ΕΥΘΥΒΟΛΑ ΚΑΙ ΜΗ…

Η τραγωδία στην Κύπρο και οι βάσεις στο Ακρωτήρι

Γράφει ο Νεκτάριος Κακατσάκης
Δημοσιεύθηκε στις: 13-07-2011(Χανιώτικα νέα)

Η Κύπρος θρηνεί... Εμείς παρακολουθούμε.
Η αγανάκτηση ξέχειλη, τρέχει από το ποτήρι... Εκεί -στην Κύπρο- από ανθρώπους που βιώνουν την κατάσταση, από ανθρώπους που... τάσσονται σε στρατόπεδα! Ανάμεσά τους, εκείνοι που επιτίθενται κι εκείνοι που αμύνονται! Συνήθως νικητές οι δεύτεροι! Αυτοί που συνήθως έχουν τα μέσα να αντικρούουν τις όποιες κατηγορίες, να απαλλάσονται των ευθυνών τους, να συνεχίζουν τη ζωή τους κανονικά, δίχως να ιδρώνει το μέτωπό τους! Γνωστές εικόνες...
Η Κύπρος βράζει... Ενα καζάνι που ξεβράζει λόγια, λόγια...!
Και λέξεις, λέξεις... πανταχόθεν:
"Οι ένοχοι, οι υπεύθυνοι, οι ανεύθυνοι, τα πολιτικά παιχνίδια, ο θάνατος αθώων ψυχών..., τα συμφέροντα..."
Σκηνές γνωστές, κωμικοτραγικές, ελληνικές! Κι εμείς από μακριά να παρακολουθούμε όσο μας το επιτρέπει η ζωή μας,όσο μας το επιτρέπουν τα δικά μας άγχη!
Παρακολουθούμε τη Μεγάλη Ζυγαριά που πάντα γέρνει κατά των αθώων ψυχών, θωρούμε το δρεπάνι που θερίζει ανθρώπους!
Διάβασα το πολύ εύστοχο σχόλιο του Π.ΠΕΡ. (Χ.Ν. σελ. 3, φ. 12-07-2011) με τίτλο "Είναι ασφαλής η νατοϊκή βάση;" όπου διατυπώνει ένα ερώτημα που απασχολεί πολλούς από τους χανιώτες και σημειώνει: "[...] Αλήθεια, ποια μέτρα έχουν ληφθεί στις στρατιωτικές εγκαταστάσεις στα Χανιά και ιδιαίτερα στην αμερικανο-νατοϊκή βάση της Σούδας; Χρόνια τώρα συντηρείται σαν... αστικός μύθος ότι το 'Ακρωτήρι είναι κούφιο', χωρίς κανείς να ξέρει τι ακριβώς κρύβεται στα 'έγκατα' της βάσης. Κανείς βέβαια δεν περιμένει να μας πουν αναλυτικά τον οπλισμό που υπάρχει στις εγκαταστάσεις, αλλά είναι ευθύνη τόσο των στρατιωτικών όσο και των πολιτικών αρχών, να μεριμνήσουν για την ασφάλεια της περιοχής ώστε να μη ζήσουμε ποτέ μια αντίστοιχη τραγωδία με αυτή της Κύπρου'. Στο παραπάνω σχόλιο, προσθέτω άλλο ένα ερώτημα που επίσης κυκλοφορεί ως... αστικός μύθος: "Αληθεύει ότι το ιδιαίτερα υψηλό ποσοστό ασθενών και θανάτων από καρκίνο στα Χανιά είναι αποτέλεσμα και της ύπαρξης των Αμερικανικών Βάσεων στο Ακρωτήρι;".
Περιμένοντας κάποια απάντηση που δεν θα λάβουμε(;) ποτέ, συνεχίζουμε αρκούμαστε στην καταμέτρηση των αθώων θυμάτων...

ΣΤΑ ΠΕΤΑΧΤΑ

Φίλες και φίλοι, καλημέρα!

ΝΑ ΜΟΥΝΑ, λέει, δύοντος του ηλίου στους Αγιούς (στο 'γιούς' ήθελε τον τόνο η μάνα μου) Ασωμάτους του Βαφέ,
απόψε. Στον εσπερινό για τη χάρη τους. Και να ?βρισκα, λέει, τον χρόνο να κάμω πορπατηχτός απ? το Νίππος, περνώντας απ? το Λιμνοπήγαδο, τον δρόμο μέχρι το εκκλησάκι τους.
ΠΕΡΙΜΕΝΟΝΤΑΣ τις αποφάσεις του Eurogroup. Περιμένοντας τις αντιδράσεις των διεθνών αγορών. Περιμένοντας το πιστωτικό ή το μη πιστωτικό γεγονός. Τι μπορεί να περιμένει ένας άνεργος; Τι μπορεί να περιμένει ο χαμηλοσυνταξιούχος;
Τι μπορεί να περιμένει ο εργαζόμενος;
ΚΑΙ ΒΕΒΑΙΑ πρέπει να απασχολεί, και μάλιστα σοβαρά, την Κυβέρνηση, και γενικότερα το πολιτικό σύστημα, το ό,τι βρίσκονται πολίτες που αποδοκιμάζουν ή και προπηλακίζουν υπουργούς αλλά και βουλευτές. Να την και να το απασχολεί ωστόσο πολύ περισσότερο πρέπει το ό,τι οι μισοί Ελληνες εγκρίνουν αυτού του είδους τις εκδηλώσεις. Από τον φίλο μου τον γερω-δάσκαλο η παρέμβαση.
ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΗ αστυνόμευση σε λίγο... Περισσότερη αστυνόμευση σε λίγο... Περισσότερη αστυνόμευση σε λίγο... Θυμάστε το προ διετίας παλιό γραμμόφωνο με την κολλημένη βελόνα; Αν όχι, καιρός να τη θυμηθείτε.
ΠΗΓΑΙΝΕ για μαλλί και βγήκε κουρεμένη. Για την Κυβέρνηση, το Υπουργείο Οικονομικών συγκεκριμένα, ο λόγος. Ούτε λίγο ούτε πολύ ξεπερνούν το ένα δισ. ευρώ οι επιστροφές φόρου προς τους πολίτες, γεγονός που αποδίδεται κυρίως στο μέτρο των αποδείξεων.
ΜΑΛΛΙΑ η μαλιά; Με ένα ή με δύο 'λ' η λέξη με ρώτησε από τηλεφώνου, για να μου κάνει πλάκα επειδή την είδε στα 'Πεταχτά' τις προάλλες με ένα. Εξαρτάται αν ο πνιγμένος, για τον οποίο κάνει λόγο η παροιμία, έχει λίγα ή πολλά, του απάντησα...
'ΤΟ ΚΡΗΤΙΚΟ γαμοπίλαφο κατά πάσα πιθανότητα πρέπει να είναι μια επιβίωση του ιταλικού ριζότο από την εποχή της Γαληνοτάτης Δημοκρατίας της Βενετίας που οι Κρητικοί υιοθέτησαν με τον δικό τους τρόπο. Προσφέρεται στους γάμους (σ.σ.: και όχι μόνο) για ευγονία και πλούτο (αυτό συμβολίζει το ρύζι). Για τους ίδιους λόγους στο μεγάλο καζάνι βράζονται κρέας γίδας και κόκορα'. (www.mediasoup.gr).
TA ΠΑΝΤΑ όλα μπορεί να τα μάθει κανείς 'γκουγκλάροντας' (τι λέξη!) στο Διαδίκτυο. Τον ρόλο του γέρου, τον οποίο γέρο αν δεν τον είχαμε έπρεπε να τον αγοράσουμε, τον παίζουν σε μερικές περιπτώσεις τη σήμερον ημέρα οι μηχανές αναζήτησης στο Διαδίκτυο.
ΤΡΙΑ ακόμα μαθητικά μαργαριτάρια για σήμερα. α) Εικονομαχίες ήταν οι μάχες που έκαναν οι λαοί για τις εικόνες. Οποιος κέρδιζε τις μάχες, κέρδιζε και τις εικόνες. β) Οι Ελληνες εφεύρεσαν τη γεωμετρία για να αποφύγουνε την άλγεβρα που ήταν αράπικη γ) Ο Κορινθιακός κόλπος ευρίσκεται τελείως κατά μήκος.
'[...]Στο βάθος ένας ήλιος κόκκινος σαν αίμα,/ στέκει σκεπτικός,/ κουρασμένος απ? το αιώνιο ταξίδι του./ Δύο συννεφάκια που αχνά αρχίζουν να μαυρίζουν/ του συμπαραστέκονται./ Βουβή κι η δική μου ματιά,/ Ακίνητη... προκλητικά καρφωμένη στον ορίζοντα. Σε λίγο θ? αρχίσει η συμφωνία/ των Αγγέλων σε Ντο ελάσσονα'.
Από το ποίημα 'Η συμφωνία των Αγγέλων' του Γιάννη Ανδρεόπουλου.
ΧΑΙΡΕΤΩ ΣΑΣ ΚΙ ΑΓΑΠΩ ΣΑΣ!
(http://petaxta.blogspot.com/)

