ΜΙΑ ΣΤΑΣΗ ΕΔΩ ΜΙΑ ΣΤΑΣΗ ΕΚΕΙ

ΜΙΑ ΣΤΑΣΗ ΕΔΩ ΜΙΑ ΣΤΑΣΗ ΕΚΕΙ

Βαγγέλης Θ. Κακατσάκης

Πού να βρω την ψυχή μου, το τετράφυλλο δάκρυ!.

«Μια τέτοια μέρα είναι ωραία για να πεθαίνεις/ όμορφα όρθιος σε δημόσια θέα/ με λένε Παύλο Φύσσα απ’ τον Περαία/ Έλληνας κι ό,τι συνάδει αυτό όχι μια σημαία/ μελανοχίτωνας, γόνος του Αχιλλέα και του Καραϊσκάκη»… Υπερήφανος για την ελληνικότητά (και την πειραιϊκότητά) του δηλώνει, προαισθανόμενος ίσως τον θάνατό (δολοφονία) του ο αντιφασίστας Παύλος Φύσσας, στο τραγούδι του “Ζόρια”. Γόνος του Αχιλλέα και του Καραϊσκάκη… Ο Παύλος ζει! «Ωραίος ως Ελληνας», για να χρησιμοποιήσω τη φράση του Νίκου Εγγονόπουλου. Να βρούμε την ψυχή μας, “το τετράφυλλο δάκρυ”, η αγωνία του Οδυσσέα Ελύτη στο “Αξιον εστί”.
«Με το λύχνο του άστρου/ στους ουρανούς εβγήκα/ Στο αγιάζι των λειμώνων/ στη μόνη ακτή του κόσμου/ Πού να βρω την ψυχή μου/ το τετράφυλλο δάκρυ!/ Λυπημένες μυρσίνες/ ασημωμένες ύπνο/ Μου ράντισαν την όψη/ Φυσώ και μόνος πάω/ Πού να βρω την ψυχή μου/ το τετράφυλλο δάκρυ!/ Οδηγέ των ακτίνων και των κοιτώνων Μάγε/ Αγύρτη που γνωρίζεις/ το μέλλον μίλησέ μου/ πού να βρω την ψυχή μου το τετράφυλλο δάκρυ!».

Χρέος ανεξόφλητο…

Εκδήλωση μνήμης για την καταστροφή του Καλλικράτη και την εκτέλεση 31 Καλλικρατιανών (21 ανδρών και 10 γυναικών) από τα στρατεύματα Κατοχής τον Οκτώβριο του 1943, προχθές, Κυριακή 11 Οκτωβρίου, στο Ηρώο του χωριού, από τον Δήμο Σφακίων και τον τοπικό Πολιτιστικό Σύλλογο. «Ακαυτη βάτος καίει η μνήμη», εβδομήντα δύο χρόνια μετά, για να θυμηθώ, αλλάζοντας τη σειρά των λέξεων, τον στίχο του Ποιητή, για τους Καλλικρατιανούς. Η μνήμη που πρέπει να λειτουργεί και να λειτουργείται, «ως έκφραση ελευθερίας, αντίστασης, αλληλεγγύης και αξιοπρέπειας», όπως γράφει ο και πρόεδρος της Επιστημονικής Επιτροπής του Δημοτικού Ελεύθερου Ανοικτού Πανεπιστημίου των Σφακίων “Γεώργιος Ξενουδάκης”, φίλος μου, καθηγητής Πανεπιστημίου Απόστολος Παπαϊωάννου, στο έγχρωμο, ιδιαίτερα επιμελημένο, σχετικό με τα αποτρόπαια εγκλήματα, που έγιναν τότε στον Καλλικράτη 12σέλιδο έντυπο, με τίτλο “Χρέος ανεξόφλητο”.

Τη θηριωδία του ναζισμού και του φασισμού δεν τη γνώρισε, βέβαια, μόνο ο Καλλικράτης, στο νησί μας. «Δεν υπάρχει πόλις ή χωρίον που να μην εληστεύθη, να μην ηγγαρεύθη, να μην πενθεί, ολίγους ή πολλούς τυφεκισμένους και ομήρους αποσταλέντας εις την Γερμανίαν», όπως διαβάζουμε και στον επίλογο της “Εκθέσεως της Κεντρικής Επιτροπής Διαπιστώσεως Ωμοτήτων εν Κρήτη”, των Ι. Καλιτσουνάκη, Ν. Καζαντζάκη, Ι. Κακριδή και Κ. Κουτουλάκη, που συντάχθηκε από την περιοδεία στο Νησί, το χρονικό διάστημα από τις 29 Ιουνίου μέχρι 6 Αυγούστου 1945. Χώρια όλα τ’ άλλα. Για τον Καλλικράτη, ωστόσο, το χρέος της πατρίδας παραμένει ανεξόφλητο. Καμία αναφορά καταδίκης του Γερμανού Διοικητή της Κρήτης, του Στρατηγού Μπρόγερ, στον οποίο αποδόθηκαν κατηγορίες για εκτελέσεις και καταστροφή 27 χωριών, για τα εν Καλλικράτη συμβάντα. Ως να μην υπήρξε αυτή η, χωρίς καμία υπερβολή, γενοκτονία… Να ένας επιπρόσθετος λόγος για να μείνει άσβηστη η μνήμη!

Και γιατί κεντρικός ομιλητής στην περί ου ο λόγος σ’ αυτήν τη “Στάση” εκδήλωση ήταν ο και υποψήφιος Διδ. του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων, ο φίλος μου, καλός δάσκαλος, Γιώργος Καλογεράκης, που υπηρετεί τη Δασκαλοσύνη ως Διευθυντής Σχολείου, στο Καστέλλι Πεδιάδας, το ’θελα να έχω προχθές, πάει στον Καλλικράτη, που τόσο έχει προβάλει με τα γραφτά του ο Καλλικρατιανός Δάσκαλος Γιώργης Μανουσέλης. Δεν τα κατάφερα, ωστόσο -πού να τα προλαβαίνει κανείς όλα! Συμβιβάζομαι αναγκαστικά στην ιδέα… μιας άλλης φοράς. Και για την εξόφληση του δικού μου χρέους…

Χανιώτικα νέα (13.10.2015)

Read more: http://www.haniotika-nea.gr/pou-na-vro-tin-psichi-mou-to-tetrafillo-dakri/#ixzz3oR3amBlv 
Under Creative Commons License: Attribution Non-Commercial 
Follow us: @HaniotikaNea on Twitter | haniotika.nea on Facebook

ΠΟΙΗΣΗ

Επιστρέφω

Επιστρέφω
στο «μη μου άπτου»
της πρώτης συνάντησης·
στο «μη με λησμόνει»
του πρώτου φιλιού σου·
στο «σ’ αγαπώ»
των μεγάλων ματιών σου…
Αγνοώντας
το λευκορείτη άνεμο
που φυσά στα μαλλιά σου

