησέ με να προλάβω,/ γιατί, όλα όσα προλάβαινα μέχρι σήμερα/
δεν έχουν να κάνουν με την ψυχή μου...
Από το ποίημα της Λένας Σεπτέμβρη “Αν αύριο πέθαινα”
ΧΑΙΡΕΤΩ ΣΑΣ ΚΙ ΑΓΑΠΩ ΣΑΣ!
(http//:petaxta.blogspot.com)
Τετάρτη 4 Αυγούστου 2010
Eυθύβολα και μη...
Σκόρπιες εικόνες καλοκαιριού 2010...
Γράφει
ο NΕΚΤΑΡΙΟΣ ΕΥ. KΑΚΑΤΣΑΚΗΣ
nek@haniotika-nea.gr
...Βουτιές στα παγωμένα κρυστάλλινα νερά του Λιβυκού στις παραλίες της Παλιόχωρας! Παγιδευμένοι στο βαθύ μπλε της θάλασσας, στο μεγάλο γαλάζιο του ουρανού...
Αφημένοι “ψυχή τε και νου και σώματι”, εκεί κάπου ανάμεσά στις δυο αυτές αιώνιες “θεότητες”...!
Ν’ αντηχούν στον απογευματινό αέρα παιδικές φωνές
-της μικρής Ευδοκίας, της Ιωάννας, του Μιχάλη- χαρούμενες για την πρωτόγνωρη εμπειρία τους να ακουμπούν την άμμο ή τις πέτρες, να γεύονται
στα χειλάκια τους την αλμύρα
της θάλασσας...
Και κάπως έτσι -συγκυριακά(;)- και μέσα από τα μάτια της αθωότητας των μαθιών και των φωνών των μικρών παιδιών, δεν μας ένοιαξε κι ούτε μας απασχόλησε η απεργία των βυτιοφορέων...
Ούτε και η τρόικα μας απασχόλησε!
Παρέα με φίλους που ’χαμε χρόνια να ανταμωθούμε, συζήτηση -συντροφιά των αστεριών- κι εκμυστηρεύσεις και θεωρίες για το πώς ο κόσμος θα μπορούσε να είναι καλύτερος, μακριά από όλα τα σύγχρονα άγχη που απομακρύνουν τον ένα από τον άλλο, που μας αποδιώχνουν από τα αληθινά, τα πραγματικά · όλα εκείνα που θα ξεχάσουμε και πάλι -δυστυχώς- πιο γρήγορα απ’ ότι υποσχεθήκαμε ότι θα επιτρέψουμε να συμβεί άμα τη επιστροφή μας στο μαγκανοπήγαδο της καθημερινότητας...!
...Καρπούζι με τυρί φέτα, θέα όλα τα Χανιά λουσμένα στον Αυγουστιάτικο ήλιο του μεσημεριού και με τα τζι και τζι των τζιτζικιών μοναδικό ήχο να έρχεται απ’ έξω απ’ το παράθυρο.
Μια κάποια μικρή παράλογη(!) ευδαιμονία να νιώθεις καθώς μπερδεύονται μες στο πιάτο το κατακόκκινο του καρπουζιού, το πάλλευκο της φέτας, αναδύοντας την ευωδιά τους, κατακλύζοντας το νου μα και τις περισσότερες από τις αισθήσεις... που τελικά αρκούνται με τα ουσιώδη και δεν επιζητούν τίποτα παραπάνω απ’ όσα μπορούν να δεκτούν! Σίγουρα αυτές δεν ευθύνονται για τις επιλογές των ανθρώπων...
Το καλοκαίρι είναι εδώ, κανείς δεν μπορεί να το αμφισβητήσει, κανένα δεν θα αφήσουμε να μας το... πάρει!
Τούτο το δικαίωμα είναι από τα τελευταία που μπορούμε -μόνο αν πραγματικά το θέλουμε- να παραμείνει αναφαίρετο...
Γράφει
ο NΕΚΤΑΡΙΟΣ ΕΥ. KΑΚΑΤΣΑΚΗΣ
nek@haniotika-nea.gr
...Βουτιές στα παγωμένα κρυστάλλινα νερά του Λιβυκού στις παραλίες της Παλιόχωρας! Παγιδευμένοι στο βαθύ μπλε της θάλασσας, στο μεγάλο γαλάζιο του ουρανού...
Αφημένοι “ψυχή τε και νου και σώματι”, εκεί κάπου ανάμεσά στις δυο αυτές αιώνιες “θεότητες”...!