ΕΥΦΗΜΕΣ ΜΝΕΙΕΣ

Το θέατρό μας, το ΔΗΠΕΘΕΚ! (1)

Το θέατρό μας, το ΔΗΠΕΘΕΚ! Το λέμε και γεμίζει το στόμα μας. Το λέει και το αισθάνεται ο κάθε Χανιώτης κι η κάθε Χανιώτισσα. Πρώτος απ’ όλους και πάνω απ’ όλους το λέει και το αισθάνεται, ωστόσο, ο κατευθυντήριος νους του, ο καλλιτεχνικός του διευθυντής, ο Μιχάλης ο Αεράκης. Ο άνθρωπος με τον αέρα του οποίου το ΔΗΠΕΘΕΚ ταξιδεύει από επιτυχία σε επιτυχία. Με αφορμή τις παραστάσεις του 'Υπηρέτη δύο αφεντάδων', που άνοιξαν τις πύλες τού εν Χανίοις πολιτιστικού καλοκαιρού, στις 4, 5 και 6 Ιουλίου, η παραπάνω αναφορά. Δεν έπεφτε καρφίτσα στις κερκίδες του θεάτρου της Ανατολικής Τάφρου στην τελευταία παράσταση που αξιώθηκα να παρακολουθήσω. Δεν έπεφτε καρφίτσα και στις δυο προηγούμενες, έμαθα. Ούτε στο Ηρώδειο, όμως, που δόθηκε η πρεμιέρα, έπεφτε καρφίτσα! ΔΗΠΕΘΕΚ σημαίνει ποιότητα. ΔΗΠΕΘΕΚ σημαίνει ευθύνη. ΔΗΠΕΘΕΚ σημαίνει ο πήχης πάντα ψηλά.
Κάποιοι απ’ τους αριθμητές των κλασμάτων που έχουν κοινό παρονομαστή τη φράση: ΔΗΠΕΘΕΚ σημαίνει εμπιστοσύνη. Του Μιχάλη Αεράκη, κατ’ αρχήν, του Διοικητικού του Συμβουλίου (πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος ο αντιδήμαρχος Χανίων Δημήτρης Λειψάκης) και της
ΑΝΕΚ (χρυσός χορηγός) οι αριθμητές. Των Χανιωτών και των Χανιωτισσών, κατ’ αρχήν αλλά όχι μόνο, ο παρονομαστής. Απόλυτη εμπιστοσύνη στις παραστάσεις του θεάτρου μας, του ΔΗΠΕΘΕΚ!
Να γιατί ξετρουλιάζουν από κόσμο οι άβολες και όχι μόνο, κερκίδες του θεάτρου της Ανατολικής Τάφρου...

Το θέατρό μας το ΔΗΠΕΘΕΚ(2)

Με άριστα το 10, βάζω 11 σε όλα, μου είπε με άκρα σοβαρότητα, φεύγοντας, μετά την περί ης ο λόγος και στην προηγούμενη εύφημη μνεία παράσταση, μια φίλη συνταξιούχος δασκάλα. Το ίδιο κι εγώ, αλλά και όλοι νομίζω, της απάντησα. Βεβαίως εν αρχή, σε κάθε θεατρική παράσταση είναι ο λόγος. Το έργο 'Υπηρέτης δύο αφεντάδων' του Κάρλο Γκολντόνι, εν προκειμένω. Ενα έργο διαχρονικό, απλό, κατανοητό, που αναδεικνύει το πρόβλημα της ανεργίας και της αγωνίας για επιβίωση στο βάθος των αιώνων. Κι ας είναι γραμμένο στα μέσα του 18ου αιώνα. 'Τυχερέ Γκολντόνι, έπεσες σε καλά χέρια!'. Ο τίτλος ενός αισθαντικού κειμένου που έγραψε στις προχθεσινές 'Διαδρομές' η Θεοδοσία Κατριτζιδάκη. Με εκφράζει πλήρως αυτός ο τίτλος. Οντως τυχερός, πολύ τυχερός ο Γκολντόνι! Κατ’ αρχήν γιατί επέλεξε το έργο του ο Μιχάλης ο Αεράκης. Μα και γιατί όλοι όσοι ανέλαβαν την ευθύνη να το ζωντανέψουν επί σκηνής, έδωσαν, ας μου επιτραπεί η έκφραση, τα ρέστα τους! Δουλειά προσεγμένη και στην παραμικρή λεπτομέρεια. Να σταθώ στην μαγική σκηνοθεσία του Γιάννη Κακλέα; Στα ευρηματικά σκηνικά του Μανόλη Παντελιδάκη; Στα υπέροχα κοστούμια της Βάλιας Μαργαρίτη (πάντα ανιδιοτελής η προσφορά της) και στις θαυμάσιες χορογραφίες του Κυριάκου Κοσμίδη; Σ’ έναν- έναν και μία-μία, τους και τις ηθοποιούς, με πρώτο τον καταπληκτικό Βασίλη Χαραλαμπόπουλο στον ρόλο του Τρουφαλντίνο; Στους άλλους συντελεστές της παράστασης, μέσα σ’ αυτούς και το διοικητικό και το τεχνικό προσωπικό του ΔΗΠΕΘΕΚ που έκανε τον δικό του αγώνα; Ό,τι και να πω, λίγο θα ’ναι! Εξάλλου το... '11' της βαθμολογίας τα λέει όλα!