Βαγγέλης Θ. Κακατσάκης:  "Όταν γίνεις ποίημα", εκδ."Πυξίδα της Πόλης- Πολιτιστική Εταιρεία Κρήτης", Χανιά 2013

ΠΑΙΔΟΤΟΠΟΣ

Ένα απ’ τα πολλά και πολύ καλά εκπαιδευτικά προγράμματα που υλοποιήθηκαν το προηγούμενο σχολικό έτος από το Κέντρο Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης Βάμου και αυτό με τον τίτλο “Το νερό είναι στοιχείο και στοιχειό…”. Για τις ανάγκες του και η ομώνυμη πολύ προσεγμένη έκδοση, με χρηματοδότηση της Δ.Ε.Υ.Α. Χανίων, ένα αντίτυπο της οποίας έφτασε μέχρι τον Παιδότοπο. Απ’ αυτήν το υλικό που φιλοξενούμε σήμερα. Και για να λειτουργήσει σαν πρόσκληση γνωριμίας με τους μαθητές του νομού μας, τόσο το συγκεκριμένο πρόγραμμα, που υποθέτω ότι θα συνεχιστεί και τη φετινή σχολική χρονιά, όπως και τα υπόλοιπα (“Περπατώ εις το δάσος…”, “Ελιά και λάδι στην Κρήτη”, 

Δείτε περισσότερα... ΠΑΙΔΟΤΟΠΟΣ

Βαγγέλης Θ. Κακατσάκης

Κ.Π.Ε. ΒΑΜΟΥ

Το νερό είναι στοιχείο και στοιχειό…

Καλοί μου φίλοι, καλό Σαββατοκύριακο!
Ενα απ’ τα πολλά και πολύ καλά εκπαιδευτικά προγράμματα που υλοποιήθηκαν το προηγούμενο σχολικό έτος από το Κέντρο Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης Βάμου, υπεύθυνος του οποίου είναι ο για χρόνια πρόεδρος του Συλλόγου Δασκάλων και Νηπιαγωγών Χανίων, γνωστός τοις πάσι δάσκαλος Φώτης Ποντικάκης, και αυτό με τον τίτλο “Το νερό είναι στοιχείο και στοιχειό…”. Για τις ανάγκες του και η ομώνυμη πολύ προσεγμένη έκδοση, με χρηματοδότηση της Δ.Ε.Υ.Α. Χανίων, ένα αντίτυπο της οποίας έφτασε μέχρι τον Παιδότοπο. Απ’ αυτήν το υλικό που φιλοξενούμε σήμερα. Και για να λειτουργήσει σαν πρόσκληση γνωριμίας με τους μαθητές του νομού μας, τόσο το συγκεκριμένο πρόγραμμα, που υποθέτω ότι θα συνεχιστεί και τη φετινή σχολική χρονιά, όπως και τα υπόλοιπα (“Περπατώ εις το δάσος…”, “Ελιά και λάδι στην Κρήτη”, “Ο οικοτουρισμός στην περιοχή μας και στην πόλη μας”, “Η ενέργεια στο περιβάλλον του παιδιού”, κ.λπ.). Πρωτοποριακή, εκτός των άλλων η δουλειά που γίνεται στο Κ.Π.Ε. Βάμου!

Σας χαιρετώ με αγάπη όλους!
Βαγγέλης Θ. Κακατσάκης
δάσκαλος

Συγγραφή – Επιμέλεια – Ηλεκτρονικός Σχεδιασμός – Δημιουργικό:
Παιδαγωγική Ομάδα (Π.Ο.) ΚΠΕ Βάμου (2015)
Ποντικάκης Φώτης (Υπεύθυνος Λειτουργίας), Δάσκαλος
Μιχελάκης Δημήτρης (Αναπληρωτής Υπεύθυνος), Χημικός
Δεσποτίδου Ελένη (Μέλος Π.Ο.), Αρχιτέκτων
Μπάσιου Ανδριάνα (Μέλος Π.Ο.), Καθηγήτρια Αγγλικών
Παπαδογιαννάκη Κωνσταντίνα (Μέλος Π.Ο.), Δασκάλα

Επιμέλεια Κειμένων: Παπαδογιαννάκη Κωνσταντίνα, Δασκάλα Μέλος Π.Ο. Βάμου
Τελική Επιμέλεια: Ελένη Δεσποτίδου, Αρχιτέκτων, Μέλος Π.Ο.Κ.Π.Ε. Βάμου
Τίτλος: Το νερό είναι στοιχείο και στοιχειό

ΥΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ ΚΑΤΑΝΑΛΩΣΗΣ ΝΕΡΟΥ
(για παιδιά 10-18 ετών)
Υπολόγισε πόσο νερό θα μπορούσατε να εξοικονομήσετε κάθε χρόνο

1. Πόσες φορές πλένετε τα δόντια σας κάθε μέρα
……..x 15 λίτρα = ……..λίτρα x 7 μέρες = ……..λίτρα την εβδομάδα

2. Πόσες φορές κάνετε ντους την ημέρα
……..x 50 λίτρα = ……..λίτρα x 7 μέρες = ……..λίτρα την εβδομάδα

3. Πόσες φορές πλένετε το αμάξι σας εβδομαδιαίως
……..x 150 λίτρα = ……..λίτρα x 7 μέρες = ……..λίτρα την εβδομάδα

4. Πόσες φορές χρησιμοποιείτε πλυντήριο ρούχων εβδομαδιαίως
……..x 150 λίτρα = ……..λίτρα x 7 μέρες = ……..λίτρα την εβδομάδα

5. Πόσες φορές πλένετε φρούτα και λαχανικά εβδομαδιαίως
……..x 30 λίτρα = ……..λίτρα x 7 μέρες = ……..λίτρα την εβδομάδα

6. Πόσες φορές τα πιάτα εβδομαδιαίως
α) αν τα πλένετε στο χέρι (συνεχή ροή νερού):
……..x 100 λίτρα = ……..λίτρα την εβδομάδα
β) αν τα πλένετε στο πλυντήριο:
……..x 10 λίτρα = ……..λίτρα την εβδομάδα

7. Πόσες φορές πλένετε τα χέρια σας κάθε μέρα
……..x 15 λίτρα = ……..λίτρα x 7 μέρες = ……..λίτρα την εβδομάδα

Άθροισμα – συνολικά = …….. λίτρα την εβδομάδα

Το συνολικό ποσό πολλαπλασίασέ το με το 52 (52 εβδομάδες το χρόνο) για να βρεις τα λίτρα του νερού που καταναλώνετε τον χρόνο.
……..x 52 εβδομάδες = ……..λίτρα την εβδομάδα

Μήπως είναι μεγάλο το νούμερο;