Ν’ αντηχούν στον απογευματινό αέρα παιδικές φωνές
-της μικρής Ευδοκίας, της Ιωάννας, του Μιχάλη- χαρούμενες για την πρωτόγνωρη εμπειρία τους να ακουμπούν την άμμο ή τις πέτρες, να γεύονται
στα χειλάκια τους την αλμύρα
της θάλασσας...
Και κάπως έτσι -συγκυριακά(;)- και μέσα από τα μάτια της αθωότητας των μαθιών και των φωνών των μικρών παιδιών, δεν μας ένοιαξε κι ούτε μας απασχόλησε η απεργία των βυτιοφορέων...
Ούτε και η τρόικα μας απασχόλησε!
Παρέα με φίλους που ’χαμε χρόνια να ανταμωθούμε, συζήτηση -συντροφιά των αστεριών- κι εκμυστηρεύσεις και θεωρίες για το πώς ο κόσμος θα μπορούσε να είναι καλύτερος, μακριά από όλα τα σύγχρονα άγχη που απομακρύνουν τον ένα από τον άλλο, που μας αποδιώχνουν από τα αληθινά, τα πραγματικά · όλα εκείνα που θα ξεχάσουμε και πάλι -δυστυχώς- πιο γρήγορα απ’ ότι υποσχεθήκαμε ότι θα επιτρέψουμε να συμβεί άμα τη επιστροφή μας στο μαγκανοπήγαδο της καθημερινότητας...!
...Καρπούζι με τυρί φέτα, θέα όλα τα Χανιά λουσμένα στον Αυγουστιάτικο ήλιο του μεσημεριού και με τα τζι και τζι των τζιτζικιών μοναδικό ήχο να έρχεται απ’ έξω απ’ το παράθυρο.
Μια κάποια μικρή παράλογη(!) ευδαιμονία να νιώθεις καθώς μπερδεύονται μες στο πιάτο το κατακόκκινο του καρπουζιού, το πάλλευκο της φέτας, αναδύοντας την ευωδιά τους, κατακλύζοντας το νου μα και τις περισσότερες από τις αισθήσεις... που τελικά αρκούνται με τα ουσιώδη και δεν επιζητούν τίποτα παραπάνω απ’ όσα μπορούν να δεκτούν! Σίγουρα αυτές δεν ευθύνονται για τις επιλογές των ανθρώπων...
Το καλοκαίρι είναι εδώ, κανείς δεν μπορεί να το αμφισβητήσει, κανένα δεν θα αφήσουμε να μας το... πάρει!
Τούτο το δικαίωμα είναι από τα τελευταία που μπορούμε -μόνο αν πραγματικά το θέλουμε- να παραμείνει αναφαίρετο...
Τρίτη 3 Αυγούστου 2010
ΣΤΑ ΠΕΤΑΧΤΑ
Γράφει ο:
ΒΑΓΓΕΛΗΣ Θ. ΚΑΚΑΤΣΑΚΗΣ
e-mail: Kakatsakis@sch.gr
Φίλες και φίλοι, Καλημέρα!
ΑΥΓΟΥΣΤΕ με τα σύκα σου και τα γλυκά σταφύλια/ αυτά μου φέρνουνε στο νου τσ’ αγάπης μου τα χείλια!
Καλό μήνα και από τον μαντιναδολόγο της στήλης,
τον Ηλία τον Σταματάκη.
ΤΡΙΤΗ ΚΑΙ 3 του μήνα σήμερα! Κανένα πρόβλημα. Ολα βαίνουν καλώς. Ολα υπό έλεγχο. Η τρόικα, αφού έδωσε όσες εντολές είχε να μας δώσει, έφυγε (που να πάει στον αγύριστο), οι μισοί Ελληνες έχουν πάει για συκοστάφυλα κι από βενζίνη να φάνε κι οι κότες. Αν βέβαια έχουν τα... ριάλια να την αγοράσουν.
ΕΝΤΑΞΕΙ, ΜΙΑ κουβέντα παραπάνω, εντός παρενθέσεως, στο προηγούμενο “πεταχτό” είπαμε! Ε, όχι και να πάει στον... αγύριστο η τρόικα! Πώς θα ζήσουμε χωρίς τρόικα; Πώς θα κάνουμε χωρίς βαρβάρους; Δεν είναι μια κάποια λύση η “τρόικα”. Είναι η λύση!