Μια πεντανόστιμη παράσταση

Τ’ άφησα στην Ε’ Δημοτικού, όταν έφυγα, όντας διευθυντής του 5ου Δημοτικού Σχολείου Χανίων, απ’ την υπηρεσία. Ηταν, θυμούμαι, ωραία παιδιά. Ο Γιώργος, ο Μανόλης, η Ελίνα, ο Δημήτρης, ο Νίκος, η Κατερίνα, ο..., η... Τα ξαναβρήκα ύστερα από 6 χρόνια, επί σκηνής, στο Ωδείο Χανίων, στην εκπληκτική παράσταση 'Πεντανόστιμη' της Λένας Διβάνη που ανέβασε το 1ο Λύκειο, με τους τωρινούς συμμαθητές τους, την περασμένη Δευτέρα 4 Ιουλίου.
Ωραίες και ωραίους εφήβους. Να ποιούν μαζί τους, ήθος. Να παραδίδουν μαθήματα υποκριτικής τέχνης.
Να εκπέμπουν μηνύματα αισιοδοξίας στην ξετρουλιαχτή από κόσμο αίθουσα.
Να λένε με τον τρόπο τους, για να παραφράσω τον τούρκο συγγραφέα Ασίζ Νεσίν, ότι μπορεί τα πράγματα να πηγαίνουν έτσι όπως πηγαίνουν, μα αυτά θα τα κάνουν να πάνε αλλιώς.
Να αναδεικνύουν την ανάγκη για ένα ουσιαστικό εκπαιδευτικό σύστημα, βασικοί άξονες του οποίου θα είναι η συνεργασία και η έκφραση της δημιουργικότητας.
Να εισπράττουν με άκρα ταπείνωση τα δάση των χειροκροτημάτων και των επευφημιών απ’ το κοινό.
Και βέβαια να δικαιώνουν τους δάσκάλους των, τον Νεκτάριο Ξανθουδάκη, την Ελένη Καρτσωνάκη και την Ελένη Φουντά, που είχαν τους ρόλους των εμψυχωτών. Μέσα σ’ ένα κλίμα βιωμένης συν-κινητικής αγάπης.
Τι πεντανόστιμη παράσταση, αλήθεια! Ναι, οι άνθρωποι είναι καλοί κατά βάθος!

ΣΤΑ ΠΕΤΑΧΤΑ

Φίλες και φίλοι, καλημέρα!

ΕΝΤΑΞΕΙ, ΕΙΝΑΙ καλοκαίρι! Το επιβεβαιώνει ο υδράργυρος που έχει πάρει τ' αψήλου στο θερμόμετρο, το διαλαλούν τα τζιτζίκια με το φαινομενικά μονότονο τραγούδι τους, το καταλαβαίνουν οι παραλίες που γεμίζουν από λουόμενους. Και όπως λέει ο ποιητής: 'Ο,τι 'ναι να 'ρθει θε να 'ρθεί, αλλιώς θα προσπεράσει'.

ΦΩΤΙΑ ΤΑ ΜΕΤΡΑ από το 4ο επικαιροποιημένο Μνημόνιο. Φωτιά στα μπατζάκια μας. Μανόλαρε, Μανόλαρε, πάρε φωτιά κι αμόλαρε! Μέτρα για αποκρατικοποιήσεις, μέτρα για φόρους, μέτρα για ασφαλιστικό, μέτρα για κύριες και επικουρικές συντάξεις, μέτρα για τους δημόσιους υπαλλήλους, μέτρα για τους συνταξιούχους...

ΑΝ ΧΡΕΩΚΟΠΗΣΟΥΜΕ σαν χώρα μέχρι τον Σεπτέμβρη έχει κακώς. Αν δεν χρεωκοπήσουμε, δύο τινά μπορούν να συμβούν: Ή να χρεωκοπήσουμε το τέλος του 2013 ή να χρεωκοπήσουμε μετά το 2013. Κι αν χρεωκοπήσουμε το τέλος του 2013 έχει κακώς. Αν όμως δεν χρεωκοπήσουμε, δύο τινά μπορούν να συμβούν. Ή να χρεωκοπήσουμε μέχρι το 2020 ή να χρεωκοπήσουμε μετά το 2020. Κι αν μεν...

ΣΕ ΚΟΥΒΕΝΤΑ να βρισκόμαστε. Σωστό! Μπορεί και να 'χουμε χρεωκοπήσει και να νομίζουμε ότι δεν έχουμε. Κι αυτό είναι σωστό.

ΝΑ ΤΟ ΔΗΛΩΣΩ για να το σώσω. Η πρώτη σκέψη. Κι αν το δηλώσω και το χάσω; Η δεύτερη σκέψη. Να το δηλώσω, να μην το δηλώσω, να το δηλώσω, να μην το δηλώσω, να το δηλώσω... Ο,τι πει το τελευταίο φύλλο της μαργαρίτας.

'ΔΙΟΤΙ ΕΚΕΙΝΟΙ που διοικούσαν την πόλη τότε (ενν. στην εποχή του Σόλωνα και του Κλεισθένη) δεν δημιούργησαν ένα πολίτευμα το οποίο μόνο κατ' όνομα να θεωρείται το πιο φιλελεύθερο και το πιο πράο απ' όλα, ενώ στην πράξη εμφανίζεται διαφορετικό σε όσους το ζουν· ούτε ένα πολίτευμα που να εκπαιδεύει τους πολίτες έτσι ώστε να θεωρούν δημοκρατία την ασυδοσία, ελευθερία την παρανομία, ισονομία την αναίδεια και ευδαιμονία την εξουσία του καθενός να κάνει ό,τι θέλει, αλλά ένα πολίτευμα το οποίο, δείχνοντας την απέχθειά του για όσους τα έκαναν αυτά και τιμωρώντας τους, έκανε όλους τους πολίτες καλύτερους και πιο μυαλωμένους'.

ΕΤΣΙ ΤΑ ΕΙΠΕ ο Ισοκράτης στον Αρεοπαγιτικό του κι όχι έτσι όπως τα
διαβάσατε προχθές στο πρώτο 'Πεταχτό'. Να 'ναι καλά ο φίλος
Παναγιώτης Αλεβαντής που με παρέπεμψε σ' ένα σχετικό άρθρο του 'φιλομαθούς ερευνητή' Νίκου Σαραντάκου (HYPERLINK "http://www.sarantakos.com/isoc​rat.htm. Επιβεβλημένη η διόρθωση. Αλλο πράγμα το τι κυκλοφορεί στο Διαδίκτυο. Με την ευκαιρία. Και βέβαια τον νόμο της υδροστατικής πίεσης και όχι τον νόμο της βαρύτητας, όπως εκ παραδρομής γράφτηκε χθες, βρήκε ο Αρχιμήδης στο μπάνιο του. Τον νόμο της βαρύτητας τον βρήκε ο Νεύτωνας μερικούς αιώνες αργότερα.

Η ΠΡΩΤΗ συναυλία που έκανε ο Χαίντελ στο Λονδίνο δεν είχε καθόλου επιτυχία. Οι φίλοι του ήταν ενοχλημένοι πολύ μ' αυτό το γεγονός, αυτός όμως, έμεινε ατάραχος. 'Μη στενοχωριέστε, σε μια άδεια αίθουσα η μουσική ακούγεται καλύτερα' τους είπε.

...'Πόσο πολύ σ' αγάπησα εγώ μονάχα το ξέρω/ Εγώ που κάποτε σ' άγγιζα με τα μάτια της πούλιας/ Και με τη χαίτη του φεγγαριού σ' αγκάλιασα/ και χορέψαμε μες στους καλοκαιριάτικους κάμπους./ Πάνου στη θερισμένη καλαμιά/ και φάγαμε μαζί το κομμένο τριφύλλι'... Από το ποίημα 'Αμοργός' του Νίκου Γκάτσου.