Ο ΜΥΘΟΣ
ΤΗΣ ΑΛΚΥΟΝΗΣ
Η Αλκυόνη στην ελληνική μυθολογία ήταν σύζυγος του Κύηκα και κόρη του Αιόλου. Με τον Κύηκα ζούσε πολύ ευτυχισμένη και η αγάπη τους ήταν πρότυπο για όλους.
Μια μέρα, ο Κύηκας βγήκε στο πέλαγος για ψάρεμα. Μάταια τον παρακαλούσε η Αλκυόνη να μην πάει γιατί είχε ένα άσχημο προαίσθημα. Εκείνος πήγε και όντως σηκώθηκαν δυνατοί άνεμοι και βύθισαν το πλοίο του. Η Αλκυόνη που παρακολουθούσε από μακριά τη σκηνή μόλις είδε το πλοίο του να χάνεται μέσα στην απελπισία της έπεσε από ένα βράχο και σκοτώθηκε.
Επειδή η αγάπη τους ήταν τόσο δυνατή, οι θεοί τους λυπήθηκαν και τους μεταμόρφωσαν σε πουλιά, τις γνωστές μας αλκυόνες. Μάλιστα επειδή οι αλκυόνες γεννούν τα αυγά τους τον Ιανουάριο σε φωλιές μέσα στους βράχους, ο Δίας επέτρεψε στον ήλιο να λάμπει δυνατά και να ζεσταίνει τις αλκυόνες μέχρι να επωαστούν τα αυγά τους .Οι ζεστές αυτές μέρες του Γενάρη ονομάστηκαν γι’ αυτό το λόγο αλκυονίδες μέρες.

ΜΙΑ ΑΛΛΗ ΠΡΟΤΑΣΗ
Για το ανέβασμα μιας παράστασης στην τάξη μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε κάποιο θεατρικό έργο που γράφεται από τους ίδιους τους μαθητές.
Επιλέγουμε ένα θέμα π.χ. των φυσικών επιστημών όπως τη ρύπανση του νερού, που διδάσκονται οι μαθητές/τριες, ώστε να μπορεί να δραματοποιηθεί από τα παιδιά. Και οι μαθητές καλούνται να γράψουν ένα παραμύθι ή ένα θεατρικό έργο και να το παρουσιάσουν στην τάξη και στο σχολείο τους.
Δουλεύουν σε ομάδες εργασίας και τους καθοδηγούμε ώστε να εστιάσουν το ενδιαφέρον τους στο θέμα το οποίο επιλέχθηκε. Προκαλούμε συζητήσεις, πάνω στο θέμα και κατατίθενται οι απόψεις των ομάδων στο σύνολο της τάξης στη συζήτηση που γίνεται ανάμεσα στους μαθητές.

Χανιώτικα νέα (10.10.2015)

Read more: http://www.haniotika-nea.gr/to-nero-ine-stichio-ke-stichio/#ixzz3o9fvnKj4 
Under Creative Commons License: Attribution Non-Commercial 
Follow us: @HaniotikaNea on Twitter | haniotika.nea on Facebook

ΔΙΑΦΟΡΑ

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΑ ΕΚΓΥΜΝΑΣΗΣ ΕΝΗΛΙΚΩΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΔΕΥΤΕΡΑ 12 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ ΣΤΟ ΕΘΝΙΚΟ ΣΤΑΔΙΟ ΧΑΝΙΩΝ ΜΕΣΩ ΤΟΥ 'ΚΥΔΩΝΑ" ΑΠΟ ΤΟΝ ΘΕΟΚΛΗ ΕΥ. ΚΑΚΑΤΣΑΚΗ (Tηλ.: 6932316792)
ΔΕΙΤΕ ΚΑΙ ... ΔΙΑΦΟΡΑ

Ο Α.ΟΚΥΔΩΝ διοργανώνει προγράμματα BOOTCAMP TRAINNING
εκγύμνασης ενηλίκων

ΤΟ BOOTCAMP TRAINNING είναι η πιο διαδεδομένη άσκηση στην Αμερική και στην δυτική Ευρώπη
Πρόκειται για την πιο αποτελεσματική προπόνηση για να κάψετε λίπος και για να αυξήσετε την αντοχή σας
Το BOOTCAMP TRAINNING είναι οικονομικό, διασκεδαστικό,γρήγορο, γεμάτο ενέργεια ενώ παράλληλα έχει απίστευτα αποτελέσματα
Θα αναπτύξετε την αντοχή σας και θα χτίσει τους μυς σας με τρόπο μοναδικό
Δεν απαιτεί μηχανήματα και μπορεί να γίνει και σε εξωτερικούς χώρους στον καθαρό αέρα
Απευθύνεται σε γυναίκες και άνδρες ανεξαρτήτως φυσικής κατάστασης

ΔΕΥΤΕΡΑ έως και ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 09:00 – 10:00 πρωϊ
ΔΕΥΤΕΡΑ ΤΕΤΑΡΤΗ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 17:00 - 18:00 απόγευμα

ΈΝΑΡΞΗ ΔΕΥΤΕΡΑ 12 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 2015 στο ΕΘΝΙΚΟ ΣΤΑΔΙΟ ΧΑΝΙΩΝ
συνδρομή 30 ευρώ/μήνα (δεν έχει κόστος εγγραφής)
ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ: 6932316792
Υπεύθυνος προγράμματος:Θεοκλής Κακατσάκης

ΜΙΑ ΣΤΑΣΗ ΕΔΩ ΜΙΑ ΣΤΑΣΗ ΕΚΕΙ

ΜΙΑ ΣΤΑΣΗ ΕΔΩ ΜΙΑ ΣΤΑΣΗ ΕΚΕΙ

Βαγγέλης Θ. Κακατσάκης

Οκτωβριανά

Γιάννης Τσαρούχης

Στον Οκτώβρη, τον μήνα που διανύουμε, η πρώτη σημερινή στάση. Στον Οκτώβρη που θεωρείται φτωχός στα έχη του σε μια πρώτη ματιά, ιδιαίτερα όμως πλούσιος σε μια δεύτερη. Αυτός πρώτος απ’ όλους τους μήνες, βλέπετε, είναι ο μήνας που σκεπάζει και κοιμίζει τους σπόρους που θα γεννήσουν τα νέα φυτά. Καθόλου μικρή η συνεισφορά του στη δημιουργία μιας καινούργιας ζωής.

Οκτώβρη και δεν έσπειρες, οκτώ σωρούς δεν έκανες. Η σπορά… μας τελείωσε, η παροιμία, ωστόσο, ξώμεινε. Και για να μας θυμίζει, μεταφορικά, πως, αν δεν σπείρουμε, δεν θα θερίσουμε, ό,τι σπείρουμε θα θερίσουμε και αν σπείρουμε ανέμους, θα θερίσουμε θύελλες. Βρέξε Θε μου μια βροχή,/ μια βροχή, μα σιγανή,/ να ανθίσουν τα χωράφια, να καρπίσουν τ’ αμπελάκια… Απαραίτητη και η βοήθεια του Θεού σε κάθε περίπτωση!

Οκτώβρης και όχι βέβαια Οκτώμβρης! Περιττό γι’ αυτόν το “μ” που το έχει, ωστόσο, τόσο ο προηγούμενός του μήνας, ο Σεπτέμβριος όσο και οι δύο επόμενοί του, ο Νοέμβρης και ο Δεκέμβρης. Αντε να το μάθω αυτό στους μαθητές μου… όταν ήμουν δάσκαλος!