ΚΑΝΤΕ αυτό! Μην κάνετε το άλλο! Διορθώστε το παράλλο! Δέκα εντολές έδωσε η τρόικα πριν απέλθει. Κακομοίρη... Μωϋσή, που τις παράλαβες για να τις μεταφέρεις στο λαό σου! Κακομοίρη λαέ, που σε έχουν ήδη γονατίσει οι πλάκες των προηγούμενων!
ΠΟΥ ΘΑ ΠΑΕΙ, θα συνηθίσει στο τέλος το γαϊδούρι! Κι όλο του έδινε λιγότερο σανό. Μόνο που πάνω που συνήθισε, ψόφησε. Κι έμεινε ο Νασρεντίν Χότζας χωρίς... γάϊδαρο.
ΕΙΣΑΙ ΜΕΤΑΞΥ 25-65 ετών και δεν σου έχουν κάνει ακόμα πρόταση να είσαι υποψήφιος στις επερχόμενες δημοτικές εκλογές; Μην ανησυχείς! Κανένας, μα κανένας, δεν θα μείνει τελικά που να μην δεχθεί άμεσα ή έμμεσα σχετική πρόταση.
ΤΟ ΚΑΡΠΟΥΖΙ δεν κόβεται μόνο κάθετα, κόβεται και οριζόντια.
Ας το έχουν υπόψη τους όλοι εκείνοι που νομίζουν ότι ξεκινούν με βάση τις ψήφους που πήραν τα κόμματα που τους έδωσαν το χρίσμα.
ΤΡΕΙΣ ΝΙΚΕΣ σε τρεις αγώνες πέτυχε η ΑΕΚΑΡΑ μας στην Αυστραλία και πήρε την πρώτη θέση στο τουρνουά του Σίδνεϋ. Είναι να μην κάνεις όνειρα για πρωτάθλημα και για κύπελλο, Μήτσο;
ΔΕΝ ΤΑ ΚΑΤΑΦΕΡΑ τελικά να πάω στα Ρούστικα, στις εκδηλώσεις για τον Μανώλη Αναγνωστάκη. Το ξέρω, ότι εγώ ήμουν ο χαμένος, Εύα!
Ο ΕΠΙΚΤΗΤΟΣ, που ήταν ένας από τους πιο φημισμένους στωικούς φιλοσόφους, ρωτήθηκε κάποτε πώς μπορεί κανείς να προφυλαχτεί από τους κακολόγους: “Αν διορθώνουμε τα σφάλματά μας, που προκαλούν την κατηγορία των άλλων, τότε μόνο θα πάψουν να μας κατηγορούν”, αποκρίθηκε.
“Δρόμοι παλιοί που αγάπησα και μίσησα ατέλειωτα/ κάτω απ’ τους ίσκιους των σπιτιών που περπατώ/ νύχτες των γυρισμών αναπότρεπτες κι η πόλη νεκρή./ Την ασήμαντη παρουσία μου βρίσκω σε κάθε γωνιά./ Κάμε να σ’ ανταμώσω κάποτε φάσμα χαμένο του τόπου μου κι εγώ./ Ξεχασμένος κι ατίθασος να περπατώ/ κρατώντας μια σπίθα τρεμόσβηστη στις υγρές μου παλάμες/[...]
Από το ποίημα “Δρόμοι παλιοί” του Μανόλη Αναγνωστάκη
ΧΑΙΡΕΤΩ ΣΑΣ ΚΙ ΑΓΑΠΩ ΣΑΣ!
(http//:petaxta.blogspot.com)
ΒΑΓΓΕΛΗΣ Θ. ΚΑΚΑΤΣΑΚΗΣ
e-mail: Kakatsakis@sch.gr
Φίλες και φίλοι, Καλημέρα!
ΑΥΓΟΥΣΤΕ με τα σύκα σου και τα γλυκά σταφύλια/ αυτά μου φέρνουνε στο νου τσ’ αγάπης μου τα χείλια!
Καλό μήνα και από τον μαντιναδολόγο της στήλης,
τον Ηλία τον Σταματάκη.
ΤΡΙΤΗ ΚΑΙ 3 του μήνα σήμερα! Κανένα πρόβλημα. Ολα βαίνουν καλώς. Ολα υπό έλεγχο. Η τρόικα, αφού έδωσε όσες εντολές είχε να μας δώσει, έφυγε (που να πάει στον αγύριστο), οι μισοί Ελληνες έχουν πάει για συκοστάφυλα κι από βενζίνη να φάνε κι οι κότες. Αν βέβαια έχουν τα... ριάλια να την αγοράσουν.