ΧΑΙΡΕΤΩ ΣΑΣ ΚΙ ΑΓΑΠΩ ΣΑΣ!
(http://petaxta.blogspot.com/)

ΣΤΑ ΠΕΤΑΧΤΑ

Τ’ ΑΪ - ΠΡΟΚΟΠΗ, αν δεν το ξέρετε, σήμερο. Δεν τον κάνουμε προστάτη άγιο της χώρας μας μήπως και δούμε προκοπή; Λέμε τώρα. Ο πνιγμένος απ’ τα μαλιά του πιάνεται.

'ΑΝ ΔΕΝ ΛΑΒΟΥΜΕ μέτρα για την αποκατάσταση του αισθήματος δικαίου, θα μας πάρουν όλους με τις πέτρες'. Αυτά μεταξύ των άλλων είπε πριν ένα χρόνο (4 Ιουνίου 2010) ο πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου. Κανένα πρόβλημα. Μέτρα ελήφθησαν. Για την εδραίωση του αισθήματος αδίκου, βεβαίως βεβαίως.

ΑΠ’ ΤΗΝ ΑΠΟΓΟΗΤΕΥΣΗ, στον θυμό. Απ’ τον θυμό στην αγανάκτηση. Απ’ την αγανάκτηση στην οργή. Υπάρχει πολλή συσσωρευμένη οργή σ’ αυτήν τη χώρα.

ΚΟΡΑΚΑΣ ΚΟΡΑΚΟΥ μάτι δεν βγάζει. Σωστό. Κόρακας ψοφισμένου κόρακα όμως; Θεωρητική ερώτηση.

ΑΧΟΣ ΒΑΡΥΣ ακούγεται πολλά ντουφέκια πέφτουν/ Η Μέρκελ κάνει πόλεμο μαζί με τον Νικόλα/ Τους οίκους βάλανε σκοπό να μην τους λογαριάζουν/ Τώρα θα δείτε, φίλοι μας, ποιοι κυβερνούν τον κόσμο! Τώρα μάλιστα!
'
ΟΙ ΟΙΚΟΙ αξιολόγησης είναι περιττοί, καθώς προσποιούνται ότι έχουν γνώσεις για τα κράτη, τις οποίες στην πραγματικότητα δεν διαθέτουν'. Τόμας Φρίκε, επικεφαλής οικονομολόγος της εφημερίδας 'Financial Times Deutschland'. Από άρθρο του με τίτλο 'Σταματήστε τους κλόουν των Οίκων Αξιολόγησης'.

ΥΠΕΡ ΤΟΥ ΔΟΥΛΟΥ του Θεού Ευαγγέλου και των συν αυτώ... Μέχρι και... αίτηση για τον Ευάγγελο Βενιζέλο θα κάνει ο μητροπολίτης Θεσσαλονίκης Ανθιμος, τουλάχιστον για ένα μήνα. Κανονικά, κανονικότατα, πέραν βέβαια των περικοπών που έχουν γίνει και στους άλλους δημόσιους υπάλληλους, θα καταβάλλονται οι μισθοί των κληρικών, αποφάσισε ο τσάρος της οικονομίας.

ΕΥΡΗΚΑ! ΕΥΡΗΚΑ!'. Γυμνός βγήκε απ’ το μπάνιο του στους δρόμους των Συρακουσών και φώναζε, με το που ανακάλυψε το νόμο της βαρύτητας, ο Αρχιμήδης. Α ρε τι έχει να γίνει έτσι και βρεθεί πετρέλαιο νότια της Κρήτης και στο Ιόνιο!

'ΑΦΗΝΕ ΜΑΝΑ πού και πού του Χάρου το κονάκι, γιατί ζηλεύω όντε θωρώ μικρού παιδιού κανάκι'. Για τη συγχωρεμένη την μάνα μου την έγραψε και μέσω του Ηλία του Σταματάκη μου την έστειλε τούτη τη μαντινάδα η γνωστή εξαιρετική μαντιναδολόγος Αντωνία Μηλογιαννάκη.
Σ’ ευχαριστώ από καρδιάς κυρία Αντωνία, να ’σαι καλά! Πάντως κανένα παράπονο δεν έχω στην μάνα μου. Συχνά-πυκνά με επισκέπτεται στα
όνειρά μου.

ΤΡΙΑ ΜΑΘΗΤΙΚΑ μαργαριτάρια σήμερα: α) Πολλοί άνθρωποι χρησιμοποιούν προστυχόλογα. Προχτές στο πανηγύρι του Σταυρού, κάτω στην Καρούτα, κάποιος είπε ανυπερθέτος. Οι άλλοι έκαναν πως δεν κατάλαβαν. β) Στα μαθηματικά δεν είμαι καλός, αλλά πρώτος στην ορφογραθία.
γ) Παρόλο που ο γέρος ήταν τυφλός άκουσε τα πάντα.

'Τρεις τ’ απόγευμα, όπως λέμε Ιούλιος της γνώσης/ ή τρισάγιο της μνήμης./ Η Βάσω σκύβει στον κάδο με τις κονσέρβες/ - η μπλούζα ανοιχτή- τις στοιχίζει με ακρίβεια./ Οι κρίνοι απ’ το στήθος της, οι ατμοί/ ο τροπικός του Ιουλίου./ Ούτε σκελετωμένες θεότητες/ ούτε κείμενα που αντιμιλούν στον τζίτζικα./ Αργά ανεβαίνω τα σκαλιά της μέθης'.
Από το ποίημα του Γιάννη Φίλη 'Πλάκα (4)'

ΧΑΙΡΕΤΩ ΣΑΣ ΚΙ ΑΓΑΠΩ ΣΑΣ!
(http://petaxta.blogspot.com/)

ΣΤΑ ΠΕΤΑΧΤΑ

Φίλες και φίλοι, καλημέρα!

'Η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ μας αυτοκαταστρέφεται, διότι κατεχράσθη το δικαίωμα της ελευθερίας και της ισότητας, διότι έμαθε τους πολίτες να θεωρούν την αυθάδεια ως δικαίωμα, την παρανομία ως ελευθερία, την αναίδεια του λόγου ως ισότητα και την αναρχία ως ευδαιμονία'. Ισοκράτης 436 π.Χ. - 338 π. Χ.

ΟΥΔΕΙΣ ΔΙΑΦΩΝΕΙ ότι είναι και σήμερα επίκαιρος, ύστερα από 2500 χρόνια ο λόγος του Ισοκράτη. Ο καθείς και η ευθύνη του, ωστόσο. Αλλη πάντως η ευθύνη αυτών που είχαν στα χεριά τους την όποια μορφή εξουσίας κι άλλη η ευθύνη αυτών που τους την ανέθεταν. Νομίζω.

ΑΝΟΙΓΩ ΠΑΡΕΝΘΕΣΗ. Στους τακτικούς μου 'πεταχτούς' συνεργάτες Κώστα Μπετινάκη, Ηλία Σταματάκη (χάθηκες τελευταία, Ηλία!), Παναγιώτη Αλεβαντή, Μαρία Ζαβιανέλλη και βεβαίως βεβαίως, τον Γέρω Δάσκαλο, να προσθέσω από σήμερα και τον καλό φίλο πρόεδρο της Ενωσης Πνευματικών Δημιουργών Δημήτρη Νικολακάκη. Πολύ πράμα υπάρχει στο βιβλίο 'Η άλλη όψη της ιστοριας - Ιστορικά ανέκδοτα από την αρχαία Ελλάδα', που μου χάρισε. Αυτός μου έστειλε και το του Ισοκράτους. Να ’σαι καλά, Δημήτρη! Κλείνω την παρένθεση.