Οκτώβρη μήνα, στα μέσα της δεκαετίας του 1970, στις Στροβλές Σελίνου, στο χωριό που άρχισα τη δασκαλική μου σταδιοδρομία. Να λάμπει, όπως καληώρα τώρα που γράφω τη στήλη, ο ήλιος και να κάνουμε μάθημα κάτω από μια καστανιά. Τι οκτω(μ)βριανή θύμηση κι αυτή!

Ο “Βενιζέλος” του Μιχάλη Βιρβιδάκη είναι Αθήνα

«Το έργον της οικονομικής ανασυγκροτήσεως θα διηυκολύνετο μεγάλως, εάν όλος ο πολιτικός κόσμος απεφάσιζεν ηνωμένος ν’ αντιμετωπίση την κατάστασιν». Ελευθέριος Κ. Βενιζέλος, από αγόρευση στη Βουλή των Ελλήνων στις 30 Μαρτίου 1932.

Εκπληκτικές οι ομοιότητες της κατάστασης στην Ελλάδα, στις αρχές της δεκαετίας του 1930, της Ελλάδας του οικονομικού ναυαγίου και της χρεοκοπίας, αλλά και εκείνης της μικρασιατικής καταστροφής και του εθνικού διχασμού, με τη σημερινή των αλλεπάλληλων μνημονίων. Η εθνική συνεννόηση για την αντιμετώπιση της οικονομικής ανασυγκρότησης της χώρας, και τότε και τώρα, το μέγα ζητούμενο. Ισως αυτή να ήταν η αρχική σκέψη του σπουδαίου θεατρανθρώπου του τόπου μας, του Μιχάλη του Βιρβιδάκη, για να ανεβάσει πριν από κάποιους μήνες, μέσω της Εταιρείας Θεάτρου “ΜΝΗΜΗ”, στο επί της οδού Υψηλαντών της πόλης μας, “αγαπησιάρικο” θεατράκι του, την παράσταση “Ο Ελευθέριος Βενιζέλος στη Βουλή των Ελλήνων την άνοιξη  του 1932”, σε συνεργασία με το Ιδρυμα που φέρει το όνομα του Εθνάρχη. Επειδή η ιστορία θα έπρεπε να διδάσκει… Πάντα επίκαιρος ο βενιζελικός λόγος…

Παρακινδυνευμένο το εγχείρημα να μεταφερθούν επί σκηνής, και μάλιστα από ένα πρόσωπο, οι τρεις αγορεύσεις του Ελευθερίου Βενιζέλου στη Βουλή το 1932 με θέμα “Οι υπαίτιοι των σημερινών οικονομικών μας δυσχερειών, οι υπαίτιοι της Μικρασιατικής καταστροφής, ο εθνικός διχασμός”. Οχι όμως για τον Μιχάλη Βιρβιδάκη και τους συνεργάτες του, που, όπως έγραψα στις “Εύφημες μνείες”, (6.4.2015) έδωσε ρέστα. Δεν ήμουν ο μόνος που δήλωσε ενθουσιασμένος με την παράσταση. Για να είμαι ακριβής δεν άκουσα κανέναν απ’ αυτούς που την είδαν και να μη δηλώσει ενθουσιασμένος!

Ο “Βενιζέλος” του Μιχάλη Βιρβιδάκη είναι από σήμερα και για τρεις μέρες στην Αθήνα. «Ενημερώνουμε τους φίλους του Θεάτρου ότι η παράσταση “Ο Ελευθέριος Βενιζέλος στη Βουλή των Ελλήνων την άνοιξη του 1932”, που ανέβηκε πέρυσι την άνοιξη με μεγάλη επιτυχία στο θέατρο “Κυδωνία” των Χανίων, θα παρουσιαστεί στην Αθήνα για τρεις μόνο παραστάσεις. Παρασκευή 9, Σάββατο 10 και Κυριακή 11 Οκτωβρίου, στις 9 μ.μ., στο θέατρο της οδού Κυκλάδων “Λευτέρης Βογιατζής”», διαβάζω στο Δελτίο Τύπου. Οσοι πιστοί, Κρητικοί και μη, προσέλθετε!

Χανιώτικα νέα (09.10.2015)

Read more: http://www.haniotika-nea.gr/oktovriana/#ixzz3o4iFBMKE 
Under Creative Commons License: Attribution Non-Commercial 
Follow us: @HaniotikaNea on Twitter | haniotika.nea on Facebook

ΕΥΘΥΒΟΛΑ ΚΑΙ ΜΗ

Περηφάνια κι ευτυχία να “βλέπεις” την κρητική παράδοση μέσω των μικρών και μεγάλων χορευτών να… καλλιεργείται, ν’ ανθεί, να δένει… πάνω στα πρόσωπα όλων ανεξαιρέτως…
Απόλαυση, έκπληξη και θαυμασμός να ακούς τους 105 ερασιτέχνες Σουηδούς χορωδούς να τραγουδούν σε σουηδικό στίχο τραγούδια όπως το “Ξεκινά μια ψαροπούλα”, την “Αρνηση” του Θεοδωράκη κ.ά. 

Δείτε περισσότερα... ΕΥΘΥΒΟΛΑ ΚΑΙ ΜΗ

Νεκτάριος Ευ. Κακατσάκης

Λ.Ο.Χ. και "Song for all" σε ένα γιορτάσι πολιτισμών

Ολη η βραδιά αδύνατον να χωρέσει σε λόγια. Ακόμη και οι φωτογραφίες δεν θα μπορούσαν να δώσουν όλη την… αίσθηση της βραδιάς! Διότι, πρωτίστως η βραδιά της προηγούμενης Παρασκευής στο Πνευματικό Κέντρο της πόλης μας ήταν μια πλέρια χρωμάτων ήχου και εικόνας αίσθηση.
[Προερχόμενη από το παρελθόν και καλά βαδίζουσα στο μέλλον κάνοντας αισθητή την παρουσία της στο παρόν…]
Στο παρόν, δηλ. εκείνο το βράδυ, στη σκηνή του γεμάτου από κόσμο Πνευματικού Κέντρου όπου ο Λαογραφικός Ομιλος Χανίων και οι καλεσμένοι του μας πρόσφεραν όλα όσα ούτε οι πιο συνηθισμένοι από εμάς -που χρόνια γνωρίζουμε τη δουλειά του Λ.Ο.Χ.- μπορούσαμε να φανταστούμε ότι θα θωρούσαμε, θα ακούγαμε, θα νιώθαμε.
Επιδρώντας ουσιαστικά στις αίσθησές μας τόσο με τον χορό όσο και με τη μουσική αλλά και με το ηχόχρωμα φωνών που η 105μελής(!) χορωδία του σουηδικού χορωδιακού συγκροτήματος “Song for All” μας πρόσφεραν…