ΕΝΤΑΞΕΙ, ΜΙΑ κουβέντα παραπάνω, εντός παρενθέσεως, στο προηγούμενο “πεταχτό” είπαμε! Ε, όχι και να πάει στον... αγύριστο η τρόικα! Πώς θα ζήσουμε χωρίς τρόικα; Πώς θα κάνουμε χωρίς βαρβάρους; Δεν είναι μια κάποια λύση η “τρόικα”. Είναι η λύση!
ΚΑΝΤΕ αυτό! Μην κάνετε το άλλο! Διορθώστε το παράλλο! Δέκα εντολές έδωσε η τρόικα πριν απέλθει. Κακομοίρη... Μωϋσή, που τις παράλαβες για να τις μεταφέρεις στο λαό σου! Κακομοίρη λαέ, που σε έχουν ήδη γονατίσει οι πλάκες των προηγούμενων!
ΠΟΥ ΘΑ ΠΑΕΙ, θα συνηθίσει στο τέλος το γαϊδούρι! Κι όλο του έδινε λιγότερο σανό. Μόνο που πάνω που συνήθισε, ψόφησε. Κι έμεινε ο Νασρεντίν Χότζας χωρίς... γάϊδαρο.
ΕΙΣΑΙ ΜΕΤΑΞΥ 25-65 ετών και δεν σου έχουν κάνει ακόμα πρόταση να είσαι υποψήφιος στις επερχόμενες δημοτικές εκλογές; Μην ανησυχείς! Κανένας, μα κανένας, δεν θα μείνει τελικά που να μην δεχθεί άμεσα ή έμμεσα σχετική πρόταση.
ΤΟ ΚΑΡΠΟΥΖΙ δεν κόβεται μόνο κάθετα, κόβεται και οριζόντια.
Ας το έχουν υπόψη τους όλοι εκείνοι που νομίζουν ότι ξεκινούν με βάση τις ψήφους που πήραν τα κόμματα που τους έδωσαν το χρίσμα.
ΤΡΕΙΣ ΝΙΚΕΣ σε τρεις αγώνες πέτυχε η ΑΕΚΑΡΑ μας στην Αυστραλία και πήρε την πρώτη θέση στο τουρνουά του Σίδνεϋ. Είναι να μην κάνεις όνειρα για πρωτάθλημα και για κύπελλο, Μήτσο;
ΔΕΝ ΤΑ ΚΑΤΑΦΕΡΑ τελικά να πάω στα Ρούστικα, στις εκδηλώσεις για τον Μανώλη Αναγνωστάκη. Το ξέρω, ότι εγώ ήμουν ο χαμένος, Εύα!
Ο ΕΠΙΚΤΗΤΟΣ, που ήταν ένας από τους πιο φημισμένους στωικούς φιλοσόφους, ρωτήθηκε κάποτε πώς μπορεί κανείς να προφυλαχτεί από τους κακολόγους: “Αν διορθώνουμε τα σφάλματά μας, που προκαλούν την κατηγορία των άλλων, τότε μόνο θα πάψουν να μας κατηγορούν”, αποκρίθηκε.
“Δρόμοι παλιοί που αγάπησα και μίσησα ατέλειωτα/ κάτω απ’ τους ίσκιους των σπιτιών που περπατώ/ νύχτες των γυρισμών αναπότρεπτες κι η πόλη νεκρή./ Την ασήμαντη παρουσία μου βρίσκω σε κάθε γωνιά./ Κάμε να σ’ ανταμώσω κάποτε φάσμα χαμένο του τόπου μου κι εγώ./ Ξεχασμένος κι ατίθασος να περπατώ/ κρατώντας μια σπίθα τρεμόσβηστη στις υγρές μου παλάμες/[...]
Από το ποίημα “Δρόμοι παλιοί” του Μανόλη Αναγνωστάκη
ΧΑΙΡΕΤΩ ΣΑΣ ΚΙ ΑΓΑΠΩ ΣΑΣ!
(http//:petaxta.blogspot.com)
Δευτέρα 2 Αυγούστου 2010
ΕΥΦΗΜΕΣ ΜΝΕΙΕΣ
Γράφει ο: ΒΑΓΓΕΛΗΣ Θ. ΚΑΚΑΤΣΑΚΗΣ
e-mail: Kakatsakisv@gmail.com
Εβρεχε ρίμες εκείνο το βράδυ
Ευχαριστώ σας φίλοι μου που ’ρθατε στη βραδιά μου/ κι αφού δεν είμαι πια εδώ πιείτε με τα παιδιά μου!