ΚΑΙ Ο ΣΥΡΙΖΑ βρήκε στο ΠΑΣΟΚ τον εχθρό του. Εύκολο, πανεύκολο το πράγμα. Η δυσκολία είναι να βρει φίλους στην πλατεία. Αλλο πάω πλατεία κι άλλο ψηφίζω ΣΥΡΙΖΑ. Κι αυτή η παρέμβαση από τον φίλο μου τον γερω - δάσκαλο.

ΝΑ ΠΑΝΕ ΟΙ ξένοι εμπειρογνώμονες στις ελληνικές υπηρεσίες για να τους δείξουν πώς δουλεύουν και να φέρουν απλούς Ελληνες στην Κεντρική Ευρώπη να τους μάθουν πώς να ζούνε. Από την φίλη μου Φώφη Walter - Κυρλίδου που ζει στην Ελβετία η πρόταση. Πώς τη βρίσκετε;

ΑΓΑΠΑ ΚΑΝΕΙΣ αυτήν την πόλη; Ρητορικό... ρητορικότατο το ερώτημα του δημάρχου Αθηναίων Γιώργου Καμίνη.

ΑΝ ΤΑ ΠΕΡΣΙΝΑ σταφύλια είναι ξινά, τι είναι τα προ δεκαετίας; Τώρα θυμήθηκε η γαλλίδα συγγραφέας Τριστάν Μπανόν ότι ο Ντομινίκ Στρος Καν είχε αποπειραθεί προ δεκαετίας να την βιάσει. Δημοσιότης δημοσιοτήτων τα πάντα δημοσιότης!

ΜΟΝΟΣ ΤΟΥ ΕΚΑΝΕ παιχνίδι στους... ανά τον Νομό μας ελαιώνες ο δάκος. Βρήκε κι έπαιζε. Από προχθές, ωστόσο, βρήκε το μάστορά του. Κάλλιο αργά παρά ποτέ.

ΤΑ ΑΦΗΣΑ στην Ε’ Δημοτικού, όταν έφυγα, όντας διευθυντής του 5ου Δημοτικού Σχολείου Χανίων, απ’ την υπηρεσία. Τα ξαναβρήκα ύστερα από 6 χρόνια, επί σκηνής, στην εκπληκτική παράσταση που ανέβασε το 1ο Λύκειο, προχθές! Πεντανόστιμα παιδιά τότε! Πεντανόστιμοι και πεντανόστιμες έφηβοι τώρα. Οποία συγκίνησις για ένα δάσκαλο!

Ο ΑΝΑΞΙΜΑΝΔΡΟΣ από τη Μίλητο ήταν ένας από τους αρχαιότερους φιλοσόφους της Ιωνικής Σχολής. Οταν κάποιος του είπε πως ακόμα και τα παιδιά γελούν όσες φορές τον ακούνε να τραγουδά, αυτός αντί για να θυμώσει, απάντησε: 'Τότε, λοιπόν, για να μη γίνομαι γελοίος θα πρέπει να μάθω να τραγουδώ καλύτερα!

Απόψε τ’ άστρα σβήσαν στο νερό/ κι αύρες ξανθές διπλώσανε τα στάχυα/ πεθαίνει αργά το φως το ιλαρό,/ απόψε τ’ άστρα σβήσαν στο νερό/ κι έμεινε ο φλοίσβος μόνος μες στα βράχια./ Λιγοθυμά το εξαίσιο δειλινό/ κι αρώματα πλανιούνται στον αγέρα,/ σε μια βουβή εγκαρτέρηση γυρνώ,/ λιγοθυμά το εξαίσιο δειλινό/ κι άπραγη χάθηκε και τούτη η μέρα/...
Από το ποίημα 'Νυχτερινό' του Χρήστου Κουλούρη

ΧΑΙΡΕΤΩ ΣΑΣ ΚΙ ΑΓΑΠΩ ΣΑΣ!
(http://petaxta.blogspot.com/)

ΣΤΑ ΠΕΤΑΧΤΑ

'ΟΠΟΥ ΓΑΡ εάν η το πτώμα εκεί συναχθήσονται οι αετοί'. Την ευαγγελική αυτή ρήση χρησιμοποιεί ο πρώην αντιπρόεδρος της Βουλής, υπουργός και καθηγητής της ΑΣΟΕΕ Μανώλης Δρεττάκης σε άρθρο του στην εφημ. «Χριστιανική» (Πέμπτη 23/6/2011), με τίτλο «Η Ελλάδα βορά των ισχυρών». Μπάτε, σκύλοι αλέστε κι αλεστικά μη δώστε;

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΩΜΟΣ ο προεδρεύων της Ευρωζώνης Ζαν Κλοντ Γιούνκερ δεν μπορούσε να ήταν. «Η κυριαρχία των Ελλήνων θα περιοριστεί δραστικά», είπε, μεταξύ των άλλων σε συνέντευξή του. Μίλησε κι αμαρτίαν ουκ έχει. Τον ακούσαμε;

ΑΓΝΩΣΤΟΣ ΠΡΟΠΗΛΑΚΙΣΕ τον Σαρκοζί. Συμβαίνουν και... εις Παρισίους, λοιπόν, αυτά. Μόνο που εκεί δεν φοράνε κουκούλα. Και βεβαίως συλλαμβάνουν τον δράστη.
Άσχετα αν μετά τον αφήνουν... δια τον φόβον των Ιουδαίων.

ΤΟ ΠΑΣΟΚ βρήκε στον ΣΥΡΙΖΑ τον εχθρό του. Εύκολο πράγμα. Το δύσκολο είναι να ξαναβρεί τους φίλους του, που του την... έχουν κάμει για πλατεία. Από τον φίλο μου τον γερω-δάσκαλο η παρέμβαση.

ΕΝΑ ΚΑΡΑΒΙ για τη Γάζα... Μπλόκο επιβάλλει το Κουαρτέτο για τη Μέση Ανατολή. Αρση του απαγορευτικού ζητάει η Χαμάς. Την πορεία την δείχνουν τα φώτα της ανθρωπιάς. Ζητούμενο!

ΑΠ' ΤΙΣ ΠΛΑΤΕΙΕΣ στις παραλίες; Απ' τις πλατείες στα Πανεπιστήμια;
Ή μήπως και στις πλατείες και στα Πανεπιστήμια; Μάλλον όνειρο θερινής νυκτός για την κυβέρνηση, το πρώτο.

ΕΦΤΑΣΕ ΛΕΕΙ και στην Ελλάδα το βακτήριο E-coli. Είναι τόσα πολλά τα «βακτήρια» που κυκλοφορούν στη χώρα. Σιγά μη μας τρομάξει το περί ου ο λόγος!

ΠΟΙΟ ΣΚΑΝΔΑΛΟ στο ποδόσφαιρο; Εντάξει παραβρώμισε το πράγμα, αλλά τι να κάνουμε; Αφήστε το γι' αργότερα. Ολες οι ομάδες στη σέντρα. Κανένας υποβιβασμός. Συνέβαιναν, συμβαίνουν και θα συμβαίνουν αυτά. Κι αν ήταν μόνο στο ποδόσφαιρο, καημός δεν ήτανε! Ελλάς το μεγαλείο σου βασίλεμα δεν έχει!..