Περηφάνια κι ευτυχία να “βλέπεις” την κρητική παράδοση μέσω των μικρών και μεγάλων χορευτών να… καλλιεργείται, ν’ ανθεί, να δένει… πάνω στα πρόσωπα όλων ανεξαιρέτως…
Απόλαυση, έκπληξη και θαυμασμός να ακούς τους 105 ερασιτέχνες Σουηδούς χορωδούς να τραγουδούν σε σουηδικό στίχο τραγούδια όπως το “Ξεκινά μια ψαροπούλα”, την “Αρνηση” του Θεοδωράκη κ.ά. αλλά… και πλέρια η συγκίνηση όλων μας όταν οι κατά δήλωσή τους φίλοι της Ελλάδας, της Κρήτης τραγούδησαν με καθάρια ελληνική άρθρωση μαζί με όλους τους ακροατές-θεατές το “Μίλησέ μου” των Νίκου Γκάτσου και Μάνου Χατζιδάκι! Και βεβαίως συγκίνηση και περηφάνια νιώσαμε ακούγοντας την πιτήδεια κι ανεπιτήδευτη εκφορά των σωστά δοσμένων ήχων και λόγων της λαϊκής μούσας από τους Ριζίτες του Λ.Ο.Χ. που καλωσόρισαν  όπως ορίζει η κρητική φιλοξενία με το ριζίτικο “Τούτες οι μέρες το ’χουνε” τους Σκανδιναβούς φίλους τους. Οι οποίοι διά των υπευθύνων τους Μarketta και Βjoorn Heden μας μετέφεραν τη δική τους έκπληξη αλλά και θαυμασμό που η κρητική παράδοση είναι τόσο ζωντανή και δυνατά συνδεδεμένη με μικρούς και μεγάλους. Μια ιδιαιτερότητα που δεν υφίσταται καθόλου -όπως είπαν- στη χώρα τους!


Οι “Song for all” δεν είναι η μοναδική περίπτωση ξένων προσκεκλημένων του Λ.Ο.Χ. αφού στόχος του συλλόγου ήδη από την ίδρυσή του -όπως τόνισε και η θεατρολόγος υπεύθυνη των χορευτικών τμημάτων Στέλλα Αγιασμενάκη- ήταν «η συνεργασία και η ανταλλαγή πολιτιστικών στοιχείων με συγκροτήματα του εξωτερικού, προκειμένου να αναδειχθεί το βαρύ “όπλο” της χώρας μας, ο πολιτισμός της».
Αυτό το όπλο, «η βαριά βιομηχανία της χώρας μας» όπως χαρακτηριστικά αποκαλούσε τον πολιτισμό μας η αξέχαστη Μελίνα Μερκούρη έχει τεράστια δύναμη και δυναμική που δυστυχώς ακόμη δεν έχει αξιολογηθεί από την “κεντρική εξουσία”. Είθε κάποτε να το συνειδητοποιήσουν/με.
Τέλος, οφείλω να αναφερθώ και στο… φινάλε της όμορφης βραδιάς που έκλεισε με τον “Ζορμπά” του Μίκη Θεοδωράκη! Ξεστάθηκε η ψυχή μας βλέποντας την εφηβική ομάδα του Λ.Ο.Χ. σε μια απίστευτης αισθητικής και άψογης εκτέλεσης χορογραφία του πασίγνωστου ορχηστρικού κομματιού! Οι νέοι κι οι νέες μάς συμπαρέσυραν ψυχή τε και σώματι στο κυκλωτικό γιορτάσι που έστησαν επί σκηνής και μας δήλωσαν με τις άψογες χορευτικές τους ικανότητες τη συνεχή επαγρύπνησή τους στις αρχές και τις αξίες μιας ελληνικότητας που πηγάζει εκ της ρίζας, της γης, του ήλιου, του γαλανού τρόπου ζωής και κυρίως της αλήθειας της νεανικής ματιάς που όλα αυτά τα παιδιά φέρουν εντός τους· ήταν διάφανα καθάρια και τούτη η αίσθηση!

Χανιώτικα νέα (07.10.2015)

Read more: http://www.haniotika-nea.gr/l-o-ch-ke-song-for-all-se-ena-giortasi-politismon/#ixzz3nsQ80RQe 
Under Creative Commons License: Attribution Non-Commercial 
Follow us: @HaniotikaNea on Twitter | haniotika.nea on Facebook

ΜΙΑ ΣΤΑΣΗ ΕΔΩ ΜΙΑ ΣΤΑΣΗ ΕΚΕΙ

Μια μικρούλα καρδιά που χτυπά ακανόνιστα
Τα τοπωνύμια της Κρήτης
Ιωάννη Εμμ. Σκαλίδη, συντ. αστυνομικό, Χανιά:
Δείτε περισσότερα...

 Μια μικρούλα καρδιά που χτυπά ακανόνιστα

«Και ιδού!…/ Την αιμάτινη πορεία των γυμνών σου πελμάτων,/ ξεχασμένε Ερημίτη, ακολουθώντας/ στη σπηλιά της άσκησής σου/ ανυπόδητος προσέρχομαι»… Σ’ έναν δικό μας Αγιο, στον Αγιο Ιωάννη τον Ερημίτη, που γιορτάζουμε αύριο, παραμονή της Χάρης του, η πρώτη σημερινή στάση. Και γιατί, πολλοί, πάμπολλοι, είναι αυτοί που επιμένουν να πηγαίνουν, ακόμα, σήμερα και αύριο στις σπηλιές της άθλησής του: στον Αζωγυρέ Σελίνου όπου ξώμειναν οι 98 συνασκητές του, με το που ήρθαν απ’ την Αίγυπτο στη Μαραθοκεφάλα Κισάμου, όπου έμεινε μόνος του για ένα μεγάλο χρονικό διάστημα και προπάντων, βέβαια, στο Ακρωτήρι, δίπλα στην ερειπωμένη Μονή του Καθολικού, όπου κατέληξε και όπου παρέδωσε την ψυχή του στον Θεό, χτυπημένος από έναν κυνηγό που τον πέρασε για ζώο και στην οποία αναφέρονται οι στίχοι απ’ το ποίημα μου “Ακρωτήρι”, που γράφτηκε το 1990.
«Ομως, εσύ/ γνωρίζοντας των κακών κυνηγών/ τις αχρείες ορέξεις/ έχεις απέλθει/ κρατώντας, στο τριμμένο σου ράσο,/ μια μικρούλα καρδιά/ που χτυπούσε ακανόνιστα», γράφω στους επόμενους στίχους του ίδιου ποιήματος, για να καταλήξω: «Σε διαδήλωση,/ μαζί με κάποιους άκουρους νέους/ μου είπαν πως βρίσκεσαι/ τις ροές των δακρύων/ των ωραίων, μεγάλων ματιών τους/ συλλέγοντας». Επιμένει να κρατά, «μια μικρούλα καρδιά/ που χτυπά ακανόνιστα, πάντα, ο Αγιος, γνωρίζοντας/ των κακών κυνηγών τις αχρείες ορέξεις…».