Αυτή τη μαντινάδα θα έλεγε, αν ζούσε ο ποιητής και ριμαδόρος της Λίμνης Κισάμου Θεοχάρης Ραϊσάκης στο τέλος της τιμητικής βραδιάς που οργάνωσαν γι’ αυτόν 11 χρόνια μετά τον θάνατό του, στον αύλειο χώρο του σχολείου του χωριού του, την Κυριακή 25 Ιουλίου ο δήμος Ιναχωρίου στο πλαίσιο των “Λαφονησίων” και ο Σύλλογος Προβολής Κισάμου “Η Γραμπούσα” στο πλαίσιο των “Γραμπουσίων”.
Κατά τον γιο του τον Πλούταρχο που πήρε τον λόγο, πριν αρχίσουν να παίζουν τα όργανα του μουσικού συγκροτήματος του Δημήτρη Αναγνωστάκη και βγει στην πίστα το χορευτικό της Αλκηστης Ξηρουχάκη, για να ευχαριστήσει τους συντελεστές και τους θεράποντες της εκδήλωσης για τον πατέρα του.
Εβρεχε ρίμες, ρίμες παντός καιρού, του Ραϊσοθεοχάρη ο ουρανός εκείνο το βράδυ. Αδικα κάποιοι “αμύητοι” φοβήθηκαν βλέποντας τα σύννεφα με το λιοβασίλεμα να γεμίζουν τον ιναχωριανό ουρανό, για βροχή. Οι Λιμνιανοί μα και οι άλλοι Ιναχωριανοί που ξετρούλιαξαν στην κυριολεξία την ιδιαίτερα όμορφη χάρις στον Δήμο αυλή του σχολείου, ήξεραν. Ρίμες του ριμαδόρου τους κουβαλούσαν. Ρίμες που τις έφερε ο αέρας. Καθότι, για να χρησιμοποιήσω τα λόγια τού και κεντρικού ομιλητή δασκάλου και δημοτικού συμβούλου Ιναχωρίου Μιχάλη Μουντάκη(φωτ.), απ’ το βιβλίο του “Ραϊσάκης Θεοχάρης - Ο ποιητής και ριμαδόρος της Λίμνης”, που κυκλοφόρησε την ημέρα της εκδήλωσης, “όλος ο αέρας της Λίμνης σήμερα, είναι γεμάτος από ιαμβικούς ομοιοκατάληκτους δεκαπεντασύλλαβους του Θεοχάρη”.
“Ειδικά” λέει, όμως, άμα περάσεις από το σπίτι του, το Γυρόλιμνο, το Βέλανο, το Μαύρο Κλίμα, τα Μπαντουριανά, το Σχολειό, ο αέρας αρχίζει να γελά σιγανά και ρυθμικά στην αρχή, στη συνέχεια τρανταχτά και ρυθμικά με τους στίχους και τις πιπεράτες ρίμες του”...
Ο λόγος για τη “θεοχάρεια” εποχή
Εβρεχε, λοιπόν, ρίμες του Ραϊσοθεοχάρη εκείνο το βράδυ. Με το που άρχισε η εκδήλωση με συντονιστή τον πρόεδρο του Δημοτικού Συμβουλίου Ιναχωρίου δάσκαλο Κωστή Χαρτζουλάκη. Ρίμες πολύστιχες, όπως αυτές για τον Πασαδάκη, τον Μαρακόγιαννη, τον γάϊδαρο του Ντουλοβάσιλα και τον Κλήδονα και πλήθος άλλες. Μα και μεμονωμένα δίστιχα, όπως αυτά για τον πεθερό του, για τη δασκάλα του Ελους, για τον Κουλίζο, για το μεσοφόρι που του έδωσε αντί για πουκάμισο η
γυναίκα του, για χίλια μύρια περιστατικά και συμβάντα. Ρίμες πηγαίες, περιεκτικές, ανεπιτήδευτες, συχνά αθυρόστομες, προορισμένες, ωστόσο, όλες να υμνήσουν αλλά προπάντων να σατιρίσουν μικρά και μεγάλα γεγονότα.
Και από τον Μιχάλη Μουντάκη στη λίαν εμπεριστατωμένη και τεχνολογικά άψογα δοσμένη ομιλία του και από τον άλλο ομιλητή, τον και συνεργάτη της εφημερίδας μας γνωστό συγγραφέα και ποιητή, πρόεδρο του συλλόγου “Η Γραμπούσα” Θανάση Δεικτάκη.