ΕΠΙ ΠΤΥΧΙΩ φοιτητής στην Πάντειο από το 1981(!). Δεν... πρόκαμα τα 30 χρόνια που πέρασαν να δώσω τα 4 όλα κι όλα μαθήματα που μου ξώμειναν για να το πάρω το... ρημάδι. Μπορεί και να το 'κανα επίτηδες. Χαρά μου να δηλώνω αιώνιος φοιτητής.

ΚΑΠΟΙΟΙ ΑΠ' ΤΟΥΣ στίχους σκυλάδικων τραγουδιών στη θέση αυτή σήμερα! Απολαύστε τους σε όλο τους το μεγαλείο! «Ερωτά μου τοκογλύφε, γλείφε το κορμί μου, γλείφε» (Νίκος Δουλάμης). «Το βράδυ θα έλθω να σε πάρω,/γι' αυτό μη φας, θα φάμε γλάρο» (Κώστας Καφάσης). «Αν είχανε φωνή οι γκαρσονιέρες/θα πέφταν σαν ξερόφυλλα οι βέρες (Άντζελα Ρέμπη). Θα υπάρξει συνέχεια, προσεχώς. Υπάρχει πολύ πράμα!
Να 'ναι καλά ο γκαρδιακός φίλος δημοσιογράφος Κώστας Μπετινάκης, που τα έστειλε!

'Ο ΕΡΩΤΑΣ κι η λογική βαστούνε κακοσύνη/ κι η πεθυμιά με την πρεπιά είναι οχθροί μεγάλοι/ απ' απαντήξου μάχουνται και τζαγκρουνομαδιούνται./ Μα 'γω την είχα την πρεπιά μπροστάρη κι οδηγό μου/ και βάστουνα την πεθυμιά στο νου φυλακισμένη/ κι είχα ελπίδες κι όνειρα...»
Από το νεοριζίτικο του Θανάση Πατεράκη «Ο έρωτας κι η λογική».
ΧΑΙΡΕΤΩ ΣΑΣ ΚΙ ΑΓΑΠΩ ΣΑΣ!

ΕΥΦΗΜΕΣ ΜΝΕΙΕΣ

Συνταγματική μέθεξη

'Τέλος, κύριοι στρατοδίκαι, είχα ένα προσωπικόν χρέος απέναντι του ελληνικού λαού και της πατρίδος. Αυτός ο λαός έκανε πολλάς θυσίας και δαπάνας χάριν εμού. Με εσπούδασε εις τα ελληνικά πανεπιστήμια, με έστειλε με υποτροφίαν δι’ ανωτέρας σπουδάς εις το εξωτερικόν, με έκανε καθηγητήν ανωτάτης σχολής και ανώτατον κρατικόν λειτουργόν. Δι’ όλας αυτάς τας θυσίας τι ζητεί ως αντάλλαγμα ο ελληνικός λαός και η πατρίς; Τι ζητεί από όλους τους πνευματικούς ανθρώπους; Δύο μόνον πράγματα. Να προσφέρουν τας επιστημονικάς των υπηρεσίας και να είναι οι θεματοφύλακες των ηθικών και πνευματικών αξιών του ελληνικού λαού. Είχα υποχρέωσιν, επομένως, κύριοι στρατοδίκαι, να εξοφλήσω αυτό το μεγάλο χρέος μου, ακόμα και αν παρίστατο ανάγκη να δώσω και την ζωήν μου'. Τον επίλογο της απολογίας του Σάκη Καράγιωργα χρησιμοποιήσε για να κλείσει την αντιφώνησή του ο καθηγητής της Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών Νίκος Αλιβιζάτος, στην παρουσίαση του βιβλίου του 'Το Σύνταγμα και οι εχθροί του', που διοργάνωσε την περασμένη Δευτέρα 27 Ιουνίου το Εθνικό Ιδρυμα Ερευνών και Μελετών 'Ελευθέριος Κ. Βενιζέλος' στις εγκαταστάσεις του, σε συνεργασία με τον Δικηγορικό Σύλλογο Χανίων. Τα πυκνά και παρατεταμένα χειροκροτήματα του κοινού που είχε κατακλύσει την αίθουσα 'Σταύρος Σ. Νιάρχος' δεν ήταν ωστόσο μόνο για το ευρηματικό και συν-κινησιακό κλείσιμο αλλά για όλα όσα είχαν ακουστεί προηγουμένως. Από τον και σε ρόλο συντονιστή γενικό διευθυντή του Ιδρύματος Νίκο Παπαδάκη, τον πρόεδρο της Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών Θεόδωρο Φορτσάκη, τον πρόεδρο του δικηγορικού Συλλόγου Χανίων Δημήτρη Ποντικάκη και τον καθηγητή της Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών Κωνσταντίνο Παπαγεωργίου, που παρουσίασαν το βιβλίο. Και κυρίως από τον ίδιο τον διακεκριμένο συνταγματολόγο συγγραφέα του. Για 'συνταγματική μέθεξη' έκανε λόγο ο και Αρχων του Οικουμενικού Θρόνου, γνωστός Χανιώτης δικηγόρος Σπύρος Λιονάκης, όταν στη συζήτηση που ακολούθησε πήρε τον λόγο για να υπογραμμίσει τη μεγάλη προσφορά του Νίκου Αλιβιζάτου στις νομικές υποθέσεις του Οικουμενικού Πατριαρχείου. Προσυπογράφω...

Δίχως φόβο και πάθος

'Ηπιο και προσιτό', 'σε κάνει να μαθαίνεις χωρίς να βασανίζεσαι', 'δεν είναι μόνο για τους νομικούς', 'έχεις την αίσθηση ενός συναρπαστικού αναγνώσματος', 'προκλητικό απ’ τον τίτλο του'. Κάποιοι απ’ τους χαρακτηρισμούς που ακούστηκαν κατά την παρουσίαση του περί ου ο λόγος και στην προηγούμενη εύφημη μνεία βιβλίου. 'Αν μια ιδανική πολιτεία ήθελε να χαρίσει σε όλους τους πολίτες της ένα ιδανικό βιβλίο, θα επέλεγε αυτό το βιβλίο', η άποψη ενός απ’ τους ομιλητές. Με άκρα σεμνότητα και κρατώντας διαρκώς σημειώσεις τους άκουε ο συγγραφέας του, που όταν πήρε τον λόγο απέδειξε 'εν τοις πράγμασι' την διαχρονική ισχύ της ρήσης 'ουκ εν τω πολλώ το ευ'. Ξεκάθαρες και κρυστάλλινες οι απόψεις του καθηγητή Αλιβιζάτου, έτσι όπως τις διατύπωσε απλά, δίχως περιπλοκάδες με ωραία ελληνικά. Τόσο κατά την αντιφώνησή του, όσο και στις απαντήσεις που έδωσε σε ερωτήσεις που του τέθηκαν. 'Μιλάει δίχως φόβο και πάθος', σημείωσα κάποια στιγμή στο μπλοκάκι μου, ενώ σε κάποια άλλη θυμήθηκα τα λόγια του Διονύσιου Σολωμού: 'Το έθνος πρέπει να θεωρεί εθνικόν ό,τι είναι αληθές'. 'Η δικηγορία σού δίνει ανεξαρτησία, γιατί ως καθηγητές φοβούμαστε κάποιες φορές να πούμε όλη την αλήθεια'. 'Ολα τα ελληνικά συντάγματα δεν ήταν πάντα της πλειοψηφίας του ελληνικού λαού'. 'Το κρίσιμο ερώτημα για την περίοδο της Μεταπολίτευσης είναι να εξηγήσει κανείς πώς φτάσαμε στο χείλος του γκρεμού', 'η μη κύρωση των δανειακών συμβάσεων από την ελληνική βουλή είναι μείζον πρόβλημα, το μνημόνιο ωστόσο, παρότι παραχωρεί κυριαρχικά δικαιώματα της χώρας μας, στη χάραξη της οικονομικής πολιτικής, δεν μπορεί να χαρακτηριστεί αντιστυνταγματικό', 'έχω πιο ψηλά το οικουμενικό πατριαρχείο από την ελλαδική εκκλησία'... Κάποια απ’ τα που είπε στο περίπου τα λόγια του. 'Είμαι εκ γενετής βενιζελικός και πάντα μου έκανε εντύπωση η τόλμη του Εθνάρχη να ξεφεύγει από τα συνήθη', ξεκαθάρισε εξάλλου εξαρχής...