Τα τοπωνύμια της Κρήτης

«Οι Γωνιές ήταν από τα κοντινά μας χωριά με τα οποία διατηρούσαμε αρκετές σχέσεις. Πολλές φορές πήγαινα για μικροδουλειές ή για να αλέσω στον ανεμόμυλο που υπήρχε στην είσοδο του χωριού στην ομώνυμη θέση, κάτω απ’ το ύψωμα “Φιλιόρημος”, με το ιδιαίτερα σημαντικό ιερό, μεταμινωικής περιόδου. Για να πάω περνούσα από του Σαρτιλάνη, κατηφόριζα προς του Λεπριά, αφήνοντας δεξιά μου τις τοποθεσίες με τα πανάρχαια ονόματα, τον Κλαπατά και τον Ζαϊτού, συνέχιζα προς τη Μηλολιά, τη Λυγιά κι έφτανα στον Ανεμόμυλο, στη βάση της ιερής κορυφής». Από την εισήγηση του Βασίλη Χαρωνίτη “Αναψηλαφώντας τα τοπωνύμια των Σισάρχων” στο συνέδριο που διοργάνωσε η Ιστορική και Λαογραφική Εταιρεία Κρήτης (2, 3 και 4 Οκτωβρίου 2015, Πνευματικό Κέντρο Χανίων) για τα τοπωνύμια της Κρήτης.

«Αρχή σοφίας, η των ονομάτων επίσκεψις». Διαρκώς στο μυαλό μου αυτή η φράση του αρχαίου κυνικού φιλοσόφου, του Αντισθένη, ενώ παρακολουθούσα το περασμένο Σάββατο τις τρεις πρώτες εισηγήσεις της Γ’ Συνεδρίας του προαναφερθέντος Συνεδρίου: Του Πέτρου Πανηγυράκη (το τοπωνυμικό του Παϊδοχωρίου, του Νεροχωρίου και των Αγίων Πάντων Χανίων), της Ρούλας Βαβουλέ (Τα τοπωνύμια των Στροβλών όπως έχουν καταγραφεί πριν από εξήντα χρόνια από τον αείμνηστο Παντελή Βαβουλέ) και του Βασίλη Χαρωνίτη. Τι καλά να μπορούσα να παρακολουθήσω όλες (και τις 40!) εισηγήσεις! Μία προς μία όλες τις ιδιωτικές οδούς της νοσταλγίας που οδηγούν στη σοφία, στη γνώση της γενέθλιας κρητικής γης, στις ιερές ρίζες των λέξεων…

Εύφημη… ευφημότατη, μνεία σ’ όλους τους εισηγητές και βέβαια στα μέλη του Δ.Σ. της Ι.Λ.Α.Ε.Κ. (πρόεδρος η Αρχόντισσα Παπαδερού – Ναναδάκη και γεν. γραμματέας ο Κώστας Μουτζούρης) και γι’ αυτή τους την πρωτοβουλία. Κάποιοι επιμένουν διαχρονικά να δουλεύουν με άκρα ανιδιοτέλεια στο ώριο περβόλι του κρητικού λαϊκού πολιτισμού και μόνοι και μετά πολλών. Τίποτα δεν χάνεται, όταν δεν το αφήνουμε να χαθεί…

Η αλληλογραφία μας



Ιωάννη Εμμ. Σκαλίδη, συντ. αστυνομικό, Χανιά: Σας συγχαίρω για την πρωτοβουλία σας να επανεκδοθεί το βιβλίο του Κώστα Αθάνατου “Το Εθνικόν κίνημα Χίου και Μυτιλήνης” (Αθήναι 1923) με δική σας επιμέλεια και να το αφιερώσετε στον και επονομαζόμενο “Μαύρο Καβαλάρη”, Νικόλαο Πλαστήρα, του οποίου υπήρξατε φρουρός κατά τη διάρκεια της πρωθυπουργίας του στη δεκαετία του 1950. Πώς να μην θυμηθώ τη φράση του Τζον Κένεντι «μη ρωτάς τι κάνει η πατρίδα σου για σένα, αλλά τι κάνεις εσύ για την πατρίδα σου», έχοντας υπόψη τον βίο και την πολιτεία σας!

Χανιώτικα νέα (06.10..2015)

Read more: http://www.haniotika-nea.gr/mia-mikroula-kardia-pou-chtipa-akanonista/#ixzz3nmGgiy5m 
Under Creative Commons License: Attribution Non-Commercial 
Follow us: @HaniotikaNea on Twitter | haniotika.nea on Facebook

ΠΟΙΗΣΗ

Παίζοντας με τις συλλαβές

1

Το «ρο» της ροδιάς

ανυπόμονα έκοψα

και στο «πο» των ποδιών σου

ταπεινά το απέθεσα·

τον «πόρο» της σκέψης σου

αναζητώντας.

2

Απ’ τη ράχη του έψιλον

το «ψι» περιμάζεψα

και το «χα» της χαράς μου

δίπλα του το ’βαλα.

Να μια «ψίχα» του έρωτα,

τροφή της ψυχής μου.

Βαγγέλης Θ. Κακατσάκης

Από υην ποιητική συλλογή "Όταν γίνεις ποίημα". εκδ. Πολιτιστική Εταιρεία Κρήτης- Πυξίδα της Πόλης". Χανιά 2013

ΠΑΙΔΟΤΟΠΟΣ

Πολλές και ξεχωριστές οι συναντήσεις των παππούδων και των γιαγιάδων, που φιλοξενούνται στο Δημοτικό Γηροκομείο της Χαλέπας με το διπλανό τους 10ο Δημ. Σχολείο Χανίων, τις τελευταίες μέρες του Σεπτέμβρη με αφορμή την “Παγκόσμια Ημέρα Ηλικιωμένων” που γιορτάζεται, ως γνωστόν, την πρώτη μέρα του Οκτώβρη. Εμπειρίες συναρπαστικές και για τις δυο μεριές… Αυτά κι αν είναι μαθήματα ζωής για τα παιδιά! Αυτές κι αν είναι χαρές για τους παππούδες και τις γιαγιάδες! 

Δείτε περισσότερ... ΠΑΙΔΟΤΟΠΟΣ

Βαγγέλης Θ. Κακατσάκης

 ΔΗΜ. ΓΗΡΟΚΟΜΕΙΟ  ΧΑΝΙΩΝ ΚΑΙ 10ο ΔΗΜ. ΣΧ. ΧΑΝΙΩΝ

Μαθήματα ζωής και αγάπης

Καλοί μου φίλοι, καλό Σαββατοκύριακο!