Μα και από όλους όσοι πήραν τον λόγο στη συνέχεια για ν’ αναφερθούν στον ριμαδόρο τους όπως τον έζησαν. Από τον πρέσβη Βασίλη Σημαντηράκη, από τον γνωστό και στους αναγνώστες της εφημερίδας μας σαν Εννιαχωριανό Γιάννη Μαλαξιανάκη, από τον ανηψιό του Ραϊσοθεοχάρη, Γιάννη Ραϊσάκη,
από τον δάσκαλο συγγραφέα Μανόλη Κογχυλάκη (υπηρέτησε στην αρχή της δεκαετίας του 1970 για 4 χρόνια στη Λίμνη), από τον δάσκαλο Κώστα Παπαδάκη αλλά και από άλλους. Και, βεβαίως, απ’ τον γιο του τον Πλούταρχο. Ταυτόχρονα, ωστόσο, και μαζί με τις ρίμες αναστηνόταν, εκτός απ’ τον Θεοχάρη, που ειρήσθω εν παρόδω δεν υπήρξε μόνον σπουδαίος ριμαδόρος αλλά και οργανοπαίκτης και έμπορος και χτίστης, στημαδόρος και πάνω απ’ όλα καλός οικογενειάρχης και ενεργός πολίτης, μια ολόκληρη
εποχή, η “θεοχάρεια” εποχή που φεύ(!) για τη Λίμνη, όπως και για
όλα τα χωριά μας αποτελεί πια παρελθόν... Ενα παρελθόν που, αν θέλουμε να έχουμε μέλλον, θα πρέπει όσο γίνεται συχνότερα να την επισκεπτόμαστε!
H δασκάλα του Ελους
Πρωτοδιόριστη ήταν η δασκάλα στο Ελος, όταν πληροφορήθηκε για τον ποιητή τον Θεοχάρη και στην πρώτη τους συνάντηση τον ρωτά για τα βιβλία που έχει εκδώσει και τις ποιητικές συλλογές που έχει και η απάντηση του Θεοχάρη ήταν, ότι δεν είχε τίποτα απ’ αυτά. Η δασκάλα τότε του έδωσε ποιητικά τη γνώμη της με το γνωστό: “Ποιητής εκ του προχείρου που ’χει τη μορφή του χοίρου”. Για να πάρει αμέσως την απάντηση
από τον Θεοχάρη: “Δεν έχω χοίρινη μορφή μον’ έχω των ανθρώπω/ κρίμα νά ’σαι δασκάλισσα και να μην έχεις τρόπο. Και συνεχίζει:
Αν ξεστομίσεις άλλη μια τρακόσιες θα ταιριάσω
και μέσα σ’ ένα μαγαζί θα ’ρθω να τσοι διαβάσω.
Και τώρα σε παρακαλώ θέλω να το βουλώσεις
η μύτη σου σε γαργαλεί, πέσε να την πλακώσεις.
Του ποιητή το χτήμα
Ψόφησε κάποτε του ίδιου του Θεοχάρη ένας γάϊδαρος και για να προλάβει, προφανώς, όσους ήθελαν να τον πειράξουν, έκανε αυστηρή προειδοποίηση που φαίνεται ότι έπιασε τόπο. Για τον εαυτό του, όμως, διατηρεί το προνόμιο να συνθέτει σε κάθε ευκαιρία:
“Εμάθατε εψόφησε του ποιητή το χτήμα
κι ακράτο ασβέστη να λουστεί
απού του βγάλει ρίμα.
Ο ποιητής είναι καλά, στη Λίμνη διαμένει
κι άμα ψοφήσει γάϊδαρος απείραχτος δε μένει”.
ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Με το ιδιαίτερα φροντισμένο 136 σελίδων βιβλίο του Μιχάλη Μουντάκη, “Ραϊσάκης Θεοχάρης - Ο ποιητής και ριμαδόρος της Λίμνης” (Χανιά 2010), απ’ το οποίο αλίευσα και τα παραπάνω, θα ασχοληθώ εκτενέστερα από τη στήλη σε άλλη ευκαιρία. Να επισημάνω προς το παρόν ότι ο συγγραφέας του το έβγαλε “ιδίοις αναλώμασι” και το πρόσφερε δωρεάν στην εκδήλωση.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)