Δεν υπάρχουν 'κακοί' μαθητές

Aλλη μία πετυχημένη εκδήλωση την περασμένη Δευτέρα 27 Ιουνίου, από το υπό ίδρυση Σωματείο Γονέων, Κηδεμόνων και Φίλων παιδιών με μαθησιακές δυσκολίες και δυσλεξία. Υστερα από την Ημερίδα για παιδιά με δυσλεξία που διοργάνωσε στις 9 Μαΐου τ.ε.. Σε συνεργασία με την Ενωση Συλλόγων Γονέων και Κηδεμόνων του Νομού Χανίων και τους Συλλόγους Γονέων και Κηδεμόνων των 1ου ΕΠΑΛ, 2ου ΕΠΑΛ Χανίων, ΕΠΑΛ Ελ. Βενιζέλου, ΕΠΑΛ Ακρωτηρίου, ΕΠΑΛ Βρυσών και
ΕΠΑΛ Καντάνου. Πολλά παιδιά, πολλοί γονείς κι αρκετοί καθηγητές στην αίθουσα εκδηλώσεων της Τράπεζας Χανίων. Αποχαιρετισμός των μαθητών μας της Γ’ Λυκείου το θέμα. Συγκινησιακά φορτισμένη η ατμόσφαιρα. Ανανέωση του ραντεβού 10 χρόνια μετά, στο ίδιο μέρος, την ίδια ημερομηνία και ώρα. Πανταχού παρούσα, η ψυχή της προσπάθειας για την ίδρυση του Σωματείου, η Ειρήνη η Μαστοράκη. Δεν πάει πίσω με τίποτα. Τα παιδιά που είναι δυσκλεκτικά κι έχουν μαθησιακές δυσκολίες δεν πρέπει να θεωρούνται εξ’ ορισμού κακοί μαθητές, μπορούν να προχωρήσουν, έχουν όλα τα προσόντα γι’ αυτό. Φτάνει βέβαια να έχουν την ανάλογη στήριξη. Το 'πιστεύω' της Ειρήνης. Γι’ αυτό παλεύει μαζί με μια ομάδα γονέων που συνεχώς διευρύνετα

ΣΤΑ ΠΕΤΑΧΤΑ

Φίλες και φίλοι, καλημέρα!
'ΕΦ’ ΟΣΟΝ Η ΕΘΝΙΚΗ ψυχή παραμένει άκαμπτος και εις το βάθος αυτής ανθεί η ελπίς, τίποτε δεν εχάθη'. Χαρίλαος Τρικούπης. Εφ’ όσον...
ΥΠΟΘΕΣΗ ΕΡΓΑΣΙΑΣ. Αν γίνουν όλα όσα προβλέπονται να γίνουν στον Εφαρμοστικό Νόμο, η Ελλάδα θα βγει στις αγορές το 2014. Να πω ότι και αν είχε ο παππούς μου καρούλια θα ήτανε πατίνι; Να μην το πω....
ΟΣΟΙ ΠΕΡΑΣΟΥΝ (περάσουμε) το ρέμα στο οποίο μας έβαλαν και φτάσουν (φτάσουμε) στη απέναντι όχθη, το πέρασαν (περάσαμε). Ηταν ξεκάθαρη στις δηλώσεις της η Ανγκελα Μέρκελ. Θα υπάρξουν πολλά θύματα μεταξύ των απλών ανθρώπων, είπε μεταξύ των άλλων.
ΠΑΝΤΑ ΟΙ ΑΠΛΟΙ άνθρωποι την πληρώνουν. Αυτοί σκοτώνονται στους πολέμους. Αυτοί πεθαίνουν της πείνας. Αυτοί υποφέρουν στις κάθε λίγο και λιγάκι οικονομικές κρίσεις που δημιουργούνται.
ΥΠΑΡΧΕΙ ΤΑΞΙΚΟΣ πόλεμος, βέβαια, αλλά είναι η δική μου τάξη, η τάξη των πλουσίων που τον διεξάγει και κερδίζει πάντα. Απ’ το Διαδίκτυο αλίευσα τα παραπάνω λόγια που ανήκουν σε κάποιον κύριο Warren E. Buffer. Ωστόσο ο ποιητής, ο Κώστας Βάρναλης, εξακολουθεί να επιμένει: 'Αν ξυπνήσει ο ραγιάς/ θα ’ρθει ανάποδα ο ντουνιάς'.
ΟΤΑΝ Η ΒΙΑ ΑΝΘΕΙ, η δημοκρατία πενθεί. Πολλή, μα πάρα πολλή βία βιώσαμε τις τελευταίες μέρες, συνέλληνες! Την κρατική βία, τη βία των κουκουλοφόρων που μένουν πάντα ασύλληπτοι, τη βία της βίας...
ΔΙΑΦΩΝΩ ΜΑΖΙ ΣΟΥ με όσα λες, θα υπερασπιστώ, ωστόσο, το δικαίωμα σου, και μάλιστα μέχρι θανάτου, να τα λες. Επίκαιρος όσο ποτέ σήμερα ο λόγος (στο περίπου τον θυμάμαι) του Βολτέρου.
ΑΝ ΜΗ ΤΙ ΑΛΛΟ έβαλε το χέρι του στην τρύπα του καβρού ο Ευάγγελος Βενιζέλος, μου είπε τις προάλλες ο φίλος μου ο γερω - δάσκαλος, που ειρήσθω εν παρόδω δηλώνει πάντα 'μπενιζελικός' (του Ελευθερίου Βενιζέλου, βεβαίως). Αλλη ιστορία αν το βγάλει πριν του το φάει.
ΔΥΟ ΜΕΡΕΣ ΠΡΙΝ συμπληρωθούν έξι μήνες απ’ το φευγιό σου για το άλλο ημισφαίριο της ζωής, μάνα, (αύριο στον Τίμιο Σταυρό το εξάμηνο μνημόσυνό σου), ήρθε και σε (σας) βρήκε ο αδελφός σου (σας) ο Βασίλης. Καλώς τον δέχτηκες! Καλώς τον δεχτήκατε όλοι σας! Εχετε τόσα πολλά να πείτε!
Ο ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΣ έκανε ό,τι μπορούσε για να ικανοποιήσει τα αιτήματα των οπλαρχηγών που πήγαιναν στο γραφείο του. Μια μέρα ωστόσο αναγκάστηκε να τους πει ότι δεν έπρεπε να ελπίζουν σε τίποτε, γιατί δεν υπήρχαν χρήματα. Οι οπλαρχηγοί άναψαν και του είπαν: 'Δη ου δω, κυρ - Γιάννη. Αν δεν μας τακτοποιήσεις στα γρήγορα θα πάρουμε τα αρκεβούζια μας (όπλα της εποχής) και θα τα στήσουμε στο πέρασμα του Αναπλιού. Οποιος πλούσιος θα πέφτει κατά κείθε, θα τον γραπώνομε και θα του παίρνουμε λύτρα'. (Απ’ το βιβλίο τσου Τάκη Νατσούλη 'Λέξεις και φράσεις παροιμιώδεις').
'Και θ’ ακούσεις τη φωνή του λυτρώτη,/ θα γδυθείς της αμαρτίας το ντύμα,/ και ξανά κυβερνημένη κι αλαφρή/ θα σαλέψεις σαν τη χλόη, σαν το πουλί,/ σαν τον κόρφο τον γυναίκειο, σαν το κύμα·/ και μην έχοντας πιο κάτου άλλο σκαλί/ να κατρακυλήσεις πιο βαθιά/ στου κακού τη σκάλα, -/ για τ’ ανέβασμα ξανά που σε καλεί/ θα αιστανθής να σου φυτρώνουν ω χαρά!/ τα φτερά,/ τα φτερά τα πρωτινά σου τα μεγάλα'.
Κωστής Παλαμάς
Από τον 'Δωδεκάλογο του Γύφτου'.
ΧΑΙΡΕΤΩ ΣΑΣ ΚΙ ΑΓΑΠΩ ΣΑΣ!
(http://petaxta.blogspot.com/)