Πολλές και ξεχωριστές οι συναντήσεις των παππούδων και των γιαγιάδων, που φιλοξενούνται στο Δημοτικό Γηροκομείο της Χαλέπας με το διπλανό τους 10ο Δημ. Σχολείο Χανίων, τις τελευταίες μέρες του Σεπτέμβρη με αφορμή την “Παγκόσμια Ημέρα Ηλικιωμένων” που γιορτάζεται, ως γνωστόν, την πρώτη μέρα του Οκτώβρη. Εμπειρίες συναρπαστικές και για τις δυο μεριές… Αυτά κι αν είναι μαθήματα ζωής για τα παιδιά! Αυτές κι αν είναι χαρές για τους παππούδες και τις γιαγιάδες! Στη φίλη διευθύντρια του Σχολείου Μαρία Κληματσάκη, που κίνησε τα νήματα τής όντως εντυπωσιακής αυτής σειράς εκδηλώσεων και στους δασκάλους της, όπως βέβαια και στο προσωπικό του Γηροκομείου (πρόεδρος του Δ.Σ. του ο δημ. σύμβουλος Γιώργος Κουκλάκης) και ξεχωριστά στην εργοθεραπεύτρια Μελίτα Τσαγράκη, που μου έδωσε το υλικό το οποίο χώρεσε στον σημερινό Παιδότοπο (δυο απ’ τα… “σκέφτομαι και γράφω” των μεγάλων για τις επισκέψεις, δείγματα απ’ τις μαντινάδες τους, τρεις ζωγραφιές των παιδιών και σχετικές φωτογραφίες) τα εύσημα!

Σας χαιρετώ με αγάπη όλους!
Βαγγέλης Θ. Κακατσάκης,
δάσκαλος

Και κάθομαι στο παράθυρο στο καφενείο που έχουμε στο σπίτι μας, στο γηροκομείο Χανίων. Και βλέπω πίνοντας το καφεδάκι μου κοιτάζοντας το απέραντο γαλάζιο της θάλασσας που απλώνεται απλόχερα μπροστά μας.
Και είναι φθινόπωρο, και γιορτάζουμε αυτές τις μέρες την γιορτή των ηλικιωμένων.
Χαρά αναβλύζει από τα μάτια μας. Και αλήθεια είναι, ότι όλο το προσωπικό του ιδρύματος έχει καταφέρει το ακατόρθωτο. Ανοιξη μάς κάνει το φθινόπωρο, και το δάκρυ, δάκρυ συγκίνησης. Εκδηλώσεις, θεατρικές παραστάσεις, χορωδίες και χορούς, κινηματογραφικές προβολές, εκδρομές συχνές και που να πούμε για το εργαστήρι μας. Ξαναθυμηθήκαμε να κεντάμε, να πλέκουμε, να γαζώνουμε να ζωγραφίζουμε και όλα αυτά ομαδικά. Γειτονεύουμε και δημιουργούμε.
Εχουν καταφέρει το διοικητικό και το εργασιακό προσωπικό, όλο να μας ενώσουν με την τρίτη γενιά. Δηλαδή με παιδιά διάφορων τάξεων των δημοτικών σχολείων Χανίων, και να μοιραζόμαστε εμπειρίες και πράξεις μαζί. Ετσι λοιπόν πριν λίγες μέρες ήμασταν καλεσμένοι στο 10ο Δημ. Σχ. Χαλέπας. Και τι δεν κάναμε. Παρουσιάσαμε ένα θεατρικο έργο που οι ηθοποιοί είναι γέροντες και παιδιά. Φοιτήσαμε ξανά στις τάξεις, και με συγκίνηση ξανακαθίσαμε στα θρανία, πήραμε και πτυχίο αποφοίτησης και το συγκινητικότατο ήταν όταν τα παιδιά από όλες τις τάξεις νηπιαγωγείου, Στ΄Δημοτικού μας προσέφεραν με περισσή αγάπη και τρυφερότητα προσωπικά δώρα, αλλά το μεγαλύτερο δώρο ήταν η μεγάλη αγάπη που μας χάρισαν.
Και βέβαια δεν έχουμε λόγια να ευχαριστήσουμε όλο το εκπαιδευτικό προσωπικό του σχολείου. Μας φιλοξένησαν πολύ εγκάρδια, μας φίλεψαν με πολλά κεράσματα και μας ξεκούρασαν με την αγάπη τους και την τρυφερότητά τους. Από την καρδιά μου τους χαρίζω 4 στίχους που μου βγήκαν αυθόρμητα.
Και είναι το ευχαριστώ. «Ενας μπαξές με λούλουδα είναι όλο το σχολειό σας και όλο αυτό οφείλεται εις το προσωπικό σας».
Μαρία Αντωνιάδου-Μαριολη

Ενα διήμερο καλό, περάσαμε ωραία, με τα μικρά μας τα παιδιά, γίναμε όλοι μας μαζί μια μεγάλη παρέα.
Τα παιδικά παιχνίδια μας μαζί και τα τραγούδια δώσαμε στα μικρά παιδιά για να τα μάθουνε και αυτά να ξέρουν πως μεγάλωσαν ο παππούς και η γιαγιά.
Στους νέους δώσαμε χαρά και μεγάλη εμπειρία για να γιορτάσουνε μαζί την τρίτη ηλικία.
Το θεατράκι μας καλό που είδατε μαζί μας και έδωσε γέλιο και χαρά στα τιμημένα γηρατειά και στα μικρά μας τα παιδιά γέλιο και ευτυχία.
Ητανε ένα όνειρο αληθινό και ωραίο και του χρόνου με χαρά θα είναι πιο τελειωμένο, γιατί το νοσταλγούμε και με τα εγγόνια μας σύντομα θα τα ξαναδούμε.
Γιώργος Κούλας

Μαντινάδες
Γίνου στον κάμπο λεμονιά κι εγώ στα όρη χιόνι
να λιώνω να ποτίζονται οι δροσεροί σου κλώνοι.
Παναγιώτης Τζεγιανάκης

Η λεβεντιά κι η αρχοντιά, ποτέ τους δεν πουλιούνται,
τις αποκτούν οι άνθρωποι την ώρα που γεννιούνται.

Εγώ λεβέντες έκαμα κι άλλους λεβέντες είδα,
σαν τη δική σας λεβεντιά αλλού ποθές δεν είδα.
Εμμανουήλ Καλιοντζάκης

Read more: http://www.haniotika-nea.gr/mathimata-zois-ke-agapis/#ixzz3nVfuI5Ir 
Under Creative Commons License: Attribution Non-Commercial 
Follow us: @HaniotikaNea on Twitter | haniotika.nea on Facebook

ΜΙΑ ΣΤΑΣΗ ΕΔΩ ΜΙΑ ΣΤΑΣΗ ΕΚΕΙ

Οι παππούδες και οι γιαγιάδες στην έδρα και τα παιδιά στα θρανία. Η πρώτη ηλικία στην έδρα και η τρίτη ηλικία στα θρανία. Μικροί και μεγάλοι μαζί στην αυλή του σχολείου και στους χώρους του γηροκομείου. Σ’ ένα όμορφο άθλημα – μάθημα, μάθημα – παιχνίδι, “δίνω και παίρνω – όσο δίνω, περισσότερο παίρνω” στο οποίο… “σύνορα η αγάπη δεν γνωρίζει”. Γύρω – γύρω όλοι και στη μέση η χαρά! Η χαρά να δίνεις… Η χαρά να χορεύει με την αγάπη πεντοζάλι!