ΣΤΑ ΠΕΤΑΧΤΑ

Φίλες και φίλοι, καλημέρα!
ΚΑΛΟ μήνα! Ιούλης από σήμερα και για τριάντα μία ημέρες.
Σε μια εξέχουσα ρωμαϊκή προσωπικότητα, τον Γάιο Ιούλιο Καίσαρα οφείλει τ? όνομά του ο μήνας αυτός. Αυτόκρατορικός μήνας! Κάποτε τον λέγαμε Ανωνάρη και Αλωνιστή γιατί τον Ιούλη αλώνιζαν στα περισσότερα μέρη της πατρίδας μας τα σταροκρίθαρα. Εχει ο καιρός γυρίσματα!

ΣΤΟΝ απόηχο των ψηφοφοριών για το Μεσοπρόθεσμο και τον Εφαρμοστικό Νόμο. Στον απόηχο των όσων έγιναν μετά και κατά την ψήφιση εκτός Βουλής, κυρίως. Στην πλατεία Συντάγματος, στους γύρω δρόμους κι όχι μόνο.

ΜΕΤΑ τη βροχή, ποια βροχή, καταιγίδα, των δακρυγόνων, στη βροχή, ποια βροχή, καταιγίδα των φόρων και όλων των άλλων δεινών.
'
ΣΗΜΕΡΑ δεν ξέρω αν το καταλάβατε είμαστε μια ωραία ατμόσφαιρα... Από την φίλη μου Σοφία Χατζή στη σελίδα της στο φέισμπουκ. Το καταλάβαμε, Σοφία.

ΠΥΡΡΕΙΟΣ η νίκη της Κυβέρνησης στις ψηφοφορίες. Πολύ δυσκολότερη απ? την έγκριση του Μακροπρόθεσμου η εφαρμογή του. Κατά κοινήν ομολογία. Παραείναι βαθύ κι επικίνδυνο το ρέμα, όπως έγραψα χθες.

ΑΝΑΓΚΑΣΜΕΝΟΙ να ποτίζουν και τη γλάστρα για να μην ξεραθεί ο βασιλικός τους είναι οι εταίροι μας, μου είπε σιβυλλικά προ ημερών σε μια κουβέντα που κάναμε ο φίλος μου ο γερω-δάσκαλος. Το θέμα είναι, όταν δεν έχουν ανάγκη τη γλάστρα...

ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ Εθνικής Ανάγκης... Κυβέρνηση Εκτακτων Αναγκών... Κυβέρνηση Εθνικής Ενότητας... Κυβέρνηση Εθνικής Σωτηρίας... Να την πούμε, όπως θέλουμε. Το θέμα πάντως δεν είναι το χρώμα της γάτας, αλλά το πιάσιμο των ποντικών. Για να θυμηθώ στο περίπου ένα παλιό τσιτάτο.

ΛΙΣΤΕΣ με ονόματα Ελλήνων καταθετών σε τράπεζες της Ελβετίας, ζήτησε, λέει, ο αντιπρόεδρος της Κυβέρνησης και υπουργός των Οικονομικών Ευάγγελος Βενιζέλος. Για να δούμε τι θα δούμε...

ΚΑΙ ΤΙΣ Ηνωμένες Πολιτείες απειλεί ο οικονομικός οίκος Standard & Poor?s, διαβάζω στο Διαδίκτυο (Nooz.gr). Καλά, ποιος κάνει κουμάντο σε τούτο τον πλανήτη, βρε παιδιά; Μήπως πάμε απ? τα εθνικά κράτη στα κράτη ανώνυμες εταιρίες, όπως πιστεύει ένας φίλος μου; Μήπως βάλθηκαν να μας τρελάνουν; Ή μήπως μας δουλεύουν ψιλό γαζί;

ΤΗΝ ΣΙΡΓΟΥΛΕΥΩ την καρδιά υπομονή να κάνει/ μετά τον πόνο έρχεταιι χαρά για να την γιάνει! Να ?ναι καλά η τακτική, όπως δηλώνει, αναγνώστρια της στήλης Χρύσα Μαρκετάκη για τη μαντινάδα που μου έστειλε ηλεκτρονικά. Την ευχαριστώ. Και για τα καλά της λόγια με τα οποία την συνόδευσε. Να σε πιάνει συχνά... το καλλιτεχνικό σου, Χρύσα!

ΤΡΙΑ σχολικά μαργαριτάρια σήμερα: α) Ο εξοστρακισμός ήταν μια αρχαία τιμωρία όπου σου έβαζαν έξι όστρακα κι έπρεπε να τα χτυπήσεις και να τα σπάσεις με το κεφάλι σου. Μερικές φορές πετύχαινες, άλλες όχι. β) Ενας αλλοδαπός μπορεί να γίνει Ελληνας, μόνον διά της γονιμοποιήσεως. Αλλιώς παραμένει πάντα άλλος δαπός, επ? άπειρον. γ) Ο αλιγάτορας είναι συνδυασμένο ζώον: μισός άλιγας, μισός γάτορας.
'
Φορά η νύχτα στα μαλλιά του φεγγαριού την άλω/ να γίνει αγάπη διάφανη γυναίκα ποθητή/ από το κάστρο της Ωριάς στέλνει χρυσό σινιάλο/ και περιμένει τρέμοντας Ιούλιο πορθητή./ Με της φωτιάς τα άλογα ο ήλιος ταξιδεύει/ σε παϊτόνι ολόχρυσο στους δρόμους τ? ουρανού/ και μια ψυχή που καίγεται τον άνεμο αγναντεύει/ και χάνεται στα σύννεφα τσιγάρου πρωινού'.
Από το τραγούδι 'Ιούλιος πορθητής' του Παντελή Θαλασσινού
(Στίχοι: Ηλία Κατσούλη)

ΧΑΙΡΕΤΩ ΣΑΣ ΚΙ ΑΓΑΠΩ ΣΑΣ!
(http://petaxta.blogspot.com/)