Δείτε περισσότερα... ΜΙΑ ΣΤΑΣΗ ΕΔΩ ΜΙΑ ΣΤΑΣΗ ΕΚΕΙ

Βαγγέλης Θ. Κακατσάκης

 Μικροί και μεγάλοι σε δράση

Μαθήματα πείρας, σιγουριάς και υπομονής απ’ τους μεγάλους, που… έφαγαν τη ζωή, με το κουτάλι. Μαθήματα ενθουσιασμού, ζωντάνιας και αυθορμητισμού απ’ τους μικρούς που βρίσκονται στα πρώτα χιλιόμετρα της ανηφόρας. Μαθήματα συνύπαρξης και αγάπης, μαθήματα ζωής και αλληλοκατανόησης και από τους μικρούς και από τους μεγάλους. Για τους παππούδες και τις γιαγιάδες του Δημοτικού Γηροκομείου Χανίων και τα παιδιά του γειτονικού τους 10ου Δημ. Σχολείου, ο λόγος. Σε ρόλο δασκάλου και μαθητή τόσο οι μεγάλοι, όσο και οι μικροί, στο πλαίσιο μιας σειράς δράσεων με αφορμή τον εορτασμό της Παγκόσμιας Ημέρας Ηλικιωμένων…

Οι παππούδες και οι γιαγιάδες στην έδρα και τα παιδιά στα θρανία. Η πρώτη ηλικία στην έδρα και η τρίτη ηλικία στα θρανία. Μικροί και μεγάλοι μαζί στην αυλή του σχολείου και στους χώρους του γηροκομείου. Σ’ ένα όμορφο άθλημα – μάθημα, μάθημα – παιχνίδι, “δίνω και παίρνω – όσο δίνω, περισσότερο παίρνω” στο οποίο… “σύνορα η αγάπη δεν γνωρίζει”. Γύρω – γύρω όλοι και στη μέση η χαρά! Η χαρά να δίνεις… Η χαρά να χορεύει με την αγάπη πεντοζάλι!

Γύρισαν χρόνια πίσω, για δυο μέρες, στις 22 και στις 24 του Σεπτέμβρη, έχοντας για συνοδοιπόρους στο ταξίδι της μνήμης, τους μαθητές και τους δασκάλους του γειτονικού τους Σχολείου, οι παππούδες και οι γιαγιάδες. Συναρπαστική η εμπειρία όμως και για τα παιδιά που πήραν συνεντεύξεις με θέμα “Τα μαθητικά τα χρόνια, ασχολήθηκαν με τη ζαχαροπλαστική, έμαθαν να πλέκουν με βελόνες, διδάχτηκαν τα παιχνίδια μιας άλλης εποχής, δίδαξαν τα μυστικά της σύγχρονης τεχνολογίας, τραγούδησαν, ζωγράφισαν άκουσαν και είπαν μαντινάδες… Τι να πρωτοπώ για όλα αυτά! Τι απ’ όλα όσα μου είπαν, τηλεφωνικά και διά ζωής τόσο η Μαρία Κληματσάκη και η Ελένη Βορεινάκη (διευθύντρια και δασκάλα του Σχολείου αντίστοιχα) όσο και η εργοθεραπεύτρια, υπεύθυνη δράσεων, του Γηροκομείου Μελίτα Τσαγράκη, να πρωτογράψω!

“Μικροί και μεγάλοι σε δράση”, ο τίτλος της βιντιοταινίας που έχουν καταγραφεί οι περί ου ο λόγος στις σημερινές “Στάσεις” δράσεις, όπως κι ένα θεατρικό δρώμενο, που σχεδίασε η θεατρολόγος Παναγιώτα Στεμπίλη και έχει σαν κεντρική ιδέα την αμφίδρομη σχέση που δημιουργείται από τη συνύπαρξη των διαφορετικών ηλικιών “δίνω πολλά, παίρνω ακόμα περισσότερα”. Τυχεροί όσοι το είδαν να το παίζουν ζωντανά οι πρωταγωνιστές του, οι μικροί και οι μεγάλοι, στην αίθουσα εκδηλώσεων του Γηροκομείου, προχθές το βράδυ, όπου γράφτηκε σε μια ιδιαίτερα φορτισμένη, συγκινησιακά εκδήλωση, που άρχισε με… Καραγκιόζη (δεν λέει ποτέ όχι να προσφέρει ο και καλός μας φίλος εξαίρετος συμπολίτης μας καραγκιοζοπαίχτης Νίκος Μπλαζάκης), ο επίλογος των κοινών φετινών δράσεων, του Σχολείου και του Γηροκομείου.

Σχολείο ανοιχτό στη ζωή και στην κοινωνία, το 10ο Δημ. Σχ. Χανίων. Ιδρυμα όπου λειτουργεί και λειτουργείται με τον καλύτερο τρόπο η έγνοια για τους παππούδες και τις γιαγιάδες, που θέλουν βοήθεια, το Δημοτικό Γηροκομείο Χανίων! Αυτό σκέφτομαι, ενώ ακούω τον και δημ. Σύμβουλο, πρόεδρο του Δ.Σ. του τελευταίου, Γιώργο Κουκλάκη να προλογίζει την προχθεσινή εκδήλωση και ν’ απονέμει τα εύσημα. Υπάρχουν ακόμα, δόξα τω Θεώ, πολλοί που κάνουν το χρέος τους χαρά…

Η αλληλογραφία μας
Μαρία Δασκαλάκη, φιλόλογο – συγγραφέα, Ηράκλειο: Διαβάζοντας τις “Μικρές Παρασκευές”, την πρώτη σου ποιητική συλλογή που κυκλοφορήθηκε πρόσφατα από το “επύλλιον” των εκδόσεων “Πνοές λόγου και τέχνης”, σκεφτόμουν διαρκώς τους στίχους που έχεις στην αρχή, εν είδει προμετωπίδας. “Σαν μια ανάσα που τρέμει/ Σαν τη σιωπή που δεν τελειώνει/ Σαν το άγγιγμα που ανατριχιάζει/ Η ανάγκη”. Πολύ χαίρομαι που είσαι τόσο “δυνατή” και στον ποιητικό λόγο, όπως είσαι και στον πεζό Μαρία!

Ασπασία Παιδάκη – Φραγκάκη, Χανιά: Πολλά, κατάπολλα, ευχαριστώ για τα καλά σας λόγια και για τις ευχές σας. Αλλο πράγμα τα “Πεταχτά” κι άλλο οι “Στάσεις”. Ούτως ή άλλως τα πρώτα έκλεισαν τον κύκλο τους. Δεν το κρύβω, ωστόσο, ότι δεν μπορώ να ξεχάσω, όπως τον φίλο μου τον γερω – δάσκαλο και τους μαντιναδολόγους της στήλης…

Χανι'ωτικα νέα (02.10.2015)

Read more: http://www.haniotika-nea.gr/mikri-ke-megali-se-drasi/#ixzz3nPRNfcTP 
Under Creative Commons License: Attribution Non-Commercial 
Follow us: @HaniotikaNea on Twitter | haniotika.nea on Facebook